‫هی.
‫جیسون.
‫- جیسون. ‫- چیه؟
‫بیداری؟
‫- چی؟ ‫- خب، من...
‫من دارم می‌رم.
‫فقط می‌خواستم ‫قبل از اینکه برم سرکار ببینمـت.
‫چرا؟ تو که همه‌ش منو می‌بینی.
‫باشه، می‌ذارم بخوابی.
‫آره، می‌خوابم.
‫امروز قراره میزان فروش اخیرمون رو ‫بررسی کنیم.
‫«هندوراس» ۱۸% شده.
‫هندوراس ایده‌ی من بود.
‫یعنی خوبه؟
‫آره، بهت که گفته بودم.
‫خیلی سختـه مردم رو برای سفر بفرستی اونجا.
‫آمار قتل‌شون خیلی بالاست.
‫- آره، پس خیلی خوبه. ‫- آره.
‫از روزهای اول کار جدید واقعاً بدم میاد.
‫دلم برای صبح‌هایی که دورهم بودیم تنگ شده.
‫فکر می‌کنی بچه‌ها قبول می‌کنن ‫یه ساعت زودتر بیدار شن؟
‫بعید می‌دونم از این ایده استقبال شه، نه.
‫حالا که کت اومده توی زندگی‌مون، ‫به نظرم واقعاً مهمه که
‫به پرنسس و تایلر نشون بدیم ‫ما یه خانواده‌ی متحد و قوی هستیم.
‫درمورد این موضوع صحبت کردیم.
‫بیا تا وقتی مجبور نشدیم ‫درمورد چیزی نگران نباشیم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫می‌شه امشب پیتزا بخوریم؟
‫- خودمون چهارتا، ما پیتزا دوست داریم. ‫- نیک... باشه.
‫- فکر کنم این رو بشه جورش کرد. ‫- باشه، عالیه.
‫- دیگه می‌ذارم بخوابی. ‫- خداحافظ.
‫» ترجمه از تـارا «
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چرا هنوز داری پارو می‌زنی؟
‫خب، نمی‌تونم با بازوهای باریک برم آمریکا.
‫از بازوهام باید معلوم باشه ‫که کل اقیانوس اطلس رو پارو زدم.
‫- اینا رو آوردم. ‫- ممنون.
‫شیک پروتئین و پودر تخم‌مرغ.
‫یه ربع دیگه می‌خورم.
‫امروز فقط ۱.۶ کیلومتر رفتم.
‫ولی چند ساعتـه داری پارو می‌زنی.
‫یه باد قوی در جهت مخالف میومد ‫که باعث شد عقب بیفتم.
‫- کدوم باد؟ ‫- جایی که الان باید باشم
‫یه باد قوی میاد. ‫تازه جزایر آزور رو رد کردم.
‫ولی اسکات تو اونجا نیستی.
‫می‌دونم.
‫باید تا جایی که می‌شه به نظر برسه ‫واقعاً توی اطلس پارو زدم
‫تا نسبت به دروغم احساس بهتری داشته باشه.
‫کیه؟
‫یادم رفت نادیا رو کنسل کنم.
‫تو همین‌جا بمون وگرنه می‌بینتـت.
‫بی‌صدا پارو بزن.
‫کسی نیست؟
‫سلام، نادیا.
‫نیازی نبود بیای. ‫امروز تمیزکاری نداریم.
‫چرا؟ تمیزکاریِ من خوب نیست؟
‫خودم... این هفته تمیزکاری می‌کنم.
‫شوخی‌هات مثل «ویکتور کاکلوشکین»ـه.
‫- نمی‌شناسمـش. ‫- مرد بامزه‌ایـه.
‫شوخی‌های سیاسی می‌کنه.
‫خدا بیامرزتـش.
‫موضوع استیوی‌ـه.
‫مریضـه.
‫سیب‌زمینی کوچولوی من؟
‫استیوی...
‫واگیرداره.
‫برام مهم نیست، می‌رم پیشـش.
‫استیوی، برات حموم یخ آماده می‌کنم...
‫خوابیده.
‫با صدای جارو برقی بیدار می‌شه.
