.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫«پس در نهایت، به باور بنده ‫نیکی و جیسون گزینه‌ی مناسبی،
‫برای پرنسس و تایلر نیستند.»
‫خب، خیلی کامل بود.
‫ببین، خیلی هم بد نیست...
‫جیس، وقتی شروع کردی به خوندن ‫هوا تاریک بود.
‫- واقعاً قراره اینارو توی دادگاه بگه؟ ‫- بله.
‫- آره. ‫- باورم نمی‌شه.
‫- آره. ‫- اصلاً یعنی چی؟
‫یعنی قراره بچه‌ها رو از دست بدیم؟
‫مال ما نیستن که از دستشـون بدیم، ‫مگه نه؟ البته هنوز.
‫بذار ببینیم امروز توی دادگاه ‫چی میشه؟
‫سه ماه پیش فکر می‌کردم ‫قراره بچه‌ها رو بگیریم.
‫فکر می‌کردم قراره ازدواج کنیم، ‫قراره توی این خونه زندگی کنیم.
‫- و حالا... ‫- هیچ چیزی نمی‌تونه،
‫جلوی ازدواج کردن‌مون رو بگیره، باشه؟ ‫حتی اگه بی‌خانمان شیم.
‫راستـش من عروسی توی ‫فضای باز رو دوست دارم، پس...
‫فقط یه تصویر ذهنی داشتم، می‌دونی؟ ‫که بچه‌ها اونجا باشن.
‫خب...
‫پس بیا امیدوار باشیم ‫از دست‌شون ندیم.
‫عروسی بدون بچه‌ها معنایی نداره.
‫با کریسمس اشتباه گرفتی، ‫ولی باشه.
‫- یه لیوان چای می‌خوای؟ ‫- آره دوست دارم.
‫می‌دونی چیـه؟
‫- بیا انجامـش بدیم. ‫- چی رو؟
‫ازدواج کنیم.
‫چی؟
‫بیا ازدواج کنیم.
‫قبلاً این صحبت‌ها رو کردیم. ‫قبلاً بله رو گفتم.
‫گواهینامه‌ی رانندگی که نیست.
‫- لازم نیست دوباره درخواست کنی. ‫- نه، منظورم امروزه.
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- بیا ازدواج کنیم.
‫بیا حالا که هنوز بچه‌ها رو داریم ‫امروز ازدواج کنیم.
‫چرا که نه؟ از سه ماه پیش که ‫خواستگاری کردم هنوز مجوز دارم.
‫الان جدی‌ای؟
‫ببین، ما می‌خوایم اونا هم باشن، ‫درستـه؟
‫و این ممکنه آخرین روز باشه که... ‫فراموشـش کن، احمقانه‌ست.
‫فراموشـش کن، مهم نیست.
‫باشه.
‫واقعاً؟
‫آره، بیا انجامـش بدیم، ‫می‌خوام انجامـش بدم.
‫حتماً، بله خوشحال می‌شم ‫گوشی رو نگه دارم.
‫بیدار شو! ‫همگی، بیدار شین!
‫خب، بچه‌ها، ‫یکم حس دیوونگی دارین؟
‫- نه. ‫- نه.
‫- باشه. ‫- آره، باشه، فهمیدم.
‫- آره. ‫- چون می‌خوایم امروز عروسی کنیم!
‫خیلی خب، آره، نگه‌ش دارین. ‫ما می‌گیریمـش، خیلی ممنون.
‫عالیـه. گوش کنین، یه وقت خالی ‫ ساعت 1:30 دارن.
‫چون امیلی و پاول بهم زدن!
‫- آره! ‫- آره!
‫خب، کی مسئول چیـه؟
‫- لباس‌ها! ‫- و غذا!
‫باشه پس.
‫پس لباس‌ها با توئه. ‫غذاها با تو.
‫منتظر چی هستیم؟ ‫بیاین بریم عروسی کنیم.
‫زود باشین، بچه‌ها. ‫بیاین دندون‌هامون رو مسواک بزنیم.
‫لباس؟ لباس از همه‌چی مهم‌تره.
‫چیزی نمی‌شه.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از تـارا «
‫خب، بابات گفت میاد پیشمـون.
‫خیلی خب، عالیه. ‫گوش کن، درمورد حلقه،
‫فکر نکنم پولـش رو داشته باشیم،
‫یا زمانـش رو تا بتونیم ‫یه چیزی بگیریم که...
