W W W . M O V I E S H O . C O M
‫نیکی! با ما میای یا نه؟
‫ببخشید.
‫خب، وسایل ضروری، بذار ببینم. ‫مسواک داریم، ضدآفتاب، لباس زیر،
‫شامپو و...
‫خدای من، این لباس خیلی چندش شده.
‫بیا، لباس «شریل» رو بگیر. ‫نتونست پرواز کنه، ممنوع الخروجـه.
‫یه عقایدی واسه خودش داره.
‫«چزا لنگ دراز».
‫آره، قدش ۱.۹۰ متره.
‫ولی می‌تونی توی اتاق اون بمونی. ‫همه‌چی پرداخت شده.
‫ولی هم‌اتاقیـت می‌شه «شل».
‫شل، حالت خوبه؟
‫خب، ازت می‌خوام سرحال شی، باشه؟
‫چون این مهمونی مجردی ‫برای ما هم هست.
‫ببین، می‌خوای امشب با ما بیای بیرون؟
‫- نه، نه، برای خوش‌گذرونی زیادی پیرم. ‫- نه، نیستی.
‫به نظر میاد برای اینکه ‫کسی رو برسونم خونه اومدم.
‫نه.
‫آخه... یه کاری باید انجام بدم.
‫خیلی‌خب.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫زودباش، بلند شو.
‫خبری ازش نشده؟
‫نه، هروقت چیزی فهمیدم بهت می‌گم، باشه؟
‫حالا پاشو، باید دوره کنی. ‫دوشنبه فیزیک داری.
‫فایده نداره، هیچی بلد نیستم.
‫از چیزی که فکر می‌کنی بیشتر بلدی.
‫بذار ببینیم تا الان به کجا رسیدی، زود باش.
‫باشه.
‫تمرینم این بوده، اگه توی ماشینی باشم ‫که ۵۰ کیلومتر بر ساعت سرعتشـه...
‫- آفرین. ‫- و کنار ماشینی قرار بگیرم
‫- که ۳۰ متر بر ساعت سرعتشـه... ‫- آره.
‫اجازه می‌دن همه‌ی امتحان‌هام رو بپیچونم.
‫و به نظرم باید حداقل بهش فکر کنیم.
‫- اون رو می‌ذاریم نقشه‌ی دوممـون، باشه؟ ‫- باشه.
‫حالا زود باش، پاشو.
‫پرنسس.
‫سلام.
‫- سلام. [اسپانیایی] ‫- سلام.
‫این اینجاست؟
‫- همینـه؟ ‫- کافه، برای خوردن.
‫آره، می‌دونم. ‫همین آدرسـه؟
‫برای خوردن.
‫باشه.
‫ممنون. [اسپانیایی]
‫هی، این چیه؟
‫نامه‌ست. خدای من، شاید واقعاً ‫از چیزی که فکر می‌کنم بیشتر بلدم.
‫هیچ‌کدوم از تکالیفـت رو تحویل ندادی، پرنسس.
‫نه، می‌خوام کنجکاوی‌شون رو تحریک کنم ‫و جلب توجه کنم، می‌دونی؟
‫ببین، انگلیسی، تاریخ و هنره ‫و همه‌شون رو باید دوشنبه تحویل بدی.
‫خب، حواسـم پرت بود.
‫چرا گذاشتی به اینجا برسه؟ ‫چرا زودتر دست به کار نشدی؟
‫راستـش رو بگم؟ راستِ راست؟
‫به نظرم درکل به اندازه‌ی کافی ‫درمورد من سخت‌گیری نکردین.
‫آره، خب باشه.
‫برنامه‌های آخر هفته‌ت رو کنسل کن، باشه؟
‫[فکر نکنم آدرس درست باشه. ‫آدرس یه کافه‌ست.]
‫حالت خوبه؟ انگار استرس داری.
‫- منوی انگلیسی می‌خوای؟ ‫- نه، من خوبم.
‫ماهی مرکب رو پیشنهاد می‌دی؟
‫- ماهی مرکب دوست داری؟ ‫- آره.
‫پس نه.
‫باشه.
‫از اونجاهاست که اگه ‫یه نوشیدنی خاص سفارش بدم
‫برام غذای مجانی میارین؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫اسمـت چیه؟ برات حساب باز می‌کنم.
‫شریل، بهم می‌گن چزا.
‫- آره. ‫- آره.
