W W W . M O V I E S H O . C O M
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خبر هیجان‌انگیز!
‫امروز یه قسمت ویژه ‫برای پادکستـم ضبط می‌کنم.
‫واقعاً به پادکست نیازی داری، اسکات؟
‫اگه قراره توی اقیانوس اطلس قایق‌رانی کنی،
‫برای هم‌صحبتی به پادکست نیاز داری.
‫در حد قایق مهمـه.
‫درضمن، فکر می‌کنم برنامه‌های پشت صحنه
‫یکی از خلاقیت‌های پرطرفدار ‫اکسپرسونیستیِ آلمان‌ـه.
‫درضمن، دنبال‌کننده‌های ویژه مثل تو ‫یه توت بگ مجانی هدیه می‌گیرن.
‫[اسکات از اقیانوس اطلس]
‫اسکات، من...
‫من نمی‌تونم با کیفی که عکس شوهرم روشه ‫توی شهر بچرخم.
‫واقعاً؟
‫باشه، من دیگه می‌رم.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- آره.
‫دوستـت دارم.
‫پسر خوبی باش.
‫[اسکات از اقیانوس اطلس]
‫اسکات!
‫به «اسکیپ ورلد» خوش اومدین، ‫دنیایی پر از رمز و راز و خوش‌گذرونی
‫- در قلب لندن. ‫- کلی! کلی! خیارشور! خیارشور!
‫کلمه‌ی امن رو گفت. ‫شنیدی دیگه، پس تمومش کن.
‫بچه‌ها ما درموردش صحبت کردیم. ‫دوست‌ها نباید کلمه‌ی امن داشته باشن.
‫خیلی‌خب، بسه، بس کنین.
‫نمی‌دونم چرا این کار رو می‌کنم. ‫من حتی از بچه‌ها خوشم هم نمیاد.
‫از بچه‌های خودم هم بعضی‌اوقات خوشم میاد.
‫ببین، خودت که بازی شنبه رو دیدی.
‫باید یه راهی پیدا کنن که بتونن باهم کار کنن
‫بدون اینکه به دعوا ختم شه.
‫و من فکر می‌کنم اتاق فرار ‫کمک‌شون می‌کنه.
‫کلی! بیا پایین!
‫یا کمک‌شون نمی‌کنه و همه‌شون اونجا می‌میرن. ‫درهرصورت مشکل حل می‌شه.
‫به بانک مرکزی پایتخت خوش اومدین.
‫- آره! ‫- من راهنماتون هستم
‫و اینجام تا کمک‌تون کنم ‫بزرگ‌ترین سرقت تاریخ رو انجام بدین.
‫این شغلتـه؟
‫- آره. ‫- مکس مودب باش، باشه؟
‫وقتی درها بسته شن ۶۰ دقیقه وقت دارین
‫تا قبل از اینکه دوربین‌ها دوباره فعال شه ‫به گاوصندوق برسین و طلا رو بدزدین.
‫- اون کارت‌آویزتـه؟ ‫- مکس.
‫- آره، مشخصاً. ‫- اون کارت‌آویز رو خیلی دوست داری؟
‫- مایکل. ‫- معلومه اون کارت‌آویز رو دوست داره.
‫- مایکل. ‫- خب، مجبورمون می‌کنن بندازیم دور گردنمون.
‫- ازدواج کردی، کارت‌آویز؟ ‫- مکس.
‫اگه به حرف‌های کارت‌آویز گوش ندیم،
‫نمی‌فهمیم باید چیکار کنیم، مگه نه؟
‫تیم دزدهای حرفه‌ایتون رو جمع کنین،
‫با مذاکره خودتون رو برسونین دفتر مدیر ‫و بعد داخل گاوصندوق.
‫در کوتاه‌ترین زمان با کارت‌آویز... ‫با طلا فرار کنین
‫و شاید بتونین اسم‌تون رو ‫روی تابلوی امتیازات ثبت کنین.
‫درس خوندی، کارت‌آویز؟
‫مایکل، کارت‌آویز هر اشتباهی توی زندگیـش ‫کرده یا نکرده
‫به ما مربوط نیست.
