‫آنچه گذشت...
‫مراسم استعداد یابی خیریه...
‫مهم ترین مراسم این فصله...
‫و میخوام همرنگ جماعت بشیم.
‫راستش نمیدونم واسه چی ‫اومدم اینجا.
‫- من واندا هستم. ‫- جرالدین هستم.
‫واندا، صدام رو داری؟
‫وقتی پیش داتی بودم ‫اتفاق عجیبی افتاد.
‫البته قبلش هم اتفاق ‫عجیبی افتاده بود.
‫نمیتونم درست توضیح بدم.
‫همرنگ جماعت شدن ‫اونقدرها هم سخت نبود.
‫اون چیه؟
‫نه.
‫- واقعا باردار شدم؟ ‫- آره عشق من.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫♪ وانداویژن ♪
‫♪ داریم یه غذایی درست میکنیم... ♪
‫♪ که خوشگل شده ♪
‫♪ داریم یه غذایی درست میکنیم... ♪
‫♪ که نمیدونستیم از پسش برمیایم ♪
‫♪ هرچی انتظارات زیادتر باشه، ‫پیچیدگی کار هم بیشتر میشه ♪
‫♪ ولی همه چی بامزه و باحاله ♪
‫♪ فقط خودم و خودتیم ♪
‫♪ کنار همیم. یک به علاوه یک... ♪
‫♪ از دو بیشتر میشه ♪
‫♪ وانداویژن ♪
‫♪ یه سری سورپرایزهای ناگهانی... ♪
‫♪ به هر شکل و شمایلی رخ میدن ♪
‫♪ ولی همه چی رنگارنگ و نورانیه ♪
‫♪ خودم و خودتیم ♪
‫♪ کنار همیم. یک به علاوه یک ‫میشه خانواده ♪
‫هوم.
‫آره! قطعا بارداری.
‫خب، اونش رو که ‫خودمون فهمیده بودیم.
‫آخه یهو سورپرایز شدیم.
‫آخه یهو باردار شد. ‫خیلی یهویی بود دیگه، نه؟
‫یعنی یه شبه شکمش جلو اومد.
‫آخه... چطور یهویی باردار شد؟
‫خب وقتی زن و شوهر...
‫خیلی همدیگه رو دوست داشته باشن...
‫خب، ما که چه دختر باشه ‫چه پسر، خوشحال میشیم.
‫الان تقریبا چهار ماهت شده. درسته؟
‫همینطور فکر میکردم.
‫ما رشد بچه ها رو با تشبیهات...
‫میوه ای به مامان هاشون توضیح میدیم.
‫اینجوری راحت تر درک میکنن.
‫جنین تو چهار ماهگی اندازه یه گلابیه.
‫پنج ماهگی اندازه پاپایاست. ‫شش ماهگی اندازه گریپ فروته.
‫هفت ماهگی اندازه آناناسه. ‫هشت ماهگی اندازه طالبیه.
‫فرضا...
‫بعد از دوازده ساعت اندازه چه میوه ایه؟
‫اِم، ببخشید؟ دوازده ساعت؟
‫خب، به نظر من این سوالات بی ثمره.
‫خب، فرضا باید نگران باشیم؟
‫فرضا تمام پدرها تو دوران ‫بارداری نگران میشن.
‫خب، اعصاب من که فولادیه،
‫پس نظریه اتون اشتباه بود آقای دکتر...
‫ویژن، چطوره دکتر رو تا دم در ‫بدرقه کنی؟
‫فکر خوبیه. باشه.
‫خیلی ممنون که بهمون ‫سرد زدین دکتر نیلسون.
‫خب، خوشحالم که به ‫موقع باهام تماس گرفتین.
‫امروز بعد از ظهر دارم ‫با همسرم میرم تعطیلات.
‫عه! خوش بگذره! ‫سلام هرب!
‫سلام رفیق!
‫ببین، میشه خبر بارداری ‫واندا...
‫بین خودمون بمونه؟ آخه، اِم...
‫نمیدونم، همه چی ‫خیلی سریع پیش اومده.
‫نمیخوایم فعلا کسی خارج ‫از خانوادمون خبردار بشه.
‫معلومه. دهنم کیپه.
‫من رفتم. بزن بریم برمودا!
‫همچنین.
‫آهای هرب!
‫فکر کنم یه کم ‫تو هرس کردن...
‫پرچین زیاده روی کردی رفیق.
‫همینطوره.
‫مرسی رفیق.
‫خواهش میکنم. ‫قابلی نداشت.
‫عجب.
‫الان اتفاق خیلی عجیبی...
