‫آدم چطوری توی این شهر ‫مسیرش رو پیدا کنه،
‫وقتی دقیقاً سر هر نبش یه ‫رستوران «پرت ای منیجر» هست؟
‫نمی‌تونیم از اسکات بپرسیم کجاست؟
‫نه، نمی‌دونه من دارم میرم.
‫سورپرایزه.
‫چرا انقدر یواش میان؟
‫وایستادن یه گربه رو ناز کنن.
‫- چی؟ گربه؟ ‫- آره.
‫خدایا.
‫زود باشین!
‫چرا برای جشنِ انتشار کتاب ‫سبد مافین آوردی؟
‫برای اینکه بگم «آفرین».
‫فردی همه‌ش از اینا برامون می‌فرسته.
‫فکر می‌کنه آدم خوبی بودن ‫این‌جوریـه.
‫خب، بین تو و جیسون چه خبره؟
‫- هنوز نبخشیدیـش؟ ‫- نخیر.
‫درمورد خرید خونه دروغ گفت، ‫خونه‌ای که الان داریم از دستـش میدیم،
‫به بِو ‌چیزایی گفته که اونم ازشون استفاده ‫کرده تا نذاره بچه‌هامون رو بگیریم.
‫یواشکی ده هزارتا از پول‌مون رو قمار کرده، ‫اونم با اسکات بین این همه آدم.
‫بین این همه آدم، اون یکی از بهترین ‫کساییـه که میشه باهاش این کارو کرد.
‫- درستـه. ‫- ولی بازم.
‫- اونجاست. ‫- باشه.
‫اونجاست!
‫ولی یه کتاب اقتصادی، ‫واقعاً تحسین برانگیزه.
‫آره، خیلی براش خوشحالـم.
‫اون واقعاً به جیلی، نیکی، ‫تو، من، خانواده‌ش،
‫دوستای خودش، دوستای ما، ‫اون کارگره و کارن ثابت کرد اشتباه می‌کنیم.
‫واقعاً براش خوشحالـم.
‫ما می‌گیم برامون مهم نیست ‫شغل شوهر دخترمون چیـه،
‫تا وقتی که اون رو خوشحال کنه، ‫ولی واقعاً از ته دل نمی‌گیم.
‫تاحالا مهمونی ادبیاتی نرفته بودم.
‫به نظرت قراره بزن و بکوب باشه؟
‫فکر نکنم، جیل. ‫نه.
‫چه عجب.
‫مگه ناز کردن یه گربه ‫چقدر طول می‌کشه؟
‫خب، گربه‌ی بامزه‌ای بود، ‫یکم صف شده بود.
‫زود باشین، پس.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫این چه...
‫عجب بانک‌داری!
‫خوبه.
‫عالیه.
‫اوه، نه.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از تـارا «
‫خیلی خوشحالم تونستی بیای.
‫فکر می‌کردم... مگه نگفتی ‫بعد از مدرسه تمرین فوتبال داری؟
‫نه، ایمی جام وایمیسته.
‫اسکات، قضیه‌ی اینا چیـه؟
‫نه، به خاطر من برنامه‌ت رو ‫عوض نکن، کارن. باشه؟
‫اگه باید برگردی، ‫هیچ اشکالی نداره.
‫نه، مشکلی نیست.
‫قضیه‌ی اینا چیـه؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫توی زندگی واقعی دقیقاً همون شکلیـه.
‫منظورش چیـه؟
‫و چرا توی این عکس‌ها ‫قیافه‌ت رو این شکلی کردی؟
‫آره.
‫«کاناپه»؟
‫ممنون.
‫می‌دونین که مجبور نیستین بردارین.
‫واقعاً؟
‫یه لحظه ببخشید.
‫- اون سالمون‌ها خوشمزه‌ست؟ ‫- آره.
