‫کوسه‌ها در دریای آبی ‫با قدرت، آماده...
‫و کاملاً مسلط سُر می‌خورن.
‫اطرافشون یک تیم غواص معلق است،
‫قلب‌ها تند می‌زنن...
‫دوربین‌ها روشن هستن.
‫کوسه‌های گاوی جزو آن‌هایی نیستن که...
‫[بوستون، ماساچوست]
‫سلام. اندی فلمینگ؟
‫- وقت تموم شد. محدوده رو خالی کن. ‫- کالتر شاو هستم.
‫آره. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫پدرت والت فلمینگ بود، درسته؟
‫آره، خودش بود.
‫- موضوع چیه؟ ‫- من...
‫یه شماره تلفن توی وسایل قدیمی ‫کارهای بابام پیدا کردم.
‫مال یه نفر به اسم دیوید پیرسون بود.
‫- با پدرت کار می‌کرد. ‫- تو مأمور دولتی؟
‫نه، نه. قطعاً مأمور دولتی نیستم.
‫خب، چطور منو پیدا کردی؟
‫کارم همینه. آدم‌ها رو پیدا می‌کنم.
‫می‌تونستی فقط زنگ بزنی.
‫یه سؤال ازت دارم...
‫پدرت تا حالا به اسم...
‫اشتون شاو اشاره کرده؟ پدرمه.
‫شاید اون سه‌تا با هم
‫یه کاری می‌کردن.
‫وای، آره، خیلی وقت پیش بود.
‫حدوداً نه، ده سالم بود،
‫ولی پدرت رو یادمه.
‫چند هفته پیش ما موند.
‫دیوید پیرسون چی؟ ‫اونم پیش شما می‌موند؟
‫آره، خیلی وقتا پیش ما بود.
‫ولی پدرت فقط اون یه تابستون بود.
‫چیزی دیگه‌ای از پدرم یادت میاد؟
‫هر چی باشه؟
‫خب،
‫فقط اینکه یادم داد ‫اولین بار با تفنگ شلیک کنم.
‫آره.
‫اشتون... من دوستش داشتم.
‫با من خوب بود.
‫تا جایی که خوندم، ‫پدرت عصب‌شناس بود، درسته؟
‫آره، استنفورد و بعد ییل.
‫پدر تو چی؟
‫آزمایشگاه تحقیقاتی، کالیفرنیا برکلی.
‫بیشتر علوم محیط‌زیست،
‫بعد یه جورایی...
‫می‌شه گفت راه دیگه‌ای رفت.
‫باشه.
‫آره.
‫اه...
‫اونم سال ۲۰۰۳ مرد،
‫هم‌زمان با پیرسون.
‫نظری درباره پیرسون داری؟
‫وزارت دفاع، تا جایی که فهمیدم.
‫سطح دسترسی بالا.
‫می‌دونی چرا یه مأمور دولتی
‫مثل پیرسون باید با یه عصب‌شناس کار کنه؟
‫نه. نه، نمی‌دونم.
‫من و بابام هیچ‌وقت صمیمی نبودیم، پس...
‫می‌دونی، همیشه...
‫همیشه باهام مثل یه بیمار ‫رفتار می‌کرد، نه یه پسر.
‫نمی‌دونی
‫اون سه‌تا اون تابستون چی کار می‌کردن؟
‫فقط یادمه
‫که توی گاراژ بودن،
‫یه چیزی مثل «اتاق فکر» درست کرده بودن.
‫می‌دونی درباره چی بود؟
‫نه واقعاً.
‫نه. ولی یه بار دزدکی
‫نگاهشون کردم.
‫آره، داشتن یه نوارهایی رو می‌دیدن
‫از یه مرد که به یه دستگاه وصل بود.
‫نمی‌تونستم...
‫عجیب بود.
‫هی، اندی، یه تماس داری.
‫شرمنده، باید برم یه کاری انجام بدم.
‫- آره. ‫- ولی، هی...
‫یه بسته فشنگ اضافه اینجاست.
‫- راحت باش، چندتا شلیک کن، مهمون ما. ‫- ممنون.
‫- آره. خوشحال شدم دیدمت. ‫- مرسی.
‫- خیلی‌خب. ‫- لطف کردی.
‫به نظر میاد گیر کرده.
‫اشکالی نداره من...
‫بفرما.
‫آره؟
‫اوهوم.
‫انگار مشکل خروج پوکه داری.
‫اینجا رو می‌بینی؟ این...
‫پوکه مصرف‌شده، درست خارج نشده.
‫بهش می‌گن «استوپ‌پایپ».
‫خب، کاری که می‌کنی اینه؛ ‫خشاب رو ضربه می‌زنی...
‫عقب می‌کشی.
‫بعد دوباره خشاب رو جا می‌زنی.
‫آماده می‌شه.
‫اوه، اه...
‫- ممنون. ‫- قابلی نداشت.
‫اوه،‌اه...
‫اسم من دیله.
‫از آشنایی باهات خوشبختم، دیل.
