‫[تا ابد در قلب مایی، ‫گل‌فروشی لایلاک و ثورن]
‫لایلاک و ثورن.
‫سلام، می‌خواستم ببینم می‌تونین ‫کمکـم کنین یا نه.
‫من جدیداً برای یه مراسم ختم گل سفارش دادم ‫ولی به دستـم نرسیده.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫آره، خیلی ناامیدکننده‌ست.
‫می‌خواین یه گل دیگه براتون بفرستیم؟
‫برای وقتی که طرف دوباره مُرد؟
‫نه، راستـش می‌خواستم ببینم ‫پرداختم درست انجام شده یا نه.
‫تازه اومدم توی این خونه. می‌شه چک کنین ‫ببینین آدرس صورت‌حساب رو درست دادم؟
‫آره، آره، معلومه.
‫به چه اسمی؟
‫کت، کت رید.
‫اینجاست، پیداتون کردم.
‫عالیـه، چه آدرسی دارین؟
‫ببخشید، می‌شه هجی کنین؟
‫خب، می‌دونم. ‫فقط می‌خوام ببینم درست نوشتین یا نه.
‫ک-ا-ر-ت-و-ی
‫«مایورکا»؟ ‫[اسپانیا]
W W W . M O V I E S H O . C O M
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫دوباره اتفاق افتاد.
‫کلمه‌ی «خونه عروسکی» رو باید ‫بزرگ اون بالا بنویسن.
‫قسم می‌خورم عمداً این کار رو می‌کنن، تایلر.
‫- بازم پولـم رو پس می‌گیرم. ‫- خیلی‌کوچیک‌ـه.
‫هیچی توش جا نمی‌شه.
‫الو؟
‫خب، یه مشکلی داره. ‫
‫با این ترموستات ور رفتی؟
‫نه، من با ترموستات ور نرفتم.
‫چون قبلاً هم بهت گفته بودم
‫- که نباید این کار رو بکنی... ‫- باشه، مچـم رو گرفتی.
‫تا از خونه می‌ری بیرون ‫فقط می‌شینم با ترموستات ور می‌رم.
‫می‌دونم اشتباهـه ولی دست خودم نیست. ‫ازش خسته نمی‌شم.
‫گاهی دوست‌هام رو هم دعوت می‌کنم.
‫اصلاً نمی‌تونیم از ترموستات دل بکنیم.
‫خوبه که به این چیزها علاقه دارن.
‫من و جیس بهت خبر می‌دیم. ‫خیلی‌خب، باشه، ممنون.
‫خداحافظ، خداحافظ. ‫نوآه بود.
‫می‌خواد یه جلسه‌ی پرسش و پاسخ ‫با کسایی که می‌خوان بچه بیارن، داشته باشیم.
‫- آره. ‫- کِی؟
‫خب، امروز بعد از ظهر.
‫یه زوج دیگه انصراف دادن. ‫فکر نکنم اولین انتخابـش بوده باشیم.
‫چرا انقدر منفی فکر می‌کنی؟
‫خب، وقتی تلفن رو جواب دادم ‫گفت «سلام، امیلی».
‫- پس... ‫- خیلی‌خب.
‫آره، شاید حق با توئه.
‫فقط فکر نمی‌کنم به اندازه‌ی کافی ‫اطلاعات داشته باشم که مردم رو نصیحت کنم.
‫باید انجامـش بدین، می‌ترکونین.
‫- واقعاً؟ ‫- معلومه.
‫شما پدر و مادر فوق‌العاده‌ای هستین. ‫نصیحت‌های شما می‌تونه واقعاً مفید باشه.
‫ممنون.
‫- خب، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫دارم از تغییرات خلق و خوش دیوانه می‌شم.
‫- چون زیادی سخت می‌گیری. ‫- چی؟
‫باید با اون آرامشـت رو حفظ کنی.
