W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «رومینا»
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫من کلیسا دوست دارم. ‫خیلی جای راحتیه.
‫البته که داری.
‫داخلش شمع، نوشیدنی و کوسن هست. ‫عملا مثل آپارتمانمونه.
‫اریکا به نظر خوب میاد.
‫اون زن برای من بیانسه ست، جیسون.
‫از شکست در ازدواجش ‫قویتر بیرون اومده...
‫...تازه بدون این که حتی یه بار ‫من رو بکشونه به اردوی یوگا.
‫می دونی این چه قدر سخته؟
‫یالا، بیا بریم.
‫- برای چی کتونی ساق بلند پوشیدی؟ ‫- اُه، آره.
‫خب، سعی کردم خیلی بهش ‫فکر نکنم، خب؟
‫- اما بعد در نهایت کم بهش فکر کردم. ‫- خیلی به پدرخونده ها نمی خوره، نه؟
‫این که دقیقا به اندازه درست ‫به همه چیز فکر کنم سخته.
‫به هر حال، نگران نباش. ‫هیچ کس متوجه نمیشه.
‫یه کم دیگه می بینمت.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، آره، خوبم.
‫- چرا جیسون اون کفشا رو پوشیده؟ ‫- نمی دونم.
‫- باشه، ما باید...؟ ‫- دیگه بریم تو؟
‫- آره. ‫- آره.
‫نه، نه، چیزی نیست، چیزی نیست. ‫برام مهم نیست با کی قرار می ذاره.
‫- خیلی خوشگله. ‫- نه.
‫برای گفتنش خیلی زوده.
‫همه تو 27 سالگی جذابن.
‫تا وقتی 35 سالش بشه ‫نمی تونیم مطمئن باشیم.
‫آره، درباره چی حرف می زنن؟ ‫اون چی کار کرده؟
‫خانمای زیر 30 سال هیچ کاری ‫جز تیغ زدن نمی کنن.
‫- و این که به مردم بگن با بقیه فرق دارن. ‫- واقعا درسته.
‫ما می خوایم ساده نگهش داریم.
‫کسایی که نسبت به روز عروسی وسواس دارن، ‫فقط سعی دارن تَرک ها رو قایم کنن.
‫مثلا اگه امتیاز رابطه شون 6 باشه، ‫اون روز باید 10 امتیاز بگیره، می دونی؟
‫- دقیقا، خیلی بهش فکر نکن. آره. ‫- آره.
‫- تو چه طوری، رفیق؟ خوبی؟ ‫- الان دارم طولانی تر می نویسم.
‫- اُه، آره؟ ‫- آره.
‫ماه قبل دکتر بهم گفت که ‫دفتر خاطرات غذایی بنویسم،
‫و من فقط...واقعا رفتم تو کارش. ‫صدام رو پیدا کردم...
‫...و همین طور آلرژی به سویا.
‫آره، خب این هم از من، در تلاش برای ‫نوشتن بهترین رمان آمریکایی در جبران گناهانم.
‫اما تو انگلیسی هستی، رفیق.
‫فکر می کنم همین یه ‫زاویه دید خاص بهم میده.
‫- خوشحالم که اومدی. ‫- آره.
‫از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫- کی از خونه اسباب کشی می کنه میره؟ ‫- امشب.
‫من شش هفته دووم آوردم، اریکا، ‫نمی دونم تو چه طور 12 سال دووم آوردی.
‫آدما مقاومن. ماندلا 27 سال ‫دووم آورد.
‫آره، با فردی که نیاورد.
‫لطف سرورمان ‫عیسی مسیح،
‫عشق پروردگار و همراهی ‫روح القدس با شما باد.
‫و همین طور با شما.
‫- پدر، ازتون می خوایم این آب رو متبرک کنین... ‫- هی.
‫چرا دوستت رو نیاریم این جا؟ ‫چون اون می تونه تا ما این جاییم باهاش صمیمی شه.
‫- میشه این کار رو نکنیم؟ ‫- چه کاری رو؟
‫کلیشه ای بودن.
‫این رو کسی میگه که وسط بحران ‫میانسالی دستبند دوستی نپوشیده باشه.
‫- ...مسیح، سرورمان، آمین. ‫- آمین.
‫- آمین.
‫فردی و اریکا، این بچه رو ‫به عنوان هدیه از خداوند دریافت می کنید؟
‫- بله. ‫- بله.
‫می خواین از خداوند تشکر کنین و ‫ازش تقاضای تبرک کنین؟
‫- بله. ‫- بله.
‫آیا امروز می پذیرید که عشق ‫خدا در جریان است؟
‫رفیق، ما خیلی مذهبی نیستیم،
‫پس اگه بتونی بزنی جلو و بری ‫سراغ قسمت غسل، عالی میشه.
‫چه اسمی برای این بچه ‫انتخاب کردین؟
‫- ساموئل. ‫- باستر.
‫- چی؟ ‫- باستر.
‫- اسمش ساموئله. ‫- نوچ، نیست. نظرم عوض شد.
‫نمی تونی نظرت رو عوض کنی. ‫اسم پدربزرگم روشه!
‫من هیچ وقت از پدربزرگت ‫خوشم نمیومد، پس...
‫کنار هم، جامعه مسیحیت ‫خوشامد میگه به...
‫- ساموئل ترنر. ‫- باستر ترنر.
‫اُه، خدای من.
‫خیلی خوب، بچه ها، مطمئن نیستم ‫الان جای این حرفا باشه.
‫من اسمش رو سم نمی ذارم.
‫- من هم اسمش رو باستر نمی ذارم. ‫- چرا نه؟
‫چون اون یه اتوبوس سخنگو ‫تو کارتون بچه ها نیست.
‫آره، این بیشتر شبیه صحبتاییه ‫که قبل غسل تعمید باید می کردین.
‫چه طوره یه کم با هم سازش کنین؟ ‫«استن» چه طوره؟
‫- چون این چند تا از حروف هر دو اسم رو داره. ‫- نه.
‫مارلون.
‫استن و مارلون؟ اینا دو تا اسم ‫اول لیستتن، جیسون؟
‫نمی دونم، من وحشت کرده م.
‫- لوک؟ ‫- در واقع فقط یه صداست، نیست؟
‫جان؟ پس...پاول؟ جرج؟ ‫دیگه دارم اسم اعضای بیتلز رو میگم.
‫- پارکر. ‫- نه.
‫- چرا نه؟ ‫- چون اون یه قاتل پولدار نیست.
‫جو...من نمی...جرج.
‫دوباره برگشتم سر بیتلز، نه؟ ‫خدایا، ببخشید.
‫- اسم شما چیه؟ ‫- اسم من؟
‫- آره، اسم شما. آره. ‫- توماس.
‫- اتفاقا خوشم اومد.
‫- آره؟ ‫- تامی کوچولو.
‫توماس ترنر.
‫آره، باشه. آره.
‫عالیه.
‫توماس ترنر، من تو را ‫به نام پدر، پسر،
‫و روح القدس...
‫...غسل می دهم.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫- ناماسته.
‫ریسکیه که پذیرفتی.
‫راستش، نیکی، از زاویه دید ‫تکاملی، تک همسری واقعا...
‫باشه، بس کن. من از گناهانت ‫مبرات نمی کنم، خب؟
‫من پاپِ خانما نیستم که.
‫خب، راستش من یه مقاله...
‫...خیلی جالب درباره بونوبوها دارم...
‫فردی، پنج دقیقه دیگه ‫پنی میاد این جا،
‫و من لازم دارم که این ‫حرفا تموم شه، خب؟
‫عمرا یه بچه پیدا نمی کنیم.
‫- چی؟ ‫- الی رفته.
‫- شوخیت گرفته. ‫- اون تازه دیروز رفت رو سایت.
‫- چه جور... ‫- چه سریع میرن!
‫انگار می خوایم بلیت ‫گلاستونبری بگیریم.
‫- تقصیر توئه. ‫- چی؟
‫باز هم زیادی لفتش دادی.
‫آره، اما انتخاب کردن یه بچه از ‫روی عکس سخته، نیست؟
‫آدم می خواد بره یه ‫چکش بکنه.
‫- جیس. ‫- این جلسه. سریع تموم میشه؟
‫یعنی چی، جلسه ای که برای ‫تمام رویاها و آرزوهای ما تصمیم می گیره...
‫...و بقیه زندگیمون رو ‫تعریف می کنه؟
‫آره، فقط...من باید وسایلم رو ‫از خونه اریکا بردارم،
‫و در حال حاضر نمی تونم ببینمش.
‫ببخشید، می خوای ما ‫بریم بیاریمشون؟
‫فقط مطمئنم که به سرخس ‫شاخ گوزنیم آب نمیده.