‫شنیدم گفتی آدم‌های گمشده رو پیدا می‌کنی؟
‫آره.
‫واقعاً به کمکت احتیاج دارم.
‫دخترم نوئل گم شده.
‫- خب، چند وقته نیست؟ ‫- دو روز.
‫ما هر شنبه با هم حرف می‌زنیم.
‫منتظر موندم و موندم و...
‫هر بار مستقیم رفت روی پیام‌گیر.
‫- به پلیس خبر داری؟ ‫- آره، آقا.
‫اولین کاری که کردم این بود ‫که گزارش مفقودی ثبت کردم.
‫پلیس‌ها توی آپارتمانش برای بررسی اومدن،
‫گوشیش رو پیدا کردن، ‫هیچ نشونه‌ای از ورود اجباری نبود،
‫هیچ نشونه‌ای از درگیری هم نبود و...
‫ولی دوچرخه برقیش غیبش زده.
‫اون وسیله‌ی کارشه ‫و باهاش توی شهر می‌چرخه.
‫خب، به نظر میاد
‫پلیس بوستون هنوز باید دنبالش باشه.
‫مگه اینکه...
‫شاید چیزی پیدا کردن که به من نمی‌گی؟
‫باشه، ببین، پلیس ‫توی آپارتمانش مواد پیدا کرد،
‫پس گفتن: «ما نمی‌تونیم ‫دنبال یه آدم نشئه بگردیم
‫که آخر هفته گم شده.»
‫ولی من می‌گم اون چیزا مال اون نیست.
‫حتی نوشیدنی خاصی هم نمی‌خوره.
‫برادر بزرگ‌ترش معتاد بود.
‫به خاطر همین مرد.
‫باشه.
‫آخرین جایی که کسی دیده‌ش کجا بوده؟
‫اوه، اه...
‫این برنامه‌ی کاریشه.
‫- باشه. ‫- هیچ‌کس از جمعه شب که رفت سر کار،
‫ندیده‌ش یا خبری ازش نداره.
‫جمعه شب.
‫«بوستون بلیز»؟
‫آره، یه داروخونه عمومی.
‫نوئل براشون تحویل انجام می‌ده.
‫رفتی اونجا، شاید با کسی حرف زدی؟
‫تو...
‫اوه. آره رفتم.
‫با مدیرش صحبت کردم.
‫شاید عصبانی شدم ‫و اونم نوچه‌ش رو فرستاد بیرونم کرد.
‫دخترت تا حالا با این مرد مشکل داشته؟
‫همون مدیرش؟
‫اوه، آره.
‫بهم گفت هفته‌ی پیش دیر پولشو داد
‫پس وقتی ازش پول خواست،
‫عصبانی شد.
‫رفت توی صورتش،
‫شروع کرد داد زدن و تهدید کردنش.
‫بهش گفتم کار رو ول کن.
‫ولی گفت نمی‌تونه از پس خرج‌هاش بر بیاد.
‫برای همین اینجایی،
‫داری با اسلحه‌ها کار می‌کنی؟ ‫می‌خوای...
‫شاید می‌خوای یه کار احمقانه بکنی؟
‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫ببین، آقا، نمی‌دونم
‫دستمزدت چقدره، ولی...
‫قول می‌دم یه راهی پیدا کنم ‫که بهت پول بدم.
‫هیچ‌کس کمکم نمی‌کنه.
‫من کمکت می‌کنم.
‫«ترجمه از خشایار»
‫سلام رینی. نیویورک چطور می‌گذره؟
‫آره، خوبه.
‫سفر با مادرم. ‫می‌دونی، اسپا، برادوی.
‫- چیزای مورد علاقه‌ی تو. ‫- آره.
‫می‌تونم برات امشب بلیت «مامامیا!» بگیرم.
‫خیلی لطف داری، ‫ولی چند بار دیدمش.
‫خودت برو ببین و لذت ببر.
‫پیامم رو گرفتی؟
‫آره، رندی بهم گفت.
‫حتی نمی‌دونستم توی بوستونی.
‫فقط داشتم رد می‌شم.
‫خب، چیزی درباره‌ی اون مدیر داروخونه
‫که باهاش مشکل داشت، داری؟
‫آره، با یکی از بچه‌های دفتر
‫وکیل مدافع عمومی بوستون حرف زدم.
‫اسمش وینس آنگره،
‫سی و پنج ساله، با عفو مشروط آزاد شده،
‫مدیر داروخونه «بوستون بلیز»
‫و اولین بار توی ۱۸ سالگی به جرم توزیع
‫دستگیر شد.
‫پرکار بوده.
‫خب، پدر نوئل مطمئنه
‫این مرد ربطی به ناپدید شدنش داره.
‫به نظر میاد سابقه‌ی حمله داره
‫و نامزد سابقش هم براش حکم منع تماس گرفته.
‫خب، ممنون بابت اطلاعات، رینی. ‫خیلی لطف کردی.
‫آره، اگه چیزی خواستی بهم بگو.