‫وای خدایا! ‫شکمت بزرگ تر شده؟
‫بزرگ تر شده؟ ‫از این زاویه نمیتونم تشخیص بدم.
‫بی صبرانه منتظرم که پدر بشم.
‫والدین تو دوران بارداری ‫به شدت علاقه دارن خونه...
‫رو واسه بچه جدیدشون تمیز ‫و مرتب و آماده کنن.
‫دیدی؟ به همین زودی استاد شدی. ‫اصلا نمیخواد نگران باشی.
‫خب، فقط باید به فکر ‫حالت تهوع صبحگاهی،
‫بداخلاقی، کمردرد و...
‫درد پا باشیم. عزیزم، ‫احتمالا بهتر باشه بشینی.
‫مسخره بازی درنیار. ‫من فقط هیجان زده...
‫و خوشحالم و... وای!
‫لگد زد؟ به همین زودی؟
‫عه، کار من بود؟ ‫نمیخواستم چنین کاری بکنم.
‫- عه. اِم، عزیزم. ‫- عه.
‫سلام کوچولو.
‫خب، اگه الان اولین ‫لگدش رو زده باشه،
‫یعنی الان حدودا ‫شش ماهه که بارداری!
‫وای پسر، فکر میکردم ‫خودم سرعت فوق بشری دارم.
‫همه چی از دستم در رفته. ‫خواهشا اشتباه برداشت نکن.
‫- بیلی؟ ‫- آره.
‫خب، من تو فکر تامی بودم.
‫اسم قشنگ و قدیمی و آمریکایی ایه.
‫هوم، تامی. هوم، آره، آره. ‫ولی بیلی هم خوبه، مگه نه؟
‫به یاد ویلیام شکسپیر.
‫«دنیا صحنه نمایش بوده و تمام ‫ساکنینش بازیگرانی بیش نیستند.»
‫خب، فکر کنم این بحثمون ‫فقط یه راه حل داشته باشه.
‫امیدوار باشیم بچه ‫دختر باشه.
‫خب، باید زود ‫تصمیممون رو بگیریم.
‫طبق برآورد من ‫الان وقت زایمانشه...
‫سرعت رشدش ثابت نیست، ‫حدس میزنم لگاریتمی باشه،
‫ولی اگه نمودار رشدش رو ‫تا الان رسم کنم...
‫قبل از این که به جواب برسی ‫به دنیا اومده بابا.
‫- با کمترین میزان خطا، بیلی... ‫- تامی.
‫هوم.
‫جمعه بعد از ظهر ‫به دنیا میاد.
‫سه روز دیگه؟
‫شاید واقعا بهتر باشه بشینم.
‫فکر کنم به توافق رسیده باشیم.
‫وقت بگیر.
‫تموم شد.
‫- رکورد خودت رو شکستی. ‫- ایول!
‫اگه آماده نباشیم ‫به هیچ دردی نمیخوریم.
‫وای!
‫- عزیزم؟ ‫- وای!
‫تو هیچ کدوم از کتاب هات ‫راجع به این چیزی ننوشته؟
‫درد ندارم، ولی حس عجیبیه.
‫- احساس فشردگی داری؟ ‫- آره، خودشه.
‫چرا. کجا بود، کجا بود؟
‫«انقباض برکستون هیکس ‫که با نام زایمان دروغین هم شناخته میشود....»
‫«معمولا در سه ماهه سوم ‫بارداری آغاز میشود.»
‫«این انقباض در سال 1875 به احترام ‫جان برنکستون هیکس، اینگونه نام گذاری شد.»
‫عزیزم.
‫ببخشید. باشه. باشه. وای! چه عالی!
‫اینجوری فرصت میکنیم تمرین ‫نفس کشیدن کنیم.
‫باید اینجوری نفس بکشی.
‫ولی اثر نداره. ‫هنوز حسش میکنم.
‫متاسفم.
‫- این دیگه چی بود؟ ‫- الان دیگه چی شده؟
‫بیا از آشپزخونه بریم بیرون.
‫تموم شد.
‫آره.
‫من میرم به همسایه هامون ‫سر بزنم.
‫باشه.
‫فیل؟
‫با این گوشواره ها چاق به نظر میام؟
‫وای، خدا رو شکر.
‫ظاهرا برق کل بلوک رفته.
‫عجب، تازه این انقباض ‫دروغین بود.
‫از کجا معلوم موقع زایمان ‫واقعی چی بشه؟
‫به نظرت فهمیدن ‫که تقصیر منه؟
‫همسایه هامون رو میگی؟
‫خب، آره، همیشه داره ‫از بیخ گوشمون رد میشه...
‫و ظاهرا ساکنین وست ویو...
