W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «رومینا»
‫(موسسه زبان نورث لاندن)
‫چه شلوارهای قشنگی، بچه ها.
‫- چی؟ ‫- منتظر سیلین؟
‫(مامان: مامان بزرگت فرده.)
‫(مامان بزرگت فرده.) ‫(نرده)
‫(پرده)
‫(مُرده)
‫اُه، لعنت.
‫(بیا کورن وال.)
‫مامانت تازه مادرش رو از دست ‫داده پس بیا فقط...واقعا هواش رو داشته باشیم.
‫آره، خب، تو فقط سه بار ‫مامان بزرگم رو دیدی.
‫هر چی بیشتر بشناسیش، کمتر ‫ناراحت کننده ست، خب؟
‫می دونی که روی این ‫خامه لخته می زنن؟
‫آره، اما مراقب باش، ‫اون می تونه بکشدت.
‫خب، امیدوارم نکشه.
‫چون برگشتنه با خودم ‫یه کم می برم.
‫خدایا، چه قدر این جا ‫قشنگه، جیس.
‫آره، می دونم. آره، وقتی بچه بودم، ‫خیلی از تابستونا رو این جا بودیم.
‫خاطرات زیادی این جا دارم.
‫هی، امکان نداره.
‫- چیه؟ ‫- اون...
‫عمراً. نگاه کن، می بینیش؟ ‫جی آر.
‫چه قدر خاطره.
‫خیلی خوب، ادامه بدیم؟
‫مگر این که شما دو تا بخواین ‫احوال پرسی کنین.
‫نه، نه.
‫بامزه بود. باشه.
‫بامزه بود.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چرا مامان بزرگت اسباب کشی کرد ‫جای به این دوری؟
‫نژادپرستی.
‫اون قسم خورد هیچ وقت از ‫خونه لندن نمیره.
‫یه بار کاری کرد بزرگراه ‫دورش بزنه.
‫ده هزار نفر رو راضی کرد که درخواست نامه ‫امضا کنن. خودش رو به درخت زنجیر کرد، خب؟
‫اونا بهش یه عالمه پول ‫پیشنهاد دادن.
‫- آره. ‫- باز هم تکون نمی خورد.
‫بعد یه خانواده آسیایی شیرین ‫اسباب کشی کردن کنارش،
‫و اون مثل سگ تازی ‫اومد این جا.
‫اُه، لعنت.
‫اُه، وای، وای.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالت چه طوره؟ ‫- خوبم. تو چی؟
‫- خوبم. آره، آره. تو چی؟ ‫- آره، خوبم.
‫فقط چند تا گل از طرف ‫مامان رسوندم.
‫نیکی نیومن. این اسکایه. ‫اسکای جونز.
‫خیلی خوب. برای چی داری ‫اسم کاملمون رو میگی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی متأسفم که...
‫- اُه، نه، عیبی نداره. اون وحشتناک بود. ‫- آره، همین طوره!
‫اما مال خودمون بود.
‫- آره. ‫- اون...
‫برای مراسم یادبودش ‫تو ساحل میای؟
‫- آره، آره. برای مامان مهمه. ‫- آره.
‫- من دیگه میرم. ‫- باشه. خیلی خوب. آره، آره.
‫خیلی خوب، پس. بعدا ‫می بینمت.
‫- می بینمت. ‫- خداحافظ.
‫خوشحال شدم که...
‫- یالا. ‫- چه مکالمه عجیبی.
‫نه، نبود. خوب بود. ‫مکالمه خوبی بود.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- چیه؟
‫انگار پشت یه سنگر گیر کرده بودی و ‫داشتی به پایگاه بی سیم می زدی.
‫«خوبه، آره. باشه، آره.
‫- تمام.» اون کی بود؟ ‫- هیچ کی. فقط یکی که قبلا می شناختم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫اسکای جونز؟
‫- اُه، باشه. ‫- چیه؟
‫- اس جی روی درخت همین بود؟ ‫- شاید.
‫برای چی عجیب رفتار می کرد، جیس؟ ‫باهاش بد رفتار می کردی؟
‫- ازش جدا شدی؟ ‫- نه، نه.
‫ما هنوز با همیم.
‫یادت باشه، من رو با خاله ت ‫تنها نذار. نمی دونم چی بگم.
‫درباره این که چه قدر همه چیز تو لندن ‫گرونه حرف بزن. عاشق این چیزان.
‫- ایناهاش. ‫- سلام.
‫- سلام، رفیق. ‫- سلام.
‫چه طوری؟
‫- سلام، مامان. خوبی؟ ‫- جیسون.
‫سلام، جنت.
‫سلام به شما دو تا.
‫سلام، سلام.
‫چه طوری، سندرا؟
‫چی؟
‫نمی دونم. فقط یکی از اون ‫روزاست دیگه، نه؟
‫درسته. آره، فکر کنم طرز فکر خوبیه.
‫واقعا تسلیت میگم، جنت.
‫قضیه مال سه روز پیشه، پس ‫عملا گذشته ها گذشته.
‫درسته. آره.
‫حقیقت زندگیه. سراغ همه ‫میره، دوستان، خانواده.
‫بهترین های بیتلز.
‫فکر کنم ها پایتون ها دارن به همون ‫ترتیبی که امیدوار بودم سخت می میرن.
‫همه چیز داره از هم می پاشه.
‫می دونی، وقتی همچین ‫حسی داری، سندرا،
‫به نظرم واقعا جواب میده که ‫دنبال حرفای مثبت باشی.
‫کلبه داره فرو می ریزه، نیکی.
‫شاید تو بتونی یه سر بری و ‫با حرفای مثبت دوباره سرپاش کنی.
‫درسته.
‫آره.
‫چند تا برچسب «تبلیغات پُستی ‫ممنوع» باید بزنه؟
‫اون از تبلیغات پستی ‫متنفر بود!
‫نه، این خوب نیست.
‫اُه، نه، چیزی نیست. فقط ‫سنگ آهک یه کم مزه ش رو عجیب می کنه.
‫اُه، احتمالا باید اشاره کنم که فکر ‫می کنم امی یه ذره از من خوشش میاد.
‫یه جورایی تو چند سال اخیر ‫ایجاد شده. مسئله مهمی نیست.
‫تو اون سنه دیگه، می دونی؟ ‫و من پسرخاله خوشگله م، پس...
‫خیلی خوب. مطمئنی؟
‫به من اعتماد کن. ‫مردها می فهمن.
‫خانمای عادی این طوری ‫به هم نگاه نمی کنن، جیسون.
‫مگر این که تو زندان باشن.
‫نه بابا، نیکی. می دونی که ‫همه جوونا غیرعادی نیستن.
‫- حس می کنم مامانت خیلی عصبانیه. ‫- امی!
‫حس می کنم یه لحظه هم ‫آروم و در آرامش نیست.
‫اما بهش عادت کرده.
‫مثل اون آدماست که بدون نیاز به ‫اکسیژن زیاد تو کوه زندگی می کنن.
