‫بعضی رازها مخفی نمی‌مونن، ‫مهم نیست چقدر خوب مخفی‌شون کنی.
‫پس دوباره دفنـش می‌کنیم. ‫این دفعه باهم.
‫همه‌ش باید لگ پات باشه؟
‫وقتی می‌رم آمریکا باید جاهای خاصی از بدنم ‫ساییدگی داشته باشه.
‫یه پیام «به یادت هستیم» دیگه.
‫زودترین موقعی که می‌تونی وانمود کنی ‫به آمریکا رسیدی کِی‌ـه؟
‫به نظرم حداقل سه هفته دیگه.
‫نباید زیادی زود برسم.
‫نمی‌خوام رکوردی ثبت کنم که باعث شه ‫بیشتر بررسی کنن.
‫گروه دوستی جدیدم
‫فقط به خاطر حمایت از من ‫توی این «دوران سخت»، شکل گرفته.
‫اگه بفهمن دروغ بوده،
‫تمومه، دیگه هیچ دوستی برام نمی‌مونه.
‫دوباره مجبور می‌شم برای گذروندن وقت،
‫توی گوشیـم آب و هوا رو چک کنم.
‫خب، بذار وضعیت جریان آب ‫اطلس شمالی رو چک کنم.
‫اگه مساعد باشه، دو هفته دیگه ‫می‌تونیم وانمود کنیم رسیدم.
‫خوبه.
‫هرچی بیشتر طول بکشه، ‫احتمال بروز یه مشکل بیشتر می‌شه.
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد، عزیزم.
‫من فکر همه‌چی رو کردم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫- کیه؟ ‫- فقط منم.
‫و بقیه.
‫کارن.
‫درمورد طوفان اقیانوس اطلس شنیدیم.
‫طوفان؟ کدوم طوفان؟
‫خدای من، خبر نداری؟
‫الان دقیقاً جایی که اسکات هست طوفان شده.
‫درست وسط اقیانوس اطلس.
‫خدای من.
‫طوفان درجه ۴ـه. ‫بابات داره بررسی می‌کنه ببینه چه خبره.
‫خب، الان شد درجه ۵.
‫ولی مثل همیشه آدم براش سوال می‌شه که ‫پنج خوبه یا بد؟
‫- بده. ‫- خیلی‌خب، رفیق.
‫ولی نگران نباش، چون ما اینجاییـم.
‫و تا مطمئن نشیم حالش خوبه هیچ‌جا نمی‌ریم.
‫مجبور نبودین بیاین. ‫و واقعاً باید قبلش زنگ می‌زدین.
‫نه، آخه داشتیم به بقیه زنگ می‌زدیم.
‫- بقیه؟ بقیه یعنی کی؟ ‫- همه‌تون اینجاییـن.
‫نقشه‌های باد رو آوردم. ‫توی اتاق نشیمن می‌چینمشـون.
‫- چطوری انقدر سریع رسیدی؟ ‫- ویک منو آورد.
‫- ویک؟ ‫- خبر جدیدی نیست؟
‫- خدای من. ‫- نه هیچی، ولی امیدوارم. بیا بریم.
‫ولی طوفان بزرگیـه.
‫باید نقشه رو کوچیک می‌کردم تا به ته‌ش برسم، ‫تازه روی لپ‌تاپ.
‫خیلی‌خب، بیا بریم.
‫- کس دیگه‌ای قرار نیست بیاد؟ ‫- نه، دیگه کسی نیست.
‫- استیویِ بی‌پدرِ بیچاره‌ی من. ‫- خدای من.
‫خودم لاستیک عوض کردن رو یادت می‌دم!
‫خونه نیست، رفته بازی.
‫قوی باش.
‫هروقت فراموشش کردی، یه نفر رو ‫بهت معرفی می‌کنم، یه مرد بهتر، قوی‌تر.
‫نه از این مردهای غربی که گربه نگه می‌دارن ‫و آشپزی می‌کنن.
‫نادیا، واقعاً نیازی نبود بیای.
‫براتون آشپزی می‌کنم. ‫یه غذایی درست می‌کنم که مناسب صبح باشه.