‫- جدی، فردی... ‫- باشه، خیلی خوب.
‫باشه، انجامش میدیم. ‫میشه یه دقیقه بهمون وقت بدی، لطفا؟
‫- ممنون. ‫- جیس.
‫اسم وسطیش ایوانه.
‫توماس ایوان ترنر.
‫حروف اول اسمش ‫«تات» میشن.
‫تات، نیکی، تات.
‫پس بالاخره اسمش رو ‫رو یه چرندی مثل تو گذاشت، نه؟
‫کاش یه کم پشتم در میومدی.
‫خوشم نمیاد وقتی از چیزایی که ‫من بدم میاد بدت نمیاد.
‫می دونی که چه قدر حس می کردم باهام ‫بی وفایی شده وقتی کم کم از زیتون خوشت اومد.
‫آره و من دست از خوردنش ‫برداشتم، مگه نه؟
‫برای تو، عجیب الخلقه کوچولو.
‫الو؟ باشه، خیلی خوب، پنی. ‫بیا بالا دیگه. آره.
‫- باشه. ‫- فکر می کنی چون بچه...
‫...پیدا نکردیم، ردمون می کنه؟
‫نه. پیدا کردن بچه مناسب زمان ‫می بره، مگه نه؟
‫من رو ببین. من قبل از تو با صدها دختر ‫قرار می ذاشتم و...
‫باشه.
‫تو افکارت به نظر بهتر ‫میومد، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره، فکرش رو می کردم.
‫بیا.
‫من فقط...نمی خوام از ‫دستمون در بره.
‫یه چیزی تو زندگیمون لازم ‫داریم که از خودمون فراتر باشه.
‫یه چیزی که از ما بیشتر عمر ‫می کنه و بعد از مرگمون ادامه میده.
‫پیدا می کنیم، خب؟
‫ما یه عالمه کیسه پلاستیکی ‫تو کشوی آشپزخونه داریم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تو این خیابون دوربین ‫امنیتی هست؟
‫نه. نه، فکر نکنم، نه.
‫اُه، خوبه، خوبه. ‫این...
‫نه، خوبه. خوبه. ‫چیزی نمیشه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫به هر حال، من فقط ‫نیم ساعت وقت دارم،
‫چون خواهرم و شوهرش دارن یه ‫مهمونی نام گذاری برای توله سگ جدیدشون می گیرن.
‫بعد از شش ماه مشاوره ازدواج، ‫این بهترین فکریه که به ذهنشون رسید!
‫من گفتم برید سر اصل مطلب، ‫اسمش رو بذارین «تلاش آخر»...
‫...چون در واقع همینه.
‫چای.
‫به هر حال، افتضاح میشه،
‫چون اون وگان سرسخت شده.
‫- شکر؟ ‫- نه، مرسی.
‫متأسفم، اما هیچ مقدار ‫پنیر سویای سرخ شده...
‫...اون قویی که تابستون پارسال ‫با ماشینت زیر گرفتی رو برنمیگردونه،
‫پس شاید بهتره با گناه ‫مستقیما رو به رو شی،
‫و دیگه زیر سمبوسه اسفناج ‫دفنش نکنی.
‫داستانش طولانیه. ‫چیزیش نشد.
‫بیشتر تقصیر خودش بود. بهش ‫هشدار دادن. درسته.
‫جمع شین، لطفا.
‫- باشه. ‫- چون خبر دارم.
‫من هیچ وقت این جا نبودم.
‫این یه توهمه. این اتفاق ‫در حال افتادن نیست، خب؟
‫- باشه. ‫- آره، باشه.
‫خیلی خوب، حالا...یه پسر هست.
‫اسمش جیمزه.
‫پسر خوبیه.
‫ببینین.
‫فکر می کنم پسر شماست.
‫با این که نمی خوام چیزی رو ‫فاش کنم،
‫از این خبر دارم که تا 24 ساعت ‫آینده تو سیستم خواهد بود.
‫می خوام برای انتخاب کردنش ‫آماده باشیم.
‫جیمز؟
‫جیمز نیومن راس.
‫«ج.ن.ر» ‫خوبه، خوبه.
‫سلام، سلام. ببخشید، ببخشید.
‫فقط خواستم بگم که از ساعت 6 ‫میره سر چایِ بچه ها،
‫پس هیچ فشاری نیست ولی ‫تا 45 دقیقه آینده ایدئاله.
‫باشه؟
‫- صورت کوچولوش رو ببین. ‫- می دونم. شیرینه.
‫خیلی هیجان انگیزه.
‫از کجا بدونیم کدوم این ‫وسایل مال فردین؟
‫اگه بتونین تصور کنین یکی از شخصیت های ‫نوشته های برت ایستون الیس داشته باشدش،
‫یعنی مال اونه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. خوبم.
‫آره؟
‫- چون واقعا لازم نیست باشی. ‫- من رو به راهم.
‫برای خودِ جدیدم ‫یه برنامه ای دارم.
‫ترکیبی از شروع به دویدن، ‫مدیتیشن و معاشرت با بقیه ست.
‫- با کسی قرار می ذاری؟ ‫- آره، شاید.
‫نمی دونم. فعلا که خبری ‫نیست، هست؟ اما می تونم.
‫خیلی خوب. تموم شد. ‫ماشین پره.
‫می تونه بعدا بیاد سرخس ‫شاخ گوزنی کوفتیش رو ببره.
‫- اون آب دادن لازم داره؟ ‫- آره، داره.
‫باورم نمیشه داریم این کار رو ‫می کنیم. گرفتیش؟
‫آره. آره.
‫برای چی این همه ‫چیز میز پوشیدی؟
‫کیسه تموم کردم.
‫ممنون، نیکی.
‫فکر کردم گمش کردم.
‫اُه، خدای من. هیچ زنی ‫عمرا دو تا مشعل دمنده نداره،
‫همین طور سه ست مختلف ‫خرت و پرت برای باز کردن لابستر،
‫اما صافی نداره.
‫- نظرت درباره آپارتمانش چیه؟ ‫- به نظرم شبیه یه اتاق وحشت گنده ست.
‫- وحشتناکه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫خب، نظرتون چیه؟
‫- قشنگه، رفیق. ‫- خیلی خوشگله.
‫- زیباست، آره، خیلی... ‫- آره.
‫چون گاهی وقتا همه چیز ‫می تونه زیادی رنگی رنگی باشه، نه؟
‫حواس آدم پرت میشه.
‫وقتی بچه ها بیان این جا، ‫چی کار می کنی، رفیق؟
‫چون خیلی...یه جورایی...
‫من از اینترنت چند تا ‫بین بگ سفارش دادم...
‫...و...شاید چند تا کوسن.
‫ما می تونیم تو کوسن ها ‫کمکت کنیم، مگه نه؟
‫ما 30 یا 40 تا اضافی تو ‫آپارتمانمون داریم که تو می تونی برداری، رفیق.
‫جیس.
‫بازکننده لابستر.
‫چهار ست.
‫از فوتبال، تفنگ اسباب بازی و ‫ماینکرفت خوشش میاد.
‫و غذای محبوبش لقمه ‫فاهیتای مرغه.
‫این باعث میشه احساس ‫پیری کنم.
‫من وقتی بچه بودم، غذای محبوبم ‫ناگت ماهی و لوبیا بود.
‫آره.
‫چی شده؟
‫- هیچی. ‫- باشه.
‫پس برای چی داری ‫عجیب رفتار می کنی؟
‫نمی کنم. دارم کاملا عادی ‫رفتار می کنم.
‫آره اما همینش عجیبه.
‫چون معمولا تو همچین شرایطی ‫کاملا هیجان زده میشی.
‫- من خوبم. ‫- چه خبره؟
‫نمی خوام بگم،
‫چون اگه بهت بگم، اون وقت ‫این باعث میشه آدم وحشتناکی باشم،
‫و آدم وحشتناکی نبودن از ویژگی های ‫محبوبم تو خودمه.
‫پس...
‫باشه، یه جورایی تصور می کردم که ‫قراره یه دختر بگیریم.
‫- اُه. باشه. ‫- آره.
‫من یه جورایی فکر کردم ‫همچین تصمیمی گرفتیم.
‫نه، من نمی دونستم ‫همچین تصمیمی گرفتیم.
‫نه، من فکر کردم تو گفتی ‫یه دختر می خوای...
‫...چون می خواستی یاد ‫بگیری چه طور چیز کنی...
‫چی بود...بافت موی فرانسوی.
‫چون وقتی یارو تو اتوبوس ‫انجامش می داد باحال به نظر میومد.
‫یارو تو اتوبوس واقعا ‫به نظر باحال میومد، اما...
