‫این شماره سریال.
‫باید مال یه کانتینر باشه.
‫فقط دو نفر می‌دونستن
‫که توی هتل پرون اقامت داشتی، درسته؟
‫آلیس، پیداش می‌کنیم.
‫- دوراند... ‫- وای، خدای من.
‫و درکس.
‫پس سوال اینه که کدومشون قصد داره بکشتت؟
‫مسخره‌ست.
‫دوراند قاچاقچی انسان نیست، ‫تام هم نیست.
‫تو تام رو نمی‌شناسی.
‫تو می‌شناسی؟
‫آلیس، تموم شد.
‫اونی که در تالار اپرا بود ‫تام نبود.
‫یه آدم دیگه بود.
‫ایست! ایست!
‫منظورم جستجوی حقیقته.
‫کار توئه. ‫کار منم هست.
‫شما کی هستین؟
‫بهتره قبولش کنی.
‫اگه کانتینر رو پیدا کنیم چی؟
‫اس‌اس مون‌مارتر.
‫آره، دیشب رسیده.
‫- همراهم بیا! ‫- صبر کن. آلیس!
‫همون کشتیه.
‫وای خدا، پیداش کردیم.
‫وای، خدای من.
‫آلیس!
‫لعنتی!
‫باید کمکشون کنیم، ‫باید یه کاری کنیم.
‫اون چیه؟
‫الان کاری از دستمون برنمیاد.
‫لعنتی! ‫بیا، بیا، بیا.
‫خروجی‌ها رو ببندین.
‫زود باش، بیا اینجا!
‫گیرمون انداختن.
‫بیا.
‫زود باش.
‫بیا از این بالا بریم.
‫زود باش.
‫خیلی‌خب.
‫باید همین الان بپری. ‫زود باش.
‫بجنب! ‫آماده... بپر!
‫هی!
‫هلن...
‫تام؟
‫اینو توی جیبش پیدا کردم.
‫توی محوطه کانتینرها چیکار داشتی؟
‫این خیلی داره مایه عذابمون میشه،
‫در جریان که هستی، تام؟
‫می‌تونم حلش کنم.
‫جدی؟
‫الکس، بسپارش به من.
‫سعید.
‫برو تحویل رو بررسی کن.
‫مطمئن شو که مثل دفعه قبل ‫کل شهر رو بیدار نکنه.
‫باشه.
‫چرا نرفتی خونه؟
‫- چی؟ ‫- خوبم شنیدی.
‫چرا نرفتی خونه؟
‫خب، داشتم دنبال اون می‌گشتم.
‫چرت میگی! ‫داری واسه کسی کار می‌کنی.
‫واسه کسی کار نمی‌کنم،
‫- من یه باستان‌شناسم. ‫- به من دروغ نگو.
‫داری واسه کسی کار می‌کنی.
‫واسه کی کار می‌کنی؟ ها؟
‫بهم بگو!
‫اونا کی بودن؟ ‫کجا می‌رفتن؟
‫باهاشون چیکار دارین؟
‫الکس، هی، هی...
‫الکس، الکس، الکس...
‫داری وقتت رو هدر میدی.
‫نه، می‌خوام از زبون خودش بشنوم.
‫پس، واسه کی کار می‌کنی؟ ‫بهم بگو.
‫الکس، اون هیچی نمی‌دونه.
‫اون دو روزه که از دست پلیس فرار کرده.
‫الکس، من می‌شناسمش، خب؟
‫اون لجباز و مصممه،
‫ولی فقط یه دختریه که مثل خر توی گِل گیر کرده.
‫هنوز اینجا چیکار داره، ها؟
‫هنوز اینجا چیکار داره؟ ‫بهم بگو!
‫چرا اینجایی؟
‫عوضی...
‫الان چی گفتی؟
‫عوضی.
‫- وای خدا. ‫- یه بار دیگه.
‫- تام! تام! ‫- نه، نه.
‫الکس، الکس...
