W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[اسکات از اقیانوس اطلس]
‫صبح‌بخیر.
‫من امروز با قایق می‌رم توی اقیانوس اطلس.
‫موفق باشی.
‫خدای من، دوباره فصلـش شد.
‫دیگه جای پارک پیدا نمی‌شه.
‫خب، بچه‌ها.
‫این «ناهار» ساعت ۱۲ـه
‫یعنی برای اینکه به شروع فوتبال برسیم ‫وقت‌مون تنکه.
‫پس به محض اینکه نظرش عوض شد ‫برمی‌گردیم توی ماشین.
‫آخرین مسابقه‌ی فصل‌ـه. ‫استرس داری؟
‫راستش یکم استرس دارم، آره.
‫البته اگه این بازی کارت زرد نگیریم ‫اسم‌مون از لیست انضباطی
‫خط می‌خوره.
‫می‌شه چهارتا مسابقه‌ی پشت سرهم ‫که دعوا نداشتیم.
‫و شنبه‌ی گذشته اولین مسابقه‌ای بود
‫که داور نیمه‌ی بازی توی ماشینـش قایم نشد.
‫راستـش بیشتر از این نمی‌تونم ‫به این تیم افتخار کنم.
‫بیاین یه لیست ترکیبی از آهنگ‌های مناسب ‫قایق‌رانی توی اطلس و سفر جاده‌ای درست کنیم.
‫آره.
‫چهار دقیقه‌ی دیگه می‌رسیم ساحل.
‫نه، اشکال نداره. ‫همین انتخاب کردنـش حال می‌ده.
‫- «بیلی اوشن». ‫- آهنگ «لنگرگاه خلیج».
‫- آره. ‫- آهنگ «بادبان‌ها را بکشید».
‫نه، این اشتباهـه چون برای کشتی‌رانی‌ـه، ‫نه قایق‌رانی.
‫- گروه «د کیور»! آره! ‫- چه ربطی داره؟
‫چون جزء موج جدید گروه‌های موسیقی‌ان ‫و اقیانوس هم موج داره.
‫گروه «د لایت‌هوس فمیلی». ‫[خانواده‌ی فانوس دریایی]
‫آره! عجب چیزی گفتی.
‫راستی، نتایج آزمونـت رو برات ایمیل کردن؟
‫نه.
‫واقعاً نمی‌دونم چی شده.
‫آهنگ «موج‌سواری در آمریکا».
‫اون یه اقیانوس دیگه‌ست. ‫جیس اگه این قضیه رو جدی نگیری
‫پرتـت می‌کنم توی دریا.
‫زیادی تیپ زدی.
‫خب، تاحالا مراسم ناهار روی قایق نرفتم.
‫الانم قرار نیست بری.
‫می‌شه همه یه‌جوری صحبت نکنن ‫انگار این داستان واقعیـه؟
‫اسکات با یه قایق بادی یکم توی اقیانوس ‫دور خودش می‌چرخه و تمام.
‫مشخصاً شوهر ۵۰ ساله‌ی من ‫که قبل از سرفه باید فرم بدنش رو درست کنه
‫تا مهره‌های کمرش نزنه بیرون، ‫توی اقیانوس اطلس قایق‌رانی نمی‌کنه.
‫من نوشیدنی و بنر خریدم.
‫خب، می‌دونی چیه؟
‫اگه شما هردفعه انقدر سریع بنر نمی‌خریدین
‫شاید این داستان‌ها انقدر تکرار نمی‌شد.
‫درضمن، فهمیدم اسکات برامون بلیت خریده
‫که بریم استادیوم ومبلی «اد شیرن» رو ببینم، ‫توی ماه سپتامبر.
‫قصد نداره بره وسط اقیانوس اطلس. ‫بهتون اطمینان می‌دم.
‫صبح‌بخیر.
‫چه غلطی کرده؟
‫یعنی یه بلیت اضافه برای کنسرت اد شیرن داری؟
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اونا پلاستیک واینیل رو وتو کردن و...
