‫باورم نمیشه طرفدار «آرسنال»‌ـه.
‫- من طرفدار «توتنهام»م، نیکی! ‫- آره.
‫جیس، متوجه پیچیدگی ‫این مشکل شدم.
‫چرا بهم نگفت؟
‫خب، چون دوست داره ‫دیگران رو خوشحال کنه.
‫احتمالاً فکر کرده ناراحت میشی،
‫که نمیشی، ‫چون یه فوتبال ساده‌ست.
‫مهم نیست طرفدار چه تیمـی باشه.
‫فقط باید یه وجه مشترکی با ‫بچه‌های دیگه داشته باشه.
‫- جیسون! ‫- این موضوع مهمیـه نیکی، باشه؟
‫وقتی بچه بودم، ‫بابام من رو برد توتنهام،
‫باباشم اون رو برده، ‫منم می‌خواستم تایلر رو ببرم.
‫حالا باید کل روز رو با طرفدارهای ‫عوضی آرسنال باشم.
‫- میدونم، میدونم، این واقعاً... ‫- باشه.
‫- ببخشید، سعی‌ام رو کردم ولی... ‫- خب.
‫واقعاً برام مهم نیست. ‫اونم من، منی که همه...
‫- برام مهم‌ان. ‫- کیـه؟ چی شده؟ کیـه؟
‫- جن‌ـه. ‫- هنوز اخراج‌ش نکردی؟
‫نه! و اگه تا آخر هفته نکنـم، ‫تری اخراجـش می‌کنه.
‫ولی مشکـی نیست، ‫چون یه نقشه‌ی جدید دارم.
‫- آره؟ بگو، گوش میدم. ‫- واقعاً دارم. گوش کن، گوش کن.
‫امروز صبح می‌برمـش یه جا ‫قهوه بخوریم.
‫و بهش انگیزه میدم ‫خودش استعفا بده،
‫یه کاری می‌کنم بفهمه
‫این شغل داره جلوی ‫پیشرفت‌ش رو می‌گیره.
‫باشه، خب. ‫تو کلاً تو سری‌خوری.
‫نه، نیستم!
‫مگه همین الان مشق‌های ‫پرنسس رو انجام نمیدی؟
‫
‫نذار اون و دوستـاش امروز ‫روی سرت سوار شن، باشه؟
‫برای تو آسونـه باهاش محکم برخورد کنی ‫چون قبلاً پدر نداشته، باشه؟
‫- نمی‌تونه تو رو با کسی مقایسه کنه. ‫- میدونم.
‫بابا! می‌تونم کورن‌فلکس بخورم؟
‫آره. لطفاً این دفعه از کاسه ‫استفاده کن!
‫باشه.
‫جیس، اولین باره که بهت ‫میگه «بابا»؟
‫آره.
‫نیکی.
‫ببین، از هفته‌ی پیش ‫شروع کرده.
‫ولی گوش بده، فقط چون ‫من بیشتر پیششـم.
‫رقابتی نیست.
‫سر این وحشت نکنی
‫بری چیز گرون براش بخری ‫تا بیشتر دوست داشته باشه،
‫یا چمیدونم، بذاری تتویی چیزی بزنه،
‫چون میدونی که تتو می‌خواد.
‫نُه سالـشه. ‫کجا رو پیدا کنم براش تتو بزنه؟
‫توی «کامدن» زندگی می‌کنیما. ‫یه سگ رو دیدم که تتو داشت.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫» ترجمه از تـارا «
‫چه خبره اینجا؟
‫برای موکت جدید اندازه می‌گیرم. ‫کمک می‌کنه زودتر فروش بره.
‫- برای کسایی که میان خونه رو ببینن. ‫- صدات رو یکم بیار پایین، باشه؟
‫جیس، دارن به خونه می‌رسن ‫تا بتونن پول بیشتری ازمون بگیرن.
‫برای خرید خونه درخواست دادی، نه؟
‫نه، هنوز نه.
‫- جیس. ‫- میدونی که بابام چطوریـه.
‫توی کارای اداری افتضاح‌ـه. ‫نتونسته حتی درخواست مجوز پارک بده.
‫هنوز یه اسکناس میذاره ‫زیر شیشه پاک‌کن.
‫- بهش زنگ میزنم، درست میشه. ‫- باشه.
‫پرورشگاه بقیه‌ی چیزهای ‫تایلر رو فرستاده.
