‫- سلام. ‫- سلام.
‫مامان، گوش کن، ‫من...
‫میدونم ازت خواستیم ‫یکم ازمون فاصله بگیری،
‫و خیلی ممنون که ‫رعایت می‌کنی،
‫ولی غذای درست حسابی نداریم.
‫می‌خواستم ببینم می‌تونی ‫یه چیزی برامون درست کنی؟
‫آره، معلومه که می‌تونم.
‫شاید یه پای گوشت و یه کسرول؟ ‫و شاید یکم ترایفل؟
‫- آره، عالیـه، اشکال نداره؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- دوست دارم.
‫باشه، خیلی خب. ‫ممنون، دوست دارم، خداحافظ.
‫- چه سریع اومدین. ‫- خب، داشتیم از اینجا رد می‌شدیم.
‫- اینم پای گوشت. ‫- اوه، مامان.
‫نمی‌دونستم گیاه‌خوارن یا نه، ‫برای همین یه گیاهی هم درست کردم.
‫- درستـه، یعنی این... ‫- فقط سیب‌زمینی داره، آره.
‫آخ جون.
‫چه خوب.
‫خیلی ممنون، ‫ولی راستـش، خیلی زیاده.
‫- لازم نیست دیگه کاری کنی. ‫- باشه.
‫جدی میگم مامان، ‫میدونم تو چطوری‌ای.
‫و برات چندتا کتاب آوردیم.
‫برای بچه‌هاست. ‫وقتی بچه بودم می‌خوندمشـون.
‫همه تیکه‌های ‫نژادپرستی رو خط زدیم.
‫درستـه.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- پس، همه‌چی خوبه؟
‫اولین شبـت چطور بود؟
‫آره، عالی بود. ولی هنوز نمیدونیم ‫چه اتفاقی میفته، پس...
‫می‌خواستم یه چیز خاص ‫بهت بدم.
‫مامانِ مامانـم بهش داده، ‫مامانـم داده به من،
‫و الان من میخوام بدمـش ‫به تو.
‫اون یه...
‫اوه، نه.
‫حتماً توی مغازه ‫جاش گذاشتم.
‫باشه.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از تـارا «
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اینا چیـه؟
‫دارم برای کودک ‫ایمن‌سازی می‌کنم.
‫آره؟ باشه.
‫خبری نیست؟
‫یکی زنگ زد گفت، ‫نوآه تماس می‌گیره.
‫ظاهراً، پرونده افتاده دست اون.
‫باشه، خیلی خب.
‫- جیس؟ ‫- بله؟
‫واقعاً می‌خوام نگه‌ش دارم.
‫نیکی.
‫جدی میگم، به همه‌چی فکر کردم.
‫- آره؟ واقعاً؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. ‫نقشه چیـه؟
‫خب، نگه‌ش میداریم و... ‫خب، همه‌چی درست میشه.
‫- درستـه، پس همه‌چی تحت کنترلـه. ‫- شاید یادشون بره اون اینجاست.
‫چیه؟ شهرداریـه‌ها.
‫جیس، وقتی بچه بودم، ‫یه یخچال توی پارک جا گذاشتن،
‫چهار سال و نیم بعد ‫اومدن بردنـش.
‫توی نقشه اضافه کرده بودنـش.
‫هیچ‌کس این یخچال ‫رو یادش نمیره.
‫- سلام. ‫- لعنتی.
‫عادت کردم به این زمان میبره. ‫مثل فیلم شاینینگ می‌مونه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- می‌خواین تلویزیون ببینین؟ ‫- می‌خواین تلویزیون نگاه کنین؟
‫- شاید بهتره یکم صبحونه درست کنیم. ‫- آره.
‫- گاز رو باز می‌کنم. ‫- باشه.
‫نه، خیلی ممنون. ‫باشه، خداحافظ.
‫چه سریع بود.
‫خب، خیلی جای بحث نداشت.
‫دارن میان ببرنـش.
‫درستـه.