‫و نگران نباش، ‫تا هروقت لازم باشه می‌مونیم.
‫لعنتی.
‫» ترجمه از تـارا «
‫بیسکوییت دایجستیو شکلاتی آوردم.
‫نکنه برای این شرایط زیادی شاد باشه؟
‫اگه فکر می‌کنین بی‌احترامیـه، ‫می‌تونم شکلاتـش رو از روش بکنم.
‫به نظرم مشکلی نیست، مامان.
‫اگه ویفر صورتی میاوردی بد بود.
‫اسکات؟ اسکات.
‫چه خبره؟
‫می‌گن توی اقیانوس اطلس طوفان شده.
‫و تا وقتی مطمئن نشن حالت خوبه، نمی‌رن.
‫خدای من، درست می‌گن. ‫طوفان بزرگیـه.
‫خب، چقدر طول می‌کشه تا بره؟
‫نوشته سه روز دریایی طول می‌شه تا بره شمال، ‫نه، چهار روز دریایی.
‫روز دریایی با روز معمولی فرق می‌کنه؟
‫- نه واقعاً. ‫- پس انقدر نگو «روز دریایی».
‫با موبایل ماهواره‌ای بهشون زنگ بزن، ‫بگو طوفان ازت رد شده
‫تا من بتونم از شرشون خلاص شم.
‫دیگه نمی‌دونم ازدواج‌مون رو ‫برای مردم چطوری توصیف کنم.
‫نیکی.
‫- من دوست دارم امروز مفید باشم. ‫- آهان.
‫گاهی حس می‌کنم توی این بحران‌های خانوادگی ‫هیچ کمکی نمی‌کنم.
‫البته فکر کنم طبیعی باشه که ‫کنار زن سلطه‌گری مثل مامانت،
‫کم کم نقش منفعل‌تری به خودم گرفته باشم.
‫ببخشید بابا، نمی‌فهمم منظورت چیه.
‫فقط می‌خوام بگم که دوست دارم مفید باشم.
‫اگه چیزی لازم داشتی، من اینجام.
‫جان، می‌شه یه لطفی بهم بکنی؟
‫می‌شه تا من غذاها رو می‌چینم ‫تو بشقاب بیاری؟
‫حتماً، جیسون. ‫روی من حساب کن.
‫باشه، رفیق، عالیه.
‫درحال رصد طوفان اولیور هستیم،
‫طوفان قدرتمندی که درحال حرکت ‫بر فراز بخش مرکزی اقیانوس اطلاس هست...
‫[هی، مامان حالت خوبه؟ ‫هنوز ازت بی‌خبرم.]
‫به نظر وحشتناک میاد.
‫رفیق، هولناکـه، واقعاً هولناکـه.
‫از اون اتفاق‌هاست که می‌گی... ‫معلومه کار خداست.
‫یهو اتفاق میفته.
‫کاری هم از دست کسی برنمیاد.
‫واقعاً تقصیر کسی نیست.
‫تو تشویقـش کردی، تعلیمـش دادی ‫و کمکـش کردی قایقش رو انتخاب کنه.
‫خب، به نظرم به این سادگی‌ها نیست.
‫- می‌رم نقشه رو چک کنم. ‫- آره، باشه.
‫چی شد، جان؟ ‫درمورد بشقاب‌ها پیشرفتی داشتی؟
‫آره، کار ساده‌ایـه. ‫سه سوتـه حلـش می‌کنم.
‫کمکی چیزی نمی‌خوای...
‫نه، نه، همه‌چی تحت کنترلـه.
‫باشه، فقط اینکه بچه‌ها گشنه‌شونـه، پس...
‫جیس، جیس، بذار کارش رو بکنه. ‫می‌خواد امروز مفید باشه.
‫- آخه خودم می‌تونستم... ‫- بیا، اینو ببر لطفاً.
‫[کِری]
‫ببخشید، تماس کاریـه.
‫- باید جواب بدم. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، جان... پس، باشه؟
‫باز شو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫پشت موتور بودی؟
‫- موهات... ‫- نه.
‫دیدم امروز نیومدی، خواستم ببینم خوبی یا نه.
‫آره، نه، نه، من خوبم. ‫فقط...