‫فردی، ببخشید. ‫یه لحظه به ما اجازه بده.
‫بیا اینجا.
‫اسکات، این آدم‌ها کیـن؟
‫اسپانسرهای آمریکاییـم استخدام‌شون کردن ‫برای آماده‌سازی نهایی.
‫- اسپانسر آمریکایی هم داری؟ ‫- آره، دارم.
‫راستـش داشتن کسایی که هشت ساعت ‫ازت عقب‌ترن واقعاً به کار میاد.
‫یعنی هروقت وحشت شبانه بهم دست می‌ده ‫یه نفر بیداره.
‫فکر نمی‌کنی شاید این وحشت‌های شبانه ‫یه نشونه باشه
‫که این قضیه رو زیادی کشـش دادی؟
‫هیچ‌کس بدون وحشت‌های شبانه ‫به جایی نرسیده.
‫اسکات، بس کن.
‫خب...
‫اعتراف می‌کنم بیشتر از خیلی‌ها ‫این قضیه رو پیش بردی ولی...
‫همه‌مون می‌دونیم که واقعاً ‫قصد نداری این کار رو انجام بدی.
‫دوست ندارم باهات مخالفت کنم ‫ولی توی ذهنـم همین الانم وسط اقیانوسـم.
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫مشخصاً برای تولدت اینجا نیستم،
‫برای همین می‌خواستم الان اینو بهت بدم.
‫[اد شیرن]
‫فکر کردم شاید بتونی نیکی رو با خودت ببری.
‫خب، شاید وقتشـه باهاش آشتی کنی
‫یا حداقل سعی کنی یه ذره ‫اوضاع رو آروم کنی.
‫اوضاع آرومـه، اسکات. ‫من فقط باهاش حرف نمی‌زنم.
‫آخه فکر می‌کنم وقتی من نیستم ‫بهش نیاز داشته باشی.
‫اسکات...
‫هی.
‫هی، تو چت شده؟
‫قرار بود چند هفته مربیـش باشی
‫و بعد مثل همیشه وسط کار ول کنی.
‫چی می‌تونم بگم؟ دارم رشد می‌کنم.
‫خب، خیلی لج‌درآره ‫و احتمالاً باجناق منو به کشتن می‌ده.
‫یه‌جورایی برام الهام‌بخش بود ‫که از ممکن‌ها فراتر برم.
‫خدای من، نه... تو دیگه نه.
‫چی؟ نه، نه.
‫به مربی پیلاتسـم پیشنهاد آشنایی دادم.
‫اونم جواب منفی داد ‫ولی حداقل دیگه مجبور نیستم پیلاتس برم.
‫- آهان. ‫- خودم می‌تونم.
‫اوه! نمی‌تونم.
‫صبر کن، صبر کن رفیق. ‫وایستا، کمکـت می‌کنم.
‫نیازی نیست، خودم...
‫مشکلی براش پیش نمیاد.
‫نه.
‫یکی دیگه از دوست‌های خانومـت بود؟
‫آره، خب توی سن من ‫برای هر مرد ۵ زن وجود داره،
‫پس همین‌که خودت لباس‌هات رو بپوشی ‫و بتونی دست‌شویی بری، محبوب می‌شی.
‫مخصوصاً بین خانم‌هایی که خانه‌ی سالمندان ‫زندگی می‌کنن،
‫حتی اینم دیگه مثل قبل خط قرمز نیست.
‫تا وقتی که عذرخواهی کنی.
‫اینجا رو نگاه کن، چه قشنگ.
‫پرنسس، نتایج آزمونت هنوز نیومده؟
‫نه بهت که گفتم، هنوز نیومده.
‫همه‌ش ایمیلـت رو چک کن.
‫باشه.
‫باورم نمی‌شه هنوز باهم حرف نمی‌زنن.
‫من که خوشم میاد. ‫واسطه‌شون شدم.
‫سال‌ها بود انقدر باهام حرف نزده بودن.
‫کابین جلوی قایق داریم، افزاربند و... ‫خدای من.
