‫آنچه گذشت...
‫دکتر هارلی، مامانم کجاست؟
‫ماریا سه سال پیش فوت کرد.
‫دو سال بعد از این که ‫تو ناپدید شدی.
‫کاپیتان مونیکا رمبو.
‫سرپرست تایلر هیوارد.
‫برنامه امون از وقتی تو از فضا برگشتی ‫خیلی فرق کرده رمبو.
‫اف بی آی بابت یه موضوعی ‫تو جرسی نگرانه...
‫پرونده امون راجع به یه فرد مفقودی نیست ‫کاپیتان رمبو، راجع به یه شهر مفقودیه.
‫یه جور میدون انرژیه.
‫تجهیزاتم حجم عظیمی ‫سی ام بی آر دریافت کردن.
‫لا به لاش یه فرکانس پخش بود.
‫بفرمایین، صدا و تصویر اومد.
‫تو بدون اجازه اومدی اینجا.
‫من هم میخوام بری.
‫جرالدین کجاست؟
‫رفت. جاش اینجا نبود.
‫همه اش کار وانداست.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تامی ناز و قشنگم، ‫نمیخوای بخوای؟
‫مامانی میخواد بخوابه.
‫اگه بخوابی، قول میدم تو ‫رو بیشتر دوست داشته باشم.
‫وای، اذیتش نکن دیگه عزیزم.
‫خودت که میدونی جفتشون ‫رو به یه اندازه دوست داریم.
‫خب، جلوی خودش که نگو.
‫نتونستی بیلی رو بخوابونی؟
‫سعی کردم براش کتاب بخونم، ‫ولی نمیدونم چرا...
‫با شنیدن «تبار انسان» چارلز داروین ‫از قبل هم بیشتر گریه کرد.
‫عه. میخوای برقصیم عزیزم؟
‫- وای! ‫- هوم...
‫- انگار باهمدیگه رفتیم بیرون. ‫- هوم!
‫سر و صدا نکنین بچه ها، ‫میخوام دل این خانم رو به دست بیارم.
‫- ویژن؟ ‫- هوم؟
‫میشه پستونکشون رو بیاری؟
‫معلومه. به نظر من ‫که پستونک خیلی خوبه.
‫خب، میدونم والدین نباید ‫میون بر بزنن،
‫ولی به نظرم الان شرایط ‫حکم میکنه که بزنیم، مگه نه؟
‫پس بگیرین بخوابین فرزندان من.
‫خب، بگیرین بخوابین.
‫خب، به نظر من که زیاد بامزه نیست.
‫چرا کاری که میخوام ‫رو نمیکنین؟
‫چی گفتی عزیزم؟
‫نباید اونجا بذاریشون!
‫کاربرد اصلیشون کاهش صدا نیست؟
‫- وای. ‫- اینجا رو، به نظرم...
‫- ویژن؟ ‫- هوم؟
‫کجای کارمون اشتباهه؟
‫احتمالا باید یه کم بیشتر ‫باهمدیگه آشنا بشیم.
‫شاید. شاید هم صرفا ‫کمک لازم داشته باشیم.
‫عه!
‫سلام بچه ها!
‫وای، اگنس!
‫اگنس، داشتم این کوسن ‫رو با صورتم میتکوندم.
‫عه، همین الان داشتم ‫میرفتم باشگاه...
‫که شنیدم دو تا نوزاد نازتون ‫اصلا خوابشون نمیبره.
‫- عه؟ کی بهت گفت؟ ‫- اِم، با گوشم شنیدم دیگه.
‫آها.
‫بگذریم، خاله اگنس اومده...
‫و من چندتا حقه بلدم.
‫- وای اگنس، واقعا نجاتمون دادی. ‫- آخی.
‫خیلی خب. ولی حواست ‫به نافشون باشه...
‫و یادت باشه زیر ‫سرشون رو بگیری.
‫راستی آخرین باری ‫که دستت رو شستی کی بود...
‫راستش، میدونین چیه؟ اگه... ‫آخه... شاید بهتر باشه کمک نکنی.
‫اِم...
‫میخوای دوباره اجرا کنم؟
‫اِم....
‫جانم؟
‫میخوای من بچه ها رو بغل کنم دیگه.
