‏-‏ با من ازدواج می‌کنی؟ ‏-‏ چی گفتی؟‏!‏
شنبه آینده یه مهمونی کاری واقعاً رو اعصاب دارم‏.‏
و نمی‌تونم برم.‏
‏-‏ خب، اجباریه‏.‏ ‏-‏ واسه تو شاید‏.‏
معمولاً شنبه‌شب‌ها چی‌کار می‌کنی؟
شاید با پدربزرگ و مادربزرگم تلویزیون تماشا کنم‏.‏
‏-‏ حالت خوبه؟ ‏-‏ آره‏.‏
‏-‏ رایان‏،‏ این رئیسمه‏‏،‏ نَت.‏ ‏-‏ چرا دیوید صدات کردم؟
واقعاً استرس دارم‏.‏
فکر می‌کردم تا الان دیگه نوشیدنی خوردن و معاشرت رو شروع کرده باشن‏.‏
باید حواس بقیه رو پرت کنیم‏.‏
‏-‏ نه‏،‏ من نوشیدنی نمی‌خورم‏.‏ ‏-‏ واقعاً؟
خب‏،‏ نَت این رو برات فرستاد.‏
‏-‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏.‏ ‏-‏ این از طرف آنتونیوئه‏.‏
منظور و اشاره‌هاش رو کاملاً فهمیدم‏.‏
پس می‌تونی ذهن من رو هم بخونی؟
به چی نیاز دارم؟
حالت خوبه؟
من نامزد دارم.‏
متأسفم‏.‏
باید بهت می‌گفتم‏.‏
هی‏.‏
اشکالی نداره‏.‏
این رو تو خریدی یا من؟
‏-‏ می‌تونی نگهش داری‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ آخرش هر جور شده می‌ندازمش دور‏.‏
می‌خوام زندگی جدیدم رو به عنوان یه مجرد شروع کنم‏.‏
نمی‌خوام بوی یه لونه عشق شکست‌خورده توی این خونه بپیچه‏،‏ مگه نه؟
پس بندازش دور‏.‏
من از عود متنفرم‏.‏
منم همین‌طور‏!‏
صبر کن‏،‏ یعنی تمام این مدت بی‌دلیل روشنش می‌کردم؟‏!‏
فکر می‌کردم تو دوستش داری‏.‏
منم فکر می‌کردم تو دوستش داری‏!‏
وای‏.‏
یعنی آپارتمانمون دو سال تمام فقط واسه تعارف‏،‏ بوی صندل می‌داد؟
انگار آخر سر هم همدیگه رو درست نشناختیم‏،‏ مگه نه؟
دیوید‏،‏ واقعاً متأسفم‏.‏
امیلی‏،‏ فقط دارم شوخی می‌کنم‏.‏
هی‏،‏ جین رو می‌شناسی؟ همونی که همکارمه‏.‏
آره‏.‏
آره‏،‏ جین قدکوتاه‏.‏
باهاش صمیمی شدم‏.‏
چی؟‏!‏
کِی؟
فقط یه بار با هم صحبت کردیم.‏
توی مهمونی کریسمس‏.‏
چند بار هم توی اتاق استراحت بود‏.‏
بیشتر از یه بار؟‏!‏
آره‏،‏ حدود پنج یا شیش بار‏.‏
شیش بار‏.‏
تمام هفته گذشته کاری کردی که حس بدی داشته باشم‏.‏‏.‏‏.‏
و خودت تمام این مدت داشتی با یکی دیگه صحبت می‌کردی؟‫!