‫سایز این قفل پارو رو ببین.
‫خب، واقعاً شوکه شدم.
‫با اینکه انتظار داشتم بزرگ باشه.
‫ویک می‌شه صحبت کنیم؟
‫خیلی‌خب.
‫دبی یه رابطه‌ی جدی می‌خواد.
‫مشکلی با این موضوع ندارم ‫ولی اون می‌خواد با من جدی شه.
‫و... تو نمی‌خوای؟
‫شروع کردن یه زندگی جدید با این سن ‫برای من واقع‌گرایانه نیست.
‫من مستمری‌بگیر هستم.
‫از پس هزینه‌های ‫یه زندگی هیجان‌انگیز برنمیام.
‫درضمن...
‫نمی‌خوام روی تشک خونه‌ام بخوابه.
‫ساندرا روی کاناپه فوت کرد،
‫ولی مموری فوم تشک ‫هنوز فرم بدنش رو نگه داشته.
‫اگه کس دیگه‌ای جاش بخوابه، ‫اون از بین می‌ره.
‫پاک می‌شه.
‫قبل از اینکه هر تصمیم بگیری،
‫چطوره به کارهایی که دوست داری ‫باهاش انجام بدی فکر کنی؟
‫تمام جلیقه نجات‌ها رو بیارین، باشه؟ آره.
‫شاید مشکلی براش پیش نیاد.
‫یعنی توی خوب یادش دادی.
‫تو یه قایق‌رانی، حتماً می‌دونی.
‫خب، من فقط مسئول روابط عمومی ‫کلوب قایق‌رانی بودم.
‫نمی‌ذاشتن قایق‌رانی کنم.
‫چی؟
‫برای من زیادی بزرگ بود.
‫مشکلی نداری، خوبه. ‫درسته، خودشه، آفرین.
‫لعنتی.
‫حالت خوبه؟
‫من تنها آدم عاقل اینجام ‫که می‌دونم این دیوانگی‌ـه؟
‫یعنی واقعاً می‌خوایم بذاریم ‫این اتفاق بیفته؟
‫کاریـه که مردم می‌کنن.
‫چیزی که بابتـش نگرانی ‫هیچ‌وقت برات اتفاق نمیفته.
‫زیادی قابل پیش‌بینی‌ـه.
‫مردی که توی اقیانوس قایق‌رانی کنه، ‫مشکلی براش پیش نمیاد.
‫مردی که سوت‌زنان پشت فرمونـه ‫و داره برای ناهار می‌ره خونه،
‫باید نگران اون باشی.
‫درضمن، الان توی اقیانوس اطلس ‫فصل ملایمی‌ـه.
‫تو از کجا می‌کنی؟
‫این مدت تحقیق کردم. ‫یه برنامه ریختم.
‫ببین.
‫برنامه دانلود کردی؟
‫باید مراقب فشار سطح باشی ‫که باعث ایجاد باد سرد می‌شه
‫و وقتی هوای سرد با آب گرم برخورد می‌کنه،
‫مه به وجود میاد.
‫ولی این تابستون وضعیت خیلی خوب بوده.
‫یه آلارم گذاشتم که خبرهای جدید رو ‫بهم اطلاع بده.
‫هم برنامه دانلود کردی هم آلارم گذاشتی؟
‫خدایا، دلـم برات تنگ شده بود.
‫نیکی...
‫ببخشید که پرنسس رو بهت نگفتم.
‫اشکال نداره.
‫زندگیـم پر از چیزهاییه که کاش نمی‌دونستم.
‫باشه، دیگه کافیه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کارن! کارن!
‫احمقانه‌ست! احمقانه‌ست!
‫- کارن! ‫- کارن!
‫- تو نمی‌ری! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- نه! ‫- هی، هی، هی.
‫- باشه، صبر کن، باشه. ‫- ول کن!
‫تقصیر منـه. ‫هیچ‌وقت قدرت رو ندونستم
‫و حالا حس می‌کنی برای ارزش پیدا کردن ‫مجبوری این کار رو بکنی.
