W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫به تایلر می‌گی کامپیوتر بِو رو راه انداختم؟
‫آره.
‫وای!
‫بِو توی سایت دوست‌یابی بوده؟ ‫جیس؟
‫می‌دونستی بِو توی سایت دوست‌یابی بوده؟
‫خب، مبارکش باشه.
‫آخ ببین.
‫دلم برای قرارهای عاشقانه تنگ شده.
‫ما هنوز ذوقِ اینو داریم ‫که با هم وقت بگذرونیم؟
‫که مثلاً چیزهای جدید در مورد همدیگه پیدا کنیم.
‫من دیگه سیزده سال بعد از زندگی مشترکم ‫چیز خوبی در مورد تو پیدا نمی‌کنم. غیر از اینه؟
‫آخه اگه خوب بود که ‫زودتر از اینا بروز می‌دادی.
‫جیسون.
‫باشه بابا. پس بیا امشب ‫یه پیتزایی چیزی سفارش بدیم. خوبه؟
‫نه، منظورم اینه که با همدیگه وقت بگذرونیم.
‫مثلاً بریم بیرون یه جایی.
‫- بیرون؟ ‫- آره، بیرون.
‫چرا؟ تنها دلیلِ بیرون‌رفتن ‫اینه که با یکی بری سرِ قرار و پیشش بمونی.
‫ما این کار رو کردیم. برنده شدیم!
‫این جایزه‌مونه. ما برنده‌ایم.
‫نمی‌خوام برم بیرون پیش بازنده‌ها. ‫نه، مرسی.
‫ولی یه نکته‌ای بگم: ‫ خیلی از دفعۀ قبلی آروم‌تر کوبوند.
‫- این خودش پیشرفت حساب می‌شه، نیک. ‫- یه چیزیش شده.
‫دیروز از دستم عصبانی شد ‫چون ظاهراً وقتی چایی می‌خورم می‌گم «اه».
‫- چی؟ ‫- وقتی چایی می‌خورم می‌گم «اه»
‫و ظاهراً «غیر ضروری» و «نمایشی»ـه.
‫خیلی‌خب.
‫بله، شازده اومد.
‫خوبی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫وای نه.
‫جیس، جیس، بیا اینجا.
‫- بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا. ‫- چرا؟ باز چی شده؟
‫- یه نفر بهش پیام داده. وای نه! ‫- نگو!!!
‫- قراره با یکی بره سرِ قرار. ‫- وای خدا.
‫امشب!
‫ولی نمی‌تونه بره چون مُرده.
‫آره، آره. اینو می‌دونم، آره. ‫خیلی‌خب.
‫- جورجِ بی‌چاره. ‫- باید بهش پیام بدیم، نه؟
‫- نه، چی‌کار می‌کنی؟ ‫- خب، باید بهش خبر بدیم.
‫نه، نباید این کار رو بکنی. ‫ببین چقدر به هم پیام دادن.
‫همدیگه رو می‌شناسیم. ‫نمی‌شه پیام بدیم: «سلام، اون مُرده.»
‫خب...
‫باید حضوری باهاش آشنا بشیم.
‫- الآن داری چی‌کار می‌کنی؟ چیه؟ ‫- دارم قرار رو تأیید می‌کنم.
‫- چی چی؟ ‫- نمی‌شه که بپیچونمش.
‫داری خودتو جای یه زنِ مُرده جا می‌زنی. ‫مگه روحشی؟
‫جیس، لازم نیست تو بیای.
‫می‌خواد ببرتمون رستوران «سرافینا».
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫حقیقت ساده اینه که زنجیرۀ تأمین ‫الآن خیلی ساده شده.
‫انتقال آلودگی اجتناب‌ناپذیرـه.
‫مثلاً برچسب‌زدن روی غذاها.
‫می‌دونی، عملی برای محدودیتِ مسئولیت‌ـه،
‫نه برای سلامتِ عموم مردم، ‫که البته قصدشون برعکس بوده.
‫بگذریم؛ مقاله رو برات می‌فرستم.
‫وای خدا! ‫کی گذاشته یه پنگوئن توی خونه آزاد بگرده؟
‫یکی زنگ بزنه پلیسِ پنگوئـ... ‫عه، تویی.