‫نه، حلقه برام مهم نیست.
‫- مهم نیست. ‫- باشه، خوبـه.
‫رسیدیم!
‫بهشون نگو برای عروسیـه. ‫پولـش رو دو برابر می‌کنن.
‫باشه، بیاین داخل.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫متاسفانه، ما یه مراسم ختم ‫غیرمنتظره داریم.
‫متاسفم.
‫آره، خب ما چندتا گل می‌خوایم، ‫خیلی سریع.
‫- باشه، حتماً. ‫- چیزی که یکم...
‫مثلاً شاد و بشاش باشه دارین؟
‫- اینجوری دوست داشت. ‫- آره، حتماً.
‫الی، می‌شه به این خانوم ‫چندتا گل خربق نشون بدی، لطفاً؟
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫حالتـون خوبـه؟
‫آره، خوبـم، خیلی ممنون. ‫آره، همه‌چی خوبـه.
‫همه‌چی سریع اتفاق افتاده، شنیدم.
‫آره، یه ساعت پیش اتفاق افتاد، پس...
‫- حداقل با آرامش بود؟ ‫- نه واقعاً، نه، بچه‌ها داشتن جیغ می‌زدن.
‫راستـش، چندوقت بود ‫داشتیم بهش فکر می‌کردیم،
‫پس حس خوبی داره که بالاخره...
‫ماشه‌ رو کشیدیم، می‌دونی؟
‫دیگه باهاش حرف نزن، لطفاً.
‫- اینا عالیـن، ممنون، آره. ‫- حتماً.
‫باشه، خب قیمتشـون می‌شه 45تا.
‫درستـه، برای مراسم ختم ‫تخفیف ندارین؟
‫می‌تونم براتون 40تا حساب کنم؟
‫آره، عالیـه.
‫خب، گل انجام شد.
‫زود باشین، بزنین، آفرین. ‫خیلی خب، بریم! زود باشین!
‫اوناهاش، سلام!
‫- سلام! ‫- سلام.
‫ممنون، ویک. از هم جدا شیم خیلی آسون‌تره، ‫پس اونجا می‌بینیمتـون.
‫خب، این دوتا مسئول لباس‌ها ‫و غذا هستن.
‫- نه، غذا و لباس‌ها! ‫- نه! غذا و لباس‌ها!
‫نمی‌دونم داریم چیکار می‌کنیم، ‫ولی گمونم میریم انجامـش می‌دیم.
‫- زود باشین. ‫- آره، شما برین.
‫- خداحافظ! ‫- خیلی خب پس...
‫نه، جیس. واقعاً نباید قبل از ‫ازدواج ببینمـت.
‫- بدشانسی میاره. ‫- چی داری می‌گی؟
‫تمام روز داشتیم بهم نگاه می‌کردیم.
‫نه. راستـش از ساعت 9 ‫چشم‌هام رو تار کرده بودم،
‫ولی دیگه سردرد گرفتم، ‫پس باید از هم جدا شیم.
‫من میرم یه چیز آبی،
‫یه چیز قرضی، یه چیز جدید ‫و یه چیز قدیمی پیدا کنم.
‫تاحالا به این ترتیب نشنیده بودم، ‫ولی موفق باشی.
‫- می‌شه همه رو دعوت کنی؟ ‫- نگران نباش، حواسـم هست.
‫- باشه؟ ‫- باشه، خداحافظ!
‫عروسی ساعت 1:30ـه، ‫و دادگاه ساعت 3:30.
‫خیلی وقت ندارم، پس رسماً ‫هرچیز قرضی‌ای باشه خوبه.
‫نه، پیداشون می‌کنم.
‫- تبریک! ‫- ممنون.
‫- یکم عجله دارم، اسکات. ‫- یه شعر براتون نوشتم.
‫اوه، لطفاً نه. ‫نه امکان نداره، عالیـه.
‫- مگه نه؟ آره. ‫- آره.
‫و من قلم‌ـم رو کنار گذاشتم، ‫پس می‌شه گفت این آخرین نوشته‌امـه.
‫می‌خوام برای شما باشه، ‫پیشنهاد می‌کنم وقتی می‌خونینـش
‫یه پنیر «ویوالدی» و یه نوشیدنی بخورین. ‫یه نوشیدنی درست حسابی.
‫و درمورد نوشیدنی بعد از سخنرانی.
