W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: داود کریمی
‫شما دارین میگین که گروه بابل و دادستانی تبانی کردن؟
‫- چه جور اعمالی؟ ‫- لطفاً توضیح بدین.
‫سوالاتتون رو به صورت مکتوب بنویسید.
‫اگر سوال دیگه ای پرسیده بشه ‫به عنوان آزار و اذیت در نظر میگیریم.
‫لطفاً راه رو باز کنین، بریم.
‫آقای هان.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫جون وو.
‫چرا همه ـش بهشون آسون میگیری؟ ‫این جوری نمی تونیم از شرشون خلاص بشیم.
‫- هیچ وقت بهشون آسون نگرفتم. ‫- جان؟
‫هیچ وقت بهشون آسون نگرفتم.
‫چون که باهوش هستن تونستن رو دست ما بلند بشن.
‫پس
‫پس، بهتر نیست که زودتر از شرشون خلاص بشیم؟
‫چرا به این زودی از شر ‫همچین همکارهای خوبی خلاص بشم؟
‫همکارها؟
‫اونها حریف های ‫تمرینی من هستن که من رو قوی تر کنن.
‫روزی که از شر وینچنزو خلاص میشم
‫روزیه که شکستش میدم.
‫فرصت به این خوبی رو حروم کردیم.
‫[ قسمت نهم ]
‫قرارداد سرمایه گذاری تقریباً ‫دود شده بود رفته بود رو هوا.
‫خوشحال باش که تقاص کاری که رئیس بانک ‫با خانم او کرده بود رو کف دستش گذاشتیم.
‫حالا سر به سر شدیم، ‫آنچنان خیلی بد هم نبود.
‫خال وسط.
‫راستی، فردا میرم ملاقات خانم او. ‫دلت می خواد با من بیای؟
‫برنامم رو چک میکنم.
‫ای بابا، خورد به کنار، ‫چرا نمی تونم درست بزنم؟
‫فعلاً یک چیز دیگه هست که ‫باید حواسمون کاملاً جمع اون کنیم.
‫رئیس واقعی بابل، درسته؟
‫فکر می کردم وقتی اوضاع خراب بشه ‫خودش رو نشون میده،
‫ولی اونها دوباره خودشون رو سر پا کردن.
‫ذات بد سریع تر از ذات خوب سر پا میشه.
‫و هر بار، قوی تر میشه.
‫باید چی کار کنیم که ‫رئیس واقعی رو بیرون بکشیم؟
‫حتی اگر نامرئی هم باشه ‫ردی از خودشون به جا میذاره.
‫این فرصت ماست.
‫از الان، به رئیس بابل لقب «بابو» میدیم. ‫(بابو: احمق)
‫خوشم اومد، بابو.
‫اگر خانواده ای داره، ‫بهتره هر چه زودتر خبر دارشون کنین.
‫اونهایی که سابقه ی سرطان دارن ‫باید به سلامتیشون توجه ویژه ای کنن.
‫مایه تاسفه.
‫در گذشته هم سرطان داشته؟
‫آره، قبلاً سرطان ریه داشته.
‫کی؟
‫ژانویه 1993 سرطان ریه ـش تشخیص داده شده.
‫مرحله ی سوم سرطان ریه بوده.
‫ولی نوشته شده که ‫چهار سال بعد بدون جراحی خوب شده.
‫مرحله ی سوم سرطان ‫بدون هیچ جراحی درمان شده؟
‫انگار معجزه ـس.
‫ژانویه 1993 سرطان ریه ـش تشخیص داده شده،
‫و من رو ماه می 1993 پرورشگاه گذاشت.
‫واقعاً چون که مریض بود من رو ول کرد؟
‫چون فکر می کرد که میفته روی دستم میمیره؟
‫امروز هیچکی اینجا نیست.
‫آره.
‫خیلی راحت بیخیال شدن.
‫حس ششمم میگه که اونجاست.
‫اونجا خلوت ترین جای ساختمونه.
‫درسته.
‫مگه اومدی از گاوصندوق دزدی کنی؟
‫چرا گوشی طبی آوردی؟
‫دست خالی که نمیشد بیام.
‫باحال نیست؟
‫بیاین اول بریم حالا شمش های طلا رو پیدا کنیم.
‫ای خدا، بدجوری دارن تلاش می کنن.
‫راستی، راهب ها اینجا نیستن.
‫گمونم کاملاً به بودا ایمان دارن.
‫[ تاروت خوانی و طالع بینی ]
‫قربان.
‫مطمئنید که با میل آب یاب ‫میشه طلا پیدا کنیم؟
‫مثل آب، طلا هم عنصر چی رو داره.
‫با این میل های آب یاب ‫می تونیم رد چی طلا رو بزنیم.
‫که این طور.
‫راستی، با خودم موندم که ‫اشکالی نداره افتادیم دنبال این چیزهای دنیوی.
‫دنیال چیزهای دنیوی؟
‫حتی اگر طلا رو پیدا هم بکنیم ‫برای خودمون که برش نمی داریم.
‫خودت می دونی که.
‫درسته، تصمیم گرفتیم همه ی پول رو ‫برای کودکان بیماری های خاص اهدا کنیم.
‫ما که دنبال پول نیستیم.
‫سعی داریم بخشش بودا رو تمرین کنیم.
‫بله، قربان.
‫قربان!
‫چیه؟
‫روی کارت مرگ پا گذاشتم.
‫گمشو، ماگونی غربی.
‫[ ماگونی، اهریمن آیین بودیسم ]
‫یا خدا!
‫دوباره!
‫برو.
‫گمشو.
‫گمشو، از اینجا گورت رو گم کن.
‫خواهش می کنم.
‫خواهش می کنم، برو.
‫گمشو! از اینجا گمشو!
‫واقعاً یک دنده ای، مگه نه؟
‫با اینجا حال می کنی، مگه نه؟
‫باشه، قبول.
‫فقط وقتی که خوابم صدا در نیار، فهمیدی؟
‫در نیار.
‫از الان به بعد، اسمت میشه
‫اینزاگی.
‫هی، اینزاگی، صدا در نیار، خب؟
‫سلام، قربان.
‫رئیس گیل جونگ مون؟
‫آره، بعد از فسخ قراردادش با ما،
‫از دادستانی درخواست حفاظت کرده.
‫چه برنامه ای با دادستانی داره؟
‫هنوز نفهمیدیم.
‫دادستان مسئول کیه؟
‫دادستان جونگ این کوک از ‫دادستانی نامدونگبو.
‫- اینجا جاتون امنه. ‫- جونگ این کوک؟
‫اسمش به نظر آشناست.
‫وقتی که پدر شما رئیس بود ‫اون هدف و تحقیقش بابل بود.
‫پس موی دماغه، درسته؟
‫آره، به حرف هیچ کس گوش نمیکنه
‫حتی به حرف دادستان کل.
‫انگار که گوش هاش از آهن درست شده، ‫برای همین بهش لقب گوش آهنی دادن.
‫منتقل شده بود به موکپو ‫ولی هفته ی پیش برگشته.
‫لعنتی.
‫جانگ جون وو هستم.
‫گیل جونگ مونم.
‫آقای گیل.
‫بیخیال، با ما اینجوری نباش.