‫ولی بهشون گفتی ‫می‌خوایم نگه‌ش داریم؟
‫- انگار روند کار اینجوری نیست. ‫- باهاشون دعوا کردی؟
‫- تا جایی که تونستم. ‫- نه، ما کارمون خوبـه.
‫- فقط یه شب بوده. ‫- از اونا بهتر بودیم.
‫یه شب پیش اونا بود، ‫و گمـش کردن، جیس.
‫- می‌خوان باهم باشن. ‫- میدونم.
‫کی میان؟
‫وقت ناهار.
‫امیدوارم بهشون گفته باشی ‫توی این خونه،
‫ما ناهارو ساعت ‫ده شب می‌خوریم.
‫پنج‌شنبه‌‌ها.
‫تخت درست کردم.
‫- چی؟ چرا؟ ‫- برای دوتا بچه، دوتا تخت لازمـه.
‫صبر کن، قبل از ساعت 8 صبح ‫یه تخت درست کردی؟
‫نه، دوتا تخت درست کردم.
‫ولی یه نگاه به اولی انداختم، ‫و میدونستم بهتر از این می‌تونم.
‫اصلاً چطوری ‫ تخت درست می‌کنی؟
‫متوجه سوالـت نمیشم.
‫- تخت رو می‌خوای یا نه؟ ‫- آره.
‫میارمـش.
‫- کمرت درد نگیره. ‫- همینجوریش درد میکنه.
‫- گرفتیـش؟ ‫- آره.
‫یکم دیگه مامانت میاد.
‫رفته بدوئه، انقدر باحال بود ‫که نمی‌تونست کنسل کنه.
‫اگه باهاش حرف زدی، ‫بگو من بدجور می‌لنگیدم، خب؟
‫باشه رفیق. ‫برامون تخت درست کرده، ببین.
‫- ساعت 8 صبحـه. ‫- آره، درموردش حرف زدیم.
‫وسط روزه.
‫خب، نیازی بهش نداریم. ‫دارن می‌برنـش.
‫- چرا؟ ‫- خب...
‫ظاهراً، تجربه‌ی کافی نداریم.
‫خب، کاری هست که ‫بشه انجام داد؟
‫- ظاهراً نه. ‫- نه، سلام.
‫- حالا چیکار ‌کنیم؟ ‫- تو...
‫- میخوای بری لباس بپوشی؟ ‫- باشه.
‫- بعد میتونیم بریم بیرون. ‫- دختر خوب.
‫باشه، خب، ‫نقشه چیـه؟
‫خب، سعی می‌کنیم صبح ‫خوبی داشته باشیم،
‫تنها کاریـه که ازمون برمیاد، نه؟
‫جیس، چطور این تنها ‫کاریـه که ازمون برمیاد؟
‫چون این واقعیتـه، مگه نه؟
‫درحال حاضر، ما توی شکاف بین
‫جوری که هست و جوری که ‫باید باشه، زندگی می‌کنیم.
‫پس فعلاً،
‫تنها کار اینه که تلاش کنیم تا جایی ‫که میشه این فضا رو شاد کنیم.
‫خب، یکی باید این ‫شکاف رو ببنده.
‫اگه قراره فقط یه روز والدینـش باشیم، ‫بیا یه کار با ارزش بکنیم.
‫بیا آماده‌ش کنیم، ها؟
‫چون با اون تی‌شرت لعنتی ‫نمی‌تونه از خونه خارج شه.
‫تی‌شرت مورد علاقمـه.
‫بس کن.
‫اشکال نداره.
‫بیا سعی کنیم براش بهترین ‫صبح رو درست کنیم.
‫باورنکردنیـه.
‫بابا، حالت خوبه؟
‫توی کتم نمیره.
‫بابا؟
‫چی شده؟ ‫حالت خوبه؟
‫شهرداریِ لعنتی. ‫دیگه به اینجام رسیده.
‫هفته‌ای دوبار میان آشغال ‫جمع می‌کنن، هیچی نمیگم.
‫بعد میان سراغ پارکینگ مسکونیِ ‫مجانی، هیچی نمیگم.
‫ولی دیگه نمیذارم ‫بیان سراغ اون.