‫کجا بودی؟
‫رفتم توی باغ قدم بزنم ‫ولی یه‌کم خسته شدم.
‫می‌فهمم. ‫کلش رو نمی‌شه با یه مرحله پیاده‌روی رفت، نه؟
‫تو اینو می‌دونی، مگه نه استیوی؟
‫مثل خونۀ قدیمی‌مون نیست.
‫اگه بری توی باغ قدم بزنی
‫باید با خودت آب هم ببری، ‫چون ممکنه یه موقع گُم شی.
‫باشه.
‫برای «روز جهانی کرۀ زمین» هیجان‌زده‌ای، عزیزم؟
‫یادت نره با ماشین برقی بری.
‫و تو رو خدا بهشون نگو توی شرکت نفت کار می‌کنی.
‫یا اینکه خونۀ بزرگی داری. ‫یا اینکه تعطیلات داری.
‫یا هر چیزی که قبل از سال ۲۰۱۰ ‫شاید پُزشون رو می‌دادی
‫الآن بهشون اشاره نکن.
‫اطاعت!
‫آره، برو جلو. برو جلو. همینو برو راست.
‫یالا، یک و دو کن. ‫یک و دو کن، همون‌جوری که تمرین کردیم.
‫هویج نگینی می‌خوری؟
‫ساعت ۱۰:۳۰ صبحه.
‫آره، دوست دارم روزی پنج‌تام رو ‫زود بخورم.
‫اون‌وقت تا آخر روز دیگه راحتم.
‫می‌شه یه سؤالی ازت بپرسم؟
‫تو و هیلی چند وقت یه‌بار می‌رید بیرون؟ ‫یعنی برای قرارِ عاشقانه.
‫- بیرون؟ ‫- آره، بیرون.
‫- چرا باید بریم بیرون؟ ما که مجرد نیستیم. ‫- دقیقاً!
‫مردم می‌رن بیرون که نامزد کنن.
‫دلیلِ هر چی که بگی، عشق و عاشقیه.
‫فکر کردی خیلی‌ها به سفال‌گری علاقه دارن؟
‫بی‌خیال. ‫ملت برای عشق و عاشقی می‌رن کلاس سفال‌گری.
‫اگه ازش یه کوزۀ شیر هم عایدت بشه، ‫نازِ شَستت.
‫ببین، این روزها توی کافه‌ها کاناپه می‌ذارن
‫تا بیرون‌رفتن شبیه توی خونه‌موندن بشه.
‫آخه... خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫من با هیلی نِشستم توی خونه.
‫تو ازمون می‌خوای دیگه حرف نزنیم، ‫لباس‌هامون رو بپوشیم،
‫بریم توی خیابون، سوار اتوبوس شیم،
‫۲۰ دقیقه توی اون اتوبوس بشینیم،
‫۵ کیلومتر اون‌طرف‌تر از جایی که ‫ازش حرکت کردیم...
‫بشینیم و دوباره حرف بزنیم؟
‫ایدۀ مزخرفیه.
‫- گل گفتی. ‫- ضمناً اجاره خونه‌ام اون‌قدر بالاست
‫دوست دارم تا حدی که می‌شه خونه بمونم. ‫پولم حیف نشه.
‫- درکت می‌کنم، رفیق. ‫- اینجا رو ببین.
‫آره، آره، آره، برو! ‫آره، جورج جون!
‫همینه! این شد یه چیز!
‫رفیق؟ ببخشید... رفیق؟ عذر می‌خوام، سلام.
‫به‌نظرت راهی داره که پسرهای ما هم برن توی زمین؟
‫چون در غیر این‌صورت ما صرفاً دوتا مَردیم ‫که بغل زمین وایستادن و به بچه‌ها زُل می‌زنن.
‫- می‌گیری منظورم رو؟ ‫- ببین...
‫ازشون خواستم اونایی که کمتر هماهنگن رو
‫یه گروه مجزا کنن ولی نمی‌کنن.
‫آخه ما خودمون قبلاً اونایی که کمتر هماهنگن رو ‫جدا کردیم و ازشون یه گروه ساختیم.