‫چندتا درخواست دارم که میگم.
‫لب تر کن، برات حاضر و آماده میکنم.
‫اولاً، من رو نکش.
‫هیچ وقت سعی نکردم که بکشمت.
‫به زودی سعی می کنی.
‫من تنها کسی هستم که ‫می دونه تو واقعاً کی هستی.
‫باشه.
‫فقط قول بدم که تو رو نمی کشم، درسته؟
‫و سی میلیون دلار آمریکا ‫به حسابی که میگم میریزی.
‫به محض اینکه پول رو گرفتم، ‫بدون یک کلمه حرف میریم.
‫و اگر پول رو بهم ندی،
‫به دادستانی میگم که ‫واقعاً کی هستی و چه کار
‫با پدرت کردی.
‫ای بابا، فهمیدم دیگه.
‫شماره حساب
‫نه، پیامکش کن.
‫و چند روزی طول میکشه که 30 میلیون رو ‫قبل از انتقالش به حسابت پول شویی کنم.
‫- سی میلیون... ‫- مطمئنم خودت روالش رو می دونی.
‫بله آقای گیل، ‫در تماسیم.
‫سی میلیون دلار خواست؟
‫ای خدا، عجب عوضی.
‫می خوری؟
‫چرا غذای سوخته میخوری؟ ‫برات خوب نیست.
‫این اندازه اشکالی نداره.
‫بیا.
‫قسمتی که نسوخته رو بخور.
‫خیلی خوبه، نه؟
‫تا زمانی که قسمت های سوخته رو نخورم ‫اشکالی نداره.
‫مدارک رو پرینت گرفتم.
‫- خوبه، ممنون. ‫- ممنون.
‫این پرونده ی پلیس جانگ هان سوکه،
‫برادر بزرگتر جانگ هان سو.
‫اسم آمریکاییش هنری جانگه.
‫بابو.
‫چی؟
‫یعنی اینکه برادر جانگ هان سو بابوئه؟
‫این رو مطمئن نیستیم.
‫اول داریم دنبال خانواده ـش می گردیم.
‫از زمانی که 15 سال پیش رفت آمریکا،
‫به کره برنگشته.
‫بعد از اینکه هنر خونده، هنرمند شده.
‫نمی دونیم الان کجاست.
‫ای خدا، ‫عجب روحیه آزادی داره.
‫باید هیچ علاقه ای به شرکت نداشته باشه.
‫رئیس سابق ‫جانگ گوک هان، کی مرد؟
‫دو سال پیش.
‫یعنی اینکه حتی به مراسم ختم هم نیومده.
‫توی مراسم ختم باباش هم نبوده؟
‫عجب پسر نمک نشناسی.
‫وای نه! وقتی که داریم روی یک پرونده ی ‫مهم کار میکنیم نمی تونیم سیب زمینی شیرین بخوریم.
‫باعث سنگ اندازی توی نقشه ـمون میشه.
‫این الان خرافه نبود؟
‫هر وقت امتحان مهمی داشتم ‫هیچ وقت سوپ شیرین نمی خوردم.
‫به لطف اون کار، تمام امتحان ها رو قبول شدم.
‫ولی ووسانگ و بابل هستن که
‫همیشه به برنامه های ما گند میزنن، مگه نه؟
‫اونها برام مهم نیستن.
‫ای خدا، حس خوبی به این کار ندارم. ‫من دیگه نمی خورم.
‫من میرم دیدن خانم او.
‫فراموش نکنی که امروز با ‫خانواده های قربانی ها جلسه داریم.
‫یادم رفته بود، ‫بعداً می بینمتون.
‫راستی.
‫راجع به خانم او
‫سوابقش رو بررسی کردم،
‫ولی هیچ خانواده ای نداره ‫که باهاش تماس بگیریم.
‫اگر یک بچه داشت ‫اوضاع خیلی بهتر میشد.
‫نه، حتی اگر بچه هم داشت، ملاقاتش نمی رفتن. ‫خیلی از بچه ها نمک نشناس هستن.
‫جدی میگم، بچه بزرگ کنی که چی بشه.
‫بچه رو باید تنبیه کرد.
‫نمی خوری؟
‫آخ جون! پس خودم می خورم.
‫- آقای نام. ‫- بله؟
‫باید اینقدر با کثافت کاری بخوری؟
‫دهنت رو پاک کن.
‫خیلی ممنون.
‫خیلی کثیف غذا می خوری.
‫شرمنده که مثل شما تمیز و مرتب نیستم.
‫خوشحالم که این رو میشنوم، حقشون بود.
‫خیلی ممنون.
‫همه ـش کار آقای کاسانو بود.
‫من فقط یک ذره کمکش کردم.
‫به لطف شما،
‫حال و روزم زمین تا آسمون فرق کرده.
‫و آقای کاسانو ‫پول این اتاق رو هم میده.
‫وای نه، ‫حس خیلی بدی دارم.
‫اگر بیشتر از این اینجا بمونم ‫خجالت زده شما میشم.
‫سلام دکتر.
‫سلام، خانم او.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.
‫شنیدم که نمی خواین در طول شب دارو بخورین.
‫خب
‫وقتی که میخورم، حالت تهوع می گیرم.
‫بدون اونها هم عادت کردم.
‫پس هر جوری که مایل هستین و
‫چطور همچین حرفی میزنید؟
‫اینم شد جواب؟ ‫نباید هر کاری که دلش می خواد بکنه.
‫منظورم این نبود.
‫به علاوه، مگه نباید ببینید که مریض
‫غذاش رو می خوره یا نه؟
‫ببینید، به غذاش دست هم نزده.
‫می خواستم در اون مورد هم بگم.
‫ببین چه غذای افتضاحی هم هست.
‫انتظار دارین که اونها رو بخوره؟ ‫خودتون باشین میخورین؟
‫من متخصص تغذیه نیستم، ‫پس در حوزه ی کاری من نیست.
‫درسته، شما دکترین.
‫چطوری چون که مریض گفته نه ‫می تونید مسکن تجویز نکنید؟
‫- اون کار... ‫- شما چیزی نگین خانم او.
‫ما به خاطر عوارض جانبی
‫دادن دارو به ایشون رو متوقف کردیم.
‫نگاه ـش کنین! ‫همین الان دارو لازم داره!
‫کافیه. بسه.
‫چرا یک دفعه به این کارها، کار گرفتی؟
‫خانم او.
‫اصلاً چرا شما توی بیمارستانین؟
‫چرا؟
‫لجبازی نکنین و به حرف دکترها گوش کنین.
‫چشم.
‫آقای کاسانو.
‫شرمنده ام، متاسفم.
‫لطفاً درک کنین.
‫این روزها خیلی تحت فشار بوده.
‫خیلی کارش ترسناک بود،
‫ولی به طرز عجیبی، حس خوبی داشت.
‫قربان، امروز صبح با رئیس های ‫بانک های دونگیل و ته سان جلسه داشتم.
‫جفتشون نمی خوان روی بابل سرمایه گذاری کنن.
‫حتی وقتی که بانک شینکوانگ ‫روی بابل سرمایه گذاری کرده؟
‫به خاطر حرفیه که هونگ چا یانگ ‫دیروز به خبرنگارها گفت.