‫داستانـش طولانیـه.
‫ولی روز بدی رو برای نیومدن انتخاب کردی.
‫- نه، چطور؟ ‫- حدس بزن کی بالاخره
‫تی‌شرت صورتیـش رو عوض کرد؟
‫دروغ نگو! چی؟
‫- عوض کرده؟ ‫- آره.
‫نه، باورم نمی‌شه نبودم که ببینم.
‫این دفعه زرد پوشیده.
‫- زرد؟ ‫- خیلی روز جالبیـه.
‫باشه، پس کی بُرد؟
‫بذار دفتر رسمی‌مون رو چک کنم.
‫آره، نیکی با پیش‌بینی ۳۷ روز متوالی،
‫نزدیک‌ترین حدس رو زد
‫و برای ناهار یه بوریتوی مجانی هدیه می‌گیره.
‫هی.
‫- اسکات پای تلفن‌ـه. ‫- باشه.
‫افتادی زمین؟ موهات...
‫نه، برو.
‫اسکات؟ سلام. ‫هنوزم صدامون رو می‌شنوی؟
‫آره، می‌شنوم، آره همین‌جام.
‫اسکات؟ زنده‌ای؟
‫سلام، آره، هستم.
‫شما صدای من رو می‌شنوین؟
‫نه، زیاد خوب نیست.
‫الان چی؟
‫آره، آره، خیلی بهتر شد.
‫ما همه‌مون اینجاییـم، اسکات. ‫خیلی نگرانـت بودیم.
‫دوستـت داریم، اسکات.
‫خب... واقعاً برام ارزشمنده.
‫توی اینجور مواقع... بهم قدرت می‌ده.
‫اسکات، ما همه اینجا جمع شدیم
‫و دوست داریم بدونیم حالت خوبه یا نه.
‫و اگه بتونی به همه اطمینان بدی، ‫اون‌وقت می‌تونن برن خونه‌شون.
‫آره، به نظر میاد باد...
‫چی شد؟ اسکات! اسکات؟
‫- چه اتفاقی افتاد، رفیق؟ ‫- اسکات؟ اسکات؟ الو؟
‫از دست دادیمش.
‫کارن؟
‫خدای من. ‫کارن، حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫نگران نباش.
‫کارن، من فکر می‌کنم...
‫فکر می‌کنم الان توی شوک هستی ‫و می‌خوام بدونی
‫هروقت از شوک در اومدی، ‫من اینجام و هوات رو دارم.
‫باشه، خب... یادم می‌مونم.
‫الان توی فاز انکارـه.
‫فاز بعدی خشم‌ـه.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫موبایل از دستم افتاد و فکر کنم خرابش کردم. ‫فکر کنم آب رفت توش.
‫این موبایل مخصوص قایق‌ـه.
‫می‌دونم ولی محافظـش رو نذاشته بودم.
‫- چرا نذاشتی؟ ‫- چون روی قایق نیستم!
‫درستـش می‌کنم، مشکلی نیست.
‫یه کیسه برنج خیلی بزرگ داری؟
‫فکر می‌کنن از قایق افتادی پایین.
‫همه دارن بغلم می‌کنن و برام دعا می‌کنن، ‫انگار وسط این سریال‌های مکزیکی‌ام.
‫و حالا باید جلوشون وانمود کنم ناراحتم.
‫و خودت می‌دونی من چقدر ‫از بروز احساسات بدم میاد.
‫می‌خوای یکم تمرین کنی؟
‫نه، وقتی بچه بودم و همسترهام مُردن، ‫یاد گرفتم چطور وانمود کنم ناراحتم.
‫ترکیب گیجی و تعجب‌ـه.
‫خدای من، خسته‌کننده‌ست.
‫نیکی چطوری کل روز ‫این قیافه رو به خودش می‌گیره؟
‫بهتر نیست راستـش رو بگیم؟
‫نه! الان دیگه زیادی خجالت‌آوره.
‫از جامعه طردمون می‌کنن.
‫موبایل رو درست کن، بهشون زنگ بزن ‫تا برن خونه‌هاشون.
‫راستی، بوی غذا رو کاملاً حس می‌کنم.