‫اسم‌شون رو گذاشتیم «بچه‌ها».
‫خیلی‌خب، تایلر، تئو، یالا! برید داخل.
‫آره، همینه. یالا پسرها.
‫- لیلی، جورج. ‫- برو بریم.
‫ایول، پسرم.
‫خوش بگذرونید.
‫خیلی‌خب، پسرها. ‫یالا، جمع شید.
‫بازی تموم شد. خسته نباشید.
‫- بیاید اینجا، پسرها. ‫- خوبه تایلر. آره، حرکات کششی برو.
‫احتیاط شرط عقله، رفیق.
‫آفرین، پسرم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کت رید اینجاست؟
‫- وقت قبلی گرفتی؟ ‫- نه راستش، ولی نیازی ندارم.
‫من دخترشم.
‫پنج سالَم بود که ولم کرد رفت ‫و حقمه دلیل این کارش رو بدونم.
‫باشه.
‫کت؟
‫خیلی‌خب. ولش کن.
‫فقط اینا رو برمی‌دارم.
‫[کت رید - آرایشگر]
‫آره، رو مُخه.
‫خب، راه دیگه‌ای برای قورت‌دادنش بلد نیستم.
‫قطعاً رو مُخه.
‫- چه خوشگل. ‫- آره.
‫- قیمتش خیلی معقول‌ـه. ‫- گرونه!
‫یالا، برش دار.
‫نه، کلاً یه‌بار می‌پوشمش.
‫- می‌شه یه سؤالی ازت بپرسم؟ ‫- آره.
‫تو و اسکات چقدر با هم وقت می‌گذرونید؟
‫- حدود چهار یا پنج شب در هفته. ‫- واقعاً؟
‫ما در حال حاضر کم پیش میاد توی یه اتاق باشیم.
‫آره، ولی یادت نره ما خونه‌مون ‫از خونۀ شما بزرگتره.
‫توی خونۀ شما حتی وقتی ‫توی اتاق‌های متفاوتی باشید
‫احتمالاً از ما به هم نزدیکترید
‫نسبت به وقتی که ‫ما توی دو طرفِ مختلفِ هال هستیم.
‫صحیح. آره، از این نظر خوش‌شانسیم.
‫خیلی‌خب، می‌خرمش.
‫می‌خرمش و برچسبش رو نمی‌کَنم ‫چون شاید دوشنبه بیام پسش بدم.
‫فقط باید روی عرق‌نکردن تمرکز کنم.
‫می‌شه امشب مراقب بچه‌هام باشی؟
‫- چی؟ ‫- خواهش می‌کنم!
‫اصلاً نیازی به مراقبت دارن؟
‫آخه دیگه بزرگ شدن.
‫استیوی الآن پیراهن‌های مدرسه‌اش رو ‫خودش اتو می‌کنه.
‫و خودجوش شروع کرد به نخ دندون کشیدن.
‫بله، گفته بودی.
‫پرنسس در حال حاضر روحیه‌اش شکننده‌ست
‫و فکر می‌کنه توی این مواقع ‫باید تنها باشه
‫ولی کارن، می‌دونم که نباید تنها باشه.
‫- قبول! ‫- ایول.
‫حالا جیسون شب می‌خواد ببرتت کجا؟
‫نه. با جیسون نمی‌رم. با جورج می‌رم.
‫جورج؟
‫آره، قطعاً می‌گم به‌به!
‫شاید بهتر باشه دفعۀ بعدی ‫یه ذره «پنیر پارمیجانو» هم توش بریزی.
‫فکر می‌کنم یه طعمِ یه مقدار قوی‌تری بهش بده. ‫می‌دونی؟
‫ولی چاشنی‌زنی‌ات حرف نداره.
‫- امروز خوش گذشت؟ ‫- آره.
‫آره؟
‫کدوم لحظه رو بیشتر دوست داشتی؟
‫وقتی نقاشی‌های دنیا رو کشیدیم.
‫آره! خب، نشونم بده.
‫می‌تونیم بزنیمش روی یخچال، مگه نه؟
‫ببینم.
‫این... این چیه؟
‫خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫- تیپم خیلی بد شده؟ ‫- صبر کن. جوابش رو می‌دونم ها!
