.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ای بابا.
‫بریم.
‫چیه؟ ‫چی میخوای؟
‫باید دمای بدنتون رو بگیرم.
‫بفرما.
‫- برین داخل. ‫- ایش.
‫افسر کیم، شما اینجا چی کار می کنین؟
‫- چیه؟ ‫- می دونید که امروز نمی تونین بیاین اینجا.
‫ای بابا، دست خودم نبود که. ‫توی شیفت حفاظتم.
‫- شیفت حفاظتی؟ ‫- آره.
‫برای کی؟
‫[ ماتئو اسپانزو ] ‫[ سفیر ایتالیا در کره ]
‫به خشک شانس.
‫آخه چرا
‫[ قسمت سوم. ]
‫از جیب خودت پول ‫مهمونی به این بزرگی رو دادی،
‫تا نذاری که ساختمون رو تخریب کنن.
‫از روی حسن نیت و خودنمایی هم نبوده.
‫پس هدفت چیه؟
‫چرا این کار رو داری می کنی؟ برای چی؟
‫هر روز داری یک کت و شلوار ‫بورالرو جدید می پوشی.
‫باعث میشه با خودم میگم یعنی ‫آخه چی از این پاساژ می خواد.
‫بورالرو رو می شناسی؟
‫کسی هست نشناسه؟
‫بورالرو یک خیاط ماهر میلانیه.
‫پس بهم بگو هدفت از این کار چیه.
‫عاشق اینجا شدم.
‫چرا؟
‫عشق دلیل نمی خواد.
‫باید بخواد.
‫همه وانمود می کنن دلیلی نیست،
‫ولی همیشه چیزی هست.
‫من عشق بی دلیل رو ترجیح میدم.
‫این چه کاریه؟
‫سعی داری وقتی جفتمون می دونیم ‫خبری نیست، عاشقانه جلوه ـش بدی.
‫ها.
‫چی؟
‫سفیر ایتالیا؟
‫چرا اون اونجاست؟
‫فقط بولدوزر
‫جمع کنید.
‫یا چانگ! توی
‫ای خدا، داره دیوونم میکنه.
‫این مشکل بزرگیه. ‫باید بهم می گفتی!
‫اصلاً بهش فکر کردی؟
‫چطوری می خوای درستش کنی؟
‫اگر اون محقق با خبرگزاری ها ‫یا خانواده ی قربانی صحبت کنه، چی؟
‫راست میگه!
‫نمی تونه اون خیلی سریع اقدامی بکنه.
‫چی؟
‫- چطوری اینقدر مطمئنی؟ ‫- راست میگه.
‫تا الان هشت ساله وکیلم ها!
‫بهتون اطمینان میدم که حدسم درسته.
‫حدس؟
‫من بیست سال دادستان بودم.
‫به نظرم خوب نیست که ‫جلوی من از حدس حرف بزنی.
‫- راست میگه. ‫- بیست ساله که دادستان هستین،
‫- ولی سال اولتونه که وکیل میشین. ‫- چی؟
‫رک و راست بگم.
‫به خاطر اینکه ترسیده بودم نبود که بهتون نگفتم،
‫تنها به خاطر این بود که می دونستم ‫می تونم درستش کنم و نمی خواستم شما رو نگران کنم.
‫عجب.
‫چقدر به فکر احساسات رئیشه.
‫ای خدا، خانم هونگ با ‫هشت سابقه وکالت چقدر بخشنده ـس.
‫- قربان، خانم چوی. ‫- باز اوج گرفت.
‫اگر بهم اعتماد دارین، به جای انتقاد ‫بهم اطمینان داشته باشین.
‫ای بابا، حرف وقت این ‫کار رو میکنه من رو می ترسونه.
‫پس، بیا بهش اعتماد کنیم.
‫ولی اگر این موضوع رو ‫راست و ریس نکنی، دیگه اعتمادی نداریم
‫و اخراج میشی، باشه؟
‫ممنون که درک کردین.
‫خونه رفتن امروز رو از سرت بیرون کن. ‫بهم فهرست خانواده، اقوام، دوستان،
‫و همکاران یو مین جول رو بده.
‫و
‫صبح، این پول رو نقدی حاضر کن.
‫اینقدر پول برای چی می خواین؟
‫که بتونم به هر کسی که
‫سر نخی برای جای ‫اون بده، بهش پول بدم.
‫مجری برنامه تلوزیونی که نیستین. ‫چرا پول بدین؟
‫اگر مشکلی می تونه با پول خرج کردن ‫حل بشه، پس باید همین کار رو بکنم.
‫این طوری، کسی آسیبی نمی بینه ‫و همه خوش و خرم می مونن.
‫- موفق شدیم. ‫- آره!
‫- من دیگه میرم. ‫- موفق شدیم.
‫- نه، بیاین پیش ما. ‫- آقای هونگ.
‫- باید بیاین پیش ما! ‫- خداحافظ.
‫- بریم همه ـمون اونجا. ‫- بریم.
‫- می دونی... ‫- بریم تو کارش!
‫- پاساژ. ‫- پاساژ.
‫- من با چیزی مشکلی ندارم. ‫- بریم.
‫- بزن بریم. ‫- بریم.
‫- ای خدا. ‫- بریم دیگه.
‫- خیلی خب. ‫- گئومگا.
‫- پاساژ! ‫- پاساژ!
‫- مستاجریم. ‫- آره که هستیم.
‫- برنده میشیم! ‫- برنده!
‫- گئومگا. ‫- گئومگا، خودشه.
‫- یالا، گئومگا. ‫- همینه.
‫- عالی بود. ‫- آره.
‫- بیا اینجا! ‫- واویلا.
‫چه گرم و خوبه.
‫مال دیروزه، هنوز خوبه، بخور.
‫- خوبه؟ ‫- دوکبوکی ها!
‫شرط می بندم مهمونی ‫ده میلیون وون پولش شده باشه.
‫نه، باید بیست تا سی میلیون وون شده باشه.
‫تازه ـش هم، ‫آقای کاسانو پول همه چی رو داد.
‫تا دیروز، ‫همه جور اسمی صداش می کردی ها.
‫ولی امروز شده آقای کاسانو؟
‫چقدر جنست خرابه.
‫اولش بهش اعتماد نداشتم.
‫ولی با دیدن کاری که برای پاساژ کرد، ‫شاید آدم بی ریایی باشه.
‫اگر هدف دیگه داشت که
‫- پولش رو خرج نمی کرد. ‫- حق با اونه.
‫اگر بی خیال نشن، ‫همش مهمونی راه می ندازیم.
‫سریع اونم صد میلیون وون خرج میکنه!
‫- گوش کنین. ‫- بله؟
‫- من صد در صد بهش اعتماد ندارم. ‫- ولی؟
‫ولی فعلاً، باور دارم که طرف ماست.
‫- درسته. ‫- آره.
‫اخیراً، آقای کاسانو و من
‫مثل مردم توی ایتالیا ارتباط برقرار کردیم.
‫راستش، من فکر می کنم که ازش قایم میشی.
‫ازش قایم نمیشم. ‫با هم داریم بازی می کنیم.
‫توی ایتالیا، از آدم هایی که ‫باهاشون صمیمی هستیم قایم میشیم.
‫مثل یک بازی مافیای ایتالیایی می مونه.
‫اگر همین طوری بهمون کمک کنه،
‫ممکنه همون نجات دهنده ای باشه ‫که بودای بخشنده برای ما فرستاده.
‫بودای بخشنده.
‫- آمین. ‫- آمین؟ واسه بودا که نمیگن!
‫حالا که بهش فکر می کنم،
‫فکر نمی کنی که اون ‫وکیل ایتالیایی واقعاً خوش قیافه باشه؟
‫پوست خوبی داره. ‫و ادکلنش هم بوی خوبی میده.
‫- آره، پس تو هم فهمیدی. ‫- آره.
‫- معرکس. ‫- من راستش رو میگم.
‫هیکل خوبی داره.
‫ولی فکر می کردم از این مردها خوشت نمیاد.