‫اعتمادشون به بابل رو از دست دادن.
‫بهتون هشدار که دادم. ‫اگر از شر وینچنزو و
‫- هونگ چا یانگ... ‫- خفه شو!
‫من دارم این حرف رو چون طرف شمام میزنم!
‫صدات رو برای من بلند نکن.
‫داری می ترسونیم.
‫- شرمنده ام، قربان. ‫- ببین بهت چی میگم.
‫امشب با دفتر نامدونگبو جلسه میذارم.
‫دیر نکنی.
‫چشم.
‫وقتی که بابا رو کشت ‫خم به ابرو نیاورد، چرا حالا تعلل میکنه؟
‫برام آقای لی از بخش استراتژی رو بگیر.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫ای خدا، قیافه ـش که خیلی خوبه.
‫ممنون.
‫توی یک رستوران چینی هتلی ‫میز رزرو کرده بودیم،
‫ولی آقای نام رستوران رو تغییر داد.
‫این رستوران اصل جنسه، ‫باید غذاش رو امتحان کنین.
‫غذای اینجا حرف نداره.
‫باید مکان اینجا رو مثل یک راز نگه دارن.
‫ای خدا، خیلی خوبه!
‫انگار که الان توی بهشتم.
‫چطوری بگم؟ ‫مزه ی پاستای گوجه رو میده.
‫طمع زادگاه آقای کاسانو رو داره.
‫درسته.
‫باید این کار رو زودتر می کردیم. ‫شرمنده که اینقدر طول کشید.
‫اختیار دارین.
‫راستی، شنیدم که هفته پیش ‫سر و صدای کوچیکی درست شده بود.
‫بله.
‫سهامدارهای شرکت دارویی بابل
‫اومدن به جلسه ی ما و به خاطر پایین اومدن قیمت ‫سهامشون جار و جنجال به پا کردن و ما رو مقصر می دونستن.
‫خوشبختانه، فقط ما رو نفرین کردن و رفتن.
‫اونها خیلی جامعه ستیزن.
‫به آدم هایی که در حقشون ‫ظلم شده اهمیتی نمیدن.
‫«خسته شدم، بسه.» ‫«اینقدر از خانواده ی مرحومت سواستفاده نکن.»
‫دیگه حالا به شنیدن این حرف ها عادت کردیم.
‫نباید عادت کنین.
‫هر وقت باهاتون رفتار بدی شد ‫به ما زنگ بزنین. سریع میام به کمک شما.
‫ممنون.
‫بخورین، واقعاً خوبه.
‫باید زودتر از اینها شما رو دعوت میکردم. ‫ولی اوضاع بر وفق مراد نبود.
‫بایدم نباشه، الان شرکت شما اوضاع داغونی داره.
‫بله، ‫اشتباهاتی داشتم.
‫به هر حال، امیدوارم که همکاری سودمندی داشته باشیم.
‫به نظرم برای شما سوتفاهم شده.
‫ما همکار شما نیستیم. ‫چون قرارداد داریم این کار رو می کنیم.
‫منظورم اینه که برای پا برجا موندن ‫این قرارداد باید هدف مشترکی داشته باشیم.
‫آقای سو، خواهش می کنم.
‫باور دارم به اندازه ی کافی ‫برای این موضوع به شما تضمین دادیم.
‫ولی به شما این حق رو نمیده که ما رو زیر پاتون له کنین.
‫اگر به هر نحوی به ما بی احترامی بشه،
‫هر جوری بخوایم می تونیم از بابل شکایت کنیم. ‫روشن شد؟
‫بله، یادم میمونه.
‫حالا که همه سوار یک کشتی هستیم ‫چرا برای ما دعای خیر نمی کنین؟
‫ای خدا، میونگ هی، خودت یک جوری ‫رفتار می کردی که انگار نمیشه خریدت
‫ولی حالا مثل فروشنده ها شدی.
‫بهت میاد.
‫به نظرم امروز یک روز تاریخیه.
‫مگه نه؟ ‫موافق نیستین؟
‫باید دید که این روز تاریخی ‫برای ما افتخار به ارمغان میاره
‫یا تحقیر و خواری.
‫من که فروتن و متواضع میمونم و تلاشم رو می کنم.
‫ممنون میشم کمکم کنین.
‫حالا نمی خواد تلاش کنی. ‫اینجوری معذب میشم.
‫باشه.
‫آقای هوانگ، میشه لیوانتون رو پر کنم؟
‫به نظرم من هم سن عموت باشم.
‫- می تونم با یک دست بگیرم، مگه نه؟ ‫- بله، البته.
‫[ عروسک خیمه شب بازی ]
‫برای ایشون هم بریز.
‫- البته. ‫- این پیرکی ها چشونه؟
‫- بذارین براتون پر کنم. ‫- جایگاه خودشون رو نمی دونن.
‫بیشتر اوقات همین جوری میخورین؟
‫به سلامت، آقای هوانگ، آقای سو.
‫ممنون، اگر چیزی لازم داشتی
‫با میونگ هی، فروشنده ـت هماهنگ کن.
‫بذار از طرف اون خبردار بشیم.
‫- باشه؟ ‫- چشم، قربان.
‫باشه، کارت رو به نحو احسنت انجام بده، برو.
‫- شب خوش. ‫- شب خوش.
‫بیاین بعد این جلسه مهمونی بگیریم، دنبال ماشینم بیاین.
‫جانم؟
‫چی می خواد؟
‫نمی دونم، خب بهمون گفت ‫دنبالش بریم، بهتره همین کار رو بکنم.
‫بریم.
‫می دونی، میونگ هی
‫الان توی سوچو دونگ فروشنده ـس.
‫برای همین باید توی مشتمون نگه ـش داریم.
‫وقتی که برای ما کار می کرد ‫اوضاعش خیلی بهتر بود.
‫- آره بابا. ‫- ولی زنیکه چه میفهمه.
‫- هوی! ‫- هی!
‫- هی، دیوونه شدی؟ ‫- این چه کاریه؟
‫نمی تونی مثل آدم رانندگی کنی؟
‫- متاسفم. ‫- اونها کین؟
‫چی شده؟
‫- کی هستن؟ چه خبر شده؟ ‫- چیه؟
‫- هی، لعنتی.
‫ولم کن.
‫تو کی هستی؟
‫- می دونی ما کی هستیم؟ ‫- هی.
‫اون عوضی ها
‫دزدن؟
‫شرط می بندم آقای کاسانو ‫کلی وسیله ی گرون قیمت داشته باشه.
‫حواست بهشون باشه.
‫من میرم شاه کلید رو بیارم.
‫تک و تنها؟
‫مراقب باش.
‫قصد نداریم بهتون صدمه بزنیم.
‫پس برین.
‫ای خدا، این دزدها رو ببین.
‫چطور جرئت کردین از مردم دزدی کنین؟
‫باید برین سراغ یک روزی حلال، خب؟
‫- عزیزم. ‫- با چه جرئتی زنم رو هل میدی؟
‫یون جین.
‫فکر نکنم دیگه بتونم همین طور نگاه کنم.
‫فقط از ده درصد قدرتم استفاده می کنم.
‫نه، عزیزم!
