W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫قرنیه‌اش سوخته؟
‫بذار ببینم.
‫آره، مثل سوختگیِ سرمازدگی می‌مونه.
‫چرا برهنه‌ان؟
‫آره، با عقل جور در نمیاد.
‫پردۀ گوشش پاره شده. ‫خون رو می‌بینی؟
‫آره، ولی چطور؟ ‫[۲۱ دسامبر]
‫- فشار؟ ‫- امکانش هست. ‫[چهارمین روزِ شب]
‫- اینجا هم خونی‌ـه. ‫- خب، اون «لوند»ـه.
‫اوف... اینجا رو.
‫وای خدا.
‫این یارو چشم خودش رو در آورده.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫اوهوم.
‫این پرونده...
‫به جاهای ناجور کشیده می‌شه.
‫جواب سؤال‌هامون رو پیدا نمی‌کنیم.
‫با یه مُشت آدم عصبانی طرفیم.
‫حتی یه تکنسینِ جرم‌شناسی هم نداریم.
‫بهتره اینا رو برگردونیم «انکوریج».
‫مگه از اولش هم قرار همین نبود؟
‫خب، نگهش می‌داریم.
‫گور بابای انکوریجی‌ها.
‫آهای! آهای! آهای!
‫یه متر فاصله! یه متر فاصله!
‫باید محکم نگهش داری!
‫- هِی! عکس بی عکس. همین الان پاکش کن. ‫- ببخشید.
‫بی‌خیال لیز، فقط دارن تخلیۀ انرژی می‌کنن.
‫خیلی‌خب، خفه شو هنک.
‫خب، همه گوش کنن. همه گوش کنن!
‫مسخره‌بازی در نیارید.
‫این الان یه صحنۀ جرم‌ـه.
‫یه‌جور وانمود کنید ‫که انگار می‌دونید دارید چی‌کار می‌کنید.
‫محض رضای خدا!
‫بهتره بری خونه.
‫نمی‌تونم.
‫بهتره این یکی رو بسپری به یکی دیگه، خانمی.
‫به پروندۀ «انی» مربوط می‌شه، رُز.
‫عه.
‫پس به فنا رفتی.
‫بعداً یه سر بیا پیشم.
‫نه، از اون استفاده نکن. ‫به بافت‌ها آسیب می‌زنی.
‫- از چی استفاده کنم؟ ‫- با همون مسواک ادامه بده.
‫یه چالۀ هوایی کوچیک توش هست،
‫بعدش می‌تونی سُرش بدی بغل.
‫- باشه. ‫- به پوستش دست نزن.
‫- گندش بزنن. ‫- همین‌جوری خوبه. ویلسون!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫این چه کوفتیه؟
‫اوضاعش خوب نیست، خانم.
‫حداقل باید یه پا رو قطع کنیم.
‫کِی می‌تونیم باهاش صحبت کنیم؟
‫قطعاً امروز نمی‌شه. ‫توی کُمای مصنوعی‌ـه.
‫ممنون پرستار. ‫گوشی دستت باشه. گوشی دستت باشه.
‫رئیس، تمام!
‫پرایر... ‫جاشون دادید؟
‫نه، شکل و حالت‌شون عجیبه.
‫مگر اینکه بخوای از هم بپاشونیم‌شون. تمام!
‫نه، چیزی رو از هم نپاشونید.
‫خانم، من باید برم.
‫داریم عمل جراحی رو شروع می‌کنیم.
‫- رئیس؟ ‫- خیلی‌خب، فقط... فقط...
‫یه لحظه صبر کن، پرستار.
‫پرایر، بگو.
‫فهمیدم چطور جابه‌جاشون کنیم.
‫آممم...
‫قلبه؟
‫نه، این... این اموجی نیست، هیدن.
‫دوباره امتحان کن.
‫کریسمس مبارک، بچه‌ها.
‫- کلاس تعطیله. ‫- عه!
‫عه. نه، نه، بچه‌ها.
‫کلاس تعطیل نیست.
‫مطمئن باشید کلاس تعطیل نیست.
‫کجا می‌ری؟ زنگ می‌زنم مامانت. ‫زنگ می‌زنم بابات.
‫- کریسمس مبارک. کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫قول می‌دم.
‫قول می‌دم زنگ بزنم.
‫کارلا؟ تو هم همین‌طور؟ ‫خداییش؟ خداییش؟
‫ببخشید.
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫بهت گفتم نیا سمتم. ‫من اینجا کار می‌کنم.
‫شوخی نکردم که. ‫واقعاً اینجا کار می‌کنم.
‫بی‌خیال برایس. ‫برای عشق‌های قدیمی نیومدم اینجا.
‫ازت می‌خوام برام توضیح بدی ‫که ایستگاه سالال چی‌کار می‌کنه.
‫سالال؟
‫چرا؟ و...
‫چرا پا نمی‌شی بری اونجا
‫و با لوند و بقیه‌شون صحبت نمی‌کنی؟
‫شدنی نیست.
‫خیلی وقتا می‌بینی‌اش؟
‫تراویس رو؟ نه.
‫مرگ اونو تغییر نداد.
‫کثافت فقط وقتی چیزی می‌خواد میاد.
‫خداحافظی نکرد؟
‫قبل از اینکه بره توی یخ؟ چرا.
‫ضمناً می‌دونست داره می‌میره.
‫نمی‌خواست سرطان خون از پا درش بیاره.
‫برام کروسان آورد.
‫کروسان کوفتی!
‫خودش درست‌شون کرد.
‫خوردیم‌شون.
‫یه‌کم آواز خوند.
‫یه‌کم دردِ دل کردیم.
‫اون‌موقع بود که من پیداش کردم.
‫آره.
‫آخرین هدیه از طرف تراویس کول: ‫فرصت آشنایی با تو نصیبم شد.
‫می‌شه یه سؤالی بپرسم؟
‫اینکه مُرده‌ها رو می‌بینی...
‫از کِی شروع شد؟
‫با تراویس.
‫ولی آدمایی رو می‌شناسم ‫که مادرزادی این قابلیت رو دارن.
‫خودِ شهر انیس هم بی‌تأثیر نیست.
‫اینجا خیلی از این موارد پیش میاد.
‫به‌نظرم دنیا...