‫- رفیق، جدی نمی‌دونم چی می‌گی. ‫- بیشتر از اینکه تحویل بدی،
‫جنس می‌کشی، احمق.
‫الان از بدنت بیرون می‌کشم.
‫اوه!
‫سرت تو کار خودت باشه.
‫من حلش می‌کنم.
‫بیا ببینم.
‫تو وینسی؟
‫چی از من می‌خوای؟
‫نوئل بیوکنن.
‫کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫پس چرا باباش رو زدی؟
‫دفاع از خودم بود.
‫پیرمرد دیوونه با عصبانیت اومد سراغم، ‫من رو متهم کرد.
‫دنبال دخترش بود. ‫تو کاری باهاش کردی؟
‫نه. اون به من ضربه زد.
‫قبل از اینکه تحویل‌هاش رو تموم کنه،
‫کارش رو ول کرد
‫- اصلا با پول یا جنس من برنگشت. ‫- یالا. پاشو.
‫همینجا. بیا ببینم.
‫بگیر بشین.
‫کجا داشت تحویل می‌داد؟
‫من هیچی بهت نمی‌گم.
‫باید حریم مشتری‌هام رو حفظ کنم.
‫چطوره پلیس رو خبر کنم؟
‫بیان یه سری بزنن، ها؟
‫گزارش بدم؟ حمله؟
‫مطمئنم این نقض آزادی مشروطته.
‫قرار بود توی کمبریج تحویل بده،
‫ولی خودش درخواست داد بره بندر.
‫- چرا؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫احتمالاً دنبال مشتری‌های پولدار ‫اون منطقه بود. انعام، می‌دونی...
‫به نظر مضطرب بود؟ نگران؟ چیزی؟
‫خیلی آشفته بود.
‫انگار عجله داشت، ‫مثل اینکه دیر کرده،
‫ولی شیفتش تازه شروع شده بود.
‫چندتا تحویل رو از دست داد؟
‫پنج‌تا رو مطمئنم. هنوز دارم زنگ می‌زنم.
‫اگه دوباره دست روی اون یا پدرش بلند کنی،
‫برمی‌گردم اینجا
‫و نمی‌خوام مجبور بشم برگردم.
‫- باشه؟ خیلی‌خب. ‫- آره.
‫برنامه‌ی تحویلش رو نشونم بده.
‫[لطفاً تمام مرسوله‌های میدان باستین ‫پلاک ۳۱ رو از در پشتی تحویل بدید]
‫[بوستون بلیز]
‫[تحویل بسته]
‫[واحد ۲۰۴]
‫آقای واس؟
‫[بوستون بلیز]
‫[لایل واس - وکیل مدافع کیفری]
‫کالتر شاو.
‫افسر کرازبی.
‫- ممنون بابت تماس. ‫- خواهش.
‫توی دستشویی مُرده.
‫درست مثل الویس، بیچاره.
‫خب، دقیقاً برای چی اینجا بودی؟
‫داشتم دنبال یه زن گمشده می‌گشتم.
‫نوئل بیوکنن؟
‫دفتر ثبت بازدیدکننده‌ها رو توی لابی دیدم،
‫آخرین نفر که به این سوئیت سر زده بود، ‫اون بود.
‫دوچرخه‌ی برقیش رو جلوی در دیدم.
‫و اه...
‫پنجره باز بود.
‫درسته؟ خب، اون پنجره فقط از داخل باز می‌شه.
‫یعنی خودش یا یکی دیگه
‫از این راه پایین اومده.
‫هیچ نشونه‌ای از ورود اجباری نبود،
‫هیچ جراحت خارجی هم نبود.
‫اون طرف فیبریلاسیون دهلیزی داشت
‫فشار خون بالا هم داشت ‫و لیپیتور هم توی قفسه‌اش بود.
‫درِ کابین دستشویی باز بود، قفل نشده بود.
‫تا حالا شده توی دستشویی عمومی
‫در رو باز بذاری؟
‫فقط می‌گم،
‫ممکنه یکی دیگه این کار رو کرده باشه.
‫داروهایی هستن که ‫حمله‌ی قلبی رو تحریک می‌کنن.
‫باشه، خیلی جالب بود، شرلوک.
‫بذار بهت بگم چی کار می‌کنم.
‫اگه باعث می‌شه راحت‌تر بخوابی، ‫یه گزارش سم‌شناسی گسترده ثبت می‌کنم.
‫- رندی؟ ‫- هی.
‫وارد سابقه تماس‌های وکیل مُرده شدم.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- بله، آقا.
‫یه تماس خروجی به سرویس تاکسی،
‫ساعت ۹ شب، جمعه داشت.
‫پس این وکیل برای نوئل ماشین گرفت
‫و فرستادش از پله اضطراری بره.
‫حتماً فکر کرده
‫- یکی دنبالش بوده. ‫- آره.
‫- این دختر توی چه دردسری افتاده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫رئیسش گفت عجله داشت،
‫مسیر دیگه‌ای خواست،
‫همون محله‌ی دفتر وکیل.