‫خواهش می کنم کمکم کن.
‫فکر کردی برای جونم بهتون التماس می کنم؟
‫بیخیال بابا، گوش هام رو دیدی.
‫مرتیکه عوضی، خیلی خب. ‫نوش جانت.
‫می دونی چیه؟ مدتی بوده که حرکت کششی نرفتم.
‫اینم حرکت
‫دو ضرب.
‫- عزیزم. ‫- عزیزم.
‫- آره، گرفتمش. ‫- گرفتمش.
‫قربونت برم.
‫وقتی هوا گرم تر شد ‫باید باز هم رو ببینیم.
‫با هم یک بیرون شهری بریم.
‫راستش، ما چهار نفر تصمیم گرفتیم ‫هفته آینده یه سفر بریم به جیندو.
‫چه جای خوبی.
‫وقتی اونجا رسیدین، برای من ‫یک ظرف عسل کوهی بفرستین.
‫چشم.
‫- سفر به سلامت. ‫- خوش بگذره.
‫ممنون.
‫آقای کاسانو.
‫خیلی ممنونیم.
‫امیدوارم خانواده های قربانی ها ‫توی زندگی هاشون خوش و خرم باشن.
‫منم امیدوارم، ولی دردی که ‫در وجودشونه رو نمی تونن به سادگی فراموش کنن.
‫درسته.
‫فقط امیدوارم اون خوشی بتونه مرهمی بر اون درد باشه.
‫دیگه بهتره بری.
‫ممنون که رسوندیم.
‫فقط سر راه مغازه تو رو هم پیاده کردم.
‫ولی رو به روی پاساژ یک مغازه بزرگه.
‫جنسی که من میخوام رو ندارن.
‫برای همین میخوام از مغازه ی این اطراف بگیرم.
‫- احتمالاً تا الان بسته باشن، ها! ‫- فردا پس میرم بگیرم.
‫شب بخیر.
‫وایستا.
‫صبر کن، از بین این همه وسیله، چرا چکش؟
‫شاید این رو نمی دونی ‫که من کمربند مشکی دارم.
‫دان سه تکواندو، ‫دان دوی جوجیتسو و هاپکیدو.
‫روی هم هشت تا دان میشه!
‫هفت تا میشه!
‫درسته، هفت تا، ‫سه، دو و دو، هفت تا!
‫پس اگر نزدیک من بشی ‫شانسی در مقابلم نداری.
‫نزدیکم نشو!
‫نه، نزدیکم نشو!
‫یا خدا!
‫نزدیکم نشو.
‫یه مشکلی داریم.
‫- چیه؟ ‫- لعنت بهش.
‫منم.
‫اون چیه؟
‫برو و اونجا راحت باش، برو اون سمت.
‫خب اگر قصد دارین ما رو ‫تعقیب کنین، نباید اینقدر که تابلو باشین.
‫درست کار نکردین، مگه نه؟
‫- بریم. ‫- باشه.
‫ای خدا.
‫[ 02K 0416 ]
‫حالت خوبه؟
‫صبر کن، نه باید برم دنبالشون.
‫میترسم تنها باشم.
‫باید بفهمیم کی اونها رو فرستاده.
‫مشخصه کی اونها رو فرستاده.
‫من چـم شده؟
‫باید بیشتر مرغ می خوردم.
‫پاهام به لرزه افتادم.
‫آقای هوانگ؟
‫- هی، جانگه! ‫- آره، خودمم.
‫می دونی که الان داری چی کار می کنی؟
‫دو نفر از دادستان های رده بالا رو دزدیدی، ‫می دونی که این کار یعنی چی؟
‫نباید اون مدلی باهام تا می کردی.
‫از اونجایی که مهربون بودم ‫سوارم شدی.
‫آقای جانگ
‫رئیس جانگ جون وو ‫ترتیب این کار رو داده؟
‫آره، بهم گفت که یک تکونی بهشون بدم ‫تا بتونن سر عقل بیان.
‫باشه.
‫داری اشتباه بزرگی می کنی.
‫شما هستین که اشتباه بزرگی کردین.
‫پول من رو گرفتین،
‫پس باید بدونید که به کی ‫احترام بذارید و ازش اطلاعات کنین.
‫هی! دلت می خواد که بهت یه درسی بدم؟
‫با چه جرئتی با ما ‫اینجور غیر حرفه ای رفتار می کنی؟
‫منتظر این باش که فردا شرکتت نابود بشه.
‫میونگ هی، من رو باز کن. ‫دست هام خواب رفتن.
‫- سونگ هیوک، همین رو همین الان باز کن! ‫- چشم.
‫- همین الان! ‫- ای خدا، میشه ساکت بشی؟
‫چرا اینقدر بچه ننه ای؟
‫و این دیگه کدوم خریه؟
‫لطفاً از جونم بگذر!
‫قربان.
‫خواهش می کنم از جونم بگذرین، قربان!
‫مرده؟
‫گمونم.
‫اول تو رو نمی کشم.
‫به نظرت بعدی کیه؟
‫پسر توی ایتالیات با اون فوتبال افتضاحش!
‫قربان! خیلی گستاخی کردم!
‫خواهش می کنم من رو ببخشین. ‫غلط کردم!
‫قربان، من نوکرتونم!
‫بهتون التماس می کنم، خواهش می کنم.
‫بهتون احترامم رو نشون میدم.
‫نوکرتونم، خواهش می کنم پسرم رو نکشین، ‫خواهش می کنم اون رو نکشین.
‫خواهش می کنم اون رو نکشین، خواهش می کنم.
‫میبینی؟ باید وقتی که فرصتش رو داشتی
‫به حرفم گوش می کردی.
‫بهتر بود قبلش به ما خبر بدین.
‫سوپرایز.
‫خوب نبود؟
‫با تمام احترام قربان.
‫از الان به بعد این موضوع مشکل بزرگی میشه.
‫تا وقتی که من حس بدی نداشته باشم ‫هیچ چیزی برای من مشکل نیست.
‫چرا تمیز نمیشه؟
‫از امروز همه چی رو به روز اول برمیگردونم.
‫و بهشون نشون میدم که با کی طرفن.
‫هر چی که امر شماست، قربان.
‫من هم تلاشم رو می کنم.
‫بله.
‫ای خدا، هان سو.
‫می خوام که امنیت اطرافت رو بیشتر کنی.
‫تو نقطه ضعف منی.
‫بله، قربان، همین کار رو میکنم.
‫مطمئنم یا کار بابله یا ووسانگ.
‫فکر می کنی کی دستورش رو داده؟
‫یکیه که به تنهایی کار می کنه.
‫کارش با عجله و بی برنامه بوده.
‫آخه کدوم خری باید بخواد
‫فکر می کنن که اگر من بمیرم ‫همه چی تموم میشه؟
‫فکر نمی کنم هدفشون کشتنت بود. ‫باید بخوان ناقصت کنن.
‫چی؟
‫طرف چکش داشت.
‫اگر می خواستن تو رو بکشن، ‫یا خفه ـت می کردن یا به شکمت چاقو میزدن.
‫- یا... ‫- بس کن.
‫امشب یک جای دیگه بمون.
‫پنجره شکسته و اینجا نمی تونی بخوابی.