‫داره پیر می‌شه
‫و انیس جاییه که پردۀ همه‌چیز داره می‌ره کنار
‫و از جای دوختش داره پاره می‌شه.
‫وقتی می‌بینی‌شون...
‫یا صداشون رو می‌شنوی...
‫چطور حالت خوب می‌مونه؟
‫نکتۀ مهم در مورد مُردگان ‫اینه که بعضی‌هاشون...
‫چون دل‌شون برات تنگ می‌شه میان بهت سر می‌زنن.
‫بعضی‌هاشون میان، چون باید یه موضوعی رو...
‫بهت بگن که لازمه بشنوی.
‫بعضی‌هاشون هم صرفاً می‌خوان تو رو ‫با خودشون ببرن.
‫باید فرق‌شون رو تشخیص بدی.
‫[دبیرستان انیس]
‫ای خدا!
‫به‌نظرت... به‌نظرت چه اتفاقی براشون افتاده؟
‫داریم سعی می‌کنیم همین رو بفهمیم.
‫حالا توی سالال برنامه‌شون چیه؟
‫من زمین‌شناسم، ‫واسه همین خیلی به رشتۀ من مربوط نمی‌شه
‫ولی... ‫اونا روانی بودن.
‫خیلی گوشه‌گیر بودن.
‫نیومدن توی شهر. ‫مهمون هم قبول نمی‌کردن.
‫ایستگاه‌های قطبیِ دیگه، ‫شیفتی کار می‌کنن، ولی سالال نه.
‫نه کسی وارد اونجا می‌شه، نه کسی خارج می‌شه.
‫داشتن چی‌کار می‌کردن؟
‫ده‌ها سال وقت گذاشتن تا بلکه بتونن...
‫دی‌ان‌ای یه میکرو ارگانیسم منقرض‌شده رو ‫توالی بدن...
‫که احتمالش هست بتونه ‫جلوی تجزیۀ سلولی رو بگیره.
‫زیر دیپلم حرف بزن، خرخون!
‫عه؟
‫اگه زیر دیپلم می‌خوای، باید...
‫عاشق اون می‌شدم؟
‫آره، باید عاشق معلم ادبیات می‌شدی.
‫به من نمی‌خورد. ‫تو هم بهم نمی‌خوردی.
‫ولی می‌دونی، دیگه درمونده بودم.
‫داشتی چی می‌گفتی؟
‫می‌گفتم، کاری که داشتن می‌کردن ممکن بود...
‫سرطان و بیماری‌های خودایمنی ‫و اختلال‌های ژنتیکی رو معالجه کنه،
‫قشنگ می‌تونست تحول‌آفرین باشه.
‫عه.
‫خب، چی شد انقدر طولش دادن؟
‫آخه خیلی وقت بود که اون بیرون بودن.
‫هات‌داگ که درست نمی‌کردن، لیز.
‫نمونه‌برداری از مغزۀ یخی ‫برای اون نوع میکرو ارگانیسم...
‫به‌شدت سخته.
‫به رباتیکِ دقیقی نیاز داره،
‫حفاری محتاطانه می‌طلبه،
‫می‌دونی، متّۀ دریل‌ها می‌شکنه، ‫بودجه‌ها تموم می‌شن.
‫واقعیت ماجرا...
‫یخبندان دائمی خیلی سخته
‫و بعد از استخراج محتوای کروموزومی ‫بهش آسیب می‌زنه،
‫برای همین هیچ‌جوره جواب نمی‌داد. ‫یعنی هیچ‌جوره!
‫رئیس، فکر کنم بهتر باشه...
‫یه سر بیای پاسگاه، تمام.
‫دریافت شد.
‫خواهرم آدمایی رو می‌بینه ‫که دارن تعقیبش می‌کنن.
‫خوابش... خوابش نمی‌بره.
‫یه‌سری فروپاشی‌های روانی داره.
‫می‌گه مامان مرحومم صداش می‌زنه.
‫پارسال آوردمش انیس ‫تا نزدیک خودم باشه، ولی...
‫نگرانم.
‫دنیای روحانی رو...
‫با مشکلات سلامت روانی قاتی نکن.
‫این‌طور که می‌گی، ‫به‌نظرم نیاز به دورۀ درمانی داره.
‫با کادرِ پزشکیِ «لایت‌هاوس» صحبت کردی؟
‫دلش نمی‌خواد بره «لایت‌هاوس».
‫حتی نمی‌خواد راجع‌بهش صحبت کنه.
‫حدود چهار سال پیش ‫رفت یه جایی توی نوادا...
‫و اونا مثل سگ به قرص و دارو بستنش.
‫خیلی بدش می‌اومد.
‫بی‌تعارف هیچی نمی‌خوری؟
‫نه. باید به شیفتم برسم.
‫ببین.
‫اون چیزه رو روی پیشونی‌اش دیدی؟
‫اونو قبلاً یه جایی دیدم.
‫چند سال پیش.
‫چی هست؟
‫قدیمی‌ـه، خانمی.
‫قدیمی‌تر از انیس.
‫احتمالاً از یخبندان هم قدیمی‌تر باشه.
‫سوابق تماس‌هاشون رو در آوردیم.
‫- هیچی پیدا نشد. ‫- بی‌سیم‌هاشون چی؟
‫- آره، توی سوابق بی‌سیم‌هاشون هم هیچی نبود. ‫- سلام، لولو.
‫عه.
‫- چی شده؟ ‫- لیز، حالت چطوره؟
‫چه خر تو خری شده.
‫ولی نگران نباش، ‫پرونده رو می‌برم انکوریج.
‫- تو لازم نیست کاری بکنی. ‫- عه، چه عالی.
‫تخصص رئیس دنورز همینه که کاری نکنه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫به خانواده‌ها باید خبر داده بشه.
‫- هنک، می‌ری برای رئیس دنورز یه... ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- نه، نمی‌ذارم پرونده‌ام رو ازم بگیری...
‫آقای سروان کانلی.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- کارم رو.
‫اون مَردها توی حوزۀ استحفاظی انیس مُردن.
‫- مگر اینکه بخوای ایالت رو... ‫- بس کن، بس کن، بس کن.
‫تو این پرونده رو نمی‌خوای. ‫می‌شناسمت.
