‫- ♪ خوکش... ♪ ‫- ♪ سر و صدا میکرد ♪
‫♪ یه تازه عروس و داماد ‫اومدن به شهر ما ♪
‫♪ زن و شوهری معمولی هستن... ♪
‫♪ که شهر بزرگ رو ول کردن ‫و دنبال زندگی آرومی هستن ♪
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫همسرم همیشه بشقاب پرنده داره.
‫سر شوهر من هم فناناپذیره.
‫نظرت راجع به پنکیک کوچولو،
‫سیب زمینی سرخ شده، ‫بیکن، تخم مرغ،
‫آب پرتقال تازه ‫و قهوه ساده چیه؟
‫نظرم اینه که: ‫«وای، من که غذا نمیخورم.»
‫پس واسه همینه ‫که یخچالمون خالیه.
‫- واندا؟ ‫- هوم؟
‫امروز روز خاصیه؟
‫خب، میدونم پیشبند بستن ‫دیگه یه کم زیاده روی بود عزیزم،
‫ولی دارم نهایت تلاشم ‫رو میکنم که همرنگ جماعت باشم.
‫نه، نه، به خاطر تقویم میگم.
‫یکی رو تاریخ امروز ‫یه قلب کوچولو کشیده.
‫خب، نگو که خودت فراموش کردی ویژن.
‫«فراموش» کرده باشم؟
‫وای واندا، من نمیتونم چیزی ‫رو فراموش کنم.
‫همه چی یادم میمونه. ‫اغراق نمیکنم.
‫در واقع، من نمیتونم اغراق کنم.
‫خب، پس بگو امروز ‫چه روز مهمیه؟
‫چه سوالی پرسیدی؟
‫آها، خب، احتمالا خودت ‫فراموش کردی.
‫من؟ نه بابا. من خیلی ‫منتظر امروز بودم.
‫من هم همینطور.
‫امروز قراره جشن بگیریم...
‫قطعا همینطوره.
‫- اولین باریه... ‫- اوهوم.
‫که تا حالا این مناسبت ‫رو جشن گرفتیم.
‫روز خاصیه!
‫- شاید هم شب خاصیه... ‫- که خیلی مهمه...
‫خیلی خب.
‫خب، من دیگه باید برم سر کار.
‫عه، یادت نره!
‫نرفته.
‫آها!
‫روز خوبی داشته باشی عزیزم!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
عه!
‫سلام عزیزم. من اگنس، ‫همسایه سمت راستتون هستم.
‫سمت راست خودم رو میگم، ‫نه سمت راست شما.
‫ببخشید که زودتر بهتون سر نزدم ‫که ورودتون به محلمون رو تبریک بگم.
‫مادرشوهرم اومده بود اینجا، ‫واسه همین من رفته بودم.
‫خب، اسمت چیه؟ ‫اهل کجایی؟
‫و مهم تر از همه، چقدر ‫کارت بازی بلدی عزیزم؟
‫اسمم وانداست.
‫واندا. خوشوقتم.
‫وای خدا، چقدر سریع مستقر شدین!
‫از شرکت های حمل و نقل ‫استفاده کردین؟
‫قطعا همینطوره. جعبه ها ‫که خود به خود جا به جا نمیشدن.
‫خب دختر مجردی مثل تو...
‫واسه چی چنین خونه بزرگی گرفته؟
‫وای نه، من مجرد نیستم.
‫عه، ولی حلقه نداری که.
‫خب، بهتون اطمینان میدم که متاهلم.
‫با یه انسان قدبلند ازدواج کردم.
‫در واقع...
‫امشب قراره بیاد تا مناسبت ‫خاصی رو جشن بگیریم.
‫خودمون دوتایی ‫جشن میگیریم.
‫عه، تولد یکیتونه؟
‫تولد نیست.
‫خب، امروز که عید خاصی نیست، ها؟
‫نه، عید هم نیست.
‫پس سالگرده؟
‫آره!
‫آره! سالگردمونه!
‫وای، چه خارق العاده!
‫چند سال شده؟
‫خب، انگار همیشه ‫مزدوج بودیم.
‫چه دختر خوش شانسی هستی.
‫رالف فقط در صورتی سالگردمون ‫رو به خاطر میسپرد که اسم یکی...
‫از بازیکن های مورد علاقش ‫دوم ژوئن باشه.
‫- خب، چه برنامه ای چیدی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫واسه مناسبت امشبتون دیگه.