‫می‌شه یواشکی برام خوراکی بیاری بالا؟
‫اگه نمی‌تونی هیچ اشکالی نداره.
‫خب، ببین.
‫احتمالاً تا الان خودش از روی قایق ‫درخواست کمک کرده.
‫ولی محض احتیاط بهتره ‫با گارد ساحلی تماس بگیریم.
‫من نقشه‌های باد رو بررسی کردم
‫و موقعیت احتمالی فعلیـش رو محاسبه کردم.
‫ولی گارد ساحلی چیکار می‌کنه؟
‫هلیکوپتر می‌فرستن. ‫کشتی‌ها رو به اون منطقه هدایت می‌کنن.
‫- خدای من. ‫- آره، احتمالاً آخرش
‫یه هزینه‌ای براتون بزنن، ‫ولی حدس می‌زنم اسکات بیمه داشته باشه.
‫مطمئنی باید این کار رو بکنیم؟
‫طوفان درجه ۴ـه. ‫احتمال تلفات گسترده‌ی جانی وجود داره.
‫- ممکنه جونش در خطر باشه، کارن. ‫- آره.
‫آره، درسته.
‫دقیقاً.
‫- خب، شماره‌اش رو بهم می‌دی؟ ‫- آره، بیا.
‫در مناطق ساحلی، ‫مقامات به مردم اکیداً توصیه می‌کنن
‫که فاصله‌شون رو از خطوط ساحلی حفظ کنن.
‫وضعیت خطوط ساحلی به شدت...
‫فکر نمی‌کنم کارن ازت انتظار داشته باشه ‫خونه رو تمیز کنی، نادیا.
‫وقتی جنازه نیست، ما عکس رو چال می‌کنیم.
‫آهان.
‫پس به کارت برس.
‫۱-۱-۹-۹-۹.
‫سلام، گارد ساحلی؟
‫من... خوبم، ممنون. ‫شما چطور؟
‫خب، موضوع اینه که همسر من ‫توی اقیانوس اطلس قایق‌رانی می‌کنه.
‫- مختصات بده. ‫- یه لحظه صبر کنین.
‫مختصات ۴۶ درجه‌ی جنوبی، ۲۸۷ درجه‌ی غربی.
‫درست همون‌جایی که طوفان شده.
‫می‌دونم، دقیقاً.
‫واقعاً وحشتناک‌ـه.
‫به‌هرحال، می‌خواستم بدونم می‌تونین ‫گروه جست و جو بفرستین؟
‫خوبه، گروه جست و جو.
‫داره چک می‌کنه.
‫آهان، پس عالیه. ‫یه گروه می‌فرستین.
‫فکر می‌کنین احتمالاً حالش خوبه
‫و شاید فقط موبایلش خیس شده؟ ‫چه جالب.
‫شما خیلی مهربونیـن.
‫خیلی خیلی ممنونم. ‫خداحافظ.
‫- خب؟ ‫- آره، خوبه.
‫گفت می‌فرستن.
‫گفت راستـش از این اتفاق‌ها زیاد میفته
‫و بهتره همه برن خونه‌هاشون ‫و سعی کنن یکم بخوابن.
‫این چیه؟ صبحانه‌ست؟
‫نه.
‫- چه عالی. ‫- چون گفتی «غذای مناسب صبح».
‫فکر کردم مثلاً تخم‌مرغ و بیکن.
‫غذای مناسب عزاداری، برای وقتی عزاداری. ‫[تشابه کلمه در انگلیسی]
‫هنوز نمی‌دونیم مُرده یا نه.
‫ولی شرایط بحرانی‌ـه.
‫پس تا وقتی مطمئن شیم فرض می‌کنیم مُرده.
‫نه، این حرف رو نزن.
‫چرا هیچ بشقابی نیست؟
‫تا این لحظه جواب این سوال رو نفهمیدم، ‫ولی سوال درستی پرسیدی.
‫جان، می‌شه از کشوی آشپزخونه قیچی بیاری؟
‫می‌خوام با نخ محدوده‌ی جست و جو رو ‫مشخص کنم.
‫حتما! چشم بهم بزنی آوردم.