‫دلیلـش این نیست ‫و تو قدر منو می‌دونی.
‫نه، نمی‌دونم.
‫گاهی وقتی می‌خوای برام ‫یه داستانی تعریف کنی،
‫ازم می‌پرسی قبلاً گفتی یا نه ‫و من می‌گم آره، با اینکه نگفتی.
‫چون نمی‌خوام به خودم زحمت بدم ‫که گوش کنم.
‫و حالا...
‫واقعاً ترسیدم که نکنه این کارها واقعیه
‫و تو واقعاً می‌خوای انجامش بدی ‫و من...
‫- من واقعاً ترسیدم! ‫- نه، نه، نه.
‫لطفاً به قایق نزن. ‫اون جلوی ورود آب رو می‌گیره.
‫می‌دونم از تلاش‌هات برای تغییرات آب و هوا ‫حمایت نکردم
‫- و باید می‌کردم ولی... ‫- دلیلش فقط اون نیست.
‫ببین...
‫نمی‌شه اینم یه کار دیگه باشه ‫که نزدیک بود انجامـش بدم، خب؟
‫من... نمی‌شه که دیگه هیچ‌کار مهمی ‫توی زندگیـم انجام ندم.
‫این نباید آخر خط باشه.
‫نمی‌شه همه‌چی رو پشت سر گذاشته باشم.
‫حس می‌کنم یه اتفاق بدی برات میفته. ‫می‌دونم که میفته.
‫فکر کنم می‌میری.
‫کارن.
‫ازت می‌خوام بمونی.
‫کسی که دوستـت داره ازت می‌خواد بمونی.
‫ولی... یه تغییر کوچولو توی برنامه داریم.
‫آره، من تصمیم گرفتم نرم. ‫ولی... منظور رسونده شده
‫و یه مکالماتی به جریان انداختیم
‫و مهم‌ترین چیز همینـه.
‫پس ما... آره.
‫خیلی‌خب، همه برگردن توی ماشین.
‫حداقل سروقت به فوتبال می‌رسیم، نه؟
‫بهت گفتم ‫باید پول یه ساعت پارکینگ رو می‌دادیم.
‫خیلی‌خب...
‫- آره، بیا بریم. ‫- باشه.
‫کار درستی کردی.
‫بطری آب، آفرین.
‫بیاین گرم کنیم، باشه؟ ‫زود باشین، روز بزرگیـه.
‫مگه نه؟
‫[دبیرستان کینگزبروک، ‫نتایج آزمون جی‌سی‌اس‌ایِ شما]
‫آخرین بازیـه، پس هرچی دارین ‫روی زمین رو کنین، باشه؟
‫سلام رفیق، حالت خوبه؟
‫خیلی‌خب، بیاین گرم کنیم.
‫خدای من، ببین، ببین.
‫کاتل‌فیش می‌ترکونه!
‫سلام رفیق، حالت خوبه؟
‫آره، فقط همین برد رو برای لیگ می‌خوایم.
‫آره
‫دوتا از بدترین بازیکن‌ها رو حذف کردی، نه؟
‫- چی؟ ‫- نه، شوخی می‌کنم رفیق.
‫- من این مدلی‌ام. ‫- خب، نه.
‫می‌دونی ورزش برای من ‫چیزی فراتر از «برنده شدن»ـه.
‫مهم برقراری روابط
‫و یادگیری کنترل احساسات سخت‌ـه.
‫آره، امیدوارم جایزه‌ی جهانی ‫کنترل احساسات رو برنده شی.
‫نه، کارت با اون بچه‌ها عالی بود.
‫هر بچه‌ای یه محدودیتی داره، مگه نه؟ ‫توانایی‌هاشون محدوده.
‫حداقل مثل من کلی پدر و مادر ‫دم گوشـت حرف نمی‌زنن.
‫فکر کنم این...
‫مزیت مربی بچه‌های پرورشگاهی بودنـه، نه؟
‫نه، شوخی می‌کنم رفیق.