‫از اول اجرا کنیم؟
‫چی؟
‫وای، مسخره بازی درنیار.
‫ویژن، بیا بذاریم اگنس ‫یه امتحانی بکنه.
‫بچه های پر سر و صدا و سرسخت.
‫اگه جرأت دارین بیدار بمونین.
‫واندا.
‫جریان چی بود؟
‫چی میخواد باشه؟
‫«چی میخواد باشه؟» ‫همین رفتار اگنس رو میگم دیگه.
‫خب، به نظرم یه لحظه گیج شد.
‫ظاهرا دیگه حالش خوبه.
‫ولی حرفش و طرز نگاهش به تو...
‫مگه چطوری نگاهم کرد؟
‫خب، من که... عه.
‫اسطوخودوسه. میگن آرام بخشه.
‫رالف هر شب رو من میپاشدش.
‫- ولی من که هیچ جوره آروم نمیشم. ‫- چی؟
‫خیلی عجیبه.
‫حرفت منصفانه نبود.
‫تقصیر اگنس نیست ‫که شور و هیجان زیادی داره.
‫واندا؟
‫واقعا اون چیزی که من دیدم ‫رو ندیدی؟
وای.
‫نگران من نباشین. ‫دارم دنبال قهوه میگردم.
‫- چی؟ ‫- واسه خودم که نمیخوام.
‫واسه دوقلوها میخوام. ‫فکر کردین من از اون پرستار بچه هام؟
‫خودم اینجا رو میگردم.
‫ویژن، بچه هامون چند روزه ‫که نخوابیدن.
‫من و تو باید یه کم ‫استراحت کنیم و اگنس هم...
‫داره وظیفه همسایگیش ‫رو به جا میاره، همین.
‫میشنوی؟
‫چی رو؟
‫هیچ صدایی نمیاد.
‫بالاخره خوابیدن.
‫جفتشون خالیه.
‫پس دوقلوها کجان؟
‫- مامانی؟ ‫- بابایی؟
‫ها؟
‫بچه ان دیگه.
‫نمیشه کنترلشون کرد.
‫هرچقدر هم سعی کنین نمیشه.
‫- خب، سلام! ‫- سلام!
‫- حالت چطوره عزیزم؟ ‫- آخی.
‫- آره. ‫- آره.
‫♪ آدم با تصوری از زندگی ‫دور دنیا میچرخه، ♪
‫♪ ولی با گذر سال ها، متوجه میشه ‫که باید صبر کنه و ببینه چی میشه. ♪
‫♪ شاید عده ای سعی ‫کنن ما رو از هم جدا کنن، ♪
‫♪ ولی وقتی تو توی قلبم باشی ‫هیچی اذیتم نمیکنه. ♪
‫♪ امیدواریم و آهنگ میخونیم. ♪
‫♪ روز به روز زندگیمون رو میسازیم. ♪
‫♪ در مواجه به مشکلات و خوشی ها... ♪
‫♪ هم اشتباه میکنیم، هم نمیکنیم. ♪
‫♪ روز به روز زندگیمون رو میسازیم. ♪
‫♪ بعضی روزها هم... ♪
‫♪ نمیدونیم باید چه تصمیمی بگیریم، ♪
‫♪ ولی باز هم پیشرفت میکنیم. ♪
‫♪ من فقط تو رو میخوام. ♪
‫♪ وقتی مسیرمون دشوار بشه، ♪
‫♪ وقتی مجبور بشیم تلاش کنیم، ♪
‫اولین چیزی که یادت میاد چیه؟
‫درد.
‫بعدش هم صدای واندا تو سرم بود.
‫سعی کردی مقاومت کنی؟
‫یه حسی مدام ناراحتم میکرد.
‫احساس ناامیدی داشتم.
‫انگار داشتم غرق میشدم.
‫حس سوگواری بود.
‫حالا میتونی بشینی.
‫چه عالی.
‫خب، میتونم برم؟
‫وقتی این ها رو بررسی کردم، میتونی بری.
‫لباس فرمم کجاست؟
‫تحت بررسیه.
‫خیلی خوشحالم که برگشتین کاپیتان.
‫حالتون چطوره؟
‫عین خودمم.
‫خب، خدا رو شکر.
‫اِم، آخرین اخبار چیه؟
‫ده دقیقه دیگه جلسه گزارش داریم. ‫اگه شلوار بپوشین بهتره.