‫چه طوری درباره ش ‫بحث نکردیم؟
‫تو تصمیمت دختره، آره؟
‫خب، تو تصمیمت پسره؟
‫من...نه، ببین، من؟
‫اگه باید انتخاب می کردم، پس ‫شاید به طرز خودخواهانه ای، آره.
‫چون می دونی، بین ‫پدر و پسرها...
‫...یه پیوند خاصی وجود داره.
‫اُه، واقعا؟ تو چند بار با ‫بابات درباره چیزی غیر از...
‫...این که چه طور تلویوزیون رو ‫دوباره به اچ دی ام آی وصل کنی حرف زدی؟
‫راستش، اخیرا خیلی زیاد، ‫چون شونه ش تازه آسیب دیده.
‫پس حالا می تونم در این مورد هم ‫ازش سوال کنم.
‫جیس، من فقط اونا رو ‫درک نمی کنم.
‫- کیا رو؟ کی رو؟ ‫- انتخاباشون رو.
‫مردها!
‫همه مردها؟ ‫آره؟
‫نمی دونم، شما...
‫شماها همه به همه چیز عجیب واکنش ‫نشون میدین و احساساتون جاهای اشتباهین...
‫...و فیلم هایی تماشا می کنین که عملا ‫یک ساعت و نیم رانندگی پرسرعتن!
‫همیشه دوست دارین موهاتون ‫از چیزی که باید کوتاه تر باشه.
‫درباره چی داری حرف می زنی؟
‫من با یه پسر باید چی کار کنم، جیس؟
‫جدی. چی؟ باید پر از ‫اعتماد به نفسش کنم...
‫...یا یه کمش رو ازش بگیرم چون خود ‫جامعه پر از اعتماد به نفس می کندش،
‫پس اگه من هم انجامش بدم، ‫تبدیلش می کنم به...
‫- به چی؟ ‫- فردی!
‫واقعا اون بدترین حالت ممکنه؟
‫می دونی، جیس، این...
‫واقعا من رو می ترسونه که ‫تو از خودش و کاری که کرده...
‫...به اندازه من متنفر نیستی.
‫اون رفیقمه، نیکی. چی کار ‫می تونم بکنم؟
‫- و به هر حال، خانما هم می تونن عوضی باشن. ‫- آره، باشه.
‫- مایرا هیندلی! ‫- آره.
‫اون زن بی ادب تو ‫اداره پست.
‫ملکه ماری اول.
‫باشه، سر سومین زن رفتی ‫به قرن شونزدهم.
‫من می تونم اسم پنج تا مرد رو ‫برات از اخبار امشب ببرم.
‫اما هیچ کدومشون پسرهای ‫چهار ساله نیستن، هستن؟
‫آره، نه، جیس، اما قبلا ‫بودن و بعد جامعه...
‫جامعه وارد شد و گند زد ‫به همه شون.
‫من چه طوری می تونم با جامعه ‫رقابت کنم، جیس؟ همه جا هست.
‫یعنی، ما تنها کسانی هستیم که ‫می تونن جنسیت رو انتخاب کنن.
‫برای چی نباید بهترین رو ‫انتخاب کنیم؟
‫اوه، پس جدول رده بندی ‫این هفته در اومده؟
‫ببخشید، حتما ازش جا موندم. ‫این مکالمه مسخره ست!
‫- میشه بشقاب ها رو بیاری؟ ‫- دارم میارم.
‫مارگارت تاچر.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫(بازار کمدن)
‫میشه باهات مشورت کنم؟
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫اُه، خدای من، چه خفن. تا حالا ‫هیچ وقت کسی این رو بهم نگفته بود.
‫همیشه این طوریه که، ‫«جن، هیچ کس از تو نظر نخواست.
‫این عروسی منه. برگرد سر صندلیت.»
‫باشه...
‫اما من باهات روراستم، خب؟ ‫خوب جلوه نمیدمش.
‫تو که نمی خوای خوب ‫جلوه بدمش، می خوای؟
‫چرا، می خوام. من کی ‫همچین حرفی زدم؟
‫- همیشه خوب جلوه بده ش. ‫- خیلی خوب، باشه. بگو.
‫خب، درباره پسرهاست.
‫باشه، این که شبیه بدترین عکس ‫بیوشون هستن راهنمایی خوبیه،
‫و همیشه جواب پیامای عکس دار رو ‫ظرف...ده دقیقه بده.
‫سلام. چی می تونم براتون بیارم؟
‫سلام، دو تا ساندویچ فلافل، یکی ‫با خیار شور اضافه. ممنون.
‫آره، نه، منظورم بزرگ کردنشونه، ‫نه قرار گذاشتن باهاشون.
‫فکر می کنی می تونم یه ‫پسر خوب بزرگ کنم؟
‫- آره. آره، قطعا. ‫- آره؟
‫- صد درصد. ‫- باشه.
‫فقط نذار آشغال بخورن.
‫دوستم، کلیتون، تا دوازده ‫سالگی فقط نون تست می خورد،
‫و حالا واقعا چیزای عجیبی ‫دوست داره.
‫تصادفی نیست.
‫باشه، آره، نه، این ‫راهنمایی به درد بخوریه.
‫و به هر حال، می دونی، ‫والدین بد آدمای جالبی می سازن.
‫والدین جوئل وقتی نُه سالش ‫بود، طلاق گرفتن،
‫و اون جالب ترین آدمیه که ‫من می شناسم.
‫یعنی، می تونیم ساعت ها حرف بزنیم، ‫حتی وقتی که خمار نیستیم.
‫اون از بعضی چیزا ‫خیلی عصبانی میشه.
‫که خیلی عجیبه چون من ‫کم دردسرترین آدم دنیام.
‫یعنی من این قدر کم دردسرم که ‫شاید هنوز با بعضیا قرار بذارم.
‫جن، به نظرت اون آدم ‫مناسبی برای توئه؟
‫آره، نه. ما در حال حاضر ‫یه وقفه تو رابطه مون انداختیم.
‫نمی تونستیم سر نژاد آریانا گرانده ‫به توافق برسیم و یه جورایی درگیری بالا گرفت.
‫- بفرمایید، خانما. نوش جون. ‫- ممنون.
‫مرسی.
‫به زبون ساده، از عشق پرشون ‫کن و چیزی نمیشه.
‫آره. آره، درست میگی.
‫اما نه خیلی.
‫چون اون وقت زیادی باهات ‫صمیمی میشن و از تمام خانمای دیگه...
‫...بدشون میاد که این قدر خوب نیستن.
‫اتفاقا تو قاتل های زنجیره ای ‫خیلی پیش میاد.
‫اون یکی رو دیدی، تو کره جنوبی؟ ‫خیلی خوش قیافه بود...
‫...که واقعا از یه قاتل انتظار ‫نداری، داری؟
‫نه.
‫کمکی کرده م؟
‫آره، خیلی.
‫خوبه.
‫می خوایم در این مورد صحبت کنیم یا ‫فقط وانمود می کنیم می خوای عینک آفتابی بخری؟
‫شاید بخوام چند تا عینک آفتابی بخرم.
‫بفرمایید.
‫دوست دارم حق انتخاب ‫داشته باشم.
‫ببین، اصلا کی گفته همه ‫پسرها قراره رفتار پسرونه داشته باشن؟
‫اون ممکنه نداشته باشه.
‫مطمئن نیستم که بعضی از بحث هات ‫چه قدر ارزش علمی دارن.
‫حالا اگه یه وانت هیولا ‫بخواد پیراهن تنش کنه چی میشه؟
‫خانم موفق باشه. ‫آقا. ایشون.
‫من می خوام راهنمای ‫بچه مون باشم.
‫می خوام عافل باشم و کمکش ‫کنم و مسیرش رو هموار کنم.
‫چه طور می تونم این کار رو ‫بکنم اگه ندونم پسر بودن چه طوریه؟
‫از من انتظار داری برای ‫یه دختر همین کار رو بکنم.
‫آره، چون دخترا بهت میگن ‫چه احساسی دارن.
‫- می دونن چه طور کمک بخوان. ‫- جدی؟ چرنده.
‫شماها فقط میشینین رو ‫مبل و یه کوسن رو بغل می کنین،
‫و بلندتر و بلندتر آه می کشین ‫تا وقتی یکی ازتون بپرسه چی شده.
‫پسرها پیچیده نیستن، خب؟
‫اونا فقط...می دونی، ‫چرت، خطوط صافن.
‫مثل نگه داشتن یه جور ‫دستگاه می مونه.
‫هر از چند گاهی با یه دستمال ‫نمدار پاکش می کنی و عین روز اولش میشه.
‫- اُه، وای، یه نظر نگران کننده دیگه. ‫- سلام، رفیق.