‫- از لباسم خوشت میاد؟ ‫- آره.
‫این لباس همیشه بهت می‌اومد.
‫سلام، باید یه رزرو با سم جورج انجام شده باشه.
‫- بله هست. لطفاً دنبالم بیاید. ‫- خیلی‌خب، ممنون.
‫جیس. نِگاش کن.
‫ببین چه تیپی برای قرارمون زده.
‫تکرار می‌کنم، قرارِ ما نیست.
‫سلام جورج. ‫اومدی بِو رو ببینی؟
‫سلام.
‫اگه اشکالی نداره می‌خواستم بگم ‫خیلی از عکس‌هات خوشگل‌تری.
‫عه، نه. ممنون. ‫نه، من نیکی‌ام. از دوست‌های بِو.
‫اون نمی‌تونه بیاد.
‫آره، اون نمی‌تونه بیاد...
‫واقعاً متأسفم، جورج. ‫بِو مُرد.
‫ولی امروز صبح بهم ایمیل داد.
‫پیشنهادِ قرارت رو من قبول کردم ‫چون می‌خواستیم حضوری بهت بگیم.
‫متأسفم.
‫مُرد؟
‫- آره. ‫- دو سه هفته پیش، رفیق.
‫آره. آره، اون فوت کرد.
‫خب... به گمونم توی سنّ ما عادی باشه.
‫برای همین همیشه سعی می‌کنم ‫جایی رو رزرو کنم که زیرِ یک هفته نوبتم برسه.
‫- نوشیدنی‌تون، آقا. ‫- بهم ملحق می‌شید؟
‫اون...
‫نه، باید بریم.
‫این نوشیدنی برای این درست شده ‫که زن‌های زیبا بخورنش.
‫نه بابا...
‫الآن یه‌کم خستگی روی قیافه‌ام تأثیر گذاشته.
‫اینجا سیگار کشیدن ممنوعه ولی می‌ترسم ‫از حرارتِ زیباییِ تو، آب‌پاش‌ها فعال بشن.
‫جیس، برو یه صندلی برای خودت بیار. ‫این‌قدر اذیت نکن.
‫کجا برم آخه؟
‫خب، پیتزا تا نیم ساعت دیگه می‌رسه، بچه‌ها.
‫باشه.
‫تایلر. با اون فاصله چشم‌هات ضعیف می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم. ‫خب، چی‌کار کنیم؟
‫خدایا. نمی‌دونم. ‫یه مدتی هست که از بچه‌ها مراقبت نکردم.
‫آخرین بار میلک‌شیک درست کردیم
‫و توی هال، خونۀ بالشتی درست کردیم.
‫واقعاً مجبور نیستی بمونی. ‫من که بچه نیستم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫من عاشق دخترمم ولی بعضی وقتا ‫خوبه با کسی که ۵ سالش نیست صحبت کنم.
‫موتسارت ۵ سالش بوده که ‫اولین سمفونی‌اش رو نوشته.
‫خب، موتسارت همه‌مون رو احمق جلوه داده.
‫بچه‌داری از یه بچۀ پنج ساله سخته؟
‫نه. منظورم این بود که حرف‌زدن با یه آدم بزرگ ‫حس خوبی داره.
‫خوبی؟
‫- اوکی، خب... ‫- مامانم پنج سالَم بود که ولم کرد. همین دیگه.
‫صحیح.
‫می‌دونی، اگه یه موقع لازم بود با یکی صحبت کنی، ‫حرف‌هامون بین خودمون می‌مونه.
‫حافظه‌ام به‌طرز اعجاب‌آوری بَده ‫و تعداد دوست‌هام خیلی کمه.
‫باشه.
‫به اونی که اونجاست چی می‌گن؟
‫این؟
‫این یه پُلیورـه.
‫بله. چه راحته.
‫آره.
‫فکر کنم یه زمان یه دونه از اونا پوشیدم.
‫کولونوسکوپی کرده بودم
‫و وقتی هنوز تحت‌تأثیر آرام‌بخش بودم ‫دخترم از اینا تنم کرد.
‫- خب دیگه، ما باید... ‫- سلام.