‫همیشه یه قدم با کشف ‫رازمون فاصله دارن.
‫آره، درک میکنم.
‫ولی یه سری چیزهای دیگه ‫هم هست، مگه نه؟
‫آقا و خانم هارت، مهمونی شام.
‫هرب تو حیاط.
‫به نظرم یه جای کار میلنگه واندا.
‫آره، درک میکنم.
‫راستش، ما تا حالا ‫چنین تجربه ای نداشتیم...
‫و میدونی چیه؟
‫من هم دلواپسم.
‫آخه نمیدونیم باید ‫چه انتظاری داشته باشیم.
‫نچ.
‫بچه امون قراره انسان باشه ‫یا ربات انسانی؟
‫یا قراره ترکیبی باشه؟
‫اگه بیلی یه ذره هم به مامانش ‫رفته باشه، حرف نداره.
‫منظورت تامیه دیگه.
‫هوم...
‫وای نه، عزیزم، حالت خوبه؟
‫- این یکی واقعیه! ‫- چی؟
‫مگه نگفته بودی جمعه بعد از ظهر؟
‫خب، من که فکر نمیکردم زمان بندی...
‫مبنای رشدش انقدر تصادفی باشه!
‫بهتر شدم.
‫آره عزیزم، ممنون، ‫دارم بهتر میشم.
‫ویژن...
‫بله عزیزم؟
‫فکر کنم یه کاری بارون بیاد.
‫آره عزیزم.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫- ببخشید مامان. ‫- وای.
‫دیگه کم آوردی؟
‫دقیقا.
‫با صابون هایدرا ‫عین فرشته ها میشین.
‫خب، همین الان داشتم مزیت های ‫زایمان در آب رو میخوندم.
‫وای، خدا رو شکر.
‫بذار کمکت کنم بلند شی عزیزم. آفرین.
‫وای، بهتر شد.
‫عزیزم، به نظرت وقتش نیست که...
‫- زنگ بزنم دکتر بیاد؟ ‫- آره.
‫آره، موافقم عزیزم.
‫لعنتی، تلفن هم قطع شده.
‫بهتره عجله کنم.
‫ولی ممکنه رفته باشه تعطیلات.
‫کجا رفته؟ ‫چنین موقعی رفته تعطیلات؟
‫خب، عزیزم، راستش...
‫بچه امون داره تقریبا ‫نه ماه زودتر به دنیا میاد.
‫بهتره بدوم.
‫- تو میتونی تنها بمونی؟ ‫- هوم.
‫خیلی خب.
‫وای، لعنتی.
‫اِم... وای!
‫سلام واندا، چه خبر؟
‫هوای بیرون که 24 درجه است.
‫میخوای مدل لباس جدید جا بندازی؟
‫سلام جرالدین. ‫راستش یه کم بد موقع اومدی.
‫نه، نه، بهت میاد.
‫بعدا بهم قرضش بده.
‫ولی فعلا باید یه سطل ‫ازت قرض بگیرم.
‫نمیخوام بپوشمش، ‫کار دارم.
‫نمیدونم واسه چی کل لوله های سقف خونه ام....
‫ریختن پایین و باید دست به کار بشم.
‫خیلی خب، حتما.
‫تو همین جا بمون.
‫فکر کنم تو آشپزخونه ‫یه سطل داشته باشم.
‫باشه پس.
‫فکر کنم همین جا زیر سینک باشه!
‫مشکلی نداری؟
‫نه، فقط دارم دنبالش میگردم.
‫وای!
‫میام کمکت کنم.
‫نه! یعنی نه، ممنون.
‫پیدا شد.
‫اینجا رو.
‫چی شده؟
‫میوه داری. ‫واندا! ممنون.
‫به به.
‫خب، امیدوارم بتونی ‫نشتی رو برطرف کنی.
‫آها، اون رو... وای! واندا، ‫یه سوالی ازت دارم.
‫یادته که گفته بودم شغل ‫موقتی دارم، آره؟
‫خب، رییسم، آقای هادوکس، ‫دیروز کلی عصبانی شده بود که...
‫وای، ببین چقدر دارم حرف میزنم،
‫انگار تو خیلی بیکاری.
‫- من دیگه میرم... ‫- وایسا. نه.
‫- بگو شغل موقتت چی شد. ‫- وای، ایول به تو.
‫خب، رییسم، آقای هادوکس...
‫دیروز سر انتخاب شعار واسه یه غلات صبحانه...
‫جدید خیلی عصبانی شده بود.
‫همونی که عین آدم فضایی های ‫مارشمالویی میمونه. دیدیش؟
‫- آها. ‫- آره، آره، آره، همون.