‫- ممنون. ‫- ایشون دکتر دارسی لوییس هستن.
‫ایشون سیگنال پخش برنامه ‫رو کشف کردن.
‫- من...
‫- مونیکا هستین. میدونم. اِم، بدجور طرفدارتونم.
‫باید این آزمایشات رو دوباره بگیریم. ‫دستگاه یه مشکلی داره.
‫این که خالیه.
‫من که گفتم.
‫خب، آزمایشات خونیش چی؟
‫باید دوباره ازش خون بگیرم.
‫نه، نه، نه. ‫دیگه باید بریم.
‫عادتشه. ‫تو جلسه میبینمتون.
‫صبح به خیر.
‫دیگه داریم کاملا متوجه میشیم ‫این بحران از چه قراره.
‫و به لطف کاپیتان رمبو،
‫الان تجربه شخصی ایشون از داخل ‫نابهنجاری وست ویو رو هم میدونیم.
‫فرضیه ابتداییمون این بود ‫که واندا ماکسیموف خودش از قربانیان باشه.
‫ولی الان میدونیم که خودش ‫همه رو قربانی کرده.
‫جیمی.
‫یه تاریخچه کوتاه ‫از مظنونمون میگم.
‫سال 1989 تو سوکویا به دنیا اومده، ‫فرزند ایرنا و اولگ ماکسیموفه...
‫که جفتشون وقتی ماکسیموف...
‫و برادر دوقلوش ده ساله بودن، ‫تو یه حمله هوایی کشته میشن.
‫دوقلوها هم متعاقبا رادیکال شدن ‫و داوطلبانه عضو هایدرا شدن.
‫وقایع یه کم بیش از حد ساده سازی شد، ‫ولی همینطوره.
‫بعد از آزمایشات نامشخصی ‫با سنگ ذهن،
‫ماکسیموف قدرت دورجنبی ‫و دورآگاهی به دست آورد.
‫صبر کن جیمی. ‫ماکسیموف اسم مستعار نداره؟
‫- نه قربان. ‫- لقب بامزه ای نداره؟
‫هیچ لقبی نداره.
‫براساس اطلاعات قدیمیمون، اولش از قدرت هاش ‫علیه انتقام جویان استفاده کرده بود.
‫درسته؟
‫ولی بعدش به سرعت اعتمادشون ‫رو جلب کرد و خودش انتقامجو شد.
‫مرسی جیمی.
‫حالا که باهاش آشنا شدیم، ‫بیاین راجع به استراتژیمون صحبت کنیم.
‫روش کارمون از این قراره...
‫من سعی میکنم ‫از کی بد نگم...
‫پس بذار من بگم. ‫هیوارد...
‫تروریست هستن.
‫واندا که تروریست نیست.
‫خودتون گفتین ‫در مدتی که ذهنتون...
‫رو تحت کنترل داشت، تجربه ای...
‫«مشقت بار، وحشتناک و خشونت آمیز» داشتین.
‫واندا، چه خبر؟
‫الان که دیگه کارمند شدم...
‫منظورم اینه که فکر نکنم ‫هدف سیاسی ای داشته باشه...
‫یا قصد داشته باشه ‫جایی رو نابود کنه.
‫مونیکا، خودت رو انقدر محکم پرتاب کرد ‫که نصف نیوجرسی رو پرواز کردی.
‫ولی زنده موندم، چون خودش ‫تصمیم گرفت ازم محافظت کنه.
‫چندین هزار نفر رو گروگان گرفته.
‫خب اگه واسه خودش محدوده ‫قرنطینه درست نکرده بود،
‫ممکن بود چندین هزار ‫نفر دیگه هم گروگانش بشن.
‫ببینین، به نظرم این کارش ‫حمله تعمدی نبوده.
‫نبوده؟
‫تصویرش رو نشون بدین.
‫امروز صبح بهم ‫مجوز پخش این اطلاعات...
‫به شدت حساس رو از مقر فرماندهی ‫اسورد دادن.
‫تا همین اواخر، اینجا محل نگهداری ‫فوق محرمانه جسد ویژن بوده.
‫- این فیلم مال کیه؟ ‫- نه روز پیش.