‫- مدلمـه، مدلمـه. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، حالا ده‌تا شنا سوئدی. ‫زود باشین.
‫سریع‌تر، سریع‌تر، زود باشین.
‫جدی... جدی، ‫دلم می‌خوام یه مشت بزنم توی صورتـش.
‫سلام نوآه، تو اینجا... ‫تو اینجا چیکار می‌کنی، رفیق؟
‫- جیسون، یه چیزی می‌گم خودت تا تهش بخون. ‫- بگو.
‫توی جمعیت دوتا تماشاچیِ ویژه داریم.
‫احتمالاً می‌خوان مایکل رو به فرزندی بگیرن.
‫آهان، خیلی‌خب. ‫خبر خیلی خوبیـه.
‫آره، آدم‌های خوبی به نظر می‌رسن.
‫توی آشپزخونه‌شون گیاه رزماری دارن ‫که نشونه‌ی خوبیه.
‫پس امیدوارم مایکل امروز ‫بهترین رفتار رو از خودش نشون بده.
‫که هیچ شک و شبهه‌ای براشون به وجود نیاد.
‫باشه، بهت می‌گم چیکار می‌کنم. ‫از کناره‌های زمین دورش می‌کنم
‫چون بازیکن جناح اون تیم موهاش دم اسبی‌ـه، ‫یعنی دنبال دردسر می‌گرده.
‫نگران نباش، هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫مایکل.
‫یه کار کوچولو باهات دارم، رفیق. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫شوت کن! حواست به جلو باشه!
‫شوت کن! زود باش، تایلر!
‫- هنوز ایمیل دریافت نکردی؟ ‫- نه.
‫نمی‌دونم چی شده.
‫همه‌ش به این فکر می‌کنم که چطور ‫هیچ‌کس توی مایورکا مامانم رو نمی‌شناخته.
‫نه، هیچ‌کس نمی‌شناخت.
‫فقط خیلی عجیبـه ‫چون همین تازگی‌ها اونجا بوده.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم.
‫کاش این همه وقتـم رو تلف نمی‌کردم.
‫می‌تونستم توی امتحاناتـم ‫نمره‌های بهتری بیارم.
‫من خیلی از این بچه‌های لوسِ ویتامین‌خور ‫باهوش‌ترم.
‫تو... باهوش‌ترین آدمی هستی که می‌شناسم.
‫خب...
‫نفر دوم بعد از تو رو
‫مجبور شدن به زور از توی ‫جلیقه‌ی نجات دربیارن، پس...
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، نیمه‌ی اول تموم شد.
‫عالی مدیریت کردی، باشه؟
‫آره، خیلی... ‫فکر کنم خیلی خوب داره پیش می‌ره،
‫- با وجود تمام مسائل. ‫- سه به هیچ عقب نیستن؟
‫چرا ولی زمین شیب ناجوری داره
‫- و اونا پشت به باد هستن پس... ‫- باشه.
‫کاش می‌تونستی ببینی ‫این تیم چقدر پیشرفت کرده.
‫امروز هیچ دعوایی نداشتیم
‫و یکی از اعضای اون تیم ‫دستبند دوستی دستـش بود
‫و روزنامه می‌خوند.
‫این برای ما عالیه.
‫جدی می‌گم.
‫این بچه‌ها، اصلاً به ذهنشون نمی‌رسه ‫که می‌تونن برنده شن، مگه نه؟
‫توی سن ۱۱ سالگی اینو فهمیدن.
‫شاید اگه یکم تهاجمی‌تر بازی می‌کردن...
‫ببین، برنده شدن یعنی ‫به قدری احساسات درونـت رو کنترل کنی
‫که بتونی سر کلاس درس بشینی.
‫و می‌دونی چیه؟ ‫شاید درس زندگی بدی نباشه
‫که یاد بگیرن توی حالت دفاعی بمونن.
‫چون بیا واقع بین باشیم، ‫شاید زندگی‌شون همین وضع باشه.