‫ظاهراً اگه یه خرس بهت حمله کنه
‫- آره. ‫- باید خودت رو شل کنی، درسته؟
‫- درسته. ‫- اجازه بدی هراتفاقی می‌خواد بیفته.
‫با اونم باید همین‌جوری باشی. ‫این شکلی.
‫- اجازه بدی اتفاق بیفته. ‫- بس کن.
‫می‌شه لطفاً کارن رو از بلاک دربیاری؟ ‫یه پیام دیگه واسم فرستاده که برای توئه.
‫- داره می‌میره؟ ‫- نه، نمی‌میره.
‫پس برام مهم نیست. اگه در حال مُردن نباشه ‫برام فرقی با مُرده نداره.
‫خیلی‌خب.
‫خب، ویک.
‫برای قرار امروزت هیجان داری؟ ‫برنامه‌ت چیه؟
‫شاید قرار رو کنسل کنم.
‫چی؟ نه. چرا؟
‫این کارها به من نمیاد.
‫نمی‌تونم خوب با آدم‌ها صحبت کنم، ‫با زن‌ها که بدتر هم هستم.
‫ببین، ویک. زندگی فقط درست کردن ‫ترموستات خونه‌ی ما نیست
‫و البته قفسه‌ی حموم‌مون اگه وقت داشتی.
‫خب بگو چی می‌خوای بپوشی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، چطوره بری چندتا لباس نو بخری؟
‫شاید کفش جدید و خوشگل. ‫زن‌ها به کفش توجه می‌کنن.
‫نه، من کفش جدید نمی‌خرم.
‫هفتاد و هفت سالمـه، وقت ندارم استفاده کنم. ‫هرلحظه ممکنه بمیرم.
‫خدای من، ویک.
‫جیسون چه مدل کفشی دوست داره؟
‫می‌تونم یه سایز بزرگ‌تر بگیرم ‫و هروقت مُردم اون استفاده کنه.
‫آره، آره. ‫اینجوری خیال‌مون راحت می‌شه.
‫آره.
‫خیلی‌خب، بعداً می‌بینمـت.
‫امیدوارم بتونیم.
‫اسکات زود باش، بجنب بجنب.
‫خدای من... یه لحظه.
‫نباید به این زودی نفس کم بیاری. ‫هنوز شروع نکردیم.
‫- خیلی پله‌ست. ‫- نه واقعاً، رفیق.
‫اگه زیاده یعنی دوروثی که اینجاست ‫دوپین کرده.
‫راستـش دچار تردید شدم ‫که از پسـش برمیام یا نه.
‫دیشب ریزوتو درست کردم ‫و هنوز دستـم درد می‌کنه.
‫نمی‌دونم می‌تونم کل یه اقیانوس رو ‫قایق‌رانی کنم یا نه.
‫فکر کنم حرفـت درست باشه.
‫تو کِی فهمیدی؟
‫این پله‌ها جزئی از تمرین نبود.
‫پله‌های رسیدن به مرکز قایق‌رانی‌ـه.
‫پس چرا به ساعتت نگاه می‌کردی ‫و می‌گفتی «بجنب، رفیق»؟
‫خب، چون یکم دیر اومدی.
‫به نظرم این کار دیوانگی‌ـه.
‫دیوانگی‌ـه، باید بی‌خیال شم. ‫یعنی، من...
‫ممکنه بمیرم.
‫از «ممکن» هم گذشته، رفیق.
‫سلام، بابا.
‫کفش مشکی یا قهوه‌ای؟
‫- چی؟ ‫- کدوم کفش رو ترجیح می‌دی؟
‫مشکی یا قهوه‌ای؟
‫فکر کنم قهوه‌ای.
‫و سایز یقه‌ی پیراهنـت چنده؟
‫نمی‌دونم، بیست؟
‫خیلی بزرگ‌ـه.
‫قضیه چیه؟
‫بابا، چی...
‫بابا؟
‫اینا رو برمی‌دارم ‫و پیراهن یه سایز بزرگ‌تر می‌خوام.