‫تو خیلی جوونی و مجبور نیستی ‫زیاد به خودت زحمت بدی،
‫ولی باز هم حال میده ‫که یه تدارکاتی ببینی.
‫همین اواخر داشتم یه مقاله ‫تو مجله «خارق العاده» میخوندم...
‫که میگفت «چگونه با شوهر خود رفتار کنیم ‫تا به زندگی مشترک کنارمان ادامه دهد»،
‫ولی ای کاش یکی واسه ‫رالف یه مقاله مینوشت...
‫که «چطور ناز همسر خود را بکشیم ‫که از ما طلاق نگیرد».
‫وایسا. الان میرم میارمش ‫که برنامه ریزی کنیم.
‫وای، چقدر بهمون خوش بگذره!
‫وای...
‫♪ یا جمعه شب اصلا بیرون نمیری ♪
‫♪ حرف میزنی! ♪
‫♪ فقط ژاکتت رو میپوشی ‫و کلاهت رو میذاری ♪
‫این هم از اون فرم های محاسباتی ‫که میخواستی نورم.
‫بفرما.
‫ای وای، چقدر سریع!|
‫راستی، آهنگ که اذیتت نمیکنه، ‫مگه نه رفیق؟
‫به خاطر پرت شدن ‫حواسم از کار...
‫یا به خاطر چرت و پرت بودن شعرش؟
‫- گزینه اول. ‫- آها، نه، ممنون نورم.
‫کمکی از دستم برات برمیاد رفیق؟
‫آره، راستش، برمیاد.
‫میشه یه لطفی بهم بکنی و بگی...
‫دقیقا کارمون اینجا چیه؟
‫چیزی تولید میکنی؟
‫- نه. ‫- که اینطور.
‫چیزی میخریم یا میفروشیم؟
‫هیچ کدوم.
‫پس هدف این شرکت چیه؟
‫من فقط میدونم از وقتی ‫تو بهمون ملحق شدی...
‫بازدهیمون سی درصد افزایش داشته.
‫باشه، ولی چی تولید میکنیم؟
‫فرم محاسباتی.
‫کسی هم نمیتونه عین تو ‫داده ها رو پردازش کنه رفیق.
‫تو عین یه کامپیوتر سیار میمونی.
‫چی؟ به هیچ وجه اینطور نیست.
‫من یه کارمند معمولی و بر پایه کربن هستم...
‫که تمام مواد بدنم ارگانیکه،
‫عین خودت نورم.
‫آهای! واسه چی انقدر عصبی هستی؟
‫آره، ببخشید، یه مقدار ذهنم خرابه.
‫آخه ظاهرا امروز روز خاصیه،
‫یعنی واسه واندا، همسرم، ‫روز خاصیه،
‫ولی من اصلا یادم نمیاد ‫چه روزیه.
‫هوم... عه!
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫- ویژن. ‫- بله؟
‫من و همسرم بی صبرانه ‫منتظر امشبیم.
‫آقای هارت. آره دیگه!
‫آقای هارت و همسر عزیزشون، خانم هارت، ‫شام مهمونمون هستن.
‫خودم که الان همین رو گفتم. ‫چت شده پسرم؟
‫یه تختت کج شده؟
‫وای، نه قربان. همه تخته هام صافه قربان.
‫آره، امیدوارم ‫همینطور باشه.
‫مهمونی خونه کارمندان ‫یه جور مناسک گذار...
‫- واسه استخدام نیروهای جدیده. ‫- آها.
‫جونز بدجور خرابکاری کرد.
‫مگه نه جونز؟
‫همسرش فکر میکرد ‫پنج نوع غذا کافیه.
‫سرگرمی خاصی هم ‫که فراهم نکرده بودن.
‫کوارتت زهی آورده بودین؟
‫تازه ظاهرت هم که خیلی ژولیده بود.
‫یقه اسکی پوشیده بودم.
‫آره، امیدوارم کار پیدا کنی جونز.
‫راستش، من موفقیتم رو مدیون ‫آشناییم با شخصیت ملت هستم.
‫تو که راز خاصی نداری، مگه نه ویژن؟
‫من رازی ندارم قربان.
‫خوشحالم که اینطوره. آینده کاریت ‫تحت تاثیر همین موضوعه.
‫آهنگی هم ندارین؟
‫آهنگ خاصی تو مراسم ‫ازدواجتون پخش نشده بود؟
‫نه، آهنگ خاصی پخش نشده بود.
‫پس من چندتا آهنگ ‫بهت قرض میدم.