‫به هر دوشون شلیک کن.
‫زده به سرت؟
‫اگه یه توریست آمریکایی گم بشه،
‫فکر نمی‌کنین عواقبی داشته باشه؟
‫بهشون شلیک کن بره.
‫تا چشم کار می‌کنه
‫پلیس می‌ریزه اینجا.
‫اینقدر احمق نباش!
‫پس میگی باهاش چیکار کنیم، کفتر عاشق؟
‫این گند منه. ‫فقط بذارین خودم حلش کنم.
‫خب حلش کن.
‫اگه حق با تو باشه که نیست،
‫من می‌تونم ازش حرف بکشم.
‫- مطمئنم که می‌تونی! ‫- اگه الان بکشیمش...
‫که نمی‌فهمیم کی دنبالمونه، غیر از اینه؟
‫گوشیت رو بده من.
‫چی؟
‫برنامه عوض شد. ‫گوشیت رو بده من.
‫بیخیال، اصلا نیازی به این کار نیست.
‫تام، تام!
‫- یالا! ‫- باشه. باشه.
‫بیا.
‫عالیه. ممنون.
‫کامیون رسید.
‫پس این دیگه مشکلی نیست.
‫باشه؟
‫باشه.
‫آره؟ واقعا؟
‫خودم حلش می‌کنم، الکس.
‫اوه، عالیه.
‫ممنون، تام.
‫لعنتی!
‫تام.
‫تام!
‫اوه، یا خدا!
‫هی...
‫وای خدا.
‫هلن.
‫هلن، بیدار شو.
‫زود باش...
‫تام.
‫- می‌خوان بکشنت. ‫- صبر کن، چی؟
‫هی! ‫قضیه چیه؟
‫وقت ندارم توضیح بدم، خب؟
‫حداکثر 90 ثانیه وقت داری ‫تا جونت رو نجات بدی.
‫سعید می‌خواد بکشتت.
‫ازت می‌خوام اینو فرو کنی توی چشمش.
‫- چی؟ ‫- به حرفم گوش بده، گوش بده.
‫تا آخر فرو کن و پیچش بده.
‫کلیدهاش رو بردار، ‫از طریق دفتر برو بیرون،
‫وقتی به در رسیدی، ‫با دل و جون فرار کن.
‫- تو از پسش برمیای. ‫- تام...
‫- از پسش برمیای. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن...
‫تام. تام!
‫وای، خدای من.
‫خیلی‌خب.
‫پاشو.
‫زود باش، پاشو.
‫هی!
‫خیلی ملایم رفتار می‌کنم.
‫- دور بزن. ‫- چی...؟
‫خیلی‌خب.
‫هلن...
‫هلن.
‫هی.
‫باید بریم. آره.
‫سعید؟
‫قول میدم برگردم دنبالت.
‫باشه؟ ‫برمی‌گردم.
‫خفه‌خون بگیرین!
‫اول اونا رو ردیف کنین.
‫زن‌ها اینجا، مردها اونجا.
‫خفه شین!
‫زود باشین، زود باشین!
‫زود باشین!
‫باید بریم، بجنبین!
‫- زود باشین. ‫- صداتون رو بیارین پایین.
‫لطفا ساکت باشین. ‫ساکت.
‫خیلی‌خب. برگرد! برگرد! ‫برگرد! برگرد!
‫برگرد!
‫ببخشید؟ ‫باید از گوشیتون استفاده کنم.
‫اضطراریه. ‫لطفا.
‫لطفا، میشه؟
‫یه نوشیدنی باهام می‌خوری؟
‫نه.
‫- نه. فراموشش کن. ‫- باشه.
‫خیلی ممنون.
‫گفتم یه نوشیدنی باهام بخور.
‫دست از سرش بردار.
‫- آروم باش. ‫- بیا.
‫- سریع تمومش کن. ‫- مرسی.
‫- چیه؟ ‫- آدم رو کلافه می‌کنی.
‫پلیس؟
‫لعنتی!