‫اسم تو چیه؟
‫من کت هستم.
‫خب، این کمیته‌ی اضطراری تکالیف رو ‫جمع کردیم بیان اینجا
‫چون پرنسس تا دوشنبه باید ‫سه تا مقاله تحویل بده
‫که هنوز شروع هم نکرده.
‫حالا بدونین که ما فقط نمره‌ی قبولی می‌خوایم
‫چون پرنسس می‌تونه توی امتحانات ‫معدلـش رو بالا ببره.
‫که حتماً این اتفاق میفته ‫چون کل آخر هفته درس‌هاش رو مرور می‌کنه.
‫حالا مسئولیت این مورد به عهده‌ی تایلره، ‫کارت‌هاش رو هم آماده کرده.
‫برو به کارت برس، پسرم.
‫بابا می‌دونم تو یکم به تاریخ علاقه داری.
‫پس از تو یه مقاله‌ی ۵۰۰۰ حرفی می‌خوام
‫درمورد ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم، لطلفاً.
‫آره، پیش خوب کسی اومدی، سال‌هاست ‫درمورد آلمانی‌ها مطالب گستره‌ای می‌نویسم.
‫- مقاله هم؟ ‫- مقاله، نامه، نشریه.
‫باشه، وقتی تمومش کردی ‫اول باید خودم بخونمش و تاییدش کنم.
‫جان، هنر.
‫می‌دونم توی آبرنگ مهارت داری
‫ولی چطوره یکم از اکریلیک استفاده کنیم؟
‫جدیداً درمورد هنرم یکم جسور و ماجراجو شدم.
‫- همه مراقب باشن. ‫- ماه پیش به چندتا نوجوان گفتم برن کنار
‫چون جلوی دیدم به «آپسلی هاوس» رو ‫گرفته بودن.
‫فوق‌العاده بود.
‫خب، بیا همون روند رو ادامه بدیم، باشه؟
‫حالا موضوعـش «رویارویی با طبیعت‌»ـه:
‫گیاهان، جانوران و دنیای طبیعت. ‫پس هرچی داری رو کن، جان.
‫می‌رم سه‌پایه‌ام رو از توی کاروان بیارم.
‫آفرین. ‫خب، جیل عزیزم، یکم زبان انگلیسی.
‫پس یه مقاله درمورد یکی از این کتاب‌ها ‫می‌خوایم، لطفاً.
‫هیچ‌کدوم از این کتاب‌ها رو خوندی؟
‫کریسمس اینو توی تلویزیون نشون دادن.
‫خب، پس برنده‌مون مشخص شد.
‫موضوع نگرش به نقش‌های جنسیتی ‫در کتاب «یه اتاق با منظره»، انتخاب شد.
‫بی‌صبرانه منتظر و مشتاقـم.
‫ولی یادته چی دیدی، مگه نه جیل؟
‫چون معمولاً روز کریسمس تا ساعت ۳ یکم....
‫- چی؟ ‫- خسته‌ای.
‫نه، یادمـه، آهنگ‌هاش رو دوست داشتم.
‫به این می‌گن روحیه.
‫خب، دیگه نمی‌تونی اونا رو ‫به این اسم صدا کنی.
‫خیلی‌خب.
‫از آشپزخونه بهم گفتن فعلاً به اندازه‌ی کافی ‫کروکتای گوشت خوردی،
‫پس این آخریشـه.
‫بعدش دیگه چیزی بهت نمی‌دیم، ببخشید.
‫عادلانه‌ست.
‫برای مهمونی مجردی اومدی؟
‫- آره. ‫- بقیه کجان؟
‫گروه‌مون از هم پاشید.
‫آره، من می‌خواستم برم غواصی ‫ولی اونا نمی‌خواستن،
‫بعد یه دعوای گنده کردیم ‫سر اینکه فقط روی زمین می‌چرخیم.
‫اهل کجایی؟
‫لندن شرقی.
‫منم همین‌طور.
‫چی؟
‫نه.
‫آره، من اون محله رو خیلی دوست دارم.
‫رستورانی به اسم «تپ اند بلز» می‌شناسی؟
‫ساکت شو.
‫اونجا رستوران مورد علاقه‌ی مامانم بود.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫نه.
‫چه دنیای کوچیکی.
‫آره.
‫می‌تونم یه ساحل خوب برای غواصی ‫نشونـت بدم، اگه می‌خوای.