‫مامانش مُرده. اون...
‫باید یه کم احساساتش رو ‫درگیر کنه.
‫لطفا مامانم رو نشکون.
‫سلام، سندرا.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫گفتم خوب میشه اگه...
‫...یه لحظه وقت بذاری که فقط ‫با من نفس بکشی.
‫گاهی مواقع، وقتی همه چیز ‫در آشوبه،
‫خیلی مهمه که یه ذره ‫وقت بذاری تا صرفا نفس بکشی.
‫من در طول روزم تنفس ‫می کنم، نیکی.
‫- درمان شد رفت؟ ‫- نه.
‫نمی خوای بدونی زیر اون همه ‫عصبانیت چی خوابیده؟
‫نه، مطمئنم فقط عصبانیته، ‫تا تهِ تهش.
‫عصبانیت احساس خیلی بی فایده ایه. ‫یه خبر دیگه ای هست.
‫- فکر نمی کنم باشه. ‫- باید باشه. مامانش تازه مُرده.
‫- آره، اما اون یه نژادپرست پیر نفرت انگیز بود. ‫- مهم نیست.
‫خب، اثرش رو کم می کنه، نه؟
‫خانواده ت عجیبه.
‫آره، اما عجیب عادی، مگه نه؟
‫میشه صورت حساب رو برامون ‫بیارین، لطفا؟ مرسی.
‫از اون عجیب ها نیستن که ‫«هارد درایو رو چک کنن».
‫- اُه، خدای من. ‫- چیه؟
‫برای همین بهش میگن اسکای؟
‫- چون همه جا هست. ‫- کجاست؟
‫آره، چه بامزه.
‫من درباره ش تحقیق کردم. ‫اون یه هنرمنده.
‫نه، فکر کنم فقط تیکه های ‫چوب کهنه ای که آب میاره می فروشه.
‫آره، نه، همون این جا ‫هنر حساب میشه.
‫همیشه می خواستم کارهای ‫هنری بکنم.
‫ببین، این جا هر کسی می تونه ‫یه هنرمند سنت شکن باشه.
‫فقط باید یه هفته جاصابونی ‫بامبویی بفروشی.
‫همه شون تو لندن ‫بی خانمان میشدن.
‫- بس می کنی؟ لطفا. ‫- چی رو؟
‫ببین، قضیه مال 15 سال ‫پیش بود، خب؟
‫ما از مرحله حسودی کردن به ‫روابط قبلی هم رد نشدیم؟
‫- من که... ‫- گوش کن.
‫عشق قبلی تو هنوز تو ‫بیمه ماشین ما هست.
‫آره، فقط چون اگه بردارمش، ‫میره بالا.
‫- چی؟ ‫- اون بچه واقعا شبیهته.
‫- کدوم؟ ‫- اونی که سرش گنده ست.
‫بفرمایید، آقا.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫تولدت مبارک.
‫گفتی کی با هم نامزد بودین؟
‫حدودا پونزده...
‫تولدت مبارک، تریستان عزیز.
‫- تولدت مبارک. ‫- ...سال پیش.
‫«فرانک کارتر مشخصا 52 ساله ‫از سایه ها به بیرون قدم می ذاره.
‫یه لیوان نیم خورده نوشیدنی سنگین، ‫با یه جور پوچی تو چشم هاش.
‫یه جای خالی، یه شکاف، ‫یه حرف نگفته.
‫اون آدما رو زمین می زنه، ‫اما به بلند شدنشون هم کمک می کنه.
‫روشش همینه. حرفش همینه.
‫کنار یه زن می ایسته، ‫28 ساله، جذاب.
‫می دونست که برای کشتنش ‫اون رو فرستادن.
‫اما با برخورد بارون بی کس ‫به صورت هاشون،
‫اون متوجه شد که شاید، فقط ‫شاید، اون هم قرار بود نجاتش بده.»
‫بارون چه طور می تونه ‫بی کس باشه؟
‫و چرا تو کتاب ها و فیلمایی که ‫مردم عاشق میشن همیشه داره بارون میاد؟
‫یعنی زندگی واقعی این طوری ‫نیست، هست؟
‫باشه، اون...لحنت،
‫یه ذره داره می زنه تو ذوقم، ‫از نظر خلاقیت.
‫فقط فکر می کنم که باید درباره ‫یه چیز شخصی تر بنویسی.
‫درسته.
‫و می دونی...نویسنده ها باید ‫بدونن چه طور بازخورد بشنون.
‫بیا فقط بپریم طرف انتهاش،
‫چون اون...واقعا سرعتش بیشتر میشه.
‫عالیه...و شاید بتونیم قبل ‫شاممون یه ذره برای عروسی تمرین کنیم.
‫اما تو یه پیش زمینه ای ‫لازم داری دیگه، نه؟
‫چون این طوری نمی فهمی...
‫باشه، بیا فقط از اول بریم جلو و ‫این بار واقعا سعی کن گوش بدی.
‫- آره، باشه پس. ‫- باشه.
‫«فرانک کارتر از سایه ها قدم...»
‫دارم گوش میدم.
‫اون شبیه من نیست.
‫شوخیت گرفته؟ ‫کله گنده ش رو دیدی؟
‫آره، مطمئنم که تاریخ ها ‫با هم نمی خونن، خب؟
‫- به هر حال، سرش اون قدرا هم بزرگ نیست. ‫- جدی میگی؟
‫شبیه یکی از مجسمه های جزیره ‫ایستر بود. تعجب کردم که زمین نخورد.
‫کله همه بچه ها گنده ست، ‫مگه نه؟
‫برای همین موقع پوشیدن ‫بلوز سرشون گیر می کنه.
‫مامانم مجبور می شد ‫یقه م رو برای من ببره.
‫خب، تست دی ان ای نیست که، هست؟
‫تو نمیری پیش دکتر که بهت بگه:
‫«خب، آره، یعنی، کله ش گنده ست. ‫همین نشونه کافیه.»
‫جیس، مجبوریم اسباب کشی کنیم ‫این جا؟ من هیچ کس رو این جا نمی شناسم.
‫چرا، می شناسی. ‫اسکای رو می شناسی،
‫بچه کله گنده هه که ممکنه ‫بچه من باشه رو می شناسی.
‫- مسئله رو جدی نمی گیری؟ ‫- نه خیلی، نه.
‫میشه فقط...میشه فقط ‫یه نفسی بکشیم؟
‫یه بچه کله گنده با موهای ‫تقریبا فر دیدی...
‫...و یهو داریم خونه می خریم؟
‫و به هر حال، من...
‫...نسبتا مطمئنم که تاریخ ها ‫با هم جور نیستن.
‫بیا.
‫(ممنون برای پرداختتون!) ‫(دسته گل عروس)
‫(اسکات: یه عکاس عالی پیدا کردم! ‫یه نگاه بنداز و بگو نظرت چیه؟)
‫اُه، خدایا.
