‫بچه‌ها، می‌دونین الان چه ساعتیه؟
‫- چه ساعتیه؟ ‫- چه ساعتیه؟
‫وقتشه که بگیم...
‫آبری؟
‫♪ صبح بخیر، صبح بخیر ♪
‫♪ صبح همگی بخیر ♪ ‫[سررسید گذشته]
‫♪ صبح بخیر، صبح بخیر ♪
‫♪ صبح بخیر به خورشید ♪
‫♪ صبح بخیر... ♪
‫آبری، عزیزم؟
‫♪ وقتشه بگیم «هورا!» ♪
‫♪ صبح بخیر، صبح بخیر ♪
‫♪ وقتشه روزمون رو شروع کنیم ♪
‫♪ هر شب دندون‌هامون رو مسواک می‌زنیم... ♪
‫آبری؟
‫♪ هر روز خورشید رو می‌بینیم ♪
‫♪ بعدش از خونه بیرون می‌ریم ♪
‫♪ صبح بخیر، صبح بخیر ♪
‫آبری؟
‫آبری!
‫[یک سال بعد]
‫[جولیت، کارولینای شمالی]
‫سیرا؟
‫سلام. کالتر شاو هستم.
‫ممنون که اومدی.
‫به دوستم لیز کمک کردی. ‫شماره‌تو بهم داد.
‫نمی‌دونستم دیگه باید چی کار کنم.
‫می‌تونی منو در جریان بذاری.
‫آره، باشه.
‫دخترم آبری پارسال گم شد.
‫ده دسامبر.
‫بیدار شدم و دیدم نیست.
‫روی زمین خون بود.
‫هیچ جوابی نیومد.
‫نه جسدی، هیچی.
‫پرونده رو نگاه کردم.
‫خب، پس می‌دونی.
‫من قضاوت نمی‌کنم.
‫ممنون بابت این حرف.
‫این عکس یه هفته قبل از گم شدنشه.
‫اون لباس رو همه‌جا می‌پوشید.
‫حتی نمی‌ذاشت بشورمش.
‫می‌خوای نشونم بدی چی پیدا کردی؟
‫آره.
‫دیروز صبح
‫آشغال‌ها رو بردم بیرون و...
‫و فقط اونجا بود.
‫تو اون موقع مظنون اصلی بودی؟
‫برای همین وقتی پیداش کردم،
‫قبل از پلیس بهت زنگ زدم.
‫ببین، فکر می‌کنن کاری با آبری کردم
‫و خواستم پنهانش کنم.
‫و هیچ راهی برای اثبات بی‌گناهیم نداشتم.
‫گزارش پلیس گفته بود
‫شبی که دخترت گم شد
‫خیلی نوشیدنی خورده بودی.
‫آره.
‫آره، من... منگ بودم.
‫اون شب روی کاناپه بیهوش شدم.
‫- خون روی زمین؟ ‫- پلیس آزمایش کرد.
‫- مال آبری بود. ‫- باشه.
‫نمی‌دونی چطور اونجا ریخته بود؟
‫یه بطری شکستم.
‫حتماً اتفاقی خودش رو با شیشه زخمی کرده.
‫ولی نمی‌دونم.
‫هزار بار اون شب رو مرور کردم،
‫ولی همه‌اش خالیه.
‫مثل خیلی از شب‌هام اون موقع.
‫پلیس نظریه‌هایی داشت؟
‫خیلی زیاد.
‫ببین، می‌دونم باید به خاطر ‫خودخواهی‌هام بسوزم،
‫ولی...
‫قسم می‌خورم، عوض شدم.
‫ده ماهه پاکم.
‫- خوبه. ‫- اوهوم.
‫توی گزارش پلیس هیچ اشاره‌ای به پدر نشده.
‫درسته.
‫قبل از اینکه آبری به دنیا بیاد، ‫با اُوردوز مرد.
‫فکر می‌کنی کی ممکنه لباس رو گذاشته باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫مظنون دیگه‌ای هست؟
‫پلیس همه‌چی رو بررسی کرد.
‫با همه‌ی کسایی که می‌شناختم حرف زد.
‫هیچی پیدا نکردن،
‫و گذاشتن کل شهر فکر کنه
‫من ارتباطی باهاش داشتم.
‫اگه مدرکی داشتن،
‫تو رو محکوم می‌کردن.
‫ببین، هر کی اون لباس رو گذاشته اون بالا
‫ممکنه بدونه آبری کجاست.
‫یه سال زمان زیادیه.
‫می‌دونم احتمالش خیلی کمه.
‫ولی همه‌چی رو امتحان کردم که پیداش کنم.
‫حتی یه بار پیش فالگیر رفتم.
‫نمی‌تونم ازش دست بکشم.
‫باید باور کنم که هنوز یه جایی اون بیرونه.