‫موج نداره.
‫خب، کوسه‌ی آفتاب‌خوار داره
‫ولی فقط کافیه بزنی روی دماغ‌شون ‫تا برن پی کارشون.
‫آره، عالیه.
‫- سلام. ‫- دیدمـش.
‫چی؟ چی گفت؟
‫درمورد بچه‌ها پرسید؟
‫نه، نه دقیقاً، ‫چون من بهش نگفتم کی‌ام.
‫خب گفتم کی‌ام ولی چیزی که گفتم ‫خود واقعیـم نبود.
‫گفتی کی هستی؟
‫چزا.
‫قرار بود بری اونجا جواب بگیری.
‫آره، می‌دونم ‫ولی اول باید بفهمم اون واقعاً کیه
‫تا بهش بگم من واقعاً کی‌ام.
‫قراره بریم غواصی.
‫تو دروغ‌گوی افتضاحی هستی.
‫نه، نیستم.
‫واقعاً؟ ساندویچ‌های کرپلانکن چطوره؟
‫بی‌خیال.
‫سوتی می‌دی، ‫بعد برای درست کردنـش یه دروغ دیگه می‌گی.
‫بعد گیر دروغ‌هایی میفتی که یادت نمیاد.
‫- نگران نباش، حواسـم هست. ‫- چزا!
‫تو رو صدا می‌کنن.
‫- چزا! ‫- بله.
‫سلام، سلام.
‫عینکـت رو جا گذاشتی.
‫خیلی ممنونم.
‫ببخشید صدات رو نشنیدم، من...
‫گوش راستـم یکم ناشنواست.
‫- نه، این حرف رو نزن، چون حالا.... ‫- باشه، بعداً می‌بینمت.
‫نگران نباش، درستـش کردم.
‫فقط یه بار دیدیش و الان ‫یه غواص ناشنوا به اسم چزا هستی.
‫چیزی نمی‌شه، دیگه تمرکز کردم.
‫واقعاً؟ موبایل رو دم کدوم گوشـت گرفتی؟
‫- آره. ‫- درسته.
‫خب، از همین لحظه تمرکز می‌کنم.
‫لعنتی، باید برم.
‫- نیکی بود؟ ‫- نه، چزا بود.
‫چزا کیه؟
‫یه غواص ناشنوایی که می‌شناسم.
‫تایلر، آماده‌ای؟
‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- آره، به «میدوِی» [وسط] رسیدم.
‫وسط مقاله؟
‫نبرد رو می‌گم، نبرد میدوِی.
‫بقیه‌ش دیگه راحت و ساده‌ست. ‫یه ساعتـه تموم می‌کنم.
‫باشه، خب عالیه.
‫دارم با یکی آشنا می‌شم.
‫چی؟
‫توی خیریه‌ی انجمن حمایت از حیوانات دیدمش. ‫ازم خواست جارو برقیـش رو درست کنم.
‫عجب، چقدر خوب.
‫نتونستم سر از کار ‫این جارو برقی «هوور» دربیارم.
‫هرهفته از کار میفتاد ‫و مجبور بودم دوباره برم درستـش کنم.
‫همه‌ش مجبور بودم برم اونجا.
‫یه بار برس‌های چرخون زیرش پریده بود بیرون، ‫انگار یکی روش وایستاده باشه.
‫آهان.
‫اخر مجبور شدیم بریم «کرویدون» ‫که قطعاتـش رو پیدا کنیم.
‫پیشنهاد داد باهات بیاد؟
‫آره، ساندویچ هم آورده بود.
‫خیلی‌خب، پس می‌ذارم به کارت برسی.
‫خیلی‌خب، جان؟ چی برامون داری؟
‫خب، وقتی «رویارویی با طبیعت» رو شنیدم،
‫بلافاصله یاد گل مینای چشم گاوی افتادم.
‫- فکر کنم همه‌مون یادش افتادیم. ‫- اگه تو بگی.
‫می‌خوام سه‌تا تابلو بکشم، ببین.
‫خب، خیلی طول می‌کشه؟
‫- نه، کار یه دقیقه‌ست. ‫- زود باش.
‫خب، جیل عزیزم، ‫چطور پیش می‌ره؟
‫آره، عالی پیش می‌ره.