‫می‌خوای ازم بگیریشون ‫و بدی به اسکات؟
‫شاید 6 ماه دیگه، بتونه ‫سه چهارمـش رو بهمون برگردونه.
‫بیخیال، نیکی... ‫نیک...
‫اگه داری میای، ‫بازم از اون سالمون‌ها بیار.
‫یعنی اونا فکر می‌کنن ‫تو یه شخصیت خیالی هستی؟
‫آره، خب این یه چیز ادبیاتیـه، ‫میدونی؟
‫مثل اسم گذاشتن روی خودکار. ‫خیلی از نویسنده‌ها انجامش میدن.
‫جورج الیوت هم انجامـش داده.
‫اون خیلی قابل احترامـه.
‫اسکات، دارن بهت می‌خندن.
‫خب، مسیح رو هم اولش ‫مسخره می‌کردن،
‫و حالا حسابی معروفـه، باشه؟
‫پس اگه بتونم نصف بازار رو بگیرم...
‫نه!
‫اسکات، برات محافظ ‫و کلاه ایمنی آوردم.
‫سر توپِ پول سوتفاهم پیش اومده.
‫جای کاغذ توش سکه پر کردن.
‫اینا تنت باشه، ‫هیچی حس نمی‌کنی.
‫نه، تو نمی‌خوای همچین ‫نویسنده‌ای باشی.
‫خب، سعی‌ام رو کردم، کارن. ‫و تا اینجا تونستم پیش برم.
‫و برای تلاشِ دوباره انگیزه‌ای ندارم.
‫ببخشید که درمورد خونه ‫بهت دروغ گفتم.
‫ببخشید که بدون پرسیدن از تو ‫پول رو دادم اسکات سرمایه‌گذاری کنه.
‫- قمار کنه. ‫- قمار نبود.
‫چرا، معلومـه که هست.
‫همه نمی‌تونن پولدار شن، جیسون.
‫به مردم این‌جوری می‌گن ‫تا هی پولمـون رو بدیم دست‌شون.
‫حتی به ذهنـت نرسید ازم بپرسی!
‫می‌خواستم برات راه حل بیارم، ‫نه مشکل.
‫من یکی از بچه‌ها نیستم ‫که راه رو براشون باز کنی.
‫- من به پیدا کردن راه‌حل کمک می‌کنم. ‫- راه دیگه‌ای نبود، عزیزم.
‫ما...
‫می‌تونستیم از پدر مادرم بخوایم.
‫اونا همچین پولی ندارن.
‫اونا حتی از شعله‌ی بزرگ گاز ‫هم استفاده نمی‌کنن.
‫به هرحال، نمی‌خوام پس‌انداز ‫مردم رو ازشون بگیرم.
‫اسکات بهترین گزینه بود. ‫فکر کردم می‌تونه کوتاه‌ش کنه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- کوتاه‌ش کنه دیگه.
‫کاریـه که اقتصاددان‌ها ‫برای پول درآوردن می‌کنن.
‫کمتر می‌فروشن، کوتاه‌ش می‌کنن.
‫منظورت از «کوتاه‌ش کن» چیـه؟
‫یعنی کوتاه‌ش کن دیگه.
‫- کوتاه‌ش کن! ‫- انقدر نگو «کوتاه‌ش کن».
‫کار احمقانه‌ای که نکردم، درسته؟
‫طرف یه بانک‌دار سرمایه‌گذاره. ‫نمی‌تونه یه کودنِ به تمام معنا باشه.
‫زمان‌بندیت عالی بود، رفیق. ‫خیلی ممنون.
‫دارم سعی می‌کنم درستـش کنم.
‫واسه همین راننده تاکسی شدم. ‫پول خوبی درمیارم.
‫آره، یه تصمیم دیگه که بدون من گرفتی.
‫و بدتر از همه،
‫تمام مشکلات‌مون رو به بِو گفتی.
‫کسی که بین ما و بچه‌هامون وایستاده.