‫خب پس موسیقی حل شد، ‫دکوراسیون، لباس. وای!
‫روش های دلبری چی؟
‫آها، بلدم.
‫معلومه که بلدی.
‫ولی کنجکاوم بدونم ‫که چی نوشته.
‫نوشته وقتی وارد اتاق ‫میشی باید سر بخوری...
‫که بتونه بگیردت.
‫عاشقانه است.
‫روش دیگه ای نداره؟
‫میتونی اشاره کنی که ‫آمار مرگ و میر مردان مجرد...
‫دو برابر مردان متاهله.
‫این یکی واقعا عاشقانه است.
‫وای!
‫منزل ویژن، بفرمایین.
‫- واندا، عزیزم. ‫- ویژن، عسلم.
‫ببین، امشب...
‫نگران نباش عزیزم. ‫همه چی تحت کنترله.
‫آها، خب، خیالم راحت شد.
‫باید اعتراف کنم که واقعا ‫یه مقدار مضطربم.
‫«مضطربی»؟ واسه چی؟
‫خب، خودت که میدونی عزیزم، ‫هنوز یه کم زبونم میگیره.
‫ویژن، بعد از این همه مدت...
‫خیلی چیزها به امشب ‫بستگی داره واندا.
‫فکر کنم اگه امشب خوب پیش نره، ‫ممکنه همه چی تموم بشه.
‫خب، یه شبه دیگه. ‫نمیخواد بزرگش کنیم.
‫ببین، به نظرم بهترین کار اینه ‫که خانم رو تحت تاثیر قرار بدیم.
‫به نظر من هم بهترین کار اینه که ‫آقا رو تحت تاثیر قرار بدیم.
‫خب، عالیه!
‫خوشحالم که فهمیدم ‫باهم موافقیم.
‫پس امشب میبینمت عزیزم.
‫امشب میبینمت.
‫وای...
‫شوهرتون از این که نون تستش ‫رو میسوزونین خسته شده؟
‫«توست میت 2000» جدید ‫و بهبود یافتمون رو امتحان کنین.
‫خانم های خانه دار باهوش ‫ازش استفاده میکنن.
‫این دستگاه خیلی جذابه.
‫همینطوره.
‫کافیه دکمش رو بزنین که ‫نون تستتتون خوشمزه بشه.
‫بالا و پایینش منبع حرارتی ‫دارن و هرچیزی رو گرم میکنه.
‫از میتلف گرفته، تا پای گیلاس ‫تا ساندویچ پنیر.
‫«توست میت 2000» جدید، ‫محصول «صنایع استارک».
‫گذشته رو فراموش کنین. ‫آیندتون این شکلیه.
‫بفرمایین!
‫وای!
‫چه فضای جالبی!
‫جریان چیه ویژن؟ ‫فیوزتون پریده؟
‫ببخشید، من میرم خانم ‫خونه رو بیارم.
‫عه، چه جالب!
‫ما با بلشویک ها نشست و برخاست نمیکنیم.
‫وای، ساکت باش آرتور!
‫مگه فرهنگ سرت نمیشه؟
‫لباسش رو!
‫آره! خیلی... ‫سوکوویاییه! آره!
‫میشه یه لحظه بیای تو آشپزخونه عزیزم؟
‫آره!
‫- اون دو نفر کین؟ ‫- این چیه پوشیدی؟
‫- واسه چی اومدن اینجا؟ ‫- این چیه پوشیدی؟
‫خب، سالگردمونه دیگه!
‫سالگرد چیمونه؟
‫خب، اگه خودت نمیدونی ‫که من بهت نمیگم!
‫اون آقا رییسمه. آقای هارته!
‫اون یکی هم همسرشه. خانم هارته!
‫واسه همین رو تقویم قلب کشیده بودیم ‫که فامیلیشون یادمون بمونه!
‫تو با سرعت نور حرکت میکنی...
‫و من میتونم یه خودکار ‫رو تو هوا معلق کنم.
‫واسه چی باید به جای ‫فامیلیشون قلب بکشیم؟
‫عزیزم، ببین، شمع روشن کردن ‫و انتخاب آهنگ و این لباس قشنگت...
‫- خیلی عاشقانه است... ‫- خب...
‫نمیخوام آدم قدرنشناسی باشم، ‫ولی الان...
‫رییست و همسرش میخوان ‫غذای خونگی بخورن.
‫دقیقا.
‫احتمالش نیست که با...
‫یه توت فرنگی شکلاتی واسه ‫هر چهارتامون راضی بشن؟
‫اِم...