‫فکر نکنم چیزی لذت بخش‌تر ‫از این باشه
‫که توی لیوانی که خودت ساختی ‫نوشیدنی بخوری.
‫اسکات، بهت گفتم سعی می‌کنم ‫با اینکه میری کلاس لیوان‌سازی کنار بیام.
‫لازم نیست این کار رو بکنی.
‫فهمیدم.
‫خب.
‫پیداشون کردم.
‫- اینا چی‌ان؟ ‫- گوشواره‌هام، به عنوان یه چیز قرضی.
‫اینا مال منـن، دزدیدیشـون.
‫- ندزدیدم! ‫- کارن، چندوقتـه اینا دستتـه؟
‫باورم نمی‌شه.
‫- همه‌ش ازت می‌پرسیدم... ‫- می‌خوام مادرخونده‌ باشی.
‫می‌دونم برای عوض کردنِ بحث گفتی، ‫ولی واقعاً برام مهم نیست.
‫اون شعر رو بلند نخون.
‫حدوداً پنج بیت‌ش از «کیتس»ـه.
‫باشه. پس این می‌تونه ‫یه چیز قرضی‌ا‌م باشه.
‫فقط یه چیز جدید لازم دارم.
‫یه چیز جدید.
‫آره، خودم فهمیدم.
‫از این وضعیت متنفرم. ‫همه‌شون شکل همـن.
‫حلقه قسمت مورد علاقه‌ی منـه. ‫عاشق کارهای بزرگ کردنـم.
‫از پس کارهای کوچیک برنمیومدم.
‫چی، مثل خراب‌کاری نکردن؟
‫اگه دوست دارین بیشتر هزینه کنین، ‫چندتا 18 عیاری هم داریم.
‫خیلی خوشگلـن، نه؟ آره. ‫یه وزن خوبی هم دارن.
‫نه، قیمتـش خیلی زیاده.
‫آره، درست می‌گی. ‫اصلاً براش حلقه نگیر.
‫براش کارت خرید کتاب و شامپوی حموم بگیر. ‫اون ارزشـش رو داره.
‫آره داره، ارزشـش رو داره. ‫پس، میشه...
‫می‌شه پولـش رو قسطی بدم؟
‫- اگه بتونم بیشترش رو الان بدم... ‫- ببخشید.
‫- و بقیه‌ش رو ماه دیگه... ‫- متاسفانه نمی‌شه.
‫باشه، خیلی خب.
‫- ولی اونا رو می‌خوایم. ‫- پول کافی ندارم، باشه؟
‫- بقیه‌ش رو من میدم. ‫- چی؟ نه.
‫باید خودم بدم، واسه همینـه 3 هفته‌ست ‫دارم توی ساعت اوج کار می‌کنم.
‫تا بتونم از پس چهار پنجمِ هزینه‌ی ‫این حلقه‌ها بربیام.
‫خودت داری می‌خریشـون. ‫پولـم رو پس میدی، بیخیال.
‫یعنی من نمی‌تونم یه ماه چندصد پوند ‫به بهترین و تنها دوستـم قرض بدم؟
‫نه، نمی‌تونم. ‫نمی‌تونم، نه.
‫جیسون...
‫بله رو بگو.
‫- سلام. ‫- همه‌چی رو گرفتی؟
‫تقریباً. ‫همه رو دعوت کردی؟
‫آره، یه پیام گروهی فرستادم، پس...
‫کارن 8 ماه طول داد تا عروسی بگیره.
‫ما یه صبح انجامـش دادیم، ‫تازه قهوه هم گرفتم.
‫بیشتر از هر عروس دیگه‌ای ‫روی دستـم نوشته دارم.
‫- این یکی چی؟ ‫- آهنگ، آره. ولی اشکال نداره.
‫صبح نمی‌تونیم نوازنده پیدا کنیم، مگه نه؟
‫نه...
‫♪ آره، گاهی... ♪
‫♪ از دست دادن کنترل سختـه ♪
‫دیوونگیـه، فقط یه دونه پسر دارم، ‫و داری اینجوری عروسی می‌کنی.
‫متاسفم، مامان.
‫وقت نداشتم آماده شم. ‫کلوبِ بازی بودم.
‫ساندرا، خیلی خوشگل شدی.
‫آره، خب از خیلی از دوستام متنفرم، ‫پس جوری لباس می‌پوشم حالشون رو بگیرم.