‫آشغال‌ها رو با دست‌هام جمع می‌کنم.
‫نه، نادیا. ‫نیازی نیست.
‫حالش بهتر شد بهت زنگ می‌زنیم.
‫پول امروز رو حساب می‌کنی؟
‫بله، پول امروز رو حساب می‌کنیم.
‫باشه.
‫چرا همه روی غذاهاشون اسم نوشتن؟
‫تاهینی.
‫من تاهینی‌ات رو نمی‌دزدم.
‫علامت تعجب هم گذاشته.
‫هنوزم قضیه‌ی هندوراس رو باورم نمی‌شه.
‫کارت عالی بود.
‫ممنون.
‫چیز خاصی نیست.
‫نه، خیلی عالیه.
‫آمار قتل‌شون خیلی بالاست.
‫به این شهرها می‌گیم «پرهیاهو».
‫ظاهراً توی این کار معنیـش می‌شه ‫«آمار قتل بالا».
‫راستـش، ویرانه‌های مایا فوق‌العاده‌ان.
‫اونجا رفتی؟
‫یه جیپ قدیمی توی مکزیک رو تعمیر کردم ‫و باهاش از آمریکای مرکزی رد شدم.
‫- چه تحسین‌برانگیز. ‫- نشونـت می‌دم.
‫اون کیه؟
‫- چانتیکو. ‫- چانتیکو.
‫بچه که بود توی «بلیز» پیداش کردم ‫و باهام اومد.
‫دلت نمی‌خواد لپـش رو بکشی؟
‫دقیقاً.
‫خب، این دزـه؟ دس؟ آره؟
‫خب، به نظر یه اسم واقعی نمیاد ولی باشه.
‫از شرکت سم‌پاشی اومده.
‫ظاهراً توی شرکت موش داریم.
‫آره، نمی‌دونم چرا. ‫ولی فکر کنم به خاطر
‫هزارتا شیرینی‌ای باشه که زن‌ها ‫هرروز توی این دفتر می‌خورن.
‫اونم بدون بشقاب.
‫زن‌ها عشق شیرینی‌ان.
‫خیلی‌خب، دس. ‫تو حواست به موش‌ باشه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫«اسنپ‌کور۹ایکس».
‫موش می‌ره داخلـش، سم رو می‌خوره...
‫و منفجر می‌شه.
‫نمی‌شه ببرین‌شون یه جای دیگه؟
‫یعنی منتقل‌شون کنین؟
‫روش منفجر کردن، روش مؤثرتریـه.
‫آره، منطقی‌ـه.
‫- سلام. ‫- حالتون چطوره؟
‫دورهمیِ امشب رو میای، آقای راس؟
‫بازم می‌گم، من جیسون‌ام.
‫آقای راس نیستم.
‫نه، کدوم دورهمی؟ ‫کسی منو به دورهمی دعوت نکرده.
‫- توی گروه واتس‌اپ گذاشتیم. ‫- مجبور شدم گروه رو بی‌صدا کنم.
‫هر پنج دقیقه صدا می‌داد، اعصابم خرد می‌شد.
‫باشه، دفعه‌ی بعد برات یه آگهی کوچولو ‫روی شیشه‌ی دکه‌ی روزنامه‌فروشی می‌زنیم.
‫درضمن، فکر کردیم مجبوری بمونی خونه
‫و مراقب ماشین‌های مشکوکی باشی
‫- که توی محل پارک کردن. ‫- درسته.
‫اگه دوست داری بیا.
‫فقط مثل پیرمردها لباس رسمی نپوش ‫و سالاد سیب‌زمینی با خودت نیار.
‫قراره این شوخی‌ها رو تا آخر سال بشنویم؟
‫- اگه تا آخر سال دوام بیاری، آره. ‫- آره؟
‫خب، الان کلاس «نظریه‌ها و الگوها» داریم؟
‫نه، «رویکردها و روش‌ها» داریم. ‫«نظریه‌ها و الگوها» سه‌شنبه‌هاست.
‫فکر می‌کردم امروز سه‌شنبه‌ست.