‫خلاصه، ده دقیقه ‫به جلسه مونده بود...
‫و هیچی به ذهن آقای ‫هادوکس نرسیده بود.
‫هم چیزی به ذهنش نرسیده بود،
‫هم به بدترین شکل ممکن ‫سکسکه گرفته بود.
‫وای واندا.
‫یه کلمه هم نمیتونست بگه،
‫چه برسه که بخواد ‫جلسه برگزار کنه.
‫واسه همین من داشتم ‫هر کاری بلد بودم میکردم...
‫که به اون بیچاره کمک کنم.
‫پشت کمدهای بایگانی ‫قایم میشدم...
‫و وقتی اصلا انتظارش رو نداشت ‫میپریدم و میترسوندم! پخ!
‫واندا.
‫صدای چی بود؟
‫- تو هم شنیدی؟ ‫- نه.
‫انگار صدای پرنده بود، انگار...
‫آها! این شکلی بود...
‫آره.
‫صدای یخ ساز جدیدمه ‫که تو یخچالمون کار گذاشتن.
‫آها!
‫چه باکلاسی! ‫خلاصه، دیگه...
‫داشتم به آقای هادوکس کمک میکردم...
‫که زیر آب سرد کن رو دستش وایسته.
‫آخه ممکن بود با نوشیدن...
‫آب زیاد سکسکه اش خوب بشه.
‫ولی دقیقا همون موقع ‫مشتریمون اومد تو.
‫وای نه.
‫آره بابا. ولی تو که ‫من رو میشناسی واندا.
‫من تحت هر شرایطی ‫خونسردیم رو حفظ میکنم.
‫خلاصه یه نگاه به مشتری کردم،
‫یه نگاه به پای آقای هادوکس...
‫که رو هوا بود کردم،
‫دوباره یه نگاه به مشتری ‫کردم و گفتم:
‫«غلات جاذبه، به هدف ‫شادی شما شلیک میشه.»
‫ممنون.
‫آره، آقای هادوکس ‫هم دقیقا همین رو گفت.
‫البته بعدش گفت وسایلم ‫رو جمع کنم.
‫وای نه، جرالدین.
‫اخراجت که نکرد.
‫وای عزیزم.
‫استخدامم کرد.
‫وای!
‫وای واندا! ‫ترفیع گرفتم.
‫الان هم که کارمند شدم،
‫باید یه سری وسایل ‫دفتری جور کنم.
‫واسه همین برام ‫سوال پیش اومد که...
‫هنوز تو اتاق اضافیتون ‫وسایل دفتری دارین؟
‫آخه امیدوار بودم ناراحت نشین...
‫- که دوست خوبتون هم ازشون استفاده کنه. ‫- وایسا. وایسا.
‫این همون چیزیه که فکر میکنم؟
‫عه، لک لکه، آره، ‫میتونم توضیح بدم.
‫نه! گهواره رو میگم.
‫داره به دنیا میاد. ‫وای. بچه داره به دنیا میاد.
‫تو بارداری؟
‫آخ.
‫باید بریم برمودا، ولی ماشینم...
‫تصمیم میگیره همین الان ‫خراب بشه.
‫وای. آقای ویژن؟
‫صبر کنین، حال همسرتون خوبه؟
‫آره. اگه عجله کنیم ‫چیزیش نمیشه.
‫ولی استن!
‫حالا من با لباس جدیدم چیکار کنم؟
‫خیلی خب واندا.
‫خب، بیا یه جای راحت بشین. خب؟
‫فکر کنم همین جا دراز بکشم.
‫- خیلی خب. ‫- ویژن سریع رفت دکتر رو خبر کنه.
‫به زودی برمیگرده.
‫نه، نه، واسه این کارها ‫وقت نداریم.
‫آروم باش. ‫آروم باش.
‫بلدی چجوری نفس بکشی، نه؟
‫واندا، صدات رو نمیشنوم.
‫درسته که من از یه سری ‫چیزها بی خبرم،
‫ولی مطمئنم این اتفاقات ‫دلیل منطقی ای دارن.
‫همه چی کاملا طبیعیه!
‫کارت حرف نداره.
‫ببین من رو. ببین من رو.
‫نفس بکش.
‫از پسش برنمیام.
‫چرا، برمیای.
‫نمیام. نمیام.
‫از پسش برمیای.
‫چرا، برمیای. ‫از پسش برمیای.
‫- وقتشه که فشار بیاری. ‫- وای.
‫آماده ای؟ ‫آماده ای. آماده ای.
‫فشار بیار. فشار بیار ‫واندا. فشار بیار!