‫ما باید کم‌کم بریم. مگه نه؟
‫می‌خواستم از جفت‌تون ‫برای این عصر دل‌انگیز تشکر کنم.
‫خدا رو شکر می‌کنم که حداقل ‫یه بخشی از برنامه‌هام رو اجرا کردم.
‫عه، جورج، برنامۀ دیگه‌ای هم داشتی؟
‫فکر کردی قرارمون فقط همین بود؟
‫عزیزم، داروهام تازه تأثیرشون رو گذاشتن.
‫- اوکی، خب، داره دیروقت می‌شه، پس... ‫- جورج.
‫- ببخشید که جا نبود بیای جلو. ‫- بله.
‫داری منو کجا می‌بری؟
‫واقعاً توی هوای گرگ‌ومیش می‌درخشی، عزیزم.
‫- ساعت ۵:۳۰ عصرـه. ‫- از مزایای آب‌مروارید اینه که...
‫به چیزهای مختلف یه درخششِ سوسوکننده ‫به سبک دوران طلاییِ هالیوود می‌دن.
‫عوضی!
‫می‌تونی رانندگی کنی، رفیق؟
‫در جست‌وجوی زندگی، ‫به مرگ خیلی نزدیک می‌شیم.
‫چی؟ تو...
‫رفتی دنبال تمام کت ریدهای لندن؟
‫نه، یه پروسۀ غربال‌گری داشتم.
‫ولی تجربۀ خوبی نبود. ‫جشن تکلیفِ یه دختره رو خراب کردم.
‫چرا الآن؟
‫می‌دونی، بعد از این همه وقت.
‫فکر می‌کردم وقتی بِو مُرد برمی‌گرده.
‫و وقتی برنگشت
‫می‌دونستم هیچ‌وقت برنمی‌گرده و باید پیداش کنم.
‫به جیسون و نیکی گفتی؟
‫نه، نیکی خیلی ناراحت می‌شه.
‫خب، می‌دونی، اون همیشه ناراحته.
‫فقط باید نادیده بگیری‌اش. ‫مثل زندگی‌کردن کنارِ یه خیابون پُر رفت‌وآمد.
‫خب، دیگه حالا تموم شد. ‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫پرنسس، بیا بغلم.
‫خب، چی‌کار می‌کنم برات بکنم؟
‫[کلوپ ریوولی بالروم]
‫سلام خانم.
‫خوش‌برگشتی، آقا. ‫سلام خانم.
‫ببخشید آقا. ‫برای مراسم، داشتنِ کُت الزامی‌ـه.
‫الآن واقعاً این از اون چیزی که ‫پوشیده بودم بهتر شد؟
‫بله.
‫- بله. ‫- آره. خیلی بهتره.
‫خیلی بهتره.
‫خانم‌ها و آقایون، ‫لطفاً با همراه‌هاتون بیاید وسط.
‫برنامۀ بعدی، اجرای تندـه.
‫نوش جان، رفیق.
‫آروم... خب.
‫- اجرای تند خیلی زحمت می‌خواد. ‫- جدی؟
‫اون خیلی مهربونه.
‫- چند دقیقه پیش یه جوکِ ضد آلمانی گفت. ‫- آره، ولی فکر کنم می‌خواست طعنه‌آمیز باشه.
‫- فکر کنم بعدش چشمک زد. ‫- خیلی‌خب.
‫جیس، اون محافظ پاشنه آورده.
‫برای پاهای زنی که تا حالا ندیده‌اش، ‫محافظ پاشنه آورده.
‫چقدر امیدوار. چقدر متعهد.
‫قرارهای عاشقانه قبلاً مثل مراسم بودن. ‫برای شخص مقابل چرب‌زبونی می‌کردی.
‫یه نکته‌ای در مورد چرب‌زبونی هست، خب؟
‫هر کسی که تا حالا برات چرب‌زبونی کرده ‫می‌خواسته یه کاری براش انجام بدی.
‫- نه. ‫- چرا.
‫چرب‌زبونیِ واقعی یعنی کاری کنی که ‫فرد مقابل حس خاص‌بودن بهش دست بده.
‫بی‌صبرانه منتظرم که...