‫چندتا عکس توش هست. ‫فکر کنم باید قاب‌شون کنیم.
‫جیس، فکر می‌کنم واقعاً ‫علامت خوبی باشه.
‫میدونن چند هفته دیگه ‫جلسه‌ی دادگاه دارین.
‫چیزهاش رو نمی‌فرستادن ‫اگه فکر نمی‌کردن اون...
‫همین‌جوری چیزهاش رو فرستادن. ‫دلیل خاصی نداره.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- تو سری‌خور نباش.
‫چی؟ جیس، چرا این ‫توهین محسوب میشه؟
‫شاید مشکل کسایی‌ان ‫که توی سر ما میزنن.
‫به بابات زنگ بزن.
‫دارم بهش زنگ می‌زنم.
‫درضمن، می‌خواد این‌ها رو ‫بذارین توی آشپزخونه.
‫باعث میشه قشنگ‌تر شه، ‫این‌جور میگه.
‫کمک دیگه‌ای از دستمـون برمیاد
‫تا راحت‌تر اینجارو ازمون بگیره ‫و بفروشه؟
‫شاید مثلاً باتری‌ها رو ‫از ظرف میوه برداری؟
‫باشه.
‫داره خوش می‌گذره.
‫جن و نیکیِ خوش‌گذرون رو ‫به جن و نیکیِ کاری ترجیح میدم.
‫آره، آره.
‫خب، اوضاع کار چطوره، ‫از نظرت؟
‫راستـش، واقعاً خوبـه.
‫عالیـه.
‫و محض خنده، بگو به نظر خودت ‫قوی‌ترین ویژگیـت چیـه؟
‫اگه مجبور باشی انتخاب کنی.
‫یه صورتـی دارم که ‫هر کلاهـی بهش میاد.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫به نظر خیلی گرون میاد.
‫فقط روش رو بخورم؟
‫نه، مهمون منـی. ‫راحت باش.
‫میدونی کسی که این کافه رو زده، ‫الان 8 تا شعبه داره؟
‫- امکان نداره. ‫- آره، آره.
‫و میدونی گفتـه مهم‌ترین
‫دلیل موفق شدنـش چی بوده؟
‫کیک‌هاش.
‫خب، آره. ‫ولی قبل از اون.
‫- صندلی‌هاش؟ ‫- نه، نه.
‫دورنمایی از آینده.
‫باید زندگی‌ای که می‌خوای ‫رو تصور کنی.
‫و جن، می‌تونه هرچیزی باشه. ‫هرچیزی که دلت می‌خواد.
‫حتی اگه شغلی که ‫الان داری، نباشه.
‫الهام‌بخش نیست؟
‫می‌دونم سعی داری چیکار کنی، ‫و واقعاً ازت ممنونـم.
‫ولی من ترفیع نمی‌خوام. ‫از جایی که هستم راضی‌ام.
‫درواقع، تا حالا انقدر ‫خوشحال نبودم.
‫و پدر مادرم هم خیلی ‫بهم افتخار می‌کنن.
‫بالاخره برگشتم به خبرنامه‌ی فامیلی.
‫آره، یکی از پسرخاله‌هام ‫فکر می‌کرد من مرده‌ام.
‫این عالیـه، عالیـه.
‫سلام.
‫چندتا کادو برای بعد زایمان خریدم.
‫یه دفتر خاطرات جدید خریدم.
‫و برای خودمون «قصیده‌ی باد غرب» ‫سروده‌ی شلی رو پیدا کردم.
‫خب، به نظرم الان توی مرحله‌ای ‫هستیم که شلی بخونیم.
‫و میدونم یکم زوده، ولی...
‫باشه، باشه، اسکات.
‫ببین.
‫آره.
‫اگه واقعاً می‌خوای توی این ‫ماجرا کمکـم کنی...
‫- آره. ‫- پس یه چیزی هست که نیاز دارم.
‫بله.
‫می‌خوام یکم کمتر... ‫مدرن باشی.
‫باشه.
‫کسی رو می‌خوام که شیرآب درست کنه، ‫نه با چشم گریون خاطره بنویسه، میدونی؟
‫ما قرص ویتامین ب6 ‫و عایق دیوار لازم داریم،
‫نه اینکه سر توالت گریه کنی،
‫چون یهو حس کردی همه‌چی ‫توی دنیا بهم متصلـن.