‫می‌دونی؟
‫کمکم می‌کنی
‫پیداش کنم؟
‫کمکت می‌کنم.
‫باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫باید بهشون بگیم چی پیدا کردی.
‫اگه بعداً معلوم بشه، خیلی بدتر می‌شه.
‫می‌دونم.
‫پس بهشون زنگ می‌زنم،
‫حقیقت رو می‌گم.
‫خونه‌تو تبدیل به صحنه‌ی جرم می‌کنن.
‫به جرم قتل دخترت
‫دستگیرت می‌کنن.
‫فوراً محکومت نمی‌کنن،
‫ازت بازجویی می‌کنن.
‫این بهم فرصت می‌ده بفهمم ‫کی اون لباس رو گذاشته اینجا.
‫باشه.
‫اگه باید همین کار رو بکنیم، باشه.
‫کمکت می‌کنم از این شرایط رد بشی، باشه؟
‫هر کاری از دستم بر بیاد می‌کنم.
‫«ترجمه از خشایار»
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تایسون وست، کارآگاه اصلی پرونده.
‫تو بودی که زنگ زدی؟
‫کالتر شاو.
‫رابطه‌ت با سیرا چیه؟
‫منو استخدام کرده دخترشو پیدا کنم.
‫- وکیلی تو رو فرستاده؟ ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- لباس رو پیدا کرد،
‫فکر می‌کنه شاید کسی بیرون باشه
‫که چیزی درباره‌ی محل دخترش بدونه.
‫محل.
‫احتمالش بیشتره که جسد پیدا کنی.
‫خب امیدوارم اینطور نشه.
‫آره.
‫خیلی‌خب، استخدامت کرده که بررسی کنی؟
‫درسته.
‫با این درک که
‫پلیس هم تحقیق می‌کنه.
‫اوه.
‫ایشون آرتور پونسه،
‫کارآگاه اصلی پرونده‌ی آبری.
‫- سلام. ‫- خوشبختم.
‫کارآگاه وست منو برای مشاوره آورده.
‫بازنشسته‌ام،
‫ولی این پرونده مال من بود.
‫- چیز وحشتناکیه. ‫- اوهوم.
‫سیرا درباره‌ی تحقیقات بهم گفت.
‫عجیبه که این لباس تازه الان پیدا شده
‫- بعد از این همه مدت. ‫- همسایه‌های روبرو
‫کسی جز سیرا رو
‫اینجا ندیدن.
‫خب، اگه داری می‌گی کار خودش بوده،
‫من فکر نمی‌کنم.
‫- منطقی نیست. ‫- آدم‌ها وقتی با عذاب وجدان زندگی می‌کنن
‫کارهای عجیب می‌کنن.
‫من سیرا رو از دبیرستان می‌شناسم.
‫همیشه دنبال توجه بوده
‫و وقتی آبری گم شد خیلی توجه گرفت، ‫ولی حالا داره کم می‌شه.
‫اممم.
‫توی تحقیقات اولیه ازش بازجویی کردی.
‫مظنون دیگه‌ای نبود.
‫اثر انگشتی اینجا بوده،
‫هر چیزی که لباس رو بهش ربط بده؟
‫تا حالا هیچی.
‫ببین، منم نمی‌خوام باور کنم
‫یه مادر دخترشو بکشه،
‫ولی همینه که هست.
‫خب، شاید این‌قدر ساده نباشه.
‫آره، باشه.
‫خب، آقای شاو،
‫ممنون که زنگ زدی،
‫ولی یه مظنون داریم ‫که باید ازش بازجویی کنیم.
‫خیلی‌خب، من برمی‌گردم اداره.
‫نذار تایسون اعصابتو خورد کنه.
‫جوونه.
‫یاد می‌گیره که مهم نیست
‫کی کمکت کنه به حقیقت برسی
‫مهم اینه که برسی.
‫می‌فهمم.
‫می‌خوای نشونت بدم چی می‌بینم؟
‫- گمونم می‌تونم گوش کنم. ‫- باشه.
‫اینجا یه لکه هست.
‫یکی از دیوار پرید.
‫ممکنه مال هر زمانی باشه.
‫اینو ببین.
‫باشه،
‫رد دوچرخه.
‫بازم چیز غیرمعمولی نیست.
‫ولی ردها تازه‌ان، نه؟
‫انگار از اینجا اومده، دوچرخه رو خوابونده.
‫و بعد خودش رو از دیوار ‫انداخته اون‌ور، درسته؟
‫فکر می‌کنی هر کی روی اون دوچرخه بوده
‫- همونیه که لباس رو گذاشته. ‫- ممکنه.
‫باشه،
‫به وست زنگ می‌زنم.
‫پرونده دست اونه.
‫نمی‌خوام دخالت کنم،
‫- می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫- آره، می‌فهمم.