‫چیه؟ چی شد؟
‫- اجرای والس‌ـه. ‫- برو پس.
‫شنیدم یارو زن نداره.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫آره! دقیقاً. ‫نیازی نیست با صدا نفست رو بدی بیرون.
‫آره والا.
‫نمی‌دونم چرا این‌جوری می‌کنه.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫- خب، اگه حرفی داری... ‫- بذار فقط بریم خونه، باشه؟
‫جورج؟
‫جورج؟ جورج، وایستادیم!
‫عه، وایستادیم؟ رسیدیم خونه؟
‫نه، فکر کنم ماشین خراب شد.
‫آره، پیش میاد.
‫اون...؟
‫فرضیه‌ام در مورد ژاپنی‌ها رو بهتون گفتم؟
‫هِی! چرا نمی‌خوابی؟
‫خوبی؟ می‌خوای چراغ رو روشن کنم؟ ‫تا یه‌کم تاریکیِ دوستانه‌تری باشه؟
‫وضعیت اورژانسیِ آب‌وهوایی چیه؟
‫از کجا شنیدی؟
‫[روز جهانی کرۀ زمین مبارک] ‫[امسال در این روز چه‌کار می‌کنید؟]
‫اگه چراغ رو روشن بذاریم، ‫برای حیوون‌ها ضرر داره.
‫نه، فکر کنم اشکالی نداشته باشه.
‫باشه.
‫خب، گوش کن.
‫لازم نیست نگران هیچ‌کدوم از این چیزا باشی.
‫کلی آدم اون بیرون هست ‫که دارن کلی زحمت می‌کشن
‫- که مطمئن بشن همه‌چیز خوبه. ‫- تو هم همین‌طور؟
‫همه‌مون تلاش‌مون رو می‌کنیم.
‫وقتی سیل میاد، حیوون‌ها غرق می‌شن؟
‫یه داستان بخونیم؟
‫آره؟ بذار ببینم. چی داریم؟
‫«کی درخت من را بُرد.» ‫خیلی‌خب.
‫«سنجابی که...»
‫[سنجابی که بازیافت نکرد.]
‫[آخرین خرس قطبی]
‫خیلی‌خب.
‫برم کتاب «خانم جوجه‌تیغی» رو بیارم؟
‫آره؟ یه چیزی بخونم که مال قبل از جنگه؟ ‫آره؟ خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫تنهایی نمی‌تونم هُل بدم.
‫اون ۷۶ سالشه.
‫گفتم مثلاً تو کمک کنی.
‫نه، من نمی‌کنم. ‫کثیف می‌شم.
‫خب پس.
‫باشه. پس بیاید تا صبح همین‌جا بشینیم، رواله؟
‫اون‌جوری شاید مجبور شدی باهام وقت بگذرونی. ‫با عرض پوزش.
‫چه کابوسی بشه!
‫جورج؟ جورج، می‌شه یه لحظه سمعک‌ات رو کم کنی؟
‫- آخه... یه صحبتی با هم داریم. ‫- آره، اختیار دارید.
‫الآن تنهای تنهایید، عزیزم.
‫از سرِ شب تا حالا دو دقیقه ندیدمت.
‫ببین، شاید یه‌کم زیاده‌روی کرده باشم
‫ولی واقعاً حس خوبی داشت با کسی وقت گذروندم ‫که داشت برای خوش‌گذرونی‌ام زحمت می‌کشید.
‫مردم به منم می‌گن خوش‌تیپ و دلربا، می‌دونی؟
‫آره، ولی دلیلش اینه که قدّت بلنده ‫و زن‌ها گیج می‌شن.
‫ضمناً برای خوش‌گذرونی‌ات زحمت می‌کشم.
‫اینکه وقتی روی کاناپه نِشستیم ‫سرت رو به چپ بچرخونی
‫زحمت‌کشیدن نیست، جیس.
‫مگه از خونه‌موندن و ریلکس‌کردن خوشت نمی‌اومد؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- چرا، خوشم میاد.
‫معلومه که خوشم میاد، ولی...
‫توی اون خونه قبلاً فقط خودمون دوتا بودیم.
‫الآن توی اون خونه، آدمای دیگه‌ای هستیم.