‫خب، توی این جلسه‌ی پرسش و پاسخ ‫می‌خوام کاملاً صادق باشیم.
‫فقط با اقرار کردن اشتباهات‌مون ‫می‌تونیم به دیگران کمک کنیم.
‫و منظورم کارهایی که از روی ‫علاقه‌ی شدیده نیست،
‫منظورم اشتباهات واقعی‌ـه.
‫مثلاً اون دفعه رو بگو
‫که گذاشتیم دوتا بچه که مشکل وابستگی دارن ‫کارتون «بامبی» ببینن.
‫یا وقتی فراموش کردی تایلر رو ‫از خونه‌ی دوستـش برداری
‫و فکر کرده بود یه خانواده‌ی دیگه ‫به فرزندی گرفتنـش.
‫خب، درمورد اشتباهات تو هم حرف می‌زنیم؟
‫آره، معلومه.
‫- اگه وقت شد. ‫- نیکی، ممنون که اومدی.
‫سلام، نوآه.
‫سلام، بابا.
‫اهل پوشیدن جلیقه هستی؟
‫چی؟ نه، چطور؟
‫حیف شد.
‫این سوال‌ها چیه از من می‌پرسی؟
‫بابا؟ چرا...
‫قطع کرد.
‫[پرواز لندن به مایورکا]
‫[نیکی نیومن]
‫خب، یه جلسه‌ی خودمونی‌ـه.
‫می‌خوایم از تجربه‌ی شما بهره ببریم. ‫همه‌چی رو رُک و صادقانه بگین.
‫- باید بدونن کار راحتی نیست. ‫- باشه.
‫خب، جیس درمورد سختی‌ها ‫خیلی حرف برای گفتن داره، مگه نه؟
‫خب، ما... یعنی...
‫بقیه هم اومدن.
‫باشه.
‫- بن و دنیس؟ ‫- اونا رو می‌شناسین؟
‫آره، آره، می‌شناسیمشـون.
‫اونا بدجنس‌ترین آدم‌های دنیان.
‫نیک. پرنسس و تایلر قبل از ما ‫پیش اونا بودن.
‫یه خونه‌ی درختی بود، ‫کلی ماجرا داشتیم.
‫خب، اونا همیشه از پروسه‌ی فرزند خوندگی ‫تعریف و تمجید می‌کنن.
‫بن، دنیس.
‫جیسون، نیکی.
‫دنیس، بن.
‫نیکی.
‫نوآه.
‫وقتی نوآه گفت شما هم میاین ‫خیلی خوشحال شدیم.
‫می‌ترسیدیم حرف زیادی برای گفتن ‫نداشته باشیم، مگه نه؟
‫واسه ما همه‌چی خیلی راحت و بی‌دردسر ‫پیش رفت.
‫خوبه که اون روی سکه رو ‫از زبون شما می‌شنون.
‫خب، بریم آماده شیم؟
‫آره، آره، آره، آره.
‫- باشه. ‫- چیه؟
‫دیگه صادقانه حرف نمی‌زنیم. ‫کوچک‌ترین چیز منفی درمورد بچه‌ها نمی‌گیم.
‫وقتی از اینجا می‌رن باید فهمیده باشن ‫که پرنسس و تایلر چقدر خوبـن.
‫بیا این جلسه‌ی پرسش و پاسخ رو ‫برنده شیم.
‫نیکی، نیک.
‫[قصد دارین بچه به فرزندی بگیرین؟ ‫امروز اینجا جلسه‌ی پرسش و پاسخ داریم]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من ویک هستم.
‫زنگ درت خراب شده.
‫به جلسه‌ی پرسش و پاسخ افرادی که ‫به فکر فرزند گرفتن هستن، خوش آمدین.
‫دنیس، با تو شروع کنیم؟
‫خب، ما پنج سال پیش لولو رو ‫به فرزندی قبول کردیم
‫و باید بگم واقعاً شیفته و مجذوبـش شدیم.