‫نمی‌تونم تحمل کنم بیشتر ‫از بچه گریه کنی.
‫آره، خب. ‫این...
‫خودت میدونی مرد قوی‌ای نیستم، ‫وقتی ازم خواستگاری کردی می‌دونستی.
‫فقط از این فاز «بیا بغلم، ‫همه‌چی درست میشه» خوشم نمیاد.
‫خودم خیلی خوب ‫از پس خودم برمیام.
‫و موقع سونوگرافی، نمی‌خواد ‫دستم رو بگیری موهام رو نوازش کنی.
‫فقط برام یه قهوه بگیر، ‫و توی اتاق انتظار بشین،
‫و هر از چند گاهی از پشت روزنامه ‫یه نگاه بنداز، مثل همه‌ی انگلیسی‌ها.
‫چون، راستش به نظر میاد ‫از اینایی باشی که غش می‌کنن.
‫این نازه، نه؟ ‫نظرتون چیـه؟
‫- نه. ‫- نه، زشتـه، نه؟
‫می‌تونم این رو بخرم؟
‫خب، خیلی خوشگله، نه؟
‫خیلی گرونـه.
‫ولی واقعاً دوسـش دارم.
‫آره، نه میدونم داری، ‫ولی...
‫لطفاً؟
‫نه، نه، متاسفم پرنسس. ‫نمی‌تونیم بخریمـش.
‫خوش گذشت، نه؟ ‫دخترا دوست دارین بعدش کجا بریم؟
‫- بستنی هانس و گرتل! ‫- آره، بستنی!
‫نه، نه، برای بستنی قیفی ‫خوردن یکم زود نیست؟
‫میرم صندلی بیارم.
‫میشه اونجا بشینی؟
‫- چی؟ اونجا؟ ‫- نه.
‫اونجا.
‫باشه.
‫ولی اون که یه رستوارن ‫دیگه‌ست، مگه نه؟
‫باشه.
‫آره، حتماً.
‫فکر کردم بهت گفتم امروز ‫آدام رو نیاری، شیطون خان.
‫خیلی خب، ولی مواظبـش باش، ‫باشه؟
‫نمی‌خوایم پای کسی به ‫سیمـش گیر کنه، مگه نه؟ نه.
‫باشه، ‫بفرما داخل.
‫ببخشید، می‌خوام حواسم ‫به اون بچه‌ها باشه.
‫سلام، می‌خواین اینجا بخورین؟
‫آره، عزیزم.
‫غذایی که از این کافه گرفتین؟ ‫چون فکر کنم فقط برای مشتری‌هاست.
‫سینه‌ی چپ‌م رو به خاطر سرطان ‫از دست دادم، هرجا بخوام غذا می‌خورم.
‫واسه من نچ نچ نکن، خانم افاده‌ای. ‫من زیردستـت نیستما.
‫بیاین بریم، بچه‌ها. ‫خیلی ببخشید.
‫خانواده‌م «دوقلوهای کری» رو می‌شناختن، ‫واسه همین هیچ‌کس بهم نمیگه کجا بشینم.
‫- من «بِو» هستم. ‫- نیکی.
‫- بچه‌های نازی‌ان. ‫- آره.
‫خب، کدومشـون بچه‌ی توئه؟
‫راستش، هیچ‌کدوم.
‫داستانـش طولانیـه، بِو.
‫ممنون که اومدی، رفیق.
‫علامت بت‌من روشن شد سریع اومدم. ‫ولی فقط برای نیمه‌ی اول می‌تونم بمونم.
‫خیلی حس بدی داره. ‫واقعاً حس بدی داره.
‫جای من اینجا نیست، اونام میدونن. ‫میدونن به اینجا تعلق ندارم.
‫درست مثل وقتیـه که میرم کلیسا.
‫خب، اون که بچه‌ست. ‫کاری کن طرفدار اسپرز شه.
‫سعی‌ام رو کردم ولی دیر شده. ‫تصمیمـش رو گرفتـه.
‫به هرحال، ترجیح میدم ‫طرفدار آرسنال باشه،
‫تا کسی باشه که ‫تیم عوض می‌کنه.
‫این دیگه مثل خیانت کردن ‫به زنـت میمونه.
‫ببخشید، رفیق. ‫توهین نباشه.
‫نه، اشکال نداره. ‫دوران بدی داشتم.
‫خوشم میاد. از مدلی که ‫درباره‌ش میگی خوشم میاد...