‫مگه روی جعبه‌ی قرص‌هات روزها رو نمی‌نویسی؟
‫کیفیت شوخی‌هات داره افت می‌کنه‌ها. ‫گفتم که بدونی.
‫[تله موش اسنپ‌کور]
‫اسنپ‌کور۹ایکس.
‫کشنده‌ترین تله موش بازار.
‫جذب می‌کند.
‫گیر می‌اندازد.
‫نابود می‌کند.
‫اسنپ‌کور۹ایکس.
‫من چطوری خونه رو تمیز کنم، اسکات؟
‫آره، تک تک لباس‌هام برنده.
‫تاپی که پوشیدم رو حتی نمی‌شه داد خشک‌شویی.
‫اگه کثیف شه، باید بندازمش دور.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم یه لایه دیگه برنزه‌کننده می‌زنم.
‫- خدای من. ‫- باید آفتاب‌سوخته باشم،
‫ولی چون توی زیرزمین مخفی شده بودم ‫پوستـم از قبل هم روشن‌تر شده.
‫صبر کن.
‫اون کرم آبرسان ‫و برنزه‌کننده‌ی صورت «سلیک» منـه؟
‫داری می‌زنی به پشت پاهات؟
‫هر قوطیـش ۲۰۰ پونده!
‫بده‌ش به من.
‫از قوطی جدیدی که توی دست‌شویی‌ـه ‫استفاده نمی‌کنی‌ها،
‫چون تازه خریدمـش.
‫این همون قوطی جدیده که توی دست‌شویی بود؟
‫نه.
‫برگرد اینجا ببینم!
‫[کامدن]
‫سلام!
‫همگی روزتون چطور بود؟
‫پرنسس؟
‫چی؟ آره، خوب بود.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫چیکارها کردی؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫همه‌چی رو توی شبکه‌ی اجتماعیـم گذاشتم.
‫بری اونجا رو چک کنی، ‫احتمالاً سریع‌تر به جواب می‌رسی.
‫متوجه شدم.
‫خیلی‌خب. ‫کی برای شبِ پیتزا خورون هیجان داره؟
‫تایلر، می‌خوای پیتزات رو خودت انتخاب کنی؟
‫من برای شام می‌رم خونه‌ی باربارا.
‫خدای من. ‫می‌شه شما بهش بگین؟
‫خیلی مسخره‌ست.
‫- باربارا. ‫- اسمشـه.
‫اسم تو هم پرنسس‌ـه.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. ‫خیلی ممنونم.
‫لقب یا اسم میانی نداره که ازش استفاده کنیم؟
‫- نه. ‫- چون من دارم فکر می‌کنم «ببز» صداش کنم.
‫- جیس، نه. ‫- خیلی بدتره.
‫پس مجبوریم خودمون رو وفق بدیم، نه؟
‫مسخره‌ست.
‫مسخره نیست، ببز مسخره‌ست.
‫- پرنسس مسخره‌ست. ‫- تو چی؟
‫پیتزای سبزیجات ویژه. ‫به نظر خوشمزه میاد.
‫نه، ببخشید. من می‌رم خونه‌ی مامان ‫تا کمکـش کنم خونه‌ی جدیدش رو بچینه.
‫یه خونه‌ی اشتراکی باحال پیدا کرده.
‫چی هست؟
‫یه جاییـه که آدم‌های خلاق‌
‫و البته آدم‌های غیرخلاقی که درگیر طلاقـن
‫دورهم جمع می‌شن و باهم زندگی می‌کنن.
‫- چه خوب. ‫- آره.
‫- راستـش، فکر کنم باید راه بیفتم. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫- خب، خوش بگذره. ‫- خداحافظ.
‫- خداحافظ.
‫درمورد برنامه‌مون بهشون نگفتی؟
‫ببخشید، ولی چیکار می‌شه کرد؟ ‫خودشون برنامه داشتن.
‫جیس، از همین‌جا شروع می‌شه.
‫- همین‌جوری از دستـش می‌دیم. ‫- نمی‌دونم، نیک.
‫اول نگران بودی کت بره،
‫حالا نگرانی بمونه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫باشه، بیا پیتزات رو انتخاب کن.