‫بالاخره بشقاب‌ها رو میاری یا نه...
‫[همه‌چی مرتبه؟ خیلی‌وقته خبری ازت نشنیدم.]
‫[هنوز قراره کافه‌مون برقراره؟]
‫[بهم خبر بده! می‌تونم بعد از مدرسه بیام.]
‫اوضاع چطوره؟ حالت خوبه؟
‫خوبم، چرا خوب نباشم؟
‫خوبه.
‫جدیداً یکم حساس شده.
‫آره، خودت توی این سن پدر درآوردی.
‫آره؟
‫خب، مامانت که اینجوری می‌گفت.
‫- خودت چطوری؟ کار چطوره؟ ‫- وحشتناکـه.
‫بازخوردهای آنلاین‌مون فوق‌العاده‌ست. ‫مشتری‌هامون هر هفته بیشتر می‌شن.
‫سرعت پیشرفت‌مون زیادی بالاست. ‫دیگه عملاً تعمیرات انجام نمی‌دم.
‫فقط آدم‌ها رو مدیریت می‌کنم.
‫وقتی توی «تیل‌سانز» کار می‌کردم، ‫فقط سه‌بار رفتم پیش مدیرم.
‫یه بار وقتی استخدام شدم، ‫یه بار وقتی بازنشسته شدم.
‫دفعه‌ی دوم کلیدم رو جا گذاشتم،
‫- مجبور شدم برگردم. ‫- آهان.
‫خب، برای همه‌مون تخت ندارن
‫و مبل‌هاشون رو سرچ کردم،
‫- قیمت هرکدومشـون ۶ هزار پونده. ‫- واقعاً؟
‫پس نمی‌تونیم روشون بخوابیم.
‫حتی مطمئن نیستم بتونیم روشون بشینیم، ‫اگه راستـش رو بخوای.
‫می‌رم گاراژ رو چک کنم ببینم ‫از کسب و کار چادر کمپینگ که راه انداخته بود
‫تجهیزات کمپینگ مونده یا نه.
‫پولی که سرمایه‌گذاری کردیم رو پس گرفتیم؟
‫الان وقت پرسیدنِ این سوال نیست، نه؟
‫- نه، نه. ‫- نه.
‫چقدر وسیله اینجاست.
‫همه‌ی این کارها رو انجام داده؟
‫نه، بچه‌ها، بچه‌ها. ‫آلبوم کریسمس ضبط کرده.
‫- نگاه‌ش کن. ‫- نسخه‌ی گرامافون، سی‌دی
‫- و مینی‌دیسکـش رو داره. ‫- خدای من.
‫- داره زبان خودش رو اختراع می‌کنه. ‫- بازی هم درست کرده، ببینین.
‫- «اسکات آزاد». ‫- آره.
‫«بازی مخصوص مخالفان نظام سرمایه‌داری.»
‫«سکوت لامباداها، موزیکال ترسناک قدیمی.»
‫«پانچوی عصرانه‌ی آقایان».
‫«عطر اسکات»؟ کسی نمی‌خواد؟
‫اینجا رو ببینین.
‫اینجا انگار برای یه مقام دولتی ‫نامزد شده بوده.
‫نمی‌شه بهش رشوه داد، ‫چون از لحاظ مالی ثروتمند و مستقل‌ـه.
‫- پس... آره. ‫- درسته.
‫«ووداسکات، فستیوال اجتماعی ‫برای دنیایی فراتر از مادیات.»
‫راستـش، ایده‌ها و رویاهای جالبی داشته.
‫عجب زندگی‌ای.
‫خدا حفظش کنه.
‫آهان، اینجاست.
‫وسایل کمپینگ، کیسه‌ی خواب.
‫[گیلبرت - دستگاه گریل]
‫پول اینا رو هم بهمون پس نداد.
‫خب، مشخصاً همون‌طور که می‌بینین
‫همه‌چی طبق برنامه پیش نرفت.
‫و من معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام که همه‌تون رو ‫به دردسر انداختم.
‫اسکات.
‫لعنتی.
‫اسکات، نه!