‫ادامه بده، کارت‌آویز.
‫- بریم؟ ‫- آره!
‫زود باشین.
‫بریم طلا بدزدیم.
‫زیرزمین.
‫بازش کن.
‫ببخشید، رفیق، ناراحت نشو. ‫خیلی‌هاشون پدر و مادر ندارن.
‫- آهان. ‫- آره.
‫آره، باعث شد یکم حالم بهتر شه.
‫ممنون.
‫می‌دونی چیه؟ ‫بهتره ما یکم صبر کنیم.
‫ببینیم می‌تونن مثل یه تیم باهم ‫کار کنن یا نه، می‌فهمی چی می‌گم؟
‫- باشه. ‫- آره.
‫- تمرین کار گروهی. ‫- آره.
‫یادم نمیاد آخرین باری که رفتم اسپا ‫کِی بود.
‫خب، این کارت دوستـم «مکسین»ـه،
‫پس تو مکسین هستی ‫و نیکی هم مهمونِ توئه.
‫منظورت چیه که من مکسین‌ام؟
‫- خب، باید وانمود کنی مکسین هستی. ‫- ولی من هیچی درموردش نمی‌دونم.
‫- نیازی نیست بدونی. ‫- شغلـش چیه؟
‫کالبدشکاف بازنشسته‌ست.
‫اگه درمورد کالبدشکافی ازم بپرسن چی؟
‫نمی‌پرسن، اینجا هیچ‌کس باهات حرف نمی‌زنه. ‫برای همین بهشون پول می‌دی.
‫پس جیلی چی می‌شه؟ ‫کسی خودش رو جای من می‌زنه؟
‫نه، الان دو نفر مکسین هستن.
‫تو اینجایی و مکسین هرجایی که هست.
‫هیچ‌کس جیلی نیست. ‫فعلاً جیلی وجود نداره.
‫- کمکم کن، می‌ترسم. ‫- زودباش برو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- من کالبدشکاف هستم، مکسین.
‫ببخشید من جدید اومدم.
‫خب، اسمتون رو پیدا کردم. ‫همون همیشگی رو براتون بزنم؟
‫باشه.
‫- آره، فکر کنم کافی باشه. ‫- آره.
‫[طبقه‌ی زیرزمین]
‫گفت کدوم طرف بریم؟
‫دفتر مدیر.
‫[دفتر مدیر]
‫دیدی؟ باهم همکاری کردن.
‫حتماً رسیدن به اتاق بعدی.
‫چه سریع. ‫صداشون رو نمی‌شنوم.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫خب، بیا دنبال سرنخ بگردیم، گمونم.
‫نه.
‫«یادت نره قفل کنی.»
‫با ماجراجوهایی مصاحبه می‌کنه ‫که از پس چالش‌های بزرگ براومدن.
‫واقعاً؟ چون قسمت قبلی ‫فردی درمورد طلاقـش صحبت می‌کرد.
‫آره، چه موضوع چالش‌برانگیزی.
‫خب ولی خوبه که تهیه‌کننده هم داره.
‫نه، نه.
‫وانمود می‌کنه تهیه‌کننده داره ‫که حرفه‌ای‌تر به نظر بیاد.
‫به‌هرحال، فقط درمورد قایق‌رانی حرف می‌زنه
‫و واقعاً اعصاب منو خرد می‌کنه.
‫خب نیکی، من می‌رم شنا کنم.
‫- ته همین راهرو. ‫- باشه.
‫به نظرت حالـش خوبه؟
‫آره خوبه. چطور؟
‫نمی‌دونم، همیشه حس می‌کنم باید برای ‫فهمیدن حالـش تلاش کنم.
‫نمی‌دونم به خاطر مامانشـه یا نه.
‫واقعاً؟ همچین فکری می‌کنی؟
‫چرا باید به خاطر مامانش باشه؟
‫روز مادره، مگه نه؟ براش روز سختیـه.
‫آره، درسته، آره.