‫اون تیکه کلامت چی بود؟
‫«به جاهای ناجور کشیده می‌شه»؟ ‫اینم همین‌جوریه.
‫خب، ناجورِ خودمه.
‫تو که منابع نداری،
‫واحد جرم‌شناسی نداری، هیچ کوفتی...
‫این کار رو می‌کنی تا منو اذیت کنی، ‫مگه نه لیزی؟
‫خودت منو فرستادی انیس.
‫راستش نه، تو...
‫منو برای انیس منصوب کردی.
‫این دفتر قشنگ رو بهم دادی
‫توی این ساختمون زیبا ‫که قبلاً ساختمون دندون‌پزشکی بوده.
‫تا بتونم مشکلات منحصربه‌فردی که
‫که توی یه جامعۀ دورافتاده...
‫در طول فصل بدونِ خورشید پیش میاد رو مدیریت کنم.
‫- در خدمتم. ‫- تمومش کن.
‫اون جسدها می‌رن انکوریج.
‫هنک، به بچه‌ها بگو هلی‌کوپتر جور کنن.
‫جسدها رو با پرواز می‌بریم.
‫بند ۹، بخش ۴.
‫- الو. ‫- «مدیریت مناسبِ بقایای منجمد».
‫اون چیه؟
‫این در واقع...
‫«دستورالعمل آزمایشگاه جرم‌شناسیِ آلاسکا»ـست
‫که خودت بهم دادیش،
‫به‌همراه فهرست منابعی برای ترفیعم.
‫جناب سروان.
‫اینجا نوشته: «در صورت عدم ضرورت اساسی،
‫به اجساد منجمد نباید دست زده شود
‫تا وقتی که یخ‌شان به‌خوبی آب شود ‫و به دمای ثابتِ ۴ درجه برسد،
‫در غیر این‌صورت نتایج جرم‌شناسی ‫مشکل‌دار خواهند بود
‫و در دادگاه به کار نمی‌آیند.
‫صحیح.
‫اون‌وقت چقدر طول می‌کشه تا آب بشن؟
‫چهل و هشت ساعت.
‫اصلاً می‌خوای کجا بذاری‌شون، رئیس دنورز؟
‫لیز!
‫سلام.
‫بازی‌ام رو دیدی؟
‫نه. مدیر اینجا رو ندیدی؟
‫هنک؟
‫هنک، پیداش کردی؟
‫بازیکنان به روی یخ بروند.
‫تمام بازیکنان به روی یخ بروند.
‫اسکیت‌بازها وارد شوند. ‫اسکیت‌بازها اکنون بر روی یخ قرار گرفتند.
‫چه بهتر.
‫سلام.
‫سلام، خوشحالم از دیدنت.
‫جنت، حالت چطوره؟
‫سلام هنری.
‫- پیت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫باید اون پسرت رو قانع کنی
‫که مربی خصوصی اسکیت‌بازی پسرهام بشه.
‫برای یه پدرِ جَوون، پول خوبی توشه.
‫سعی می‌کنم سرِ عقل بیارمش.
‫روت حساب می‌کنم.
‫ای خدا.
‫کیت.
‫لیز.
‫اگه قضیه خیلی جدی نبود...
‫نمی‌اومدی باهام صحبت کنی، نه؟
‫آره.
‫آهای مامان!
‫برید لباس‌هاتون رو بپوشید ‫و توی ماشین منتظرم بمونید، باشه؟
‫برای اون دانشمندهای بی‌چاره اومدی؟
‫آره.
‫خیلی وحشتناکه.
‫آره. همین الان توی یه بلوکِ بزرگِ گوشتی ‫منجمد شدن.
‫خدایا!
‫یه جا رو لازم داریم ‫که یخِ جسدها رو توش آب کنیم
‫که به اندازۀ کافی بزرگ باشه، ‫دماش درست باشه و...
‫از اونجایی که معدن مالک پیست اسکی‌ـه
‫و پیست گزینۀ مناسبیه...
‫خب، محض اطلاعت...
‫این کار رو به‌خاطر این انجام می‌دم ‫که عاشق این شهرم.
‫آره بابا. صد درصد.
‫تا جایی که می‌تونید بلندش کنید.
‫- یه‌کم بالاتر. ‫
‫ممکنه به بافت‌های نرم آسیب بزنید.
‫خوبه.
‫یا خدا.
‫خدایا.
‫از دستِ اون زنیکۀ لعنتی. ‫سلام افسر ناوارو.
‫ببین رئیس،
‫اینا جای دندون‌ان.
‫فکر کنم دست خودشون رو گاز گرفتن.
‫این چه کوفتیه؟
‫آهای، از اینجا برو بیرون!
‫- خب، فقط می‌خواستم بهت بگم که می‌خوام... ‫- همین الان! برو.
‫باشه. می‌رم خونۀ تو، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫خب... بیاید پرونده‌های کالبدشکافی...
‫توی منطقه رو بگردیم.
‫دنبال جراحت‌های مشابه بگردید.
‫قرنیه‌های سوخته،
‫پرده‌های گوشِ پاره‌شده ‫و جای زخم‌هایی که خودشون ایجاد کردن.
‫باشه.
‫اون یکی مولیناست.
‫آره، «جی» اینجاست.
‫اینم مرینز‌ـه.
‫این یکی چی؟ این باید...
‫- کاتاف؟ ‫- نه، کاتاف اونه.
‫می‌بینی؟ همون که حلقه داره.
‫- آره. ‫- اون... اون روس‌ـه.
‫اونا حلقه‌شون رو دستِ راست می‌کنن.
‫توشون چند نفر رو شمردی؟
‫پنج تا سر و ۹ تا پا.
‫بقیه‌شون زیرِ یخن.
‫چرا دارن از روی همدیگه بالا می‌رن؟
‫عین اینه که یه چیزی ‫افتاده بوده دنبال‌شون.
‫دوست ندارم تصوراتت رو خراب کنم، بچه‌جون
‫ولی «هیولای برفی» واقعی نیست.
‫سرمازدگی می‌تونه منجر به منگی بشه.
‫وحشت می‌کنن، یخ می‌زنن ‫و در نهایت، این‌جوری بستنیِ اجساد می‌شن.