‫آخه چه جور زنی ‫از همچین مردی خوشش نمیاد؟
‫[ معبد نانیک - موتور خونه ی ساختمون ] ‫[ تخریب ساختمون ]
‫مهمونی ها برای جلوگیری ‫از تخریب ساختمون کافی نیستن.
‫یه نقشه ی بهتر لازم دارم.
‫[ مشخصات کلیدی، RDU 90 ]
‫[ دعوای حقوقی شرکت داروسازی بابل - خطر ]
‫لطفاً حواستون به محقق هاتون باشه.
‫البته که نه، ‫حتی یک ساعت هم نمی تونن بیرون برن.
‫آره، لطفاً، من کمک شما رو لازم دارم.
‫چه دستبند قشنگی.
‫تو چی حالیته آخه؟
‫دستبند جدید بلامینو نیست؟ ‫معروف ترین طرحشه.
‫باشه، آقای چیزهای بی اهمیت.
‫چیه؟
‫از اون جایی که آقای چیزهای بی اهمیت هستم
‫بذار کارآموزیم تموم بشه، ‫تا بتونم همکارت بشم.
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫خب، می تونیم با هم کار کنیم، ‫بریم بیسبال با هم ببینیم،
‫و مرغ سوخاری و نوشیدنی بزنیم. ‫خوب نیست؟
‫به این نمیگن کار، میگن بیرون رفتن.
‫خیلی هم عالی.
‫سخت کار می کنیم
‫و به هم تکیه می کنیم.
‫و رویاها به حقیقت می پیوندن.
‫من با همکار جماعت بیرون نمیرم، ‫چون خسته کننده س و از روی بی تجربگیه.
‫رویا پردازی نکن.
‫چشم.
‫- و کاری که ازت خواسته بودم؟ ‫- آها، درسته.
‫این رو از شرکت حقوقی ایتالیایی گرفتم.
‫یک وکیل واقعیه.
‫- هیچ سابقه ای نداره. ‫- پاکه.
‫خیلی هم خوش قیافه ـس.
‫[ وینچنزو کاسانو ]
‫- بهش علاقه دارین؟ ‫- علاقه؟
‫درسته؟ عشق در نگاه اول بوده؟
‫- برای همین روی من رو زمین زدی. ‫- هی!
‫این جوری در مورد زندگی من حرف نزن.
‫چرا اینجوری به من خیره شدی؟
‫می دونی چیه؟ تو کاری کردی که ‫فکر کنم تمام مدت آشپزی افتضاحی دارم.
‫ولی اشتباه می کردی.
‫دیروز رو دیدی؟
‫همه ی کسانی که توی مهمونی بودن
‫از پیتزای مارگاریتای من خوششون اومد. ‫دیدی یا نه؟
‫مثلاً سفیر ایتالیاییه از ایتالیا.
‫اون زن و شوهره، پیتزای من رو ‫مزه کردن و شستشون رو بالا بردن.
‫منم همین رو لازم دارم.
‫خب، برای آدم هایی که توی حال خودشون نیستن... ‫توی کره ای چه اصطلاحی به کار می برن؟
‫آها، اون آدم ها نمی تونن فرق بین ‫قضای حاجت و طلا رو تشخیص بدن.
‫نه، غذای من خوبه! ‫تو تنها کسی هستی که بر خلافش رو میگی.
‫- همه دوستش داشتن. ‫- پس برای من هم پیتزا درست کن.
‫خیلی خب، باشه، همین جا صبر کن.
‫مزه ـش کن.
‫می دونم که مزه ش خوبه.
‫طمع معرکه ای نداره؟
‫چیه؟ این دفعه چیه باز؟ چرا؟
‫گمونم ریحون و پنیر دارن ‫فاصله ی اجتماعی رو رعایت می کنن.
‫اصلاً با هم مخلوط نشدن.
‫و گوجه ها هم رفتن قرنطینه ای، چیزی؟
‫اصلاً نمی تونم مزه ـشون رو حس کنم.
‫ممنون که بهم نشون دادی
‫یک تیکه آشغال شبیه پیتزا چه طعمی داره.
‫اصلاً می دونی چیه؟
‫گور بابات!
‫هی، وینچنزو بودی!
‫هم رو می شناسیم؟
‫- دیشب توی مهمونی هم رو دیدیم. ‫- مهمونی.
‫- اونجا با هم آشنا شدیم؟ ‫- نه.
‫آره، اونجا اولین باری بود که هم رو دیدیم.
‫مطمئنی؟
‫آقای کاسانو!
‫آقای هونگ اومدن.
‫باشه.
‫راستی، ‫ادکلنی که زده چیه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫به عنوان مشتری نیومدم.
‫وقتی که دیروز ‫توی مهمونی پیتزای شما رو خوردم،
‫بدجوری تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫خب اومدم اینجا ‫که اگر میشه شاگرد شما بشم.
‫راست میگی؟ خوشمزه نبود؟
‫- چرا. ‫- خدا لعنتش کنه.
‫ولی من دنبال دستیار نیستم، خواهشاً برو.
‫فقط بهم یه گوشه برای خواب بدین.
‫نیازی نیست بهم پولی یا غذایی بدین.
‫دستیار شما میشم، تمیز می کنم، ‫پیشخدمتی می کنم، و هر کاری بگین می کنیم.
‫استاد.
‫چی؟
‫به محض اینکه دیشب ‫یک گاز از پیتزای شما زدم،
‫صدای ناقوس دوموی فلورانس رو شنیدم.
‫و وقتی که گاز دوم رو زدم،
‫صدای بوق کشتی های ‫بندر ناپل در تمام وجودم پیچید.
‫می خوام با راهنمایی شما ‫ایتالیای کوچیک خودم رو بسازم.
‫ولی جدی برای کار کردنت ‫پول یا غذا نمی خوای؟
‫نه، فقط جایی برای خوابیدن.
‫و
‫به شما احتیاج دارم، استاد.
‫خب اسمت چیه؟
‫مطمئنم که راجع به
‫ماده ی اصلی داروی جدید ‫شرکت بابل RDU 90 اطلاعاتی دارین.
‫آره.
‫یه ماده ـس به اسم کویزانیک.
‫این رو هم می دونستین که
‫کویزانیک یک ماده ی مخدر محسوب میشه؟
‫مخدر؟
‫این موضوع برام جدیده.
‫طبق نظر متخصص ما،
‫فقط درد رو آروم می کنه.
‫شرکت داروسازی بابل شما رو ‫گول زده و همه هم درش نقشی داشتن.
‫اصلاً فکرش رو هم نمی کردم.
‫پس اگر دارو بره توی بازار، ‫عملاً ماده ی مخدر نمی فروشن؟
‫چرا.
‫رسماً، آدم های بیشتری معتاد مسکن میشن.
‫چیزی که بیشتر خطرناکه اینه که، ‫به خاطر داروهای مسکن مخدر،
‫مردم بیشتری مثل آمریکا معتاد دارو میشن.
‫پس،
‫این دارو ممکنه درها رو برای ‫توزیع گسترده ی مخدر در کره باز کنه.
‫شاید، مثل ایالات متحده، ‫آمریکای جنوبی، و ایتالیا،
‫کارتل های مواد بزرگی پخش بشن.
‫هنوز اتفاقی نیفتاده،
‫ولی داروها مثل باد ‫توی کشور به این کوچیکی پخش میشن.
‫من حتی نمی خوام بهش فکر بکنم، ‫ولی اگر پاش بیفته،
‫حتی نوجوون ها هم ‫مثل توی فیلم ها می تونن مواد بخرن.
‫- اونم اطراف خونه ها و مدرسه هاشون.
‫چه طور می تونن همچین چیزی بسازن؟
‫برام مهم نیست که زندان بیفتم. ‫دلم می خواد همه ـشون رو به آتیش بکشم!
‫همه ی اون داروها رو!
‫باید جلوشون رو بگیریم، باید هر کاری که ‫می تونیم بکنیم تا جلوشون رو بگیریم.
‫بله.
‫الان میام.
‫وقتی نصبش کنی،
‫- مراقب باش با اون... ‫- نیازی به اون نیست.
‫اینها چی هستن؟
‫آقای کاسانو، نمی تونین این کار رو بکنین.