‫ماکسیموف به تاسیساتمون حمله کرد، ‫جسد ویژن رو دزدید...
‫و احیاش کرد.
‫ولی این کارش با بند ب بخش 36 ‫پیمان نامه سوکویا مغایرت داره.
‫با وصیت خود ویژن ‫هم مغایرت داره.
‫نمیخواست سلاح کسی باشه.
‫ماکسیموف، در دوران سوگواریش، ‫خواسته خودش رو زیر پا گذاشت.
‫خیلی خب، فعلا بسه.
‫بیاین یه راه حلی پیدا کنیم. ‫مرخصین.
‫ولی اصلا چطور این کار رو کرده؟
‫بدون سنگ ذهن احیاش کرده؟
‫کسی چه میدونه؟
‫ولی تنها ربات انسانگونه ‫ویبرانیومی رو مجبور کرده...
‫تو حومه شهر یه پدر خانواده دوست باشه.
‫وقتی بفهمه حقیقت از چه قراره چی میشه؟
‫فکر نکنم از آب خوشش بیاد.
‫ولی باید تمیزش کنیم ‫که مامان بذاره نگهش داریم.
‫- تامی، بیلی! ‫- وای نه! مامان داره میاد.
‫راستش، دلم واسه ‫گریه هاتون تنگ نمیشه،
‫ولی واقعا مجبور بودین ‫راه رفتن یاد بگیرین؟
‫اصلا یه جا بند نمیشین.
‫مگه این که بخواین یه دیوار انسانی ‫معصومانه جلوی سینک آشپزخونه درست کنین.
‫عافیت باشه.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫خب، بگین کدومتون همین الان ‫واق واق کرد؟
‫برین کنار.
‫وای پسر.
‫این هاپو تو سینک آشپزخونه ‫من چیکار میکنه؟
‫داره حموم میکنه؟
‫میشه نگهش داریم مامان؟
‫خب، مطمئنم دل صاحب هاش ‫خیلی براشون تنگ شده.
‫بیا ببینم.
‫عجب. واقعا قلاده ای نداره.
‫میشه نگهش داریم؟
‫بیرون بود. داشت تنهایی ‫گریه میکرد.
‫بچه ها، مراقبت از یه موجود زنده ‫مسئولیت بزرگیه.
‫سگ ها غذا، تمرین، آموزش،
‫نوازش و بغل لازم دارن.
‫تازه باید بین گوش ها کوچولوش ‫رو هم ماچ کنین.
‫صبح به خیر همسر عزیزم. ‫صبح به خیر بچه ها.
‫صبح به خیر حیوون ناشناس خیس.
‫این کیه؟
‫راستش هنوز مطمئن نیستیم.
‫چرا انقدر لباس رسمی پوشیدی عزیزم؟
‫آها، صرفا جهت احتیاطه. ‫یه حسی بهم گفت شاید یکی یهو بهمون سر بزنه.
‫سلام بچه ها.
‫دقیقا هم همون چیزی ‫که لازم داشتیم رو آورد.
‫پنجره آشپزخونه ام به گوشم رسوند ‫که یه هاپوی جدید آوردین.
‫هنوز براش اسم نذاشتین؟
‫«فین فینی» چطوره؟
‫وای!
‫«برقی» چطوره؟
‫خب، همین اسم رو انتخاب کنیم؟
‫- واندا. ‫- هوم؟
‫- اگنس کنارت ایستاده بودا! ‫- متوجه نشد.
‫حتی وقتی بچه هامون نوزاد بودن ‫و یهو پنج ساله شدن هم متوجه نشد.
‫توافقمون از این قرار نبود.
‫اصلا تلاش نکردی قدرتت ‫رو مخفی کنی.
‫خب، دیگه از مخفی شدن ‫خسته شدم ویژن.
‫ولی الان...
‫چی رو ازم مخفی کردی؟
‫خب، برقی سگمون شد بابا؟
‫چی؟
‫بچه ها، من و پدرتون ‫فکر نمیکنیم فعلا...
‫توانایی مراقبت از یه حیوون ‫رو داشته باشین و باید حداقل...
‫ده. ده سال.
‫ده سالتون شده باشه.
‫- صبر کنین، یه دقیقه وایستین... ‫- وایستین، نه، نه، نه.