‫مثل این میمونه که اعلام ورشکستگی کنی ‫و یهو تمام بدهی‌هات پاک شه.
‫- نه، ببین، من میدونم آدم بدی‌ام. ‫- درسته.
‫- ولی به خاطر اتفاقیـه که برام افتاده. ‫- چه اتفاقی؟
‫هیچی.
‫تا حالا هیچ اتفاق بدی برام نیفتاده.
‫خدای من، رفیق. ‫خیلی متاسفم، کاش بهم می‌گفتی.
‫این اتفاق کی نیفتاد؟
‫نه، هیچ اتفاق بدی نیفتادن ‫می‌تونه برای یه شخص مخرب باشه.
‫- رفتم جلسه‌ی ترک اعتیاد. ‫- آره؟
‫هرکی اونجا بود یه دلیلی برای ‫اشتباه‌ش داشت، به جز من.
‫من فقط یه عوضی‌ام.
‫اگه بخوای می‌تونی مخالفت کنی.
‫- نه، ادامه بده. ‫- خب.
‫پس... این رو شروع کردم.
‫- ع.گ. ‫- عوضی‌های گمنام.
‫یه فضای امن برای عوضی‌ها درست کردم ‫تا دورهم جمع شن و عوض شن.
‫- درستـه. ‫- چون میدونی،
‫خیلی چیزای خوب توی زندگیـم دارم ‫که لیاقتـش رو ندارم،
‫می‌خوام سعی کنم لایق‌شون شم.
‫دیروز به این فکر کردم که بذارم ‫یه پناهجو توی اتاق اضافـم بمونه.
‫یعنی در عمل، امکان‌پذیر نیست.
‫جزیره‌ی آشپزخونه کوچیکـه، ‫و گمونم کاغذبازیـش زیاده.
‫- ولی دارم بهت می‌گم... ‫- درستـه.
‫...‌می‌خوام آدما رو تغییر بدم.
‫لزومی نداره همون‌جوری که ‫امروز هستی، فردا هم باشی.
‫فرقه راه انداختی؟
‫زمان مشخص می‌کنه، رفیق. ‫زمان مشخص می‌کنه.
‫لاکازت، لاکازت!
‫لعنتی.
‫پس جلوی قاضی حاضر میشیم،
‫به این امید که بهمون ‫حضانت کامل رو بدن،
‫ولی توی این لحظه ‫نمیدونیم چی قراره پیش بیاد.
‫نه؟
‫فکر نمی‌کنم هنوز رابطه‌م ‫با پرنسس،
‫به اون خوبی‌ای که ‫انتظار داشتم، باشه.
‫حس می‌کنم یه زن غریبه ‫توی زندگیـش‌ام.
‫فکر کنم واسه همین برام سخته ‫که سخت‌گیری کنم.
‫چون تشنه‌ی اینم که ‫دوستم داشته باشه.
‫آره، دخترِ منم یه مشکلاتی داشت،
‫و دارم بهت می‌گم، ‫سخت‌گیری بهترین نوع عشق ورزیدنـه.
‫آره، آره. ‫حق با توئـه، راست میگی.
‫- خانواده همه‌چیزه. ‫- آره.
‫میدونی اگه کسی بخواد خانواده‌م ‫رو بدزده چی میشه؟
‫کلی قتل رخ میده.
‫قتل به معنای واقعی.
‫- ببخشید، فقط می‌خوام... ‫- نه، حواست بهشون باشه، عزیزم.
‫اگه می‌خواستم بچه بدزدم، ‫حتماً اینجا می‌دزدیدم.
‫آره.
‫ببخشید، باید جواب بدم...
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫قول بده وحشت نمی‌کنی. ‫حالش خوبـه، باشه؟
‫جیس، چی شده؟
‫پاش گیر کرد و سرش ضربه خورد،
‫پس آوردمـش بیمارستان، ‫محض احتیاط.
‫بیمارستان؟
‫آره، ببین. ‫باور کن، حالش خوبـه.
‫توی تاکسی، ‫بیشتر نگران فوتبال بود.
‫مگه نه، رفیق؟
‫جیس، ببخشید. ‫چرا توی تاکسی بودین؟
‫چون نوشیدنی خورده بودم.