‫تو رو نمی‌دونم، ولی
‫تنها وقتی وکیل لازم داشتم، خبر بد بود.
‫آره.
‫چیزی دیگه از گوشی گیر نیاوردی؟
‫یه پیام صوتی هست که هیچ‌وقت گوش نکرده.
‫- جمعه شب دریافت کرده. ‫- از طرف کی؟
‫انگار خط یکبار مصرف بوده.
‫- می‌تونیم گوش کنیم؟ ‫- اه، بیشتر مردم؟ نه نمی‌شه.
‫ولی من؟ فرق می‌کنه.
‫ببین، معمولاً پیام‌های صوتی ‫توی فضای ابری ذخیره می‌شن
‫و امنیتشون بالاست،
‫ولی من
‫یه شماره‌ی پروکسی درست می‌کنم
‫و سرویس پیام صوتی رو گول می‌زنم
‫که فکر کنه تماس از گوشی صاحبشه...
‫باز کردی؟
‫آره، داداش، پنج دقیقه پیش.
‫الان پخش می‌کنم.
‫الان خونه‌ت هستم.
‫- ازت خبری نشنیدم. ‫- صدای نوئله.
‫لطفاً باهام تماس بگیر.
‫صداش ترسیده‌ست.
‫قطعاً از چیزی فرار می‌کنه.
‫یا از یک نفر.
‫خیلی‌خب، پس نیاز به کمک داشت،
‫رفت پیش این وکیل ‫و سعی کرد ازش محافظت کنه.
‫فکر کنم قبل از اینکه بتونه کمکش کنه، ‫سراغش رفتن.
‫توی پیام صوتی گفت
‫«خونه‌ت هستم»؟
‫درسته.
‫- خیلی‌خب، آدرس خونه‌ش رو پیدا کردم. ‫- نمی‌دونم.
‫خط یکبار مصرف بهش داد، ‫از پله اضطراری فرستادش بره.
‫نمی‌دونم چرا به خونه‌ش فرستاده بره.
‫خیلی‌خب، انگار یه ملک اجاره‌ای داره.
‫توی ایر‌بی‌ان‌بی گذاشته.
‫باید همون باشه. آدرس رو بفرست.
‫باشه، داداش.
‫مرسی، رندی.
‫- سلام. ‫- هی، کالت.
‫یه جست‌وجوی کلی
‫روی فعالیت آنلاین وکیلمون ‫قبل از مرگش انجام دادم
‫و به نظر میاد کل تاریخچه‌ی جستجوش پاک شده.
‫بذار حدس بزنم.
‫بعد از مرگش؟
‫درسته. ولی هر کی این کار رو کرده،
‫نفهمیده که وارد حساب لکسس‌نکسیسش شده.
‫پرتال آنلاین پرونده‌های حقوقی.
‫دنبال چی می‌گشته؟
‫خب، یه عالمه پرونده ‫از سال‌های مختلف بیرون کشیده،
‫ولی انگار همه‌شون
‫به یه خانواده برمی‌گردن:
‫بنینگ‌ها،
‫یه خانواده‌ی پولدار قدیمی از بوستون.
‫بنینگ‌ها... صبر کن، این اسم رو می‌شناسم.
‫بنینگ‌ها.
‫آره.
‫نوئل شب قبل از ناپدید شدنش
‫برای اون‌ها توی یه مهمونی کار می‌کرد.
‫جایی به اسم «رز‌وود شاتو».
‫رز‌وود شاتو...
‫یه جای خیلی شیک و پیک.
‫آره، حس و حال فوق لاکچری.
‫خوشم اومد. نظرت چیه؟
‫توی اون مهمونی کار کرده، ‫بعدش نیاز به وکیل پیدا می‌کنه؟
‫یه چیزی اتفاق افتاده.
‫بذار جستجو رو گسترده‌تر کنم.
‫اوه، لعنت.
‫یکی دیگه که توی همون مراسم کار می‌کرد،
‫اه، یه پیشخدمت به اسم آرون دلینی،
‫ بعد از جشن معرفی برند جدید،
‫توی یه کوچه بیرون رز‌وود شاتو پیدا شد.
‫- چی شده؟ ‫- پلیس گفت سرقت بوده.
‫خفه‌ش کردن.
‫گوشی و پولش رو بردن. باور می‌کنی؟
‫نچ.
‫همون‌طور که حمله‌ی قلبی وکیل
‫توی دستشویی رو هم باور نمی‌کنم.
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫پس...
‫نوئل قتل این پیشخدمت رو می‌بینه،
‫می‌ره پیش وکیل برای کمک...
‫و یکی از دفتر وکیل تا اینجا دنبالش می‌کنه،
‫اون رو می‌دزده،
‫و صحنه رو شبیه سرقت درست می‌کنه.
‫بنینگ‌ها قطعاً توی این قضیه دست دارن.
‫اینجا فشار آبش خوبه.
‫می‌دونی، یه جورایی فکر می‌کردم الان
‫همون جاییه که می‌گی:
‫«دیروز خیلی خوب بود»،
‫«خیلی خوش گذشت»،
‫«می‌بینمت»...