‫قایم شدین؟
‫یه زنی هست که داره مثل ‫جایزه گرمی پز بچه ش رو میده.
‫برای همین دارم ‫استراحت می کنم.
‫- شما خانم نیومنین. ‫- آره.
‫من دِون هستم. ‫بابای رینا.
‫رینا.
‫رینا و جوراب هاش.
‫آؤه. دارم روش ‫کار می کنم.
‫اون خیلی دوستتون داره.
‫خب، چه شانسی. اغلبشون ‫از من متنفرن.
‫نه، شما فقط باهاشون رکین. ‫در دراز مدت این طوری بهتره.
‫شاید.
‫همه معلم ها که مثل میشل فایفر ‫تو ذهن های خطرناک نیستن!
‫بعضی هامون فقط به خاطر ‫تعطیلات 12 هفته ای انجامش میدیم.
‫چه بامزه.
‫چیه؟ نمی دونین که بامزه این؟
‫من هیچ وقت نمی دونم به تعریف ها ‫چه واکنشی نشون بدم.
‫خب، بهشون بها بدین.
‫می بینمتون، خانم نیومن. امیدوارم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫نمی دونم چرا داریم این کار رو می کنیم.
‫اون که کلیسا نمی خواست، می خواست ‫سوزونده بشه. خودش گفت.
‫اصلا چای نداره؟ یعنی،باید ‫چای داشته باشه.
‫ما میریم می خریم.
‫نه من می خوام شماها با من ‫کلبه رو تمیز کنین.
‫دوباره ساخته نمیشه، برای همین ‫خراب میشه.
‫عیبی نداره، حالا شد. ‫چه قدر زیاد!
‫جنت.
‫یادت میاد آخرین بار تابستون ‫کی این جا بودم؟
‫- کی بود؟ 18، 19 سال پیش؟ ‫- آره، همون ورا.
‫آره. بفرمایید. مرسی.
‫نه، دروغ گفتم.
‫سالی بود که سگمون مُرد.
‫شونزده سال و خرده ای. ‫تقریبا هفده.
‫اُه، خدایا. می خواین یه ‫نوجوون به فرزندی بگیرین؟
‫(جی آر - اس جی)
‫بیاین دیگه!
‫اُه، خدای من. بدتر از ‫چیزیه که فکرش رو می کردم.
‫ببین، نیکی، این هیچ چیزی رو ‫ثابت نمی کنه.
‫- اگه اون پسر من باشه، پس... ‫- شاهدخت یه برادر داره.
‫چی؟ چرا بهمون نگفتن؟
‫همین الان گفتن.
‫اونی که تو ویدیوئه ‫برادرشه.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫هیچ کس نیست که بتونه ‫جفتشون رو بگیره برای همین باید جداشون کنن.
‫شاهدخت یه برادر داره.
‫نگاهشون کن، جیس. ‫چه طور می تونن جداشون کنن؟
‫خب، به گمونم چاره ای ‫ندارن. اونا...
‫نه، نه، نه. این...این ‫درست نیست.
‫این...ببخشید، این...
‫اصلا درست نیست که ‫باید چنین اتفاقی بیفته.
‫اگه سعی می کردن من و کارن رو ‫از هم جدا کنن، داغون می شدم.
‫تازه اون کارنه! من حتی تا ‫31 سالگیم ازش خوشم نمیومد!
‫خب، ما می تونیم کمکش کنیم، نه؟ ‫این بخشی از وظیفه مونه.
‫نه، فقط....عادلانه نیست.
‫خیلی چیزا عادلانه نیستن!
‫واقعا، جیس، باید کم کم روی ‫تمام این بی عدالتی ها تحقیق کنن.
‫چون راستش این مردم فقط میرن جلو و ‫سعی می کنن آدمای خوبی باشن،
‫از یه بستنی خیلی خوب لذت ببرن و ‫خدا به فکرش می زنه که...
‫«اُه، به نظر میاد اون بالاخره ‫احساس خوشحالی می کنه.
‫بیا یه پسر کله گنده بندازیم تو دامنش. ‫بیا حسابی به هم بریزیمش.»
‫«اون دختر نُه ساله فقط یه نفر رو داره...
‫...تو کل دنیا که می تونه بهش اعتماد کنه؟
‫خب، پس بیا اون رو هم ‫ازش بگیریم.»
‫حالا بعضی ها از چیزی که ‫لازم دارن بیشتر پسر دارن،
‫و بقیه هیچی ندارن، ‫این کجاش عادلانه ست؟
‫- باشه، هضم سوالت سخته. ‫- جوابش اینه که «عادلانه نیست»!
‫افتضاحه! فقط افتضاحه و ‫من ازش خسته شده م!
‫خدایا.
‫واقعا متأسفم که باید این کار رو بکنیم.
‫هی. نیکی.
‫- چی کار می کنی؟ ‫- نیکی!
‫چرا همه چیز این قدر سخته؟
‫- من...من متأسفم. ‫- عیبی نداره.
‫چرا قبل از این که بهت ‫زنگ بزنم مُردی؟
‫امان از این سیستم!
‫همین طور در کل!
‫اما می دونم همه دارن ‫تمام تلاششون رو می کنن!
‫- سرطان کوفتی! ‫- سندرا؟ عشقم؟
‫آدمایی که میگن ‫«وقت نوشیدنی خوردنه»!
‫حرف زدن درباره ‫نوه هات...
‫...کنار کسایی که نوه ای ندارن!
‫عوضی هایی که...موهای...
‫...بلوند...طبیعی دارن!
‫نمی خوام بمیرم!
‫من فقط...
‫کارت راحت شد، نه؟
‫فکر می کنی چرا...
‫اون رفته و بعدی منم.
‫داره دیر میشه و من ‫چی کار کرده م؟
‫خدایا، خیلی...خیلی کارها کردی.
‫می دونی...
‫تا هفتاد سالگیم شکلات ‫تلخ درست و حسابی نخورده بودم.
‫- خیلی...تلخ و شیرین بود. ‫- می دونم. وحشتناکه.
‫چون به تمام سال هایی که با ‫نخوردنش تلف کردم فکر کردم.
‫فهمیدم. آره.
‫می خوام یه کاری بکنم که ‫تا حالا نکرده م.
‫آره؟
‫می خوام...
‫...برم یمن.
‫باشه. آره، می تونی بری یمن.
‫- می تونم؟ ‫- آره.
‫یا جای دیگه. شاید جایی که ‫یه ساحلی داشته باشه.
‫یا دولت.
‫می تونی هر کار می خوای بکنی.
‫ممنون.
‫اون می خواست سوزونده بشه.
‫مردم وقتی پیر باشی، ‫نادیده می گیرنت.
‫سندرا.
‫اصلا امکان نداره مردم ‫بتونن تو رو نادیده بگیرن.
‫(تبلیغات پستی ممنوع) ‫(بازیافت)
‫برای چی تبلیغات پستیم رو ‫برمیداری؟ چی کار داری می کنی؟
‫من نادیده نمی گیرمش.