‫چه خبر کالتر؟
‫- سلام، یه لطفی می‌خوام. ‫- معلومه.
‫همیشه آماده‌ام برات کار کنم.
‫- چی شده؟ ‫- می‌خوام بفهمم
‫کی دو شب پیش توی
‫کوچه پشت خونه‌ی سیرا بوده.
‫رد دوچرخه هست. ‫انگار دوچرخه رو خوابوندن
‫و بعد دوباره بردنش بیرون.
‫الان یه دوربین مداربسته روبروم می‌بینم.
‫می‌تونی بهش دسترسی پیدا کنی؟
‫یه لحظه.
‫خیلی‌خب، موقعیتتو گرفتم.
‫دوربین رو می‌بینم.
‫بذار سینک کنم.
‫- باشه. ‫- دارم فیلمو می‌گردم.
‫صبر کن، صبر کن، برگرد عقب.
‫همین‌جا.
‫چی...
‫یه بچه‌ست؟
‫انگار آره.
‫این یه شوخی مریض
‫یا چیزیه؟ یعنی چی،
‫بچه‌ها دیگه زنگ در زدن ‫و فرار کردن بلد نیستن؟
‫اون یه چیزی می‌دونه.
‫با اون هودی که پوشیده
‫نمی‌تونم شناساییش کنم.
‫سرشو پایین گرفته.
‫یه لوگو روشه.
‫می‌تونی بفهمی چیه؟
‫آره.
‫کاپیتان کالابش؟
‫یه رستورانه.
‫آدرسشو الان می‌فرستم.
‫مرسی رندی. الان می‌رم اونجا.
‫تایسون.
‫کارآگاه وست.
‫دیشب کجا بودی؟
‫توی جلسه‌ی ترک الکل بودم، ‫بعد اومدم خونه خوابیدم.
‫داری وقتتو با بازجویی از من تلف می‌کنی.
‫باید خط زمانی رو مشخص کنم.
‫از چی؟
‫هوم؟
‫اینکه من لباس رو گذاشتم بیرون
‫و خودمو تحویل دادم؟
‫چرا باید این کار رو کنم؟
‫نمی‌دونم،
‫شاید عذاب وجدان گرفتی.
‫قبلاً تو پرونده‌های دیگه هم دیدم.
‫باید بری بیرون، دخترم رو پیدا کنی.
‫هوم.
‫این رو می‌شناسی؟
‫چرا وسایل شخصی من دست توئه؟
‫فقط جواب بده.
‫این دفترچه‌ی
‫دوازده قدم منه.
‫بخشی از روند بهبودیمه.
‫خب، این قسمتش توجه منو جلب کرد.
‫نوشتی،
‫«تو همچین شب‌هایی،
‫بالاخره می‌تونم به خودم اعتراف کنم
‫که خودخواهی‌هام باعث مرگ آبری شد.»
‫می‌خوای بگی این یعنی چی؟
‫چون خیلی شبیه اعترافه.
‫اون دفترچه شخصیه.
‫بخشی از برنامه‌ست،
‫بازتاب مسئولیت‌ها.
‫آره، می‌فهمم.
‫من دخترمو نکشتم.
‫نه، فقط کشتیش، ‫همون‌طور که نوشتی.
‫من مادر بدی بودم.
‫باشه؟ این چیز پنهانی نیست.
‫- نه. ‫- و دارم سعی می‌کنم مسئولیتشو قبول کنم.
‫و هر روز با این عذاب وجدان زندگی می‌کنم
‫که اگه اون شب منگ و بیهوش نبودم،
‫هنوز اینجا بود.
‫منظورم همین بود.
‫و تو یه آشغالی که داری حرفامو می‌پیچونی.
‫آره، خب، زیاد پیچوندن نمی‌خواد.
‫فکر کنم دیگه کافیه.
‫ببخشید، شما...؟
‫رینی گرین، وکیل خانم آلن.
‫می‌خوام قبل از ادامه‌ی بازجویی،
‫با موکلم خصوصی صحبت کنم. ممنون.
‫یعنی کار شما اینجا تمومه.
‫مرسی.
‫خیلی‌خب.
‫خب، چیزی نیست.
‫من دوست کالترم.
‫گفت شاید به کمک نیاز داشته باشی.
‫ولی یه کم
‫پیچیده‌تر از این حرفاست، باشه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- خب، با اون لباس
‫و اون دفترچه،
‫الان مدرک کافی برای محکوم کردنت دارن.
‫- از همین می‌ترسیدم. ‫- می‌دونم.
‫ولی دارم درخواست رد دفترچه از مدارک رو
‫آماده می‌کنم، باشه؟
‫یه حرف بی‌اساسه ‫و کاملاً از متن ماجرا جداش کردن.
‫باشه.