‫می‌دونی؟
‫و هر دومون بدونیم که نمی‌بینیم.
‫دیروز خیلی خوب بود.
‫- خیلی خوش گذشت. ‫- اممم.
‫می‌بینمت.
‫من شماره‌م رو می‌نویسم که داشته باشی.
‫باشه.
‫برای احتیاط.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی.
‫سلام، کالتر.
‫خوبی؟
‫آره. بهتر از همیشه.
‫چیزی درباره خانواده‌ی بنینگ پیدا کردی؟
‫آره، قطعا.
‫تو بوستون سنگ بندازی،
‫به یه پلاک با اسم بنینگ می‌خوره.
‫خیلی نفوذ دارن، نه؟
‫بناهای تاریخی رو بازسازی می‌کنن
‫و به سیاستمدارها پول می‌دن.
‫حتی هر سال
‫مراسم کمیسر پلیس رو برگزار می‌کنن.
‫انگار خانواده‌ای هستن ‫که وسواس ظاهر دارن.
‫آره، فکر می‌کنی؟
‫پرونده‌هایی که رندی فرستاد رو دیدی؟
‫آره، دیدم
‫و پر از قراردادهای عدم افشا، دستورهای سکوت
‫و تهدید با شکایت‌های متقابل هست.
‫این آدم‌ها خیلی تلاش می‌کنن ‫کثافت‌کاری‌هاشون رو پنهان کنن.
‫پس یه تیم وکیل دارن ‫که آشغال‌هاشون رو جمع می‌کنه.
‫خب، معمولاً همین‌طوره،
‫ولی یه نفر رو دارم ‫که می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫فقط یه کم وقت بده؟
‫باشه. من می‌رم رز‌وود شاتو.
‫نوئل اونجا توی یه مهمونی کار می‌کرد.
‫شاید کسی چیزی دیده باشه.
‫اگه چیزی پیدا کردی خبر بده.
‫انزو.
‫رینی گرین.
‫ممنون که وقت گذاشتی. ‫ببخشید دیر خبر دادم.
‫اه.
‫خواهش می‌کنم. ‫تو فقط بگو، برنامه‌م رو خالی می‌کنم.
‫هنوز عصرها دوست داری
‫نوشیدنی بخوری؟
‫اوه، می‌دونی، دوست دارم،
‫ولی وقت زیادی ندارم، ‫پس مستقیم می‌رم سر اصل مطلب.
‫باشه؟
‫هنوز دارایی‌های خانواده‌ی بنینگ رو ‫مدیریت می‌کنی؟
‫نه. مدتیه که نه.
‫ببین، یه دختر گم شده ‫و ممکنه با بنینگ‌ها
‫برخورد کرده باشه، ‫توی دردسر افتاده باشه.
‫خیلی‌خب، اه...
‫من سمت این قضیه نمی‌رم،
‫تو هم نباید بری.
‫این آدم‌ها کسایی نیستن که ‫بخوای دور و برشون فضولی کنی.
‫انزو؟
‫فقط می‌خوام بدونم ‫چه دردسری رو دارن می‌پوشونن.
‫باشه؟ چون تو پول‌هاشون رو مدیریت می‌کردی،
‫فکر می‌کنم دیدی کارها چطور پیش می‌ره.
‫داریم درباره‌ی پیرمرد، ‫جین بنینگ حرف می‌زنیم؟
‫خیلی بی‌رحمه.
‫هر کاری می‌کنه ‫تا از اسم خانواده محافظت کنه.
‫ولی این ماجرا جدیده.
‫اون دختر گمشده توی جشن
‫معرفی برند جدید کار می‌کرد
‫که بنینگ‌ها هزینه‌ش رو داده بودن و...
‫دقیقاً همون شب،
‫یه پیشخدمت به اسم آرون دلینی
‫توی کوچه‌ی کنار اون کافه، ‫مرده پیدا شد.
‫خب، اگه جدیده، کار جین نیست.
‫با سرطان مثانه جنگید ‫و بعد یه آدم معتقد شد.
‫سعی می‌کنه خودش رو دوباره معرفی می‌کنه.
‫باشه.
‫پس اگه کار پدر نیست، کیه؟
‫شاید پسرش، گراهام.
‫سیب از درخت دور نمی‌افته،
‫ولی نصف هوش پدرش رو هم نداره.
‫باشه. درباره‌ش بگو.
‫داره صندوق اعتمادش رو هدر می‌ده،
‫توی سه کشور مختلف کمپ ترک رفت،
‫اتهام اسلحه داره
‫و این فقط چیزاییه که من شنیدم، ‫پس فکر کنم بدترش هم هست.
‫باشه.
‫کی مشکلاتشون رو ناپدید می‌کنه؟
‫یه اسم می‌خوام.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫[مقصد اخیر]
‫- رینی، بگو بشنوم. ‫- خیلی‌خب، گوش کن.