رابطه عاطفی نبود‏.‏
نه‏،‏ هیچ پنهان‌کاری یا قرارهای مخفیانه‌ای در کار نبود‏.‏
ما فقط هر از گاهی با هم صحبت می‌کردیم‏.‏
چی؟ و می‌ذاشتی من بیام خونه و طوری رفتار کنم که انگار همه‌چیز روبه‌راهه؟
همه‌چیز روبه‌راه بود‏.‏
من عاشق توام‏.‏
به حرفم گوش کن‏،‏ بین من و اون هیچ‏.‏‏.‏‏.‏
کشش یا حسی نبود‏،‏ ما فقط‏.‏‏.‏‏.‏
ببین‏،‏ نمی‌دونم‏،‏ خودت که می‌دونی چقدر ممکنه‏.‏‏.‏‏.‏
اوضاع توی کار من گاهی دیوانه‌کننده و شلوغ بشه‏،‏ مگه نه؟
آدم بعضی وقت‌ها باید با یکی درد دل کنه‏.‏
و فکر کنم اونم از صحبت خوشش می‌اومد‏.‏
می‌شه‌ لطفاً دیگه.‏‏.‏‏.‏
از این موضوع حرف نزنی؟
کاش قضیه فقط همین بود‏.‏
ایم‏،‏ من این کار رو کردم تا بار رو از روی دوش تو بردارم‏.‏
ببین‏،‏ واسه همین بهت نگفتم‏،‏ چون می‌دونستم اذیت می‌شی.‏
خب‏،‏ می‌تونستی با.‏‏.‏‏.‏
کمتر صحبت کردن با غریبه‌ها این کار رو بکنی‏.‏
بی‌خیال‏،‏ ما یه سال بود با هم حرف نمی‌زدیم‏.‏
‏-‏ پس همه‌چیز تقصیر منه؟‏!‏ ‏-‏ من این رو نگفتم‏.‏
ولی دقیقاً همین الان همین رو گفتی‏!‏
نه‏.‏ پس عاشق این پرستار بودی.‏‏.‏‏.‏
چون من چی‏،‏ تمایلی نداشتم؟
من این رو نگفتم‏،‏ حرف توی دهنم نذار‏.‏ ببین‏،‏ من تو رو مقصر نمی‌دونم‏.‏
فقط می‌خواستم قضیه رو برات روشن کنم‏،‏ همین‏.‏
روشن کنی؟
این یه پایان‌نامه یا رساله دکتری نیست‏،‏ دیوید‏.‏
من نیازی به پاورقی ندارم که توضیح بده چرا تو یه آشغالی‏.‏
هی‏!‏ هی‏،‏ شاید من با کسی حرف زدم،‏ آره‏،‏ این کار رو کردم‏.‏
ولی تو وارد یه رابطه عاطفی با یکی شدی.‏
این واسه من مسئله خیلی بزرگ‌تریه‏.‏
هر دومون کارمون رو کردیم‏.‏
منظورم اینه که این یه مسابقه نیست که کی آشغال‌تره‏،‏ مگه نه؟
اسپویل کنم‏:‏ اون تویی‏.‏
خب‏،‏ بهت نگفتم که اذیتت کنم‏،‏ فقط نمی‌خوام‏.‏‏.‏‏.‏
همین‌طور خودت رو اذیت کنی‏.‏
می‌تونی هر چقدر دلت می‌خواد از من متنفر باشی‏.‏
ولی من ازت متنفر نیستم‏.‏
خب‏،‏ من ازت متنفر هستم‏.‏
از کی تا حالا اینجا بیرون نشستی؟
دارم ته‌سیگارها رو جمع می‌کنم‏.‏
واقعاً باید خریدن چیزهای گرون‌قیمت رو کنار بذارم‏.‏
تو آدم فوق‌العاده‌ای هستی‏.‏
واقعاً؟
متأسفم‏.‏
من فقط‏.‏‏.‏‏.‏
اومدم اینجا تا بگم خیلی متأسفم که تو رو توی این قضایا کشوندم‏.‏
چقدر عذرخواهی می‌کنی‏.‏
من فقط وقتی استرس دارم سیگار می‌کشم‏.‏