‫و منم گفتم، «امکان نداره، رفیق».
‫خب، سه، دو، یک، ‫من شروع می‌کنم.
‫به «اسکات از اقیانوس اطلس» خوش اومدین،
‫پادکستی که با ماجراجوها و اکتشاف‌کننده‌ها ‫آشنا می‌شم
‫و درعین حال برای قایق‌رانی اقیانوس اطلس ‫در ماه آگوست، آماده می‌شم.
‫در برنامه‌ی امروز، «سالی ترنت» رو داریم.
‫- سلام. ‫- که کتابـش «همه‌چیز در دریا»،
‫از چیزی که عنوانش نشون می‌ده هم بهتره،
‫واقعاً برام الهام‌بخش بوده
‫تا خودم برای پارو زدن آماده شم.
‫و الان تهیه‌کننده‌ام بهم اطلاع داد ‫که وقتشـه بهتون بگم
‫حامی برنامه‌ی امروز «پلنتلی»ـه.
‫باکس غذای خوشمزه، فکر شده و گیاهی ‫درب منزل‌تون تحویل داده می‌شه.
‫غذایی بهتر برای شما و زمین. ‫پلنتلی، غذای خوب طبیعی.
‫ببخشید، من...
‫امیدوارم اگه اینو توی برنامه بخونم، ‫اسپانسرم شن.
‫- آهان، باشه. ‫- آره.
‫- خب، سالی ترنت. ‫- بله.
‫شما یه تصویر
‫فوق‌العاده آرامش‌بخش از زندگی تنها ‫در دریا ترسیم کردین.
‫تا وقتی که با تنها بودن مشکلی نداشته باشی.
‫دوست‌های زیادی ندارم، پس...
‫سوال‌هاتون رو بپرسین، بچه‌ها.
‫می‌بینم که چراغ‌های تلفن ‫یکی یکی دارن روشن می‌شن،
‫خیلی خیلی زود به همه‌شون می‌رسیم.
‫به همین زودی یه ایمیل هم رسیده ‫که یه سوالـه از طرف فردی.
‫ممنون، فردی.
‫این سوال رو ازش نمی‌پرسم. ‫ولی نه، حلقه دستـش نیست.
‫- بیا درمورد اقیانوس اطلس حرف بزنیم. ‫- عجب، آره.
‫خب سالی ترنت، یکی از چیزهایی که ‫بیشتر از همه درمورد کتابت دوست دارم
‫اینه که چقدر این کار رو ‫امکان‌پذیر جلوه دادی.
‫باعث شد فکر کنم ‫«می‌دونی چیه؟ منم از پسـش برمیام».
‫خوبه، خیلی خوبه
‫چون خیلی از آدم‌ها می‌خوان ‫روی جنبه‌های منفی این سفر تمرکز کنن.
‫من دوست دارم روی جنبه‌هایی تمرکز کنم ‫که خوب پیش رفت.
‫درسته، باید همین‌طور باشه.
‫آره، قسمت مورد علاقه‌ت کدومـه؟
‫- خب، اولـش. ‫- آره، خب... باشه.
‫خیلی‌خب، چرا؟
‫- کل کتاب رو خوندی؟ ‫- آره، معلومه.
‫خوندم آره، کل کتاب رو خوندم...
‫تقریباً کل کتاب رو.
‫احتمالـش یک در هزاره ‫و نمی‌خوام هیچ‌جوره دلسردت کنم.
‫یه موج عظیم بود و تمام.
‫۹ روز توی محفظه‌ی هوا زیر بنده‌ی قایق.
‫فکر کنم یه الگویی توی ‫اسامی کارکنان پیدا کردم.
‫باشه، برام توضیح بده.
‫- بیلی، اولگ، پاون. ‫- باپ.
‫کیاران، عزیز، نیک، سایمون.
‫«باپ‌کعنس».
‫باپ‌کعنس چیه؟
‫اولش به نظر می‌رسه هیچی نیست.
‫ولی تاریخ اینجا رو نگاه کن ‫«آغاز هفته روز سوم ماه چهارم.»