‫با این کار موافقت نکردیم.
‫پول موتورخونه رو برای معبد نگه دارین.
‫- میشه پات رو برداری؟ ‫- نه.
‫و من پول هر ماهه ی برق شما رو میدم.
‫ای بابا، نه، نمی تونین این کار رو بکنین
‫- میشه اون سمتش رو بگیری؟ ‫- این سمت؟
‫- ولی... ‫- می تونم یکی رو اینجا بندازم.
‫قربان، میشه سمت ‫راستتون رو یه خورده بلند کنین؟
‫درست شد.
‫ممنون.
‫- می تونی اون یکی رو برداری؟ بندازش اینجا. ‫- این یکی؟
‫عضوی از مافیا که
‫کاتولیکه، داره برای راهب ها پد برقی میذاره.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫- دو، سه. ‫- اتحاد مذهب هاست؟
‫این مرد خیلی بخشندس.
‫- یه نخ سیگار بده. ‫- فقط یکی؟
‫اگر یکی داری، سریع باش.
‫چطوریه که تو، خودت هیچ وقت نداری؟
‫هی، به منم یکی بده.
‫- من دو تا می خوام. ‫- به من یکی بده.
‫زود باش، ساکت.
‫فندک بده.
‫فندک هم نداری؟
‫- اون رو دارم. ‫- بده ش دیگه.
‫- خب. ‫- فندک رو بده.
‫مامانت بهت نگفت که سیگار نکش؟
‫ای خدا، حرف اون رو پیش نکش. ‫باعث آبرو ریزیه.
‫- گمشو برو. ‫- نشنیدی؟
‫- اگر توی سن پایین سیگار بکشی... ‫- پوکی استخون می گیریم؟
‫همین الانش هم پوکن.
‫آقا، قبل از اینکه بری بهم یه پولی بده.
‫نگاه ـش کن، چه ساعت خوبی داره.
‫خیلی خب، اگر بهم قول بدین ‫که دیگه سیگار نکشین
‫بهتون یه مقدار پول میدم.
‫روحت هم خبر نداره ‫بچه های این دور و زمونه چقدر ترسناکن.
‫میریم سر وقت هر کسی که برن رو اعصابمون.
‫خیلی خب.
‫سیگارهاتون رو بریزین ‫توی این سطل آشغال اینجا.
‫حدس بزن ترسناک ترین ‫ضربه ی ممکن چیه.
‫اگر بگین که "ضربه ی مشت" ‫نااُمید میشم.
‫آفرین.
‫دستم!
‫لعنت بهت.
‫بچه پرروها.
‫بچه ننه های لوس.
‫- بسه. ‫- خدا لعنتت کنه.
‫بریم.
‫بیا اینجا.
‫- حالا بندازش. ‫- درد میکنه.
‫باشه، می ندازمش.
‫هر بار ببینمت، چکت میکنم.
‫- فهمیدی؟ ‫- لعنتی. چه مرگشه؟
‫یک عضو مافیا که ‫بچه های بد رو تربیت میکنه؟
‫این یک جور توبه برای گذشته ی تاریکشه؟
‫هر چی بیشتر نگاه ـش می کنم، ‫سخت تر درکش می کنم.
‫این اولین و آخرین مشاوره ـم به توئه.
‫وایستا ببینم.
‫تو میتونی تهدیدم کنی،
‫ولی در جایگاهی نیستی که بهم مشاوره بدی!
‫خواهیم دید
‫کدوم یکی از ما
‫به دست و پای اون یکی میفته.
‫جالب میشه.
‫یوزپلنگ!
‫یوزپلنگ، خوبی؟
‫آقای چو.
‫میشه حواست به اون باشه؟
‫به زودی می فهمیم
‫کی به زانو می افته.
‫داداش کوچیکه ی منم داروسازی خونده.
‫تا دیروقت توی آزمایشگاه کار می کنه.
‫بعدش هم که خونه میاد، دیگه نا نداره.
‫و همه ـش نگران کارشه.
‫سونبه.
‫نه، بذار تو حال خودم باشم.
‫سونبه.
‫ممنون.
‫برای همین مین جول ‫من رو یاد داداشم می ندازه.
‫مطمئنم برای اونم اوضاع سخت بوده.
‫می ترسم اگر که تنها باشه، ‫کاری بکنه که بعداً پشیمون بشه.
‫از آخرین باری که با مین جول ‫صحبت کردم چند ماهی گذشته.
‫خواهش میکنم، اگر با شما تماس گرفت
‫بهم بگین.
‫به خاطر اطلاعاتی که ‫بهم میدین از خجالتتون خوب در میام.
‫به اندازه ی کافی پول دارم.
‫مبلغ سنگینیه.
‫واقعاً سعی داریم به مین جول کمک کنیم.
‫اگر با شما تماس گرفت
‫اگر نرین، زنگ میزنم به پلیس.
‫زنگ میزنه به پلیس، بریم.
‫بفرما.
‫چطوری گول اشک هام رو نخورد؟
‫حس می کنم وقتی گریه می کنم جذاب تر میشم.
‫مهم نیست چقدر بهش فکر بکنم،
‫اگر جای مین جول بودم، ‫بابات تنها آدمی بود که میرفت پیشت.
‫جیپراگی.
‫سعی کن با بابات صحبت کنی.
‫دخترشی ها.
‫می تونین با هم خیلی رک و راست حرف بزنین.
‫اگر فایده می داشت تا حالا حرف زده بودم.
‫اگر تصمیم بگیره که قضیه رو ‫علنی کنه، توی بد دردسری افتادیم.
‫هی، تو که اهل نیویورکی. ‫چرا اینقدر خاله زنکی؟
‫چرا جوش بقیه رو میزنی؟
‫نه، من تنها نگران توئم، چا یانگ.
‫بدون من، کی آخه توی نمایش های ‫مسخره ـت بازی می کنه؟
‫بدون من، چطوری ماشینت رو پیدا می کنی؟
‫درسته، کجا ماشینم رو پارک کردم؟
‫- نزدیک خروجی بی، طبقه ی منفی دو. ‫- باشه.
‫سونبه، کار کردن برای ‫ووسانگ روی اعصابت نیست؟
‫دلت می خواد که از شرکت بیای بیرون؟
‫دوستم اهل بوستونم داره ‫یک شرکت حقوقی توی کره تاسیس می کنه.
‫یک شرکت تازه تاسیس ‫نمی تونه از حقوق من برمیاد.
‫بله آقای سو.
‫خانم چوی از وکیل های ‫بالای پنج سال سابقه ی کار
‫برای شام امشب دعوت کردن.
‫بهش بگین که نمی تونم بیام، کار دارم.
‫بهم گفت که اگر بقیه وکلا هم نیومدن
‫شما باید بیای.
‫خب.
‫لعنتی، خیلی براش مهم شدم.
‫اصلاً سخت نیست.
‫چیزی دارم که ورق برمیگرده.
‫ای خدا.
‫لطفاً توی این مورد بهم اعتماد کنین، ‫می تونم این پرونده رو ببرم.
‫[ اطلاعیه جلسه ی دادگاه ناحیه ی نامدونگبو ]
‫می دونم که تصمیم سختیه. ‫ولی میشه بپرسم که چرا؟
‫وقتی که دادگاه رو دیدم متوجه شدم.
‫که اگر ساکت بمونم، ‫برای آدم های زیادی مشکل به وجود میاد.
‫درسته، خوشحالم که فکرهات رو کردی.
‫خیلی ممنون.
‫خب، بزرگترین دروغی که اونها گفتن چیه؟
‫آزمایش های بالینی این داروی جدید
‫عملاً آدم کشی بود.
‫- جانم؟ ‫- بالا دستی ها دستور دادن.
‫بهمون گفتن داروی جدید، RDU 90 رو
‫به پنج نمونه به صورت نامحدود تزریق کنیم.
‫بهمون گفتن که ببینیم چطوری تاب میارن.
‫چطور تونستن همچین کاری بکنن؟
‫و RDU 90 فقط یک مسکن نیست.
‫یک مسکن مخدره.
‫شرکت داروسازی بابل از ‫همون شروع کار جون داوطلب ها براش مهم نبود.