‫شاید یه فکر بهتری ‫به ذهنم رسیده باشه.
‫هوم.
‫من هم گفتم: «اگه ‫فرم ها رو از حالت عمودی...»
‫«به حالت افقی دربیاریم...»
‫«میتونیم دو برابر کاغذ مصرف کنیم ‫و دو برابر هم پول بگیریم.»
‫شما واقعا آدم پیشگامی هستین!
‫ولی هدف اصلی فرم هامون اینه که...
‫ورودی و خروجی هامون رو بررسی کنیم.
‫عجب.
‫خیلی خنگی ها ویژن.
‫وای اگنس! ‫جونم رو نجات دادی!
‫اگه همینجوری یه غذای گوشتی...
‫چهار نفره تو خونه نداشتم که ‫خانم خانه دار به درد بخوری نبودم.
‫البته...
‫رالف که اصلا به جز ‫لوبیا پخته چیزی نمیخوره،
‫از همین رفتارش میشه ‫فهمید چه ظاهری داره.
‫- وای خدا! ‫- وای! وای!
‫به نظرت واندا تو آشپزخونه ‫کمک لازم داره؟
‫اینجا هیچ تنقلاتی برامون نذاشتین...
‫نه شیرینی هست، نه میوه.
‫وای، ممنون اگنس. فکر کنم ‫خودم بتونم بقیش رو انجام بدم.
‫- عه، مطمئنی عزیزم؟ ‫- هوم.
‫هرچی بیشتر باشیم، کار راحت تر ‫میشه و بیشتر میتونیم غیبت کنیم.
‫چقدر تو ناقلایی!
‫پس فر رو گرم کنم عزیزم؟
‫- نیازی نیست. ‫- عه، باشه پس.
‫خب، میدونم عجله داری. ‫این غذاها رو میشه با یه چشم به هم زدن درست کرد.
‫اول خوراک خرچنگ با پیراشکی ‫گوشت چرخ شده کوچولو درست میکنیم.
‫خوراک مرغ و سیب زمینی...
‫دو بار آب پز شده هم ‫دومین پیش غذا باشه.
‫غذای اصلیت هم بشقاب ‫استیک و ژله نعناع باشه.
‫خودت ژله درست میکنی عزیزم؟
‫- آره. ‫- چه دختر خوبی.
‫دستور پختشون رو گذاشتم رو میز.
‫نوش جونتون!
‫وای!
‫وای، وای.
‫شما اینجا بمونین.
‫حس میکنم یه مورد ضروری ‫تو آشپزخونه پیش اومده، پس...
‫خانم هارت، خواهشا نرین. نه.
‫وای... خواهش میکنم...
‫♪ آره، برو آشغال ها رو بذار دم در ♪
‫♪ وگرنه بهت پول تو جیبی نمیدم ♪
‫♪ اگه کف آشپزخونه رو نسابی ♪
‫♪ حرف بزن! حاضر جواب نباش ♪
‫خب، نظرتون چیه که ‫همگی باهمدیگه...
‫آواز بخونیم، موافقین؟
‫وای نه، بیش از حد شد!
‫وای نه، کم شد!
‫♪ مک دونالد پیر یه مزرعه داشت ♪
‫♪ لای لای لای لای ♪
‫♪ تو مزرعش یه... ♪
‫♪ یه... ♪
‫خوک داشت.
‫♪ لای لای لای لای ♪
‫- ♪ خوکش... ♪ ‫- ♪ سر و صدا میکرد ♪
‫♪ همیشه سر و صدا میکرد ♪
‫♪ مک دونالد پیر یه مزرعه داره ♪
‫♪ لای لای لای لای ♪
‫وای، بعدش باید چیکار میکردم؟
‫وای، غذای اصلی چی بود؟
‫استیک بود...
‫نه. استیک...
‫استیک... داین!
‫بله؟
‫عه، فکر کنم همسرم صدام کرد.
‫«داین» صدات میکنه؟
‫آره، من رو اینجوری صدا میکنه.
‫دارم میام فرد.
‫ببخشید.
‫وای نه.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫خب، مرغمون دیگه مرغ نیست،
‫خرچنگ هم که زد به چاک،
‫درنتیجه فقط استیک مونده.
‫اینجا نوشته اگه گوشت ‫رو بکوبیم، زودتر آماده میشه.
‫چه برنامه خوبی. ‫گوشت کوب کجاست؟
‫- همین جاست. ‫- عه.
‫سلام!