‫خب، کاری از دستمـون ‫برنمیاد، میاد؟
‫کلی قانون دارن.
‫حفظ امنیت و سلامت، ‫روال مطلوب، این‌جور چیزا.
‫خدای من.
‫واسه همینه دیگه هیچکس ‫«فرمول 1» رو به عهده نمی‌گیره.
‫گفتنـش سخته، ولی باشه.
‫به خاطر این قوانین،
‫حفظ امنیت و روال مطلوب، ‫چیزی بهتر شده؟
‫کسی شادتره؟ ‫کسی امنیت بیش‌تری داره؟
‫نمیدونم، من وقتی بچه بودم ‫با جیوه‌ی دماسنج،
‫- بازی می‌کردم. ‫- فقط به عنوان جایزه، نه هر روز.
‫ببین، کار احمقانه‌ای نکن.
‫شهرداریـه، میدونن ‫خونه‌ت کجاست.
‫شاید به کسایی بگن،
‫که قراره بیان سراغ آشغالام.
‫ببین.
‫همون‌طور که نمی‌تونی والدینـت رو ‫انتخاب کنی، بچه‌ت رو هم نمی‌تونی.
‫ولی یه‌جورایی، تو اونو انتخاب کردی، ‫و اونم تو رو انتخاب کرد.
‫اگه قراره یه روز پدرش باشم،
‫نمی‌خوام اون روز رو سر ‫دعوا کردن پای تلفن هدر بدم.
‫می‌خوام براش پدری کنم.
‫می‌خوام از موقعیت ‫استفاده کنم.
‫از موقعیت استفاده کردن خسته شدم، ‫از تسلیم شدن خسته شدم.
‫باشه، فقط کار احمقانه‌ای نکن.
‫یادت نره بلنگی.
‫- اون یکی پا. ‫- آره، باشه.
‫کلاه تعطیلات منو دیدی، ‫عشقِ من؟
‫نه.
‫نباید انقدر کلاه داشته باشی ‫که مجبور شی براشون پیشوند بذاری.
‫بهترین حالت اینه که ‫هیچ کلاهی نداشته باشی.
‫سلام. ‫منم، ویک.
‫ویک راس. ‫پدر جیسون.
‫آره، میدونم تو کی هستی ویک، ‫اتفاقی افتاده؟
‫سرت شلوغـه؟ ‫به کمکـت نیاز دارم.
‫اینو پشت حصار قایم کرده بودن، ‫نمیدونم چرا.
‫- خب، بیا داخل. ‫- ممنون.
‫حالا کجا قراره بریم؟
‫خب، باید براش یه کت مناسب ‫و یه کیف لوازم بهداشتی بگیریم.
‫نمی‌خوام برم خرید، نیک.
‫باشه، من میرم، تو میتونی ‫توی فودکورت بمونی.
‫ولی واقعاً باید تمومش کنی، ‫یه مرد گنده‌ای.
‫منظورم اینه که الان نمی‌خوام برم خرید ‫نمی‌خوام وقت رو تلف کنم.
‫آره.
‫خب، باید چیکار کنیم؟
‫نمیدونم، اگه بخوای یه خوش‌گذرونی ‫سریع داشته باشی، چیکار می‌کنی؟
‫سختـه، نه؟ چون نمی‌تونن ‫نوشیدنی بخورن.
‫فقط همین به فکر آدم میرسه، نه؟
‫باشه، درستـه. ‫باشه.
‫می‌خوام به زبون بیارمـش.
‫از ذهنم گذشت، ‫میتونم ازش بگذرم.
‫شنا با دلفین‌ها.
‫میدونم اشتباهـه.
‫لباس شنا همراهـم نیست، ‫و توی «نورث لندن» دلفین نیست.
‫جفتـش نکات خوبی بود، ‫هرچند ترتیبـش اشتباه بود ولی...
‫نزدیک‌ترین چیز به ‫شنا با دلفین‌ها چیـه؟
‫توی نورث لندن، کاری که بتونیم ‫یه ساعت و نیمـه انجامش بدیم؟
‫چیه؟
‫باشه، خب...