‫خب، الان باید چی کار کنم؟
‫الان باید صبر کنی
‫تا کالتر بفهمه کی اون لباس رو گذاشته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چی می‌خوای برات بیارم؟ ‫- آره، می‌خواستم بدونم،
‫این بچه رو می‌شناسی؟
‫- یه نوجوانه. ‫- آره.
‫اسپنسر.
‫- چی کار کرده؟ ‫- اسپنسر.
‫اینجا کار می‌کنه؟ چندتا سؤال دارم ازش.
‫یه لحظه.
‫اسپنسر.
‫بیا اینجا.
‫اسپنسر.
‫رئیست گفت کجا زندگی می‌کنی.
‫از من چی می‌خوای؟
‫می‌خوام بدونم
‫با لباس آبری چی کار می‌کردی.
‫ازت فیلم دارم.
‫می‌دونم خونه‌ی سیرا بودی.
‫با اون دختر کوچیک کاری کردی؟
‫نه، محاله همچین کاری کنم.
‫پس لباس رو از کجا آوردی؟
‫پیداش کردم، باشه؟
‫از پوستر گمشده شناختمش.
‫فکر کردم اگه آویزونش کنم و...
‫می‌دونی، بذارمش همون‌جا،
‫مامان آبری پیداش می‌کنه ‫و یه اتفاقی می‌افته.
‫یه اتفاق افتاد. الان در بازداشت پلیسه.
‫شنیدم.
‫نمی‌خواستم همچین چیزی بشه.
‫کجا پیداش کردی؟
‫تو حیاط پشتی خونه‌مون.
‫فکر می‌کنم بابام یه کاری با آبری کرده.
‫فکر می‌کنی بابات آبری رو برده؟
‫یعنی، خودم ندیدمش یا چیزی، ولی...
‫آره، نمی‌دونم، شاید.
‫قبلاً دیدی بابات
‫کارای بدی مثل این بکنه؟
‫آره؟ دیدی؟ چه جور کارایی؟
‫یه بار انگشتای عمو‌مو برید
‫چون فکر می‌کرد ازش دزدی کرده.
‫نه. صبر کن، وایستا.
‫الان عموت کجاست؟
‫دیگه این‌طرفا نمیاد.
‫فکر کنم اونم از بابام می‌ترسه.
‫نمی‌دونستم چی کار کنم.
‫به پلیس فکر کردم،
‫ولی اگه بابام می‌فهمید...
‫- بابات خونه‌ست؟ ‫- نه، توی تعمیرگاه بندره.
‫فقط شما دوتا اینجا زندگی می‌کنید؟
‫- تو و بابات؟ ‫- آره.
‫مامانم وقتی بچه بودم ول کرد رفت.
‫می‌تونی یه کاری برام بکنی؟ ‫می‌تونی دقیقاً نشون بدی
‫کجا لباس رو پیدا کردی؟ بهم می‌گی؟
‫پشت خونه،
‫نزدیک اون انبار قدیمی.
‫یه جورایی زیرش گیر کرده بود.
‫اگه بابام بفهمه گذاشتم بیای تو...
‫باشه.
‫تو همین‌جا بمون،
‫تو ماشینم، درها رو قفل کن،
‫پایین بمون. من می‌رم چک کنم، باشه؟
‫باشه، ولی باید سریع باشی.
‫بابام کم کم برمی‌گرده.
‫زود برمی‌گردم.
‫کارآگاه وست.
‫صبر کن، وایستا، وایستا.
‫می‌گی اسپنسر فلینت لباس رو گذاشته توی حیاط؟
‫آره، بعداً توضیح می‌دم.
‫چرا همچین کاری کرده؟
‫می‌خواست بره پلیس، ولی از باباش می‌ترسید.
‫آره، ترور فلینت.
‫پرونده‌ی سنگینی داره.
‫چندتا حمله. اون و داداشش
‫قبلاً مواد قاچاق می‌کردن.
‫آدم کثیفیه.
‫- ارتباطی با سیرا داره؟ ‫- آره، آره.
‫یکی از کسایی بود که
‫سیرا اون موقع‌ها باهاش می‌پرید.
‫یعنی خوش‌گذرونی.
‫- ازش بازجویی کردی؟ ‫- معلومه.
‫آره، ولی رفع اتهام شد.
‫عذر موجه داشت.
‫گفت با رفقاش رفته بود ماهیگیری.
‫شرکت قایق تأیید کرد قایق اجاره شده بود.
‫خب، الان یه چیزی داری.
‫هی، هی، هی. بیا بریم.
‫آره، داریم میایم.
‫باشه، زود می‌بینمت.
‫چه غلطی می‌کنی، پسر؟
‫هی!
‫آروم.
‫تو خر کی هستی؟
‫کالتر شاو. دنبال دردسر نیستم.
‫جدی؟
‫باید قبل از اینکه پسرم رو بگیری
‫و بی‌اجازه وارد ملک بشم، ‫بهش فکر می‌کردی.
