‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫در دنیایی که به هفت فرقه تقسیم شده،
‫خانواده‌ی سلطنتی
‫با نشان آسمانی بر شش ایالت ‫حکمرانی می‌کنن.
‫در دنیای هنرهای رزمی
‫دو نفر، از همه قوی‌تر هستن،
‫یکی از اون‌ها بزرگ عمارت سرچشمه،
‫هی فنگشی،
‫و بانویی قهرمان از فرقه‌ی تیانسوانگ
‫بای فنگشی،
‫هر دوی اون‌ها، درگیر مبارزه‌ی همیشگی ‫برای این هستن که ببینن چه کسی برترـه.
‫خیلی جالبه که،
‫با این که هی فنگشی به ‫افراد دیگه اهمیت نمیده،
‫همیشه در تمام
‫رقابت‌هایی که بای فنگشی ‫برگزار می‌کرد، شرکت می‌کرد.
‫به همین خاطر این طعنه همه جا هست که
‫هر کجایی که بای فنگشی هست،
‫هی فنگشی هم اونجا خواهد بود.
‫حال، داستان‌ اون‌ها از ‫امپراتوری دادونگ شروع میشه.
‫[دادونگ]
‫[ولیعهد دادونگ، جینگ یان]
‫اعلیحضرت، ولیعهد خواستار دیدار با شما شدن.
‫بیارینش داخل.
‫ولیعهد، جینگ یان، ‫با اعلیحضرت ملاقات می‌کنن.
‫[امپراتور چونشی، پادشاه دادونگ]
‫سلام پدر.
‫آرزو می‌کنم سلامت و پیروز باشید.
‫بهم گفته شده
‫که نشان آسمانی گم شده.
‫ترسیدی؟
‫من...
‫یادت باشه.
‫تو پسر منی،
‫امپراتور آینده‌ی دادونگ.
‫هیچ چیزی در این دنیا ‫نمی‌تونه بهت آسیب بزنه.
‫خب...
‫حالا باید چی کار کنیم قربان؟
‫گم شدن نشان آسمانی
‫باعث بی‌نظمی در شش ایالت میشه.
‫اعلیحضرت،
‫بیایید شروع به ارزیابی کنیم.
‫با نقشه بریم جلو.
‫[دادونگ]
‫امپراتور دادونگ، چونشی
‫برای شش امپراتور ایالت‌ها ‫حکمی صادر کرده.
‫نشان آسمانی را پیدا کنید.
‫[عمارت سرچشمه]
‫چیزی نیست کانگی.
‫وقت داری.
‫[خدمتکار هی فنگشی، ژونگ لی]
‫قربان.
‫باران سنگین امسال
‫ناگذیر بر روی طعم آب سرچشمه تاثیر گذاشته.
‫قربان، کانگی با خودش یه پیامی آورده
‫گفته شده: خانواده‌ی سلطنتی، ‫نشان آسمانی رو گم کرده.
‫امپراتور چونشی حکمی صادر کردند
‫و به تمام ایالت‌ها دستور دادن پیداش کنن.
‫الان مسئله قدرت خانواده‌ی سلطنتیه.
‫شش ایالت طمع تاج و تخت دارند.
‫و حالا، نشان آسمانی گم شده.
‫حتما باید دسیسه‌ای این میان باشه.
‫ژونگ لی.
‫از هر کسی که اینجا هست بپرس
‫که اطلاعات بیشتری درباره‌ی ‫خانواده‌ی سلطنتی پیدا کنن
‫و برن و ببینن اصل موضوع چی بوده.
‫بله قربان.
‫[رئیس عمارت سرچشمه، هی فنگشی]
‫[شش ایالت باید نشان آسمانی را پیدا کنند]
‫[و اون رو به خانواده‌ی سلطنتی برگردونن.]
‫بعد از تاسیس امپراتوری دادونگ،
‫برای بررسی قدرت،
‫موسس اون، امپراتور ویلی،
‫نشان آسمانی را ساخت.
‫نماد حاکمیت است.
‫هر کسی که آن را بدست آورد ‫حاکم برحق این دنیا خواهد بود.
‫نشان آسمانی، به معنی دنیاست.
‫نشان رو بدست بیار
‫و دنیا برای تو خواهد شد.