‫ببین، هنوز اون یارو بازنشسته‌هه ‫که توی «نورث‌بی» هستش رو داریم؟
‫که متخصص جرم‌شناسی بود. ‫بیارش اینجا تا...
‫- پرایر؟ ‫- یه فکری به ذهنم رسید.
‫چی؟ یه فکری...
‫خیلی‌خب.
‫اون زنیکۀ معدنی، ‫حتی از منم بیشتر ازت بدش میاد.
‫می‌شه گفت با شوهرش رفتم بیرون.
‫قبل یا بعد از طلاق؟
‫چی می‌خوای؟
‫این تتو روی بدنِ انی بود.
‫- خب؟ ‫- روی پیشونیِ یکی از موردهای پرونده‌ات بود.
‫شاید. حالا که چی؟
‫«که چی؟» ‫جفتش یه پرونده‌ست.
‫می‌تونیم با هم کار کنیم ‫و بفهمیم چی سرِ انی اومده.
‫نه... من دیگه هیچ‌وقت با تو کار نمی‌کنم.
‫- فکر کردی من دلم می‌خواد باهات کار کنم؟ ‫- آره راستش. آره.
‫یه نگاه توی آینه بنداز، لیز.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه تحملت کنه.
‫بجز اون بچۀ بی‌چاره، پرایر.
‫ولی همین روزاست که دل اونم بشکنی.
‫از صحنۀ جرم من برو بیرون.
‫یالا... بزن به چاک.
‫می‌دونی کجا می‌تونی پیدام کنی.
‫پرایر... یه نگاه به این بنداز.
‫برو نشونش بده به... هِی، هِی! ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫عه.
‫خب.
‫- سلام دختر. ‫- سلام.
‫- ناهار می‌خوری؟ ‫- نه. شب «بچلر» ببینیم؟
‫- اوانجلین. ‫- کاویک.
‫سلام رایان، یه دقیقه وقت داری؟
‫چرا که نه؟
‫پس نه؟
‫نه. فکر نکنم تا حالا دیده باشمش.
‫مطمئنی؟
‫آره. نمی‌دونم والا.
‫اگه باهاش نامزد کرده بود، ‫نمی‌اومد معرفی‌اش کنه.
‫هِی، می‌شه باهات صحبت کنم؟
‫چاک. کوتاه بیا.
‫نه، داره زخم‌های قدیمی رو باز می‌کنه.
‫متوجهی که دارم سعی می‌کنم بفهمم ‫کی خواهرش رو کُشته، نه؟
‫این مرد رو می‌شناسی؟
‫نه. تا حالا ندیدمش.
‫هِی!
‫نه! گور بابات! ‫فکر کردی بچه‌های من از یه آبِ دیگه می‌خورن؟
‫جدی؟ شما معدنچی‌ها ‫دارید بچه‌های خودتون رو مسموم می‌کنید.
‫- دعواتون رو ببرید بیرون! ‫- خسته شدیم از بس وانمود کردین متوجه نیستید.
‫ما شکم بچه‌هاتون رو سیر می‌کنیم.
‫- بی‌خیال. ‫- گوسفند عوضی.
‫- چاک، برو، برو. ‫- پول تحصیل‌شون رو می‌دیم.
‫برو بیرون، پسر.
‫لعنتی!
‫چی؟ هوی!
‫گور بابای همه‌تون. ‫لعنتی‌ها!
حتی انعامش رو نداد.
‫گزارش آزمایشگاه به دستت رسید؟
‫- آره. ‫- دی‌ان‌ای روی لباس‌ها چی؟
‫یه مدت طول می‌کشه.
‫- اثر انگشت‌ها چی؟ ‫- بفرما.
‫روی یکی از کفش‌ها بود
‫و هیچ مورد مطابقی پیدا نکردیم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، پس می‌دونیم که یه افت ناگهانیِ فشار
‫می‌تونه پرده‌های گوش رو پاره کنه،
‫و به بافت نرم آسیب بزنه.
‫می‌دونیم که سرمازدگی...
‫می‌تونه موجب منگی ‫و رفتارهای غیرمنطقی بشه،
‫و علت زخم‌های خودزنی‌شده همینه.
‫ولی همه‌چی رو ول کردن ‫و رفتن اونجا...
‫آخه چرا؟
‫- نشتی گاز؟ ‫- نه. توی ایستگاه گاز ندارن.
‫همه‌چیزشون الکتریکی‌ـه.
‫- پس چرا رفتن؟ ‫- نمی‌دونم بچه‌جون.
‫شروع کن به سؤال‌پرسیدن.
‫باشه.
‫خرس قطبی.
‫درها قفل نیستن، نه؟
‫- برای جلوگیری از حوادث. ‫- خیلی‌خب.
‫خرس قطبی اومده داخل، همه‌شون وحشت کردن ‫و فرار کردن رفتن بیرون.
‫برهنه هم بودن. چرا؟
‫کم‌کردنِ پارادوکسیِ لباس.
‫آدمایی که دچار سرمازدگیِ شدید می‌شن،
‫احساس می‌کنن گرم‌شون شده ‫و لباس‌هاشون رو کم می‌کنن.
‫معلوم شد رفتی مطالعه کردی.
‫خیلی‌خب. بازم سؤال بپرس.
‫باشه، کی اون علامت رو روی پیشونیِ لوند کشیده؟
‫سؤال درستی نبود.
‫باشه.
‫کِی کشیده شده بوده؟
‫قبل از اینکه فرار کنن برن بیرون کشیده شده بوده ‫یا بعدش؟
‫خب، اگه مربوط به قبلش باشه ‫ممکنه شوخی خرکی یا بازی بوده باشه.
‫اگه بعدش بوده باشه چی؟
‫در اون‌صورت یه نفر اون بیرون ‫وسط یخبندون باهاشون بوده.
‫هیچ‌کس وقتی داره از سرما یخ می‌زنه
‫واینمیسته روی پیشونی خودش چیزی بکِشه.
‫درسته.
‫بازم بپرس.
‫خیلی‌خب.
‫لباس‌ها چی؟
‫آخه... حتی با جسدها مطابقت ندارن.
‫فقط پنج تا شلوار هست.
‫- سه تا کفش گُم شده. ‫- خیلی‌خب.