‫آره، ما هم همین‌طور.
‫ما خیلی خوش‌شانس بودیم.
‫آره، ما هم همین‌طور. ‫آره، ما هم همین حس رو داریم.
‫برای خیلی چیزها شور و هیجان داره. ‫موسیقی، نویسندگی، اجرا.
‫پرنسس هم همین‌طور.
‫تایلر عاشق فونت‌هاست.
‫منظورم طرح حروف‌ـه.
‫فونت‌های مورد علاقه‌ش رو خیلی دوست داره، ‫ولی از فونت «هلوتیکا» زیاد خوشـش نمیاد.
‫دنیس، اگه می‌خوای شور و هیجان رو ببینی، ‫یه پوستر با فونت هلوتیکا نشونـش بده.
‫چی می‌گه؟
‫و از لحاظ تحصیلی هم خیلی موفق‌ـه.
‫آزمون گواهی عمومی آموزش متوسطه رو ‫یه سال زودتر می‌ده.
‫خب، پرنسس ماشین نیسان مایکرا داره.
‫چه جالب.
‫می‌شه درمورد مشکلاتی که باهاشون ‫مواجه شدیم صحبت کنیم؟
‫جیسون، گفتی اولـش رسیدن به یه ‫ساختار کلی، سخت بوده.
‫- آره... ‫- خب.
‫واقعاً اینو گفتی؟
‫آره، اولش یه چالش‌هایی داشتیم،
‫یکی دو ساعت اول.
‫ولی بعدش باید بگم، ‫همه‌چی خوب پیش رفت.
‫درسته.
‫خیلی لطف کردی.
‫متاسفانه از وقتی پائول فوت کرده ‫به یه سری چیزها توی خونه بی‌توجهی شده.
‫پیراهنـت یکم بزرگ‌ـه.
‫آره، پسرم شونه‌های پهنی داره.
‫این پیراهن یه روز مال اون می‌شه.
‫- ممنون. ‫- آره، دیگه درست شد.
‫خب، من دیگه می‌رم.
‫یه فنجون چای می‌خوری؟
‫- مطمئنی؟ ‫- خب، یه ساعتـه اینجایی.
‫احتمالاً بهتره بیای داخل.
‫تنوع خوبی می‌شه.
‫این روزها زیاد کسی خونه‌ام نمیاد.
‫خب، از کجا می‌دونی نمیان؟ ‫زنگ درت کار نمی‌کرد.
‫ممکنه یه خانم خیلی محبوب باشی ‫که زنگ درش خرابـه.
‫خیلی‌خب، بیا به چیزهایی که بهشون ‫بی‌توجهی شده یه نگاهی بندازیم.
‫آقای فیلبرت، سلام.
‫می‌شه یه لحظه بیاین داخل؟ ‫یه صحبت کوتاه باهاتون داریم.
‫درمورد ایمیل کارن‌ـه که موضوعش ‫رویکرد مدرسه برای محدودیت سرعت بود؟
‫واقعاً از لحن بیانـش پشیمونـه.
‫نه، فقط چند نفر هستن که می‌خوان ‫شما رو ببینن.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[اسکات سوپرقهرمان! ‫ازت ممنونیم اسکات]
‫[قهرمان ما، ‫[اسکات از اقیانوس اطلس]
‫استیوی درمورد قایق‌رانی ‫توی اقیانوس اطلس بهمون گفت،
‫و پدر و مادرها یه مقداری پول جمع کردن.
‫[حالا یه آینده داریم]
‫[۵۲۰ پوند]
‫استیوی بهتون گفته؟
‫آره، استیوی همه‌ش درمورد شما صحبت می‌کنه ‫و بعضی از پدر و مادرها مقاله رو خوندن.
‫[پدر قهرمان در وضعیت بالا آمدن سطح دریا ‫تغییر ایجاد می‌کند]
‫بفرما، بابا.