‫خوبی، رامبو؟
‫- آره، به گمونم. ‫- آره؟
‫فقط یه ذره از عصبانیتم رو ‫روی کلبه خالی کردم.
‫- عیبی نداره، اما من یه ذره می ترسم. ‫- چرا؟
‫خب، ما کلبه ای نداریم.
‫اگه این باعث شه ‫اوضاع تغییر کنه چی؟
‫نمیشه.
‫اگه یه پسر داشته باشی و بفهمی ‫بچه دیگه ای لازم نداری چی؟
‫به نظرم بچه ها این طوری نیستن. ‫فکر نمی کنم کل جای تو دلت رو بگیرن.
‫فکر می کنم اونا دلت رو ‫بزرگتر می کنن...
‫...که بتونی جا برای چیزای ‫بیشتری داشته باشی، پس...
‫نمی خوام احساس تنهایی کنم چون ‫می دونی...تو قبلا تجربه همه ش رو داشتی.
‫کاری که سعی داریم دو تایی با هم ‫بکنیم تو قبلا کردی.
‫من هیچ کاری نکرده م. ‫اون شونزده سالشه.
‫تمام بخش های خوبش رو ‫از دست دادم.
‫یه کم شبیه اینه که بری کنسرت ‫مک کارتنی و اون «هی جود» رو خونده...
‫...و رفته سراغ «نغمه قورباغه».
‫اگه نتونیم بسوزونیمش، حداقل ‫می تونیم تبلیغات پستیش رو بسوزونیم.
‫خب، اگه مراسم یادبوده باید ‫یه چیز قشنگ درباره مامان بزرگ بگیم.
‫- همه مون؟ ‫- آره.
‫کسی می خواد شروع کنه؟
‫- جیس. ‫- نه، دارم فکر می کنم، من...
‫خب هیچ کس بهتر از مامان بزرگ ‫لباس ها رو به مغازه پس نمی داد، نه؟
‫یادتون میاد؟ بدون رسید هم ‫هیچ مشکلی نبود.
‫راستش یه جور ابرقدرت ‫بود، رکی.
‫و هیچ وقت قبل از این که زنگ بزنیم و ‫بگیم سالم رسیدیم خونه نمی خوابید.
‫آره.
‫ما از سوئیندون زنگ می زدیم که ‫اون بتونه شب زود بخوابه.
‫کلاهه رو یادتونه؟
‫اون به دوربین امنیتی اعتماد نداشت برای همین ‫وقتی می رفت لندن، یه کلاه گنده می پوشید.
‫خیلی ناشناس. یه زن هشتاد ساله ‫با کلاه لبه پهن اسپانیولی.
‫آدم سرسختی بود.
‫دو تا شوهر، سه خواهر و ‫چند تا گربه رو خاک کرد.
‫و کلی احساسات.
‫آره.
‫از حق نگذریم، گربه ها ‫مال خودش نبودن، اما...
‫بیاین، خاکسترها رو ‫پخش کنین.
‫درست وسط آتیش.
‫- دوستت داریم، مامان بزرگ. ‫- می بینمت، مامان بزرگ.
‫روحت شاد.
‫این رو ببین.
‫خوبی؟
‫برو.
‫آره؟
‫آره.
‫گوش کن، اگه مامان تو می تونه ‫بره یمن، من می تونم با همه چی کنار بیام.
‫باشه.
‫- کی میره یمن؟ ‫- فقط برو.
‫- برو دنبال بابابزرگت بگرد، خب؟ ‫- آره، باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫آره، تو خوبی؟
‫- چه طوری؟ ‫- آره، خوبم. خوبم. تو چی؟
‫خوبم. ممنون که اومدی.
‫- خواهش می کنم. ‫- گوش کن...
‫هوس نوشیدنی کردم.
‫شماها هوس نکردین ‫یه سر برین فروشگاه؟
‫- چرا، خیلی. ‫- آره؟
‫باشه، خب باید بنویسمش.
‫جنت، خودکار داری؟
‫وقتی بحث نوشیدنی میشه من یه ذره ‫سختگیرم، شاید مجبور شین چند جایی برین.
‫- فهمیدم، هیچ ایرادی نداره. ‫- آره، قطعا.
‫آره؟ باشه. خب...
‫یه چیزی هست که دوست دارم ‫درباره ش باهات حرف بزنم.
‫آره، من هم همین طور.
‫- خوبه. مرسی. ‫- یالا، بیا بریم.
‫هفته پیش تو میدون لستر ‫یه نوشیدنی خوردم.
‫برام 9 پوند و 20 پنی ‫خرج برداشت!
‫«خوش بگذره»؟
‫دست خوش، نیکی.
‫آزادی.
‫فقط...اون کله گنده ای ‫داره، مگه نه؟
‫و ما اون زمان با هم بودیم، ‫پس تاریخ ها با هم جورن.
‫آره، هستن.
‫احتمالا باید همون موقع ‫بهت می گفتم...
‫خیلی خوب.
‫اما...
‫ازت جدا شدم چون ‫عاشق کس دیگه بودم.
‫- چی؟ ‫- خیلی هم زیاد.
‫کی؟
‫- برایان رو دیدی؟ ‫- نه.
‫- هی، پسرم. از دیدنت خوشحالم، رفیق. ‫- آره.
‫نه، آره، اون میره و میاد.
‫باشه.
‫خیلی متأسفم.
‫این...این...
‫عیبی نداره.
‫- خب... ‫- از دیدنت خوشحال شدم.
‫- همچنین. ‫- بریم تو کارش!
‫سرده. خیلی سرده!
‫- نمیای تو، عزیزم؟ ‫- نمیای تو، ویک؟
‫- نه؟ حال نمی کنی؟ ‫- بیا دیگه، جن!
‫- نمیاد. میاد. میاد! ‫- میاد؟ میاد؟
‫- یالا، جنت! واقعا خوبه. ‫- یالا! هورا!
‫هی، رفیق، یه ثانیه اینا رو ‫نگه می داری؟ مرسی.
‫من خیس آب شدم.
‫خودت رو ببین. ‫خودت رو ببین.
‫قسم می خورم این جلبک ‫دنبال منه!
‫- خیلی خوب. ‫- باشه، بفرمایید.
‫و این.
‫خیلی خوب، قبوله.
‫(دوِن ویرانی بابای رینا)
‫باشه.
‫(نیومن معلم دبستان کرینگتون)
‫میشه فقط یه ثانیه این جا نگه داری؟
‫نیکی، کجا داری میری؟
‫چی کار داره می کنه؟
‫(جی آر + ان ان)
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «رومینا»
‫(موسسه زبان نورث لاندن)
‫چه شلوارهای قشنگی، بچه ها.
‫- چی؟ ‫- منتظر سیلین؟
‫(مامان: مامان بزرگت فرده.)
‫(مامان بزرگت فرده.) ‫(نرده)
‫(پرده)
‫(مُرده)
‫اُه، لعنت.