‫این حرف رو به گوش همه برسون.
‫[حاکم یونگژو]
‫به تمامی مردم یونگژو خبر بدین
‫که به دنبال این نشان بگردن.
‫[یک ماه بعد]
‫[کوهستان شوآن]
‫[ژنرال لیفنگ از جیژو،] ‫[یان یینگژو]
‫[بیژو، شانگژو]
‫[نقشه‌ی امپراتوری دادونگ]
‫اعلیحضرت، ‫یان یینگژو نشان امپراتوری رو پیدا کرده.
‫خوبه.
‫[وارث حاکم جیژو، هوانگ چائو]
‫الان کجاست؟
‫در حال حاضر در بیژو به سر می‌بره.
‫ایالت‌های دیگه فرستادگان ‫مربوط به خودشون رو فرستادن.
‫افرادمون رو اعزام کن که ‫یینگژو رو ببرن یه جای امن.
‫بله اعلیحضرت.
‫اگر نشان امپراتوری متعلق به جیژو باشه،
‫مسئله زمانه که کی
‫تمام دنیا می‌خوان نشان رو بدست بیارن.
‫خیلی وقته که این قدر آدم احمق ندیدم.
‫چقدر باحال.
‫لین یینان از یوژو،
‫برای چی داری مداخله می‌کنی؟
‫مگه زمانی که شمشیر بلند یان یینگژو رو دیدی
‫از ترس به خودت نلرزیدی؟
‫می‌خوای طعم شمشیرم رو بچشی؟
‫- بیا جلو ببینم! ‫- از مدل حرف زدنت خوشم نمیاد.
‫تو بانوی قهرمان فنگشی هستی؟
‫منو می‌شناسی؟
‫بای فنگشی، هر چقدر که زیباست، ‫همان قدر هم کشنده‌ست.
‫شما هم علاقه‌مند شدین که ‫نشان آسمانی رو پیدا کنید، خانوم فنگ؟
‫نشان اصلا برام مهم نیست.
‫ولی از طرفی، خیلی
‫به این یان یینگژو علاقه پیدا کردم.
‫شما خیلی قوی هستین خانوم،
‫ولی به اندازه نفرات ندارین.
‫برای چی باید خودتون رو درگیر این کار کنید؟
‫اگر چیزی که از دست دادم رو جبران کنی،
‫خیلی سریع میرم.
‫بگو چقدر می‌خوای؟
‫من خوابیده بودم
‫و تو خواب نازم رو بهم زدی.
‫می‌دونی خواب کی رو داشتم می‌دیدم؟
‫ملکه‌ی مادر غرب.
‫من رو به کوهستان بهشتی، کونلون برد
‫تا همراه‌اش نوشیدنی بخورم ‫و پری‌ها رو با هم تماشا کنیم.
‫چه قدر زیبا بود!
‫حتی بهم یه هلوی بهشتی بهم داد.
‫درست لحظه‌ای که می‌خواستم از دستش بگیرم،
‫شماها با سر و صدا وارد شدین.
‫اگر بتونی اون هلوی بهشتی رو بهم بدی،
‫خیلی سریع از اینجا میرم.
‫نه با یان یینگژو کار دارم
‫نه با نشان آسمانی.
‫آقای هی، این خانوم ما رو ‫با یه سری احمق اشتباه گرفته.
‫دنبالش کنید!
‫اگر می‌تونی منو بگیر.
‫[عمارت نجیب‌زادگان]
‫قربان، همین الان خبر بدستم رسید
‫که ژنرال لیفنگ از جیژو، ‫یان یینگژو، نشان آسمانی رو بدست آورد.
‫باقی ایالت‌ها در حال تعقیب ایشون هستن.
‫جیژو داره خودش رو به آب و آتیش می‌زنه
‫که نشان رو بدست بیاره.
‫قربان، الان زمان خوبیه.
‫نمی‌خوایم دخالت کنیم؟
‫می‌تونی تصویر رو کامل ببینی،
‫ولی نمی‌تونی انسان‌ها رو درک کنی.
‫انسان‌ها؟
‫هر کدوم از شش ایالت، ‫دستور کار خودشون رو دارن.