‫- سلام. ‫- چه طوری؟
‫مدت هاست ندیدمت. ‫چی کارا می کنی؟
‫- سرخس شاخ گوزنی چی شد؟ ‫- ببخشید، چی؟
‫- سرخس شاخ گوزنی من رو نیاوردین. ‫- نه، نمی تونستیم جا بدیمش.
‫آره، خب، می تونین ‫برگردین و بیارینش؟
‫- واقعا جدی میگی؟ ‫- آره، از زمان دانشگاه دارمش.
‫بعد از ظهر دیروز رو صرف ‫انتقال کل وسایلت کردیم.
‫خب کلش که نه، چون من ‫یه سرخس شاخ گوزنی کم دارم.
‫وای.
‫پس خودت برو بیارش. ‫ما کارورزت نیستیم که، فردی.
‫نمی تونم. من و اریکا ‫صحبت نمی کنیم.
‫ما خودمون کلی کار داریم، خب؟
‫و راستش رفیق، داری مثل یه ‫عوضی خودخواه رفتار می کنی.
‫تو فکر می کنی من ‫خودخواهم؟
‫یه بار دیدم که درخت کریسمس ‫یه کافه رو از برق کشیدی...
‫- ...که بتونی گوشیت رو شارژ کنی. ‫- اُه، بی خیال! برای یه شارژ کوتاه.
‫چهار نفر اون جا بودن...
‫فردی، داری عوضی بازی ‫در میاری، خب؟
‫اولین بار که دیدمت هم فکر کردم ‫که عوضی هستی، اما گفتم...
‫«نه، عیبی نداره. همه تو ‫20 سالگی عوضین.»
‫اما بعد...هنوز تو 30 سالگیت ‫هم عوضی بودی،
‫فکر کردم، «خیلی تحت فشاره. ‫یه بچه جدید داره.»
‫و بیا قبول کنیم، می دونی، ‫اریکا به گرمی نون تست نیست، هست؟
‫اما تو هنوز هم داری ‫عوضی بازی در میاری،
‫و یه زمانی می رسه که دیگه ‫عوضی بازی در نمیاری،
‫بلکه صرفا یه عوضی هستی.
‫حالا من از اون عوضی ها نیستم که ‫از یه نفر فاصله می گیره...
‫...چون طرف داره عوضی بازی در میاره، ‫اما باید مراقب باشی، فردی.
‫چون امثال ما زیاد نیستن...
‫...و الانش هم یکیمون رو ‫دور انداختی.
‫باشه؟
‫- نیکی، می تونی لطفا به اریکا زنگ بزنی؟ ‫- آره.
‫تو، دنبال من بیا.
‫- شما دو تا رو به راهین؟ ‫- آره، چه طور؟
‫- لازم نداری حرف بزنی؟ ‫- درباره چی؟
‫همین الان دعوا کردی.
‫کی؟
‫- چی؟ چی؟ ‫- این رو ببین.
‫به نظر خیلی دردناک میاد.
‫می دونم، مگه نه؟
‫- سلام. ‫- سلام، سلام.
‫یه سرخس شاخ گوزنی.
‫ممنون.
‫- باشه پس. ‫- وایسا. صبر کن، لطفا.
‫- چیه؟ ‫- لطفا.
‫بچه ها فکر می کنن می تونن ‫کاری کنن برگردیم پیش هم.
‫نه، نه که برگردین پیش هم. ‫فقط بتونین حرف بزنین، خب؟
‫من به اندازه کافی مشکل ‫سر اداره خانواده خودم دارم،
‫بدون این که کار مال شما رو ‫هم راه بندازم.
‫خیلی خوب، این جا زمین بی طرفه. ‫از خونه جفتتون یه اندازه فاصله داره.
‫خب، از نظر فنی کاناله که ‫دقیقا ازشون به یک فاصله ست.
‫فرضم بر اینه که هیچ کدوم ما ‫نمی خوایم بریم این تو، خب؟
‫پس در این صورت، ‫بیاین رو خشکی انجامش بدیم.
‫- دقیقا چی رو؟ ‫- فقط حل و فصلش کنین!
‫لطفا! حل و فصلش ‫کنین، برای لارن و...
‫- توماس. ‫- توماس!
‫خیلی خوب، باشه.
‫باید درباره مراقبت از بچه صحبت کنیم. ‫باید مسئولیت بیشتری قبول کنی.
‫- من پرستاری بچه کرده م دیگه. ‫- دو بار پرستاری کردی...
‫...و وقتی بچه های خودتن که ‫اصلا این رو بهش نمیگن!
‫- به این آب دادی؟ ‫- خدای من.
‫من از دانشگاه دارمش. ‫نمی خوام نادیده گرفته شه.
‫خب تو اریکا رو هم از دانشگاه ‫داری ولی نادیده گرفتیش، پس...
‫نکته خوبی بود، رفیق. آره.
‫این رابطه عاشقانه ای که ‫با اون گیاه داری عجیبه.
‫عجیب نیست، خاصه.
‫تو همه مشکلات ‫کنارم بوده.
‫خیلی خوب. باشه.
‫- فردی! به چی می خوای برسی؟ ‫- چی کار داری می کنی؟
‫- فردی!
‫- نه، درست میگین. فقط یه گیاهه. ‫- نمی تونیم همین طوری بندازیش دور!
‫- چرا؟ ‫- چون عضو خانواده مونه.
‫اما تو که ازش متنفری!
‫من می تونم از یه چیزی متنفر باشم و ‫باز هم وقتی از دستش میدم ناراحت باشم!
‫- اُه، خدای من! ‫- اُه، خدای من!
‫چی کار داری می کنی، اریکا؟ لعنت!
‫- فردی! ‫- نه!
‫باشه، برگردین! ‫فقط برگردین!
‫نمی تونم. اون به من ‫نیاز داره!
‫- نمیر، اریکا. دارم میام. ‫- فردی، گرفتمش.
‫- چی کار داری می کنی؟ ‫- کرال پشت بهترین مدل شنای منه!
‫نمی تونم ببینمت.
‫کمکش کن!
‫من همین جا می مونم و ‫وسایلشون رو می پام.
‫رفیق، من این جا می مونم و ‫وسایلت رو می پام.
‫- باشه! ممنون! ‫- جیسون!
‫چیه؟ این ژاکت خیلی گرونیه. ‫ژاکت خیلی گرون.
‫کجایی؟ کجایی؟ ‫دارم میام. دارم میام. گرفتمت.
‫اُه، خدای من! کلی آب ‫قورت دادم.
‫بیا.
‫اُه، خدای من! یه قایق! ‫بچه ها!
‫- یه قایق! ‫- اُه، خدای من!
‫- یه قایق، بچه ها! ‫- اُه، خدای من!
‫باشه، خیلی خوب! باشه، باشه، باشه! ‫وایسین! وایسین، جفتتون!
‫فقط وایسین!
‫- چه طورین؟ ‫- سلام!
‫- سلام، رفیق. ‫- خوبین؟ سلام.
‫باشه. آره، واقعا ‫کمک بزرگی میشه.
‫نگاهش کن. مثل یه ‫مرد جدید شده.
‫- آره، به لطف تو. ‫- نمی دونم.
‫همیشه تصور می کردم تو ‫بحران خوب عمل می کنم.
‫وقتی بچه بودم، می خواستم ‫آتش نشان بشم.
‫آره؟
‫- فکر کنم آتش نشان خوبی می شدی. ‫- این طور فکر می کنی؟
‫بیرون وایمیسادی و از وسایلشون مراقبت ‫می کردی وقتی اونا اون تو با آتیش می جنگن.
‫آره. شنبه عالی میشه.
‫شاید یه پسر خوب باشه.
‫آره؟
‫فکر کردم دنیا همه ما رو ‫تبدیل به هیولا می کنه.
‫آره، کرده.
‫پس شاید دنیا لازم داره که ‫یکیشون رو ما بزرگ کنیم.
‫آره؟
‫آره.
‫- جیمز نیومن راس. خوبه. ‫- آره.
‫بیا.
‫- ممنون. خداحافظ. ‫- ممنون.
‫(رفتن دنبال لارن و سا...)
‫(رفتن دنبال لارن و توماس)
‫(یک زندگی آمریکایی) ‫(بخش اول)
‫برو، برو، برو.
‫(علاقه به انتخاب)
‫(علاقه به انتخاب ثبت شد)
‫(زیتون سیاه)
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «رومینا»
‫من کلیسا دوست دارم. ‫خیلی جای راحتیه.
‫البته که داری.
‫داخلش شمع، نوشیدنی و کوسن هست. ‫عملا مثل آپارتمانمونه.
‫اریکا به نظر خوب میاد.
‫اون زن برای من بیانسه ست، جیسون.
‫از شکست در ازدواجش ‫قویتر بیرون اومده...