‫خوش اومدین. ‫چیریو؟ هاریبو؟ معمولی یا تند.
‫یه تند برمی‌دارم.
‫انتخاب خوبیـه.
‫- سلام. ‫- سلام، جن.
‫- آره، می‌تونیم. ‫- نیکی.
‫خدای من! جن!
‫ببخشید، یکم عرق کردم. ‫مستقیم از یوگا اومدم.
‫- ولی می‌تونم روی حوله‌م بشینم. ‫- نه بابا.
‫تینکل رو آوردم. ‫اشکال نداره؟
‫- آره، اشکال نداره. ‫- و دوستـش.
‫سلام.
‫خیلی مهربونـه. ‫با هم خوب کنار میایم.
‫جین، فکر نمی‌کردم بیای،
‫چون 5 روز پیش اخراجـت کردم.
‫آره، کاملاً فراموشـش کردم.
‫نه، بهترین اتفاقیـه که ‫تاحالا برام افتاده.
‫من و تینکل یه کار باهم راه انداختیم.
‫- اسمـش جینکل‌ـه. ‫- خدای من، چه بامزه.
‫- کارتون چیـه؟ ‫- سرویس تحویل در محل،
‫برای محصولات ساختمانی ‫و تجهیزات سقف.
‫باشه! عالیـه!
‫خدای من، خیلی اضطراب دارم.
‫نداشته باش.
‫قطعاً چالش‌برانگیزه به خاطر ‫کمبود اطلاعات درمورد موجودی،
‫ولی چندتا خارجی استخدام می‌کنیم ‫کم کم پیشرفت می‌کنیم،
‫بستگی به بودجه‌مون داره.
‫درستـه. خب خیالـم راحت شد.
‫لعنتی، کجا بودی؟ ‫ده دقیقه دیگه نوبت‌مونـه.
‫چیه؟ خودتون اونارو مسئول انتخاب ‫لباس‌ها کردین، این مال شماست.
‫نباید میذاشتیم کتاب‌های قدیمی ‫که مامانـم داده رو بخونن.
‫چیزهای نژادپرستی رو خط زده بود
‫ولی چیزای جنسیت زده ‫رو جا گذاشته بود.
‫اشکال نداره، ‫عجیب شدیم ولی از نوع خوبـش.
‫نوع خوبـش.
‫ممنون، ساعت چنده؟
‫1:30. باید عجله کنیم.
‫زود باش، بیا انجامـش بدیم.
‫پاول خیلی به جغد علاقه داشت. ‫متاسفانه امیلی نداشت.
‫واسه همین بهم خورد.
‫اجازه هست؟
‫بله.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خب، این انتخاب جسورانه‌ایـه، نه؟ ‫- نه؟
‫آره.
‫فکر می‌کنیم دخترِ گلی رو ‫اشتباه فهمیده.
‫و مطمئن نیستیم قضیه‌ی ‫زرافه چیـه، ولی...
‫هی، بابا! ‫زود باش!
‫
‫- خوشگل شدی. ‫- ممنون.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبـم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اینا برای توئه.
‫فکر کنم شاید عجیب بودن ‫رو به آخرش رسوندیم.
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫نه، این دقیقاً همون جوریـه ‫که همیشه تصور می‌کردم.
‫خانم‌ها و آقایون، ‫امروز اینجا جمع شدیم تا شاهد...
‫- فقط سریع‌تر. ‫- ازدواج سریع امیلی و پاول باشیم.
‫- نیکی و جیسون. ‫- ببخشید.
‫نیکی و جیسون. ‫درکنار دوست‌ها و خانواده‌شون.
‫گمونم چندکلمه می‌خواین ‫به همدیگه بگین.
‫بله.
‫- من می‌خوام راستـش، آره. ‫- آره، تو بگو.
‫نیکی.
‫- از وقتی باهم آشنا شدیم... ‫- آره.
‫- می‌دونستم همیشه دوست خواهم داشت... ‫- درستـه.
‫- باشه، لبخندت... ‫- آره.
‫انرژیـت، شادی بی‌حدت، ‫مهربونی، شجاعت،
‫دلسوزی، فهم، شوخ طبعی‌ت.
‫خدای من.
‫نیکی، تو حرفی داری...
‫قابل اعتماد، رومانتیک، پاک، بامزه. ‫قیافه‌ت وقتی که می‌خندی.
‫قیافه‌ت.