‫شاید وقتی دویدن رفتن بیرون، ‫لباس‌هاشون کامل نبوده.
‫سؤال چیه؟
‫- چرا لباس‌هاشون کامل نبوده؟ ‫- نه. دوباره بپرس.
‫چقدر باید ترسیده باشی ‫که بدونِ کفش بدویی بری بیرون وسط یخبندون؟
‫و؟
‫و چرا لباس‌ها رو اون‌جوری تا کردن؟
‫پس...
‫پس شاید قاتل اونا رو تا کرده.
‫آها... یه قاتل!
‫چرا باید تاشون کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫داشته دست مینداخته‌شون؟ یا...
‫یا مجبورشون کرده لباس‌ها رو تا کنن؟
‫هیچ‌جوره منطقی نیست.
‫چرا، هست.
‫فقط ما متوجه منطقش نشدیم.
‫سؤال‌هایی که باید بپرسیم رو نمی‌پرسیم.
‫بهت گفتم پروندۀ کوفتی‌ـه.
‫آره، گفتی.
‫بعدش رفتی پروندۀ کوفتیِ خودت کردیش.
‫- اصلاً هم دلیلش رو نمی‌پرسم. ‫- خب...
‫خانم، پیکِ ایستگاه و خانم‌های نظافتچی
‫برای بازجویی آماده‌ان. تمام!
‫ممنون لولو.
‫پیک با تو، نظافتچی‌ها با من.
‫رئیس.
‫تاریخش برای هفدهمه. ‫همون روزیه که مُردن.
‫بفرمایید!
‫کلارک، حالت خوبه؟
‫اون بیدار شده.
‫چه دختر خوبی.
‫چه خانم کله‌شقی هستی.
‫با اون پسرهای گُنده‌بک دعوا می‌کنی، خنگول.
‫اینجا نوشیدنی خانگی داری؟
‫نه.
‫چه نوشیدنی خانگی‌ای؟
‫کافۀ کاویک، یه تشکیلات منظم خدمات غذایی‌ـه
‫با گواهیِ اف‌اف‌۱.
‫واسه همین مردم توش به جون هم می‌افتن؟
‫فقط همین یه مورد بوده،
‫اونم دلیلش آب بدِ روستاهاست.
‫ربطی به نوشیدنی‌های غیرمجاز نداره.
‫مشکل آب داره بیخ پیدا می‌کنه، آره؟
‫آره. هفتۀ پیش کلاً به فنا رفت.
‫توی بعضی از خونه‌ها مشکی شد.
‫طفلکی‌ها زیادی به معدن نزدیکن.
‫می‌دونی صحبت از تظاهرات شده؟
‫- دوباره؟ ‫- اوهوم.
‫حال خواهرم چطوره؟
‫بدک نیست.
‫ولی توی شهر، تنها کسیه که
‫پنکیک‌هام رو دوست نداره.
‫هِی، هِی، هِی، هِی! بس کن.
‫یکی از همین روزها، ‫اون سگ‌ها می‌خورنت.
‫من و این دخترک، ‫خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم.
‫مگه نه، خوشگله؟
‫فکر می‌کنه خیلی گردن‌کُلُفته، می‌دونی؟
‫اگه نزدیکش بشی ‫با عصبانیت باهات رفتار می‌کنه ولی...
‫در اعماق وجود، نازک‌نارنجیه.
‫آره دیگه.
‫فقط یه مقدار عشق و محبت نیاز داره
‫اون‌وقت یخش باز می‌شه.
‫محض رضای خدا، کاویک. تمومش کن.
‫- امشب می‌بینمت؟ ‫- نه. کار دارم.
‫ببین، هنوزم مسواکم رو لازم دارم!
‫پس شما توی ایستگاه تالال، ‫نظافت می‌کنی، درسته؟
‫آره. ‫ماهی دوتا شیفت.
‫تا حالا انی کوتاک رو اونجا دیدی؟
‫«انی کی»؟ نه.
‫تا حالا توی ایستگاه ندیدمش،
‫ولی از طرفی... چرا باید ببینمش؟
‫می‌دونی که قابله بود، آره؟
‫این چی؟
‫از این علامت‌های فرقه‌ایه؟
‫نه، ساحرگی‌ـه.
‫آهای بلر.
‫تا حالا چیزی مثل این نشان اهریمنی دیدی؟
‫نه.
‫پس، وقتی داشتی ایستگاه رو تمیز می‌کردی ‫هیچ‌وقت اینو ندیدی؟
‫نه.
‫عجیب‌وغریب بودن، خب؟
‫البته اگه بخوای زندگی‌ات رو...
‫وسط یخبندون و پشت درهای بسته بگذرونی ‫باید یه ذره خُل باشی.
‫می‌گیری منظورم رو؟
‫بچه‌های خیلی ساکتی بودن، ‫بازی‌های ویدیویی می‌کردن.
‫ولی تمام فکر و ذکرِ همه‌شون ‫کارشون بود.
‫دکتر لوند یه‌بار سرم داد زد ‫که چرا دفترچه یادداشتش رو جابه‌جا کردم.
‫خب، آخرین باری که دیدی‌شون ‫رفتارشون عجیب نشده بود؟
‫حرف عجیبی نزدن؟
‫حرف؟
‫هیچ‌وقت با ما حرف نمی‌زدن.
‫ما صرفاً خانم‌های نظافتچی هستیم.
‫کلارک عجیب‌وغریب بود. ‫همیشه عجیب‌وغریب بود.
‫ولی دو سه بار آخری که رفتم اونجا،
‫داشت با خودش صحبت می‌کرد،
‫به هیچی زُل زده بود.
‫می‌دونی؟ فکر نکنم یارو حالش خوش بود.
‫تازه یه‌بار دیدم...
‫کاملاً برهنه بود و داشت برای خودش می‌چرخید.
‫می‌رفت توی اتاق در رو می‌بست.
‫نمی‌تونستیم بریم اونجا رو تمیز کنیم.
‫نمی‌اومد بیرون.
‫صدای گریه کردنش رو می‌شنیدم.
‫وقتی رفتارش عجیب می‌شد ‫بقیۀ مردها چی‌کار می‌کردن؟
‫بهش بی‌محلی می‌کردن.