‫خب، توی وقت آزادت دوست داری چیکار کنی؟
‫چی؟
‫گفتم توی وقت آزادت دوست داری
‫چیکار کنی؟
‫دوست دارم کتاب بخونم.
‫ویک!
‫بریم بشینیم و یکم باهم آشنا شیم؟
‫... که مادرشون ازشون مراقبت نمی‌کنه.
‫خواهرها و برادرهای بزرگ‌تر موندن ‫که از جوجه‌ها مراقبـت کنن.
‫وقتی به سن ۳ سالگی می‌رسن...
‫حالا وظیفه‌ی پرنده‌های بزرگ‌تره
‫که مراقبت خواهر و برادر کوچک‌تر باشن...
‫من می‌رم توی اتاقـم.
‫باشه.
‫این جوجه‌ها که از میانگین کوچک‌تر هستن ‫شانس کمتری دارند.
‫دوستـت دارم.
‫فکر کنم دیگه اشکال نداشته باشه ‫که محافظ صورت رو برداری.
‫باشه.
‫چهره‌ی خوبی داری.
‫پس...
‫آفرین.
‫ممنون.
‫از اول انجام دادن همه‌ی این کارها ‫خیلی حس عجیبی داره.
‫همه‌چی عجیب‌ـه.
‫سر خودم رو با تعمیر کردن وسایل ‫گرم می‌کنم.
‫چون تنها چیزی که نمی‌تونی تعمیرش کنی ‫قلب شکسته‌ی خودته؟
‫نه، دستگاه خشک‌کن رو هم نمی‌تونم ‫درست تعمیر کنم.
‫خب، همه‌چی آروم و راحت نبوده.
‫اون‌روز اومدیم پایین و توی یخچال ‫دوتا کره‌ی باز شده پیدا کردیم.
‫می‌دونین، ما بی‌نقص نیستیم.
‫خب، تماشاچی‌ها کلی سوال دارن. ‫[ممنون بابت خرید بلیت از ایر اسپانیا]
‫ اولین سوال درمورد اعتماده.
‫ببخشید، یه لحظه.
‫پرنسس، می‌تونی برام پاپ‌کورن درست کنی؟
‫پرنسس؟
‫یه مدت طولانی تلاش کردیم تا دنیس باردار شه،
‫و راستـش رو بخواین، واقعاً طاقت‌فرسا بود.
‫به هیچ‌کس خوش نمی‌گذشت، مخصوصاً به من.
‫و برای اونم خیلی سخت بود.
‫کلی آدم مختلف می‌دید ‫بدون کوچک‌ترین خوشی‌ای.
‫واقعاً موقعیت سختی بود
‫که اون یه مدت طولانی درگیرش بود ‫و باعث شد یه‌جایی بگیم
‫«نه، نه، نه، این وحشتناک‌ـه.
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.»
‫و ادامه ندادیم.
‫و دنیس هیچ تقصیری نداشت.
‫اون یکی از بهترین آدم‌هاییـه که دیدم...
‫سلام، بله، فکر کنم یکی با کارت من ‫یه چیزی خریده.
‫بله، بله، یه پرواز به مایورکا.
‫خب، اولین چیزی که باعث شد بفهمم ‫این بود که خودم بلیت مایورکا نخریدم.
‫ببخشید، یه لحظه...
‫[پرنسس: ببخشید. باید پیداش کنم]
‫و همون‌موقع بود که به نوآه رو آوردیم.
‫و راستـش اون ترکوند.
‫- باید بریم. ‫- چی؟
‫هنوز چندتا سوال دیگه داریم.
‫فکر کنم همه‌چی رو جواب دادیم.
‫واقعاً زیاد سخت نیست.
‫احمق‌ترین آدمی که خودتون می‌شناسین ‫هم بچه داره.
‫فقط زیاد فکر و خیال نکنین.