‫تکون نخور.
‫خانم مونرو.
‫تو طی چند روز ‫از یه زنی که دنبال عشقش می‌گشت
‫به کسی تبدیل شدی ‫که حاضری یه بازرس پلیس رو
‫با چاقو بزنی.
‫جنوب فرانسه بهت نمی‌سازه.
‫آره. ‫خب، می‌دونم تو کی هستی.
‫لطفا بهم بگو، ‫منم وقت فردام رو با روانکاوم کنسل می‌کنم.
‫همسرم خیلی خوشحال میشه.
‫ازت می‌خوام به هرکاری میگم گوش بدی.
‫می‌خوام همین الان دنبالم به اس‌او‌اس بیای.
‫منم باید بدونم که چی به سر موریس ژرو اومد.
‫دوتا شاهد در زمان مرگش
‫تو رو توی آپارتمانش دیدن.
‫من ژرو رو نکشتم.
‫می‌خوای بگی کی کشته؟
‫بهت توصیه می‌کنم چاقو رو بندازی.
‫لعنتی!
‫ایست!
‫پلیس، فورا وایسا!
‫هلن؟
‫متوجه نمی‌شم. ‫اینجا...
‫تام و اون زنه و دوراند ‫تازه اونجا بودن.
‫همین یکم پیش اونجا بودن و...
‫کلی زن و بچه بودن،
‫داشتن اونا رو از این کانتینر ‫بیرون می‌کشیدن.
‫و اون هلن رو زد. ‫اونو زد. خودم دیدم.
‫کافیه! ‫بس کن!
‫دیگه حوصله خیالاتت رو ندارم.
‫دیگه باید همراه ما بیای، وقتشه.
‫فقط صبر کن. ‫وایسا.
‫- کجا میره؟ ‫- فقط صبر کنین!
‫بذار کارش رو بکنه...
‫وای خدا.
‫خانم مونرو،
‫این دیگه زیادی کِش پیدا کرده،
‫حالا لطفا بیا بیرون.
‫باورم نمیشه...
‫نگاه کن. نگاه کن.
‫آدم داخل کانتینر بود،
‫خیلی زیاد بودن.
‫شاید اونا
‫نمی‌دونم، از سوریه یا تونس قاچاق شدن.
‫نمی‌دونم. ‫باشه، باشه.
‫این حالا بیشتر از یه حدسه.
‫ولی بازم، باید باهام بیای پاسگاه.
‫می‌بریمش.
‫چی؟ ‫صبر کنین! صبر کنین! صبر کنین!
‫یه کامیون بزرگ اومد اینجا.
‫باشه؟
‫بیرونش نوشته بود، ‫سوانوری...
‫شوال... ‫کارخونه... همون مکان...
‫چی بود خدایا...
‫- کارخونه؟ ‫- کارخونه، آره! شوال.
‫- سوان دو شوال؟ ‫- بله!
‫- باشه. کارخونه صابون‌سازی. ‫- بله، همون کامیون بود!
‫- بله. ‫- خیلی‌خب.
‫و بزرگ هم بود.
‫شاید آدم‌ها رو بار اون کردن، ‫ممکنه بردنشون.
‫- باید بریم بررسیش کنیم. ‫- باشه.
‫بیا فرضا بگیم که حرفت رو باور کردم.
‫عشقت چی میشه؟ ‫تام پارکر؟
‫اونم توش دست داره؟
‫من...
‫وای، خدای من.
‫به نظرم هست.
‫معتقدم اون دستور قتل موریس ژرو رو داده.
‫آره، اینطوری خیلی برات مناسبه، مگه نه؟
‫معتقدم اون یکی از سرکرده‌های...
‫یه باند قاچاق بین‌المللیه.
‫واقعاً؟
‫خدایا، من می‌برمت پیشش.
‫هر چی می‌دونم رو بهت می‌گم، از اون و این...
‫این...
‫هر چی که درباره‌اش می‌دونم. می‌برمت پیشش.