می‌دونم کار کثیفیه‏،‏ ترکش می‌کنم‏.‏
طنز ماجرا اینجاست که اگه اون‌قدر سرفه کنم که ریه‌هام بزنه بیرون‏.‏‏.‏‏.‏
کارم به اورژانس می‌کشه و اون‌وقت مجبور می‌شم دوباره دیوید رو ببینم‏.‏
واسه همین‏،‏ آره‏،‏ واقعاً باید ترکش کنم‏.‏
پس اوضاع خوب پیش نرفت؟
خب‏،‏ همه وسایلم توی صندوق‌عقب ماشینمه‏،‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
همون‌طور که انتظار می‌رفت پیش رفت‏.‏
کجا می‌خوای بری؟
نمی‌دونم‏.‏
می‌دونی‏،‏ می‌تونستی فقط بهم بگی‏.‏
اگه این آرومت می‌کنه‏،‏ اون چند ماه بود که با یه پرستار صحبت می‌کنه.‏
انگار دست‌پر اومدی‏.‏
من کثیفم،‏ ولی کاملاً بی‌وجدان نیستم‏.‏
آره‏،‏ درست بهش فکر نکرده بودم‏.‏
باید برم‏.‏
شما دوتا بیرون چی‌کار می‌کنین؟
تمام روز رو اینجا موندین‏.‏ زود باشید،‏ برید توی خونه حلش کنید‏.‏
باشه‏.‏
زود باش،‏ اگه نری تو ناراحت می‌شه‏.‏
[قسمت سوم‏:‏ قرار سوم]
امیلی‏،‏ این مادربزرگم لورنائه‏.‏
سلام امیلی‏.‏
بفرما تو‏.‏
خیلی خوشگل‌تری وقتی که کفش‌هات دستت نیست‏.‏‏.‏‏.‏
و ساعت سه صبح از پله‌ها بالا نمیای‏.‏
بهت نگفته بود که یه مهمونی کوچیک داریم؟
نه‏،‏ بهم نگفته بود‏.‏
خب‏،‏ پنجاهمین سالگردمه‏.‏ تولدم نیست‏،‏ سالگرد ازدواجمه‏!‏
من یه‌کم بیشتر از پنجاه سالمه‏.‏
بذار بهت بگم کی از دیدنت خیلی هیجان‌زده می‌شه‏.‏
مورگان؟
این امیلیه‏.‏
اینم مورگانه‏.‏
از دیدنت خوشحالم‏،‏ امیلی‏.‏
منم همین‌طور‏،‏ سالگردتون مبارک‏.‏
‏-‏ ممنون‏.‏ ‏-‏ مرسی‏.‏
امیلی‏،‏ توی آشپزخونه از خودت پذیرایی کن‏.‏
تو هم پسر عزیزم‏،‏ می‌شه برامون یه‌کم موسیقی بذاری؟
آره‏،‏ حتماً‏.‏
ایان‏.‏
پسر عزیزم‏،‏ چه قشنگ.‏
درسته‏.‏
وای‏،‏ انگار برگشتیم به دهه هشتاد میلادی‏.‏
آره‏،‏ این اتاق مامانمه‏.‏
دیدی؟ پدر و مادرهای خوب این شکلی‌ هستن.‏
مامانم اتاق خوابم رو کرد اتاق خیاطی‏.‏‏.‏‏.‏
در حالی که من هنوز داشتم وسایلم رو می‌بردم بیرون‏.‏
خیاطیش خوبه؟
نه‏،‏ اصلاً‏.‏
از اون موقع تا حالا به کلی اتاق‌های مختلف تبدیل شده‏.‏
هر سرگرمی زنونه‌ای که به ذهنت برسه رو بگو‏،‏ بهت قول می‌دم که‏.‏‏.‏‏.‏
این اتاق حداقل یه بار واسه اون کار استفاده شده‏.‏
‏-‏ آلبوم عکس درست کردن؟ لحاف‌دوزی؟ ‏-‏ دقیقاً‏.‏
آخرین باری که رفتم اونجا‏،‏ استودیوی طراحی داخلی شده بود‏.‏