‫- ... ای بچه های بی خیال. ‫- نه، نه، نه!
‫بیاین امیدوار باشیم این ‫سگه همینقدری بمونه.
‫واق واق.
‫خیلی خب. ‫خیلی خب، فهمیدم.
‫یه پناهگاه هسته ای ‫چهار هزار و پونصد کیلویی متشکل...
‫از سرب واسه فوتون ها، ‫کادمیم واسه نوترون ها...
‫و تنتال واسه انفجارات ارتعاشی ‫لازم دارم که سیار هم باشه.
‫در اون صورت، میتونم دوباره ‫به سلامت وارد وست ویو بشم، درسته؟
‫آره. از لحاظ فرضی درسته.
‫فرضی هم برام کافیه.
‫چی شد؟
‫دوقلوها ده سالشون شد.
‫یا خدا، با این روند که تا شام ‫ازدواج میکنن و از خونه میرن.
‫یه مهندس هوافضا میشناسم ‫که چنین چالشی رو قبول میکنه.
‫ولی نمیتونم تضمین کنم که شش ضلعی ‫بعد از ورودت ذهنت رو پاک نکنه.
‫وایستا ببینم. شش ضلعی دیگه چیه؟
‫آها، اِم، من به خاطر شش ضلعی بودن ‫این نابهنجاری، شش ضلعی صداش میکنم.
‫کم کم همه دارن میگن.
‫واقعا میخوای برگردی اون تو؟
‫بعد از این که اون همه ‫زجرت داد؟
‫آره. آره، میخوام.
‫هنوز این بچه ها رو شناسایی نکردیم؟
‫همین نوزادها رو میگم.
‫آها، دوقلوهای واندا ‫که بچه های خودشن.
‫شاید همه چی تو تلویزیون الکی به نظر بیاد، ‫ولی اون تو همه چی واقعیه.
‫ولی واندا ادراک ملت ‫رو به بازی میگیره...
‫و کاری میکنه توهم بزنن.
‫آره، کل قدرتش همینه دیگه.
‫اگه کل صحنه ها و اسباب ‫و لباس ها ماده واقعی باشن،
‫یعنی داره از قدرت خیلی ‫زیادی استفاده میکنه.
‫که خیلی بیشتر از چیزهاییه ‫که قبلا ازش شاهد بودیم.
‫اِم، اگه تانوس دستور حمله هوایی نمیداد، ‫خودش تنهایی شکستش داده بود.
‫کس دیگه ای به اندازه اون ‫از پا درنیاورده بودش.
‫خب، به نظر من کاپیتان مارول ‫هم در همون حد پیش رفت.
‫منشا قدرت های اون هم یکی ‫از سنگ های ابدیت بود، درسته؟
‫راجع به کاپیتان مارول صحبت نمیکنیم.
‫راجع به واندا صحبت میکنیم.
‫دارسی؟
‫چی گفتی که صحنه و اسباب و....
‫لباس ها؟
‫آزمایشگاه کجاست؟
‫دنبال چی میگردیم؟
‫همین.
‫وای پسر، یعنی الان ذهنمون ‫تحت کنترله که میبینیمش؟
‫خیلی ترسناکه!
‫نه بابا. کاملا هم واقعی هستن.
‫میشه این رو قرض بگیرم؟
‫وای، وای، وای، وای.
‫وای!
‫وقتی رفته بودی تو، جلیقه ضدگلوله ‫تنت بود، درسته؟
‫این شلوار 87 درصد کولاره.
‫توهم نیست. ‫واندا داره واقعیت رو بازنویسی میکنه.
‫یعنی اثرش ابدیه؟
‫اگه بتونه اجسام رو موقع ورود ‫به شش ضلعی تغییر بده...
‫عه، گفتی شش ضلعی.
‫اگه یه چیزی رو بفرستیم تو ‫که نیازمند تغییر نباشه چی میشه؟
‫[شرکت خدمات محاسباتی.]
‫منظورت اینه که این هم دستگاه تایپه، ‫هم دستگاه بایگانیه، هم تقویم؟
‫دیگه چه کارهایی میکنه؟ ‫میتونه برام یه همسر پیدا کنه؟
‫در نهایت میتونه.
‫تماشای کار کردنت با این کامپیوترها ‫خیلی جالبه ویژن.