‫(بیا کورن وال.)
‫مامانت تازه مادرش رو از دست ‫داده پس بیا فقط...واقعا هواش رو داشته باشیم.
‫آره، خب، تو فقط سه بار ‫مامان بزرگم رو دیدی.
‫هر چی بیشتر بشناسیش، کمتر ‫ناراحت کننده ست، خب؟
‫می دونی که روی این ‫خامه لخته می زنن؟
‫آره، اما مراقب باش، ‫اون می تونه بکشدت.
‫خب، امیدوارم نکشه.
‫چون برگشتنه با خودم ‫یه کم می برم.
‫خدایا، چه قدر این جا ‫قشنگه، جیس.
‫آره، می دونم. آره، وقتی بچه بودم، ‫خیلی از تابستونا رو این جا بودیم.
‫خاطرات زیادی این جا دارم.
‫هی، امکان نداره.
‫- چیه؟ ‫- اون...
‫عمراً. نگاه کن، می بینیش؟ ‫جی آر.
‫چه قدر خاطره.
‫خیلی خوب، ادامه بدیم؟
‫مگر این که شما دو تا بخواین ‫احوال پرسی کنین.
‫نه، نه.
‫بامزه بود. باشه.
‫بامزه بود.
‫چرا مامان بزرگت اسباب کشی کرد ‫جای به این دوری؟
‫نژادپرستی.
‫اون قسم خورد هیچ وقت از ‫خونه لندن نمیره.
‫یه بار کاری کرد بزرگراه ‫دورش بزنه.
‫ده هزار نفر رو راضی کرد که درخواست نامه ‫امضا کنن. خودش رو به درخت زنجیر کرد، خب؟
‫اونا بهش یه عالمه پول ‫پیشنهاد دادن.
‫- آره. ‫- باز هم تکون نمی خورد.
‫بعد یه خانواده آسیایی شیرین ‫اسباب کشی کردن کنارش،
‫و اون مثل سگ تازی ‫اومد این جا.
‫اُه، لعنت.
‫اُه، وای، وای.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالت چه طوره؟ ‫- خوبم. تو چی؟
‫- خوبم. آره، آره. تو چی؟ ‫- آره، خوبم.
‫فقط چند تا گل از طرف ‫مامان رسوندم.
‫نیکی نیومن. این اسکایه. ‫اسکای جونز.
‫خیلی خوب. برای چی داری ‫اسم کاملمون رو میگی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی متأسفم که...
‫- اُه، نه، عیبی نداره. اون وحشتناک بود. ‫- آره، همین طوره!
‫اما مال خودمون بود.
‫- آره. ‫- اون...
‫برای مراسم یادبودش ‫تو ساحل میای؟
‫- آره، آره. برای مامان مهمه. ‫- آره.
‫- من دیگه میرم. ‫- باشه. خیلی خوب. آره، آره.
‫خیلی خوب، پس. بعدا ‫می بینمت.
‫- می بینمت. ‫- خداحافظ.
‫خوشحال شدم که...
‫- یالا. ‫- چه مکالمه عجیبی.
‫نه، نبود. خوب بود. ‫مکالمه خوبی بود.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- چیه؟
‫انگار پشت یه سنگر گیر کرده بودی و ‫داشتی به پایگاه بی سیم می زدی.
‫«خوبه، آره. باشه، آره.
‫- تمام.» اون کی بود؟ ‫- هیچ کی. فقط یکی که قبلا می شناختم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫اسکای جونز؟
‫- اُه، باشه. ‫- چیه؟
‫- اس جی روی درخت همین بود؟ ‫- شاید.
‫برای چی عجیب رفتار می کرد، جیس؟ ‫باهاش بد رفتار می کردی؟
‫- ازش جدا شدی؟ ‫- نه، نه.
‫ما هنوز با همیم.
‫یادت باشه، من رو با خاله ت ‫تنها نذار. نمی دونم چی بگم.
‫درباره این که چه قدر همه چیز تو لندن ‫گرونه حرف بزن. عاشق این چیزان.
‫- ایناهاش. ‫- سلام.
‫- سلام، رفیق. ‫- سلام.
‫چه طوری؟
‫سلام.
‫- بیاین تو، داخل، داخل. ‫- ممنون.
‫- همه داخلن. ‫- باشه.
‫- سلام، مامان. خوبی؟ ‫- جیسون.
‫سلام، جنت.
‫سلام به شما دو تا.
‫سلام، سلام.
‫چه طوری، سندرا؟
‫چی؟
‫نمی دونم. فقط یکی از اون ‫روزاست دیگه، نه؟
‫درسته. آره، فکر کنم طرز فکر خوبیه.
‫واقعا تسلیت میگم، جنت.
‫قضیه مال سه روز پیشه، پس ‫عملا گذشته ها گذشته.
‫درسته. آره.
‫حقیقت زندگیه. سراغ همه ‫میره، دوستان، خانواده.
‫بهترین های بیتلز.
‫فکر کنم ها پایتون ها دارن به همون ‫ترتیبی که امیدوار بودم سخت می میرن.
‫همه چیز داره از هم می پاشه.
‫می دونی، وقتی همچین ‫حسی داری، سندرا،
‫به نظرم واقعا جواب میده که ‫دنبال حرفای مثبت باشی.
‫کلبه داره فرو می ریزه، نیکی.
‫شاید تو بتونی یه سر بری و ‫با حرفای مثبت دوباره سرپاش کنی.
‫درسته.
‫آره.
‫چند تا برچسب «تبلیغات پُستی ‫ممنوع» باید بزنه؟
‫اون از تبلیغات پستی ‫متنفر بود!
‫نه، این خوب نیست.
‫اُه، نه، چیزی نیست. فقط ‫سنگ آهک یه کم مزه ش رو عجیب می کنه.
‫اُه، احتمالا باید اشاره کنم که فکر ‫می کنم امی یه ذره از من خوشش میاد.
‫یه جورایی تو چند سال اخیر ‫ایجاد شده. مسئله مهمی نیست.
‫تو اون سنه دیگه، می دونی؟ ‫و من پسرخاله خوشگله م، پس...
‫خیلی خوب. مطمئنی؟
‫به من اعتماد کن. ‫مردها می فهمن.
‫خانمای عادی این طوری ‫به هم نگاه نمی کنن، جیسون.
‫مگر این که تو زندان باشن.
‫نه بابا، نیکی. می دونی که ‫همه جوونا غیرعادی نیستن.
‫- حس می کنم مامانت خیلی عصبانیه. ‫- امی!
‫حس می کنم یه لحظه هم ‫آروم و در آرامش نیست.
‫اما بهش عادت کرده.
‫مثل اون آدماست که بدون نیاز به ‫اکسیژن زیاد تو کوه زندگی می کنن.
‫مامانش مُرده. اون...
‫باید یه کم احساساتش رو ‫درگیر کنه.
‫لطفا مامانم رو نشکون.