‫سومین و چهارمین حرف رو نگاه کن. ‫«پ» و «ک» یعنی...
‫کارت پستال.
‫این کارت پستال همه‌چی رو ‫توی این اتاق توضیح می‌ده.
‫- خب؟ ‫- خب این مال یونان‌ـه و...
‫اینجا چی داریم؟
‫ماست یونانی.
‫بارکدش اینه «۲۹۹ ۰۲۸۵۷۳». ‫اینم رمز.
‫خب، برای رمز در زیادی طولانی‌ـه.
‫صفر، دو، هشت، پنج،
‫هفت، سه، دو، نُه، نُه.
‫نه، بی‌خیال. ‫باید یه چیز ساده‌تر باشه.
‫این...
‫خب، روی این لیوان نوشته «گرت».
‫گرت باید اسم مدیر بانک باشه،
‫پس احتمالاً رمز به اون مربوط می‌شه. ‫شاید تاریخ تولدش یا...
‫پرونده‌های منابع انسانی‌.
‫چک می‌کنم.
‫خیلی‌خب، زود باش، ‫گرت، پسره‌ی...
‫اگه می‌خواین به گاوصندوق برسین،
‫یادتون باشه همه‌چی رو با چشم‌هاتون ‫پوست بکنین.
‫باشه؟
‫تویی، کارت‌آویز؟
‫راهنمای بازی هستم، بله.
‫اگه موبایل‌هاتون رو بذارین کنار ‫شاید بیشتر بهتون خوش بگذره.
‫از کجا می‌دونه ما سرمون توی گوشی‌هامونـه؟
‫داری ما رو نگاه می‌کنی؟
‫نکنه تو کودک‌آزاری؟
‫کارت‌آویز، کودک‌آزاره!
‫یه سرنخ دیگه بهتون بدم؟
‫نه، در رو باز کن.
‫با گاوصندوقی که طلاها توشـن ‫فقط یه اتاق فاصله دارین...
‫در رو باز کن، کارت‌آویز. ‫وگرنه به همه می‌گیم کودک‌آزاری.
‫- بریم خوش بگذرونیم. ‫- بیاین.
‫ممنون، کارت‌آویز.
‫ببین، نیکی مشکوک شده، ‫فهمیده یه خبرهایی هست.
‫باید بهش بگی دنبال کت می‌گشتیم.
‫- اینجا؟ ‫- آره.
‫جایی که همه آرامش دارن و حوله پوشیدن.
‫بهم قول دادی که بهش می‌گی.
‫- فقط به ‌خاطر همین کمکـت کردم. ‫- آره می‌دونم، می‌گم.
‫- پرنسس. ‫- گفتم می‌گم!
‫و همه‌ی شماره تلفن‌های قدیمی رو ‫امتحان کردی؟
‫- آره. ‫- حتی شماره‌های موقت رو؟
‫- سان‌فورد تراس، ۲۰۱۲؟ ‫- آره.
‫پسر، مطمئنی توی سوابق پزشکی ‫چیزی نبود؟ نه؟
‫صبر کن.
‫«سی۷۹۱۳وای»، مشخصه!
‫هفتاد و نه، ۷۹. ‫عدد اتمی طلاست.
‫از کجا اینو می‌دونستی، باپ‌کعنس؟
‫لایه، رفیق. ‫شخصت من چند لایه‌ست.
‫قطعاً باعث می‌شه اسم‌مون بره ‫روی تابلوی امتیازات.
‫زود باش.
‫آره! آفرین...
‫می‌دونم، یه لحظه صبر کن. ‫یه دقیقه صبر کن.
‫شاید در انحرافی بوده. ‫ببین «به سمت بالا».
‫من با لیس زدن
‫آبی که از طریق تقطیر توی یه پابند طبی ‫جمع می‌شد، زنده موندم.
‫صبح یه لیس می‌زدم. ‫اگه می‌شد ۲تا لیس هم عصر بزنم، عالی بود.