‫چیه؟
‫امشب با بچه‌های دانشگاه دورهمی داریم.
‫بهت گفته بودم.
‫- گفته بودی؟ ‫- خیلی وقتـه روی تقویم نوشتم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫آره.
‫من باید برم. ‫می‌خوام با دوچرخه برم.
‫- باشه. ‫- دیر برنمی‌گردم، باشه؟
‫- می‌بینمـت عزیزم، خداحافظ. ‫- باشه، خداحافظ.
‫- دوستـت دارم، مراقب باش. ‫- خداحافظ.
‫[دورهمی دانشگاه]
‫باورم نمی‌شه!
‫سلام، آقای راس.
‫جیسون صدام کن.
‫این چه وضعیـه؟
‫منتظر یه شب هیجان‌انگیز بودم.
‫هیجان‌انگیزه دیگه. ‫مسابقه‌ی پازل درست کردن داریم.
‫مسابقه‌ی پازل درست کردن ‫هیجان‌انگیز نیست، باشه؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- بفرمایید.
‫نه، من مسئول حراست نیستم.
‫- نه، من فقط... ‫- خیلی‌خب.
‫خب، یه شب هیجان‌انگیز چطوریه؟
‫مثلاً حال و هوای دهه‌ی ۲۰۰۰ داشته باشه.
‫دیوانه‌وار نوشیدنی خوردن، رقصیدن
‫دعوا کردن و کباب خوردن ‫توی راه برگشت به خونه...
‫نه، بازم نه. ‫من مسئول حراست نیستم.
‫من دانشجوئم. ‫می‌دونم، من فقط...
‫به خاطر اینه که اینو پوشیدم. ‫با دوچرخه اومدم.
‫- کلاه ایمنی نداری. ‫- کلاه ایمنی.
‫چرا نسل شما اینجوریه؟
‫کلاه ایمنی سرتون کنین، ‫برین دکتر، ضد آفتاب بزنین.
‫مراقب خودتون باشین دیگه.
‫آره، باشه. ‫صبر کنین رفقا، نشون بدین ببینم.
‫آره، خوبه، می‌تونین برین، خوش بگذره.
‫زود باشین دیگه.
‫بیاین یه شب هیجان‌انگیز داشته باشیم. ‫کی پایه‌ی نوشیدنی‌ـه؟
‫- باشه. ‫- حتماً.
‫آفرین!
‫یه استکان علف گندم، ‫یه استکان زنجبیل و یه استکان زردچوبه.
‫و یه لیوان بزرگ استلا.
‫- خیلی‌خب. ‫- ممنون.
‫آره! قطعه‌ی کناری رو پیدا کردم.
‫خدای من.
‫انگار پیرس دستـش برای انتخاب بازه.
‫ولی از اون‌طرف کارل به بن‌بست رسیده ‫و جنا و مل...
‫بی‌خیال، بچه‌ها.
‫بیاین بریم درست و حسابی خوش بگذرونیم، باشه؟
‫من می‌خواستم امشب زود برگردم خونه.
‫بی‌خیال، دفتر شکرگزاریـت رو بعداً پر کن.
‫وقتی قرار نیست زندگی‌ای که شکرگزارشی رو ‫درست حسابی تجربه کنی،
‫دفتر شکرگزاری به چه دردی می‌خوره؟
‫دفتر شکرگزاری نیست، درواقع.
‫دفتر ثبت خواب‌مـه.
‫و دارم تاثیر مثبتـش رو می‌بینم.
‫ببین، نمی‌خوام تعمیم بدم،
‫ولی نسل شما همه‌تون نارسیسیت‌این.
‫چرا؟ چون از خودمون مراقبت می‌کنیم؟
‫دقیقاً، شرم‌آوره.
‫و اصلاً خوش نمی‌گذرونین. ‫یعنی چطور می‌تونین خوش بگذرونین
‫وقتی با بدن‌تون مثل یه معبد رفتار می‌کنین؟
‫بذارین بهتون بگم که بدن‌تون معبد نیست، ‫یه ماشین اجاره‌ایـه.