‫نوشیدنی خوردی؟
‫جیس، اگه زنگ بزنن ‫خدمات اجتماعی چی؟
‫سریع میریم و میایم، ‫کسی هم به جایی زنگ نمی‌زنه، باشه؟
‫ببین، باید برم عزیزم، ‫باشه؟
‫نه...
‫لعنتی.
‫- همه‌چی مرتبـه؟ ‫- ببخشید، آره، فقط...
‫باید برم، چیزی نیست. ‫همه‌چی خوبه.
‫- از آشناییـت خوشوقت شدم، بِو. ‫- آره، تو هم همین‌طور.
‫قوی باش، باشه؟
‫بچه‌های به زن‌های قوی ‫توی زندگی‌شون نیاز دارن.
‫آره.
‫خب پرنسس، باید بریم. ‫یه اتفاق کوچیک برای برادرت افتاده. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫یه کبودی کوچیک اینجا داریم، ‫درستـه؟
‫خب، پاش گیر کرد به آدام.
‫خب، اون لامپ‌شـه.
‫- خوب به نظر میاد. ‫- آره؟
‫دوست دارم برای اطمینان ‫یه نیم ساعت صبر کنیم.
‫- عالیـه، اینجا صبر کنیم؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، عالیـه. ‫ممنون، دکتر.
‫«عوضی‌های گمنام» ‫«با تلاش و حمایت تغییر امکان‌پذیره»
‫سلام، سلام، خوش برگشتین. ‫سلام، سلام، بفرمایید داخل.
‫خوش اومدین، خوش اومدین. ‫خوش اومدین، بفرمایید بشینین.
‫به جلسه‌ی ع.گ خوش اومدین.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، می‌بینم که ‫بازم من تنها کسی هستم،
‫که بیسکوئیت آورده.
‫برای چند جلسه‌ی اول، ‫مشکلی ندارم با این مسئله،
‫ولی دیگه داره مفت‌خوری میشه.
‫پس یادتون نره چرا اینجاییـم، باشه؟
‫«قدم اول، ‫عوضی نباشید.»
‫حالا، خب می‌بینم که ‫یه عضو جدید داریم.
‫دوست داری با معرفی کردنِ ‫خودت شروع کنی؟
‫آره...
‫من لارنس هستم، یه عوضی.
‫و ما هم سلام میدیم.
‫هفته‌ی پیش درموردش حرف زدیم. ‫زودباشین، بچه‌ها.
‫- سلام، لارنس. ‫- سلام، لارنس.
‫کیفـت بازه.
‫چرا این پیشتـه؟
‫پرنسس، چرا این پیشتـه؟
‫باشه، زودباش، ‫برمی‌گردیم.
‫- نه! ‫- نه! با من بحث نکن.
‫لطفاً!
‫آدم فکر می‌کنه، ‫حتماً آخرین فرصتـشونـه.
‫و اسپرزها باز هم به پاس دادن ‫ادامه میدن.
‫دنبال «دایر» می‌گرده، «دایر» اونجاست. ‫و مورا دم تیرک دروازه وایساده.
‫آره، لوکاس مورا گل زد.
‫توتنهام امتیاز خودش رو بالا برد، ‫الان 1-1ـه...
‫حالت خوبـه، رفیق؟ ‫فوتبالـه دیگه.
‫الان توتنهام 1، آرسنال 1ـه.
‫یهو از کوره در رفتم، میدونی.
‫و بلند شدم، ‫چسبوندمش به دیوار،
‫و داشتم توی صورتـش داد می‌زدم، ‫«تو به این میگی لانج فرودگاه؟»
‫پس دارم به داوطلب شدن توی ‫آشپزخونه‌ی خیریه، فکر می‌کنم.
‫به نظر کار خوبی میاد.
‫درضمن، انتظار زیادی هم از آدم ندارن، ‫پس خوبـه دیگه.
‫خیلی شهامت می‌خواد.
‫اولیویا، چیزی هست که بخوای ‫باهامون به اشتراک بذاری؟
‫به نظر میاد لانج فرودگاه بدی بوده. ‫منم بودم با یارو دعوا می‌کردم.
‫آره، ولی با این‌کار به کجا می‌رسیم؟
‫خب، درنهایت یه لانج فرودگاهِ بهتر. ‫اصلاً داریم اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫داریم سعی می‌کنیم ‫آدم‌های بهتری بشیم.
‫چرا؟ همین الانش بهترین‌هاییـم.