‫نه، این...چیزی نیست. ‫یه فرآینده دیگه.
‫ما می شکونیمش، با همه چیز تا ‫می کنیم و بعد دوباره سرهمش می کنیم.
‫به گمونم فقط دو روز این جاییم.
‫نه، نه، نه. چیزی نمیشه.
‫سلام، سندرا.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫گفتم خوب میشه اگه...
‫...یه لحظه وقت بذاری که فقط ‫با من نفس بکشی.
‫گاهی مواقع، وقتی همه چیز ‫در آشوبه،
‫خیلی مهمه که یه ذره ‫وقت بذاری تا صرفا نفس بکشی.
‫من در طول روزم تنفس ‫می کنم، نیکی.
‫- درمان شد رفت؟ ‫- نه.
‫نمی خوای بدونی زیر اون همه ‫عصبانیت چی خوابیده؟
‫نه، مطمئنم فقط عصبانیته، ‫تا تهِ تهش.
‫عصبانیت احساس خیلی بی فایده ایه. ‫یه خبر دیگه ای هست.
‫- فکر نمی کنم باشه. ‫- باید باشه. مامانش تازه مُرده.
‫- آره، اما اون یه نژادپرست پیر نفرت انگیز بود. ‫- مهم نیست.
‫خب، اثرش رو کم می کنه، نه؟
‫خانواده ت عجیبه.
‫آره، اما عجیب عادی، مگه نه؟
‫میشه صورت حساب رو برامون ‫بیارین، لطفا؟ مرسی.
‫از اون عجیب ها نیستن که ‫«هارد درایو رو چک کنن».
‫- اُه، خدای من. ‫- چیه؟
‫برای همین بهش میگن اسکای؟
‫- چون همه جا هست. ‫- کجاست؟
‫آره، چه بامزه.
‫من درباره ش تحقیق کردم. ‫اون یه هنرمنده.
‫نه، فکر کنم فقط تیکه های ‫چوب کهنه ای که آب میاره می فروشه.
‫آره، نه، همون این جا ‫هنر حساب میشه.
‫همیشه می خواستم کارهای ‫هنری بکنم.
‫ببین، این جا هر کسی می تونه ‫یه هنرمند سنت شکن باشه.
‫فقط باید یه هفته جاصابونی ‫بامبویی بفروشی.
‫همه شون تو لندن ‫بی خانمان میشدن.
‫- بس می کنی؟ لطفا. ‫- چی رو؟
‫ببین، قضیه مال 15 سال ‫پیش بود، خب؟
‫ما از مرحله حسودی کردن به ‫روابط قبلی هم رد نشدیم؟
‫- من که... ‫- گوش کن.
‫عشق قبلی تو هنوز تو ‫بیمه ماشین ما هست.
‫آره، فقط چون اگه بردارمش، ‫میره بالا.
‫- چی؟ ‫- اون بچه واقعا شبیهته.
‫- کدوم؟ ‫- اونی که سرش گنده ست.
‫بفرمایید، آقا.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫تولدت مبارک.
‫گفتی کی با هم نامزد بودین؟
‫حدودا پونزده...
‫تولدت مبارک، تریستان عزیز.
‫- تولدت مبارک. ‫- ...سال پیش.
‫«فرانک کارتر مشخصا 52 ساله ‫از سایه ها به بیرون قدم می ذاره.
‫یه لیوان نیم خورده نوشیدنی سنگین، ‫با یه جور پوچی تو چشم هاش.
‫یه جای خالی، یه شکاف، ‫یه حرف نگفته.
‫اون آدما رو زمین می زنه، ‫اما به بلند شدنشون هم کمک می کنه.
‫روشش همینه. حرفش همینه.
‫کنار یه زن می ایسته، ‫28 ساله، جذاب.
‫می دونست که برای کشتنش ‫اون رو فرستادن.
‫اما با برخورد بارون بی کس ‫به صورت هاشون،
‫اون متوجه شد که شاید، فقط ‫شاید، اون هم قرار بود نجاتش بده.»
‫بارون چه طور می تونه ‫بی کس باشه؟
‫و چرا تو کتاب ها و فیلمایی که ‫مردم عاشق میشن همیشه داره بارون میاد؟
‫یعنی زندگی واقعی این طوری ‫نیست، هست؟
‫باشه، اون...لحنت،
‫یه ذره داره می زنه تو ذوقم، ‫از نظر خلاقیت.
‫فقط فکر می کنم که باید درباره ‫یه چیز شخصی تر بنویسی.
‫درسته.
‫و می دونی...نویسنده ها باید ‫بدونن چه طور بازخورد بشنون.
‫بیا فقط بپریم طرف انتهاش،
‫چون اون...واقعا سرعتش بیشتر میشه.
‫عالیه...و شاید بتونیم قبل ‫شاممون یه ذره برای عروسی تمرین کنیم.
‫اما تو یه پیش زمینه ای ‫لازم داری دیگه، نه؟
‫چون این طوری نمی فهمی...
‫باشه، بیا فقط از اول بریم جلو و ‫این بار واقعا سعی کن گوش بدی.
‫- آره، باشه پس. ‫- باشه.
‫«فرانک کارتر از سایه ها قدم...»
‫دارم گوش میدم.
‫اون شبیه من نیست.
‫شوخیت گرفته؟ ‫کله گنده ش رو دیدی؟
‫آره، مطمئنم که تاریخ ها ‫با هم نمی خونن، خب؟
‫- به هر حال، سرش اون قدرا هم بزرگ نیست. ‫- جدی میگی؟
‫شبیه یکی از مجسمه های جزیره ‫ایستر بود. تعجب کردم که زمین نخورد.
‫کله همه بچه ها گنده ست، ‫مگه نه؟
‫برای همین موقع پوشیدن ‫بلوز سرشون گیر می کنه.
‫مامانم مجبور می شد ‫یقه م رو برای من ببره.
‫خب، تست دی ان ای نیست که، هست؟
‫تو نمیری پیش دکتر که بهت بگه:
‫«خب، آره، یعنی، کله ش گنده ست. ‫همین نشونه کافیه.»
‫جیس، مجبوریم اسباب کشی کنیم ‫این جا؟ من هیچ کس رو این جا نمی شناسم.
‫چرا، می شناسی. ‫اسکای رو می شناسی،
‫بچه کله گنده هه که ممکنه ‫بچه من باشه رو می شناسی.
‫- مسئله رو جدی نمی گیری؟ ‫- نه خیلی، نه.
‫میشه فقط...میشه فقط ‫یه نفسی بکشیم؟
‫یه بچه کله گنده با موهای ‫تقریبا فر دیدی...
‫...و یهو داریم خونه می خریم؟
‫و به هر حال، من...
‫...نسبتا مطمئنم که تاریخ ها ‫با هم جور نیستن.
‫بیا.
‫(ممنون برای پرداختتون!) ‫(دسته گل عروس)
‫(اسکات: یه عکاس عالی پیدا کردم! ‫یه نگاه بنداز و بگو نظرت چیه؟)
‫اُه، خدایا.