‫یه مدت کوتاهی دست‌تونـه، ‫پس تا می‌شه ازش کار بکشین، هان؟
‫راستـش، همه‌تون توی سن ۱۰۳ سالگی ‫تک و تنها می‌میرین
‫با میکروب‌های بی‌نقص روده‌تون.
‫وقت قطع کردن نور آبی‌ـه.
‫رفیق.
‫می‌دونین باحال‌ترین‌تون ‫دهه‌ی ۹۰ بچه مثبت محسوب می‌شد؟
‫من خیلی به باکتری روده‌ام فکر می‌کنم.
‫باشه، بریم خوش بگذرونیم.
‫حالا شد.
‫- وقت قطع کردن کافئین‌ـه. ‫- درسته.
‫نوشیدنی اسپرسو که نمی‌خوریم، نه؟
‫نه، نمی‌خوریم.
‫موبایل‌هاتون رو بدین. ‫حواس‌تون رو از زندگی پرت می‌کنه.
‫محض اطلاع، هر نیم ساعت زنگ می‌خوره ‫تا یادم بیفته مایعات بخورم.
‫نیازی نیست اون بهت یادآوری کنه، ‫من اینجام.
‫از الان شروع کنیم.
‫مثل آب بود.
‫- خیلی‌خب، می‌بینمت. ‫- آره، فردا می‌بینمت.
‫سلام.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید یه چیزهایی رو تا فردا تموم می‌کردم.
‫- تو چی؟ ‫- آره، منم همین‌طور.
‫- آره. ‫- برم به کارم برسم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫خب، ممنون.
‫پس، اولین قانون شب هیجان‌انگیز اینه که ‫یه جای درست انتخاب کنی.
‫زیادی باکلاس نباشه.
‫ورودی نگیره، دم درش طناب قرمز نداشته باشه.
‫نه، شب هیجان‌انگیز قرار نیست باکلاس باشه.
‫جایی که همه‌جور آدمی برن، ‫شلوغ باشه و همه در یه سطح باشن.
‫هیچ‌وقت جایی که آدم‌های باکلاس می‌رن نرین.
‫- ماموریت با موفقیت انجام شد. ‫- زود باشین.
‫چرا یه‌جوری می‌خوری ‫که انگار داری صدف می‌خوری؟
‫چون چندش‌ـه.
‫ولی باید از اول یه پایه‌ی خوب بسازی.
‫بهم اعتماد کنین. ‫بعداً ازم تشکر می‌کنین.
‫عالی می‌شه.
‫آفرین، کامل سر بکشین.
‫من ۲۰ سالم بود، ‫اینو به عنوان صبحانه می‌خوردم.
‫فوق‌العاده می‌شه!
‫این برای توـه؟
‫نه، نیازی نیست. ‫نیکی، خودم برمی‌دارم...
‫- کاری نداره. ‫- نه، نه.
‫[گروه شیر سفید - کِری هئول]
‫توی گروه موسیقی‌ای.
‫آره، آره.
‫خب، نه، راستـش فقط خودمـم.
‫جای دیگه‌ای رو نداشتم که پرینت بگیرم.
‫پس برای این اینجایی، نه؟
‫آره، می‌دونم نباید برای این کار ‫از دفتر استفاده کنم.
‫می‌شه به کسی نگی؟
‫مردم نمی‌فهمن که اونا رو برداشتی؟
‫نه، چون توی کمد خودم قایم‌شون می‌کنم،
‫صبح زود برمی‌گردم
‫- و می‌ذارمشون سر جاشون. ‫- آهان.
‫تا جایی که خوندم، ‫برای خلاص شدن از شر موش،
‫باید مشکل رو از ریشه حل کنی.
‫و یکی از این مشکلات ریشه‌ای
‫این نیست که یه نفر ‫همه‌ش تله موش‌ها رو جمع می‌کنه؟
‫ممکنه، آره، آره. ‫ولی عادلانه نیست.
‫مردم هرروز سگ‌هاشون رو میارن توی این دفتر،
‫اونا هم خودشون رو لیس می‌زنن ‫و همه‌چی رو بو می‌کنن.