‫کار و کاسبی‌ش، شرکاش...
‫- فقط، خواهش می‌کنم... ‫- باشه.
‫کارخونه صابون‌سازی زیاد دور نیست.
‫می‌ریم اونجا.
‫توی مسیرمون به سمت ایستگاه.
‫خانم‌ها مقدم‌ترن. بریم؟
‫چرا دیروز با دوراند قرار گذاشتی؟
‫که درباره‌ی تو اطلاعات جمع کنم.
‫ما تازه جسد ژرو رو پیدا کرده بودیم و دوراند گفت
‫می‌دونه کار کیه و خب معلومه که...
‫حرفش رو باور نکردم تا اینکه اون چاقو رو روم کشیدی.
‫رئیس سابقت می‌گه تو بین کسایی که دیده بهترینی.
‫حتی برای مقام استادی هم تو رو پیشنهاد داده.
‫با رافیک حرف زدی؟
‫معلومه که آره. کارم همینه.
‫پس بهم بگو. چی شد؟
‫از نبش قبر و درآوردن جسدها خسته شدی؟ هان؟
‫من اون آدمی نیستم که تو فکر می‌کنی.
‫تو نمی‌دونی من چی فکر می‌کنم.
‫ولی با این حال...
‫باور نمی‌کنم تو ژرو رو کشته باشی.
‫بهت نمیاد آدم این کار باشی.
‫چیزی که نمی‌فهمم اینه که...
‫اگه همون‌قدر که رئیست می‌گه باهوشی،
‫چطور اجازه دادی که...
‫توی همچین مخمصه‌ای بیفتی؟
‫اونم با یه همچین آدمی.
‫همون‌جاست.
‫- تو، برو اونجا. ‫- بله قربان.
‫- ما می‌ریم اونجا. ‫- دریافت شد.
‫- منم باهات میام. ‫- نه، تو بمون، ما می‌ریم.
‫دارم بهت اعتماد می‌کنم.
‫منم دارم به تو اعتماد می‌کنم.
‫متأسفانه چاره دیگه‌ای هم نداری.
‫با احتیاط پیش برید. ‫ما از اون طرف وارد می‌شیم.
‫بعدی.
‫من می‌برمش.
‫نه من می‌برمش!
‫داری چیکار می‌کنی؟ اون مال منه!
‫بیخیال...
‫هی!
‫صداتون رو بیارید پایین!
‫احمق‌ها...
‫هلن؟
‫هلن!
‫خدایا. حالت خوبه؟
‫صبر کن، تحمل کن.
‫بیا. ایناهاش.
‫اوه، خدایا.
‫حالت خوبه؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫نمی‌دونم.
‫آلیس!
‫نه، نه! لعنتی!
‫ولم کن...
‫لعنتی!
‫لعنت بهش!
‫آخ!
‫ببینید کی رو پیدا کردم که داشت سرک می‌کشید.
‫آلیس؟
‫بکشش.
‫اوه! اوه!
‫پارکر، چه غلطی داری می‌کنی؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫حماقت نکن الکس. دیگه تموم شد.
‫آلیس!
‫خودت تنهایی؟
‫تنهایی، مگه نه؟
‫همه آروم باشن.
‫آروم باشید.
‫اسلحه‌هاتون رو بذارین زمین.
‫هی، این همون مردیه که دنبالشین.
‫ما همین الان جلوش رو گرفتیم.
‫داره دروغ می‌گه! نمی‌بینین چه خبره؟
‫ازتون می‌خوام اسلحه‌هاتون رو بذارین زمین!
‫اگه من اسلحه‌م رو بذارم زمین، اون شلیک می‌کنه.
‫گوش کن، به من گوش کن. اون گولمون زد!
‫اون همه رو بازی داد، باشه؟
‫اون... من اصلاً روحمم خبر نداشت همچین خبراییه.
‫من بهتون می‌گم چه خبره.
‫من مأمور اینترپلم.