‫کسی که کثافت‌کاری‌های ‫بنینگ‌ها رو جمع می‌کنه،
‫اسمش «ام‌سی» هست.
‫داستانش چیه؟
‫خب، داستانش اینه
‫که یه سگ شکاری واقعیه.
‫یه مدت توی سیلیکون‌ولی
‫مدیریت بحران کار می‌کرد
‫بعد به عنوان وکیل خصوصی ‫سراغ نمایندگی اختصاصی
‫برای یه خانواده رفت.
‫پس وکیل بنینگ‌هاست ‫و همزمان کارشون رو جمع می‌کنه.
‫آره، و لازم نیست بگم
‫خیلی توی کارش حرفه‌ایه،
‫یه جورایی مثل یه نفر دیگه که می‌شناسی.
‫- فکر کنم همین حالا هم من رو زیر نظر گرفته. ‫- منظورت چیه؟
‫وقتی توی خونه‌ی اجاره‌ای وکیل بودم،
‫یکی رو فرستاد ترمز ماشینم رو ببُره.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- فکر کنم اونجا رو زیر نظر داشتن،
‫چون برگشت تا کار رو تموم کنه.
‫خدای من، کالتر، حالت خوبه؟
‫بهتر از اون مرد دیگه‌ست.
‫الان توی ماشینشم،
‫دارم ناوبری جی‌پی‌اس رو می‌گردم.
‫فکر کنم نوئل رو تا دفتر وکیل دنبال کردن،
‫بعد تا خونه‌ی اجاره‌ای
‫که اونجا دزدیدنش.
‫باشه، بعدش کجا بردنش؟
‫- ملک بنینگ. ‫- منبع من می‌گه
‫کار پسره‌ست. گراهام بنینگ.
‫پس داره یکی از خرابکاری‌های ‫اون رو جمع می‌کنه.
‫الان یه عکس برات می‌فرستم.
‫رسید.
‫راه میفتم.
‫منم. بذار بیام تو!
‫داداش، نباید اینجا باشی.
‫بذار باهاش حرف بزنم.
‫- چیزی نمی‌گه. ‫- باشه.
‫فکر می‌کنی برای برنامه‌ریزی ارث ‫پیش اون وکیل رفته بود؟
‫فرصت داشت ساکت بمونه.
‫ولی این کار رو نکرد.
‫بی‌خیال، میلو. به حرف من گوش می‌ده.
‫خیلی‌خب، اولاً،
‫اسم من «آقای سیمونز»ـه، ‫نه «میلو».
‫ما دوست نیستیم، بچه.
‫و دوماً،
‫تو گفتی چیزی نمی‌گه.
‫گفتی قانعش کردی ‫اونطور که فکر می‌کرده نبوده
‫و طرف فقط بیهوش شده بوده.
‫خب،
‫این باعث شد پیش وکیل نره؟
‫نه، اینطور نشد.
‫- باید یه راه دیگه باشه. ‫- آره،
‫می‌تونه دهن باز کنه
‫و بگه تو پیشخدمت رو خفه کردی.
‫فکر می‌کنی چطور پیش می‌ره؟
‫بهت گفتم، از شدت نشئگی حالم خراب بود.
‫یه حادثه بود.
‫فقط به نقشه‌ی من گوش بده.
‫باشه، باشه.
‫نقشه‌ت چیه، گراهام؟
‫زنگ بزنی پلیس؟
‫اعتراف به قتل؟
‫باید همین کار رو بکنم.
‫اون‌وقت تا آخر عمرت توی زندان می‌مونی.
‫- سعی کن خوب فکر کنی. ‫- آخ!
‫درد گرفت.
‫آدم‌های تو زندان ‫خیلی بدتر باهات رفتار می‌کنن.
‫گراهام، عزیزم؟
‫- خوبی؟ ‫- ام‌سی، خدا رو شکر که اینجایی.
‫من... به نظرم نباید این کار رو بکنیم.
‫باشه.
‫یه راه دیگه پیدا می‌کنیم.
‫خوبه؟
‫واقعاً؟
‫البته، عزیزم.
‫بیا بریم، می‌خوام ایده‌هات رو بشنوم.
‫بذار ببینم.
‫آه. وقت...
‫دوز بعدیته.
‫نه.
‫اوه، نه، خواهش می‌کنم. ‫لطفا نزن. قسم می‌خورم...
‫قسم می‌خورم هیچی نمی‌گم.
‫خب، خوی جنگندگی داری،
‫ولی فکر نمی‌کنم فهمیده باشی
‫توی چه موقعیتی گیر کردی.
‫هیچ‌کس باور نمی‌کنه من معتادم.
‫باور می‌کنن.
‫مواد رو توی آپارتمانت پیدا می‌کنن،
‫اگه تا حالا پیدا نکرده باشن...
‫از اونجا که برادرت معتاد بوده،
‫حسابش ساده‌ست.
‫از کجا درباره‌ی برادرم می‌دونی؟
‫نه. نه، خواهش می‌کنم...
‫نه! نه!
‫نه، نه، نه!
‫یالا.