‫باشه، میرم پیش دوستم.
‫باشه، این بهتره.
‫چیه؟
‫بهشون زنگ بزن.
‫نه.
‫نه؟
‫راه نداره.
‫شماره ای که با آن تماس گرفته اید مشغول می باشد.
‫لطفاً، بعدا شماره گیری فرمایید.
‫امروز تا دیر وقت باید توی کلیسا کار کنم.
‫لعنتی.
‫نیم ساعت گذشته. ‫هنوز هیچکی رو پیدا نکردی؟
‫گمونم همه سرشون شلوغه.
‫یا هنوز نمی خوان باهات ‫هیچ مراوده ای داشته باشن.
‫می تونم برم توی هتل بخوابم.
‫تنهایی نمی ترسی؟
‫ترس؟ ای خدا، باورم نمیشه.
‫با خودت فکر کردی که قراره ‫چیزهایی بشنوم و ببینم؟
‫با چیزی که یه کم پیش دیدم، ممکنه.
‫نه.
‫ترسیده بودم ‫چون که قبلاً وحشت کرده بودم.
‫ولی الان ذهنم به محکمی آهنه.
‫میدونم امروز روز سختی بود.
‫ممنون.
‫اگر اتفاقی افتاد بهم زنگ بزنم.
‫نگرانم نباش.
‫سلام و خوش اومدین.
‫ای خدا.
‫چرا دارن این مدل عجیب نگاهم میکنن؟
‫ببخشید.
‫این اتاق منه، دارین چی کار می کنین؟
‫گفتن که قفل در کار نمی کرده.
‫داشتین با در باز می خوابیدین.
‫خانم، تموم شد!
‫- متاسفم. ‫- شرمنده ام.
‫ما بدون اجازه شما وارد خونه ـتون شدیم.
‫نیازی به عذرخواهی نیست. ‫من باید از شما تشکر کنم.
‫شبیه دزدهای معمولی نبودن.
‫به نظرم منتظر شما بودن.
‫روحمم خبر نداشت که اسپری فلفل داشتن.
‫- خیلی قوی بودن. ‫- حس ششم من میگه اونها آدم کش بودن.
‫مطمئنم که اون در خطره.
‫به نظرت بابل یا پارک سوک دو اونها رو فرستاده؟
‫محاله. اگر کار اونها بود، ‫آدم حرفه ای می فرستادن.
‫این جور که آقای لی اونها رو فراری داده،
‫باید یه مشت دله دزد بوده باشن.
‫حرفه ای بودن.
‫لحظه ای که گرفتمشون می تونستم این رو حس کنم.
‫قطعاً که حرفه ای بودن.
‫به هر حال ممنونم.
‫شک دارم دیگه برگردن. ‫برین استراحت کنین.
‫- صبر کنین. ‫- باشه.
‫بفرمایید، واقعاً خوشمزه ـن.
‫- نه، ممنون. ‫- خواهش می کنم قبول کنین، اینم هدیه ماست.
‫- واقعاً خوشمزه ـن. ‫- چشم.
‫چشم.
‫- ممنون. ‫- نوش جان.
‫- ممنون، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫- چی؟ چی شد؟ ‫- نمی تونم ببینم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫- مراقب باش.
‫می دونی چیه؟
‫اون عوضی ها ممکنه توی خیابون از حال رفته باشن.
‫مطمئنم که نقاط حیاتی رو زدم
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هی، اینزاگی.
‫دوستت رو بردار و برو.
‫با دوستت بلند شو و گمشو!
‫اینزاگی!
‫تو
‫چرا اینقدر سریعه؟
‫لعنت بهش.
‫ترسیدم، واقعاً ترسیدم.
‫و خیلی سرده.
‫خب؟ میام تو.
‫چه گرمه اینجا!
‫پاهام می خارن.
‫بذار امشب رو اینجا چتر بندازم.
‫حالا باید برای خواب حتماً اون رو بپوشی؟
‫بورالرو توی 80 سالگی سالگرد تاسیس
‫- داری رامیون درست میکنی؟ ‫- بله.
‫خبر نداشتم رامیون میخوری.
‫خب، خانم جانگ بهم داد.
‫می خوری؟ دو بسته درست کنم؟
‫نه، میل ندارم.
‫به خاطر سوهاضمه صورتم پف میکنه.
‫باشه.
‫به طور کلی، یک بسته رامیون کره ای خیلی کوچیکه.
‫باید یک قانون تصویب بشه که ‫اندازه ـش استاندارد و درست بشه.
‫- تصویب نمی کنن، درسته؟ ‫- صورتت پف نمیکنه؟
‫قبل از خواب ورزش می کنم.
‫سر شبی مگه کلی شام نخوردی؟
‫بعد از اون حادثه ی وحشتناک ‫خیلی زود گرسنه ام شد.
‫آها، که این طور، معلومه.
‫تازه ـش هم، ‫من که زیاد چیزی نخوردم.
‫شاید من اشتباه می کنم.
‫میرم برات پتو میارم.
‫تو نمیخوری؟
‫اگر توی ایتالیا بودیم، تو می تونستی
‫بفرما، تمومش کن.
‫تو اینجا می خوابی؟
‫حس بدی دارم.
‫من باید روی زمین بخوابم ‫و تو هم روی مبل می خوابی.
‫وای خدا! چه قدر احمقانه!
‫هر دوی ما وسط خونه؟
‫ولی اتاق خواب هست.
‫بفرما.
‫چقدر بلایی.
‫ای خدا. نه!
‫مرغ داری باز کردی؟
‫اجازه بده همین یک شب رو اینجا باشم.
‫تا هر وقت احساس امنیت می کنی می تونی اینجا باشی.
‫نه، به محض اینکه خونه ام درست شد برمیگردم.
‫چشم هام به اینجا عادت ندارن.
‫چقدر خز و خیل.
‫مستاجر قبلی چسبونده.
‫یادت نره قبل از رفتنت ‫رامیونی که خوردی رو جاش بذاری.
‫غصه نخور، برات یک جعبه ی کامل رو میخرم.
‫میشه ازت دوتا سوال دیگه بپرسم؟
‫راجع به مافیاست.
‫فقط دوتا سوال.
‫رئیس های مافیا به همون ترسناکی هستن که میگن؟
‫بی رحم و سنگ دلن؟
‫بستگی به رئیسش داره.
‫رئیسی که من بهش خدمت میکردم ‫یک تاجر منطقی بود.
‫باید مرد خوبی بوده باشه.
‫آره، برای من مثل پدر بود.
‫سوال بعدیم اینه.
‫اون روز، گفتی که مردم ‫مثل توی فیلم ها کشته میشدن
‫و اینکه مافیا اعتقاد دارن که ‫باید تاوان اعمالت رو بدی.
‫درسته.
‫پس، تو خودت انجامش دادی؟
‫داری از من میپرسی کسی رو کشتم؟
‫نه.
‫من وکیلم.
‫جدی؟
‫درسته، فقط برام جای سوال داشت.
‫حتی اگر برای مافیا هم کار میکردی، ‫محال بود که تو آدم بکشی.