‫- باشه. ‫- مشکلی نیست.
‫- می‌دونیم چه حسی بهم داریم. ‫- آره.
‫جیسون، نیکی رو به ‫همسری خودت می‌پذیری،
‫تا زندگیـت رو باهاش شریک شی،
‫تا بهش عشق، آسایش و حمایت بدی، ‫باوجود هر اتفاقی که در آینده بیفته؟
‫بله.
‫و نیکی، تو...
‫بله، آره.
‫این یه رسم سنتی‌ـه که ‫عروس و داماد حلقه رد و بدل کنن.
‫ما حلقه رد و بدل نمی‌کنیم.
‫مواظب باش، آره.
‫- جیسون! ‫- آفرین، رفیق.
‫
‫مطمئنی اندازه‌ست؟
‫اندازه‌ست.
‫- مطمئن نیستم این یکی اندازه باشه. ‫- باشه.
‫خب، اگه دوست دارین دفتر ثبت ‫رو امضا کنین، ازدواج‌تون رسمی می‌شه.
‫نه صبر کن، ببخشید. ‫می‌خوام یه چیز درست حسابی بگم.
‫خدای من، بلد نیستم ‫حرفِ درست بزنم.
‫هروقت درمورد خوشحال بودن حرف بزنی، ‫احمق به نظر میای.
‫مگه نه؟
‫ولی شاید خوشحال بودن یعنی ‫اهمیت ندی مردم فکر کنن احمقی یا نه.
‫پس می‌گم.
‫من خیلی عاشقـم.
‫و خیلی خوشحالـم.
‫♪ تا حالا بهت گفتم ♪
‫♪ در آغوش گرفتنـت چه حس خوبی داره ♪
‫♪ توصیف کردنـش آسون نیست ♪
‫
‫به نظرت باید بهشون بگیم ‫ما امیلی و پاول نیستیم؟
‫- نه، می‌خوام با جغد عکس بگیرم. ‫- باشه، مواظب باش.
‫♪ و با اینکه واقعاً دارم تلاش می‌کنم ♪ ‫♪ فکر کنم ممکنه بزنم زیر گریه ♪
‫نگاه‌ش کن.
‫♪ قلبـم نمی‌تونه حتی یه روز دیگه صبر کنه ♪
‫♪ وقتی منو می‌بوسی من فقط باید... ♪ ‫♪ منو می‌بوسی من فقط باید... ♪
‫♪ منو می‌بوسی فقط باید بگم ♪ ‫♪ عزیزم، دوست دارم ♪
‫♪ عزیزم، دوست دارم، ♪ ‫♪ در آغوش گرفتنـت رو دوست دارم... ♪
‫- تبریک می‌گم، عالی بود. ‫- ممنون.
‫درضمن، فکر کنم تونستم ‫یکم پول براتون دربیارم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫یه چیزی رو کوتاه کردم.
‫یه شرکت انتشاراتی کوچیک بود. ولی راستـش، ‫تاحالا انقدر حس سرزندگی نداشتم.
‫چه خوب، گشنمـه.
‫- این برای عروسیـه؟ ‫- نه، این ون برگر فروشیـه.
‫زودباش بیا دیگه.
‫هی، بچه‌ها. خیلی خوشحالیـم ‫که اونجا بودین تا شاهد عروسی باشین.
‫برای مدت کوتاهی میرین پیش ‫جان و جیلی، باشه؟
‫و ما میریم پیش قاضی، باشه؟
‫هراتفاقی افتاد، می‌خوایم بدونین، ‫ما دوستـون داریم.
‫- خیلی دوستـون داریم. ‫- خیلی.
‫خیلی، بیاین اینجا!
‫بچه‌ها، سلام. ‫الان وقت مناسبیـه؟
‫چون یادم رفت کادوی عروسی ‫رو بهتون بدم.
‫پس، میذارمـش همین‌جا.
‫باشه، زودباش. ‫بیا بریم.
‫مامان می‌شه اینا ‫و مافین‌ها رو ببری؟
‫نیکی، زودباش عزیزم.
‫آره، ببخشید.
‫- چیکار دارین می‌کنین؟ ‫- ما هم باهاتون میایم.
‫بفرما، رفیق. ‫چی می‌تونم بهتون بدم؟
‫ساندویچ سالمون دارین؟
‫متاسفانه آخرین دونه‌ش رو فروختیم، رفیق.