‫تا روز چهارم، ‫چون طولانی‌مدت با آب دریا در تماس بودم
‫قسمت بیرونی پوستـم کامل ریخت.
‫- ولی وقتی سعی کردم خودم رو... ‫- خیلی‌خب.
‫خب، بیا تلفن‌ها رو جواب بدیم.
‫- فردی رو داریم از لندن. ‫- باشه.
‫فقط جواب بدم...
‫آره، فقط بزن روی بلندگو.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫فردی، روی آنتن هستی.
‫سلام، خیلی وقته گوش می‌دم، ‫اولین باره زنگ می‌زنم.
‫می‌خواستم ببینم نامزدی یا همسری دارین
‫- که نگران‌تون بوده باشه... ‫- نه.
‫ببخشید.
‫هیچی نمی‌بینی؟ ‫- نه، نه واقعاً. خیلی تاریک‌ـه.
‫آره، باید ورای تاریکی رو ببینی.
‫چی؟
‫اینجا چه خبره؟
‫[گرت، سن ۳۴ ساله، طلاق گرفته...]
‫توی دفتر من چیکار می‌کنین؟
‫گرت؟
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫چی شده؟
‫چیه؟ داشتم ماساژ می‌گرفتم.
‫به پرنسس کمک کردی مامانش رو پیدا کنه؟
‫خب، ببین. ‫چون نگران بود اومد پیش من.
‫و بعد وقتی رفتیم برایتون،
‫- اون اصلاً اونجا نبود. ‫- چی؟
‫برایتون؟ برای این رفتیم؟ ‫فکر کردم برای نوسازیِ میز می‌ریم.
‫نه، فکر می‌کرد کت اونجا زندگی می‌کنه.
‫چطور تونستی این کار رو بکنی؟
‫ببین، اون که بالاخره این کار رو می‌کرد.
‫- به من نیاز داشت تا حواسم باشه... ‫- اون به من نیاز داشت، نه تو!
‫خدای من، دقیقاً چیکار کردی ‫که باعث شده فکر کنی
‫- از من بهتری؟ ‫- همچین فکری نمی‌کنم.
‫چرا می‌کنی! همیشه همین‌طور بوده.
‫من باید برای هرچی که به دست آوردم ‫تلاش می‌کردم
‫و تو همه‌چی دو دستی تقدیمـت می‌شه.
‫- چی؟ ‫- توی اون خونه‌ی بزرگـت
‫که پولی بابتـش ندادی، ‫با بچه‌ای که براش برنامه‌ریزی نکرده بودی
‫با اسمی که حتی بهش فکر هم نکرده بودی.
‫من به اون اسم فکر کرده بودم.
‫همیشه می‌دونستی من می‌خواستم ‫اسم دخترم رو بذارم استیوی.
‫به خاطر «استیوی نیکز».
‫من اسمـش رو از روی استیوی نیکز نذاشتم...
‫- آره؟ ‫- اسمـش رو از روی...
‫«استیوی واندر» گذاشتم.
‫تو اسم دخترت رو به خاطر استیوی واندر،
‫- استیوی نذاشتی. ‫- چرا، به خاطر اون بود.
‫باشه، پس اسم یکی از آهنگ‌هاش رو بگو.
‫دقیقاً.
‫خب، تو که نمی‌تونستی این اسم رو بذاری، ‫بچه‌هات خودشون اسم داشتن!
‫تو بدجنسی. ‫تو یه زن بدجنس و خودخواهی.
‫تو خودخواهی.
‫- من؟ من به مهربونی معروفـم. ‫- نه.
‫تو یه کیسه اشکی ‫که هرلحظه ممکنه بترکه.
‫نمی‌تونست بیاد سراغ تو ‫چون می‌دونست ناراحت می‌شی.
‫آره، خب توی فیلم‌ها آدم‌هایی مثل تو
‫تبدیل به آدم‌هایی مثل من می‌شن ‫و بعد فیلم با خوبی و خوشی تموم می‌شه.