‫بهش گفتم،
‫چون نمی‌خواستم فکر کنه ‫ما فکر می‌کنیم بهتر از اونیـم،
‫که ما یه خانواده‌ی بی‌نقصیـم ‫و اون رو تحقیر می‌کنیم.
‫ولی احمقانه بود.
‫- واقعاً؟ ‫- آره!
‫و ما قبلاً تصمیمات احمقانه ‫رو باهم می‌گرفتیم.
‫و دیگه مثل قبل باهم حرف نمی‌زنیم.
‫- خدای من! ‫- ببین، الان اوج قیمتـه، باشه؟
‫ببین، من میرم.
‫اون بیرون باشم برای این خانواده ‫مفیدترم تا اینجا، باشه؟
‫پس میرم، ولی میشه ‫بعداً حرف بزنیم؟
‫نیک؟
‫باشه.
‫گمونم وقتی برگشتیم خونه ‫یه تخم مرغ آبپز بخورم.
‫آره.
‫آره ولی متاسفم. ولی این راه ‫خوبی برای فروش کتاب اقتصادیـه؟
‫من خبر ندارم. ‫چون کتاب اقتصادی نمی‌فروشم.
‫فکر نکنم کس دیگه‌ای هم بفروشه.
‫- می‌دونم، ولی شما داری اون رو... ‫- نه.
‫این یه کتاب کمدی‌ـه.
‫و راستـش، همین‌که کلاً برای ‫نوشتن داره پول می‌گیره...
‫خودش موفقیت‌ـه.
‫خب، کی پول می‌گیره؟
‫وقتی بدهی تبلیغات رو پرداخت کنه،
‫چون میدونی که، اینا ارزون نیست.
‫یعنی پول همه‌ی اینارو ‫خودش داره میده؟
‫آره، میدونم و ما واقعاً سپاسگزاریم.
‫خیلی داره بهم خوش می‌گذره.
‫میدونی، این شرکت ‫تا خرخره توی بدهی‌ـه.
‫تمام انتشاراتی‌ها به زانو دراومدن.
‫بیشتر کتاب‌ها فروش‌شون بالا نمیره، ‫مگراینکه سرآشپز باشی.
‫اصلاً آشپزی می‌کنی؟
‫- نه. ‫- خب.
‫اگه سرآشپزی می‌شناسی، ‫یا یه وقت با سرآشپزی آشنا شدی،
‫میشه بهم زنگ بزنی؟
‫ببخشید، ولی...
‫اون نمی‌خواد همچین کتابی بفروشه.
‫ببین، من کسی نیستم که جلوی ‫جایزه‌ی ادبی گرفتن اسکات رو گرفتم.
‫من با آدمایی مثل تو بزرگ شدم، اسکات.
‫بدون من تو فیلیپ راث نمی‌شی.
‫باید ریش بزی بذاری و ‫یقه اسکی بپوشی،
‫برای زنایی که با لباس ژیمناستیک مشکی ‫می‌رقصن، شعر بخونی و طبل بانگو بزنی.
‫تو آدمی نیستی که جدی گرفته شه.
‫و این تنها کتابیـه که می‌تونی بنویسی.
‫میشه ما رو ببخشین؟
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم.
‫خوش بگذره.
‫خب، فکر کنم همین الان ‫انگیزه‌ت رو پیدا کردی.
‫زود باش.
‫نباید به نصف آرزوت قانع باشی.
‫خیلی متاسفم، ولی فکر کنم ‫بدونین که اینا مال ماست.
‫دارین خوش می‌گذرونین، ‫درسته دخترا؟
‫خیلی خب، بلند شین. ‫داریم میریم.
‫هرچی می‌تونین بردارین. ‫زود باشین.
‫آره اونارو برمی‌دارم، ممنون.
‫غذاهای خوشمزه چاق کننده‌ست. ‫زود باش، نوشیدنی بردار.