‫انگار زبونشون رو بلدی.
‫نظرت چیه نورم؟
‫بریم تو اینترنت بچرخیم؟
‫معلومه رفیق.
‫[سیستم با رم 64 کیلوبایتی آماده است.]
‫[یک پیام الکترونیکی جدید.]
‫عه، اینجا رو، به همین زودی ‫یه پیام الکترونیکی گرفتیم.
‫بهش میگن ایمیل نورم. ‫دنبال چی میگردی؟
‫نامه باز کن.
‫لازم نمیشه. ‫تکنولوژیمون پیشرفته است.
‫«اسورد. پیام فوق محرمانه. تایید کنید.»
‫«یافته های دکتر دارسی لوییس ‫پیرامون نابهنجاری ماکسیموف.»
‫«تشعشعات زیادی در محوطه ‫شناسایی شده.»
‫«معلوم نیست تا چه حد روی ‫ساکنین وست ویو تاثیر گذاشته.»
‫«خواهشا به فکر باشین.»
‫خب، یالا دیگه رفیق. ‫جوابشون رو چی بدیم؟
‫تو از همگیمون بامزه تری.
‫جوک بود دیگه.
‫معلوم نبود؟
‫هیچ کدوم حرف هاش واقعی نبود.
‫خواهش میکنم. ‫خواهش میکنم کمکم کن.
‫امروز چندمه؟ ‫چند وقت گذشته؟
‫گوشیم کجاست؟ ‫باید با خواهرم تماس بگیرم.
‫- نورم. ‫- مراقب بابامه. بابام مریضه.
‫- گوشیم کجاست؟ ‫- آروم باش نورم.
‫متوجه نمیشم که سعی داری ‫چی بهم بگی.
‫- باید جلوش رو بگیری. ‫- جلوی کی رو بگیرم؟
‫ذهنم رو کنترل میکنه.
‫ذهنم اصلا دست خودم نیست.
‫درد دارم. خیلی درد دارم.
‫فقط یه کاری کن بس کنه.
‫فقط یه کاری کن بس...
‫حالا بگو ببینم،
‫اگه بخوام یه ایمیل بفرستم، ‫تمبرش رو باید کجا بزنم؟
‫تکنولوژی عجب چیزیه.
‫بشین برقی، بشین. ‫آفرین هاپو.
‫حرف بزن.
‫آفرین برقی.
‫حالا بچرخ.
‫آفرین پسر!
‫وای! احسنت بیلی!
‫تو هم بد عمل نکردی برقی.
‫خیلی باحال بود.
‫بابا کجاست؟ ‫باید بریم به بابا هم نشون بدیم!
‫آها، بابا سر کاره.
‫- ها؟ ‫- امروز که شنبه است.
‫نه، شنبه نیست. ‫دوشنبه است.
‫امروز صبح که شنبه بود.
‫تو دفترشون یه مشکل اضطراری پیش اومده بود ‫و باباتون مجبور شد بره سر کار.
‫ختم کلام.
‫ببینین، باید یه جوری ‫حواسش پرت میشد دیگه.
‫از چی؟
‫از ما؟
‫نه! به هیچ وجه! نه!
‫گاهی اوقات من و باباتون ‫باهمدیگه موافق نیستیم،
‫ولی عدم توافقمون موقتیه.
‫مثل شما دو تا که ممکنه ‫سر اسباب بازی دعواتون بشه،
‫ولی اون همیشه برادرت میمونه.
‫اون هم همیشه برادر تو میمونه.
‫آخه خانواده ابدیه.
‫تو برادر داری مامان؟
‫دارم.
‫آره. جای خیلی دوریه.
‫و گاهی اوقات از این بابت ناراحت میشم.
‫آهای برقی، چی شده پسر؟
‫از یه چیزی ترسیده.
‫همین جا بمونین.
‫برقی!
‫[آنتن ضعیف است.]
‫میدونم این دستگاه مال دهه هشتاده، ‫ولی نمیشه تصویرش رو شفاف تر کرد؟
‫دارم سعیم رو میکنم.
‫ماکسیموف رویت شد.
‫احسنت.
‫پهباد تو پخش تلویزیونی معلوم نیست.
‫واندا از کادر خارجش کرده.
‫عین اون همه قطعی ناگهانی.