‫هر کسی که اولین نفر نشان رو بدست بیاره
‫از بقیه جلو میفته،
‫ولی باید با بقیه
‫روبه‌رو بشن.
‫خیلی بد شد که ژنرال لیفنگ
‫باید درگیر این قضیه باشه.
‫قربان،
‫یه خبر دیگه هم دارم.
‫بای فینگشی از فرقه تیانشوانگ ‫یان یینگژو رو نجات داد.
‫رقیب شما، خانوم فنگ،
‫اون هم به دنبال نشانه؟
‫کانگی رو بفرست که ‫اونا رو دنبال کنه.
‫بسیار خب.
‫اونم اینجاست؟
‫ممکنه از روی قهرمان بازی‌اش باشه.
‫خب، همیشه همین طوری بوده.
‫خیلی ممنونم که مداخله کردین، ‫بانو فنگ.
‫میشه بدونم برای چی من رو نجات دادین؟
‫سه سال پیش.
‫در شهر چانگفنگ.
‫شهر چانگفنگ؟
‫در اون روز، ‫جیژو و شانگژو، جنگی رو با هم شروع کردن.
‫برای محافظت از مردم عادی،
‫تو و ارتشت
‫جلوی ارتش شانگژو
‫در گذرگاه لیفنگ، در شمال شهر چانگفنگ ‫ایستادگی کردین.
‫جنگ رو بردین،
‫ولی جلوی حرکت ارتش رو گرفتین
‫و به همین دلیل توسط ‫حاکم جیژو مجازات شدین.
‫جنگ بین سربازانه.
‫مردم معمولی، بی‌گناه هستن.
‫و این
‫دلیلی‌ـه که نجاتت دادم.
‫به مردم و ملتت اهمیت میدی.
‫نباید به دست ارازل کشته بشی.
‫کاری که من امروز کردم، فقط برآورده کردن ‫آرزوی تمام مردم معمولی بود.
‫عدالت جویی شما، قابل تحسینه بانو فنگ.
‫بانو فنگ، یه درخواست دیگه هم از شما دارم.
‫که نشان آسمانی رو به جیژو برسونی؟
‫شرمنده، نمی‌تونم کمکت کنم.
‫عادت دارم این طرف‌ها همه‌اش ‫یه جا خستگی در کنم.
‫خودت انجامش بده.
‫ممکنه خیلی زیاد زنده نمونم.
‫منو دیدی.
‫هنوزم فرصت زندگی کردن داری.
‫خانواده‌ی هان رو می‌شناسی؟
‫می‌خوای از اونا دارو بگیری؟
‫سریع می‌گیری.
‫من یکی از دوستان نزدیک ‫بزرگ اون خانواده هستم.
‫ازش پودر زیفو و قرص بودا می‌گیرم.
‫خوب میشی.
‫اول اینو بخور.
‫یه روز دیگه زنده‌ات نگه میداره.
‫تو یک روز بهت دارو می‌رسونم.
‫[عمارت نخبگان]
‫قربان، کانگی یه پیام دیگه آورد.
‫خانوم فنگ داره به سمت ‫خانه‌ی هان میره.
‫هیچ ردی از یان یینگژو نیست.
‫داره سعی می‌کنه ‫براش دارو تهیه کنه.
‫اون رو پیداش کنی، یان یینگژو رو پیدا کردیم،
‫و خب البته نشان هم بدست میاریم.
‫الان خیلی‌ها
‫دارن دنبالش می‌گردن.
‫هان شوانلینگ برامون دعوت نامه نفرستاده بود؟
‫- چرا. ‫- خوبه.
‫بیا بریم یه سری بهش بزنیم.
‫[خانواده هان]
‫چه جشنی.
‫بازم تو؟
‫دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه.
‫منم دوست دارم براتون آرزوی ‫سلامتی و پیروزی دارم.
‫بای فینگشی.
‫اگر کمتر بیای اینجا، ‫مطمئنم زندگی‌ طولانی‌تری خواهم داشت.
‫تا الان خیلی ازم دارو دزدیدی.
‫امروز روز منه،
‫برای همین این دفعه باهات کاری ندارم.
‫لطفا از اینجا برو.
‫در غیر این صورت، ‫ولی دیگه خشمگین میشم.