‫قایم شدین؟
‫یه زنی هست که داره مثل ‫جایزه گرمی پز بچه ش رو میده.
‫برای همین دارم ‫استراحت می کنم.
‫- شما خانم نیومنین. ‫- آره.
‫من دِون هستم. ‫بابای رینا.
‫رینا.
‫رینا و جوراب هاش.
‫آؤه. دارم روش ‫کار می کنم.
‫اون خیلی دوستتون داره.
‫خب، چه شانسی. اغلبشون ‫از من متنفرن.
‫نه، شما فقط باهاشون رکین. ‫در دراز مدت این طوری بهتره.
‫شاید.
‫همه معلم ها که مثل میشل فایفر ‫تو ذهن های خطرناک نیستن!
‫بعضی هامون فقط به خاطر ‫تعطیلات 12 هفته ای انجامش میدیم.
‫چه بامزه.
‫چیه؟ نمی دونین که بامزه این؟
‫من هیچ وقت نمی دونم به تعریف ها ‫چه واکنشی نشون بدم.
‫خب، بهشون بها بدین.
‫می بینمتون، خانم نیومن. امیدوارم.
‫نمی دونم چرا داریم این کار رو می کنیم.
‫اون که کلیسا نمی خواست، می خواست ‫سوزونده بشه. خودش گفت.
‫اصلا چای نداره؟ یعنی،باید ‫چای داشته باشه.
‫ما میریم می خریم.
‫نه من می خوام شماها با من ‫کلبه رو تمیز کنین.
‫دوباره ساخته نمیشه، برای همین ‫خراب میشه.
‫عیبی نداره، حالا شد. ‫چه قدر زیاد!
‫جنت.
‫یادت میاد آخرین بار تابستون ‫کی این جا بودم؟
‫- کی بود؟ 18، 19 سال پیش؟ ‫- آره، همون ورا.
‫آره. بفرمایید. مرسی.
‫نه، دروغ گفتم.
‫سالی بود که سگمون مُرد.
‫شونزده سال و خرده ای. ‫تقریبا هفده.
‫اُه، خدایا. می خواین یه ‫نوجوون به فرزندی بگیرین؟
‫(جی آر - اس جی)
‫بیاین دیگه!
‫اُه، خدای من. بدتر از ‫چیزیه که فکرش رو می کردم.
‫ببین، نیکی، این هیچ چیزی رو ‫ثابت نمی کنه.
‫- اگه اون پسر من باشه، پس... ‫- شاهدخت یه برادر داره.
‫چی؟ چرا بهمون نگفتن؟
‫همین الان گفتن.
‫اونی که تو ویدیوئه ‫برادرشه.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫هیچ کس نیست که بتونه ‫جفتشون رو بگیره برای همین باید جداشون کنن.
‫شاهدخت یه برادر داره.
‫نگاهشون کن، جیس. ‫چه طور می تونن جداشون کنن؟
‫خب، به گمونم چاره ای ‫ندارن. اونا...
‫نه، نه، نه. این...این ‫درست نیست.
‫این...ببخشید، این...
‫اصلا درست نیست که ‫باید چنین اتفاقی بیفته.
‫اگه سعی می کردن من و کارن رو ‫از هم جدا کنن، داغون می شدم.
‫تازه اون کارنه! من حتی تا ‫31 سالگیم ازش خوشم نمیومد!
‫خب، ما می تونیم کمکش کنیم، نه؟ ‫این بخشی از وظیفه مونه.
‫نه، فقط....عادلانه نیست.
‫خیلی چیزا عادلانه نیستن!
‫واقعا، جیس، باید کم کم روی ‫تمام این بی عدالتی ها تحقیق کنن.
‫چون راستش این مردم فقط میرن جلو و ‫سعی می کنن آدمای خوبی باشن،
‫از یه بستنی خیلی خوب لذت ببرن و ‫خدا به فکرش می زنه که...
‫«اُه، به نظر میاد اون بالاخره ‫احساس خوشحالی می کنه.
‫بیا یه پسر کله گنده بندازیم تو دامنش. ‫بیا حسابی به هم بریزیمش.»
‫«اون دختر نُه ساله فقط یه نفر رو داره...
‫...تو کل دنیا که می تونه بهش اعتماد کنه؟
‫خب، پس بیا اون رو هم ‫ازش بگیریم.»
‫حالا بعضی ها از چیزی که ‫لازم دارن بیشتر پسر دارن،
‫و بقیه هیچی ندارن، ‫این کجاش عادلانه ست؟
‫- باشه، هضم سوالت سخته. ‫- جوابش اینه که «عادلانه نیست»!
‫افتضاحه! فقط افتضاحه و ‫من ازش خسته شده م!
‫خدایا.
‫واقعا متأسفم که باید این کار رو بکنیم.
‫هی. نیکی.
‫- چی کار می کنی؟ ‫- نیکی!
‫چرا همه چیز این قدر سخته؟
‫- من...من متأسفم. ‫- عیبی نداره.
‫چرا قبل از این که بهت ‫زنگ بزنم مُردی؟
‫امان از این سیستم!
‫همین طور در کل!
‫اما می دونم همه دارن ‫تمام تلاششون رو می کنن!
‫- سرطان کوفتی! ‫- سندرا؟ عشقم؟
‫آدمایی که میگن ‫«وقت نوشیدنی خوردنه»!
‫حرف زدن درباره ‫نوه هات...
‫...کنار کسایی که نوه ای ندارن!
‫عوضی هایی که...موهای...
‫...بلوند...طبیعی دارن!
‫نمی خوام بمیرم!
‫من فقط...
‫کارت راحت شد، نه؟
‫فکر می کنی چرا...
‫اون رفته و بعدی منم.
‫داره دیر میشه و من ‫چی کار کرده م؟
‫خدایا، خیلی...خیلی کارها کردی.
‫می دونی...
‫تا هفتاد سالگیم شکلات ‫تلخ درست و حسابی نخورده بودم.
‫- خیلی...تلخ و شیرین بود. ‫- می دونم. وحشتناکه.
‫چون به تمام سال هایی که با ‫نخوردنش تلف کردم فکر کردم.
‫فهمیدم. آره.
‫می خوام یه کاری بکنم که ‫تا حالا نکرده م.
‫آره؟
‫می خوام...
‫...برم یمن.
‫باشه. آره، می تونی بری یمن.
‫- می تونم؟ ‫- آره.
‫یا جای دیگه. شاید جایی که ‫یه ساحلی داشته باشه.
‫یا دولت.
‫می تونی هر کار می خوای بکنی.
‫ممنون.
‫اون می خواست سوزونده بشه.
‫مردم وقتی پیر باشی، ‫نادیده می گیرنت.
‫سندرا.
‫اصلا امکان نداره مردم ‫بتونن تو رو نادیده بگیرن.