‫صبرکن، زیاد وقت نداریم، ‫پس باید اولویت‌بندی کنیم.
‫زرافه‌ها رو بیخیال میشیم، ‫چون می‌تونیم از بیرون ببینیمشـون.
‫- پس، به نظرم فیل‌ها و گوریل‌ها. ‫- آره، اردک استرالیایی.
‫چی؟
‫دوست دارم اونایی که ‫کمتر معروفن رو ببینم.
‫از دیدنمـون حسابی ‫غافلگیر میشن.
‫حیوون مورد علاقه‌تون چیه؟
‫- گربه. ‫- دایناسور.
‫خب، استفاده‌ی بهینه از صدهزارتاییـه ‫که خرج کردیم، زود باشین.
‫شیر رو ببین، ‫نگاه کن، مواظب باش.
‫اون شیر از همه بزرگ‌تره.
‫- چه خوشگله، ببین. ‫- خدای من.
‫اونی که اونجاست رو ببین.
‫خدایا، چی شده؟
‫جیلی، کتـت رو بردار، ‫باید بریم بیرون.
‫چرا؟
‫یه چیزی درمورد شکافی ‫که باید بسته شه.
‫وسط سیب‌زمینی ‫پوست کندنم.
‫سیب‌زمینی‌ها رو بیخیال شو، دختر. ‫مورد اورژانسیـه.
‫ولی روشون رو می‌پوشونم. ‫سیب‌زمینی‌های گرون قیمتی‌ان.
‫نمی‌خوام توجه دزدها جلب شه.
‫به نظرت داره بهشون ‫خوش میگذره؟
‫خب، تشخیصـش سخته.
‫- بچه‌ها رو میگم. ‫- میدونم.
‫می‌تونیم وقتی بهشون غذا میدن ‫نگاه کنیم؟
‫- نه، تا اون موقع باید بریم. ‫- لطفاً.
‫خیلی متاسفم. ‫نمی‌تونیم.
‫گفتن نمیشه.
‫برم ببینم می‌تونم یکی رو ‫پیدا کنم زودتر انجامش بده، خب؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خدای من.
‫تایلر، اون یکی رو نگاه.
‫- جیس، توی دردسر میفتیم. ‫- نه، چیزی نیست، کت تنمـه.
‫قبل از اینکه سوالی بپرسن ‫این کت جوابشون رو میده.
‫مثل آمپلی‌فایر توی فستیوال،
‫یکی بزن زیر بغلـت، ‫هرجا خواستی می‌تونی بری.
‫نه، اینو بهش یاد نده.
‫چندساعت وقت دارم ‫هرچی میدونم رو یادش بدم.
‫چیزایی که میدونی ‫زیاد به نظر میاد.
‫درستـه، بیا یه نگاه بندازیم. ‫نگاه کنین، بچه‌ها.
‫میدونستین، پنگوئن‌ها به همدیگه ‫سنگ کوچولو کادو میدن؟
‫چرا؟
‫نمیدونم.
‫شاید هنوز یاد نگرفتن ‫بگن «دوست دارم».
‫پس اینجوری ابراز می‌کنن.
‫- شما مراقب پنگوئن‌ها هستین؟ ‫- آره، رفیق. آره.
‫خب، اینا چه‌ نوع پنگوئنی هستن؟
‫اینا؟ ‫اینایی که اینجان؟
‫اینا پنگوئن‌های کلاسیک‌ان. ‫مدل اصلی، مدل استاندارد.
‫درستـه، پس دیگه چه نوع ‫پنگوئن‌هایی هست؟
‫- پنگوئن امپراتور. ‫- همون مدلی که همه میشناسن؟
‫پنگوئن ویکنت...
‫ارل، بارون و مادام.
‫چقدر بزرگ میشن؟
‫سایز معمولی و بزرگ، ‫یه زیادی بزرگ هم دارن.
‫چقدر عمر می‌کنن؟
‫خب، رفیق. سختـش نکن، ‫فقط واسه خوش گذرونیـه.
‫باید بریم، پنگوئن‌ها خسته شدن.
‫ساعت بدنشـون بهم ریخته، ‫هنوز با نیمکره‌ی جنوب هماهنگن.