‫اگر کسی رو قبلاً کشته بودم ‫تو روابطت رو با من قطع می کردی؟
‫قضیه این نیست، اگر کشته بودی،
‫این حس رو بهم میداد که آدمی
‫از یک دنیای خیلی دوری.
‫مثل یکی که توی
‫یک نقاشی دیواری یا ‫توی یک روزنامه کم رنگ به دام افتاده.
‫و اگر کسی این مدلی راجع من فکر کنه،
‫یه خورده ناراحت میشم.
‫ولی
‫دنبال همچین زندگی هستم، ‫به دور از مردم.
‫چرا؟
‫خودم می دونم.
‫به خاطر اینه که دلت نمیخواد ‫بقیه آسیبی ببینن، درسته؟
‫نه، چون کلی آدم هست که ‫سعی دارن از من پول قرض بگیرن.
‫انتظار شنیدن یک جواب معرکه رو داشتم.
‫ولی این جواب خیلی ضایعی بود.
‫فعلاً دیگه سوال بسه، بگیر بخواب.
‫باشه.
‫دادستان سو اونگ هو رو میشناسی، نه؟ ‫دست راست دادستان کل هوانگ.
‫دیشب به خاطر اینکه پشت فرمون ‫خوابش برده از کوه پرت شده پایین و مرده.
‫[ دادستان سو اونگ هو به دلیل رانندگی در خواب آلودگی درگذشت ]
‫احتمالاً به ماجرای دیشب یک ربطی داره.
‫نه.
‫این به نظر خیلی خوب برنامه ریزی شده. ‫اصلاً با بی فکری نبوده.
‫این طور که بوش میاد، ‫آدم های بیشتری ممکنه صدمه ببینن.
‫کی برمیگردی؟
‫آها، باشه، خداحافظ.
‫کسی میاد؟
‫یکی رو فرستادم ایتالیا ‫تا آمار وینچنزو رو در بیاره.
‫که این طور، چیزی هم پیدا کردن؟
‫وقتی که برگرده می فهمم.
‫آها.
‫دیشب باید ترسونده باشمت.
‫نه، دوباره از شما درس گرفتم.
‫باشه.
‫از امروز، ‫همه چی باید عالی پیش بره.
‫محافظ شخصی بیشتری گرفتی؟
‫آره، محض اینکه کسی تعقیبم کنه دوتا تیم دارم.
‫باشه.
‫خب، قربان
‫باید یک چیزی به شما بگم.
‫به نظر میرسه که دوباره اشتباه کردی.
‫کی بهت گفت که همچین کاری بکنی؟
‫متاسفم.
‫فقط می خواستم یه خورده ‫از بار مسئولیت شما کم کنم.
‫فقط این کار رو کردم تا وفاداریم رو به شما ثابت کنم. ‫خواهش میکنم، حرفم رو باور کنین.
‫برام بهونه نیار.
‫فقط باعث میشه اشتباهت بیشتر به چشم بیاد.
‫چرا باهام تماس تصویری گرفتی؟
‫- چون دل تنگت بودم. ‫- واقعاً؟
‫بفرما، ازم تعریف کن.
‫هنوز سر کار نرفتی؟
‫دارم میرم، ‫راستی این اواخر بهم زیاد زنگ نمیزنی.
‫راستی،
‫خونه ای؟
‫خونه به نظر عوض شده.
‫صبح بخیر.
‫خونه ی وینچنزوئه؟ ‫چرا اونجایی؟
‫- دیشب اینجا خوابیدم. ‫- چی؟
‫باید برم سر کار. ‫بعداً باهات صحبت می کنم.
‫چا یانگ
‫آقای وینچنزو.
‫این سمت.
‫سلام.
‫الان در خطرین، درسته؟
‫کاملاً متوجه ام.
‫جانم؟
‫این
‫شماره ی منه.
‫هر وقت دیدن در خطرین ‫می تونین بهم پیام بدین.
‫یا پیامک بدین« کمکم کن.» ‫اونم جوابه.
‫باشه.
‫[ کمک یار شما، ان جی سوک ]
‫مطمئنم که تا الان متوجه شدین،
‫ولی من یک دستیار آشپزخونه ی ساده نیستم.
‫و بحث ما تا همین جا کافیه.
‫عادی رفتار کنین.
‫شما
‫[ گروه بابل ]
‫[ آدم های اطراف رئیس جانگ هان سو ]
‫بابا، طرف مسخره ـس.
‫فکر کرده رئیس جمهوره؟
‫مطمئنم که بابو بهش گفته امنیت اطرافش رو
‫محض اینکه کسی دنبالش افتاد بیشتر کنه.
‫از بزرگترین نقطه ضعفش محافظت میکنه.
‫پس، ما نمی تونیم برای جوابمون ‫دنبال جانگ هان سو بیفتیم.
‫بابو آخه کدوم خریه؟ خدا لعنتش کنه.
‫خانم هونگ.
‫این رو تازه فهمیدم.
‫رئیس گیل مرکز درمانی هیومون ‫تحت محافظت دادستانیه.
‫خودش خواسته ازش محافظت کنن؟ چرا؟
‫نمیدونم، چراش رو کسی نمی دونه.
‫حتماً سعی داره که یک ‫معامله خیلی چرب و چیلی بکنه. ‫
‫- دادستان مسئول کیه؟ ‫- جونگ این کوک.
‫هر چی که هست، ‫مطمئنم بابل هم توش دست داره.
‫من سعی می کنم الان از ‫دادستان جونگ اطلاعاتی در بیارم.
‫بله، آقای چو.
‫بله.
‫- ممنون که بابت این کار به شانگهای رفتین. ‫- کار خاصی نکردم.
‫خوشبختانه، اطلاعات عنبیه ‫وانگ شائولین هنوز اونجا بود.
‫و هکرهای ما هم خیلی سریع بودن.
‫سخت ترین بخش کار رو حل کردیم.
‫آره، حالا لازمه فقط قبل از باز کردن در ‫صفحات ورودی رو برداریم.
‫مشکلی برای برداشتن صفحات ورودی هم وجود داره؟
‫نه، اونها باریک هستن و ‫طوری طراحی شدن به آسونی برداشته بشن.
‫خوبه، پس بریم شروع کنیم.
‫ولی برای این کار ‫باید اول معبد نانیک رو جا به جا کنیم.
‫[ معبد نانیک ]
‫سلام.
‫خانم سو بودایی شدن.
‫که این این طور.
‫من دیگه رفع زحمت میکنم.
‫باشه.
‫خدانگهدار.
‫چرا فقط از ما میخواین که جا به جا بشیم؟
‫نگران بقیه هم هستم،
‫ولی علی الخصوص نگرانم که شما توی خطر باشین.
‫ولی جای ما که خوبه.
‫من می تونم کمک کنم معبد شما ‫به بیرون از سئول جایی با هوای پاک بره.
‫شما با شجاعت و بصیرت خودتون ما رو آگاه کردین.
‫هر اتفاقی بیفته،
‫ما از معبد و پاساژمون محافظت می کنیم.
‫بفرمایید سیب زمینی شیرین.
‫اون میخواد که راهب ها نقل مکان کنن.
‫پس این یعنی
‫مهم نیست چجوری بیان بشه،
‫جانگ جون وو از حدش دیگه فراتر رفته.