‫سیرا آلن منو استخدام کرده
‫که دخترش آبری رو پیدا کنم.
‫این چه ربطی به من داره؟
‫بهت گفتم، بابا،
‫- پلیس نیست. ‫- دهنتو ببند، پسر.
‫ببین، یه چیزی می‌گم.
‫چرا ولش نمی‌کنی، باشه؟
‫من و تو فقط حرف می‌زنیم.
‫من چیزی برای گفتن با تو ندارم.
‫لباس دختر گمشده توی ملک تو پیدا شده.
‫تو ماجرایی که سر اون دختر اومد ‫نقشی نداشتم.
‫وقتی گم شد حتی توی شهر نبودم.
‫بهتره دوباره عذر ماهیگیریشو چک کنید.
‫امم.
‫می‌تونسته قایق رو لنگر بندازه،
‫شبونه برگرده شهر.
‫سخته ولی غیرممکن نیست.
‫پسر گفت لباس رو اینجا پیدا کرده.
‫فکر کنم شاید سگ
‫از اون سوراخ خزیده رفته تو
‫بوی خون رو گرفته، ‫لباس رو بیرون آورده.
‫سگ‌های جسدیاب رو آوردیم.
‫اگه لباس اینجا بوده، ممکنه جسدش هم باشه.
‫اون چیزا مال من نیست.
‫داداشم وسایلشو اونجا می‌ذاره.
‫حتی نمی‌تونستم برم سمت انبار تا اسپنسر
‫هفته‌ی پیش خارها رو پاک کنه.
‫برادرت درک، آخرین بار کی دیدیش؟
‫چه می‌دونم.
‫حدود یه سال پیش دعوامون شد.
‫تقریباً همون موقع که آبری گم شد.
‫آره.
‫- بگو باهاش چی کار کردی. ‫- هیچ کاری نکردم.
‫ازم پول دزدید.
‫پولی که مال من نبود.
‫منو هم بدهکار کرد.
‫نه، صبر کن.
‫وایستا!
‫مجبور شدم از شهر برم،
‫مشکل رو حل کنم.
‫همون سفر ماهیگیریت؟
‫هر چی می‌خوای اسمشو بذار.
‫ولی وقتی برگشتم،
‫اون رفته بود.
‫از اون موقع دیگه ندیدمش.
‫آره.
‫احتمال زیاد،
‫آبری اونجاست.
‫اینجا چیه؟
‫کفش آبری؟
‫یه چیز دیگه اون طرفه.
‫چیه؟
‫انگار موهای آبریه.
‫رنگ مو پیدا کردم.
‫این برچسب‌ها
‫برای لباس پسرونه‌ست.
‫چی؟ فکر می‌کنی باید دنبال ‫بیشتر از یه بچه بگردیم؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫تاریخ روی رسید رو ببین.
‫همون روزی که آبری ناپدید شد.
‫خیلی‌خب.
‫خب، چی؟
‫لباسشو عوض کرده،
‫موهاشو کوتاه و رنگ کرده؟
‫فکر نمی‌کنم قصد کشتنش رو داشته.
‫می‌خواسته باهاش فرار کنه.
‫- یعنی... ‫- آبری ممکنه هنوز زنده باشه.
‫مظنونی که دنبالشیم درک فلینته.
‫باید مسلح و خطرناک در نظر گرفته بشه.
‫فکر می‌کنیم دختر کوچیک دستشه.
‫اولویت اصلی پیدا کردنش
‫و نجات آبری آلن بدون آسیب هست.
‫هیچ چیزی رو از قلم نندازید. بریم.
‫فکر می‌کنم آبری وقتی تو رادار درک اومد
‫که ترور و سیرا شروع کردن با هم آشنا شدن.
‫اگه اون رو دزدیده باشه،
‫الان دیگه خیلی وقته رفته.
‫ممکنه مکزیک باشه، ما که نمی‌دونیم.
‫آره. داستان ترور رو باور داری ‫که برادرش ازش دزدی کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫پسرش گفت یادشه باباش و عموش
‫سر یه چیزی دعوا کردن.
‫شاید سر پول نبود، نه؟
‫شاید سر بردن آبری بود.
‫اعلامیه‌ی تعقیب صادر کردیم
‫و همه‌ی آشناهاشو دنبال می‌کنیم،
‫ببینیم کسی چیزی می‌دونه یا نه.
‫داریم حکم کارت‌های اعتباری ‫و تلفنشو می‌گیریم.
‫حکم زمان می‌بره. ‫من یه نفر دارم سریع‌تر انجام بده.
‫خب، هر کاری می‌خوای بکنی،
‫من نمی‌خوام بدونم.
‫ولی اگه سریع‌تر نتیجه بده، ‫می‌تونم چشم‌پوشی کنم.