‫بعداً می‌فهمین پولش رو ما دادیم.
‫زود باشین، بیاین!
‫داریم میریم!
‫مشاور مالی مارو نگاه.
‫داره با یه بشقاب غذا ‫توی خیابون میدوئه.
‫زود باشین!
‫نمی‌تونم صبر کنم این داستان تموم شه ‫تا بتونم دوباره از فردی متنفر شم.
‫بهش می‌گم دیگه نفرسته.
‫هیچ کاری رو عجله‌ای نکن. ‫اینا مافین‌های باکیفیتی هستن.
‫خب، این چیـه؟
‫یه سورپرایز برای تایلر گرفتم، ‫که جای آچار رو بگیره.
‫جیس، نمی‌تونی این‌جوری ‫عشق رو تحمیل کنی.
‫به هرحال زیادی کوچیکـه.
‫- خیلی زیادی کوچیکـه. ‫- به نظر من که بامزه‌ست.
‫نه، ازش خوشم نمیاد. ‫انقدر کوچیکه که نمیشه درست بغلش کرد.
‫می‌خوای چیکارش کنیم؟
‫برای تایلر متاسفم، ولی باید پسش بدیم، ‫یه دونه بزرگ‌تر بگیریم.
‫حیف شد ولی، چون واقعاً بامزه‌ست.
‫اینا چیـه؟
‫جن قراره شب بیاد، ‫یه شب دخترونه داشته باشیم.
‫می‌خوام فضای خیلی ‫آرامش بخشی درست کنم.
‫بعد اخراجـش می‌کنم.
‫ولی جیس، قبل از اینکه بیاد، ‫میشه باهم حرف بزنیم؟
‫ببخشید، عزیزم. ‫دارم میرم بیرون.
‫جدی می‌گی؟ ‫هنوز حرف نزدیما.
‫می‌دونم ولی ساعت اوج‌ـه، ‫مگه نه؟
‫2 ساعتش اندازه‌ی 4 ساعت می‌ارزه. ‫میشه فردا صحبت کنیم؟
‫- اشکالی نداره؟ ‫- جیس.
‫ببخشید، نیک. ‫ببخشید.
‫خداحافظ.
‫این خیلی خوبـه.
‫توی باشگاه‌ـم از این کارها می‌کنم.
‫بعضی‌اوقات توی خونه ‫بعد از باشگاه.
‫باشه، پس...
‫جن، یه چیزی...
‫سلام، جن.
‫سلام، پرنسس.
‫تتوی منو دوست داری؟
‫خیلی باحال‌ـه.
‫من 6 تا تتو دارم، ولی هیچ‌کدوم ‫رو نمی‌تونم نشونـت بدم.
‫من...
‫حواست باشه بذاری تا زمانی ‫که توصیه شده روی صورتـت بمونه.
‫باشه.
‫اگه قیافه‌ش بچه‌گونه بمونه، ‫می‌تونم بازم مجانی سوار اتوبوس‌ش کنم.
‫باشه.
‫- خب، جن... ‫- خب، یه سوال سریع ازت دارم.
‫از کجا میشه فهمید افسرده شدی؟
‫جن، چی شده؟
‫دلم می‌خواد با تینکل دوست باشم، ‫ولی فکر نکنم اون بخواد.
‫چرا می‌خوای با کسی دوست باشی ‫که نمی‌خواد باهات دوست باشه؟
‫چون این‌جور آدما معمولاً ‫از همه بهترن.
‫باشه، آره.
‫با آدمای دیگه معاشرت می‌کنیم،
‫و اون تاحالا 17 بار از کلمه‌ی ‫«دوستی معمولی» استفاده کرده.
‫خدای من.
‫هر نسلی که میاد فکر می‌کنه ‫از پس دوستی بدون وابستگی برمیاد.
‫جن، هیچ کس از پسـش برنمیاد.