‫موفق باشین.
‫- میکروفون. ‫- ببخشید.
‫خب، پس گمونم جلسه رو تموم می‌کنیم.
‫به نیک بگو ما زود میایم. ‫باشه، خداحافظ.
‫الان رفتم توی اَپ «فایند مای فون»،
‫الان توی راه فرودگاهـه، نیک.
‫و پرواز به مایورکا از ترمینال ۳ـه.
‫یه لحظه صبر کن، نیک. ‫پرواز ساعت ۷ و ۲۰ دقیقه‌ست،
‫- با مترو امکان نداره برسیم. ‫- باید جلوش رو بگیریم.
‫چیکار کنیم؟
‫ظاهراً اون یه کنفرانسی داره
‫و می‌گه براش جزو روزهای کار توی دفتر ‫حساب کنیم.
‫از این خبرها نیست، رفیق.
‫خیلی ممنون که قبول کردین.
‫کاری نکردیم، سر راه خونه‌مونـه.
‫کجا می‌خواین برین؟
‫- پاریس. ‫- بلژیک.
‫می‌ریم بلژیک و یه سر هم به پاریس می‌زنیم.
‫- آره، عالیه. ‫- اصلاً به بلژیک فکر نمی‌کنم.
‫آره، خب توی لیست کشورهاییـه ‫که دوست دارم ببینم.
‫همیشه دوست داشتم برم بلژیک. ‫همیشه دلم می‌خواست...
‫کاشی‌هاش رو ببینم...
‫و ساندویچ بخورم.
‫چمدون ندارین؟
‫نه، همه‌چی لحظه آخری اتفاق افتاد.
‫- آره. ‫- آره، آره، آره.
‫وقتی هوس وافل می‌کنم، ‫بن، هیچی جلودارم نیست، رفیق.
‫کجا می‌مونین؟
‫«کرپلانکن».
‫- کرپلانکن، آره. ‫- آره.
‫کرپلانکن می‌مونیم.
‫آره، برای خودمون توی کرپلانکن جا گرفتیم.
‫بریم کاشی‌کاری ببینیم و ساندویچ بخوریم.
‫راستـش نمی‌تونم صبر کنم.
‫سلام، پرنسس هستم، پیغام بگذارید...
‫زنگ می‌خوره و جواب نمی‌ده.
‫برنامه‌ای داریم؟
‫خب، می‌بریمـش خونه ‫و این قضیه رو تمومش می‌کنیم.
‫آره ولی اگه این کار رو بکنیم
‫دیگه هیچ‌وقت بهمون اعتماد نمی‌کنه ‫و چیزی نمی‌گه.
‫آره، جیس. ‫خیلی بد می‌شه اعتماد
‫بالشت‌هایی که به شکل دخترمون ‫درست شدن رو از دست بدیم.
‫خوبیـن؟
‫آره، آره.
‫ببین، اون فقط جواب سوال‌هاش رو می‌خواد.
‫به جواب نمی‌رسه.
‫خب، همین خودش جواب‌ـه.
‫باشه.
‫یه بار دیگه افتادیم توی جاده‌ی «آ۴۰۶»، ‫دوستان عزیزم.
‫یه بار دیگه.
‫[مایورکا، مسافران درحال سوار شدن]
‫خیلی ممنون. ‫هروقت کاری از دستمون برمیومد بهمون بگین.
‫خب، یه نوشیدنی خوشمزه ‫به اسم «شاتو تیویان کوته دی برویلی»
‫- توی یه انبار خیابان «مونتورگوئل» دارن... ‫- آره.
‫خب...
‫صبر کن، نیکی.
‫نمی‌تونیم توی فرودگاه بدوئیـم. ‫ازمون بازجویی می‌کنن.
‫اصلاً نمی‌بینمـش.
‫اونجاست! پرنسس!
‫کجا رفت؟
‫چیزی نیست.