‫- آره. ‫- انگار باید ازت عذرخواهی کنیم.
‫هی فکر می‌کنم اگه یه سال پیش ‫درک رو بررسی کرده بودم،
‫این‌قدر عقب نمی‌افتادیم.
‫فکر نمی‌کردم ارتباطی باشه.
‫تنها چیزی که الان مهمه اینه که آبری
‫ممکنه هنوز بیرون باشه، هنوز زنده باشه.
‫می‌رم خونه پرونده‌های قدیمی‌مو نگاه کنم
‫ببینم بازم چیزی از قلم افتاده یا نه.
‫برادرای فلینت قبلاً
‫پاتوقشون کافه مک‌برینلی کنار جاده ۴۹ بود.
‫ایده خوبیه. من می‌رم چک کنم.
‫بهم خبر بده با اون همکارت چی می‌شه، شاو.
‫- آره. ‫- در ارتباط باشیم.
‫- بازم ممنون بابت کمکت. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- چه خبر، کالتر؟ ‫- رندی،
‫باید یه نفر رو برام چک کنی.
‫درک فلینت.
‫کارت‌های اعتباری و...
‫فعالیت تلفنشو بررسی کن.
‫دنبال موقعیتیم.
‫باشه، همکار.
‫الان فعالیتش رو در میارم.
‫ها.
‫- چی پیدا کردی؟ ‫- کارت اعتباریش
‫تو یه سال گذشته، هیچ فعالیتی نداشته.
‫تلفنش چی؟
‫هیچی از
‫روز بعد از ناپدید شدن آبری.
‫خب، پس تلفن و کارت‌هاشو انداخته دور
‫قبل از اینکه فرار کنه.
‫آخرین موقعیتشو داری؟
‫بذار ببینم.
‫خیلی‌خب.
‫سه کیلومتر شمال ملک فلینت.
‫انگار درست کنار ساحله.
‫ولی این مال یه سال پیشه، رفیق.
‫محاله هنوز اون‌جا باشه.
‫خب، باید از یه جا شروع کرد. ‫آدرس رو بفرست.
‫- قبلاً فرستادم. ‫- باشه، ممنون.
‫وای.
‫آره، این دیگه یه صحنه
‫مثل «ویلی تک‌چشم» بود.
‫خب، چطور مطمئن بشیم
‫این اسکلت توی تله خرچنگ ‫همون درک فلینته؟
‫دو تا انگشتی که برادرش برید نداره.
‫باشه.
‫بعد آبری چی؟
‫نه، هیچ نشونی ازش نیست.
‫خیلی‌خب، نظرت چیه؟
‫از فاصله نزدیک تیر خورده،
‫یه زخم ورودی با کالیبر کوچیکه.
‫فکر کنم شاید...
‫شاید درک می‌خواسته به یکی تحویلش بده
‫ولی پشیمون شدن که بهش پول بدن.
‫یه لطفی کن.
‫می‌تونی بگی صاحب این زمین کیه؟
‫بذار ببینم.
‫یه لحظه.
‫«بلو کریک هولدینگز».
‫یه تراسته.
‫تراست.
‫خب، کی تأسیسش کرده؟
‫دارم چک می‌کنم.
‫خیلی‌خب، یه نفر به اسم
‫آرتور پونس.
‫عجیبه. نوشته یه پلیس بازنشسته‌ست.
‫آره. رندی، باید قطع کنم.
‫شاو.
‫از کافه مک‌برینلی چیزی درنیومد.
‫جسد درک فلینت رو پیدا کردم.
‫مُرده.
‫آره، توی زمینی پیدا شد که مال آرتور پونسه.
‫درک فلینت اون‌جا چی کار می‌کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫اعدام شده بود، جسد مخفی شده بود.
‫فکر می‌کنم پونس کشته‌ش ‫و با آبری فرار کرده.
‫ببین، من کل عمر کاریم رو ‫با اون آدم گذروندم.
‫امکان نداره.
‫چطور ممکنه؟
‫شاید اون آدمی نیست که فکر می‌کردی.
‫این توضیح می‌ده چرا هیچ‌وقت پرونده رو نبست.
‫درسته؟
‫اون دختر رو برای چی می‌خواست؟
‫شاید توی یه معامله‌ی بد گیر افتاد.
‫شاید درک بهش خیانت کرد،
‫مثل کاری که با برادرش کرد.
‫به هر حال، دارم می‌رم سمت خونه‌ی پونس.
‫اون‌جا می‌بینمت.
‫هی، اینو گزارش نکن، باشه؟
‫نمی‌دونیم پونس با کی دیگه
‫از اداره کار می‌کنه.
‫متأسفم کار به اینجا کشید.