‫...تازه بدون این که حتی یه بار ‫من رو بکشونه به اردوی یوگا.
‫می دونی این چه قدر سخته؟
‫یالا، بیا بریم.
‫- برای چی کتونی ساق بلند پوشیدی؟ ‫- اُه، آره.
‫خب، سعی کردم خیلی بهش ‫فکر نکنم، خب؟
‫- اما بعد در نهایت کم بهش فکر کردم. ‫- خیلی به پدرخونده ها نمی خوره، نه؟
‫این که دقیقا به اندازه درست ‫به همه چیز فکر کنم سخته.
‫به هر حال، نگران نباش. ‫هیچ کس متوجه نمیشه.
‫یه کم دیگه می بینمت.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، آره، خوبم.
‫- چرا جیسون اون کفشا رو پوشیده؟ ‫- نمی دونم.
‫- باشه، ما باید...؟ ‫- دیگه بریم تو؟
‫- آره. ‫- آره.
‫نه، نه، چیزی نیست، چیزی نیست. ‫برام مهم نیست با کی قرار می ذاره.
‫- خیلی خوشگله. ‫- نه.
‫برای گفتنش خیلی زوده.
‫همه تو 27 سالگی جذابن.
‫تا وقتی 35 سالش بشه ‫نمی تونیم مطمئن باشیم.
‫آره، درباره چی حرف می زنن؟ ‫اون چی کار کرده؟
‫خانمای زیر 30 سال هیچ کاری ‫جز تیغ زدن نمی کنن.
‫- و این که به مردم بگن با بقیه فرق دارن. ‫- واقعا درسته.
‫ما می خوایم ساده نگهش داریم.
‫کسایی که نسبت به روز عروسی وسواس دارن، ‫فقط سعی دارن تَرک ها رو قایم کنن.
‫مثلا اگه امتیاز رابطه شون 6 باشه، ‫اون روز باید 10 امتیاز بگیره، می دونی؟
‫- دقیقا، خیلی بهش فکر نکن. آره. ‫- آره.
‫- تو چه طوری، رفیق؟ خوبی؟ ‫- الان دارم طولانی تر می نویسم.
‫- اُه، آره؟ ‫- آره.
‫ماه قبل دکتر بهم گفت که ‫دفتر خاطرات غذایی بنویسم،
‫و من فقط...واقعا رفتم تو کارش. ‫صدام رو پیدا کردم...
‫...و همین طور آلرژی به سویا.
‫آره، خب این هم از من، در تلاش برای ‫نوشتن بهترین رمان آمریکایی در جبران گناهانم.
‫اما تو انگلیسی هستی، رفیق.
‫فکر می کنم همین یه ‫زاویه دید خاص بهم میده.
‫- خوشحالم که اومدی. ‫- آره.
‫از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫- کی از خونه اسباب کشی می کنه میره؟ ‫- امشب.
‫من شش هفته دووم آوردم، اریکا، ‫نمی دونم تو چه طور 12 سال دووم آوردی.
‫آدما مقاومن. ماندلا 27 سال ‫دووم آورد.
‫آره، با فردی که نیاورد.
‫لطف سرورمان ‫عیسی مسیح،
‫عشق پروردگار و همراهی ‫روح القدس با شما باد.
‫و همین طور با شما.
‫- پدر، ازتون می خوایم این آب رو متبرک کنین... ‫- هی.
‫چرا دوستت رو نیاریم این جا؟ ‫چون اون می تونه تا ما این جاییم باهاش صمیمی شه.
‫- میشه این کار رو نکنیم؟ ‫- چه کاری رو؟
‫کلیشه ای بودن.
‫این رو کسی میگه که وسط بحران ‫میانسالی دستبند دوستی نپوشیده باشه.
‫- ...مسیح، سرورمان، آمین. ‫- آمین.
‫- آمین.
‫فردی و اریکا، این بچه رو ‫به عنوان هدیه از خداوند دریافت می کنید؟
‫- بله. ‫- بله.
‫می خواین از خداوند تشکر کنین و ‫ازش تقاضای تبرک کنین؟
‫- بله. ‫- بله.
‫آیا امروز می پذیرید که عشق ‫خدا در جریان است؟
‫رفیق، ما خیلی مذهبی نیستیم،
‫پس اگه بتونی بزنی جلو و بری ‫سراغ قسمت غسل، عالی میشه.
‫چه اسمی برای این بچه ‫انتخاب کردین؟
‫- ساموئل. ‫- باستر.
‫- چی؟ ‫- باستر.
‫- اسمش ساموئله. ‫- نوچ، نیست. نظرم عوض شد.
‫نمی تونی نظرت رو عوض کنی. ‫اسم پدربزرگم روشه!
‫من هیچ وقت از پدربزرگت ‫خوشم نمیومد، پس...
‫کنار هم، جامعه مسیحیت ‫خوشامد میگه به...
‫- ساموئل ترنر. ‫- باستر ترنر.
‫اُه، خدای من.
‫خیلی خوب، بچه ها، مطمئن نیستم ‫الان جای این حرفا باشه.
‫من اسمش رو سم نمی ذارم.
‫- من هم اسمش رو باستر نمی ذارم. ‫- چرا نه؟
‫چون اون یه اتوبوس سخنگو ‫تو کارتون بچه ها نیست.
‫آره، این بیشتر شبیه صحبتاییه ‫که قبل غسل تعمید باید می کردین.
‫چه طوره یه کم با هم سازش کنین؟ ‫«استن» چه طوره؟
‫- چون این چند تا از حروف هر دو اسم رو داره. ‫- نه.
‫مارلون.
‫استن و مارلون؟ اینا دو تا اسم ‫اول لیستتن، جیسون؟
‫نمی دونم، من وحشت کرده م.
‫- لوک؟ ‫- در واقع فقط یه صداست، نیست؟
‫جان؟ پس...پاول؟ جرج؟ ‫دیگه دارم اسم اعضای بیتلز رو میگم.
‫- پارکر. ‫- نه.
‫- چرا نه؟ ‫- چون اون یه قاتل پولدار نیست.
‫جو...من نمی...جرج.
‫دوباره برگشتم سر بیتلز، نه؟ ‫خدایا، ببخشید.
‫- اسم شما چیه؟ ‫- اسم من؟
‫- آره، اسم شما. آره. ‫- توماس.
‫- اتفاقا خوشم اومد.
‫- آره؟ ‫- تامی کوچولو.
‫توماس ترنر.
‫آره، باشه. آره.
‫عالیه.
‫توماس ترنر، من تو را ‫به نام پدر، پسر،
‫و روح القدس...
‫...غسل می دهم.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫- ناماسته.
‫ریسکیه که پذیرفتی.
‫راستش، نیکی، از زاویه دید ‫تکاملی، تک همسری واقعا...
‫باشه، بس کن. من از گناهانت ‫مبرات نمی کنم، خب؟
‫من پاپِ خانما نیستم که.
‫خب، راستش من یه مقاله...
‫...خیلی جالب درباره بونوبوها دارم...
‫فردی، پنج دقیقه دیگه ‫پنی میاد این جا،
‫و من لازم دارم که این ‫حرفا تموم شه، خب؟
‫عمرا یه بچه پیدا نمی کنیم.
‫- چی؟ ‫- الی رفته.
‫- شوخیت گرفته. ‫- اون تازه دیروز رفت رو سایت.
‫- چه جور... ‫- چه سریع میرن!
‫انگار می خوایم بلیت ‫گلاستونبری بگیریم.
‫- تقصیر توئه. ‫- چی؟
‫باز هم زیادی لفتش دادی.
‫آره، اما انتخاب کردن یه بچه از ‫روی عکس سخته، نیست؟
‫آدم می خواد بره یه ‫چکش بکنه.
‫- جیس. ‫- این جلسه. سریع تموم میشه؟
‫یعنی چی، جلسه ای که برای ‫تمام رویاها و آرزوهای ما تصمیم می گیره...
‫...و بقیه زندگیمون رو ‫تعریف می کنه؟
‫آره، فقط...من باید وسایلم رو ‫از خونه اریکا بردارم،
‫و در حال حاضر نمی تونم ببینمش.
‫ببخشید، می خوای ما ‫بریم بیاریمشون؟
‫فقط مطمئنم که به سرخس ‫شاخ گوزنیم آب نمیده.
‫- جدی، فردی... ‫- باشه، خیلی خوب.
‫باشه، انجامش میدیم. ‫میشه یه دقیقه بهمون وقت بدی، لطفا؟
‫- ممنون. ‫- جیس.
‫اسم وسطیش ایوانه.
‫توماس ایوان ترنر.
‫حروف اول اسمش ‫«تات» میشن.
‫تات، نیکی، تات.
‫پس بالاخره اسمش رو ‫رو یه چرندی مثل تو گذاشت، نه؟
‫کاش یه کم پشتم در میومدی.