فکر کنم فکر می‌کنه بچه‌دار شدن جلوش رو گرفته تا به علاقه واقعیش برسه‏.‏
اینجا با چی طرفیم؟
حالا فهمیدم سلیقه‌ات به کی رفته‏.‏
هیچ‌چیزی اینجا جدیدتر از سال 1992 نیست‏.‏
اینجایی که‏!‏
‏-‏ اومدی‏.‏ ‏-‏ معلومه‏!‏
هر بهونه‌ای برای دورهمی خوبه‏.‏
امیلی‏،‏ این آلینه‏،‏ همکارمه‏.‏
همکار؟ به حرفش گوش کن‏،‏ طوری می‌گه انگار من‏.‏‏.‏‏.‏
یه کارآموز 25 ساله‌ام‏.‏
خب‏،‏ تو چطور این خانواده رو می‌شناسی؟
من و لورنا همدیگه رو از طریق‏.‏‏.‏‏.‏
آخر هفته‌های داوطلبانه توی ارتش رستگاری می‌شناسیم‏.‏
منم هماهنگ کردم که رایان توی شرکتی که کار می‌کنم مصاحبه بده‏.‏
ببخشید‏.‏
‏-‏ اشکالی نداره؟ الان برمی‌گردم‏.‏ ‏-‏ آره‏،‏ برو‏.‏
به نظر دختر خوبی میاد‏.‏
آره‏،‏ همین‌طوره‏.‏
‏-‏ ولی؟ ‏-‏ ولی قضیه پیچیده‌ست‏.‏
تو یه حسابدار رسمی دادگاهی هستی‏،‏ هر روز با چیزهای پیچیده سر و کار داری‏.‏
درسته‏،‏ ولی این فرق داره‏.‏
چیزها فقط تا وقتی پیچیده به نظر می‌رسن که درکشون نکردی‏.‏ برو یه‌کم آهنگ بذار‏.‏
خیلی ممنون‏.‏
نه‫!
مال اون نیست‏،‏ قسم می‌خورم‏.‏
اگه مال تو نیست‏،‏ پس نمی‌دونم مال کیه‏.‏
‏-‏ ممنون که اومدین‏.‏ ‏-‏ مرسی که اومدین‏،‏ خوش بگذره‏!‏
خیلی ممنون که اومدی‏.‏
ممنون که اومدی‏.‏
خوش بگذره‏.‏
خب‏،‏ عمو ایان رو دیدی؟
عموبزرگه‏.‏
‏-‏ بد نیست‏،‏ نمی‌گم عالیه‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ این‏.‏‏.‏‏.‏
طوری می‌گه انگار قبلاً این رو نگفته‏.‏
فردا میای؟
‏-‏ واسه‌اش آماده‌ای؟ ‏-‏ من همیشه آماده‌ام‏،‏ کارم همینه‏.‏
این خیابون میداستریته‏.‏
و می‌تونی تقصیرها رو بندازی گردن این دختر خوشگل‏.‏
باید با خودت بیاریش‏.‏
قرار عاشقانه خوبی از آب در نمیاد‏.‏
کجا داریم می‌ریم؟
عمو ایان کشیشه‏،‏ توی کلیسای یونایتده‏.‏
وای خدای من‏!‏
تمام این مدت داشتم جلوی شما فحش می‌دادم‏،‏ واقعاً معذرت می‌خوام‏.‏
‏-‏ اصلاً براش مهم نیست‏.‏ ‏-‏ آره درسته‏،‏ اصلاً برام مهم نیست‏.‏
نگران نباش‏،‏ اون نمی‌خواد به راه راست هدایتت کنه‏.‏‏.‏‏.‏
نه‏،‏ این‌طور نیست‏.‏
من سعی می‌کنم همه رو هدایت کنم‏.‏
اگه این کار رو نکنم که کشیش خوبی نیستم‏.‏
خوش‌به‌حالتون‏،‏ چون چیزی وجود نداره که بخوام دینم رو ازش تغییر بدم‏.‏‏.‏‏.‏
من زیاد مذهبی نیستم‏.‏
خب‏،‏ بیشتر کسایی که تونستم هدایتشون کنم مذهبی نبودن.‏
حالت خوبه؟
آره‏.‏