‫- فقط بدونین که من شرمنده‌ام. ‫- این چیه؟
‫فِردی توی کامپیوتر اسکات پیداش کرد.
‫یه پیام ضبط کرده برای وقتی که...
‫برای وقتی که نتونه برگرده.
‫اگه این ویدیو رو می‌بینین، یعنی من مُردم.
‫یا اینکه لپ‌تاپـم رو دزدیدین.
‫و اگه لپ‌تاپم رو دزدیدین ‫و درعین حال شنیدین که من مُردم،
‫می‌شه این فایل رو به ‫«کارن.فیلبرت@آی‌کلود.کام» بفرستین؟
‫خدا به من صبر بده.
‫خب، اینو خودم از همه بیشتر دوست دارم.
‫[اسکات فیلبرت - آهنگ‌های کریسمسی]
‫ممنون.
‫حالت چطوره؟
‫دارم یه‌جوری سر می‌کنم.
‫همه‌چی خیلی ترسناکـه، نه؟
‫- ببین، نیکی... ‫- بله؟
‫می‌دونم می‌خوای گریه‌ام رو ببینی، ‫ولی به نظر من گریه فایده‌ای نداره.
‫- ولی... ‫- نه، من می‌فهمم.
‫اگه گورکن یا سنجاب باشی، ‫باید یه صدایی از خودت دربیاری
‫تا باقی سنجاب‌ها بفهمن ‫تو ترسیدی یا ناراحتی.
‫ولی من سنجاب نیستم.
‫من انسانـم.
‫ما زبان داریم.
‫می‌تونم توی چشم‌های یه نفر نگاه کنم ‫و بگم «می‌ترسم».
‫پس هروقت ترسیدم، توی چشم‌هات نگاه می‌کنم ‫و می‌گم «نیکی، من ترسیدم».
‫تا اون‌موقع حالم خوبه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫الان میارم.
‫کسی بشقاب نمی‌خواد؟
‫خب، نه رفیق، تموم شد. ‫همه‌ی خوراکی‌ها تموم شد.
‫کاسه چی؟
‫استکان؟ لیوان؟
‫هرچی بخواین با کمال میل میارم.
‫پرنسس، تایلر، فنجون بیارم؟
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، مشکلی نیست.
‫واقعاً دلم براش تنگ شده.
‫من یه‌جورایی بهش حسودیم می‌شد.
‫اون خیلی...
‫مثبت بود.
‫دوره‌ی ژیمناستیکـش رو یادتونه؟
‫شش ماه کلاس رفته بود ولی هنوز ‫برای چرخش پا، تشک ضربه‌گیر می‌ذاشت.
‫آره، اون تتوی المپیک هم زیاده‌روی بود.
‫وقتی برای نمایش کریسمس مدرسه‌مون ‫انتخاب شدم،
‫برام کتاب «آماده‌سازی بازیگر» ‫اثر استانیسلاوسکی رو خرید.
‫و من نقش یه بوته رو بازی می‌کردم.
‫خیلی به خودش ایمان داشت، نه؟
‫به همه‌مون ایمان داشت.
‫آدم خیلی خاصی بود.
‫از اینجور آدم‌ها زیاد پیدا نمی‌شه...
‫چیکار می‌کنی؟
‫آلبوم کریسمس من رو گذاشتن.
‫می‌بیننـت. ‫این خونه ۸۰% شیشه‌ست.
‫از روی پله‌ها بلند شو!
‫دارم به حرف‌هاشون گوش می‌دم.
‫الان باید مشغول درست کردن اون موبایل باشی!
‫نزدیک بود یادم بره.
‫خبر خوش، درستـش کردم.
‫خب، پس چرا نمی‌ری طبقه‌ی بالا و زنگ بزنی؟
‫منتظرم جیسون یه چیزی بگه.
‫خدای من. ‫برو، برو!
‫عضلات صورتـم گرفته.
‫خیلی‌خب.
‫کاش می‌دونست زندگی چند نفر رو ‫تحت‌تاثیر قرار داده.
‫لطفاً بهشون بگو ترتیب آهنگ‌ها رو رعایت کنن.
‫هر آلبوم یه داستان‌ـه.
‫داریم خاطرات اسکات رو مرور می‌کنیم.