‫خوشم نمیاد وقتی از چیزایی که ‫من بدم میاد بدت نمیاد.
‫می دونی که چه قدر حس می کردم باهام ‫بی وفایی شده وقتی کم کم از زیتون خوشت اومد.
‫آره و من دست از خوردنش ‫برداشتم، مگه نه؟
‫برای تو، عجیب الخلقه کوچولو.
‫خیلی خوب. باشه.
‫الو؟ باشه، خیلی خوب، پنی. ‫بیا بالا دیگه. آره.
‫- باشه. ‫- فکر می کنی چون بچه...
‫...پیدا نکردیم، ردمون می کنه؟
‫نه. پیدا کردن بچه مناسب زمان ‫می بره، مگه نه؟
‫من رو ببین. من قبل از تو با صدها دختر ‫قرار می ذاشتم و...
‫باشه.
‫تو افکارت به نظر بهتر ‫میومد، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره، فکرش رو می کردم.
‫بیا.
‫من فقط...نمی خوام از ‫دستمون در بره.
‫یه چیزی تو زندگیمون لازم ‫داریم که از خودمون فراتر باشه.
‫یه چیزی که از ما بیشتر عمر ‫می کنه و بعد از مرگمون ادامه میده.
‫پیدا می کنیم، خب؟
‫ما یه عالمه کیسه پلاستیکی ‫تو کشوی آشپزخونه داریم.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫حاضری؟ خیلی خوب.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تو این خیابون دوربین ‫امنیتی هست؟
‫نه. نه، فکر نکنم، نه.
‫اُه، خوبه، خوبه. ‫این...
‫نه، خوبه. خوبه. ‫چیزی نمیشه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫به هر حال، من فقط ‫نیم ساعت وقت دارم،
‫چون خواهرم و شوهرش دارن یه ‫مهمونی نام گذاری برای توله سگ جدیدشون می گیرن.
‫بعد از شش ماه مشاوره ازدواج، ‫این بهترین فکریه که به ذهنشون رسید!
‫من گفتم برید سر اصل مطلب، ‫اسمش رو بذارین «تلاش آخر»...
‫...چون در واقع همینه.
‫چای.
‫به هر حال، افتضاح میشه،
‫چون اون وگان سرسخت شده.
‫- شکر؟ ‫- نه، مرسی.
‫متأسفم، اما هیچ مقدار ‫پنیر سویای سرخ شده...
‫...اون قویی که تابستون پارسال ‫با ماشینت زیر گرفتی رو برنمیگردونه،
‫پس شاید بهتره با گناه ‫مستقیما رو به رو شی،
‫و دیگه زیر سمبوسه اسفناج ‫دفنش نکنی.
‫داستانش طولانیه. ‫چیزیش نشد.
‫بیشتر تقصیر خودش بود. بهش ‫هشدار دادن. درسته.
‫جمع شین، لطفا.
‫- باشه. ‫- چون خبر دارم.
‫من هیچ وقت این جا نبودم.
‫این یه توهمه. این اتفاق ‫در حال افتادن نیست، خب؟
‫- باشه. ‫- آره، باشه.
‫خیلی خوب، حالا...یه پسر هست.
‫اسمش جیمزه.
‫پسر خوبیه.
‫ببینین.
‫فکر می کنم پسر شماست.
‫با این که نمی خوام چیزی رو ‫فاش کنم،
‫از این خبر دارم که تا 24 ساعت ‫آینده تو سیستم خواهد بود.
‫می خوام برای انتخاب کردنش ‫آماده باشیم.
‫جیمز؟
‫جیمز. جیمز نیومن راس.
‫جیمز نیومن راس.
‫«ج.ن.ر» ‫خوبه، خوبه.
‫آره.
‫سلام، سلام. ببخشید، ببخشید.
‫فقط خواستم بگم که از ساعت 6 ‫میره سر چایِ بچه ها،
‫پس هیچ فشاری نیست ولی ‫تا 45 دقیقه آینده ایدئاله.
‫باشه؟
‫- صورت کوچولوش رو ببین. ‫- می دونم. شیرینه.
‫خیلی هیجان انگیزه.
‫از کجا بدونیم کدوم این ‫وسایل مال فردین؟
‫اگه بتونین تصور کنین یکی از شخصیت های ‫نوشته های برت ایستون الیس داشته باشدش،
‫یعنی مال اونه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. خوبم.
‫آره؟
‫- چون واقعا لازم نیست باشی. ‫- من رو به راهم.
‫برای خودِ جدیدم ‫یه برنامه ای دارم.
‫ترکیبی از شروع به دویدن، ‫مدیتیشن و معاشرت با بقیه ست.
‫- با کسی قرار می ذاری؟ ‫- آره، شاید.
‫نمی دونم. فعلا که خبری ‫نیست، هست؟ اما می تونم.
‫خیلی خوب. تموم شد. ‫ماشین پره.
‫می تونه بعدا بیاد سرخس ‫شاخ گوزنی کوفتیش رو ببره.
‫- اون آب دادن لازم داره؟ ‫- آره، داره.
‫باورم نمیشه داریم این کار رو ‫می کنیم. گرفتیش؟
‫آره. آره.
‫برای چی این همه ‫چیز میز پوشیدی؟
‫کیسه تموم کردم.
‫ممنون، نیکی.
‫فکر کردم گمش کردم.
‫اُه، خدای من. هیچ زنی ‫عمرا دو تا مشعل دمنده نداره،
‫همین طور سه ست مختلف ‫خرت و پرت برای باز کردن لابستر،
‫اما صافی نداره.
‫- نظرت درباره آپارتمانش چیه؟ ‫- به نظرم شبیه یه اتاق وحشت گنده ست.
‫- وحشتناکه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫خب، نظرتون چیه؟
‫- قشنگه، رفیق. ‫- خیلی خوشگله.
‫- زیباست، آره، خیلی... ‫- آره.
‫چون گاهی وقتا همه چیز ‫می تونه زیادی رنگی رنگی باشه، نه؟
‫حواس آدم پرت میشه.
‫وقتی بچه ها بیان این جا، ‫چی کار می کنی، رفیق؟
‫چون خیلی...یه جورایی...
‫من از اینترنت چند تا ‫بین بگ سفارش دادم...
‫...و...شاید چند تا کوسن.
‫ما می تونیم تو کوسن ها ‫کمکت کنیم، مگه نه؟
‫ما 30 یا 40 تا اضافی تو ‫آپارتمانمون داریم که تو می تونی برداری، رفیق.
‫جیس.
‫بازکننده لابستر.
‫چهار ست.
‫از فوتبال، تفنگ اسباب بازی و ‫ماینکرفت خوشش میاد.
‫و غذای محبوبش لقمه ‫فاهیتای مرغه.
‫این باعث میشه احساس ‫پیری کنم.
‫من وقتی بچه بودم، غذای محبوبم ‫ناگت ماهی و لوبیا بود.
‫آره.
‫چی شده؟
‫- هیچی. ‫- باشه.
‫پس برای چی داری ‫عجیب رفتار می کنی؟
‫نمی کنم. دارم کاملا عادی ‫رفتار می کنم.
‫آره اما همینش عجیبه.
‫چون معمولا تو همچین شرایطی ‫کاملا هیجان زده میشی.
‫- من خوبم. ‫- چه خبره؟
‫نمی خوام بگم،
‫چون اگه بهت بگم، اون وقت ‫این باعث میشه آدم وحشتناکی باشم،
‫و آدم وحشتناکی نبودن از ویژگی های ‫محبوبم تو خودمه.
‫پس...
‫باشه، یه جورایی تصور می کردم که ‫قراره یه دختر بگیریم.
‫- اُه. باشه. ‫- آره.
‫من یه جورایی فکر کردم ‫همچین تصمیمی گرفتیم.
‫نه، من نمی دونستم ‫همچین تصمیمی گرفتیم.
‫نه، من فکر کردم تو گفتی ‫یه دختر می خوای...
‫...چون می خواستی یاد ‫بگیری چه طور چیز کنی...
‫چی بود...بافت موی فرانسوی.
‫چون وقتی یارو تو اتوبوس ‫انجامش می داد باحال به نظر میومد.
‫یارو تو اتوبوس واقعا ‫به نظر باحال میومد، اما...
‫چه طوری درباره ش ‫بحث نکردیم؟
‫تو تصمیمت دختره، آره؟
‫خب، تو تصمیمت پسره؟
‫من...نه، ببین، من؟
‫اگه باید انتخاب می کردم، پس ‫شاید به طرز خودخواهانه ای، آره.
‫چون می دونی، بین ‫پدر و پسرها...
‫...یه پیوند خاصی وجود داره.