‫سعی کردم جلوی آزمایش رو بگیرم،
‫ولی تهدید کردن به خانواده ام آسیب میرسونن.
‫حاضری که توی دادگاه حاضر بشی و ‫همین چیزهایی که به من گفتی رو شهادت بدی؟
‫شما امنیت من و ‫خانواده ام رو تضمین میکنین، درسته؟
‫الان نمی تونم تضمین کنم، ‫ولی هر کاری از دستم بربیاد رو انجام میدم.
‫منظورتون چیه؟
‫چطور بدون تضمین می تونم شهادت بدم؟
‫تازه ـش هم
‫هیچ تضمینی نیست ‫که شما من رو لو ندین.
‫نه، آقای یو، هیچ کس ‫از ملاقات امروز ما خبردار نمیشه،
‫و من تمام خطرات رو به جون میخرم. ‫لطفاً بهم اعتماد کنین.
‫نه، نمی تونم بدون اینکه ‫امنیت خانواده ام تضمین بشه
‫توی دادگاه شهادت بدم، متاسفم.
‫آقای کاسانو،
‫من قبل از این می دونستم چه جور داروییه.
‫وانمود کردم که هیچ خبری ندارم ‫تا بتونم ریسک کنم.
‫حتماً جلوی اونها رو میگیرم.
‫- آقای هونگ. ‫- آقای کاسانو.
‫شما
‫درسته، سیگار نمی کشین.
‫مشکل اصلی این پرونده رو متوجه شدین؟
‫مشکل اصلی؟
‫شرکت داروسازی بابل، ‫پخش داروی مسکن مخدر،
‫لابی گری های سیاسی مخفیانه،
‫رشوه های زیاد، ‫ساخت پرونده ی حقوقی.
‫کل این قضیه مثل اینه که توسط یک کارتل می چرخه.
‫من تا همین جا میدونم.
‫اگر تا همین جا می دونین، ‫بهتر نیست بیخیال بشین؟
‫اونها تاجر نیستن، هیولان.
‫جون بقیه براشون کوچکترین اهمیتی نداره.
‫اگر همین طور مبارزه کنم، ‫یک روزی برنده میشم.
‫آقای هونگ، نمی تونی ‫این هیولاها رو شکست بدی.
‫مردم می تونن هیولاها رو شکست بدن.
‫نه، فقط توی افسانه ها امکان داره.
‫امروز خیلی بدبین به نظر میای.
‫شما الان به بن بست خوردین.
‫نمی تونین از این جلوتر برین!
‫من هر کاری می کنم که از این دیوار ‫رو به روم رد بشم، حتی اگر دستم رو بشکنه.
‫وقتی که به بن بست می رسی،
‫کار منطقی اینه که دور بزنی و برگردی.
‫الو؟
‫بله.
‫کِی؟
‫کدوم بیمارستان؟
‫خیلی خب، الان میان.
‫باشه.
‫تو باید با من بیای.
‫کجا؟
‫خودت می فهمی.
‫برای چی رفت سر کار؟ ‫نباید می رفت.
‫ای خدا. وکیل تسخیری بودن خیلی سخته.
‫خیلی خب، آره، از اون سمت.
‫بریم.
‫[ بخش مراقبت زندانی ]
‫بریم داخل.
‫شما برین، من همین بیرون منتظر می مونم.
‫تو که حالا اینجایی. ‫بیا و چند کلمه ای حرف خوب بهش بزن.
‫ولی
‫سلام، من وکیلش هستم.
‫باشه.
‫حق با من بود، خوشحال نیستی که ‫نزدیک یک بیمارستان بزرگ بودی؟
‫چرا هستم.
‫چطور می تونی الان لبخند بزنی؟
‫داشتی میمردی که.
‫بیا اینجوری بگیم که
‫تمرینی برای مراسم ختمم بود.
‫راستی، اون کیه؟
‫ایشون
‫ایشون وکیلیه که توی پرونده ی ‫اخیرم داره بهم کمک می کنه.
‫خوش قیافه نیست؟
‫آره.
‫واقعاً که خوشتیپه.
‫باید یک زنگی بزنم.
‫شما رو تنها میذارم.
‫می خوام درخواست دادگاه تجدید نظر بدم.
‫بدون رضایت من نمی تونی هیچ کاری بکنی.
‫هر کاری می خوای بکن.
‫اگر اینجوری بمیری،
‫فقط برای اون جنایتکارها ‫کار رو راحت تر می کنی.
‫من خیلی وقته که از ‫به دست آوردن عدالت دست کشیدم.
‫اوضاع رو پیچیده نکن.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بله.
‫نا دوک جین از ساخت و ساز بابل هستم.
‫امروز صبح بهم پیامک زدین.
‫امروز
‫فراموش می کنیم که وکیلیم و ‫یه خورده خوش می گذرونیم.
‫- خودشه! ‫- همینه!
‫خانم چوی برای خوشگذرونی چه فکری دارین؟
‫کسی اینجا هست که ‫استعداد خاصی، چیزی داشته باشه؟
‫اقای سو کارش توی تقلید عالیه.
‫نمی دونین چه کارهایی بلده.
‫پس بیا ببینیم، انجام بده.
‫- باشه. ‫- برو!
‫- انجام بده! ‫- انجام بده!
‫من کو گوآنگ ریولم.
‫گونی ازم خواست که اینجا بیام.
‫الان وقت سر خاروندن هم نداره.
‫خب از من خواست که بیام کمکتون کنم.
‫همون طور که می دونین، شرکت کوچیکه.
‫آپارتمان کوچیکه.
‫- آفرین. ‫- کارش خوب بود.
‫- دمش گرم. ‫- آره، کارش خوبه.
‫- نوبت آگیه. ‫- برو تو کارش.
‫وایستا ببینم، داری تقلب می کنی؟
‫به خانم جانگ و من از کارت های زیری دادی.
‫- فکر می کنی که من مسخره ی توئم؟ ‫- کارت ها رو نگاه کن!
‫اگر می خوای دستت رو ‫از دست ندی به کارت ها دست نمیزنی.
‫برام چکش بیارین.
‫- آفرین. ‫- دمت گرم.
‫بعدی کیه؟ کسی هست؟
‫همش همین؟
‫خیلی خب پس، خانم هونگ ‫بزرگ ووسانگ، نوبت شماست.
‫خانم هونگ.
‫هونگ چا یانگ.
‫- هونگ چا یانگ. ‫- هونگ چا یانگ.
‫من از این کارها نمی کنم.
‫البته که میکنی، فقط بیا برو انجامش بده.
‫این جور کارها من رو اذیت میکنه.
‫تو که داری قهوه میخوری.
‫چرا می خواستی هم رو ببینیم؟ ‫خودت که می دونی، آدم پر مشغله ای هستم.
‫اون دو تا کاری که گفتم رو انجام بده.
‫- حالا دیگه داری بهم دستور میدی. ‫- اولاً.
‫مطمئن بشو که پاساژ گئومگا ‫تا دو ماه تخریب نشه.
‫دوم.
‫وقتی که ما پاساژ رو تخریب کردیم، ‫افراد من ترتیبش رو میدن.
‫زده به سرت یا مخت تاب برداشته؟
‫داری چی ور ور می کنی؟
‫حالا کنجکاو شدم.
‫[ اسم: هوانگ جا سوک. ] ‫[ اسم: سونگ دونگ سو. ]
‫بهت نگفتم؟
‫که دیگه تحمل نمی کنم.
‫این فهرست مشاور املاک هاییه ‫که مخفیانه ازشون رشوه گرفتی.
‫نسخه ی کتبی صدایی که
‫پارک سوک دو، صاحبان فروشگاه ها رو ‫به دستور تو تهدید میکنه.
‫چطوری
‫عکس هایی از تو در ‫هتل شاینا همراه با کیم مو رن
‫مدیر تیم دو.
‫- توی روز روشن و... ‫- هی.
‫میشه لطفاً بس کنی؟
‫به اندازه ای هست که ‫شغل و حرفه ـت نابود بشه.
‫آره، بیشتر از حد کفایته، ‫پس برای همین التماست می کنم.