‫تنها نگرانیـم اینه که برای اینکه ‫یه نوجوان ۱۶ ساله نوشته باشتـش
‫شاید زیادی عاقلانه و پخته باشه.
‫بهت می‌گم چیکار می‌کنیم،
‫وقتی تموم شد، از لحاظ پختگی ‫بررسیـش می‌کنیم.
‫یکم پختگیـش رو کم می‌کنیم، چطوره؟
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫اینجا همه حالشون خوبه؟
‫داریم کارت‌های مرور رو درست می‌کنیم، ‫هر موضوع یه رنگ.
‫خب، اگه چیزی لازم داشتین...
‫بابا، سرمون شلوغ‌ـه.
‫خیلی‌خب.
‫سلام، حالت خوبه؟
‫- بپر بالا. ‫- باشه.
‫کلاه کاسکت داری؟
‫نه، توی تصادف داغون شد.
‫خیلی‌خب.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫فقط سخت می‌شه بگیرمت ‫به خاطر این... مشکلی نیست.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چند وقتـه اینجایی؟
‫سه ماه.
‫قبلـش کجا بودی؟
‫جاهای مختلف.
‫تونس، یونان.
‫مراکش، فکر کنم.
‫برنامه‌ی زندگیـت چیه؟
‫حس می‌کنم دارم برای کاری که نمی‌خوام ‫مصاحبه می‌شم.
‫ببخشید.
‫ببخشید، به خاطر غواصی‌ـه. ‫حس کنجکاویـم رو تحریک می‌کنه.
‫چی شده؟ ‫گل‌های مینات چی شدن؟
‫اینجا هیچ گل مینایی نیست، جیسون. ‫فقط ناامیدی هست.
‫- ولی قشنگ بودن. ‫- خیلی یهویی بودن، جیسون.
‫- زیادی یهویی. ‫- چی؟
‫خودشون رو به زور چپونده بودن. ‫منم زیادی پرورش‌شون دادم.
‫ولی ۴۵ دقیقه‌ی پیش بود.
‫داری نوشیدنی می‌خوری، جان؟
‫لیموناد مورد علاقه‌ی همینگوی.
‫ما فقط می‌خوایم یه چیزی نقاشی کنی. ‫هرچی، هرچی می‌تونی بکش.
‫نمی‌تونم.
‫چیزی که هر نقاشی بهش احتیاج داره رو ‫تموم کردم.
‫چی؟ اعتماد به نفس؟
‫رنگ.
‫یه قوطی رنگ رو اونجا انداختم. ‫راستی، حواست به جلوی پات باشه.
‫جان.
‫نه، این خوبه تایلر. ‫فقط آویزونشـون کن.
‫اینجا چه خبره؟
‫خب، نکات کلیدی رو روی کارت نوشتیم ‫و خلاصه‌ها رو پشتـش
‫ولی بعد فکر کردیم شاید بهتر باشه ‫توی دوتا کارت جداگانه بنویسیم.
‫- پس داریم دوباره از اول می‌نویسیم. ‫- اصلاً چیزی مرور کردی؟
‫نه، هنوز کارت‌های مرور رو تموم نکردیم.
‫وقتی کارت‌ها رو تموم کنیم، دیگه کاری نداره.
‫فقط نکات کلیدی رو نگاه می‌کنیم ‫و کارت مرتبط بهش رو....
‫راستـش، شاید همه‌ش روی یه کارت بهتر بود.
‫خدای من.
‫آره.
‫وای، منظره رو ببین.
‫کت، یادته توی رستوران بهت انعام دادم؟
‫فکر کنم می‌خوام پسـش بگیرم.
‫اینجا فوق‌العاده‌ست.
‫اجاره‌ایـه.
‫آره، مال منم همین‌طور ‫ولی این شکلی نیست.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫- آره می‌خوام. ‫- پس بیا.
‫ممنون.
‫اون گلدونی که اونجا داری رو دوست دارم.
‫پس برش دار.
‫- نه، نیازی نیست. ‫- موبایلـم کجاست؟
‫دم ساحل گذاشتی توی کیف من.
‫آره.
‫از اونجاهاست که موادفروش‌های بزرگ ‫توش کشته می‌شن.
‫و منظورم از این حرف تعریف و تمجیده.
‫عکس من توی کیفـت چیکار می‌کنه؟
‫چطور داره پیش می‌ره؟
‫- ۱۴۰۰ و در حال بیشتر شدن. ‫- کلمه؟
‫جون‌های از دست رفته.