‫خودت این قانون رو گذاشتی
‫که اگر هر کسی ازت دارو خواست
‫باید بهت هزار قطعه طلا بده.
‫یه طورایی خودت مجبورم کردی ‫ازت دزدی کنم.
‫ولی نگران نباش.
‫هیچ کدوم از داروهات حروم نشد.
‫زندگی آدم‌های بیشماری رو نجات دادن.
‫باید ازم متشکرم باشی، می‌دونی.
‫دیگه این مزخرفاتت رو تموم کن.
‫تا حالا انسانی به بی‌آبرویی تو ندیدم.
‫این یه خطاره.
‫همین الان برو
‫و دیگه هم برنگرد!
‫منم یه کار اضطراری دارم، برای همین ‫نمی‌تونم برای شام تولدت بمونم.
‫یه بسته پودر زیفو و ‫یه دونه هم قرص بودا.
‫زمانی که اینا رو بهم بدی، از اینجا میرم.
‫یکی اونو از جلوی چشمم دور کنه!
‫- برین دنبالش. ‫- برین.
‫چه چای دمی‌ای خوبی!
‫معلومه اصلا برای تولد شصت سالگی‌ات ‫کم نذاشتی.
‫وای خدا...
‫تا زمانی که می‌تونید، از مهمانی لذت ببرین.
‫آقای هان امروز داره ‫شصت سالگی‌اش رو جشن می‌گیره.
‫خدا می‌دونه که به 61 می‌رسه یا نه.
‫برای چی، برای پدرم آروزی مرگ داری؟
‫پسرک جوان،
‫وقتی تو هم بفهمی که ‫پدرت چقدر آدم خسیسیه،
‫اصلا آدم نمی‌تونه باور کنه که برای تولدش ‫این همه هزینه کرده.
‫هان پو.
‫برگرد عقب.
‫خدمتکار، ببرش. زود باش.
‫بای فنگشی.
‫از نظر هنرهای رزمی
‫هیچ برتری‌ای به تو ندارم.
‫برای همین هم تونستی ‫این همه دارو ازم بدزدی.
‫هرچند،
‫اگر قصد داری امروز هم ‫همین کار رو بکنی،
‫به راحتی تسلیم نمیشم.
‫آقای هان،
‫امروز روز تولد شماست.
‫کنار وایسید
‫و بذارین من بجای شما، ‫یه درسی بهش بدم.
‫از هر کمکی که بهم بشه
‫کمال قدر دانی رو دارم.
‫خوراک پای خوکم رو دزدیدی!
‫خیلی کندی.
‫بیشتر تلاش کن.
‫قربان، داخل دعوا شده.
‫مثل همیشه.
‫داری خفه میشی؟
‫درد داره؟
‫بذار کمکت کنم.
‫ژونگ لی، حضورمون رو اعلام کن.
‫بله.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫وایسا
‫آقای هان.
‫ارباب جوان برای شما آرزوی بهترین‌ها رو داره.
‫این ارباب جوان شما کی هست؟
‫هی فنگشی از عمارت سرچشمه.
‫هی فنگشی؟
‫برای چی اینجاست؟
‫آقای فنگشی؟
‫بهشون راه ورود به خونه رو نشون بده.
‫تو هی فنگشی رو دعوت کردی؟
‫واقعا فکر کردی قوی‌ترین آدم دنیا تویی؟
‫مگه نمی‌دونی
‫یه سری مهمون‌ها بهترـه که دعوت نشن؟
‫فقط می‌دونم
‫مهمون‌های ناخونده‌ای مثل تو ‫واقعا خیلی عذابن.
‫نمی‌تونی دوست رو از دشمن تشخیص بدی.
‫چطوری تا الان زنده موندی؟
‫روباه سیاه!
‫خودتو نشون بده!
‫در غیر این صورت پوستت رو می‌کنم!
‫یه خرده هم عوض نشدی.
‫مثل همیشه بی‌ادبی.
‫قربان.
‫تا تو بخوای بشینی و یه چیزی بخوری
‫این قدر طول می‌کشه می‌تونم وسطش چُرت بزنم.
‫اصلا بهتر نشدی.
‫مجبورم، باید حقیقت رو بگم.