‫ما به وابستگی نیاز داریم. ‫وابستگی خوبـه.
‫وابستگی چیزیـه که مارو ‫کنار هم نگه میداره.
‫من فقط زمان زیادی ‫روی شغلـم تمرکز کردم.
‫و حالا که توی شغلـم ‫به هدفـم رسیدم...
‫فکر کنم وقتـشه همون تمرکز ‫رو روی زندگی عشقی‌م بذارم.
‫به کسی نیاز دارم که بتونم ‫بهش تکیه کنم.
‫باید بیخیال آدم‌های خوش‌قیافه‌ی ‫خوش گذرون شم،
‫و یه آدم خوبِ کاری پیدا کنم، می‌دونی؟
‫باید عاشق شم.
‫خب، عشق همین‌جوری ‫برات اتفاق نمیفته.
‫یه ورد جادویی نیست.
‫یه شغل‌ـه.
‫یه کار پر زحمت.
‫ولی اگه بخوای، پیداش می‌کنی.
‫تو خیلی باهام مهربونی.
‫واقعاً مهربون‌ترین آدمی هستی ‫که می‌شناسم.
‫درمورد چی می‌خواستی حرف بزنی؟
‫- مهم نیست. ‫- باشه.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چرا اینجا داری کار می‌کنی؟
‫اتاق کارم زیادی به آشپزخونه نزدیک بود، ‫نمی‌تونستم تمرکز کنم.
‫- چطور پیش میره؟ ‫- آره، خوبـه، آره.
‫خوب پیش میره.
‫[دیوار انگیزه]
‫یادت باشه، قبل خواب ‫باید پنج صفحه تموم کنی.
‫حتماً.
‫امشب؟ حتماً.
‫می‌تونم فونت‌ش رو بزرگ‌تر کنم؟
‫نه، نمی‌تونی.
‫هنوز... ‫هنوز آماده‌ی خوندن نیست.
‫ساکت شو.
‫[آسمان به تاریکی شیره‌ی چغندر بود، ‫بیان‌گر پایان یک چیز، یا شاید شروع،
‫یا شاید شروع یک پایان، ‫یا شاید پایان یک پایان...]
‫خوبه، فقط اینکه...
‫لازمه از این همه کلمه استفاده کنی؟
‫کلمه‌ها بچه‌های منـن، کارن.
‫کنار گذاشتن‌شون خیلی سختـه.
‫خب، چیزی که به دانش‌آموزهام میگم اینه، ‫«مختصر و مفید بنویسین».
‫باور کن.
‫وقتی هرشب 30تا دفتر مشق ‫نگاه کنی،
‫ارزش نوشته‌ی صریح رو می‌فهمی.
‫باشه، زودباش. ‫برو اونور.
‫خیلی خب.
‫خب.
‫به اینا نیازی نداریم.
‫- خب، می‌خوای چه اتفاقی بیفته؟ ‫- می‌خوام که...
‫میره شوهرش رو ببینه تا بهش بگه ‫همه‌چی تمومـه، وقتی می‌رسه اونجا،
‫می‌فهمه شوهرش به قتل رسیده.
‫باشه، خب چرا همین رو نمی‌نویسی؟
‫اونجا...
‫پر از خون بود،
‫می‌تونست مزه‌ی آهن رو ‫توی فضا بچشه.
‫می‌خواست همه‌چی تموم شه،
‫ولی نه این‌جوری.
‫خیلی خوبـه، نه؟ ‫خیلی...آره.
‫عجب چیزی شد.
‫خیلی مثل ادبیات ریموند چندلرـه.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫ادامه بده.
‫بازم بنویس.
‫باشه پس.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫باید باهم حرف بزنیم، ‫و این تنها راهیـه که می‌تونم ببینمـت.
‫دارم بهت پول میدم، ‫نمی‌تونی پیاده‌م کنی.
‫ولی احمقانه‌ست.
