‫تو که اون کار رو نمی‌خواستی.
‫فرق می‌کنه.
‫من به ثبات نیاز دارم.
‫من پول دارم.
‫اگه خواستی کاری بکنی،
‫من ازت حمایت می‌کنم.
‫تو که اصلا من رو نمی‌شناسی.
‫گمون نکنم این‌طور باشه.
‫یادت رفت رأی بدی.
‫نه، خودم نخواستم رأی بدم.
‫خب، اگه همه چنین طرز فکری داشتن، ‫ممکن بود شکست بخوریم.
‫چرا جمع می‌بندی؟
‫یعنی باید فهرست کل باورهای سیاسیم رو ‫بهت ارائه می‌کرد؟
‫حس می‌کنم اصلا نمی‌شناسمت.
‫می‌خواستم چیکار کنم؟ ‫شخصیتم رو عوض کنم؟
‫کلا یه انسان دیگه بشم ‫تا صرفا تو...
‫با تزلزل خودت راحت‌تر باشی؟
‫امیلی، اگه می‌خوای بری برو، ‫ولی با انتخاب خودت برو.
‫خودت بهم بگو بزنم به چاک.
‫[رایان رایت: شادروان مورگان رایت] ‫[متولد ۱۹۴۷، متوفی ۲۰۲۲]
‫[سامانتا فورد: خیلی تسلیت می‌گم لورنا.] ‫[دلم برات تنگ شده]
‫«ترجمه از کیارش»
‫آغاز من پایان من است.
‫خانه‌ها به نوبت علم شده ‫و خراب می‌شوند.
‫فرو می‌ریزند.
‫گسترش می‌یابند.
‫حذف می‌شوند. ‫نابود می‌شوند.
‫بازسازی می‌شوند.
‫زمینی باز جایشان را می‌گیرد،
‫یا یک کارخانه، ‫یا بزرگراه.
‫یا ساختمان جدیدی دیگر.
‫الوار قدیمی آتش را شکل می‌دهند...
‫و آتش قدیمی خاکستر جدیدی شکل می‌دهد.
‫خاکستر به زمین می‌رسد.
‫من به روح‌القدس اعتقاد دارم،
‫به کلیسای مسیحیت اعتقاد دارم،
‫به آیین قدیس‌ها اعتقاد دارم،
‫به آمرزش گناهان اعتقاد دارم،
‫به رستاخیز جسم...
‫و زندگی ابدی اعتقاد دارم.
‫آمین.
‫امیدوارم به هنگام ترک اینجا،
‫خاطرات خوشی از مورگان ‫به یاد داشته باشیم.
‫من خوب یادمه که سالیان سال پیش، ‫برادر عزیزمون...
‫خیلی صبورانه...
‫سعی کرده بود با توپ تنیس ‫تو زمین کریکت...
‫پشت خونه‌شون ‫بهم یکی از حرکات کریکت رو یاد بده.
‫هیچ‌وقت خوب یاد نگرفتم.
‫هه‌هه!
‫ما زندگیمون با الگو گرفتن ‫از زندگی مورگان پیش می‌بریم.
‫الگو گرفتن از مهرش.
‫الگو گرفتن از قدرتش.
‫بیاین دعا کنیم.
‫ای خداوند قادر،
‫ما به هنگام سوگمان...
‫به تو روی می‌آوریم ‫تا آراممان کنی.
‫تا بهبود پیدا کنیم.
‫بابت نعمت بزرگ زندگی مورگان ‫از تو سپاس‌گزاریم.
‫بابت طرق مختلفی که روی زندگیمان ‫تأثیر گذاشت از تو سپاس‌گزاریم.
‫[مقدس]
‫این امید و نوریه که مورگان ‫هر روز باهامون به اشتراک می‌ذاشت.
‫امید و نوری که درون همه‌مون هست.
‫حالا حرف‌های رایان، ‫نوه مورگان و لورنا رو می‌شنویم...
‫که خاطرات خودش از مورگان رو ‫برامون تعریف می‌کنه.
‫رایان؟
‫ممنون ایان.
‫اِم...
‫سلام، مرسی که تشریف آوردین.
‫اِم...
‫هوف... اِم... نمی‌دونم.
‫بابابزرگ هیچ‌وقت خوشش نمی‌اومد ‫بیاد اینجا. بیاد کلیسا.
‫این مسئله از کسی پنهان نیست. ‫بعد از مرگ مامان، همیشه...
‫گفت فقط واسه عروسی و ختم میاد اینجا.
‫پس گمون کنم داره به عهدش وفا می‌کنه.
‫امیدوارم خودش مشکلی نداشته باشه.
‫من و مامان‌بزرگ ‫موقع درگذشتش پیشش بودیم.
‫درگذشتش...
‫خیلی سریع رخ داد.
‫آخ!
‫مورگان؟
‫- آخ! ‫- عزیزم، حالت خوبه؟
‫آسپرین رو بیار. ‫آسپرین رو بیار.