‫چی؟
‫تو رو نمی‌گم رفیق، نه، نه. ‫بچه‌های دیگه‌ای که می‌شناسم رو می‌گم.
‫برو... آفرین، برو آب بخور. ‫پسر خوب، پسر خوب.
‫می‌دونی، عصبانیت می‌تونه آدم رو ‫به خیلی جاها برسونه.
‫آره، ولی فقط بعضی آدم‌ها ‫اجازه دارن عصبانی باشن، نه؟
‫و بعضی‌ها اجازه ندارن.
‫- می‌رم دست‌شویی. ‫- باشه.
‫[رختکن]
‫آره، می‌خواستم تا آخر بازی صبر کنم
‫ولی انگار تیم مقابل کامل تسلیم شده، ‫دست‌شون درد نکنه.
‫- آره، اینجوری خوب می‌شه. ‫- اون یکی بنر ایناهاش.
‫آره، اونا طلایی‌ـه...
‫بچه‌ها، بیاین اینجا.
‫جمع شین، یه حرف کوچولو باهاتون دارم، باشه؟
‫بیاین اینجا، بیاین اینجا.
‫ببینین، من یه چیزی ازتون گرفتم ‫که می‌خوام بهتون پس بدم.
‫نه، وسایل آتش‌بازیـت رو نمی‌گم. ‫اونا رو پس نمی‌دم.
‫باشه؟
‫من خشم‌تون رو ازتون گرفتم.
‫خشم‌تون رو گرفتم چون می‌خواستم ‫همرنگ جماعت شین.
‫ولی دیگه نمی‌خوام همرنگ جماعت شین، ‫چون شما متفاوتیـن.
‫و نمی‌دونم شاید به خاطر اینه که ‫از سن کم مغزهاتون
‫- یه‌جور دیگه شکل گرفته یا... ‫- مغزهامون فرق داره؟
‫- این فعلاً مهم نیست. ‫- موضوع مهمی به نظر میاد.
‫این چیز خوبیـه.
‫متفاوت بودن واقعاً، واقعاً خوبه.
‫دنیا به آدم‌های متفاوت نیاز داره.
‫فکر می‌کنین کیا ترانه می‌نویسن،
‫کتاب، فیلم‌نامه و اینجور چیزها می‌نویسن؟
‫احتمال اینکه بچه‌های پرورشگاهی ‫قاتل سریالی شن دوبرابر بیشتره.
‫نمی‌خواستم بریم توی این فاز... ‫ببینین، می‌خوام باهاتون صادق باشم.
‫شاید زندگی برای شما هیچ‌وقت ‫یه زمین بازی منصفانه نباشه.
‫ولی تا ۳۰ دقیقه‌ی آینده، ‫شیب زمین به نفع ماست.
‫پس می‌خوام به تک تک چیزهایی ‫که توی زندگی‌تون اتفاق افتاده
‫و عصبانی‌تون کرده، فکر کنین.
‫ازتون می‌خوام برین توی زمین
‫و این بچه‌های پدر و مادردار افاده‌ای رو ‫تیکه پاره کنین.
‫- آره! ‫- زود باشین!
‫برای خوش‌شانسی به سرم دست بزنین!
‫آفرین، خوش‌شانسی میاره. ‫خیلی‌خب، بریم! زود باشین!
‫ببین اگه بخوایم با خشونت این بازی رو ببریم
‫نمی‌خوام پدر و مادر احتمالی مایکل ‫این صحنه‌ها رو ببینن.
‫پس می‌خوام حواس‌شون رو پرت کنی.
‫- آره ولی چطوری؟ ‫- نمی‌دونم فقط از اینجا دورشون کن.
‫- آره، باشه. ‫- باشه؟ خیلی‌خب.
‫- کاتل‌فیش! ‫- بلندتر!
‫- کاتل‌فیش! کاتل‌فیش! ‫- بلندتر!
‫- چیکار باید بکنیم؟ ‫- نمی‌دونم، هرکاری کردم تو هم بکن.