‫این عکس ها هیچ وقت نباید پخش بشن.
‫تا زمانی که به دستورات من عمل بکنی، ‫اونها هیچ وقت، نور روز رو نمی بینن، ولی
‫باید اوضاع رو سریعاً با خانم کیم تموم کنی
‫و برگردی پیش خانوادت. ‫آخه خاک بر سرت بکنن، متاهلی.
‫ولی من هیچ قدرتی ندارم که ‫تا دو ماه تخریب رو به تاخیر بندازم.
‫یه ماه ـش هم سخته.
‫و قدرت زیادی سر کار ندارم.
‫- فقط یک کارمند ساده ام. ‫- اینش دیگه به من ربطی نداره.
‫درستش کن.
‫اگر نتونی،
‫مطمئن میشم که تا آخر عمرت محکوم بشی.
‫و بذار بهت اخطار بدم. ‫سعی نکن کار مسخره ای انجام بدی.
‫اگر اتفاقی برای من بیفته، تو میمیری.
‫صبر کنین، قربان
‫بیچاره شدم.
‫ای خدا، توی دردسر بزرگی افتادم.
‫یک دور دیگه.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- چی؟ دارین من رو می فرستین خونه؟ ‫- شب بخیر.
‫بیا اینجا خانم هونگ.
‫هونگ چا یانگ.
‫اگر دوباره برام بازی در بیاری،
‫کارت تموم میشه، بچه قرتی.
‫وقتی که فرصتش گیرتون اومد حتماً خبرم کنین.
‫بدم نمیاد یک تجربه نزدیک مرگ رفتن داشته باشم.
‫خدایی، یه تخته ـت کمه.
‫این قانون سه تا اخطار شامل تو نمیشه.
‫یک حرکت اشتباه و کارت تمومه.
‫شرمنده ام که این رو میگم،
‫ولی بهتره که ناخن هاتون رو بگیرین.
‫گمونم گردنم رو زخمی کردین.
‫بریم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫چندش، می تونه با اون چرک ‫لای ناخن هاش آلوده ام کنه.
‫همین الان بیا خونه.
‫چی؟ باز چی شده؟
‫ای بابا، چرا همش به من میگه؟
‫اگر مهمونی هم بود ‫امشب همه چی رو نابود کنین.
‫- چشم، قربان. ‫- چشم، قربان.
‫اگر آدم هایی مثل سفیر ایتالیا بودن چی؟
‫خیلی خب، بعد از اینکه بردینشون ‫یک جای دیگه، همه چی رو خراب کنین.
‫- چشم، قربان. ‫- چشم، قربان.
‫- سوار بشین. ‫- بریم.
‫- برو. ‫- برو.
‫- سلام. ‫- بله، آقای نا.
‫سلام.
‫پاساژ گئومگا رو
‫- تا دو ماه آینده بیخیال شو. ‫- چرا؟
‫کاری که میگم رو بکن!
‫اگر پاساژ نابود بشه، ‫ما هم نابود میشیم.
‫- گندش بزنن، این دیگه چه کاریه؟ ‫- هی، بریم.
‫- نه، نرو، وایستا. ‫- نابودش کنین!
‫هی، وایستا! صبر کن! گفتم وایستا!
‫چرا جرثقیل اینقدر تند میره؟
‫وایستا، وایستا.
‫- ماشین رو خاموش کن! ‫- وایستا!
‫ماشین رو خاموش کن، خدایا، چه دودی.
‫[ وکیل هونگ یا چان ]
‫چطور تونستی بدون گفتن به من بری؟
‫بیا خونه ی من، یک نوشیدنی بخوریم.
‫پس مسکن های مخدر داروسازی بابل
‫مردم رو معتاد به دارو میکنن.
‫و کارتل های مواد توی کره پخش میشن.
‫پس تو می خوای که من جلوشون رو بگیرم؟
‫با هزینه ی دادخواست من؟
‫الان دادخواست مطرح نیست. ‫مکشل اصلی مخدره!
‫کی این چرت و پرت ها رو به خوردت داده؟
‫وینچنزو کاسانو بوده؟
‫با هم رفتین توی تیم حقوقی چیزی؟
‫اون اهل ایتالیاس.
‫اون شدت خطر و کارتل های مواد رو میشناسه.
‫بقیه ی شرکت های داروسازی هم ‫مسکن های مخدر تولید میکنن.
‫- چرا گیر به بابل دادی؟ ‫- اونها فرق دارن.
‫اونها لابی میکنن که دارو رو در دسترس قرار بدن
‫و مثل قرص معده دارن تولید انبوهش میکنن.
‫بعدش، کلی از مردم
‫گمونم حقیقت داره که مهم نیست ‫هوش و ذکاوت چقدر باشه،
‫مردم وقتی کم میارن ‫میچسبن به دامن توطئه.
‫چا یانگ، این توهم توطئه نیست.
‫حقیقت داره و موضوع آینده ی ماست.
‫باید رفیق هم تیمیت باشه.
‫با بحثتون خوش بگذره.
‫خواهشاً چرت و پرت گفتن به بابام رو تموم کن.
‫مواد؟ کارتل؟
‫فکر می کنی یک سریال آمریکاییه؟
‫اینقدر مسخره به نظر میاد؟
‫آره.
‫توی این حالت، شرکت داروسازی بابل ‫به دنیا حکومت می کنه و همچین چیزی تهش میشه.
‫وقتی که مدام دروغ ها رو به حقیقت تبدیل کنی،
‫در مقابل حقیقت کور میشی.
‫حالا هم که داری شرافت من رو ‫به عنوان وکیل لکه دار می کنی.
‫ترجمه هم داره؟
‫شرافتی در بین دزدها وجود نداره.
‫یه روزی، وقتی به عنوان کسی که حق نداره ‫همچین حرفی هایی بزنه دستت رو شد،
‫هر ثانیه که ببینمت دستت میندازم،
‫احمق.
‫بیشعور.
‫- ترجمه! ‫- این ترجمه نداره.
‫حس ششمم میگه که حرف های خوبی نبودن.
‫شرط می بندم که فحشم میداد. ‫چقدر رو اعصابه.
‫اینقدر عصبانی ام که حس می کنم ‫می خوام منفجر بشم.
‫همه ـش تقصیر منه.
‫بله، هر چی زودتر همه چی رو ‫درست میکنم تا ضرری به شما وارد نشه.
‫چشم.
‫نه، هر وقت که شما اینجوری من رو تحقیر می کنین،
‫می فهمم که دارم بزرگ میشم.
‫بله.
‫ویلا؟
‫نه، لطفاً همون کار باب میلتون رو انجام بدین.
‫بله، چشم، شب خوبی داشته باشین.
‫خدانگهدار.
‫آخه دنبال چه کوفتیه؟
‫آقای هونگ.
‫اون خانم صبحی
‫اسمش او گیونگ جا بود؟
‫حالش خوبه؟
‫نه، خوب نیست.
‫فقط شش ماه زنده ـس.
‫اگر توی مرحله ی آخر سرطان باشه، ‫باید کلی درد بکشه، مگه نه؟
‫اگر کنجکاو بودی،
‫بهتر بود خودت از مادرت می پرسیدی.
‫چرا نمیری به ملاقاتش ‫و دفعه بعد از خودش بپرسی؟
‫از کجا می دونستی؟
‫من سی ساله که وکیلم.
‫حدس های خوبی میزنم.
‫و فکر می کنی که چرا کشوندمت به بیمارستان؟
‫خیلی دیر میگیری.
‫وقتی که ازم پرسیدی که ‫وکیل تسخیری هستم یا نه،
‫من از قبلش می دونستم.
‫نه، راستش، اون روز فهمیدم.
‫متهم او گیونگ جا
‫اغلب اوقات توسط رئیس هوانگ دوک بی
‫و خانواده ـش به خاطر رفتار خارج از ‫عرفش به عنوان خدمتکار سرزنشش میشد.
‫روز حادثه، وقتی که رئیس گفت که ‫کارش رو به خوبی انجام نداده
‫اون از کوره در رفت و به آقای هوانگ حمله کرد، ‫که اون حمله موجب مرگ ایشون میشه.