‏-‏ از دیدنت خیلی خوشحال شدم‏.‏ ‏-‏ منم همین‌طور‏،‏ از دیدنت خوشحال شدم‏.‏
اون‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ آدم جالبیه‏.‏ ‏-‏ آره‏،‏ واقعاً هست‏.‏
صبر کن‏.‏
اون لباس‌ها مال من هستن.‏
تازه یادم اومد‏.‏
یه‌کم سردرگم به نظر می‌رسی‏.‏
فقط واقعاً به این جو خانوادگی عادت ندارم‏.‏
‏-‏ مگه خانواده نداری؟ ‏-‏ چرا‏،‏ دارم‏.‏
ولی نه این‌طوری‏.‏
اشکالی نداره که احساس سردرگمی کنی‏.‏
منظورم اینه که راحت نیست‏،‏ ولی خب‏،‏ می‌دونی‏.‏‏.‏‏.‏
بعضی وقت‌ها راه رو برای اتفاق‌های جدید باز می‌کنه‏.‏
وقتی باهاش آشنا شدم‏،‏ با یکی دیگه بودم‏.‏
‏-‏ واقعاً؟ ‏-‏ آره‏.‏
خب‏،‏ زندگی به ندرت چیزی که‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً می‌خوای رو بهت می‌ده‏.‏
چی شد؟
کلی ماجرا و دل‌شکستگی‏.‏
ولی وقتی آدم یه چیزی رو با تمام وجود حس می‌کنه‏،‏ مگه چاره دیگه‌ای هم داره؟
می‌دونی یکی از بهترین چیزها درباره پیر شدن چیه؟
می‌فهمی چیزهایی که الان نگرانشون هستی‏،‏
در آینده هیچ اهمیتی ندارن‏.‏
توی استراحت ناهار‏،‏ می‌تونی چای درست کنی؟
قبول کرد‏،‏ آره‏.‏
وقت سخنرانی‌هاست‏!‏
دوستان،‏ وقت سخنرانیه‏!‏
سلام بچه‌ها‏،‏ فقط می‌خوام بهتون خوش‌آمد بگم‏.‏‏.‏‏.‏
به پنجاهمین سالگرد ازدواج مورگان و لورنا‏.‏
می‌دونم بعضی‌هاتون از راه خیلی دوری اومدین‏.‏
بعضی‌ها از ویکتوریا و نیو ساوت ولز‏.‏
جیم و کیت از تاونزویل اومدن‏.‏‏.‏‏.‏
سه روز رانندگی کردن‏،‏ دمتون گرم‏،‏ ممنون‏.‏
بقیه‌تون هم کلاً پنج یا ده‏ دقیقه.‏‏.‏‏.‏
رانندگی کردین که اصلاً کار شاقی نیست‏.‏
ولی خود من همین الان از طبقه پایین اومدم بالا‏.‏
وقتی من به دنیا اومدم‏،‏ مورگان و لورنا‏.‏‏.‏‏.‏
از 16 سال قبلش با هم ازدواج کرده بودن‏.‏
و تمام طول عمر من متأهل بودن‏.‏
جور دیگه‌ای هم نمی‌تونم تصورش کنم‏،‏ چون اون‌ها همه‌چیز رو با هم انجام میدن‏.‏
به معنای واقعی کلمه‏.‏
پدربزرگم با مادربزرگم میره خرید و فقط می‌شینه روی‏.‏‏.‏‏.‏
نیمکت بیرون کی‌مارت‏ و منتظر می‌مونه تا کارش تموم بشه‏.‏
کاری برای انجام دادن نداره و از خرید هم متنفره‏.‏
فقط اونجا می‌شینه و منتظر می‌مونه‏.‏
حتی قبل از اینکه گوشی داشته باشه که باهاش ور بره‏.‏
یادمه وقتی نُه یا ده سالم بود‏،‏
باهاش روی نیمکت می‌نشستم و ساعت‌ها منتظر می‌موندیم‏.‏