‫آرتور، چه غلطی کردی؟
‫[بابابزرگ - آبری - مامان‌بزرگ]
‫سلام، کالتر؟
‫رینی، پیش سیرا هستی؟
‫آره، تازه رسیدیم خونه‌ش.
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫باشه، همین‌جاست.
‫کالتر؟
‫چی شده؟
‫آبری زنده‌ست.
‫خدای من.
‫با آرتور پونس و زنش زندگی می‌کرده.
‫چی؟ آبری پیش کارآگاه پونسه؟
‫نمی‌فهمم. چطور؟
‫پونس پدربزرگ آبریه؟
‫الان دارم به عکس خانوادگی
‫از پونس‌ها و پسرشون نگاه می‌کنم.
‫آبری خیلی شبیه اونه.
‫سیرا، اگه چیزی هست که نگفتی...
‫پسرشون...
‫جیسون
‫پدر آبریه.
‫اون موقع مطمئن نبودم
‫به خاطر سبک زندگیم، ولی آره.
‫چرا قبلاً بهمون نگفتی؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونست.
‫بعد از مرگ جیسون فهمیدم باردارم و...
‫هیچ‌وقت به اونا یا کسی نگفتم پدرشه.
‫خب، پونس یه جوری فهمیده.
‫اونا همیشه ازم متنفر بودن.
‫منو مقصر مرگ جیسون می‌دونستن.
‫خب، خیلی وقت نیست که رفتن.
‫فکر کنم آرتور و زنش آبری رو برداشتن
‫و دارن فرار می‌کنن. می‌رم دنبالشون.
‫وای خدا.
‫وست، تویی؟
‫می‌خوام بذاری من و خانواده‌م بریم.
‫پونس.
‫- وست کجاست؟ ‫- حالش خوبه.
‫حواسم به اون بود ‫ولی باید حواسم به تو می‌بود.
‫با آبری چی کار کردی؟
‫بهت قول می‌دم
‫پیش افراد امن و مطمئنه.
‫در امانه، دوستش دارن.
‫- ما مراقبشیم. ‫- دزدیدیش؟
‫من نجاتش دادم.
‫از درک فلینت؟
‫داشتم دنبال ترور می‌گشتم.
‫به جاش درک رو پیدا کردم.
‫نوه‌ی ما پیش اون هیولا بود.
‫می‌خواست کارای وحشتناک باهاش بکنه.
‫پس از آبری خبر داشتی.
‫مشکوک شده بودیم.
‫زنم آیریس
‫چند هفته قبل توی خواربارفروشی دیدشون.
‫دختر دقیقاً شبیه جیسون توی اون سن بود.
‫وقتی با درک دیدمش،
‫فهمیدم سیرا مادر لایقی نیست.
‫دست‌های آبری
‫از شیشه‌ی شکسته‌ی بطری سیرا زخم شده بود.
‫برای همین خون روی کل لباسش بود.
‫نمی‌تونستم بذارم آبری برگرده اون خونه.
‫این تصمیم تو نیست، آرتور.
‫دیدم مادرشو به شکل یه فرشته کشیده.
‫چی بهش گفتی؟
‫گفتی مرده؟
‫به نظر اینجوری واسش راحت‌تر بود.
‫اون موقع
‫سیرا رو ندیده بودی.
‫داشت خودش رو نابود می‌کرد،
‫همون راه تاریکی می‌رفت
‫که جیسون رفت.
‫اون‌قدر منگ بود که یه مرد می‌تونست
‫راحت بره تو خونه‌ش و دخترشو ببره.
‫براش ناراحت بودم،
‫ولی نمی‌تونستم بذارم آبری ‫به اون شرایط برگرده.
‫اون دیگه مثل قبل نیست.
‫ده ماه پاکی، یه خونه‌ی پایدار نمی‌سازه.
‫برنامه‌ت چیه، آرتور؟ ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫می‌خوای با یه دختر کوچیک هی فرار کنی؟
‫اگه مجبور باشم.
‫داری جونش رو به خطر میندازی.
‫خودت می‌دونی، نه؟
‫وقتی بزرگ‌تر بشه چی کار می‌کنی،
‫هی بهش دروغ می‌گی؟
‫وقتی رسیدیم بهش، بهش فکر می‌کنیم.
‫نمی‌تونم بذارم ببریش، آرتور.
‫داری منو مجبور می‌کنی.
‫آرتور، لازم نیست این کار رو بکنی.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫چی کار کردی؟
‫سعی کردم به جای مهمی آسیب نزنم.
‫فکر کنم تایسون نهایتاً ‫نیم ساعت وقت داشته باشه.
‫باید انتخاب کنی.
‫می‌تونی دنبال آبری بیای که در امانه،
‫یا یه مرد در حال مرگ رو نجات بدی.
‫آرتور؟ آرت...
‫- هی. ‫- رندی،
‫وست تو دردسر افتاده.
‫موبایلشو برات فرستادم.