‫ما که از حدمون فراتر رفتیم. ‫بهتره دیگه تا پایان راه رو بریم.
‫میونگ هی.
‫خانم چوی.
‫این ما رو هم به خطر میندازه.
‫ما همین الانش هم کلی به سمت تاریکی رفتیم.
‫چرا یک دفعه حالا نگران شدی؟
‫دقیقاً.
‫قربان.
‫داشتم خیلی سخت کار میکردم.
‫آخـی.
‫باید دیروز خیلی ترسونده باشمت، رئیس.
‫نه، اینطوری ها هم نیست.
‫فقط احترام من نسبت به شما بیشتر شد.
‫یک چیزی رو همین الان ‫از دادستان کل هوانگ می خوام.
‫- می تونی پیامم رو بهش برسونی؟ ‫- حتماً.
‫[ بانک ته سان ]
‫[ دادستانی ]
‫سو نام، تو جعبه رو نگاه کردی؟ ‫ممکنه چیزهای به درد بخوری توش باشن.
‫همیشه قبل از اینکه ‫بندازیشون دور، داخلشون رو یک نگاه بنداز.
‫[ آرایشگاه ]
‫بیاین خب یک چند نفر رو استخدام کنیم.
‫آقای پارک.
‫باید یک کار باحال بکنیم. ‫اینجا چی کار می کنیم؟
‫چرا من رو اینجوری نگاه می کنی؟
‫باید کلاهتون رو هم بندازین هوا که زنده ـین.
‫به علاوه، باید از خرج هامون ‫کم کنیم و پول پس انداز کنیم!
‫تقریباً همه چی رو از دست دادیم. ‫فقط اون پول هایی که اختلاس کردیم دستمون مونده.
‫واقعاً که.
‫گشنمه. برامون یه خورده جاجانگیمون سفارش بده.
‫هی، برو آب رو بذار جوش بیاد. ‫من میرم چند بسته نودل میخرم.
‫اینها چی هستن؟ ‫دارین اینجا مغازه باز میکنین؟
‫شماها اینجا چیکار میکنین؟
‫باید اینها رو درست برای بازیافت تفکیک کنین.
‫- چی؟ ‫- هی.
‫با شما دعوایی ندارم. ‫شرکتم رو بستم. دیگه تو کار جاهلی نیستم.
‫باشه ما هم باور کردیم. ‫از اینجا گم بشین بیرون.
‫ای بابا، اینجا کسب و کار دیگه ای رو باز کردیم.
‫- آژانس مسافرتی. ‫- آژانس مسافرتی؟
‫اونم توی همچین دوره ای؟
‫آژانس مسافرتی که ‫ملت رو میفرسته به اون دنیا؟
‫نخیر، یک آژانس مسافرتی واقعی.
‫- بای بای. ‫- بالون.
‫- این دیگه چه جور اسمیه؟ ‫- بای بای بالون؟
‫اصلاً پول اجاره ی اینجا رو میدین؟
‫- پول شارژ رو بیار بالا. ‫- تو که صاحب ساختمون نیستی.
‫بذار از مغازمون استفاده کنیم. ‫سرت تو کار خودت باشه.
‫هی، سفیدی، اینجا چی کار میکنی؟
‫- اومدی موهات رو رنگ کنی؟ ‫- بیخیال.
‫قلبم ریخت، اون کیه؟
‫همه، سرتون تو کار خودتون باشه.
‫ترسوندم.، ولشون کن.
‫بیاین صحبت کنیم.
‫- دختره جدیده. ‫- بیاین دو کلوم حرف بزنیم.
‫بیاین اینجا، باید باهاتون صحبت کنم.
‫- سلام. ‫- اومدن.
‫- شما هم اومدین. ‫- سلام.
‫جی سوک، میشه ما رو تنها بذاری؟
‫من همه چی رو می دونم.
‫الان دیگه برام مثل عضوی از خانواده ـس.
‫بهش همه چی رو گفتم.
‫گندش بزنن، یکی دیگه هم اضافه شد.
‫جی سوک، تو ندیدی که راهب ها
‫دنبال طلا باشن؟
‫خب، حالا که دست همه برای هم رو شده،
‫بیاین دیگه طفره نریم. ‫ناسلامتی همسایه هستیم، این چه کاریه؟
‫همه سعی داریم پیداش کنیم دیگه.
‫به نظر میاد شما بیشتر سعی داشتین.
‫می دونید چیه؟ ‫باید با هم دنبالش بگردیم.
‫آره، مکتوبش میکنیم ‫و هر کسی به صورت مساوی سهمش رو میگیره.
‫اون کسی که پیداش کرده نباید سهم بیشتری بگیره؟
‫اینجوری فقط اوضاع پیچیده میشه.
‫بیاین به مساوات تقسیم کنیم.
‫فکرش رو هم بکنی، ناعادلانه ـس.
‫پس، از وکیل ها بپرسیم که بهترین راه تقسیم چجوریه؟
‫اون وقت، آدم های بیشتری راجع به طلا می دونن.
‫خانم هونگ، آقای کاسانو
‫اسم اون یارو چی بود؟ ‫همون کارمنده.
‫سینین.
‫شرمنده ام.
‫ای خدا، باید چی کار کنیم پس؟
‫خیلی خب، کافیه. ‫بیاین روش فکر کنیم.
‫از الان به بعد، با نقشه جلو میریم ‫و با هم دیگه دنبالش میگردیم.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫به هم نارو نمیزنیم، باشه؟
‫در همین حین، دفتر دادستانی نامدونگبو
‫طی اطلاعیه ای اعلام داشت که ‫رئیس های بانک ها دستگیر شده اند
‫و هم اکنون در حال بازجویی می باشند.
‫اگر چه، هنوز جزئیاتی
‫از نقض قانون سهام بانک ها افشا نشده است.
‫هر شاهد مرتبطی با این موضوع احضار خواهد شد
‫دیگه زیادی تابلو نیست؟
‫مرگ دادستان سو و حمله به دوتا بانک.
‫... برای کشف فعالیت های مفسادنه ی در بانک ها
‫الان واضحه که بابل اون رو ‫برای تهدید دادستان کل کشته.
‫برای همین باید علیه بانک ها اقدام کرده باشند.
‫یک حسی بهم میگه که این دوتا بانک ‫قراره پول زیادی روی بابل سرمایه گذاری کنن.
‫خیلی خب، دادستان جونگ این کوک داره بهم زنگ میزنه.
‫می دونستم از پسش برمیای.
‫سلام، آقای جونگ، هونگ چا یانگم.
‫بله.
‫که این طور، چون چندتا سوال داشتم با شما تماس گرفتم.
‫بله، کی وقتتون آزاده؟
‫[ گیل جونگ مون ]
‫واقعاً از دنبال کردن پرونده های حقوقی شما لذت بردم.
‫ممنون که بر علیه بابل وایستادین.
‫ولی تلاش ما بی ثمر بود.
‫به نظر میاد که دارن دوباره سر پا میشن.
‫کار همیشگی اونهاست.
‫ولی این بار باید برای همیشه نابودیشون کنیم.
‫میشه راجع به درخواست های رئیس گیل به ما بگین؟
‫مصونیت و اجازه ی خروج از کشور رو میخواست.