‫کوفته آرانچینو چی؟
‫اسکات، داری چیکار می‌کنی؟ ‫زودباش!
‫سروقت رسیدیم؟
‫از پسـش برمیاین.
‫نمی‌تونم ببینمـش.
‫فکر نکنم اومده باشه.
‫شاید هنوز...
‫خب، شاید نظرش عوض شده.
‫نه، اینجور به نظر نمیاد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- نمی‌فهمم، چرا ازمون متنفره؟ ‫- خب، به زودی می‌فهمیم.
‫دیگه وقتشـه.
‫آره، آره، وقتشـه.
‫- زودباش. ‫- باشه.
‫خب، کی رو اینجا داریم؟
‫جیسون راس.
‫بله، ممنون قربان.
‫چند وقته دارم سعی می‌کنم ‫یه راهی پیدا کنم
‫که بتونم به بهترین شکل توضیح بدم ‫این بچه‌ها چه ارزشی برامون دارن.
‫و چقدر ما رو تغییر دادن.
‫تنها چیزی که به ذهنـم می‌رسه بگم ‫اینه که وقتی بچه بودم،
‫توی ساحل بابام شلوار با پلیسه‌دار ‫و پیراهن دکمه‌دار می‌پوشید.
‫و الان با لباس جادوگری و چوب‌دستی ‫اون بیرون وایستاده،
‫که مطمئنـم اونا رو جدا جدا رفته خریده.
‫اونا توی 12 هفته انقدر تغییرمون دادن.
‫حالا، ما امروز ازدواج کردیم
‫چون نمی‌تونستیم تصور کنیم ‫بدون اونا ازدواج کنیم.
‫و راستـش دیگه هیچ کاری رو ‫نمی‌خوایم بدون اونا انجام بدیم.
‫و فقط همین رو می‌خواستم بگم.
‫درستـه، ممنون. ‫ولی فقط می‌خواستم اسمتـون رو تایید کنین.
‫اوه، درستـه.
‫پس، جیسون راس هستین؟
‫بله، قربان. مشخصاً خودم بودم ‫که صحبت کردم، ممنون.
‫- نیکی نیومن؟ ‫- بله.
‫و خانم بورلی رید.
‫بله.
‫باشه، خب ما برای پرنسس و تایلر ‫اینجا هستیم، همگی ممنون که اومدین.
‫گمونم یه بیانیه‌ی خانوادگی از ‫طرف خانوم رید هست، درستـه؟
‫- بله. ‫- خانم رید.
‫لعنتی، پوشه آورده.
‫اونا خونه ندارن، پول ندارن، ‫و مشکلِ قمار دارن.
‫ببخشید، اون پول توی بورس بود، ‫قمار نشده بود.
‫این یه اعتیاده، ایشون اعتیاد دارن.
‫ایشون اعتیاد ندارن.
‫اگه چیزیم باشه، ‫اونـه که همیشه به من می‌گه...
‫اون اعتیاد نداره.
‫لباس گرم تنِ پرنسس نمی‌کنن. ‫دکمه‌ی کت‌ش همیشه بازه.
‫اعتراض دارم، قربان. ‫کاپشن‌ش خیلی کلفتـه.
‫تایلر هیچ‌وقت دستکش ‫دستـش نمی‌کنه.
‫ببخشید، نه. ‫بیرون دستکش دستـش نمی‌کنه
‫چون نمی‌خواد دستکش‌هاش ‫سردشون شه.
‫خیلی بد رانندگی می‌کنه، مثل ایتالیایی‌ها. ‫احتمالاً به خاطر اعتیاده.
‫- خب، ببخشید... ‫- بشینین.
‫- این مناظره‌ی رپ نیست. ‫- ولی ما آدمای خوبی هستیم.
‫زیادی خوبـن! ‫به اندازه‌ی کافی قوی نیستن.
‫ما قوی‌ایم، ما قوی‌ایم. ‫من تتو دارم.
‫بله؟
‫ببخشید، بدون اینکه بدونم ‫چی می‌خوام بگم بلند شدم.
‫خب، این خیلی خوب داره پیش میره.
‫- نمی‌خوام پیش اونا باشن. ‫- چرا؟
‫دخترم رو از دست دادم. ‫اونا رو هم از دست نمیدم.
‫فکر می‌کنی ما همچین چیزی می‌خوایم؟
‫فکر کنم بهتره یه استراحت بکنیم، ‫و هرکی بره یه گوشه.