‫آروم باش، دختر.
‫آروم، آروم.
‫فکر می‌کنم بهتره
‫بذاری من بهش رسیدگی کنم.
‫رسیدگی کنی؟
‫مگه همیشه مراقبتت نبودم؟
‫مثل وقتی که
‫پورشه ۹۱۱ رو با کوکائین داغون کردی؟
‫یا وقتی اسم تو رو از گزارش پلیس پاک کردم
‫بعد از اینکه به چند نفر ‫زیر سن قانونی پول دادی
‫به جشن تولدت بیان؟
‫اون بورسیه رو یادت میاد که ‫مجبور شدم به اون دختر بدم
‫- که توی وگاس با ماشین بهش زدی و فرار کردی؟ ‫- باشه.
‫می‌دونم خرابکارم، ام‌سی.
‫ولی به نظرم باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫خوشحالم بهم می‌گی چه حسی داری.
‫ولی تماس با پلیس
‫راه‌حل دائمی برای این مشکل نیست.
‫تنها گزینه‌ت اینه
‫که به من اعتماد کنی.
‫واسه چی وایستادی؟
‫یه میز بچین. دارم بهت پول می‌دم.
‫اوه، نه، من اینجا کار نمی‌کنم.
‫پس باید از ملک من بری بیرون.
‫فقط دنبال گراهامم.
‫با پسرم چی کار داری؟
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم؟
‫امروز نمی‌شه. ‫امشب اینجا مراسم خیریه داریم.
‫مطمئنم پسرم یادش نیست،
‫ولی مطمئنم تو توی لیست مهمون‌ها نیستی.
‫- فقط یه لحظه طول می‌کشه. ‫- جین؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫یکی دیگه از دوست‌های گراهامه.
‫بهش رسیدگی کن، باشه؟
‫بهش رسیدگی می‌کنم.
‫مدلین.
‫من به مدیریت ملک کمک می‌کنم.
‫به نظر کار بزرگی میاد.
‫درسته.
‫خب، چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫فقط اومدم گراهام رو ببینم.
‫درست. یکی از دوست‌هاش.
‫اممم...
‫آره، باشه.
‫خب، شرمنده.
‫ندیدمش.
‫مطمئنی؟
‫گفتی اسمت چی بود؟
‫نگفتم. من...
‫خودم می‌رم بیرون. ‫خوشحال شدم آشنا شدم.
‫دنبالش برم؟
‫نه.
‫کارت رو انجام بده.
‫[کالتر]
‫کالت، وارد شدی؟
‫وارد شدم. گراهام بنینگ رو پیدا کردم.
‫توی وان حمومشه. ‫مرده، دست‌هاش بریده شده.
‫- خودکشی؟ ‫- فکر نمی‌کنم.
‫فکر کنم شاید شجاع شده،
‫به یک مشکل اضافه تبدیل شد ‫که باید از سر راه برمی‌داشتن.
‫لعنتی، این آدم‌ها بی‌رحمن.
‫اگه ام‌سی دستور قتلش رو داده، ‫یعنی یه چیزی اشتباه پیش رفته.
‫باید الان نوئل رو پیدا کنم. ‫وقتم داره تموم می‌شه.
‫هر چی بخوای.
‫خیلی‌خب، دارم به گوشیش نگاه می‌کنم.
‫یه پیام اومده که ‫همه‌چی رو انداخته گردن گراهام
‫و یه عکس از نوئل هست.
‫می‌تونی با بلوتوث گوشیم ‫به گوشی اون وصل بشی،
‫بفهمی این پیام از کجا فرستاده شده؟
‫- می‌تونم به نزدیکش برسونم. ‫- خوبه، انجام بده.
‫دارم وصل می‌شم.
‫خیلی‌خب، وصل شدم ‫و دارم ردیابی می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫از گوشه‌ی شمال‌غربی ملک بنینگ فرستاده شده.
‫باشه. دارم نگاه می‌کنم.
‫اونجا یه اتاق امن، پشت یه دروازه هست.
‫می‌بینم. آره، باید همون باشه.
‫هی.
‫نوئل؟ به من نگاه کن. هی.
‫یالا، زود باش. نفس بکش.
‫خیلی‌خب.
‫خوبه، داری نفس می‌کشی. نگام کن.
‫می‌تونی چشم‌هات رو باز کنی؟ ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫خدا رو شکر تویی.
‫صدای تیر شنیدم.
‫به پلیس زنگ زدم.
‫اُوردوز کرده. ‫به آمبولانس احتیاج داره.
‫اممم...
‫- یالا. طاقت بیار. بیدار بمون. ‫- بیا.
‫نالوکسان.
‫خیلی‌خب.
‫همینه. آفرین. سلام.
‫چیزی نیست. اومدم اینجا که کمکت کنم.
‫برای کمک اومدم. ‫نفس عمیق بکش.
‫خوبه.
‫نالوکسان همراهت داری؟
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی کِی ممکنه لازم بشه.
‫پلیس توی راهه.
‫هی، من می‌گیرمت.