‫صحنۀ غم‌انگیزی بود.
‫دیروز که رسیدم ایستگاه...
‫حس کردم یه نفر رو دیدم
‫ولی امکان نداشته، درسته؟
‫ببینم، یکی رو توی ایستگاه دیدی؟
‫نه، کسی رو ندیدم. نوچ.
‫بیل، بگو دیگه. این قضیه جدی‌ـه. ‫اگه کسی رو دیدی...
‫- باید بهم بگی. ‫- اینجا انیس‌ـه، پسر.
‫طبیعیه که یه وقتایی، آدم ببینی.
‫می‌گیری منظورم رو؟
‫ای خدا، پیت. تو اینجا بزرگ شدی. ‫خودت این چیزا رو می‌دونی.
‫یه وقتایی آدمایی که مُردن رو می‌بینی.
‫شب‌های اینجا خیلی طولانیه. ‫حتی مُرده‌ها هم حوصله‌شون سر می‌ره.
‫ببین، تا حالا اینو ندیدی؟
‫چرا. ‫کلارک اون علامت رو داشت.
‫داشت؟
‫داده بود روی سینه‌اش تتو کنن.
‫کسی که دنبالش می‌گردی، ‫اسمش چاک موزلی‌ـه.
‫بلوک ۱۶-ث، اتاق ۴۳، ‫اقامتگاه کارگران معدنِ سیلور اسکای.
‫آدرسش رو برات پیامک کردم، تمام.
‫ممنون، لی. ‫یکی طلبت. تمام.
‫ای خدا.
‫آهای، جولز! می‌شنوی آبجی؟
‫آهنگ مخصوص خودمونه، دختر جون.
‫♪ دلم می‌خواد خیلی خیلی خیلی... ♪
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بهت گفتم که، نمی‌شناسمش. ‫داشتی دروغ می‌گفتی.
‫مجبورم نکن به‌خاطر پرداخت‌نکردنِ صورتحسابت ‫توی کافۀ کاویک دستگیرت کنم.
‫کاروانِ پسرعموم رو خرید.
‫یه گلدن ایگل بود از دهۀ ۹۰ میلادی.
‫ولی پسرعموم ‫۱۰ هزار دلار کرد توی پاچۀ این کودن.
‫یارو همونجا نقدی پرداخت کرد. ‫و تمام!
‫این قضیه مال کِی بود؟
‫نمی‌دونم. هفت سال پیش؟!
‫نمی‌تونی از پسرعموت بپرسی؟
‫مُرده.
‫سرطان استخوون.
‫امان از این شهر کوفتی.
‫مشخصات کاروان رو...
‫به‌همراه اسم و فامیل پسرعموت بنویس.
‫چرا وقتی ازت پرسیدم بهم نگفتی؟
‫چون ازت خوشم نمیاد، خانم.
‫نه.
‫دلیلش اینه که از انی خوشت نمی‌اومد، درسته؟
‫با اتفاقی که براش افتاد مشکلی نداری.
‫[داره روزش می‌رسه!!]
‫[خیلی هیجان‌زده‌ام، فقط یه‌کم نگران مامانم.]
‫آخی.
‫نگران نباش، عزیزم.
‫هنوز یه مقدار پول برام مونده.
‫بازم برای درمانِ مامانت واریز می‌کنم.
‫برای دیدنت لحظه‌شماری می‌کنم.
‫[بازم از خودت برام عکس می‌فرستی؟]
‫خیلی‌خب.
‫والیس گفت اون مارپیچه رو ‫روی سینه‌اش تتو کرده بوده.
‫والیس از کجا قفسۀ سینه‌اش رو دیده؟
‫کلارک داشته برهنه راه می‌رفته
‫و با خودش حرف می‌زده.
‫آره، حالش خوش نبوده.
‫نمی‌فهمم چرا بقیه‌شون ‫باهاش کنار می‌اومدن.
‫خب، سؤال دقیقاً همینه.
‫خیلی‌خب، تونستی با خانواده‌اش ‫ارتباط برقرار کنی؟
‫آره. با مامانش که توی دوبلین‌ـه صحبت کردم.
‫ده سالی می‌شه که ندیدش.
‫می‌گه اونو پسر خودش نمی‌دونه.
‫خب، دیگه مُرده.
‫ای خدا.
‫خیلی‌خب.
‫از پوله چی دستگیرمون شد؟
‫کی هزینه‌های سالال رو پرداخت می‌کنه؟
‫- خب، سازمان خصوصی‌ای که حامی مالی ایستگاهه... ‫- خب.
‫اگه مالیات‌هاش رو پیگیری کنی، ‫می‌شه ردش رو...
‫به یه شرکت صوری زد ‫به اسمِ «استراتژی‌های جهانیِ ان‌سی»
‫که از قضا، زیرمجموعۀ شرکتی به اسم ‫«تاتل یونایتد»ـه.
‫تاتل یونایتد. چی‌کار می‌کنن؟
‫همه کاری. از شیشه گرفته تا فناوری،
‫بازی‌های ویدیویی، ترابری، روغن نخل، ‫خطوط کشتی‌رانی،
‫خیلی‌خب. ‫ممنون پیت، چون...
‫خیلی اطلاعات مفیدی ندادی.
‫برای خدمت‌گزاری حاضرم.
‫خب دیگه... ‫خیلی‌خب.
‫رئیس، می‌شه یه سؤال ازت بپرسم؟
‫آره.
‫ناوارو باهات چی‌کار کرده؟
‫نگرانی که تو هم گند بزنی؟
‫خب، گند نزن.
‫برو حواست به بستنیِ اجساد باشه.
‫می‌رم لیا رو از خونۀ تو برمی‌دارم،
‫- بعدش برمی‌گردیم سرِ کار. ‫- نه...
‫باید برم خونه.
‫نمی‌تونم بیام. ‫قول دادم داروین رو بخوابونم.
‫- کیلا کلّه‌ام رو می‌کَنه. آخه... ‫- امشب نمی‌ری خونه.
‫چند دقیقه پیش چی بهت گفتم؟
‫«گند نزن».
‫منظورت از «نه» چیه؟
‫گفتی امشب داروین رو می‌بری حموم.
‫نه، می‌خواد تو انجامش بدی، نه من.