‫ما مثل موشک می‌مونیم، جیسون.
‫این خانواده یه موشک‌ـه.
‫و اگه این موشک شعله‌ور شه، ‫حتی یه کوچولو، اونوقت...
‫خب، جایی میفتی که نمی‌خوای باشی.
‫یا آتیش می‌گیری.
‫به هرحال، باید زودتر درستـش کنی.
‫می‌شه توی زمان اوج ‫درستـش نکنیم، لطفاً؟
‫نه، همیشه زمان اوج‌ـه.
‫و به نظرم احتمالاً چیزیـه ‫که از خودشون درآوردن.
‫خب، من رانندگی نمی‌کنم ‫که بنزینـم رو هدر بدم.
‫باشه، اشکال نداره. ‫می‌تونیم همین‌جا بشینیم،
‫باهم.
‫- و اگه قبول نکنی... ‫- چی؟
‫بهت 1 ستاره میدم.
‫اول کاری این چه بلایی ‫سر امتیازت میاره، ها؟
‫- این کارو نکن. ‫- می‌کنم.
‫- می‌کنم، انجامش میدم، می‌کنم. ‫- نکن.
‫باشه!
‫خب، باشه.
‫- صبرکن، کی مراقب بچه‌هاست؟ ‫- جن.
‫چی؟
‫چیزی نمیشه. ‫خیلی دختر مسئولیت‌پذیریـه.
‫خب، درمورد مشق بگم،
‫توی مدرسه سخت تلاش می‌کنی،
‫و بعد بزرگ‌تر میشی و می‌فهمی ‫توی روزمره هیچ استفاده‌ای ازشون نمی‌کنی.
‫پس راستـش اگه من بودم فقط استراحت ‫می‌کردم و از زندگی لذت می‌بردم.
‫زیادی برای این کوچیکـی.
‫مثل اینا.
‫- هی. ‫- می‌تونم قهوه بخورم؟
‫نه، تایلر، نه.
‫این‌ طرز درخواست کردن نیست.
‫لطفاً، می‌تونم قهوه بخورم؟
‫بهتر شد. ‫بله می‌تونی.
‫تایلر!
‫نباید قهوه رو هدر بدی.
‫همه‌چی داره سر می‌خوره.
‫منظورت چیه «سر می‌خوره»؟ ‫چی سر می‌خوره؟
‫ما، چیزها.
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم جیس. ‫می‌تونم...حس‌ش کنم.
‫نکنه آماده نباشیم؟
‫معلومه که آماده‌ایم.
‫بهمون گفتن، مگه نه؟ ‫گفتن قراره سخت باشه.
‫آره ولی مشخصاً حرف‌شون ‫رو باور نکردم.
‫مشخصاً فکر کردم ما استثنا هستیم.
‫چون همه همیشه می‌گفتن ‫رابطه سختـه،
‫ولی هیچ‌وقت برای ما این‌طوری نبوده.
‫همه‌چیزهای دیگه توی زندگیـم سخت بوده، ‫ولی این رابطه هیچ‌وقت نبوده.
‫شاید باید عادت کنیم که ‫مدل متفاوتی
‫در کنار هم باشیم، میدونی؟
‫شاید باید عادت کنیم به... ‫بیشتر تلاش کردن.
‫می‌شه درمورد حسی که داریم ‫روراست باشیم؟
‫آره، معلومـه، آره.
‫خب، دراصل منظورم تو بودی.
‫برام واقعاً سختـه که نمی‌تونم ‫اندازه‌ی تو،
‫توی مسائل مالی کمک کنم.
‫آره ولی واسه اینه که بیشتر ‫بچه‌داری به عهده‌ی توئه.
‫و اینم به من حس بدی میده.
‫و من...
‫نگرانم که نکنه حق با بِو باشه.