‫(تبلیغات پستی ممنوع) ‫(بازیافت)
‫برای چی تبلیغات پستیم رو ‫برمیداری؟ چی کار داری می کنی؟
‫من نادیده نمی گیرمش.
‫خوبی، رامبو؟
‫- آره، به گمونم. ‫- آره؟
‫فقط یه ذره از عصبانیتم رو ‫روی کلبه خالی کردم.
‫- عیبی نداره، اما من یه ذره می ترسم. ‫- چرا؟
‫خب، ما کلبه ای نداریم.
‫اگه این باعث شه ‫اوضاع تغییر کنه چی؟
‫نمیشه.
‫اگه یه پسر داشته باشی و بفهمی ‫بچه دیگه ای لازم نداری چی؟
‫به نظرم بچه ها این طوری نیستن. ‫فکر نمی کنم کل جای تو دلت رو بگیرن.
‫فکر می کنم اونا دلت رو ‫بزرگتر می کنن...
‫...که بتونی جا برای چیزای ‫بیشتری داشته باشی، پس...
‫نمی خوام احساس تنهایی کنم چون ‫می دونی...تو قبلا تجربه همه ش رو داشتی.
‫کاری که سعی داریم دو تایی با هم ‫بکنیم تو قبلا کردی.
‫من هیچ کاری نکرده م. ‫اون شونزده سالشه.
‫تمام بخش های خوبش رو ‫از دست دادم.
‫یه کم شبیه اینه که بری کنسرت ‫مک کارتنی و اون «هی جود» رو خونده...
‫...و رفته سراغ «نغمه قورباغه».
‫ببین، هر چی که بشه...
‫...با هم دیگه گند بالا میاریم.
‫باشه؟
‫بیا.
‫اگه نتونیم بسوزونیمش، حداقل ‫می تونیم تبلیغات پستیش رو بسوزونیم.
‫خب، اگه مراسم یادبوده باید ‫یه چیز قشنگ درباره مامان بزرگ بگیم.
‫- همه مون؟ ‫- آره.
‫کسی می خواد شروع کنه؟
‫- جیس. ‫- نه، دارم فکر می کنم، من...
‫خب هیچ کس بهتر از مامان بزرگ ‫لباس ها رو به مغازه پس نمی داد، نه؟
‫یادتون میاد؟ بدون رسید هم ‫هیچ مشکلی نبود.
‫راستش یه جور ابرقدرت ‫بود، رکی.
‫و هیچ وقت قبل از این که زنگ بزنیم و ‫بگیم سالم رسیدیم خونه نمی خوابید.
‫آره.
‫ما از سوئیندون زنگ می زدیم که ‫اون بتونه شب زود بخوابه.
‫کلاهه رو یادتونه؟
‫اون به دوربین امنیتی اعتماد نداشت برای همین ‫وقتی می رفت لندن، یه کلاه گنده می پوشید.
‫خیلی ناشناس. یه زن هشتاد ساله ‫با کلاه لبه پهن اسپانیولی.
‫آدم سرسختی بود.
‫دو تا شوهر، سه خواهر و ‫چند تا گربه رو خاک کرد.
‫و کلی احساسات.
‫آره.
‫از حق نگذریم، گربه ها ‫مال خودش نبودن، اما...
‫بیاین، خاکسترها رو ‫پخش کنین.
‫درست وسط آتیش.
‫- دوستت داریم، مامان بزرگ. ‫- می بینمت، مامان بزرگ.
‫روحت شاد.
‫این رو ببین.
‫خوبی؟
‫برو.
‫آره؟
‫آره.
‫گوش کن، اگه مامان تو می تونه ‫بره یمن، من می تونم با همه چی کنار بیام.
‫باشه.
‫- کی میره یمن؟ ‫- فقط برو.
‫- برو دنبال بابابزرگت بگرد، خب؟ ‫- آره، باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫آره، تو خوبی؟
‫- چه طوری؟ ‫- آره، خوبم. خوبم. تو چی؟
‫خوبم. ممنون که اومدی.
‫- خواهش می کنم. ‫- گوش کن...
‫هوس نوشیدنی کردم.
‫شماها هوس نکردین ‫یه سر برین فروشگاه؟
‫- چرا، خیلی. ‫- آره؟
‫باشه، خب باید بنویسمش.
‫جنت، خودکار داری؟
‫وقتی بحث نوشیدنی میشه من یه ذره ‫سختگیرم، شاید مجبور شین چند جایی برین.
‫- فهمیدم، هیچ ایرادی نداره. ‫- آره، قطعا.
‫آره؟ باشه. خب...
‫یه چیزی هست که دوست دارم ‫درباره ش باهات حرف بزنم.
‫آره، من هم همین طور.
‫- خوبه. مرسی. ‫- یالا، بیا بریم.
‫هفته پیش تو میدون لستر ‫یه نوشیدنی خوردم.
‫برام 9 پوند و 20 پنی ‫خرج برداشت!
‫«خوش بگذره»؟
‫دست خوش، نیکی.
‫آزادی.
‫فقط...اون کله گنده ای ‫داره، مگه نه؟
‫و ما اون زمان با هم بودیم، ‫پس تاریخ ها با هم جورن.
‫آره، هستن.
‫احتمالا باید همون موقع ‫بهت می گفتم...
‫خیلی خوب.
‫اما...
‫ازت جدا شدم چون ‫عاشق کس دیگه بودم.
‫- چی؟ ‫- خیلی هم زیاد.
‫کی؟
‫- برایان رو دیدی؟ ‫- نه.
‫- هی، پسرم. از دیدنت خوشحالم، رفیق. ‫- آره.
‫نه، آره، اون میره و میاد.
‫باشه.
‫خیلی متأسفم.
‫این...این...
‫عیبی نداره.
‫- خب... ‫- از دیدنت خوشحال شدم.
‫- همچنین. ‫- بریم تو کارش!
‫سرده. خیلی سرده!
‫- نمیای تو، عزیزم؟ ‫- نمیای تو، ویک؟
‫- نه؟ حال نمی کنی؟ ‫- بیا دیگه، جن!
‫- نمیاد. میاد. میاد! ‫- میاد؟ میاد؟
‫- یالا، جنت! واقعا خوبه. ‫- یالا! هورا!
‫هی، رفیق، یه ثانیه اینا رو ‫نگه می داری؟ مرسی.
‫من خیس آب شدم.
‫خودت رو ببین. ‫خودت رو ببین.
‫قسم می خورم این جلبک ‫دنبال منه!
‫همین الان باهاش حرف زدم.
‫کله اون حتی بزرگتره.
‫- خیلی خوب. ‫- باشه، بفرمایید.
‫و این.
‫ببین.
‫می بینی؟
‫خیلی خوب، قبوله.
‫(دوِن ویرانی بابای رینا)
‫باشه.
‫(نیومن معلم دبستان کرینگتون)
‫میشه فقط یه ثانیه این جا نگه داری؟
‫نیکی، کجا داری میری؟
‫چی کار داره می کنه؟
‫(جی آر + ان ان)