‫- آخ... ‫- چی شده عزیزم؟
‫وای خدایا، درد داره. ‫آسپرین رو بده من.
‫بیا عزیزم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫مورگان،
‫چی شده؟
‫به طرز عجیبی...
‫هه...
‫به طرز عجیبی آرامش داشت.
‫فقط یه نفس عمیق کشید، ‫به مامان‌بزرگ نگاه کرد...
‫و گفت:
‫«می‌تونم نورت رو ببینم.»
‫هر نوری رو نمی‌گفت.
‫نور اون رو می‌گفت.
‫بعدش لبخندی رو لبش نشست ‫که انگار یه چیزی می‌دونست.
‫بعدش از دنیا رفت.
‫از پریروز خاطرات زیادی ‫به ذهنم خطور کردن.
‫خاطرات عجیبی از مامانم.
‫یادمه وقتی بچه بودم،
‫کنارم می‌نشست و برام لالایی می‌خوند.
‫همیشه اون‌جوری نبود.
‫- نه. ‫- لطفا ولم کن.
‫- نه. ‫- ولم کن.
‫- نه، متوجه نیستی. ‫- ولم کن.
‫گاهی خیلی به مامان‌بزرگ ‫و بابابزرگ سخت می‌گذشت.
‫ای بابا... گمون کنم هر کدوممون...
‫به نوبه خودمون ‫باهاش کنار اومدیم.
‫اخیرا با خودم می‌گم ‫شاید بابابزرگ...
‫بهتر از بقیه‌مون باهاش کنار اومد.
‫همیشه دلش روشن بود ‫که بقیه می‌تونن امیدوارتر باشن.
‫من هم خیال می‌کردم اون‌جوری‌ام. ‫اما همین اخیرا گمون کردم شاید نباشم.
‫شاید نباشم.
‫یادمه یه‌بار یه چیزی رو ‫که خوندم بودم براش تعریف کردم.
‫خونده بودم زمان خطی نیست ‫و چرخه است...
‫و هر لحظه‌ای که تجربه می‌کنیم ‫نقطه ثابتیه که بارها ازش عبور می‌کنیم...
‫و واسه همین احساس ‫آشناپنداری بهمون دست می‌ده...
‫یا می‌گیم قبلا فلان تجربه رو داشتیم...
‫یا با اشخاص خاصی ‫ارتباط خاصی داریم...
‫حتی اگه هر از گاهی...
‫خرابش کنیم.
‫امروز خیلی امیدوارم ‫واقعا همون‌طور باشه.
‫[صنف مادران مریم مقدس کانگورو پوینت]
‫خیلی‌خب.
‫این یکی از اشعاریه ‫که بابا خیلی دوست داشت.
‫اثر تی‌اس الیوته.
‫آغاز من پایان من است.
‫خانه‌ها به نوبت علم شده ‫و خراب می‌شوند.
‫فرو می‌ریزند.
‫گسترش می‌یابند،
‫حذف می‌شوند. ‫نابود می‌شوند.
‫مرسی که تشریف آوردین.
‫مرسی که همه‌چی رو هماهنگ کردین.
‫- من هم ممنونم. ‫- متشکرم.
‫- من هم ممنونم. ‫- چند لحظه مرخص بشم.
‫با اجازه.
‫سلام.
‫خیلی تسلیت می‌گم.
‫مرسی که اومدی.
‫یه سخنرانی زیبای دیگه داشتی.
‫- هه‌هه. ‫- هوم.
‫یه‌کم یهویی بود، ولی...
‫- رایان، من باید... ‫- رایان!
‫ببخشید، من باید...
‫باشه.
‫- من... ‫- بعدا میای خونه‌مون؟
‫می‌شه بیای؟
‫حتما.
‫[شهر] ‫[سان‌شاین کوست]
‫می‌خواین چیزی براتون بیارم؟
‫خیلی ممنونم.
‫خوشحالم تونستی بیای.
‫اشکالی نداره بشینم؟
‫وای، آره، ممنون می‌شم. ‫وای خدا جون.
‫همه یا بهم می‌چسبن ‫یا ازم اجتناب می‌کنن.
‫ممنون که اومدی.
‫خیلی تسلیت می‌گم.
‫مگه تو کشتیش؟
‫ببخشید، خنده‌دار نبود.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫اگه پنجاه سال اخیر رو...
‫باهاش زندگی نکرده بودم ‫خیلی غم‌انگیزتر می‌شد.
‫دلم براش تنگ می‌شه.
‫ولی هیچی رو از قلم ننداختیم.
‫وای، ما کلی وقت داشتیم.
‫واقعا قبل از مرگش ‫چنین حرفی زده بود؟
‫گفت می‌تونه نور شما رو ببینه؟
‫آره، گفت.
‫حرف قشنگیه.
‫خیلی قشنگه.
‫شما واقعا بعد از هشت قرار ‫ازدواج کردین؟
‫آره.
‫واقعا ازدواج کردیم.