‫اصلا دوست ندارم هم سطح تو باشم.
‫بزرگ‌ترین بدبختی دنیاست.
‫میشه بهت یادآوری کنم
‫که دیگه نباید به این کارهات ادامه بدی؟
‫در غیر این صورت، ‫به همون اندازه که زیباست کشنده‌ست
‫شبیه به شوخی میاد.
‫سلام عرض شد آقای فنگشی.
‫بابت این وضعیت تاسف‌ بار عذرخواهی می‌کنم.
‫سلام آقای هان.
‫مسیر طولانی‌ای رو تا عمارت من طی کردین، ‫آقای فنگشی.
‫باید از شما پذیرایی وِیژه‌ای کنم.
‫ولی متاسفانه،
‫در حال حاضر در وضعیت نامناسبی قرار دارم.
‫امکانش هست ازتون کمک بخوام؟
‫می‌خواهید که من به بای فنگشی
‫درسی بدم؟
‫و لطفا کاری کنید پول داروهایی که ‫از من دزدیده رو برگردونه.
‫آقای هان.
‫من تمام داروهات رو استفاده کردم
‫و همراه خودم پولی ندارم.
‫حالا می‌خوای چی کار کنی آقای هان؟
‫ساده‌ست.
‫از شخص من عذرخواهی کن
‫و دستان دزدت رو اینجا گرو بذار.
‫از ناخوشی‌های گذشته چشم پوشی می‌کنم.
‫بیا بگیرشون.
‫چه زندگی تلخی!
‫برای چی باید آدم ‫پر دردسری مثل تو رو بشناسم؟
‫آقای هان،
‫چطوره من بجای ایشون از شما عذرخواهی کنم؟
‫- اصلا نمی‌تونم قبولش کنم. ‫- ایشون داروهای شما رو دزدیده
‫که به بقیه کمک کنه.
‫برای منافع خودش نبوده.
‫این رو به عنوان ثوابی درنظر بگیرین ‫که خانواده‌تون برده.
‫لطفا سخاوتمند باشید
‫و به خاطر این رفتار ناپخته‌اش ‫اون رو ببخشید.
‫و برای داروهای دزدیده شده...
‫بهم قیمت بدین آقای هان.
‫من پرداخت می‌کنم.
‫من...
‫- این... ‫- این واقعا...
‫با اینکه کارهای بی‌شرمانه‌اش ‫به خیلی از بزرگان اینجا برخورده،
‫کاری‌اش نمیشه کرد، ذاتش همینه.
‫فکر کنید شوخی‌ای بوده که ‫به کسی آسیبی نرسونده
‫و دعا می‌کنم که ‫شما هم اون قدر سخاوتمند باشید
‫که ایشون رو ببخشید.
‫باز هم، از طرف ایشون
‫از شما عذرخواهی می‌کنم.
‫به حیله‌گری شهرت داره.
‫امروز چه برنامه‌ای داره؟
‫شما بسیار آدم شریفی هستین، آقای فنگشی.
‫البته که هیچ گونه ناراحتی‌ای ‫از بانوی قهرمان فنگ نداریم.
‫حالا که همه چی آروم گرفته
‫بیایید به افتخار تولد آقای هان
‫100 بشکه نوشیدنی آوردم.
‫شما دوست دارین امتحانش کنید؟
‫- ممنون آقای فنگشی. ‫- ممنون آقای فنگشی.
‫لطفا در حیاط مجاور منتظر باشید.
‫مهم نیست. فقط سریع‌تر دارو رو بهم بده.
‫ممنون.
‫آقای هان.
‫این چیزی که داخل اینه ‫ارزشش 100,000 تیکه طلا رو داره.
‫بیشتر از ارزش دارویی هست ‫که ازت دزدیدم.
‫میشه یه بسته اضافی دیگه از ‫پودر زیفو و قرص بودا بهم بدی؟
‫این پول دارویی هست که دزدیده.
‫لطفا قبولش کنید، آقای هان.
‫امکانش هست اون چیزی که ‫می‌خواد رو بهش بدین؟
‫حتما.
‫البته.
‫همین الان داروها رو میارم.
‫خیلی خب.
‫خیلی بدـه.
‫بای فنگشی، همینجا بمون!