‫زودباشین، بچه‌ها. ‫ببخشید، ممنون.
‫خب، همگی، به خیریه‌ی ‫«فایو فور لایف 5کی» خوش اومدین.
‫صف بکشین.
‫فکر نکنم از پسـش بربیام.
‫سرجاتون وایسین.
‫آماده.
‫صبرکن، صبرکن، ‫ببخشید.
‫صبرکن، نرو.
‫ویک؟
‫جیسون و نیکی‌، ‫بهمون نیاز دارن.
‫صبح بخیر.
‫باشه، یه چیزی باید بهت بگم، ‫یه حرف مردونه.
‫وقت زیادی باهم نداریم، ‫پس گوش کن.
‫اگه سبیل گذاشتی، ‫ریش هم بذار.
‫- هیچوقت فقط سبیل نذار باشه؟ ‫- باشه.
‫این چیزیـه که مردم بهت نمیگن.
‫- ممنون. ‫- اشکال نداره، بازم هست اگه بخوای.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫میدونم حتماً برات سختـه، ‫ولی مهم نیست چه حسی داره،
‫هیچی اون‌جوری که اولش ‫به نظر میاد خوب و بد نیست.
‫بیش‌تر چیزا بعداً درست میشن.
‫به درد بخور بود؟ ‫نمیدونم.
‫بازم نصیحت‌های بد می‌خوای؟
‫آره؟ باشه.
‫بعد از 12 سالگی ‫هیچ‌وقت جوراب سفید نپوش،
‫و متاسفانه در این زمینه ‫خیلی آزادی عمل نداری.
‫هیچ‌وقت به روانشناسی که ‫هم‌خونه داره اعتماد نکن.
‫همون‌جوری با خودت حرف بزن که ‫با دوستی عزیزت حرف میزنی.
‫همه دکمه‌های روی مایکروفر ‫دقیقاً یه کار انجام میدن.
‫پس وقت تلف نکن. ‫هرکدوم خواستی رو فشار بده.
‫و قبل از اینکه بری مسافرت، ‫خونه‌ت رو تمیز کن.
‫یادت میره تمیز کردی، ‫وقتی برمیگردی خونه حال می‌کنی.
‫روز مسابقه، فقط لباس ورزشی بپوش، ‫وگرنه عجیب میشه.
‫فوتبال دوست داری؟
‫من طرفدار «اسپرز» هستم، ‫تو طرفدار کدوم تیمی؟
‫- آره، اسپرز. ‫- آره؟
‫آفرین.
‫هیچ‌وقت از منویی که غلط املایی داره، ‫غذای دریایی سفارش نده.
‫وقتی گرسنه‌ای غذا خرید نکن. ‫وقتی تنهایی وارد رابطه نشو.
‫آخر چیزی میاری خونه ‫که لازمـش نداری.
‫فقط از بیت‌های معروف آهنگ شروع ‫به خوندن کن، اگه بقیه‌ش رو بلدی.
‫وگرنه احمق به نظر میای.
‫همیشه بذار مرغ 20 دقیقه ‫بیشتر سرخ شه.
‫آره، مدیتیشن رو یاد بگیر.
‫چی هست؟
‫این کاریـه که جوون‌ها به جای ‫کلیسا رفتن انجام میدن.
‫سعی کن بیشتر ماهی باشی ‫کمتر میرکت.
‫ماهی‌ها حافظه‌ی افتضاحی دارن، ‫توی لحظه زندگی می‌کنن، آروم‌ان.
‫میرکت‌ها مضطرب‌ان.
‫فکر کنم تو یکم میرکت باشی.
‫اونا همیشه مواظبـن ‫خطری تهدیدشون نکنه.
‫حتی الان که توی باغ وحشـن، ‫جایی که امنیت داره.
‫سخت می‌تونی قانعشون کنی ‫که بذارن دیگران مواظبشـون باشن.
‫بیا اینجا.
‫و...
‫جسور باش، رفیق.