‫متهم دفاعی ندارد.
‫جناب قاضی،
‫متهم او گیونگ جا،
‫فرزند خودش رو در گذشته رها کرده.
‫تعهدنامه ی داوطلبانه ی ایشون ‫برای سلب حقوق والدین
‫به پرورشگاهی در اینچون رو ‫به دادگاه ارائه میدم.
‫این موضوع به این پرونده ربطی نداره.
‫متهم ساکت باشین.
‫تو وکیلمی مثلاً، یک چیزی بگو.
‫به من حمله شده.
‫کل خانوادش دارن دروغ میگن!
‫چیزی نگو.
‫- اون روز، پنج سال پیش، ‫- ممکنه بر علیه ـت استفاده بشه.
‫من مرد جوون خشمگینی رو دیدم.
‫و زمانی که در کنارش نشسته بودم
‫می تونستم خشمش رو حس بکنم.
‫هیچ کس سر یک پرونده ی ‫معمولی اینقدر عصبانی نمیشه
‫مگر اینکه پای خانواده ـش به میون باشه.
‫و این شک من رو تبدیل به یقین کرد.
‫[ موسسه ی اصلاح و تربیت زنان چونگجو ]
‫واقعاً نمی خوای به ملاقات مادرت بری؟
‫من مجبورت نمی کنم.
‫و ازت نمی خوام که ‫خیلی راحت مادرت رو ببخشی.
‫ولی بهتره که نذاری آرزوت تبدیل به حسرت بشه.
‫چیه؟
‫بوی چیه؟
‫چیه؟
‫چی؟
‫حوالی ساعت 3:30 بامداد امروز، حادثه ای در ویلایی
‫در یانگیانگ استان گوانگ وان رخ داده، ‫باور بر اینه این حادثه بر اثر نشت گاز بوده.
‫کارمندان بخش توسعه ی ‫دارویی شرکت داروسازی بابل
‫که در ویلا حضور داشتند
‫در هنگام انفجار گیر افتادن، ‫که این امر موجب کشته شدن 14 محقق شد.
‫- نه. ‫- آتش نشانی تایید کرد که
‫- درست نیست! ‫- 12 محقق در صحنه
‫جان خود را از دست دادن.
‫و دو بازمانده ای که سوختگی شدیدی داشتند
‫- آقای هونگ. ‫- به بیمارستان منتقل شدن.
‫اما در حین معالجه، جان خود را از دست دادن.
‫پلیس مشکوک است که گاز
‫سونبه.
‫میشه نماینده ی ‫شرکت داروسازی بابل نباشین؟
‫با چه جرئتی همچین چیزی رو ازم می خوای؟
‫کلی آدم که درگیر پرونده بودن مردن.
‫آدم های درگیر این پرونده ‫مثل مگس ها دارن میمیرن.
‫دلم نمی خواد که اتفاقی برای شما بیفته.
‫من قرار نیست بمیرم.
‫گذشته از این، ‫من نماینده ی شرکت داروسازی بابلم.
‫آدم هایی که امروز مردن، کارمندهاشون بودن.
‫پس این مهم نیست!
‫تازگی ها چرا اینقدر حساس شدی؟
‫ثبات احساسی و این جور حرف ها رو نداری؟
‫میشه یک لحظه گوش کنی؟ ‫اینجوری
‫کره ای بلغور کن.
‫به کره ای.
‫فکر می کنی که سر مسخره بازی نگرانم؟
‫همچین فکری می کنی؟
‫من درموردش فکر کردم، ‫و حس بدی راجع بهش دارم.
‫کارآموز جانگ جون وو.
‫چرا یک دفعه اینقدر دنبال محافظت از من شدی؟
‫پات رو از گلیمت درازتر نکن.
‫و بهت گفتم که وقتی ‫سر کاریم انگلیسی صحبت نکن.
‫فکر کردی که توی آمریکاییم؟
‫جلسه هنوز شروع نشده.
‫من میرم که وانمود کنم توی آمریکام.
‫دیگه باهات کره ای صحبت نمی کنم.
‫خداحافظی.
‫بچه پررو
‫هی! کارآموز!
لعنت بهت
‫وای خدا، خیلی انفجار بزرگی بود.
‫خدایا، این
‫چطوری می تونه از شر همه خلاص بشه؟
‫فکر میکنی که برای ما پیامی فرستاده؟
‫«کارها رو همین جوری ظالمانه ختم به خیر کنین.»
‫یا،« اگر کارها رو درست نکنین، ‫آخر و عاقبت شما هم میشه مثل اونا.»
‫ای خدا، نه بابا، مسخره ـس.
‫بیخیال، سریع نتیجه گیری نکن. ‫داری من رو می ترسونی.
‫نتیجه گیری نمی کنم، به نظرم ‫رئیس جانگ ما رو سرزنش میکنه.
‫ذاتش این جوری نیست که فکر کن
‫رئیس جانگه.
‫این
‫بله، قربان.
‫یک پرونده برای جبران خسارت درست می کنیم.
‫بله، ببخشید؟
‫بله.
‫که این طور.
‫پس، ظهر، من همراه با خانم چوی اونجام.
‫چشم
‫- قطع کرد. ‫- بالاخره می بینمش؟
‫باید آماده ـش می کردم.
‫چی رو آماده می کردی؟
‫گوی بلورین مخفیم
‫که بهم همه چی رو میگه.
‫اون چی بود دیگه؟
‫میونگ هی، منظورم خانم چویه.
‫مو به تنم سیخ شد!
‫من دارم میرم.
‫تحقیقات آتش سوزی هنوز تموم نشده.
‫- چطور میشه پرونده بسته شده باشه؟ ‫- ای خدا.
‫توی تحقیقات اولیه مدارک کافی رو پیدا کردیم.
‫باید با پزشکی قانونی درمورد ‫عمدی بودن علت، موضوع رو بررسی کنین.
‫هیچ مدرکی بر عمدی بودنش نداریم. ‫این قدر جلوی ما رو نگیرین.
‫من سر راه شما نیستم.
‫- بهتون اخطار دادم. ‫- اخطار چی؟
‫دارم روال کار رو میگم رعایت کنین.
‫بیخیال، بسه دیگه!
‫- ولم کن! ‫- هی!
‫- بهش دست نمیزنی! ‫- تو کی باشی؟
‫اگر روال کار رو رعایت نکنین، ‫همین جا من چادر میزنم.
‫- بریم. ‫- هر کار می خواین بکنین.
‫- ولم کن. ‫- بریم.
‫- صبر کنین، نه. ‫- خونه بزن اصلاً.
‫لعنت بهش.
‫بریم.
‫چرا نصیحت من رو گوش نمی کنی؟
‫که بهتره بیخیال پرونده بشم؟
‫چطوری وقتی چهارده نفر زنده زنده ‫سوختن می تونی این حرف رو بزنی؟
‫تنها کاری که میشه الان بکنی ‫عصبانی شدن و سوگواری کردن برای اونهاست.
‫- ولی اون کار وظیفه ی وکیل نیست. ‫- وظیفه ی من هست.
‫بدون مبارزه نمیرم کنار.
‫اگر این کار نکنی، تاوانش رو پس میدی، ‫خودت بهتر از هر کسی این رو می دونی.
‫تا زمانی که بتونم شرکت داروسازی بابل رو ‫گوشمالی بدم، میتونم از زندگیم هم بگذرم.
‫چرا اینقدر بی ملاحظه ای؟
‫چون سرنوشتم همین بوده.
‫حتی با اینکه می دونم ‫توی این بازی دست نابرابری دارم
‫همه چیزم رو برای شکست اونها میذارم وسط.
‫این تقدیر منه.
‫آدم های باهوش شاید دنیا رو اداره کنن،
‫ولی آدم های بی پروا و لجوجی مثل من ‫از این دنیا محافظت میکنن.
‫نگران پول نباش، مطمئن شو که ‫خانواده های داغ دیده بهشون غرامت پرداخت بشه.
‫چشم، قربان، حتماً.
‫ای خدا، ویلام.