‫دروغگو!
‫اینا این آدما رو از اردن قاچاقی آوردن اینجا.
‫تو برادرم بودی.
‫من مثل برادر خودم باهات رفتار کردم!
‫اسلحه‌هاتون رو بذارید زمین، هر دوتون. همین الان!
‫دارین اشتباه می‌کنین!
‫بزنیدش!
‫بهش شلیک کنین!
‫اسلحه رو بذار زمین آقای پارکر!
‫- دارین اشتباه می‌کنین! ‫- نه، بهش شلیک کنین.
‫بهش شلیک کنین. بزنیدش.
‫هی، کثافت!
‫- هلن! نه، نه، نه، نه. ‫- برو، برو، برو!
‫تو یه جاسوسی؟
‫می‌خواستم بهت بگم، ولی هرچی بیشتر گذشت...
‫تو کی هستی تام؟
‫همینجا بمون. بلند نشو.
‫وایسا! صبر کن!
‫تام!
‫اوه، لعنتی...
‫تو من رو بازی دادی.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫آشغالِ دو روی عوضی.
‫چند وقته داری براشون کار می‌کنی؟
‫این کار کمکی نمی‌کنه. باشه؟
‫فقط داری اوضاع رو بدتر می‌کنی.
‫من فکر می‌کردم ما دوستیم تام.
‫ولم کن...
‫آلیس! آلیس، کافیه! دیگه کافیه. بس کن.
‫- می‌دونم. ‫- چطور تونستی این کار رو باهام بکنی؟
‫- چطور تونستی همین‌طوری ولم کنی... ‫- آلیس...
‫تو مشکلت چیه؟
‫وای خدا.
‫- داری باهام شوخی می‌کنی؟ ‫- خب.
‫شماها دوست‌داشتنی‌ترین زوج دنیا نیستین؟
‫وای، خدا.
‫تو...
‫دیگه برای این کارها خیلی پیر شدم.
‫هلن رو دیدی؟ حالش خوبه؟
‫اون آدمای دیگه چی، حالشون خوبه؟
‫حالشون خوبه.
‫دارن بهشون رسیدگی می‌کنن.
‫آدم‌های دوراند هم بازداشت شدن.
‫فکر می‌کردم تو هم یکی از اونایی.
‫به نظر میاد یه جورایی ناامید شدی.
‫خب، خانم مونرو.
‫شما آزادی که بری.
‫و شما...
‫آقای اینترپل، من و تو باید با هم حرف بزنیم.
‫ولی اول، یه توضیح به ایشون بدهکاری.
‫آلیس...
‫- زیاد دور نشید. ‫- آلیس!
‫همونجا بمونید.
‫آلیس.
‫خواهش می‌کنم.
‫آلیس، خواهش می‌کنم بذار توضیح بدم.
‫الان دیگه چی می‌تونی بگی تام؟
‫قرار نبود این‌جوری بشه.
‫خب؟ برنامه‌مون این نبود.
‫اوه، خب پس برنامه چی بود؟ چی بود برنامه‌تون؟
‫چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫دوراند بهم گفت از قطار پیاده شم.
‫فهمیده بود دارن تعقیبم می‌کنن.
‫مسئول قطار هم ازشون پول می‌گرفت.
‫همون مسئول قطاری که کشته شد؟ آره، باشه بابا.
‫من همه‌چی رو بهت می‌گم. باشه؟
‫من سه سال پیش توی اردن استخدام شدم.
‫خودت دیدی اوضاع چطور بود.
‫دیگه نمی‌تونستم دست روی دست بذارم.
‫دیروز یه دختری رو دیدم، یکی از همون زن‌های بیچاره‌ای...
‫که برخلاف میل‌شون آورده بودنشون اینجا.
‫عکست رو نشونش دادم و طوری جیغ کشید
‫که انگار یه هیولای لعنتی دیده.
‫من حتی انگشتم هم به هیچ‌کدومشون نخورده آلیس.