‫حواسم بهت هست.
‫بیا بریم.
‫بابا؟
‫خیلی ببخشید که بهت نگفتم چه خبره.
‫اشکالی نداره.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫الان در امانه؟
‫برگشت پیش تو. در امانه.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی خوب بزرگش کردی.
‫نمی‌دونم چطور ازت تشکر کنم.
‫باید از خدا تشکر کنم ‫که سر راهم قرار گرفتی.
‫خوشحالم همه‌چی برات درست شد.
‫شاید چیزی نداشته باشم، ‫ولی همه‌چیزم رو بهت بدهکارم.
‫فقط بگو چطور می‌تونم جبران کنم.
‫اممم...
‫اون اسلحه‌ای که توی میدان تیر داشتی...
‫اسپرینگفیلد بود، درسته؟
‫آره، آره، همون بود.
‫خب، حالا که دخترت برگشته،
‫فکر نمی‌کنم دیگه ‫به اسلحه نیاز داشته باشی، نه؟
‫خب، نظرت چیه؟
‫اون رو بده به من،
‫حسابمون صافه.
‫آره.
‫هر چیزی که تو رو اینجا آورد...
‫امیدوارم پیداش کنی.
‫منم همین‌طور.
‫می‌تونم حداقل شام مهمونت کنم؟
‫به نظر خوب میاد، ولی...
‫یه کار دیگه مونده که باید انجام بدم، پس...
‫ممنونم.
‫مواظب همدیگه باشید، باشه؟
‫آره.
‫چیزی یادت رفته؟
‫نه، چیزی یادم نرفته.
‫فقط فکر کردم هنوز ‫حرفی بین ما مونده، ام‌سی.
‫ممنون.
‫با بازپرس اصلی حرف زدی؟
‫کارهای زیادی هست که ‫باید با خانواده حل کنیم.
‫اصلا نمی‌دونستم گراهام چه کارهایی می‌کنه.
‫آره؟ چه کارهایی؟
‫مطمئنم پلیس جزئیات رو بهت می‌ده.
‫نه، نه، می‌خوام از خودت بشنوم.
‫ظاهراً توی یه دعوا ‫یکی از آشناهاش رو خفه کرده.
‫نوئل شاهدش بود.
‫اسمش آرون دلینی بود.
‫حرفت رو قبول می‌کنم.
‫گراهام ترتیبی داد
‫نوئل رو بدزدن،
‫به دست همون مردی ‫که خواست با مواد بکشش.
‫همون مردی که جسد دوستش رو ‫توی کوچه سر به نیست کرد.
‫پلیس می‌گه پیامک‌هاش رو دارن ‫که ثابت می‌کنه.
‫راستش گراهام سال‌هاست بی‌ثباته.
‫انگار نتونست خرابکاری‌هاش رو جمع کنه.
‫تقریبا باورش سخته.
‫- همین‌طوره، نه؟ ‫- اوهوم.
‫آره. اولین باری نیست ‫که این کار رو می‌کنی، نه؟
‫من فقط اینجا کار می‌کنم.
‫هوم. پس واقعاً چیه؟
‫نمی‌فهمم.
‫چرا، می‌فهمی. یالا.
‫فقط ما دوتا داریم حرف می‌زنیم.
‫درسته؟ می‌تونی بهم بگی.
‫اون مردی که فرستادی ترمز ماشینم رو ببُره؟
‫برنگشت گزارش بده، نه؟
‫قبل از اینکه اینجا بیام،
‫دقیقاً می‌دونستی من کی‌ام.
‫پس چی شد، ‫رفتی سراغ نقشه‌ی دوم، به جین گفتی:
‫«گراهام زیادی دردسر درست کرده.
‫حل و فصل کردنش سخته.
‫تنها راه همینه.
‫یه عضو رو قطع کن، ‫بیمار رو نجات بده.»
‫هومم.
‫تا حالا این‌طوری نشنیده بودم.
‫من فقط خوشحالم که نوئل ‫می‌تونه به زندگیش برگرده.
‫خیلی خوب ردپاها رو پاک کردی. ‫واقعاً می‌گم.
‫از نظر من؟
‫تنها راهی که گیر بیفتی
‫اینه که دوباره بلایی سر نوئل بیاد،
‫پس عملاً مجبور شدی، نه؟
‫- که دور بمونی؟ ‫- همون‌طور که گفتم،
‫فقط خوشحالم نوئل در امانه.
‫اون دختر بیچاره خیلی سختی کشیده.
‫درسته.
‫من می‌دونم چی کار کردی.
‫- خوش به حالت. ‫- اوهوم.
‫مسئله اینه که آدم‌هایی مثل تو ‫بالاخره ازشون اشتباه سر می‌زنه.
‫یه روز خراب می‌کنی و گیر می‌افتی.
‫شاید.
‫ولی امروز از این خبرها نیست.
‫ولی یه روز اتفاق می‌افته.
‫فقط امیدوارم اون روز اینجا باشم و ببینمش.
‫«ترجمه از خشایار»