‫اُه، واقعا؟ تو چند بار با ‫بابات درباره چیزی غیر از...
‫...این که چه طور تلویوزیون رو ‫دوباره به اچ دی ام آی وصل کنی حرف زدی؟
‫راستش، اخیرا خیلی زیاد، ‫چون شونه ش تازه آسیب دیده.
‫پس حالا می تونم در این مورد هم ‫ازش سوال کنم.
‫جیس، من فقط اونا رو ‫درک نمی کنم.
‫- کیا رو؟ کی رو؟ ‫- انتخاباشون رو.
‫مردها!
‫همه مردها؟ ‫آره؟
‫نمی دونم، شما...
‫شماها همه به همه چیز عجیب واکنش ‫نشون میدین و احساساتون جاهای اشتباهین...
‫...و فیلم هایی تماشا می کنین که عملا ‫یک ساعت و نیم رانندگی پرسرعتن!
‫همیشه دوست دارین موهاتون ‫از چیزی که باید کوتاه تر باشه.
‫درباره چی داری حرف می زنی؟
‫من با یه پسر باید چی کار کنم، جیس؟
‫جدی. چی؟ باید پر از ‫اعتماد به نفسش کنم...
‫...یا یه کمش رو ازش بگیرم چون خود ‫جامعه پر از اعتماد به نفس می کندش،
‫پس اگه من هم انجامش بدم، ‫تبدیلش می کنم به...
‫- به چی؟ ‫- فردی!
‫واقعا اون بدترین حالت ممکنه؟
‫می دونی، جیس، این...
‫واقعا من رو می ترسونه که ‫تو از خودش و کاری که کرده...
‫...به اندازه من متنفر نیستی.
‫اون رفیقمه، نیکی. چی کار ‫می تونم بکنم؟
‫- و به هر حال، خانما هم می تونن عوضی باشن. ‫- آره، باشه.
‫- مایرا هیندلی! ‫- آره.
‫اون زن بی ادب تو ‫اداره پست.
‫ملکه ماری اول.
‫باشه، سر سومین زن رفتی ‫به قرن شونزدهم.
‫من می تونم اسم پنج تا مرد رو ‫برات از اخبار امشب ببرم.
‫اما هیچ کدومشون پسرهای ‫چهار ساله نیستن، هستن؟
‫آره، نه، جیس، اما قبلا ‫بودن و بعد جامعه...
‫جامعه وارد شد و گند زد ‫به همه شون.
‫من چه طوری می تونم با جامعه ‫رقابت کنم، جیس؟ همه جا هست.
‫یعنی، ما تنها کسانی هستیم که ‫می تونن جنسیت رو انتخاب کنن.
‫برای چی نباید بهترین رو ‫انتخاب کنیم؟
‫اوه، پس جدول رده بندی ‫این هفته در اومده؟
‫ببخشید، حتما ازش جا موندم. ‫این مکالمه مسخره ست!
‫- میشه بشقاب ها رو بیاری؟ ‫- دارم میارم.
‫مارگارت تاچر.
‫(بازار کمدن)
‫میشه باهات مشورت کنم؟
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫اُه، خدای من، چه خفن. تا حالا ‫هیچ وقت کسی این رو بهم نگفته بود.
‫همیشه این طوریه که، ‫«جن، هیچ کس از تو نظر نخواست.
‫این عروسی منه. برگرد سر صندلیت.»
‫باشه...
‫اما من باهات روراستم، خب؟ ‫خوب جلوه نمیدمش.
‫تو که نمی خوای خوب ‫جلوه بدمش، می خوای؟
‫چرا، می خوام. من کی ‫همچین حرفی زدم؟
‫- همیشه خوب جلوه بده ش. ‫- خیلی خوب، باشه. بگو.
‫خب، درباره پسرهاست.
‫باشه، این که شبیه بدترین عکس ‫بیوشون هستن راهنمایی خوبیه،
‫و همیشه جواب پیامای عکس دار رو ‫ظرف...ده دقیقه بده.
‫سلام. چی می تونم براتون بیارم؟
‫سلام، دو تا ساندویچ فلافل، یکی ‫با خیار شور اضافه. ممنون.
‫آره، نه، منظورم بزرگ کردنشونه، ‫نه قرار گذاشتن باهاشون.
‫فکر می کنی می تونم یه ‫پسر خوب بزرگ کنم؟
‫- آره. آره، قطعا. ‫- آره؟
‫- صد درصد. ‫- باشه.
‫فقط نذار آشغال بخورن.
‫دوستم، کلیتون، تا دوازده ‫سالگی فقط نون تست می خورد،
‫و حالا واقعا چیزای عجیبی ‫دوست داره.
‫تصادفی نیست.
‫باشه، آره، نه، این ‫راهنمایی به درد بخوریه.
‫و به هر حال، می دونی، ‫والدین بد آدمای جالبی می سازن.
‫والدین جوئل وقتی نُه سالش ‫بود، طلاق گرفتن،
‫و اون جالب ترین آدمیه که ‫من می شناسم.
‫یعنی، می تونیم ساعت ها حرف بزنیم، ‫حتی وقتی که خمار نیستیم.
‫اون از بعضی چیزا ‫خیلی عصبانی میشه.
‫که خیلی عجیبه چون من ‫کم دردسرترین آدم دنیام.
‫یعنی من این قدر کم دردسرم که ‫شاید هنوز با بعضیا قرار بذارم.
‫جن، به نظرت اون آدم ‫مناسبی برای توئه؟
‫آره، نه. ما در حال حاضر ‫یه وقفه تو رابطه مون انداختیم.
‫نمی تونستیم سر نژاد آریانا گرانده ‫به توافق برسیم و یه جورایی درگیری بالا گرفت.
‫- بفرمایید، خانما. نوش جون. ‫- ممنون.
‫مرسی.
‫به زبون ساده، از عشق پرشون ‫کن و چیزی نمیشه.
‫آره. آره، درست میگی.
‫اما نه خیلی.
‫چون اون وقت زیادی باهات ‫صمیمی میشن و از تمام خانمای دیگه...
‫...بدشون میاد که این قدر خوب نیستن.
‫اتفاقا تو قاتل های زنجیره ای ‫خیلی پیش میاد.
‫اون یکی رو دیدی، تو کره جنوبی؟ ‫خیلی خوش قیافه بود...
‫...که واقعا از یه قاتل انتظار ‫نداری، داری؟
‫نه.
‫کمکی کرده م؟
‫آره، خیلی.
‫خوبه.
‫می خوایم در این مورد صحبت کنیم یا ‫فقط وانمود می کنیم می خوای عینک آفتابی بخری؟
‫شاید بخوام چند تا عینک آفتابی بخرم.
‫بفرمایید.
‫دوست دارم حق انتخاب ‫داشته باشم.
‫ببین، اصلا کی گفته همه ‫پسرها قراره رفتار پسرونه داشته باشن؟
‫اون ممکنه نداشته باشه.
‫کلیشه های جنسیتی ‫نهادینه شده ن، جیس.
‫اریکا برای لارن یه ‫وانت هیولا خرید،
‫اون روش پیراهن کشید و ‫با کالسکه این ور اون ورش کرد!
‫مطمئن نیستم که بعضی از بحث هات ‫چه قدر ارزش علمی دارن.
‫حالا اگه یه وانت هیولا ‫بخواد پیراهن تنش کنه چی میشه؟
‫خانم موفق باشه. ‫آقا. ایشون.
‫من می خوام راهنمای ‫بچه مون باشم.
‫می خوام عافل باشم و کمکش ‫کنم و مسیرش رو هموار کنم.
‫چه طور می تونم این کار رو ‫بکنم اگه ندونم پسر بودن چه طوریه؟
‫از من انتظار داری برای ‫یه دختر همین کار رو بکنم.
‫آره، چون دخترا بهت میگن ‫چه احساسی دارن.
‫- می دونن چه طور کمک بخوان. ‫- جدی؟ چرنده.
‫شماها فقط میشینین رو ‫مبل و یه کوسن رو بغل می کنین،
‫و بلندتر و بلندتر آه می کشین ‫تا وقتی یکی ازتون بپرسه چی شده.
‫پسرها پیچیده نیستن، خب؟
‫اونا فقط...می دونی، ‫چرت، خطوط صافن.
‫مثل نگه داشتن یه جور ‫دستگاه می مونه.
‫هر از چند گاهی با یه دستمال ‫نمدار پاکش می کنی و عین روز اولش میشه.
‫- اُه، وای، یه نظر نگران کننده دیگه. ‫- سلام، رفیق.
‫- سلام. ‫- چه طوری؟
‫مدت هاست ندیدمت. ‫چی کارا می کنی؟
‫- سرخس شاخ گوزنی چی شد؟ ‫- ببخشید، چی؟
‫- سرخس شاخ گوزنی من رو نیاوردین. ‫- نه، نمی تونستیم جا بدیمش.