‫اون از ما متنفر نیست.
‫فقط عاشق اوناست.
‫هی! اومدین.
‫من میرم دستشویی، عزیزم. ‫باشه؟
‫خب، بچه‌ها!
‫می‌دونم از دست دادن ‫این بچه‌ها چه حسی داره.
‫دیگه هیچکس کسی رو ‫از دست نمی‌ده.
‫اونا هیچ‌وقت فقط مالِ ما نمی‌شن.
‫می‌خوایم توی زندگی‌شون باشی.
‫تایلر! چی بهت گفتم؟ ‫چی بهت گفتم، تایلر؟
‫ولی فقط دومین مادربزرگ ‫ترسناک میشی.
‫گرگ! تو گرگی.
‫باید به این فکر کنم که اگه دخترم بود ‫چی براشون می‌خواست.
‫و نمی‌دونم.
‫- نیک باید برگردیم داخل، عزیزم. ‫- آره.
‫به نظرم باید برگردی داخل، ‫و هرچی می‌خوای بگی.
‫چون تو مادربزرگ‌شونی، ‫و می‌تونی هرکاری دوست داری بکنی.
‫
‫چی بهت گفتم؟ ‫ساکت باش.
‫خب، گمونم همه یه استراحتی کردیم.
‫خانم رید گفتین دوست دارین ادامه بدین.
‫بله.
‫[ما پشت درِ خونمـون]
‫فکر کنم شاید اگه دخترم بود ‫همین رو می‌خواست.
‫دخترم.
‫فکر کنم برای همین اسمـش ‫رو گذاشت پرنسس.
‫چون پرنسس‌ها نجات پیدا می‌کنن.
‫فقط مراقب‌شون باشین.
‫باید دست‌هامون رو بیاریم پایین.
‫اینطور به نظر میاد که ‫محکومیت‌مون لغو شده.
‫زودباشین بیاین!
‫آره!
‫
‫زرافه‌ها سنگینـن!
‫نگاه‌شون کن!
‫اولش معلوم نبود چی میشه، آره.
‫- بیا با همه آشنا شو. ‫- نمی‌تونم عزیزم.
‫- نه، واقعاً دوست داریم. ‫- نه.
‫خیلی خب، باشه. ‫خیلی خب.
‫آفرین.
‫ممنون.
‫همگی، ایشون بِو هستن.
‫- سلام، بو! ‫- سلام، بو.
‫- بو، اینم همگی. ‫- سلام به همگی.
‫خب، اینم از این.
‫- پایانِ یک شروع. ‫- آره.
‫گمونم دیگه اوضاع این شکلیـه.
‫ناراحتـم که توی این خونه نمیمونیم.
‫- کجا قراره بریم؟ ‫- نمیدونم.
‫نمی‌دونم، ولی هرلحظه‌ش ‫کنارت هستم، باشه؟
‫باید شروع کنیم وسایل رو ‫بذاریم توی جعبه.
‫باشه.
‫- موفق باشی، بعداً می‌بینمـت. ‫- بامزه. خیلی بامزه‌ای.
‫- جیس، واسه همین کلیدهات رو گم می‌کنی. ‫- مال من نیستن.
‫- مال من توی جیبمـه. ‫- کلیدهای من نیستن.
‫- کلید ساختی؟ ‫- نه.
‫باز می‌شه.
‫عجیبـه.
‫هروقت فرصت کردین ‫می‌تونیم درمورد اجاره حرف بزنیم.
‫از فروش خونه یه مقدار پول داشتم، ‫و یه منبع درآمد جدید لازم داشتم.
‫البته وقتی لارن 21 ساله‌ش شه، ‫ازتون می‌خوام تخلیه کنین.
‫فردی.
‫ببین، من این عادت رو دارم
‫که بعد از اینکه آدما از زندگیـم رفتن ‫تازه می‌فهمم چقدر دوسـشون دارم.
‫پس، به نظرم بهترین حالت اینه که ‫شما دوتا همون جایی که هستین بمونین.
‫اجاره اول هر ماه، باشه؟
‫
‫[گوشه‌های تاریک، ‫رمانی از کارن نیومن]
‫[اخبار اقتصادی]
‫[شرکت انتشارات فارادی ‫ورشکست شد.]
‫منو میگن.
‫آره.
‫باشه، بچه‌ها. ‫دارم میام.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از تـارا «