‫می‌تونی موقعیتشو بدی؟
‫آره، آره، گرفتم.
‫زود باش.
‫پیدا کردم.
‫الان موقعیت رو می‌فرستم.
‫باشه، حدود چهل دقیقه باهاش فاصله دارم.
‫می‌رم سمتش، ‫وضعیتش رو پایدار کنم.
‫آمبولانس خبر کن. همین الان.
‫وست؟
‫شاو
‫شاو.
‫- هی. ‫- شاو.
‫چیزی نیست.
‫من پیشتم.
‫حواسم بهت هست.
‫دووم بیار، باشه؟
‫آمبولانس تو راهه، باشه؟
‫ببین، این درد داره. آماده‌ای؟
‫باشه؟ نفس عمیق.
‫خیلی‌خب.
‫بیا.
‫خیلی‌خب.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫پونس باهوشه، نه؟
‫می‌دونه همه‌جا ایست بازرسی می‌ذارن،
‫پلیس دنبال آبریه.
‫جایی داره، زمینی، ملکی،
‫که بتونه قایم شه؟
‫یه قایق داره. قبلاً روش رفته بودم.
‫توی بندر «ایست بی» نگهش می‌داره.
‫اسم قایقش «ائورودیکه» هست.
‫بندر ایست بی. باشه.
‫فشار بده رو زخم، باشه؟
‫هی، هی!
‫- اینجا! ‫- برو، برو.
‫آره، آمبولانس تو راهه، باشه؟
‫آیریس، باید بریم!
‫موتور رو روشن کن، آیریس. باید بریم.
‫ما باید...
‫نمی‌ذارم از پیش ما ببریش.
‫آبری کجاست؟
‫بس کن، آرتور.
‫قرار نبود این‌جوری بشه.
‫آره.
‫آبری، عزیزم،
‫بیا بیرون.
‫آبری.
‫چیزی نیست.
‫مامان‌بزرگ، بابابزرگ،
‫جامون امنه؟
‫آره، عزیزم.
‫در امانی.
‫ولی اون غریبه الان منو دید.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫این آقای شا‌وست.
‫سلام، آبری.
‫آره.
‫آفرین.
‫آره. چیپس «رافلز» رو ببین.
‫- یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه. ‫- ممنون.
‫سلام،
‫خب، می‌خوایم به آبری
‫چند دقیقه وقت بدیم راحت بشه،
‫بعد لین، مددکار اجتماعی میاد
‫یه ملاقات تحت نظارت انجام بده. باشه؟
‫بچه‌ی خوبیه.
‫خوب بزرگش کردی.
‫یه کم زمان بده.
‫من توی کارم خیلی چیزا دیدم،
‫چیزایی که کاش ندیده بودم،
‫ولی یه چیز رو مطمئنم...
‫روند بهبودی، خطی نیست.
‫باشه؟
‫سلام.
‫رفته بودم بیمارستان،
‫- دیدن کارآگاه وست. ‫- حالش چطوره؟
‫راه سختی پیش رو داره. ولی خوب می‌شه.
‫خواست از طرف اون
‫عذرخواهی کنم
‫که تو رو مقصر می‌دونست.
‫خب، سیرا با سازمان حمایت
‫از کودکان همکاری می‌کنه
‫و یه برنامه کامل و دقیق ریختیم.
‫می‌خوایم به دادگاه نشون بدیم که
‫این خونه برای آبری، امن و پایداره.
‫خوبه.
‫اوه.
‫اممم...
‫ببخشید، باید جواب اینو بدم. یه لحظه.
‫ممنون، رینی.
‫ممنون. سلام، رینی هستم.
‫تقصیر تو نیست.
‫اون موقع که بهم احتیاج داشت،
‫پیشش نبودم.
‫خب، الان هستی.
‫باورم نمی‌شه آرتور این مدت ‫همه رو فریب داده بود.
‫حالا کلی وقت داره
‫به کاراش فکر کنه.
‫خودش و زنش.
‫آره.
‫می‌دونی، یه جورایی درکشون می‌کنم.
‫فکر می‌کردن دارن ‫خانواده‌شونو حفظ می‌کنن،
‫ولی آخرش بیشتر از هم پاشیدنش.
‫هوم.
‫آره، فکر کنم بعضی وقتا
‫آدم‌ها کارای اشتباه برای دلایل درست می‌کنن.
‫چیزی در این مورد می‌دونی؟
‫شاید.
‫کلی وقت از دست رفته داری
‫که باید جبران کنی.
‫هر چقدر ازت تشکر کنم کمه، کالتر
‫که دخترمو برگردوندی پیشم.
‫مراقبش باش، باشه؟
‫می‌خوای به مامانت سلام کنی؟
‫- سلام. ‫- مامان!
‫مرسی.
‫«ترجمه از خشایار»