‫پدربزرگ؟
‫من...
‫شلوارهاش رو دوست داشتم.
‫- البته نه همه‌شون رو. ‫- باشه.
‫رقصـش با استیوی رو دیدین؟
‫چی؟ نه.
‫خیلی خوب می‌رقصن.
‫وای، خیلی بانمک‌ـه.
‫آره، قبل از اینکه بگم استیوی رو هم بیار، ‫به این بانمکی نبود.
‫پدر خیلی خوبی بود.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫واقعاً رفت کلاس تمرین صدا،
‫تا بتونه موقع خوندن داستان شبانه ‫تقلید صدا کنه.
‫و خدا می‌دونه چندبار دماسنج گوشت رو ‫توی حموم پیدا کردم،
‫چون می‌خواست دمای حموم رو ‫برای استیوی تنظیم کنه.
‫- اسکات‌ـه! ‫- خدای من!
‫خدای من.
‫- خدای من، جواب بده. ‫- آره.
‫- اسکات، خودتی؟ ‫- بله، من اینجام.
‫هنوز زنده‌ای؟
‫اسکات، ما هنوز اینجاییـم.
‫داشتیم درباره‌ی اینکه چقدر دوستـت داریم ‫صحبت می‌کردیم.
‫خب، چقدر قشنگ.
‫جیسون اونجاست؟
‫صداش رو نشنیدم.
‫- من اینجام، رفیق، آره. ‫- ببخشید،
‫گفتم شاید داری یه‌چیزی می‌گی ‫و نمی‌خواستم مزاحم حرف زدنت بشم.
‫من؟ نه رفیق، هیچی نمی‌گفتم.
‫آخه ابرها دارن سیاه می‌شن.
‫برای همین اگه چیزی می‌خوای بگی ‫الان وقتشـه.
‫بگو.
‫- جیسون؟ ‫- یه چیزی بگو.
‫همه دلمون برات تنگ شده.
‫و همه دوستـت داریم، رفیق. ‫باشه؟
‫خب، لطف داری، جیسون.
‫ممنونم.
‫راستـش هوا داره صاف می‌شه
‫ و آسمون آبی‌تر شده... خدای من!
‫- خدای من! ‫- اسکات!
‫چی بود؟ صدای جیغ بود؟
‫از دستـش دادیم، از دستـش دادیم.
‫این دفعه واقعاً از دستـش دادیم.
‫خدای من.
‫خدای من، چی شد؟
‫- لیز خوردم. ‫- چی؟
‫همه‌چی تاریکـه.
‫اسکات.
‫نه، نه، اسکات.
‫زود باش، اسکات، بیدار شو.
‫کمک!
‫نیکی! نیکی!
‫خدای من، اسکات‌‌ـه. ‫توی دردسر افتاده.
‫از فاز انکار دراومد.
‫نه، بیاین کمک. ‫اون واقعاً آسیب دیده.
‫نیکی! من ترسیدم!
‫باشه.
‫اسکات؟
‫- چی؟ ‫- اسکات، تویی؟
‫آره، مشخصاً خودشه!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫سرش ضربه خورده. ‫می‌شه یه نفر به آمبولانس زنگ بزنه؟
‫- آره، الان می‌زنم. ‫- نه، ضربه‌مغزی شده.
‫باید یه‌کاری کنی بخوابه.
‫مامان، اتفاقاً نباید این کار رو بکنیم.
‫چیزی نیست، اسکات. ‫حالت خوب می‌شه.
‫
‫محاسبه‌ات بدجور اشتباه بود، رفیق.
‫[اورژانس و حوادث]
‫چند روز دیگه، من و تو باهم صحبت می‌کنیم.
‫خب...
‫ضربه مغزیـش خفیف‌ـه.
‫پس می‌خوان شب نگه‌ش دارن ‫تا تحت نظر باشه.
‫ولی مشکلی براش پیش نمیاد.
‫[اسکات آزاد]
‫[فکر کنم دفتر شرط‌بندی‌مون رو دیده]
‫[آب و هوا]
‫[شن‌های روان - دویدن در بیابان آتاکاما]
‫» ترجمه از تـارا «