‫ما داوطلب‌های آشپرخونه‌ی ‫خیریه نیستیم، ما...
‫وکیل.
‫- شما؟ ‫- استارتاپ کوچیک تکنولوژی.
‫تازه شروع کردیم، ولی انتظار داریم ‫تا اواخر سال وارد بازار شیم.
‫مدیر عامل.
‫- آره، من جراحـم. ‫- شما؟
‫مدیر شرکت تجهیرات ورزشیِ خودم.
‫دقیقاً. ‫اداره‌ی کارها با عوضی‌هاست.
‫چون اداره‌ی کارها سختـه،
‫و ما تنها کسایی هستیـم ‫که جربزه‌ش رو داریم.
‫آره، ولی این حق رو بهمون نمیده ‫که بدرفتاری کنیم.
‫- چون داریم توی جامعه زندگی می‌کنیم. ‫- کی به جامعه اهمیت میده؟
‫جامعه‌ی مورچه‌ها فوق‌العاده‌ست.
‫ولی بازم برای ارتباط برقرار کردن ‫توی دهن هم بالا میارن.
‫اگه مورچه‌ها عزت نفس داشتن، ‫الان گوشی هوشمند دست‌شون بود.
‫خب، اینا فقط درحد فرضیات‌ـه.
‫پیشرفت بشر زمانی محقق میشه، ‫که عوضی‌ها مثل عوضی‌ها رفتار کنن.
‫با خیانتِ من، برای پیشرفت بشریت ‫چه دستاوردی داشت؟
‫باعث پیشرفت خودت شد. ‫احتمالاً قبلش بدبخت بودی.
‫- نه، چون من الانـم بدبختـم. ‫- خب، چون اینجایی.
‫نه، معذرت می‌خوام.
‫تلاشـم رو کردم، ‫ولی نمی‌تونم.
‫از سازمان خیریه‌ی آکسفام ‫استعفا میدم.
‫اصلاً اون‌جوری که وعده داده بودی، ‫خوشحال‌ترم نکرده.
‫نمی‌تونی از ذات خودت ‫فرار کنی،
‫انگار که کارِ هیئت‌منصفه‌ست ‫یا دوچرخه‌سواری که با ماشین جا می‌ذاریش.
‫الیویا، ببخشید ولی باید چیپِ ‫دو هفته پاک بودنـت رو بگیرم.
‫باشه، خودم داشتم می‌رفتم.
‫شماهام بهتره این‌کار رو بکنین.
‫جوناتان، لئونارد. ‫بیخیال.
‫بچه‌ها، جداً.
‫دن تو که داشتی خوب پیش می‌رفتی.
‫بچه‌ها؟
‫لارنس.
‫یکم سرده، ولی به وارد شدنِ ‫امواج سونوگرافی کمک می‌کنه.
‫باعث میشه تصویر واضح‌تر شه.
‫و این پروب‌ای هست که استفاده می‌کنیم، ‫یه پروب دورانیـه و...
‫باشه، باشه.
‫ونسا، برام راحت‌تره که فقط ‫نکات مهم رو بهم بگی، باشه؟
‫باشه.
‫دارم سعی می‌کنم ببینم ‫می‌تونم ضربان قلب پیدا کنم.
‫- گاهی ممکنه پیدا کردنـش سخت شه. ‫- باشه.
‫یکم دیگه ژل می‌ریزم.
‫بعضی‌اوقات مادرها درمورد ‫زمان بارداریـشون اشتباه می‌کنن،
‫اشتباه فکر می‌کنن ماه‌های جلوتری هستن، ‫که این رو توجیه می‌کنه.
‫- زمان دقیقـش کی بوده؟ ‫- نه، زمان بارداری رو...
‫میدونم که درستـه.
‫باشه.
‫باشه، میدونی چیـه، ‫میرم یکی از همکارهام رو میارم.
‫- باشه. ‫- خب، زیاد طول نمی‌کشه.
‫ونسا؟
‫میشه یه لطفی بهم بکنی؟
‫اسکات؟
‫دو دقیقه دیگه میام.
‫باشه، باشه.
‫اشکال نداره، من پیشتـم. ‫پیش جفتـتون، باشه؟
‫- همه‌چی مرتبـه؟ ‫- آره.
‫حالت خوبـه. ‫مواظبـش باشین.
‫خیلی خب، عالیـه.
‫خیلی خب پس، ‫پاشو بریم.
‫پسر خوب.