‫اگه کسی از گذشته نیاد ‫و بهت نگه این کارو نکن،
‫پس اونقدرم کار بدی نکردی، نه؟
‫بیا بریم.
‫- آسون بود، مگه نه؟ ‫- آره.
‫آره، دانشـم رو دراختیارش گذاشتم.
‫خدایا.
‫خوشحالم مجبور نشدیم ‫وارد جرئیات شیم.
‫فکر می‌کنی میدونه ‫بهش اهمیت میدیم؟
‫- می‌خواستم نارنجی بردارم، ولی... ‫- فکر کنم، آره.
‫آره، منم همین‌طور.
‫زود باشین بیاین. ‫نوآه به زودی میاد.
‫و هنوز باید برای تایلر ‫یه چیزایی بخریم.
‫دوباره چه طعمی گرفتیم؟
‫مال من انگور سیاهـه.
‫- انگور سیاه. ‫- آره، لعنتی.
‫سلام.
‫خفه شین!
‫ساکت!
‫سرت شلوغـه؟
‫فکر کنم بتونم وقتـم ‫رو آزاد کنم.
‫یک، دو، سه!
‫دستـم.
‫- یک، دو، سه! ‫-...دو، سه!
‫یه‌بار دیگه،
‫بره بالای ابرها! ‫آره!
‫خیلی خب، ‫بیاین بریم داخل.
‫یکم برای این‌کار ‫زیادی بزرگ نیستی؟
‫- می‌تونم یکی بردارم؟ ‫- آره.
‫- می‌تونم دوتا بردارم؟ ‫- آره.
‫- سه‌؟ چهارتا برمی‌دارم. ‫- جیس؟
‫بله؟
‫- گفتی درستـش می‌کنیم. ‫- چی؟
‫سرمون شلوغ بود، نیکی.
‫چیه؟
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫قدرت‌نمایی.
‫وقتی چیزی غلطـه، ‫یعنی غلطـه.
‫خدایا.
‫تری اینجا چیکار می‌کنه؟
‫خب، جن سرش شلوغ بود. ‫نفرات بیشتری لازم داشتیم.
‫اشکال نداره، فقط یکم عجیبـه. ‫به سرکار گفتم مریضـم.
‫
‫چی؟
‫آماده‌ای؟
‫خب، سریع یادت میدم. ‫بیا روشنـش کنیم...
‫- برای تایلر پیژامه آوردم. ‫- آماده؟
‫ممکنه یکم براش بزرگ باشه.
‫درضمن یکم از،
‫غذاهای مونده‌ی عروسی رو آوردم، ‫نمیدونستم چند نفر قراره بیان.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟ ‫قرار بود برین ماه عسل.
‫آره، ولی گویا یه یارویی هست،
‫که از نظرش خواهرم ‫فوق‌العاده نیست.
‫نمی‌تونم همچین‌چیزی رو ‫ تحمل کنم.
‫درضمن مسئولیت ماه عسل ‫با اسکات بود،
‫اگه نتونیم بریم، چیز خاصی ‫رو از دست نمیدیم.
‫بیا اینجا. ‫دوست دارم.
‫آره، خیلی خب.
‫آماده‌ای؟ بریم.
‫داشتم درمورد ماه عسل می‌گفتم. ‫آره، راستش خیلی هیجان‌انگیزه.
‫یه تور از کتابخونه‌های باروک ‫اشتوتگارت.
‫ممنون که پرسیدی.
‫درواقع از بهترین نمونه‌ها ‫خارج از شبه‌جزیره ایبریا هستن.
‫«باروک» یعنی چی؟
‫چند سالتـه؟
‫معمار مورد علاقه‌ت کیه؟
‫آخ جون.
‫این همه چیز چیه، مامان؟
‫چیز خاصی نیست.
‫به هرحال داشتم اتاق اضافی ‫رو خالی می‌کردم.
‫می‌خوام اتاق مدیتیشن ‫درست کنم.
‫خب، یه ماساژور پا ‫و تلویزیون میذارم.
‫- ممنون، مامان. ‫- یکم غذای بیشتر.
‫اوه، بابا.
‫- لعنتی. ‫- از نظرات استقبال می‌کنیم.