‫آره، خب، می تونین ‫برگردین و بیارینش؟
‫- واقعا جدی میگی؟ ‫- آره، از زمان دانشگاه دارمش.
‫بعد از ظهر دیروز رو صرف ‫انتقال کل وسایلت کردیم.
‫خب کلش که نه، چون من ‫یه سرخس شاخ گوزنی کم دارم.
‫وای.
‫پس خودت برو بیارش. ‫ما کارورزت نیستیم که، فردی.
‫نمی تونم. من و اریکا ‫صحبت نمی کنیم.
‫ما خودمون کلی کار داریم، خب؟
‫و راستش رفیق، داری مثل یه ‫عوضی خودخواه رفتار می کنی.
‫تو فکر می کنی من ‫خودخواهم؟
‫یه بار دیدم که درخت کریسمس ‫یه کافه رو از برق کشیدی...
‫- ...که بتونی گوشیت رو شارژ کنی. ‫- اُه، بی خیال! برای یه شارژ کوتاه.
‫چهار نفر اون جا بودن...
‫فردی، داری عوضی بازی ‫در میاری، خب؟
‫اولین بار که دیدمت هم فکر کردم ‫که عوضی هستی، اما گفتم...
‫«نه، عیبی نداره. همه تو ‫20 سالگی عوضین.»
‫اما بعد...هنوز تو 30 سالگیت ‫هم عوضی بودی،
‫فکر کردم، «خیلی تحت فشاره. ‫یه بچه جدید داره.»
‫و بیا قبول کنیم، می دونی، ‫اریکا به گرمی نون تست نیست، هست؟
‫اما تو هنوز هم داری ‫عوضی بازی در میاری،
‫و یه زمانی می رسه که دیگه ‫عوضی بازی در نمیاری،
‫بلکه صرفا یه عوضی هستی.
‫حالا من از اون عوضی ها نیستم که ‫از یه نفر فاصله می گیره...
‫...چون طرف داره عوضی بازی در میاره، ‫اما باید مراقب باشی، فردی.
‫چون امثال ما زیاد نیستن...
‫...و الانش هم یکیمون رو ‫دور انداختی.
‫باشه؟
‫- نیکی، می تونی لطفا به اریکا زنگ بزنی؟ ‫- آره.
‫تو، دنبال من بیا.
‫- شما دو تا رو به راهین؟ ‫- آره، چه طور؟
‫- لازم نداری حرف بزنی؟ ‫- درباره چی؟
‫همین الان دعوا کردی.
‫کی؟
‫- چی؟ چی؟ ‫- این رو ببین.
‫به نظر خیلی دردناک میاد.
‫می دونم، مگه نه؟
‫- سلام. ‫- سلام، سلام.
‫یه سرخس شاخ گوزنی.
‫ممنون.
‫- باشه پس. ‫- وایسا. صبر کن، لطفا.
‫- چیه؟ ‫- لطفا.
‫بچه ها فکر می کنن می تونن ‫کاری کنن برگردیم پیش هم.
‫نه، نه که برگردین پیش هم. ‫فقط بتونین حرف بزنین، خب؟
‫من به اندازه کافی مشکل ‫سر اداره خانواده خودم دارم،
‫بدون این که کار مال شما رو ‫هم راه بندازم.
‫خیلی خوب، این جا زمین بی طرفه. ‫از خونه جفتتون یه اندازه فاصله داره.
‫خب، از نظر فنی کاناله که ‫دقیقا ازشون به یک فاصله ست.
‫فرضم بر اینه که هیچ کدوم ما ‫نمی خوایم بریم این تو، خب؟
‫پس در این صورت، ‫بیاین رو خشکی انجامش بدیم.
‫- دقیقا چی رو؟ ‫- فقط حل و فصلش کنین!
‫لطفا! حل و فصلش ‫کنین، برای لارن و...
‫- توماس. ‫- توماس!
‫خیلی خوب، باشه.
‫باید درباره مراقبت از بچه صحبت کنیم. ‫باید مسئولیت بیشتری قبول کنی.
‫- من پرستاری بچه کرده م دیگه. ‫- دو بار پرستاری کردی...
‫...و وقتی بچه های خودتن که ‫اصلا این رو بهش نمیگن!
‫- به این آب دادی؟ ‫- خدای من.
‫من از دانشگاه دارمش. ‫نمی خوام نادیده گرفته شه.
‫خب تو اریکا رو هم از دانشگاه ‫داری ولی نادیده گرفتیش، پس...
‫نکته خوبی بود، رفیق. آره.
‫این رابطه عاشقانه ای که ‫با اون گیاه داری عجیبه.
‫عجیب نیست، خاصه.
‫تو همه مشکلات ‫کنارم بوده.
‫خیلی خوب. باشه.
‫- فردی! به چی می خوای برسی؟ ‫- چی کار داری می کنی؟
‫- فردی!
‫- نه، درست میگین. فقط یه گیاهه. ‫- نمی تونیم همین طوری بندازیش دور!
‫- چرا؟ ‫- چون عضو خانواده مونه.
‫اما تو که ازش متنفری!
‫من می تونم از یه چیزی متنفر باشم و ‫باز هم وقتی از دستش میدم ناراحت باشم!
‫- اُه، خدای من! ‫- اُه، خدای من!
‫چی کار داری می کنی، اریکا؟ لعنت!
‫- فردی! ‫- نه!
‫باشه، برگردین! ‫فقط برگردین!
‫نمی تونم. اون به من ‫نیاز داره!
‫- نمیر، اریکا. دارم میام. ‫- فردی، گرفتمش.
‫- چی کار داری می کنی؟ ‫- کرال پشت بهترین مدل شنای منه!
‫نمی تونم ببینمت.
‫کمکش کن!
‫من همین جا می مونم و ‫وسایلشون رو می پام.
‫رفیق، من این جا می مونم و ‫وسایلت رو می پام.
‫- باشه! ممنون! ‫- جیسون!
‫چیه؟ این ژاکت خیلی گرونیه. ‫ژاکت خیلی گرون.
‫کجایی؟ کجایی؟ ‫دارم میام. دارم میام. گرفتمت.
‫اُه، خدای من! کلی آب ‫قورت دادم.
‫بیا.
‫اُه، خدای من! یه قایق! ‫بچه ها!
‫- یه قایق! ‫- اُه، خدای من!
‫- یه قایق، بچه ها! ‫- اُه، خدای من!
‫باشه، خیلی خوب! باشه، باشه، باشه! ‫وایسین! وایسین، جفتتون!
‫فقط وایسین!
‫- چه طورین؟ ‫- سلام!
‫- سلام، رفیق. ‫- خوبین؟ سلام.
‫باشه. آره، واقعا ‫کمک بزرگی میشه.
‫نگاهش کن. مثل یه ‫مرد جدید شده.
‫- آره، به لطف تو. ‫- نمی دونم.
‫همیشه تصور می کردم تو ‫بحران خوب عمل می کنم.
‫وقتی بچه بودم، می خواستم ‫آتش نشان بشم.
‫آره؟
‫- فکر کنم آتش نشان خوبی می شدی. ‫- این طور فکر می کنی؟
‫بیرون وایمیسادی و از وسایلشون مراقبت ‫می کردی وقتی اونا اون تو با آتیش می جنگن.
‫آره. شنبه عالی میشه.
‫شاید یه پسر خوب باشه.
‫آره؟
‫فکر کردم دنیا همه ما رو ‫تبدیل به هیولا می کنه.
‫آره، کرده.
‫پس شاید دنیا لازم داره که ‫یکیشون رو ما بزرگ کنیم.
‫آره؟
‫آره.
‫- جیمز نیومن راس. خوبه. ‫- آره.
‫بیا.
‫«ببخشید، دکتر. پسرم، جیمز ‫سینوزیت گرفته.»
‫«سلام، من مامان جیمزم.
‫فکر کنم تو نمایشگاه مدرسه ‫هم دیگه رو دیدیم.» آره، خوشم میاد.
‫«جیمز باز هم داره از مغازه دزدی می کنه. ‫نمی تونم حرفم رو تو گوشش فرو کنم.»
‫باشه، خب، خرابش نکن.
‫ولی باز هم به نظر ‫خوب میاد.
‫- ممنون. خداحافظ. ‫- ممنون.
‫(رفتن دنبال لارن و سا...)
‫(رفتن دنبال لارن و توماس)
‫(یک زندگی آمریکایی) ‫(بخش اول)
‫برو، برو، برو.
‫(علاقه به انتخاب)
‫(علاقه به انتخاب ثبت شد)
‫(زیتون سیاه)
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M