‫ساکا توی موقعیت قرار داره ‫و دنبال لاکازت می‌گرده.
‫آره! بردیم! ‫ما بردیم، بابا! بردیم!
‫آرسنال آخرین لحظه برنده شد.
‫♪ ما دوست داریم، آرسنال ♪ ‫♪ دوست داریم ♪
‫باهام بخون، بابا.
‫♪ ما دوست داریم، آرسنال ♪ ‫♪ دوست داریم ♪
‫♪ ما دوست داریم، آرسنال، دوست داریم ‫ ما دوست داریم، آرسنال، دوست داریم ♪
‫♪ ما دوست داریم، آرسنال، دوست داریم ‫اوه، آرسنال، دوست داریم ♪
‫♪ ما دوست داریم، آرسنال، دوست داریم ♪
‫ایناهاش.
‫یکم خجالتیـه، همین.
‫تا جایی که می‌تونی ازش لذت ببر.
‫پرنسس؟
‫نه، پرنسس.
‫پرنسس؟
‫پرنسس، میشه بذاری ‫بیام داخل، لطفاً؟
‫- نه. ‫- باید سخت‌گیر باشم.
‫چرا؟
‫نمیدونم، این چیزیـه که مردم ‫همیشه میگن، مگه نه؟
‫پس حتماً درستـه دیگه.
‫- فقط بیا بیرون. ‫- نه.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫برو.
‫- پرنسس. ‫- برو!
‫میشه فقط بهم بگی ‫برای چی برش داشتی؟
‫معذرت می‌خوام. ‫مشکلی پیش اومده؟
‫آره، آره، راستـش، ‫این دیوارها زیادی بلنده.
‫لطفاً از بالای دیوار نگاه نکنین.
‫یه مسئله‌ی شخصیـه، راستش. ‫خیلی ممنون.
‫- من توی این مغازه اختیارات قانونی دارم. ‫- لطفاً!
‫حتی اجازه نداری جلوی بیرون رفتن ‫دزدها با چیزایی که دزدیدن رو بگیری.
‫به خاطر قوانین سلامت و امنیت.
‫درموردشون مطالعه کردم. ‫تو دراصل یه مترسکی.
‫راستـش می‌تونم ازشون بخوام ‫دزدی نکنن.
‫نه، ببخشید، حرفم زشت بود. ‫حرفم زشت بود.
‫متاسفم، متاسفم!
‫مجبور نیستیم عشق سخت‌گیرانـه ‫داشته باشیم.
‫اوضاع به اندازه‌ی کافی ‫سخت هست.
‫میشه بیای بیرون؟
‫چرا برش داشتی؟
‫به خاطر ماه‌گرفتگیـت؟
‫مسخره‌ش کردن.
‫خب، این فقط یکم تو رو ‫متفاوت می‌کنه، همین.
‫نمی‌خوام متفاوت باشم.
‫آره، درک می‌کنم.
‫درک می‌کنم.
‫وقتی سنـت کمـه، دلت می‌خواد ‫چیزی که متفاوتـت می‌کنه
‫رو مخفی کنی.
‫وقتی سنـت میره بالاتر،
‫مردم به خاطر همون چیز متفاوتـت ‫بهت علاقه‌مند میشن.
‫خب، دلت نمی‌خواد متفاوت باشی؟
‫نه؟ ‫میدونم چیکار می‌تونیم بکنیم.
‫بذار مال تو رو ببینیم.
‫تو دیوونه‌ای.
‫میدونی که همیشه ‫تتو می‌خواستم.
‫خیلی احساس خفن بودن دارم.
‫ولی هنوز می‌خوام سرکار ‫جدی گرفته شم،
‫پس وقتی با مشتری قرار دارم، ‫ساعت میندازم روش که معلوم نشه.
‫چه خفن، آره.
‫میدونی، اون لحظه برامون پیش اومد.
‫آره؟
‫توی چشم‌های هم ‫خیره شدین؟
‫- آره، آره. ‫- واقعاً؟
‫خب، نه. اون توی آینه نگاه کرد. ‫ولی من دیدم، جیس.
‫باید این وسایل رو دربیاریم.
‫جیس، ببین.
‫آره.
‫- اینارو براشون یه جایی میذارم. ‫- یه لحظه وایسا.
‫- می‌شه اون رو بدی؟ ‫- آره.
‫بِو!
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از تـارا «