‫بهترین مصالح رو برای ‫ساخت اون ویلا استفاده کردم.
‫ای بابا.
‫ببین به خاطر یک محقق ‫به چه حال و روزی افتادیم.
‫متاسفم، بیشتر کار می کنیم.
‫داشت یادم میرفت.
‫ممنون که با حادثه ی ویلا ما رو سرزنش کردین.
‫چی؟ سرزنش چی؟ ‫من فقط از کوره در رفتم.
‫راستی، واقعاً نمی تونین اون ‫محققی که فرار کرده رو پیدا کنین؟
‫تا چند ساعت دیگه پیداش می کنیم.
‫ظاهراً که خانم چوی ‫یک گوی بلورین جادویی داره.
‫گوی بلورین جادویی؟
‫- گوی بلورین جادویی؟ ‫- فقط یه چیزی دارم.
‫خانم چوی، من شما رو جذب ووسانگ کردم،
‫پس هر چی که می خواین بگین ‫تا براتون فراهم کنم.
‫در این صورت،
‫دفتر دادستانی نامدونگبو رو برام بخرم.
‫چی بخرم؟ چی هست؟
‫دارم راجع به دادستانی نامدونگبو صحبت میکنم.
‫آها.
‫اون رو
‫چطوری می تونم اون رو برات بخرم؟ ‫توی بقالی می فروشنش؟
‫ای خدا، بامزه نیستن؟
‫می پرسه که مگه تو بقالیه.
‫حتماً قسطی و نسیه هم میدن؟
‫آقای هان، ‫شخصیت شناس خوبی نیستی.
‫منظورت چیه؟
‫واقعاً باور داری که اون بچه قرتی رئیس گروه بابله؟
‫جوون هست و بی تجربه.
‫از اون مدل رئیس هایی نیست ‫که باهاش سر و کار داشتیم.
‫خنگه، موقعیت رو درک نمی کنه،
‫- و متظاهر هم هست. ‫- ای بابا، باز قضیه چیه؟
‫- الان مشکل چیه؟ ‫- ولش کن، هیچی نیست.
‫ای خدا.
‫- لعنتی. ‫- چی شده؟
‫گوی بلورین مخفیم.
‫محقق فراری رو پیدا کردیم.
‫محقق و هونگ یا چان با هم صحبت کردن.
‫چی؟
‫بله، آقای یو.
‫من
‫شهادت میدم.
‫وقتی که دیدم همکارهام توی ویلا کشته شدن،
‫باعث شد با خودم فکر کنم ‫منم می تونستم سرنوشتی مثل اونها داشته باشم.
‫برای همین تصمیم گرفتم قبل از اینکه ‫اتفاقی برام بیفته، حقیقت ماجرا رو افشا کنم.
‫خوشحالم این رو می شنوم.
‫آره، فردا میام دنبالتون.
‫آره، فردا می بینمت.
‫باشه.
‫دیدی؟ کار کرد.
‫- خیلی معرکه بود. ‫- دقیقاً.
‫- الان من رئیستم. ‫- باشه.
‫- شروع کن. ‫- خیلی خب.
‫- تکون نخور، بیارش نزدیک تر. ‫- بیخیال.
‫این رو باید به بقیه هم یاد بدم؟
‫پس چی، تنهایی نامردیه.
‫بذار ببینم، قبلاً کار می کرد.
‫اینجا چی کار می کنم؟
‫مسخره ـس، چرا این کار رو می کنم؟
‫آره.
‫نباید دیگه حواسم پرت بشه.
‫باید به سرعت قالش رو بکنم و برم.
‫خب، یه خورده زمان جور کردیم،
‫ولی نمی تونیم دیگه ‫جلوی تخریب رو با مهمونی ها بگیریم.
‫- درسته. ‫- حق با اونه.
‫حالا، وقتشه که باهاشون درگیر بشیم.
‫باید از دو جبهه، خون ریخته
‫کاری به خون و خونریزی نداریم.
‫می خوام پیشنهاد بهتری به شما بدم.
‫قصد دارم توی همین محله ‫یک مرکز خرید بخرم.
‫و من شما رو به اونجا انتقال میدم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫منظورت چیه؟ که ما رو انتقال میدی؟
‫مرکز خرید رو مجانی در اختیار شما میذارم.
‫- چی؟ ‫- مجانی؟
‫- بله. ‫- من باور نمی کنم.
‫چرا باید همچین کاری برای ما بکنی؟
‫- چون بهترین راه ممکنه. ‫- صبر کن ببینم.
‫یک ضرب المثل غربی هست که میگه:
‫ "پنیر مجانی فقط توی تله موش پیدا میشه."
‫حرف اون رو باید در نظر گرفت.
‫چیزهای مجانی توی زندگی، خطرناکن.
‫نه، اصلاً هم خطرناک نیست.
‫به محض اینکه ساختمون رو خریدم، ‫می تونید به اون جا نقل مکان کنین.
‫که اینطور، پس، لازم نیست هیچ کاری بکنیم.
‫معرکه ـس.
‫ولی جناب شما کی باشی؟
‫- راست میگه، تو کی هستی؟ ‫- شاگرد منه.
‫احترام زیادی برای غذام قائله. ‫شاگردمه.
‫- آها. ‫- که اینطور.
‫- از دیدنتون خوشوقتم. ‫- سلام.
‫آقای کاسانو به نظر خیلی اصیل میان. ‫چرا به ایشون اطمینان نکنیم؟
‫تازه دیدیمش که. ‫از کجا می دونیم که اصل و نسب داره یا نه؟
‫به نظر من که داره.
‫- بهش فکر کنین. ‫- باشه.
‫چرا باید بخواد سر ما رو کلاه بذاره؟ ‫ما که هیچی نداریم.
‫- هیچی نداریم. ‫- درسته.
‫هیچ وقت آدم نمی فهمه ‫چی تو سر یکی دیگه میگذره.
‫- لری. ‫- بله؟
‫برای همین با هر کی هستی میذاره میره، ‫چون آدم شناس خوبی نیستی.
‫هیچ وقت توی زندگیم کسی نذاشته بره.
‫چون هیچ وقت کسی نیومده که بره.
‫عزیزان.
‫ایمان و اعتماد سرآغاز هر نیت خوبه
‫و مسیریه به سوی پرهیزکاریه.
‫بیاین قدر این فرصت رو بدونیم
‫و با اعتماد به این آدم ‫عمل خیری رو انجام بدیم.
‫درسته.
‫ممنون، قربان.
‫دوستان.
‫پس، اینطور برداشت می کنم ‫که پیشنهادم رو قبول کردین.
‫خیلی خب.
‫از امروز، از کار روی هر پرونده ایی که
‫مربوط به گروه بابله معاف میشی.
‫نمی تونم این کار رو بکنم.
‫دستور از طرف من نیست، ‫دستور از طرف آقای هانه.
‫با این وجود هم، نمی تونم این کار رو بکنم.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫فکر کردی که تو این شرکت رو می چرخونی؟
‫نمی تونم این کار رو بکنم ‫چون فقط دستوریه که
‫هیچ توضیحی در قبالش داده نشده.
‫البته که توضیحی براش داریم.
‫داری به پدرت آسون میگیری.
‫هیچ وقت بهش آسون نگرفتم.
‫اون وکیل مقابل منه، نه بابام.
‫معلومه که این حرف رو میزنی.
‫ولی خانواده در اولویته، نه شغلت.
‫نتونستی توی همون ‫جلسه ی اول دادگاه ازش برنده بشی.
‫همین بود.
‫آره، دارم راستش رو میگم. ‫الان دیگه اُمیدی داریم.
‫آره، فقط بهم اعتماد کنین.
‫حتماً.
‫نمی دونم که چش شده.
‫ولی یک دفعه حالش خیلی خوب شد.
‫- یک دفعه؟ ‫- آره.
‫فردا شب دوباره بهتون زنگ میزنم.
‫چشم.
‫آقای کاسانو، نهار خوردین؟
‫هنوز نه.
‫- براش یه چیزی سفارش بده. ‫- چی میخوری؟
‫نظرت چیه تانسویک و نوشیدنی بگیری؟
‫- جدی گفتی؟ اولین باره! ‫- البته.