‫تاحالا نشده یه موش از پام بیاد بالا
‫و صورت کوچولوش رو بذاره روی پام.
‫این نژادپرستی حیوانات‌ـه.
‫پس...
‫چیکار می‌کنی؟
‫خب، من نژادپرست نیستم.
‫- یکی دیگه اونجاست. ‫- آره.
‫خب، از کِی تصمیم گرفتی مددکار اجتماعی شی؟
‫داستانـش طولانیـه.
‫منم چندتا از این داستان طولانی‌ها دارم.
‫من قبلاً توی پرورشگاه زندگی می‌کردم.
‫نیازی ندارم از روی دلسوزی ‫سرت رو برام کج کنی.
‫نه، درسته، حق با توـه.
‫و دوست‌های زیادی نداشتم.
‫همون‌موقع بود که به اسب‌ها علاقه‌مند شدم.
‫چی؟ منظورت...
‫هروئین و مواد مخدره؟
‫- نه، منظورم اسب‌ـه. ‫- اسب واقعی، آره.
‫و یه مددکار اجتماعی بود...
‫یه‌جورایی منو زیر بال و پرش گرفت.
‫یه برنامه پیدا کرد که می‌تونستم ‫هر هفته مجانی برم اسب‌سواری.
‫هر یک‌شنبه ‫منو با بچه‌های دیگه می‌برد اونجا.
‫با لباس ورزشی مدرسه‌ام می‌رفتم.
‫- اسبـه منو از همه بیشتر دوست داشت. ‫- شک ندارم.
‫بعد یه روز، یکی از زن‌های اونجا ‫یه پاکت بهم داد
‫که بدم به اون مددکار.
‫- خب. ‫- پاکت رو باز کردم.
‫براش صورت‌حساب گذاشته بود.
‫برنامه‌ای در کار نبود.
‫- از جیب خودش پول می‌داد. ‫- آهان.
‫هر هفته به مدت دو سال.
‫خب، تو چی بهش گفتی؟
‫هیچی نگفتم.
‫اونم چیزی نگفت.
‫همین‌جوری ادامه دادیم.
‫به هرحال، دوست دارم منم برای یه نفر ‫همچین آدمی باشم.
‫این مددکار...
‫احیاناً اسمـش «پنی» که نبود، نه؟
‫نه، «کالی» بود.
‫- پنی کیه؟ ‫- نه، فقط اینکه...
‫خب، ما هم یکی رو داشتیم که مثل کالی بود.
‫خیلی‌خب، بسه دیگه. ‫پاشو.
‫- ببین، اونجاست. ‫- فکر کنم گشنه‌شـه.
‫یکم از هالومی «ژانت» رو ‫با سس چیلی «دن» امتحان کن.
‫باشه.
‫خب...
‫چه خبر؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫منظورت چیه؟
‫نصف شب نشستیم توی دفتر ‫داریم یه موش رو تماشا می‌کنیم،
‫درحالی که یه عالمه تله موش توی کیف‌تـه.
‫من فقط موش‌ها رو دوست دارم.
‫یه نفر باید مراقب‌شون باشه دیگه، مگه نه؟
‫نمی‌دونن دنیای واقعی چطوریه و...
‫معصومانه واسه خودشون می‌چرخن ‫و زندگی می‌کنن.
‫متوجه خطر نمی‌شن، نه؟
‫فکر می‌کنن چون موهاشون رو رنگ کردن ‫دیگه بزرگ شدن.
‫حس می‌کنم قضیه فقط مربوط به موش‌ها نمی‌شه.
‫مادر بیولوژیکی بچه‌هامون برگشته
‫و هیچ‌کس به جزء من نگران نیست.
‫پس حتماً احساس تنهایی می‌کنی.
‫همه‌ش درموردش فکرهای بد می‌کنم.
‫مطمئنم اونقدر هم بد نیست.
‫دیشب خواب دیدم با ماشین زیرش کردم.
‫- خب... ‫- نه.
‫نخند.
‫یه آدم خوب همچین فکرهایی نمی‌کنه. ‫حتی توی خواب.