‫می‌دونی چیه؟
‫تا حالا فکر کردی یه ذره خودت رو ‫جمع و جور کنی؟
‫راستـش، تو بی‌مسئولیت و بی‌فکری.
‫درضمن چندساله می‌خوام اینو بهت بگم،
‫هیچ‌کس مرغ ترش و شیرینـت رو دوست نداره، ‫زیادی شیرین‌ـه.
‫ترشیـش کجاست، کارن؟ ‫کجاست؟
‫حداقل بلدم سینی پنیر درست کنم!
‫با سه کیلو پنیر چدار ملایم ‫نمی‌شه سینی پنیر درست کرد.
‫فکر می‌کردم توی یخچال پنیر ادامر دارم!
‫آهنگ «زنگ زدم بگم دوستـت دارم»!
‫لعنتی.
‫بازم بابت همه‌چی معذرت می‌خوام، رفیق.
‫فکر کنم از این اتفاق‌ها زیاد میفته، نه؟
‫طبقه‌ی همکف.
‫از فکر کردن به اینکه بچه‌ها ‫چه وضعیتی دارن می‌ترسم.
‫[رتبه‌ی اول: کامدن کاتل‌فیش]
‫- نیکی؟ ‫- اینجایی.
‫برای ماساژ دیر رسیدم؟
‫نه، بفرمایید داخل. ‫راحت باشین.
‫همکارم الان میاد.
‫همه‌چی خوبه؟
‫آره، خوبه.
‫آخه الان با کارن حرف زدم
‫و گفت شاید ناراحت باشی که من ‫سعی داشتم مامانم رو پیدا کنم.
‫من؟ نه... نه، نه.
‫اسمـش چی بود؟ روغن درخت چای.
‫فکر کنم به اون حساسیت دارم.
‫باشه، خیلی بده.
‫امیدوارم بدونی که...
‫من اذیت نمی‌شم.
‫هرکاری توی زندگیـت بکنی...
‫منو اذیت نمی‌کنه.
‫از چیزی که به نظر می‌رسه قوی‌ترم.
‫باید خیلی قوی باشی ‫که توی زندگی به اینجا برسی
‫درحالی که قوی نیستی.
‫باشه.
‫ممنون، مامان.
‫[لومینا، مرکز سلامت روح و جسم]
‫سرحال شدین؟
‫سلام، می‌تونم گزینه‌های عضویت رو بدونم؟
‫برای یه دوست می‌خوام.
‫فقط می‌خواستم بهش بگم ‫مادرش فوت کرده، همین.
‫و بگم من و تایلر حالمون خوبه.
‫فکر کردم شاید منتظره من باهاش تماس بگیرم
‫و از اینکه نگرفتم ناراحتـه.
‫عزیزم، موضوع اینه که، ‫بِو سال‌ها تلاش کرد پیداش کنه.
‫ما فکر می‌کنیم نمی‌خواد پیدا شه.
‫ما نمی‌خوایم تو آسیب ببینی، می‌دونی؟
‫دوست دارم برم پیش بِو.
‫روز مادره و اون کسی رو نداره ‫که بره پیشـش.
‫- باشه. ‫- می‌تونم؟
‫- معلومه، آره. ‫- خوبه.
‫چطوره بری و اینا رو براش ببری.
‫- ممنون. ‫- چیزی نیست.
‫دوستـت دارم، مامان.
‫- ما هم دوستـت داریم، عزیزم. ‫- باشه.
‫خداحافظ.
‫نیاز دارم بهم بگی ‫کاری که داریم می‌کنیم درسته.
‫خب، این مکالمه رو که ترکوندیم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، فوق‌العاده بودیم.
‫[قایق‌رانی در اطلس]
‫[مرگ، فاجعه، حمله‌ی کوسه، آفتاب سوختگی، ‫مسمومیت با نمک، غرق شدن...]
‫[روز مادر مبارک، دوستت دارم]
‫[به یاد بورلی رید]
‫[دوستـت دارم مامان، شوش]
‫[تا ابد در قلب مایی، ‫گل‌فروشی لایلاک و ثورن]
W W W . M O V I E S H O . C O M