‫ولی راستـش رو بگم، ‫جور دیگه‌ای انجامـش نمیدیم.
‫- درستـه. ‫- و پیداش کردیم.
‫چیزی که قرار بود ‫بهت بدیم.
‫یکم احمقانه‌ست ولی همیشه ‫واقعاً بهم آرامش میده.
‫مامان.
‫نظرت چیـه، جیس؟ ‫یعنی، نمیدونم.
‫چطور به نظر میاد؟
‫خب، عشق این شکلیـه.
‫اون نوآه‌ست.
‫پس، تو مردی هستی که ‫میخوای نوه‌ی منو بگیری.
‫تایلر رو می‌بریم یه جای دیگه، ‫اگه منظورتـون اینه.
‫برای دوتا بچه داشتن تایید نشدن، ‫تجربه و پشتوانه‌ی کافی ندارن.
‫اینجا اندازه‌ی 200 سال ‫تجربه هست.
‫این آدما هرلحظه برای هرمشکلی ‫اینجا نخواهند بود.
‫تو خانواده‌ی منو خوب ‫نمیشناسی، مگه نه؟
‫خب، بهشون عادت کن.
‫چون هرروز بیرون دفترت وایمیستیم، ‫تا وقتی که اون رو برگردونی.
‫با پدربزرگ، مادربزرگ درنیفت.
‫ما شغلی نداریم، ‫و سه ساعت بیشتر نمی‌خوابیم.
‫اون یکی با ما نیست. ‫نمیدونم چرا اینجاست
‫- خیلی خب، این... ‫- این پسرمـه.
‫اون بهترین ورژن منـه.
‫اگه پسرش بهترین ورژن اون باشه، ‫همونطور که اون بهترین ورژن منـه،
‫ببین چی میشه.
‫ببینین، من به اندازه‌ی هرکس ‫دیگه‌ای مهمونی دوست دارم.
‫ولی تصمیمات اینجوری ‫گرفته نمی‌شن.
‫خب، بریم داخل، ‫وسایلت رو برداریم؟
‫بیا بریم.
‫- کوفته‌ی آرانچینو؟ ‫- نه، ممنون.
‫- پس، روز شلوغی داشتی؟ ‫- آره.
‫چیکارها کردی؟
‫رفتیم باغ وحش، ‫و جیسون یه چیزایی یادم داد.
‫«هیچ‌وقت اولـش مهمون نکن، ‫چون بعضی‌ها ممکنه زود برن.»
‫بعد اومدیم خونه.
‫اگه فکر می‌کنی بردن این بچه‌ها ‫سخت‌ترین کاریـه که می‌کنم،
‫پس خبر ندارین وقتی پسشـون میدن ‫چه حسی داره.
‫- نه، ما پسشـون نمیدیم. ‫- از این سخت‌تر میشه.
‫- الان دوره‌ی آسونشـه. ‫- نوآه، ما آماده‌ایم.
‫دوازده هفته‌ی دیگه، ‫باید جلوی قاضی حاضر شین،
‫و بهشون ثابت کنین ‫از پسـش برمیاین.
‫خوب بهش فکر کنین، ‫باید مطمئن باشین.
‫می‌تونیم نگه‌ش داریم؟
‫دوازده هفته‌ی دیگه ‫یه خانواده میشیم.
‫کارهای سخت‌تر از اینم ‫انجام دادیم.
‫ولی راستـش، چیزی به ‫ذهنم نمیاد.
‫ولی...
‫هی، نیکی.
‫هی، گوش کن...
‫من از کارم استعفا میدم.
‫میمونم خونه، و از اونا ‫مراقبت می‌کنم.
‫باشه؟ چون من از کارم متنفرم، ‫و تو عاشق کارتـی.
‫اینجوری منطقیـه.
‫نگاشون کن، ‫مثل فرشته‌ها میمونن.
‫چه غلطی کردیم؟
‫شکاف رو یکم بستیم، همین.
‫«وقتی داشتم بزرگـت می‌کردم، ‫خیلی کمکـم کرد! - با عشق، مامان»
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از تـارا «