‫«حمله به دیئپ».
‫نقطه‌ی عطف جنگ، ‫جایی که انسانیت از بین رفت.
‫دارم برای دریای ارواح می‌نویسم.
‫چطوره یکم استراحت کنی؟
‫نه، باید هرطور شده ادامه بدم.
‫خودم رو برسونم.
‫کمک لازم داشتیم.
‫وسایل مورد نیازمون کجا بودن؟
‫اصلاً شانسی برای نجات پیدا کردن نداشتیم.
‫سلام، ممنون که اومدی. ‫ببخشید باید زودتر ازت می‌خواستم.
‫خب، وسایل مورد نیاز رو آوردم. ‫اونا کجان؟
‫خب، من اینو دوبار خوندم، ویک ‫و باید بگم که انسجام نداره.
‫مخالفـم.
‫خب، اینجا یه پاراگراف هست درمورد برنده شدن ‫انگلیس در جام جهانی ۱۹۹۶،
‫چندتا نظر بی‌مورد درباره‌ی فوتبال زن‌ها،
‫و یه شعر غیر مسجع بی‌دلیل، ‫و هفت توهین فرهنگی،
‫که هفت برابر بیشتر از مطالب اصلی ‫ازشون استفاده کردی.
‫خب، من و تو باهم می‌شینیم ‫و همه‌ش رو بررسی می‌کنیم.
‫حالا تو بگو ببینم چت شده؟
‫الهامـم رو از دست دادم. ‫دیگه هیچ تصویر ذهنی‌ای ندارم.
‫خب اینو تصور کن: نوه‌ات، بدون دیپلم،
‫توی میدان «ترافالگار» گوشه‌ی خیابون ‫آهن‌ربای یخچال می‌فروشه.
‫حالا مسیر رسیدن از اینجا به اونجا ‫کاملاً مشخصه،
‫و همه‌چی به چیزی که روی این کاغذ ‫با این قلم کشیده شده باشه بستگی داره.
‫یه چیزی نقاشی کن. زود باش!
‫- خب، این چه کوفتیـه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫مطلبی که قرار بود بنویسی
‫- درمورد «یه اتاق با منظره» بود. ‫- همین‌کار رو کردم.
‫پس قضیه‌ی دزدیده شدن میکروچیپ شوروی چیه؟
‫و توی فیلم «یه اتاق با منظره» ‫هیچ‌کس رو تا بالای برج ایفل تعقیب نکردن.
‫کردن، اون قسمت مورد علاقه‌ام بود.
‫«یه اتاق با منظره» توی فلورانس ‫فیلم‌برداری شده.
‫تو...
‫صبر کن.
‫خدای من، فیلم «یه منظره برای کشتن» ‫ رو نوشته.
‫- واقعاً؟ ‫- خدای من.
‫نه، مطمئنم درسته.
‫«یه اتاق با منظره» با بازی «راجر مور».
‫- اون «یه منظره برای کشتن»ـه. ‫- آره.
‫خب، باشه. ‫من اون فیلم رو برات دانلود می‌کنم.
‫می‌تونی بشینی اینجا ‫و تا وقتی کل فیلم رو ندیدی
‫هیچی نمی‌نویسی، باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- نوشیدنی دارین؟ ‫- آره.
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫چی می‌خوای بگم؟
‫نمی‌دونم.
‫یه چیزی.
‫دخترت جواب می‌خواد.
‫یه چیزهایی هست که اون نیاز داره...
‫چیزهایی که جفت‌شون نیاز دارن ‫از تو و من...
‫من نمی‌تونم براشون برآورده کنم.
‫نمی‌دونم از من می‌خوان چی بگم.
‫نیاز دارن که بگی متاسفی.
‫خب، نیستم.
‫نباید بهم دروغ می‌گفتی.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم، معذرت می‌خوام.
‫راستـش، می‌دونی چیه؟ ‫نه، معذرت نمی‌خوام.
‫درواقع باید بگم، قابلی نداشت.
‫قابلی نداشت که وقتی تو مشغول ‫پیدا کردنِ خودت بودی
‫من از بچه‌هات مراقبـت کردم.
‫تو تافته‌ی جدا بافته نیستی.
‫تو اولین کسی نیستی که ‫فکر رها کردن بچه‌هاشون به فکرش رسیده.