‫سلام، سلام، من نیکی‌ام.
‫- سلام. ‫- آره، یه مادرخونده‌ی باتجربه.
‫آره، اینم دخترم پرنسس‌ـه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫قهوه می‌خورین؟
‫وقت داریم؟
‫آره.
‫عالیه، پس زود بریم.
‫- می‌ریم که بترکونیم؟ آره! ‫- آره!
‫- می‌ریم که عشق و حال کنیم؟ آره! ‫- آره!
‫زود باشین، بیاین بریم.
‫- بریم، از این طرف. ‫- باشه.
‫بوم، آره.
‫خب، شغلـت چیه، مارک؟
‫خب، من بیم‌سنج هستم.
‫الکی نگو.
‫پرنسس، یه بیم‌سنج داریم.
‫الکی نگو.
‫خدای من.
‫یه عالمه سوال دارم.
‫- واقعاً؟ باشه. ‫- آره.
‫خب، پس بپرس.
‫باشه.
‫پس...
‫بیم‌سنج...
‫یعنی چی؟
‫خودشه، برگرد عقب. ‫برگرد عقب.
‫- آره! ‫- آفرین! زود باشین!
‫خیلی‌خب.
‫بازم می‌گم با استفاده از آمار ‫خطرات رو ارزیابی می‌کنیم
‫و بعد برای کاهش هزینه‌ی اون خطرات ‫یه سیاست‌هایی پیشنهاد می‌دیم.
‫آره، آره، آره.
‫- برگردیم؟ ‫- آره.
‫شغل تو چیه؟
‫خب، منم بیم‌سنج هستم.
‫پس دقیقاً همون سوالات رو جواب بده.
‫آره، اون... یکم هیجانی بود.
‫قطعاً یکم شیطنت‌آمیز بود.
‫خدای من، نه! بسه! بسه!
‫- هی! برگرد عقب. ‫- بسه! خشونت بسه!
‫زود باشین بچه‌ها، برین کنار.
‫درمورد توسعه‌های احتمالی ‫فقط همین اطلاعات رو داشتم.
‫- پس دیگه برگردیم؟ ‫- آره.
‫خیلی ممنون.
‫- ممنون، بچه‌ها. ‫- ممنون.
‫صبر کنین!
‫کور شدم!
‫نه! آخر بازی رو از دست دادیم.
‫درست شد.
‫چی؟
‫- بریم؟ ‫- آره، ممنون.
‫کور؟
‫ببخشید، هروقت کم میارم اینو می‌گم.
‫من می‌گم این گوشم سنگینـه.
‫- این بهتره. ‫- می‌دونم.
‫برنده شدیم؟
‫نه، ۳-۳ مساوی شدیم ‫ولی نذاشتیم لیگ رو ببرن.
‫- ایول! ‫- بیا اینجا.
‫که بهت گفته بودم.
‫قشنگ میفته توی دهن آدم.
‫- ♪ گنده‌ست، گرده. ♪ ‫- آره، همینه.
‫ نصف زمین رو می‌گیره. ♪ ‫♪ کله‌ی جیسون!
‫♪ کله‌ی جیسون! ♪
‫♪ گنده‌ست، گرده. ♪
‫- نصف زمین رو می‌گیره... ♪ ‫- قبول شدم!
‫- قبول شده! ‫- بیا اینجا ببینم.
‫آفرین، دیدی؟
‫- به سختی ولی قبول شدم. ‫- قبول شده!
‫باید جشن بگیریم. ‫مامان هنوز اون نوشیدنی رو دارین؟
‫یه مقداری مونده، آره.
‫هی رفیق، نوشیدنی می‌خوای؟ ‫متاسفانه زیاد خنک نیست.
‫حالا بیا بهم تکل بزن.
‫تنه می‌زنم، تنه می‌زنم، فهمیدی؟
‫خب، بابا برای هنرت نمره‌ی ۸ گرفتی ‫که دراصل یعنی...
‫- نمره‌ی «ای». ‫- «ای».