‫فشار بیار! آفرین.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫پسره.
‫سلام.
‫وای، حرف نداره.
‫وای نه. دیر رسیدم.
‫سلام دکتر، نظرتون چیه ‫که بیاین تو آشپزخونه کمکم کنین؟
‫انقدر سریع اومدیم که انگار ‫داشتیم پرواز میکردیم.
‫احسنت واندا.
‫خب، نمیخوای پسرت ‫رو از نزدیک ببینی؟
‫وای. چقدر قوی ای.
‫سلام تامی کوچولو.
‫تامی؟
‫آره، تامی.
‫چی شده؟
‫وای خدا!
‫یه بچه دیگه داره ‫به دنیا میاد.
‫بیلی؟
‫واندا، فشار بیار! ‫فشار بیار!
‫بیست تا انگشت دست ‫و بیست تا انگشت پا.
‫دو تا بچه کوچولوی ‫سالم و سلامت به دنیا آوردین.
‫- ممنون دکتر. ‫- خواهش میکنم.
‫یه روزه همه کارها رو انجام دادیم.
‫از تو هم ممنونم که ‫کمکم کردی خانم جوون.
‫فکر کنم توانایی ‫پرستار شدن رو داشته باشی.
‫اجازه بدین بدرقه اتون کنم دکتر.
‫عه، خیلی خب. ولی این دفعه ‫آروم تر بریم.
‫بیاین.
‫واقعا ازت ممنونم.
‫خب، دکتر نیلسون،
‫امیدوارم هنوز بتونین ‫به سفرتون برسین.
‫آها، آره، سفرم.
‫فکر نکنم دیگه بریم.
‫تو شهر کوچک زندگی میکنیم دیگه. ‫خیلی سخته که آدم...
‫فرار کنه.
‫آره.
‫واسه چی رفته اونجا؟
‫- نمیدونم. ‫- سلام همسایه ها!
‫- سلام! ‫- سلام!
‫خودت دیدی که رفت تو؟
‫رفت تو خونه اشون.
‫شکمش هم... جرالدین...
‫امروز خیلی جالبه، مگه نه؟
‫- اشکالی نداره. ‫- برق شما هم قطع شد؟
‫وای، آره بابا.
‫ولی رالف تو تارکی خوشگل تر میشه، ‫پس من شکایتی ندارم.
‫سلام هرب.
‫سلام رفیق.
‫خیلی خب.
‫خب، من برمیگردم پیش واندا.
‫ویژن.
‫جرالدین تو خونه پیش وانداست؟
‫آره. چطور؟
‫خیلی خانم قدرتمندی هستی.
‫ای بابا.
‫باورت میشه؟ ‫دوقلو بودن!
‫سلام.
‫ما هم دوقلو بودیم.
‫من یه برادر داشتم.
‫اسمش پیترو بود.
‫«آواز به زبان روسی.»
‫اولتران کشتش، مگه نه؟
‫چی گفتی؟
‫تازه اومده اینجا. ‫همین اواخر نقل مکان کرده.
‫اصلا خانواده نداره.
‫شوهری نداره.
‫خب، شوهر نداشتن ‫که اشکالی نداره.
‫هوم.
‫خونه ای هم نداره.
‫چی؟
‫الان چی گفتی؟
‫گفتم واندا،
‫خیلی خانم قدرتمندی هستی.
‫یه بار دیگه هم بگم ‫که تا سه نشه بازی نشه؟
‫نه.
‫راجع به پیترو چی گفتی؟
‫پیترو؟
‫اِم...
‫بیا نوبتی بچه ها رو بغل کنیم.
‫نه، به نظرم بهتره بری.
‫وای واندا، اینجوری نکن دیگه.
‫منظورت چیه که خونه نداره؟
‫واسه این اومده اینجا که...
‫واسه این اومده اینجا ‫که ما همگی....
‫واسه این اومده اینجا ‫که ما همگی چی؟
‫منظورتون چیه؟
‫- این چیه؟ ‫- چی؟
‫این رو میگم.
‫این نماد رو میگم.
‫اِم... اِم...
‫تو کی هستی؟
‫نمی....
‫واسه این اومد اینجا ‫که ما همگی...
‫بس کن!
‫تو کی هستی؟
‫واندا...
‫اِم...
‫واندا.
‫خب، بهتره من دیگه برم.
‫گره بافیم مونده.
‫هرب؟
‫بعدا میبینمت ویژن.
‫واندا؟
‫جرالدین کجاست؟
‫آها، رفت عزیزم. ‫باید زود میرفت خونه.
‫هوم.
‫[به وست ویو خوش آمدید.]
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M