‫واندا تصمیم میگیره چی تو سریالش ‫نمایش داده بشه و نشه.
‫خب، این هم از این. ‫نوبت توئه.
‫واندا، من کاپیتان مونیکا رمبو هستم.
‫صدام رو میشنوی؟
‫فقط میخوام باهات صحبت کنم. همین.
‫- اصلا خوشحال نشد. ‫- اِم...
‫صبر کنین، کنترلم کار نمیکنه. ‫از نو وصلش کنین.
‫ولش کن. ‫شلیک کن.
‫چی؟ نه. ‫پهباد که مسلح نیست.
‫شلیک کن.
‫تو چیکار کردی؟
‫به محوطه نفوذ کردن قربان.
‫این مال شماست؟
‫موشک صرفا جهت احتیاط بود.
‫نمیتونی که سرزنشمون کنی واندا.
‫عه، به نظرم میتونم.
‫دیگه بهتون هشدار نمیدم.
‫وارد خونه من نشین.
‫اگه اذیتم نکنین، ‫من هم اذیتتون نمیکنم.
‫کاش به همین سادگی بود.
‫تو کل یه شهر رو گروگان گرفتی.
‫خب، من که تفنگ دستم نگرفتم ‫جناب سرپرست.
‫ولی همگیشون تحت کنترل تو هستن.
‫تو که هنوز اینجایی.
‫واندا، من خبر نداشتم ‫پهبادها مسلح هستن.
‫ولی خودت که میدونی، مگه نه؟
‫یه شهر پر از شهروند غیر نظامی.
‫تو هم که توانایی دورآگاهی داری یه مامور ‫اسورد رو به خونه ات راه دادی.
‫بهم اعتماد کردی که تو زایمان ‫بچه هات کمکت کنم.
‫واندا، خودت تا حدی میدونی ‫که من طرف خودتم.
‫میخوام کمکت کنم.
‫چطوری؟ مگه تو میتونی ‫چه چیزی بهم ارائه بدی؟
‫چی میخوای؟
‫من هرچی میخوام رو دارم...
‫و هیچکس نمیتونه دوباره ‫ازم بگیردش.
‫وای، وای، وای، وای!
‫تفنگتون رو بگیرین پایین!
‫- واندا! ‫- تفنگتون رو بگیرین پایین!
‫وای.
‫خرابکاری شد،
‫ولی هنوز دارین از بقیه ‫دستمال ها استفاده میکنین؟
‫باید از دستمال لاگوس استفاده کنین.
‫بیشترین قابلیت جذب ‫رو بین تمام دستمال ها داره.
‫شوهرهاتون هم میتونن ‫ازش استفاده کنن.
‫لاگوس به درد اوقاتی میخوره ‫که ناخواسته خرابکاری میکنین.
‫برقی! بیا دیگه پسر!
‫برقی! برقی!
‫- بیا پسر! برقی! ‫- سلام، چه مشکلی پیش اومده بچه ها؟
‫- سگمون رو پیدا نمیکنیم. ‫- عه، نگران نباشین.
‫حتما پیداش میشه.
‫مامانتون نمیذاره دور بشه. با اجازه خانم.
‫نمیدونم کجا ممکنه رفته باشه.
‫بیا پسر!
‫- برقی! برقی! ‫- برقی!
‫برقی!
‫اِم...
‫میخواستم اول بپیچمش، ‫بعد بیام بیرون.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫لای بوته های آزالیام پیداش کردم.
‫نمیدونم چندتا برگ خورد.
‫وقتی پیداش کردم ‫دیگه خیلی دیر شده بود.
‫وای...
‫تامی، بیلی، خیلی تسلیت میگم.
‫صبر کنین. نه، نه.
‫- چی نه؟ ‫- خودتون رو بزرگ نکنین.
‫آدم خیلی دلش میخواد ‫از این حس فرار کنه.
‫میدونم.
‫خیلی غم انگیزه.
‫تو که میتونی هرچیزی رو درست کنی مامان. ‫مرده ها رو هم درست کن.
‫چی؟
‫نه.
‫میتونی چنین کاری بکنی؟
‫دارم سعی میکنم بهتون بگم...