دلم می‌خواست برم کتاب‌فروشی‏،‏
یا کفش‌فروشی‏،‏ درست یادم نیست‏.‏
ولی اون می‌گفت نه‏،‏ نمی‌ذاشت برم‏.‏
اون می‌دونه ما همین‌جاییم‏.‏
ما همین‌جا منتظر می‌مونیم‏.‏
حالا دیگه گوشی داره‏،‏
و اگه بخواد‏،‏ می‌تونه بچرخه و کارهای‏.‏‏.‏‏.‏
خودش رو بکنه و بهش زنگ بزنه یا یه همچین چیزی‏.‏
ولی این کار رو نمی‌کنه‏،‏ فقط اونجا می‌شینه و‏.‏‏.‏‏.‏
توی ده‌ها پست فیس‌بوک تگش می‌کنه‏.‏
و براش میم و عکس‌های خنده‌دار می‌فرسته‏.‏
بعد اون آخر شب میاد خونه‏.‏‏.‏‏.‏
و روی تک‌تک پست‌ها قلب می‌ذاره تا بهش بگه دیدتشون‏.‏
اولین باری که همدیگه رو دیدن‏،‏
هم‌محله‌ای بودن ولی هیچ‌وقت با هم حرف نزده بودن‏.‏
تا اینکه یه روز موقع کار داوطلبانه‏،‏
پدربزرگم توی استراحت ناهارش بود و داشت‏.‏‏.‏‏.‏
یه فنجون چای درست می‌کرد و تصمیم گرفت برای اونم بریزه‏.‏
اونم تشکر کرد و شروع کردن به حرف زدن‏.‏
آخر صحبتشون هم‏،‏
ازش خواست که با هم برن بیرون‏.‏
دو ماه بعدش هم با هم ازدواج کردن‏.‏
آره‏.‏
فکر نکنم از اون موقع به بعد دیگه چای درست کرده باشی‏،‏ نه؟
به هر حال‏،‏
چند کلمه‌ای صحبت کن‏.‏
از همگی ممنونم که اومدین‏.‏
ما معمولاً این روز رو جشن نمی‌گیریم‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
پنجاه سال زمان زیادیه‏.‏
و از اون موقع تا حالا همچین جشنی نگرفته بودیم‏.‏‏.‏‏.‏
خب‏،‏ می‌دونید‏،‏ خیلی وقت گذشته‏.‏
واقعاً نمی‌دونم چی بگم‏.‏
فقط می‌خوام از همسر زیبام تشکر کنم که من رو تحمل کرده‏.‏
ممنونم‏،‏ لورنا‏.‏
آره‏،‏ مرسی که اومدین‏،‏ این برای من خیلی ارزشمنده‏.‏
پس‏.‏‏.‏‏.‏
به افتخار ما نوشیدنی بخورید،‏ می‌تونید به افتخار نورا هم بخورید.‏
آره‏،‏ آره‏،‏ خب‏،‏ ممنون از همگی‏.‏
صبر کنید‏،‏ صبر کنید‏.‏
کی می‌خواد کیک رو ببره؟
خیلی جوون به نظر می‌رسه‏.‏
واقعاً هم جوون بود‏.‏
اونجا 15 سالش بود‏‏.‏
یه هفته قبل از تولد 16 سالگیش.‏
البته همه‌چیز عالی نبود‏،‏ ولی اون باهاش مهربون بود‏.‏
خیلی دوست‌داشتنی بود‏.‏
صدای خیلی قشنگی هم داشت‏.‏
‏-‏ واقعاً؟ ‏-‏ آره‏،‏ توی گروه سرود می‌خوند‏.‏
بلندترین صدا رو اونجا داشت‏.‏
اهل خودنمایی و این حرف‌ها نبود‏.‏
ولی همه می‌دونستن که اون صدا از کجا میاد‏.‏
این همون چیزیه که بیشتر از همه دلم براش تنگ می‌شه‏.‏
عادت داشتم بعدازظهرها روی صندلی بشینم‏.‏‏.‏‏.‏