‫از کجا فهمیدین...
‫که اون...
‫فرد مناسب شما بود؟
‫نفهمیده بودم.
‫آخه ما بچه بودیم.
‫ای وای.
‫باورنکردنیه.
‫یه‌کم باورنکردنیه، مگه نه؟
‫- اوهوم. ‫- هه‌هه!
‫ای بابا، چه بدونم. ‫جفتمون یه...
‫اِم...
‫حسی داشتین.
‫آره.
‫گمون نکنم به‌خاطر یه چیز ‫به خصوص بوده باشه.
‫واسه این بود...
‫که من رو آروم می‌کرد.
‫من هم اون رو ‫به چالش می‌کشیدم.
‫می‌شه گفت ‫ما به عبارتی...
‫با همدیگه بزرگ شدیم.
‫بعدش هم...
‫پیر شدیم.
‫ضمنا، اصلا هیچ‌وقت ‫سعی نکردیم همدیگه رو عوض کنیم.
‫حتی وقتی سخت می‌شد.
‫چند بار خیلی سخت شده بود.
‫مسلما مسائل زیادی بود ‫که سرشون توافق نداشتیم.
‫اما سر مسائلی که واقعا مهم بودن ‫و توافق داشتیم...
‫و واقعا به نظرم همین...
‫همین حسابه.
‫ای بابا، ‫می‌دونم احتمالا گمون می‌کنی...
‫یه سری چیزها رو از قلم نداختیم، ‫ولی من گمون نمی‌کنم.
‫- به نظرم این‌طور نیست. ‫- به نظرت این‌طور نیست؟
‫نه، به نظر من هم این‌طور نیست.
‫ما همه‌چی داشتیم.
‫- مرسی. مرسی که اومدین. ‫- مرسی.
‫مرسی رفیق.
‫ایان، خیلی متشکرم.
‫خواهش می‌کنم.
‫دعوا کردین.
‫خیلی ناراحت بود.
‫آره، خب، خیلی بد بود.
‫آخری بود؟
‫فقط آخریه که خیلی اهمیت داره.
‫نمی‌دونم.
‫واقعا به حرف‌هات گوش داد.
‫به نظرم باید این رو بدونی.
‫تسلیت می‌گم.
‫با اجازه.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- مرسی.
‫آخی. خوب تحویلش گرفتن؟
‫آره.
‫خوبه.
‫زنگ می‌زنم و هماهنگ می‌کنم ‫هفته بعد خاکسترش رو تحویل بگیریم.
‫خوبه.
‫می‌خواستن ظرف خاکسترش رو ‫بهمون گرون‌تر بفروشن.
‫معلومه دیگه.
‫خب، من می‌رم یه فنجون چای بریزم.
‫من می‌ریزم.
‫تو بشین.
‫من کمک می‌کنم.
‫حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫هوف!
‫عجب روزیه، مگه نه؟
‫عجب روزیه.
‫مرسی که اومدی.
‫واقعا مرسی.
‫تو چطوری؟
‫چرا بهم زنگ نزدی ‫خبر بدی؟
‫گمون نمی‌کردم ‫بخوای صدام رو بشنوی.
‫چرا؟ ‫چون...
‫عصبانی شدم و با بی‌شعوری...
‫- تزلزل‌هام رو سر تو خالی کردم؟ ‫- نه، خودم بی‌شعور بودم.
‫تو درست می‌گفتی.
‫باید روش کار کنم.
‫شاید جفتمون بی‌شعوریم.
‫به نظرم عیبی نداره ‫که سر همه‌چی توافق نداریم،
‫اما این مهم نیست.
‫مهم اینه که ارتباط من و تو واقعیه.
‫مهم‌ترین چیز همینه.
‫لطفا دیگه پیش نیاد ‫که بهم زنگ نزنی.
‫گمون کنم بعدی نوبت منه.
‫وایستا ببینم، یعنی می‌گی این ‫قرار محسوب می‌شد؟
‫من قرارهای خیلی بدتر هم داشته‌ام.
‫می‌خوای این رو واسه لورنا ببری؟
‫حتما.
‫سلام عزیزم.
‫عه، مرسی که اومدین.
‫ممنون.
‫سخنرانیت خیلی قشنگ بود.
‫خوشحالم خوشتون اومد.
‫این رو برای تو کشیدم.
‫تو خیلی تلاش می‌کنی...
‫تا بقیه در حضورت احساس تنهایی نکنن.
‫حتما خیلی خسته می‌شی.
‫واسه همین می‌خواستم این رو داشته باشی...
‫تا بدونی که من درکت می‌کنم.
‫بدونی که تنها نیستی.
‫هیچ‌وقت تنها نیستی؟
‫خب؟
‫خیلی‌خب.
‫با اجازه‌تون.
‫راحت باش.
‫[نورا]
‫چیزی نیست.
‫وای خدایا.
‫[نورا]
‫[قسمت هفت: قرار هفتم]
‫«ترجمه از کیارش»