‫که زندگی یه قوانینی داره، خب؟
‫نمیتونیم صرفا به خاطر راحتی خودمون ‫زودتر بزرگ بشیم.
‫مرگ رو هم نمیتونیم تغییر بدیم.
‫حالا هرچقدر که بخوایم ‫بابتش ناراحت بشیم.
‫باشه؟ بعضی چیزها ابدی هستن.
‫خودت گفته بودی خانواده ابدیه.
‫اون هم عضو خانواده امونه.
‫احیاش کن مامان.
‫کی رو احیا کنه؟
‫وای بچه ها. بیاین بغلم.
‫حال بچه ها چطوره؟
‫قلبشون یه ذره شکسته، ‫ولی خوب میشن.
‫خب، کم پیش میاد که سگش رو همون روزی ‫که صاحبش شده، دفن کنه.
‫خب، سرعت زندگی تو حومه شهر ‫خیلی بالاست.
‫با نورم صحبت کردم.
‫آها؟
‫شخصیت توقیف شده اش ‫رو برملا کردم...
‫و بدون نظارت تو ‫باهاش صحبت کردم.
‫داشت درد میکشید واندا.
‫ویژن...
‫- ببین، نمیشه... ‫- چی؟
‫تلویزیون تماشا کنیم؟
‫بریم بخوابیم که بتونی ‫دوباره همه چی رو تغییر بدی؟
‫نه واندا.
‫نمیتونی من رو هم مثل ‫اون ها کنترل کنی.
‫نمیتونم؟
‫من میرم بخوابم.
‫نه! حرفمون هنوز تموم نشده.
‫«نابهنجاری ماکسیموف» چیه؟
‫چی چیه؟
‫مجبورم فرض کنم این اتفاقاتی ‫که نمیدونم چی هستن...
‫اولش ناخودآگاهانه بوده...
‫و خودت هم اخیرا نسبت ‫بهشون آگاه شدی.
‫نسبت به چی آگاه شدم؟
‫نورم خانواده داره واندا!
‫خانواده داره، ‫ولی نمیتونه باهاشون تماس بگیره،
‫- چون تو بهش اجازه نمیدی باهاشون تماس بگیره!
‫- متوجه منظورت نمیشم!
‫انقدر بهم دروغ نگو!
‫من کل این کارها ‫رو به خاطر خودمون کردم.
‫پس بذار حلش کنم.
‫خارج از وست ویو چه خبره؟
‫دونستنش برات خوشایند نیست، ‫بهت قول میدم.
‫تو که حق نداری جای من ‫چنین تصمیمی بگیری واندا!
‫قبلش اصلا با من ‫اینجوری صحبت نمیکردی؟
‫قبل از چی؟ ‫قبل از چی؟
‫زندگیم قبل از وست ویو ‫رو یادم نمیاد.
‫نمیدونم کی هستم!
‫من میترسم!
‫تو شوهر منی.
‫تو پدر تامی و بیلی هستی.
‫همین کافی نیست؟
‫واندا، چرا تو وست ویو به جز بچه های ‫خودمون بچه ای نیست؟
‫وای خدا! هست! بس کن دیگه!
‫نه. نه.
‫هر روز صبح که میرم سر کار ‫پارک خالیه.
‫چرا خالیه؟ بگو چرا؟
‫واقعا فکر میکنی من دارم ‫همه چی رو کنترل میکنم؟
‫فکر میکنی من یه جوری کنترل ‫تمام ساکنین وست ویو رو به دست گرفتم؟
‫فکر میکنی من سگشون رو میگردونم، ‫چمن حیاطشون رو میزنم...
‫و به موقع میبرمشون ‫سر وقت دندون پزشکی؟
‫آخه، اِم....
‫نمیدونم این اتفاقات ‫اصلا چطوری شروع شد.
‫واندا، کاری که داری اینجا میکنی اشتباهه.
‫- اِم... ‫- اشتباهه.
‫این کار من نبود.
‫اِم...
‫حرفم رو باور نمیکنی.
‫واندا، میخوام باور کنم، ولی دیگه ‫به کل آمار رو نادیده گرفتم.
‫واندا، این کیه؟
‫برادری که مدت هاست گم شده ‫حق نداره خواهر عزیزش رو بغل کنه؟
‫بازیگر پیترو رو عوض کرده؟
‫پیترو؟
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M