‫بی‌خیال، باهام راه بیا.
‫نمی‌دونم انتظار داری چی بهت بگم.
‫قول می‌دم دفعۀ بعدی من ببرمش.
‫آره، دفعۀ قبلی هم همینو گفتی.
‫نمی‌دونم می‌خوای چی بهت بگم. ‫اون منتظرته.
‫سلام. سلام داروین.
‫- رئیست اومد. ‫- داری لگوبازی می‌کنی؟
‫- باشه. ‫- شرمنده، خب؟
‫- حالا هر چی. ‫- چی می‌سازی؟
‫- خونه. ‫- خونه برای ماهی‌ها؟
‫اوهوم.
‫امشب هم دوباره داری شوهرم رو می‌بری؟
‫خودت اینو نمی‌دونی کیلا...
‫ولی دارم یه لطف بزرگ در حقت می‌کنم.
‫به‌زودی خسته می‌شی از اینکه ‫یه شوهر دور و برت‌ـه.
‫ممنون، ‫ولی لطف‌هات رو نگه دار برای خانوادۀ خودت.
‫توی آشپزخونه پیش مامان‌بزرگمه.
‫بیا عزیزم. ‫وقت حموم‌رفتنه. پاشو بریم.
‫لیا، باید بریم. ‫من...
‫سلام لیز.
‫لیا می‌خواست ببینه خالکوبی روی صورت قشنگش...
‫- چطور می‌شه. ‫- هِی!
‫برو بشورش.
‫- نه. ‫- با ماژیکه.
‫- راحت پاک می‌شه. ‫- برو توی ماشین.
‫برو!
‫(صحبت به زبان سرخ‌پوستی)
‫حق نداری صورت بچه‌ام رو خط خطی کنی.
‫کلاً هفده سالشه ‫و می‌خواد با فرهنگش آشنا بشه.
‫(صحبت به زبان سرخ‌پوستی)
‫که چی؟ که مثل تو پرستار شب بشه؟
‫آره. بس کن، بس کن، بس کن...
‫برای من کانال عوض نکن، ‫مامان‌بزرگِ خشکشو!
‫از خونه‌ام برو بیرون.
‫همین الان!
‫(صحبت به زبان سرخ‌پوستی)
‫خداییش؟
‫حالا که تو حساب می‌کنی...
‫- مواد مغذی بدنم رو تأمین می‌کنم. ‫- مواد مغذی!
‫بیست دلار برای یه بسته کلوچۀ کوفتی؟
‫قیمت‌های قطب شماله دیگه.
‫اصلاً برای چی اومده بودیم اینجا؟
‫مزایای شغلیِ خوب.
‫مزایای شغلیِ خوب!
‫خب، ببین، داشتم فکر می‌کردم...
‫حالا که لایت‌هاوس جای خالی داره
‫- شاید بهتر باشه بری باهاشون صحبت کنی. ‫- من برنمی‌گردم...
‫توی یه بیمارستان.
‫- اون قرص‌ها... ‫- تو نمی‌فهمی.
‫لیا، کمکم کن این درخت کریسمسِ مزخرف رو ‫راه بندازم.
‫خودت بکن. من روی تختم دراز کشیدم.
‫اَه!
‫گندش بزنن.
‫دارم می‌بینمت!
‫من یک‌چشم هستم.
‫دارم می‌بینمت. دارم می‌بینمت.
‫لعنتی.
‫- سلام رئیس. ‫- پیت، سوابق کارت اعتباریِ...
‫دانشمندها رو در آوردی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب. سوابق کلارک رو برام بفرست،
‫تا هر تاریخی که تونستی در بیاری.
‫باشه. می‌خوای بقیه رو هم....
‫نباید از خونۀ من دزدی کنی.
‫انقدر بی‌شعور نیستی.
‫منو ببین.
‫حتی مادرت هم وقتی رفت ‫ازمون دزدی نکرد.
‫حالا گوش کن.
‫دنورز صاحبت نیست.
‫تو یه خانواده داری و دنورز خانواده‌ات نیست.
‫هیچ‌کس هم‌خونِ آدم نمی‌شه، پیتر.
‫اینو یادت بمونه.
‫سرِ قضیۀ جسدها دورم زدی،
‫الان اومدی اینجا که چکار کنی؟
‫می‌خوای یا نه؟
‫بله!
‫می‌دونم برای آب‌وهوای خوب شهر ‫ نبود که اینجا موندی.
‫کثافت.
‫آره، دارم اینجا می‌بینمش.
‫یه هزینۀ ۶۰۰ دلاری‌ـه.
‫«فربنکس اینک تتو»، ۲۲ آپریل ۲۰۱۷.
‫گفتی کلارک، آره؟
‫آره. ریموند کلارک.
‫تتوش روی سینه‌اش بوده. ‫مارپیچ‌ـه.
‫اگه بخوای می‌تونم همین الان برات بفرستمش.
‫لازم نیست. ‫همینجا دارمش.
‫آره، اونو یادمه. ‫آدم عجیبی بود.
‫- انگلیسی بود، نه؟ ‫- نه، ایرلندی بود.
‫وقتی کار تتو تموم شد ‫یه‌کم گریه کرد.
‫نه به‌خاطر اینکه دردناک بود، می‌دونی؟ ‫صرفاً احساساتی بود، احتمالاً.
‫تنها بود؟
‫تنها بود، آره.
‫بهت نگفت اون تتو چه معنایی داره؟
‫اوف، ‫اونش رو یادم نمیاد.
‫صبر کن. ‫می‌تونم یه عکس از تتوئه برات بفرستم.
‫برای بایگانی نگه‌شون می‌دارم.
‫اینم یه دونه که الگوی طرح رو نشون می‌ده.
‫خانم؟
‫الو؟
‫به گمونم از این به بعد باید در رو قفل کنم.
‫این عکس رو برده توی یه استودیوی تتو ‫توی فربنکس.
‫همون تتوی انی رو زده.
‫این مال چهار روز قبل از مرگِ انی‌ـه.
‫جواب آزمایش دی‌ان‌ای اومد.
‫اون زبونی که توی سالال بود ‫زبونِ انی بود.
‫بافتش یه‌جور آسیب سلولی غیرعادی داشت...