‫اگه ما بهترین چیز برای ‫این بچه‌ها نباشیم چی؟
‫از کجا بفهمیم؟
‫اصلاً از کجا بدونیم دوست دارن ‫پیش ما بمونن یا نه؟
‫- تایلر چرا بیداری؟ ‫- خوابـم نمیبره.
‫آره، احتمالاً به خاطر قهوه‌ست.
‫احتمالاً باید دیگه بدون کافئین بخوری.
‫جن، من کی بزرگ‌تر می‌شم؟
‫خب، موضوع اینـه که، ‫خودت متوجه‌ش نمی‌شی.
‫یه روز بیدار می‌شی، ‫می‌بینی بزرگ شدی.
‫برگرد توی تختـت، باید پیژامه‌ت ‫رو بندازم توی ماشین لباس‌شویی.
‫خیلی وقتـه این‌جوری ‫حرف نزده بودیم، نه؟
‫نه.
‫به نظرم وقتی رو در رو نباشیم ‫صحبت‌های احساسی راحت‌تر میشه.
‫آره؟
‫- همه‌ش توی کتاب تربیت بچه‌هاست. ‫- کتاب تربیت بچه‌ها.
‫می‌دونستم الکی ‫صفحه‌ها رو تا می‌کنی.
‫الکی صفحه‌ها رو تا نکردم. ‫همه‌ش رو خوندم.
‫دستمال نداری؟
‫- توی داشبورده. ‫- باشه.
‫جیسون.
‫گذاشتمـش اونجا تا ‫انعام بیشتری بگیرم.
‫میشه منو برسونی خونه، لطفاً؟
‫حتماً.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫چون ما عشقِ خوبی داریم.
‫عشقی که زندگی از پا درش نمیاره.
‫چیه؟
‫خب، کلی چیزای سخت اون توئه.
‫می‌شه ماشین یکم دستـم باشه؟
‫گمونم دوباره باید برم سراغ برنامه‌ها.
‫آره.
‫فقط حالم ازشون بهم می‌خوره.
‫نگاه کن.
‫توی عکس پروفایل‌ت سگ نذار ‫اگه مال خودت نیست.
‫آدم گمراه می‌شه.
‫جن، یه چیزی باید بهت بگم.
‫معلوم شد سگ خاله‌شه، ‫پس بهش دسترسی داره.
‫ولی این عکس یه جوریـه که ‫آدم فکر می‌کنه هر روز پیششـه،
‫- و فکر کنم خودشم می‌دونه. ‫- جن.
‫بله؟
‫نه، باید جفت‌مون روبه‌رو ‫رو نگاه کنیم،
‫چون برام سختـه.
‫رانندگی؟
‫آره، برای رانندگی حتماً ‫باید رو‌به‌رو رو نگاه کنی.
‫خیلی متاسفم.
‫باید اخراجـت کنم.
‫- چی؟ ‫- نگاه‌ت به روبه‌رو باشه.
‫لطفاً جن، این تنها راه‌شه، ‫وگرنه میزنم زیر گریه.
‫فقط می‌خواستم از زبون ‫خودم بشنوی.
‫باشه.
‫دوست دارم.
‫این برات یه شروعـه.
‫آخر خط نیست.
‫من به تو و اینکه هرکاری ‫می‌تونی بکنی، ایمان دارم.
‫شروع کن به جدی گرفتنِ خودت.
‫وقتشـه منفعل بودن رو کنار بذاری.
‫خواسته‌هات رو بیشتر کن.
‫تصمیم بگیر از زندگیـت چی می‌خوای، ‫و برو دنبالـش.
‫باشه؟
‫باشه.
‫یه چیزی هست که می‌دونم می‌خوام.
‫آره!
‫بزرگ شدم!
‫باشه.
‫[ممنون که برام یه دوست ‫هستی، فردی.]
‫[طبقه‌ی بالا فروخته شد]
‫[اطلاعیه‌ی دادگاه حضانت]
‫هفته‌ی دیگه؟
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از تـارا «