‫باید بریم بیرون، ‫یه جایی که بتونیم خودمون دوتا باشیم.
‫یه جایی که مثل همۀ آدما باشیم ‫و یادمون باشه همدیگه رو ببینیم.
‫من صرفاً یه موزیکِ پس‌زمینه نیستم، جیس.
‫- لازم به این دارم که ببینی‌ام. ‫- از دستِ این عبارت‌هات، نیکی.
‫ولش کن.
‫جورج؟ جورج، می‌تونی سمعک‌ات رو...
‫متأسفانه ممکنه بین‌تون اختلاف انداخته باشم. ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫نه، فکر نکنم رفیق، ولی ممنون.
‫با لیندای عزیزم ۴۳ سال زندگی مشترک داشتم. ‫احتمالاً یکی دوتا نکته بلد باشم.
‫لیندا چی شد، جورج؟
‫از دست دادمش. ‫فوت کرد.
‫جورج، متأسفم.
‫متأسفم، رفیق.
‫بگید چطور با هم آشنا شدین.
‫۱۳ سال پیش آشنا شدیم.
‫و...
‫اولین باری که دستِ همدیگه رو گرفتیم ‫پیش خودم گفتم: «این خودشه.»
‫«این آخرین مَردیه که می‌ذارم دستم رو بگیره.»
‫خب، من اون‌موقع با یکی دیگه هم می‌رفتم سرِ قرار
‫پس تجربۀ من خیلی هم این‌جوری نبود.
‫باشه، خیلی‌خب، جیس، اشکالی نداره.
‫- اگه نمی‌خوای بگی نگو. ‫- شده بود تمام فکر و ذکرم، جورج.
‫تمام فکر و ذکرم!
‫دلم می‌خواست همه‌چیز رو در موردش بدونم.
‫دلم می‌خواست گروه خونی‌اش رو بدونم.
‫دلم می‌خواست بدونم «پاپریکا» ‫مزه‌اش برای اون هم مثل منه.
‫دلم می‌خواست طرح کلاس دبستانش رو بدونم.
‫هنوزم تمام فکر و ذکرم درگیرشه.
‫درگیرِ کل وجودش.
‫حتی دست‌خطِ کوفتی‌اش هم برام جذابه.
‫خیلی‌خب. بهتر شد.
‫نعمتیه که آدم کسی رو داشته باشه ‫که بتونه باهاش مهربون باشه.
‫بله.
‫ولی بعضی وقتا یادم می‌ره ببینمت
‫چون...
‫تو الآن یه حسی.
‫چه‌جور حسی؟
‫مثل نور گرم.
‫حالا می‌شه لطفاً کمک کنی ‫این ماشین وامونده رو هُل بدیم؟
‫نه، نمی‌تونم. ‫لباسم خراب می‌شه.
‫برچسبش رو نگه داشتم. ‫می‌خواستم پسش بدم.
‫چی؟ چرا؟
‫خب، چون دیگه قرار نیست بپوشمش که. ‫غیر از اینه؟
‫بذار یه نگاه بندازم.
‫صبر کن، نه، چی‌کار کـ... ‫جیس؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫حتماً دوباره می‌پوشی‌اش. خب؟
‫بسیار خب.
‫بیا دیگه!
‫خب.
‫- حاضر؟ ‫- خیلی‌خب.
‫- حاضر؟ یک، دو، سه، حالا! ‫- آره. دو، سه...
‫حاضر؟ راه می‌افتیم!
‫سوار شدیم! برو، برو.
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫خب، شام رو می‌ریم رستوران «سرافینا»، ‫بعدش هم می‌ریم کلوپ «ریوولی بالروم».
‫[آخرین خرس قطبی]
‫[پیام‌های دریافتی]
‫[پال: بِو عزیز، هنوز پایۀ برنامۀ فردا هستی؟]
‫[یه میز توی رستوران «رانی اسکات» رزرو کردم.]
‫وای نه!
‫[پالِ عزیز، بی‌صبرانه منتظر دیدنت هستم.]
‫از دست تو، بِو!
‫[متأسفم، اون مُرده]
‫[پیام ارسال شد.]
‫[کت رید - با شغل‌های مختلف]
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»