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫نقاش‌های کمی توی دوران زنده بودنشون ‫شناخته می‌شن.
‫مامان، ویک، شما ۵ گرفتین یعنی «سی».
‫آره، آره.
‫«سی»؟
‫لیاقت نمره‌ی بیشتری داشتم ولی از یه مشت ‫مارکسیست چه انتظاری می‌شه داشت؟
‫خیلی‌خب، بیاین عکس بگیریم. ‫باید عکس بگیریم.
‫زود باش جیسون. ‫می‌خوایم عکس بگیریم.
‫آره، قدبلندها بیان عقب.
‫- نه مامان، تو هم باید باشی. ‫- نه، نه.
‫مامان، بیا توی عکس.
‫خب، سه، دو، یک. ‫بگین «چیز».
‫چیز!
‫آره!
‫من باز می‌کنم.
‫چه خوب شد.
‫حالا با فوتبالی‌ها. ‫یه عکس با فوتبالی‌ها می‌خوام.
‫سلام، تبریک می‌گم.
‫زودباش بیا داخل، همه اینجان.
‫- اسکات هنوز نرسیده؟ ‫- نه، هنوز نرسیده.
‫عجیبـه، باید تا الان می‌رسید.
‫- سلام. ‫- سلام، زود باش.
‫کارن.
‫بیا.
‫نیکی.
‫بیا اینجا.
‫به این فکر کردم که چه چیز ‫این قرارهای آشنایی رو دوست داشتم.
‫خب.
‫دوست دارم تعمیر کنم.
‫فقط آدم‌ها رو نه، چون هیچ‌وقت نمی‌فهمی ‫کِی کارت باهاشون تموم شده.
‫آدم‌ها مثل یه قفسه نیستن ‫که وقتی سرجاش قرار می‌گیره یه تق می‌کنه.
‫پس...
‫تایلر اینو برام درست کرده.
‫[ویک راس، تعمیرکار]
‫فکر کنم حسابی سر و صدا کنه.
‫ممنون.
‫راستی، نوآه چی گفت؟ ‫باهات دعوا کرد؟
‫نه، دعوا نکرد. اون...
‫راستـش ازم پرسید ‫می‌خوام مددکار اجتماعی شم یا نه.
‫یعنی تعلیم ببینم.
‫خب...
‫تو چی گفتی؟
‫مسلماً گفتم اول باید با تو حرف بزنم
‫ولی واقعاً دوست دارم جواب مثبت بدم.
‫ولی یه دوره‌ی دو ساله‌ست.
‫چه حسی بهش داری؟
‫به اینکه دوباره دانشجو شی.
‫نمی‌تونم تا آخر عمرم راننده تاکسی باشم، نه؟
‫و بچه‌ها بزرگ‌تر شدن.
‫نیازی نیست تمام مدت پیش‌شون بمونم.
‫درضمن...
‫حس می‌کنم توی این کار خوبـم.
‫حس می‌کنم واقعاً می‌تونم به آدم‌ها کمک کنم.
‫این چه قیافه‌ایـه به خودت گرفتی؟
‫فکر کنم صدای تق‌ـت رو شنیدم، ‫مثل قفسه‌ای که سرجاش میفته.
‫مامان، می‌تونم عکس‌ها رو ببینم؟ ‫می‌خوام پُست‌شون کنم.
‫خوبه، بالاخره اومد. ‫فکر می‌کردم دیگه نمیاد.
‫♪ گنده‌ست، گرده. ♪ ‫♪ نصف زمین رو می‌گیره. ♪
‫♪ کله‌ی جیسون، کله‌ی جیسون! ♪
‫♪ گنده‌ست، گرده. ♪
‫♪ کله‌ی جیسون، کله‌ی جیسون! ♪
‫[۳ تماس از دست رفته از فردی]
‫- سلام. ‫- باید با کارن صحبت کنم.
‫درمورد اسکات‌ـه.
‫زود باش برو داخل.
W W W . M O V I E S H O . C O M