‫برنامه‌ت چی بود، عزیزم؟
‫فقط می‌خواستم مامانم رو پیدا کنم.
‫یه سوال‌هایی دارم که باید ازش بپرسم.
‫ولی چک-این رو اشتباه رفتم
‫چون گاهی فلش رو به بالا یعنی بالا ‫و گاهی یعنی مستقیم،
‫که واقعاً مسخره‌ست.
‫و بعد توی یه صف اشتباه وایستادم ‫و مردم خیلی باهام بدرفتاری می‌کردن.
‫همه‌چی توی زندگی واقعی ‫نسبت به فیلم‌ها سخت‌تره.
‫و بعد حراست زُل زده بود به من.
‫برای همین شروع کردم به خمیازه کشیدن ‫که به نظر بیاد آرومـم و نقشه‌ای ندارم
‫ولی هرچقدر خمیازه می‌کشیدم ‫بازم چشم ازم برنمی‌داشت.
‫حتی بیشتر از قبل.
‫بعد رفتم و یه شکلات تبلورن بزرگ خریدم.
‫و بعدش شما اومدین.
‫تایلر حالش خوبه؟
‫آره، خوبه. پیش پدربزرگتـه.
‫باشه.
‫چی می‌خواستی ازش بپرسی؟
‫یه لیست درست کردم.
‫پشت و روی کاغذ نوشتی.
‫چطوره براش نامه بفرستیم؟
‫نه، اگه نامه بفرستم ممکنه باز فرار کنه. ‫باید همین الان برم.
‫ببین، قول می‌دم کمکـت می‌کنیم
‫ولی نمی‌تونی تنهایی بری اسپانیا.
‫ببخشید، همچین اتفاقی نمیفته.
‫پاسپورت‌هاتون رو برداشتم ‫تا نتونین تعقیبـم کنین
‫و با کارتـت پول خرج کردم.
‫اشکال نداره.
‫باعث می‌شه دیگه نتونم ‫وسایل خونه‌ی سایز کوچک بخرم.
‫- دوباره اتفاق افتاده؟ ‫- آره.
‫ولی مشکلی نیست چون یه سطل آشغال کوچک ‫خریدم که همه رو بندازم دور.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫اشکال نداره. ‫شاید بتونیم پول بلیت رو پس بگیریم.
‫باشه.
‫بیا اینجا.
‫ممنون. ‫[بلیت فروشی]
‫[چرا رفتی؟ تقصیر من بود؟ ‫چرا اسم منو گذاشتی پرنسس؟]
‫سلام، می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫یا شکلات.
‫کجاست؟ نمی‌بینمـش.
‫نمی‌دونم.
‫سلام، کجایی؟ نمی‌بینمـت.
‫پشت و روی کاغذ نوشته بود.
‫- چی؟ ‫- حقشـه جواب سوال‌هاش رو بگیره، جیس.
‫تا جواب نگیره بی‌خیال نمی‌شه. ‫ما هم نمی‌تونیم بذاریم بره.
‫باید به خاطر پرنسس برم.
‫برای همین بلیت گرفتم.
‫ببخشید، چی می‌گی؟
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- باید برم، موبایلـم رو می‌خوان.
‫نیکی...
‫فکر کنم یه اشتباه بزرگ کردم.
‫منم همین‌طور.
‫[عروس]
‫[نظرات درمورد کنفرانس فرزند خونده گرفتن]
‫- خوراکی یا نوشیدنی می‌خواین؟ ‫- خوراکی یا نوشیدنی؟
‫کسی خوراکی یا نوشیدنی نمی‌خواد؟ ‫خوراکی یا نوشیدنی؟
‫چه نوشیدنی‌هایی دارین؟
‫شربت با طمع‌های مختلف داریم
‫انواع آب گازدار و ماءالشعیر.
‫عالیه.
‫همه‌ش رو می‌خوام.
‫و یه مقدار آجیل.
W W W . M O V I E S H O . C O M