‫کِری، من این آدم رو می‌شناسم.
‫کاری می‌کنه عاشقـش شی،
‫بعد می‌بینه از پسش برنمیاد، وحشت می‌کنه
‫و می‌ذاره می‌ره.
‫و حس می‌کنم من تنها کسی‌ام ‫که خطرناک بودنـش رو حس می‌کنم.
‫احیاناً... دوست نداره بره مسافرت؟
‫مثلاً هندوراس؟
‫چون چندتا شهر پرهیاهو می‌شناسم ‫که می‌تونه بره.
‫«شهر پرهیاهو».
‫فکر می‌کنم اگه من
‫یکم متفاوت بودم، بهتر می‌شد.
‫خیلی خودت رو دستکم می‌گیری، نه؟
‫خب، من خودم رو می‌شناسم.
‫چون خودمـم.
‫یه چیز مثبت درمورد خودت بگو.
‫کِری.
‫یه چیز مثبت درمورد خودت بگو. ‫زود باش.
‫وقتی پاستا درست می‌کنم ‫دقیقاً می‌دونم چقدر باید پاستا بریزم.
‫خب، برای شروع خوبـه.
‫آره.
‫چون از نظر ماهایی که تو رو نمی‌شناسیم، ‫تو به نظر...
‫فوق‌العاده میای.
‫خب، من دسر می‌خوام.
‫فکر کنم «پت» یکم تیرامیسو داشته باشه.
‫- وای، نه. ‫- چی شده؟
‫یکیش رو جا انداخته بودیم.
‫وای، نه.
‫- اون... ‫- نمی‌دونم.
‫- می‌خوای ببینم... ‫- آره، آره.
‫اون...
‫منفجر شده.
‫خب، ساعت تازه ۱۱:۱۵ـه. ‫پس بیاین بریم یه جای دیگه، باشه؟
‫من خیلی خسته‌ام.
‫حداقل بریم یه کباب بخوریم. ‫بیاین دیگه، باشه؟
‫کباب رو باید خورد. ‫شب‌مون رو کامل می‌کنه، نه؟
‫یه چیزهایی درمورد خودت یاد می‌گیری، ‫حقیقت واضح‌تر می‌شه.
‫کباب‌فروشی تراپیِ قدیمی‌هاست.
‫پدر و مادری دارم که هزینه‌های ‫تراپی واقعیـم رو تقبل می‌کنن.
‫واقعاً؟
‫موبایلـت رو می‌خوای، نه؟
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب، پس... ‫- ممنون، آقای راس.
‫- آره، مواظب خودتون باشین، باشه؟ ‫- باشه.
‫- شب‌بخیر. ‫- خداحافظ.
‫- چه خبره؟ چه اتفاقی افتاده؟ ‫- چی؟ هیچی، هیچ خبری نیست.
‫می‌دونی موبایل تنها چیزی نیست که مردم باهاش ‫حواس خودشون رو پرت می‌کنن؟
‫چرا انقدر دوست داشتی ‫یه شب هیجان‌انگیز داشته باشی؟
‫اینجا جمع شدیم تا یادی کنیم از...
‫موش.
‫دوست، همکار...
‫پدر.
‫موش همیشه لبخند به لب داشت ‫و شوخی می‌کرد،
‫از اون موش‌ها بود که...
‫ببخشید، اگه موش خوبی باشه ‫غم‌انگیزتر می‌شه.
‫فهمیدم.
‫راستـش موش عوضی‌ای بود.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫وقتی می‌رفت مهمونی،
‫همیشه وسط هر بحثی می‌گفت ‫یه نوشیدنی گرون آورده.
‫اینجوری بود که
‫«چرا از نوشیدنی‌ای که من آوردم نمی‌خورین؟ ‫خیلی خوبه.»
‫یعنی واقعاً... لزومی نداشت.
‫همه‌مون باهم دوستیـم، ‫هیچ‌کس ازت نخواسته نوشیدنی گرون بیاری.
‫- پس... ‫- دقیقاً.
‫و هر مراسمی که دعوت می‌شد ‫بچه‌اش رو با خودش میاورد.