‫صبر کنین.
‫من و تو باید حرف بزنیم ‫آقای هونگ یا چان.
‫گفتش، آقای هونگ یا چان.
‫یعنی اوضاع خرابه، ‫پس من رفع زحمت میکنم.
‫می فهمم که تو نمی خوای بهم کمک کنی.
‫- پس حداقل، آینده ی من رو خراب نکن. ‫- کِی من آینده ی تو رو خراب کردم؟
‫به لطف تو، ‫دارم موقعیتم رو توی کارم از دست میدم.
‫دارم از عرش به فرش می رسم.
‫درسته، چیزی لیاقتش رو داشته باشی گیرت میاد.
‫تو که آدم با وجدانی هستی.
‫چرا قبول نمی کنی که ‫معیارهای ما فرق داره؟
‫موضوع فرقش نیست. ‫موضوع اینه که چی درسته و چی غلط.
‫مثل کاری که همیشه میکنم،
‫چیزهای دردناکی می خوام بگم.
‫اگر زندگی حلال واری داشتی، ‫چرا گذاشتی که مامان اونجوری بمیره؟
‫اینقدر سرت شلوغ بقیه بود، ‫که گذاشتی تک و تنها بمیره.
‫بهت که گفتم این موضوع رو دیگه پیش نکشی.
‫نه، تا وقتی که زنده ام پیش می کشم.
‫این حقیقته که تو کاری کردی که ‫مامان و من زندگی سیاهی داشته باشیم.
‫گمشو بیرون.
‫اصلاً وقتی موضوع رو پیش میکشم ‫احساس گناهی هم می کنی؟
‫تو میپری وسط آتیش تا جون بقیه رو نجات بدی،
‫ولی چرا از مامان اونجوری غافل شدی؟
‫نمی خوام بشنوم.
‫برو.
‫می تونی هزارن نفر رو از بی عدالتی نجات بدی.
‫ولی هیچ وقت به خاطر اینکه ‫گذاشتی مامان به اون صورت بمیره بخشیده نمیشی.
‫- متاسفم. ‫- اشکالی نداره.
‫من شرمنده ام که شاهد ‫بخش تاریک خانواده ام بودی.
‫نه، من متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫لعنت بهش.
‫چطور می تونه یک عذر خواهی خشک و خالی هم نکنه؟
‫چیه؟
‫نمی تونی یه خورده بالغتر باشی؟
‫- چی؟ ‫- چند ساعت پیش،
‫به نظر یک وکیل ماهر نمی اومدی، ‫شبیه یک بچه لوس و نُنر بودی.
‫مثل دختر توی قاب عکس.
‫نامردی نکن. ‫چرا گذشته ی تحقیر آمیزم رو پیش میکشی؟
‫تمام عیب جویی هایی که بچه ها ‫از والدینشون میکنن تهش پشیمونیه.
‫کاری نکن که پشیمون بشی.
‫پشیمونی دردناک ترین چیز، توی زندگیه.
‫من و بابات داریم میریم همون جای همیشگی. ‫اگر خواستی بیا.
‫لازم نیست عذر خواهی کنی. ‫می تونی بهمون ملحق بشی.
‫چه رویی داره، عذر خواهی؟
‫مگه خوابش رو ببینی.
‫[ گوی بلورین ]
‫سلام.
‫می تونی الان شروع کنی.
‫نه.
‫جفتشون.
‫[ رستوران خاله نامدو ]
‫هر چه قدر هم سعی کنم قوی باشم ‫روزهایی مثل امروز دخلم رو میارن.
‫منظورم اینه، وقتی این عوضی ها ‫دخترم اذیت میکنن چی کار کنم.
‫مهم نیست که چقدر باهاش بحث کنم،
‫بازم دختر کوچولوی عزیز منه. ‫چه طور جرئت میکنن؟
‫خودش میتونه گلیمش رو از آب بکشه.
‫دوشیزه هونگ آدم قویه.
‫تو خودت واقعاً اون آدم قویه نیستی؟
‫من زیاد آدم قوی یا خوبی نیستم.
‫آدم های ضعیف اگر والدینی ولشون کنه ‫نمیرن توی دادگاه مادرشون شرکت کنن.
‫تنها به این خاطر رفتم که ببینم چقدر بدبخته.
‫از ته دل گفتی؟
‫آره.
‫دلیلی دست دوشیزه هونگ نده ‫که بخواد بدبختی شما رو ببینه.
‫داری بهم میگی که دست از مبارزه با ‫بابل بردارم چون باعث بدبختیم میشه.
‫هنوزم باهاشون مبارزه می کنم.
‫و قدرت بیشتری هم برای مبارزه دارم.
‫و اون قدرت بیشتر شما رو ‫توی خطر بیشتری میندازه، مگه نه؟
‫دوست ندارم که تنها شما باشین ‫که در مرض خطر اونهاست.
‫می خوام که ‫این بار به روش بزدل ها عمل کنین.
‫برای من، فرار کردن ‫راه بزدلانه ای نیست.
‫باعث میشه که بقیه رو در خطر بندازه.
‫باشه؟
‫نمیرم اونجا تا بابام رو ببینم.
‫میرم رستوران که توفو با ‫کیمچی و مخلوط گوشت بخورم.
‫ببخشید.
‫برای شماست.
‫- چیه؟ ‫- آقایی که داشتین باهاش حرف میزدین
‫بهم گفت این رو به شما بدم.
‫وا؟
‫کیه؟
‫- کیه؟ ‫- پلیسیم.
‫چی شده؟
‫داریم بازرسی می کنیم. ‫یک مظنون به قتل این حوالی دیده شده.
‫فقط لازمه کارت شناسایی شما رو ببینم.
‫اگر ممکنه همکاری کنین و ‫این در رو میشه بازی کنین؟
‫لهجه ی بوسانی ندارین.
‫درسته، اهل سئول هستم.
‫آها، یه لحظه صبر کنین.
‫سریع باز کنین، امروز خیلی کار دارم.
‫چشم، صبر کنین.
‫لعنت بهش.
‫[ وکیل هونگ یا چان ]
‫جکی چان رو می شناسی دیگه.
‫برای فیلم هاش می میرم.
‫چرا؟
‫به خاطر هنرهای رزمی برنده نمیشه،
‫به خاطر اینه که هیچ وقت تسلیم نمیشه.
‫حتی اگر گند هم بزنه، ‫10 بار یا 100 بار دوباره تلاش می کنه.
‫اینقدر تلاش می کنه تا موفق بشه.
‫میرم یه سیگاری بکشم.
‫ای خدا چه رگباری میاد.
‫[ رستوران خاله نامبو ]
‫[ مشخصات کلیدی، RDU 90 ]
‫قربان، یک نخ به منم میدین؟
‫حتماً.
‫بفرمایید.
‫فندک؟
‫بفرما.
‫- حالش رو ببر. ‫- ممنون.
‫1 تماس از دست رفته.
‫شماره ای که با آن تماس گرفته اید
‫[ وکیل هونگ یا چان ]
‫ای خدا.
‫انگار آسمون سوراخ شده.
‫اقای هونگ.
‫شما چیزی رو دارین از من مخفی می کنین؟
‫آره.
‫نیتم رو که هیچ کسی ازش خبر نداره.
‫« یک اهریمن لازمه تا ‫اهریمن دیگه ای رو نابود کنه. »
‫تنها ضرب المثل ایتالیایی هست که بلدم.
‫یادته بهت چی گفتم؟
‫تنها هیولاها می تونن ‫هیولاها رو شکست بدن.
‫ولی من نمی تونم هیولا باشم.
‫ای کاش هیولای واقعی پیداش میشد
‫و حساب اون اهریمن ها رو میذاشت کف دستشون، ‫حالا چه از راه قانونی چه غیر قانونی.
‫ولی همچین چیزی توی زندگی واقعی امکان نداره.
‫آقای کاسانو.
‫تو نمی تونی اون هیولا باشی، نه؟
‫یکی داشت باهاتون تماس می گرفت.
‫چی؟ کی؟
‫RDU 90.
‫اون محققه نیست؟