‫من یه مأمور مخفی با نفوذ بالا بودم.
‫مجبور بودم منتظر فرصتی بمونم
‫تا کل تشکیلاتشون رو نابود کنم.
‫دوراند بدبین بود.
‫همه‌ش دروغ می‌گفت و همه‌چیز رو دستکاری می‌کرد،
‫و ردش رو پاک می‌کرد تا هیچ‌وقت نتونیم گیرش بندازیم.
‫تا وقتی که تو پیدات شد نمی‌شد، باشه؟ تا همین امشب!
‫کاش می‌تونستم تمام اون زن‌های بیچاره رو نجات بدم،
‫ولی مدرک کافی نداشتیم،
‫و من باید تا آخر عمر با این عذاب وجدان سر کنم.
‫ولی باید جلوشون رو می‌گرفتم آلیس.
‫و این تنها راهش بود.
‫خیلی تلاش کردم تا به این نقطه برسم.
‫ببین، می‌دونم، می‌دونم.
‫می‌دونم باید زودتر بهت می‌گفتم،
‫ولی زمان مناسب برای گفتن چیزی که...
‫اصلاً اجازه نداری به هیچ‌کس بگی، کِی می‌تونه باشه؟
‫جون آدما اینجا در خطر بود.
‫و من فقط...
‫پس زندگی من چی تام؟
‫من... فکر می‌کردم شاید بتونم...
‫هر دوتاش رو مدیریت کنم و بعدش...
‫یه زمانی برسه که بتونم همه چیز رو بهت بگم.
‫من دیگه اصلاً نمی‌شناسمت.
‫- چرا، می‌شناسی. ‫- نه، نمی‌شناسمت!
‫می‌شناسی آلیس! تو من رو می‌شناسی!
‫پس اون کسی که توی سالن اپرا بود کی بود؟
‫- اون کی بود؟ ‫- اون من نبودم، باشه؟
‫من اون کار رو کردم تا تو در امان باشی.
‫ازش خوشت می‌اومد؟
‫نه. خدایا نه. نه، نه.
‫باید بهش نزدیک می‌شدم.
‫اون نزدیک‌ترین متحد دوراند توی عملیات بود، باشه؟
‫و اگه به چیزی شک می‌کرد،
‫آدم‌های زیادی جونشون رو از دست می‌دادن.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم... نمی‌تونم.
‫- آلیس... ‫- این دیگه خیلی برام سنگینه.
‫دیگه نمی‌دونم چی رو باور کنم.
‫- نمی‌دونم چی باید فکر کنم. ‫- آلیس...
‫آلیس.
‫همون تامی که تو می‌شناسی، منِ واقعی‌ام.
‫ببین، من دوستت دارم.
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم زندگیم رو بدون تو تصور کنم.
‫ببین، دیگه تموم شد.
‫بیا بریم پرینستون.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫ولی تو ولم کردی.
‫و بقیه‌ی عمرم رو...
‫سعی می‌کنم جبران کنم.
‫موفق شدیم.
‫آره، موفق شدیم.
‫منتظرت بودم.
‫اول از همه باید بدونی که...
‫من هیچ‌وقت دست‌کمت نگرفتم.
‫هیچ‌وقت.
‫می‌دونم.
‫ساعت چند می‌ری؟
‫قطارم امروز بعدازظهر حرکت می‌کنه.
‫اوه، نه. خدایا، خواهش می‌کنم.
‫- یه قطار دیگه نه. ‫- می‌دونم.
‫پس می‌تونم یه ساعت برای مصاحبه‌ام وقت داشته باشم؟
‫هر چقدر که بخوای وقت داری.
‫همون یک ساعت کافیه.
‫- باشه... ‫- خب از کجا می‌خوای شروع کنی؟
‫آه...
‫در مورد تام می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫آلیس؟
‫«تام عزیز،
‫حداقل این‌قدر شعور داشتم ‫که یه یادداشت لعنتی برات بذارم.»