‫به نظرم تحت هویت جدیدی ‫قصد داره از کشور فرار کنه.
‫و اظهاراتش چی بودن؟
‫فقط بهم گفت قضیه تبانی بین بابل و هیومون بوده.
‫اون سعی داره با بابل معامله کنه.
‫حق با شماست.
‫گمونم داره وقت تلف میکنه ‫تا بتونه چیزی برای خودش دست و پا کنه.
‫آقای جونگ.
‫اگر یک رئیس واقعی پشت ‫جانگ هان سو باشه شما چه کار می کنین؟
‫یه رئیس واقعی؟
‫- کی هست؟ ‫- هنوز نمی دونیم.
‫ولی ما اطمینان داریم که جانگ رئیس واقعی نیست.
‫پس اون منظورش این بود که
‫می دونین که جانگ گوک هان چطوری مرد؟
‫موضوعی هست که من ازش بی اطلاعم؟
‫نه.
‫بعداً همه چی رو به شما میگم.
‫ای خدا، چقدر نمک نشناسن.
‫کارشون باورنکردنیه. باید در آخرین ‫لحظات عمرش احترامشون رو نشون میدادن.
‫برای همین دنیا اومدن ‫توی یک خانواده ی آبرومند مهمه.
‫ای خدا، آشغال ها.
‫مطمئنین که از افعال جمع استفاده میکرد؟
‫«نمک نشناسن» و «آشغال ها»
‫آره، مطمئنم.
‫احتمالاً، هر دو پسرش در زمان مرگش کنارش بودن.
‫این یعنی که رئیس گیل میدونه بابو کیه.
‫بابو؟
‫به رئیس واقعی بابل لقب بابو رو دادیم.
‫رئیس گیل از خونه ی امن به کسی زنگ زد؟
‫یک تماس غیر قابل ردیابی گرفت. ‫به یک خط یک بار مصرف بود.
‫با توجه به شرایط،
‫صاحب خط باید بابو باشه.
‫آقای جونگ.
‫به نظر شما ما می تونیم عملیاتی ‫برای به دست آوردن اطلاعات انجام بدیم؟
‫منظورتون عملیاتی گمراه کننده ـس؟
‫بله، یک همچین چیزی. ‫مثل یک جور نقش بازی کردن.
‫نه، من همیشه بر طبق قانون عمل کردم.
‫میشه از یک جنبه ی دیگه به این قضیه نگاه کنین؟
‫من در تحقیقاتم اجازه ی فریبکاری نمیدم.
‫متاسفم.
‫پیش غذای شما، ‫سیب زمینی شیرین سرخ شده در لعاب شکر.
‫آقای جونگ، بفرمایید آب.
‫ممنون، غذاتون سرد شد.
‫لعنتی
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫چیزی رو به دست آوردم ‫که شما بهم افتخار می کنین.
‫آقای جانسون.
‫بابل قصد داره کره رو ‫به بهشت مسکن ها تبدیل کنه.
‫تمام موادی که در شرکتتون ‫تولید می کنید تامین کننده ی بابل بشن.
‫مدیرعامل همه ـشون رو میخواد.
‫به هر حال که توی آمریکا غیرقانونیه.
‫- راه حل قانونی شما چیه؟ ‫- راه حل قانونی؟
‫نگران اون نباشین.
‫خودم ترتیب همه کارها رو میدم.
‫- بهم اعتماد کنن. ‫- ممنون.
‫لطفاً کره رو به سرزمین مسکن ها تبدیل کنین.
‫در هفته ی آینده سرمایه ی عظیمی نصیب ما میشه.
‫اول از همه،
‫تولید RDU 90 شرکت دارویی بابل از سر گرفته میشه.
‫ورودی مواد خام رو سه برابر می کنیم ‫تا سرعت تولیدمون بالاتر بره.
‫فوراً سطح امنیتی انبارهامون رو سه برابر کنین.
‫بانک های دونگیل و ته سان ‫قصد دارن سرمایه گذاری بزرگی روی بابل بکنن؟
‫حق با تو بود.
‫ذات بد به سرعت سر پا میشه.
‫بالاخره اون RDU 90 کوفتی بازار رو می ترکونه.
‫بابام کلی تلاش کرد که جلوی این کار رو بگیره.
‫گمونم خانواده های قربانی ها امروز به سفر میرن.
‫ما رفتیم به سفر.
‫گمونم بهتر باشه که چیزی
‫راجع به خبرها بهشون نگیم، درسته؟
‫زمانی که برگشتن بهشون اطلاع میدیم.
‫دادستان جونگ این کوک.
‫بله، آقای جونگ.
‫به نظرم رئیس گیل داره با حرف بابل جلو میره.
‫شروع کرده یکی یکی به رد اتهامات.
‫راستش رو بخواین، ما انتظارش رو داشتیم.
‫حالا که صحبتش شد
‫اون پیشنهاد عملیات گمراه کننده هنوز سر جاشه؟
‫بله، تخصص ما توی طراحی ‫عملیات هایی بدون رد جا گذاشتن هیچ ردیه.
‫بیاین امشب انجامش بدیم.
‫برای این قضیه بر خلاف اصول خودم دارم عمل میکنم.
‫باشه، به محض اینکه ‫مقدمات کار فراهم شد با شما تماس میگیرم.
‫باشه.
‫خب، این یکی آسونه.
‫نقشه ی اول ما اینه که، ‫تظاهر کنیم آدم کشی از طرف بابلیم
‫و کاری کنیم که بگه بابو کیه.
‫نقشه ی دوم.
‫میزنیمش تا اعتراف کنه.
‫بیاین با نقشه ی اول پیش بریم.
‫آقای جونگ مگه نگفت ‫پلیس های لباس شخصی هستن؟
‫درسته، زمان رفتن ما هم گذشته.
‫بیاین بریم تو.
‫ببخشید.
‫چه اتفاقی اینجا افتاده؟
‫اون مرده.
‫رئیس گیل
‫رئیس گیل کجاست؟
‫زودتر از ما رسیدن.
‫آقای کاسانو.
‫متاسفم خانم هونگ.
‫هیچ کدوم از ما نتونستیم ‫با غم و خشم و حسی که به خاطر
‫از دست دادن خانوده ـمون داریم کنار بیایم.
‫برای همین می خوایم کار خیلی احمقانه ای بکنیم.
‫امیدوارم شما بتونید درک کنید.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: داود کریمی
‫این کار به خاطر عدالت نیست.
‫به خاطر اصلیه که من باهاش زندگی کردم.
‫اجازه میدم که اون قول رو بشکنی.
‫این بلا رو آدم ها خودشون سر هم میارن.
‫- برای همین اینقدر کیف میده. ‫- چه جوری قاتل رو پیدا کنیم؟
‫اگر نتونیم پیداشون کنیم،
‫- کاری می کنیم خودشون سراغ ما بیان. ‫- صبر کن!
‫پس اون یکی از بهترین مشاورهای مافیای ایتالیایست؟
‫هویت واقعی تو رو می دونن؟
‫من باید اون رو بکشم، یا اون ما رو میکشه.
‫ممکنه اتفاق بدی بیفته.
‫می دونم کیه. ‫رئیس واقعی پشت بابل کیه.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M