‫جای کنسروها رو عوض کردی؟
‫کنسروها رو کجا می‌ذاری؟
‫خب، ظاهراً پروندۀ تو پروندۀ منه.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫خب، تو «انی» رو بهتر از اونی که ‫من بتونم از پرونده‌ها بشناسم می‌شناسی.
‫اون‌وقت الان مهم شد
‫چون مربوط به یه مُشت سفیدپوسته؟
‫میای همکاری کنیم ‫یا می‌خوای همین‌طوری ساز مخالف بزنی؟
‫- ببین... ماجرای ویلر... ‫- خفه شو.
‫- نه، دقیقاً کاری که باید می‌کردیم رو کردیم. ‫- نه، بحثش رو باز نمی‌کنیم.
‫باشه؟ ‫فقط همین یه پروژه رو انجام می‌دیم.
‫حلش می‌کنیم، پروندۀ تو رو می‌بندیم،
‫منم پروندۀ خودم رو می‌بندم، ‫اون‌وقت دیگه همکاری ما تمومه.
‫آره.
‫- پِخ! ‫- لعنتی.
‫- سلام. ‫- خدا بگم چی‌کارت کنه، لیا.
‫عجب.
‫رفیق، از اونا زدی؟
‫- آره. موقتی‌ان. ‫- جدی؟
‫- موقتی؟ ‫- آره.
‫باحال شده.
‫خب، لیز مجبورت کرده بمونی و نگاه‌شون کنی ‫چون یه موقع ممکنه بیدار شن؟
‫نگاه نکن. نگاه نکن.
‫به نفعته این مزخرفات نره توی ذهنت.
‫جدی می‌گم، لیا.
‫صورتت چی شده؟
‫عجب، پرایر!
‫اون... اون حیوونه.
‫آره خب، یه حیوون بزرگش کرده
‫- تا حیوون باشه، پس طبیعیه. ‫- ربطی نداره.
‫آخه تو هم بابای خوبی نداشتی
‫ولی تونستی آدم خوبی باشی.
‫پخمه شدی...
‫- ولی خوبی. ‫- پخمه؟
‫- آره، پخمه‌ای. ‫- جدی؟ پخمه؟ خودت پخمه‌ای.
‫می‌دونی، بابام و لیز...
‫قدیما یه ریز با این آهنگ خوش بودن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- نه. ‫- اوهوم.
‫- محاله. ‫- چرا.
‫تقریباً مطمئنم لیز هم ماریجوآنا می‌کشید.
‫- نه. ‫- اوهوم.
‫- نه، بی‌خیال! ‫- کاملاً جدی‌ام.
‫- فکرش رو بکن! ‫- نه، نمی‌خوام فکرش رو بکنم.
‫می‌دونستی هنک...
‫موزیسین بوده؟
‫- چی؟ ‫- اوهوم.
‫آره، گیتار می‌زده.
‫- نه. ‫- توی یه گروه موسیقی.
‫- نه بابا! ‫- آره.
‫کارش خوب هم بوده؟
‫نمی‌دونم. آممم...
‫راستش تا حالا نوازندگی‌اش رو نشنیدم.
‫آره، حتی یک‌بار هم نشنیدم.
‫مامانم می‌گفت اون‌قدر کاربلد نبوده ‫که حرفه‌ای فعالیت کنه، و خب...
‫مامانم یه‌جورایی حس می‌کرده بابام...
‫به اندازۀ کافی خوب نبوده! ختم کلام!
‫آره.
‫- آره. ‫- آره.
‫آدم همچین چیزی رو یادش نمی‌ره، مگه نه؟
‫اینکه به اندازۀ کافی خوب نباشی.
‫لعنتی، ای خدا! گفتی نمیای!
‫سلام کاویک.
‫داشتم سکته می‌کردم.
‫نظرم عوض شد.
‫می‌خوای بیا فیلم ببینیم
‫عه، اگه بری بیرون سرما می‌خوری.
‫- خوش گذشت؟ ‫- نه، فقط...
‫خوب برای خودت ریلکس می‌کنی.
‫می‌شه همینجا بشینیم یه فیلمی چیزی ببینیم؟
‫توی سینما؟
‫برو بیرون. ‫بذار لباس بپوشم.
‫اون‌وقت الان می‌خواد بیام توی پرونده
‫ولی هیچی ندارم.
‫این‌طور نیست.
‫اگه هیچی نداشتی
‫تو رو نمی‌خواست،
‫پس همه‌چی داری.
‫آره خب، تمام زیر و بمِ انی رو می‌دونم،
‫- تک‌تک جزئیاتش رو. ‫- اوهوم.
‫ولی نمی‌دونم چطور، از قضیۀ کلارک خبر نداشتم.
‫یعنی... از همه مخفی نگهش داشتن.
‫خب، چرا؟
‫سؤالی که باید می‌پرسیدی رو نپرسیدی.
‫چی؟
‫اگه دنورز اینجا بود این جمله رو می‌گفت.
‫سؤالی که باید پرسیده بشه...
‫سؤالی که باید پرسیده بشه اینه که چطور.
‫واسه همین کاروان رو خریده.
‫تا کسی از نامزدی‌شون خبردار نشه.
‫عجب! خب...
‫یه کاروان رو نگه می‌داری ‫تا به کار شخصیت برسی؟
‫محلۀ «نوک».
‫[گلدن ایگل]
‫اطلاعات بده، ریموند کلارک.
‫- دنورز هستم بفرمایید. ‫- بیا اینو ببین.
‫خدایا.
‫اونا استخوونن؟
‫آره، استخوون حیوون.
‫فُک، گوزن.
‫البته فکر کنم.
‫چطور اینجا رو پیدا کردی؟
‫حیوان درونم توی خواب بهم نشون داد. یادته؟
‫هِی...
‫آره، گوشی انی‌ـه. ‫چک کردم.
‫کنار جسدش نبود.
‫یا خدا.
‫- دنورز هستم، بفرمایید. ‫- رئیس؟
‫یه مشکلی داریم.
‫سلام.
‫فقط شش تا هستن. می‌بینید؟
‫اون اینجا نیست.
‫کلارک اینجا نیست.
‫شاید جدا شده.
‫نه، نشده.
‫اون زنده‌ست.
‫برای خودش آزاده.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M