‫و تو هم نمی‌تونستی اعتراض کنی، مشخصاً.
‫ولی خب «بی‌خیال، مرد. کلاً جو رو بهم ریختی.»
‫پس راحت شدیم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫فقط اینکه...
‫تو تمام تلاشـت رو می‌کنی ‫ولی تا یه لحظه تمرکزت رو از دست می‌دی
‫یه اتفاقی میفته که دیگه نمی‌شه درستـش کرد.
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫- من باید... ‫- آره، آره.
‫- حتماً، هی نیکی؟ ‫- بله؟
‫اگه می‌خوای بیای...
‫آره، حتماً.
‫- آره؟ ‫- آره، ممنون.
‫خوبه.
‫خب...
‫[کباب]
‫- یهو اومد دم خونه‌تون؟ ‫- یهو اومد.
‫و ببین، من می‌دونم که سخته
‫ولی نیکی کاملاً وحشت کرده.
‫باید به این رابطه فضا بدی.
‫نمی‌تونی مدام زیرنظر بگیریش
‫و منتظر باشی که مثل یه کارخونه‌ی ‫آتش‌بازی چینی، منفجر شه.
‫درضمن، باجناق‌ام هم رفته قایق‌رانی ‫توی اقیانوس اطلس.
‫مادری که سال‌ها غایب بوده برگشته، ‫زنـت ناراحته و باجناقت وسط اقیانوس اطلس‌ـه.
‫عجب اوضاع پیچیده‌ای.
‫ببین، معلومه که پرنسس دوست داره ‫با مامانش وقت بگذرونه.
‫مامان بیولوژیکی‌شه. ‫بابا مادرشه.
‫به‌هرحال...
‫شرایط استرس‌زاییـه...
‫و من... نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫چطوره سعی کنی کمتر شبیه ‫دخترهای غرغروی اینستاگرامی باشی
‫که سعی می‌کنن همه‌چی رو به خودشون ربط بدن؟
‫حتماً می‌دونی اوضاع چقدر برای نیکی سخته، نه؟
‫- آره؟ ‫- هواش رو داری؟
‫- من همیشه هواش رو دارم. ‫- واقعاً؟
‫چون به نظر میاد نصفه شب ‫نشستی توی کباب‌فروشی.
‫اگه یه بابای دومی در کار بود، ‫بعید می‌دونم این مرد هیپی‌وار و صلح‌طلب
‫که می‌گه «تنها چیزی که مهمه عشق‌ـه» رو ‫جلوم می‌دیدم.
‫مثل گوزن‌های نر باهاش شاخ توی شاخ می‌شدی.
‫راستـش وقتی پرنسس توی اتاقش
‫پوستر هری استایلز رو زد، خیلی حسودیم شد.
‫وحشت کردم و یه کت مخملی خریدم.
‫نه، تولد ۱۸ سالگیـش با یارو ‫روی میز هدیه‌ها،
‫مچ می‌نداختی.
‫من جای تو بودم، ‫از الان برای خودم اعتبار جمع می‌کردم
‫برای روزی که پرنسس عاشق بابای جدیدِ ‫بی‌عرضه‌ی خالکوبی روی گردنِ باریستاش می‌شه
‫که به خودش و دوست‌هاش لاته‌ی مجانی می‌ده.
‫دیدی، همین رو می‌گفتم.
‫این جادوی کباب‌فروشی‌ـه.
‫حتی تو هم اینجا عاقل شدی.
‫به نظرم بهتره هفته‌ای یه بار بیایم اینجا.
‫- نه. ‫- درمورد این چیزها حرف بزنیم.
‫- فکر نمی‌کنم درک کنی. ‫- تو یه کالیِ فوق‌العاده می‌شی...
‫یه روزی، حتماً.
‫- رفیق. ‫- بله؟
‫احیاناً پیتزا هم دارین؟
‫هی، بیدار شو.
‫ساعت چنده؟
‫۶:۳۰.
‫صبح پیتزا خورون‌مون رو از دست می‌دی.
‫چی؟
‫مسخره‌ست.
‫[دختر محل کار]
‫» ترجمه از تـارا «
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M