و صدای آواز خوندنش رو برای اون‏،‏ وقتی که کوچیک بود بشنوم‏.‏
اون تنها کسی بود که می‌تونست بخوابونتش‏.‏
هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌تونست این کار رو بکنه‏.‏
بچه شیطونی بود‏.‏
نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏.‏
دقیقاً شبیه خودش بود‏.‏
جفتشون به چیزهای مشابهی توجه می‌کردن‏.‏
فکر کنم جفتشون توی یه حس‌وحال بودن‏.‏
ولی اون در کل نسبت به مادرش‏،‏ آمادگی بیشتری برای مواجهه با زندگی داشت‏.‏
یه جایی راهش رو گم کرد‏.‏
نمی‌دونم کجای کار خراب شد‏.‏
کاش می‌دونستم‏.‏
ببین‏،‏ متأسفم‏.‏
این شروع خوبی برای معرفی ما نیست‏،‏ مگه نه؟
چیزی نیست‏.‏
سخنرانی قشنگی بود‏.‏
واسه مادرت متأسفم‏.‏
اصلاً خبر نداشتم‏.‏
آره‏.‏
وقتی فوت کرد 19 سالش بود‏.‏
مدام توی دردسر می‌افتاد و ازش خلاص می‌شد‏.‏
آخرش هم به خاطر اوردوز مُرد.‏
مادربزرگم بهت گفت که وقتی من رو به دنیا آورد 15 سالش بود؟
خودش هنوز بچه بود‏.‏
من این‌طور فکر نمی‌کنم‏.‏
آخه بیشتر دخترهای 15 ساله نمی‌رن دزدی از مغازه‌ها و مصرف مواد‏،‏
در حالی که بچه‌شون توی خونه پیش پدربزرگ و مادربزرگ نگرانشه‏.‏
می‌دونی چی شد؟
از کمپ ترک اعتیاد فرار کرد و چند هفته‌ای غیبش زد‏.‏
مثل توی فیلم‌ها هم نبود‏.‏
فقط یه دورهمی الکی نوجوون‌ها توی حومه شهر بود‏.‏
چند باری بردمش اونجا‏.‏
اولش همه‌چیز خوب بود‏.‏
به نظر می‌رسید برای یه مدت کوتاه توی مسئولیت‌پذیری خیلی جدیه‏.‏
ولی خب معلومه که این وضع دووم نیاورد‏.‏
دفعه دوم فکر کنم دیگه نتونست تحمل کنه‏.‏
می‌گفت اون دفعه واقعاً دلش نمی‌خواد بره‏.‏
واسه همین یه شب از روی حصار پرید و فرار کرد‏.‏
چند هفته بعد توی شهر‏،‏ توی یه خانه مخروبه پیداش کردن‏.‏
گفتن احتمالاً چند روز قبلش فوت کرده بوده‏.‏
‏-‏ وحشتناکه‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
آره‏،‏ مادربزرگم یه بار بهم گفت که آخرش یه جورهایی احساس راحتی کرده‏.‏
سال‌ها منتظر اون تماس تلفنی بود‏‏‏.‏‏.‏‏.‏
سال‌ها نگرانی و استرس مداوم‏،‏ و بعد همه‌چیز تموم شد‏.‏
البته که غمگین بود‏،‏ ولی احساس آرامش کرد‏.‏
پدربزرگت چی؟
نمی‌دونم‏.‏
فکر کنم هر کدوم از ما فقط یه جور متفاوت یادش می‌کنیم‏.‏
باید برم‏.‏
دلم می‌خواد بمونی‏.‏
فقط می‌خوام خوشحال باشی‏.‏
‫«مترجم‏:‏ فائزه افشارزاده‫»