‫سلام به شما!
‫خیلی خب.
‫گوشت رو درست کن، خرچنگ ها ‫رو پیدا کن. من الان برمیگردم.
‫امیدوارم گرسنه باشین.
‫در واقع داریم از ‫گرسنگی میمیریم.
‫سرم کم کم داره گیج میره.
‫شما میدونستین که مردهای متاهل...
‫دارن تعداد زیادی از مردهای ‫مجرد رو میکشن؟
‫منظورت چیه؟
‫عه، در پشتی رو باز نکردی.
‫این واسه کیک وارونته.
‫عه! سلام...
‫اون کی بود؟
‫- فروشنده بود. ‫- تلگراف اومده بود.
‫فروشنده تلگراف بود.
‫بالاخره اخبار خوب ‫گرون تره دیگه.
‫خرچنگ ها رو پیدا نکردم.
‫میخواستی گوشت له بشه یا پودر بشه؟
‫وای خدا.
‫خب، به نظرم امشب ‫خیلی داره خوب پیش میره.
‫میخواین منچ بازی کنیم؟
‫- سرم داره گیج میره. ‫- وای، خانم هارت...
‫شنیدی؟ سر همسرم ‫داره گیج میره.
‫معمولا خوشم نمیاد ‫سرش گیج بره.
‫وقتشه که بداهه ‫وارد عمل بشم.
‫راستش، دارم به این فکر میفتم...
‫که تو به درد مدیریت نمیخوری ویژن.
‫راستش من خیلی بهت امید داشتم.
‫ولی با توجه به چیزهایی ‫که امشب دیدم...
‫اصلا نمیتونی چیزی ‫رو کنترل کنی.
‫اخه یه نگاهی ‫به اطرافت بنداز.
‫خونت خیلی بی نظمه.
‫اصلا کجا میخوایم غذا بخوریم؟
‫شام حاضره.
‫به به!
‫شام صبحانه داریم؟
‫چقدر...
‫اروپایی.
‫آها! بیاین بریم دور میز!
‫- هوم؟ ‫- عه، خانم هارت، بذارین کمکتون کنم.
‫خب، شما از کجا اومدین اینجا؟
‫واسه چی اومدین اینجا؟
‫چند وقته که ازدواج کردین؟
‫و چرا هنوز بچه دار نشدین؟
‫فکر کنم منظور همسرم اینه ‫که ما از...
‫آره، از...
‫و از ازدواجمون...
‫آره، آره، ازدواجمون تو...
‫خب؟ از کجا اومدین اینجا؟ ‫کی ازدواج کردین؟
‫صبر داشته باش آرتور.
‫دارن آماده میشن که داستانشون ‫رو تعریف کنن. بذار بکنن.
‫ما...
‫داستانمون...
‫آره، داستانتون چیه؟
‫وای، این بچه های بیچاره رو اذیت نکن.
‫نه خب، واقعا به نظرم ‫سوال خیلی ساده ایه.
‫بی شوخی.
‫واسه چی اومدین اینجا؟
‫واسه چی؟
‫لعنتی، واسه چی؟ ‫واسه چی...
‫وای آرتور بس کن.
‫بس کن.
‫بس کن. بس کن.
‫بس کن.
‫بس کن. بس کن.
‫بس کن.
‫ویژن کمکش کن.
‫بذارین کمکتون کنم ‫که بشینین.
‫دستتون رو بدین به من.
‫خیلی خب، آروم باشین قربان.
‫خب، ببین چقدر دیر شده.
‫آره. بهتره دیگه بریم.
‫خب... حالتون خوبه؟
‫خیلی بهمون خوش گذشت.
‫مهمونتون داره میره.
‫بله، خیلی خوش اومدین.
‫امشب مایه افتخارم شدی پسرم.
‫دوشنبه صبح اول وقت...
‫یه صحبتی باهم میکنیم.
‫راجع به ترفیعت حرف میزنیم.
‫چشم قربان! ‫ممنون قربان!
‫ممنون.
‫وای...
‫چه درکوب نازی.
‫شبتون به خیر!
‫امروز میتونه سالگردمون باشه.
‫سالگرد چی؟ قسر در رفتن ‫از اولین مهمونی شاممون؟
‫دقیقا. آهنگ مخصوصمون چی باشه؟
‫طبیعتا «گپ و گفت» دیگه.
‫- طبیعتا. ‫- هوم.
‫حلقمون چی؟
‫خب، تو نمیتونی برامون ‫حلقه درست کنی؟
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M