‫ولی نمی‌شه هروقت زندگی یکم سخت شد ‫دمـت رو بذاری روی کولت و فرار کنی.
‫درضمن، اونا حالشـون خوبه.
‫ممنون که پرسیدی.
‫می‌دونم حالشـون خوبه.
‫برای همین رفتم، ‫که اونا حالشون خوب باشه.
‫و همین‌طور خودم.
‫چون یه زمانی بود ‫که هیچ‌کدوممـون خوب نبودیم.
‫تو نمی‌دونی زندگیِ ما چطوری بود.
‫من...
‫من تواناییـش رو نداشتم...
‫می‌دونستم یه دلیلی داره ‫که توی رستوران اومدم سمتـت.
‫خب، تو پیشخدمتـی.
‫آره ولی پیشخدمت خوبی نیستم.
‫یه عالمه سوال‌ـه.
‫اشکال نداره، مجبور نیستی.
‫فردا برنامه‌ت چیه؟
‫[هتل گالا]
‫[بیداری؟]
‫[آره، همین الان!!! قهوه لازمـم.]
‫[بیام ویلا؟ لیست رو باهم مرور کنیم؟]
‫[آره بیا]
‫چه خبره؟
‫صاحب خونه مسافرت‌ـه.
‫فکر کنم یکی دزدکی اومده توی خونه‌ش.
‫تو چیزی دیدی؟
‫ببخشید، این گوشـم یکم ناشنواست.
‫ببخشید.
‫نه، نه، نه.
‫دیگه کروکتا نمی‌دیم، فهمیدی؟ ‫دیگه نمی‌دیم، ببخشید.
‫تموم کردیم، تاحالا پیش نیومده بود.
‫نه، کت رو دیدین؟
‫اینجا کار می‌کنه. ‫یه فاز بی‌خیالی داره
‫و روحیه‌ی خشن درعین حال مهربون ‫و بی‌قراری داره.
‫- موی قهوه‌ای. ‫- کت؟
‫- بله. [اسپانیایی] ‫- رفت.
‫کجا... کجا رفت؟
‫رفت، برای همیشه رفت. ‫اتاقـش خالیـه.
‫ببخشید، باید برم سرکارم. ‫بدون کروکتا مشتری نداریم.
‫ببخشید.
‫آهان.
‫یکم طولانی بود ولی کلمه‌ی «لعنتی»
‫که بعد از هر «فرانسوی» نوشته بودی رو ‫حذف کردم
‫و تعداد کلمات به حد نساب رسید.
‫پس از نظر من تایید می‌شه.
‫آره.
‫زود باش، بابا.
‫خب، موضوع رویارویی با طبیعت بود
‫و وقتی کارن دیشب باهام اونجوری حرف زد، ‫بهم الهام شد.
‫من حاضرم اینو بخرم.
‫- تو هم حاضری؟ ‫- آره.
‫فکر نکنم تو باشی.
‫منظورت چیه؟ ‫قشنگ صورت منو روی شیر کشیده.
‫سلام، چه خبر؟
‫- اون رفت. ‫- چی؟
‫- منظورت چیه که رفت؟ ‫- رفت.
‫بهش گفتم کی‌ام.
‫بهش گفتم پرنسس دنبالش می‌گرده ‫و اون رفت.
‫کجا رفت؟
‫شاید یکم زمان لازم داره.
‫نه، با تمام وسایلـش رفته.
‫داره دوباره فرار می‌کنه.
‫نمی‌تونم به پرنسس بگم، جیسون. ‫نمی‌تونم حقیقت رو بهش بگم.
‫- آره. ‫- نه.
‫نه، نمی‌تونی، صبر کن.
‫پرنسس، یه لحظه بیا اینجا عزیزم.
‫مامان پای تلفن‌ـه، باشه؟
‫می‌شه بشینیم؟
‫خب نیک، روی اسپیکری. ‫پرنسس اینجاست.
‫همه‌جا رو گشتم ولی نتونستم پیداش کنم.
‫دیگه آدرسـش این نیست ‫و اینجا هیچ‌کس اون رو نمی‌شناسه.
‫معذرت می‌خوام.
‫باشه.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫دوست دارم.
‫منم دوست دارم.
‫بیا اینجا.
‫ممنون.
‫بیا اینجا.
‫دوباره بدون من همدیگه رو بغل کردین؟
W W W . M O V I E S H O . C O M