‫همینجا بمون! ‫الانه که همه داروهام رو ببره.
‫همین جا وایسا، بای فنگشی!
‫بای فنگشی.
‫نشان آسمانی رو بده به ما.
‫دست من نیست.
‫از اینجا برین.
‫کاری نکنین عصبانی بشم.
‫مزخرفه. تو بودی که یان یینگژو رو نجات دادی.
‫اگر دست تو نیست،
‫پس بگو اون کجاست.
‫مجبورمون نکن.
‫من، بای فنگشی، از خون نمی‌ترسم.
‫یان یینگژو!
‫احمق!
‫بیا تو.
‫- زونگ لی. ‫- نوش جان.
‫برای چی ارباب جوان ما ‫به این آدما نوشیدنی داد؟
‫- پرش کن. ‫- برای این که
‫نمی‌خواد که به کوهستان شوآن برن
‫که برای خانوم فنگ مشکل ایجاد کنن.
‫بیا. بخور!
‫این چه رابطه‌ایه که با هم دارن؟
‫تو همیشه باهاشی.
‫بهم بگ.
‫زمانی که با ارباب جوان بودم
‫چندین بار خانوم فنگ رو دیدم.
‫ولی هر دفعه که همدیگه رو دیدن
‫با هم مبارزه کردن.
‫برای چی؟
‫که ببینن کی قوی‌ترـه.
‫برای اینکه ببینن، هی فنگشی یا بای فنگشی
‫قرارـه بر دنیای هنرهای رزمی حکومت کنه.
‫واقعا تا الان روز
‫زنی مانند خانوم فنگ ندیدم.
‫به هیچ صراطی مستقیم نیست.
‫این طور فکر نمی‌کنی؟
‫چرا. آره، خیلی بی‌فرهنگه.
‫ولی یه طورایی، حس می‌کنم تو ذاتشه
‫که این طوری رفتار کنه.
‫یه طورایی هم بهش حسودی‌ام میشه.
‫شاید ارباب جوان به ‫خانوم فنگ علاقه داشته باشه.
‫واقعا؟ منم همین فکر رو می‌کنم.
‫آره. می‌دونی، ارباب جوان...
‫- قربان. ‫- قربان.
‫من کی رو دوست دارم؟
‫تمام افرادی که داخلن ‫در حال شادی کردن هستن.
‫دیگه باید بریم.
‫خبری از کوهستان شوآن نشد؟
‫بعد از برگشتن خانوم فنگ، ‫یان یینگژو ناپدید شده بود.
‫الان همه در کوهستان شوآن ‫دارن دنبالش می‌گردن.
‫فکر کنم نمی‌خواد زحمتش رو ‫به دوش بای فنگ بندازه.
‫با توجه به طبیعتی که داره،
‫باعث میشه خیلی بیشتر ‫بخواد تو این موضوع مداخله کنه.
‫بنظر میاد که امشب ‫جنگ سختی در بگیره.
‫یان یینگژو.
‫بانوی قهرمان فنگ.
‫این‌ها قرص‌های بوداست.
‫این پودر زیفو، برای زخم‌های بیرونی. ‫لطفا بگیرشون.
‫ممنون بانو فنگ.
‫برای چی تنهایی پاشدی رفتی؟
‫من نجاتت دادم.
‫باری روی دوش من نداری.
‫بیا. از این طرف.
‫بریم.
‫یان یینگژو.
‫نشان آسمانی رو بده و زنده بمون.
‫بای فنگشی،
‫فکر کردین شما دو نفری ‫می‌تونید از این کوهستان فرار کنید؟
‫می‌خوای با هم بجنگیم
‫راه رو برای خودمون باز کنیم؟
‫خوشحالم که پرسیدی.
‫این که فرصت جنگیدن در کنار ‫بانوی قهرمان فنگ رو داشته باشم،
‫دیگه هیچ حسرتی تو زندگی ندارم.
‫برو!
‫- نشان آسمانی! ‫- نشان؟
‫نشان سمیه.
‫دوباره فرار کردن.
‫این طوری،
‫بهتره که تو اول بری.
‫اینا رو بخور.
‫تو...
‫دوتا قرص بودا
‫می‌تونه جلوی سم تو بدنم رو بگیره.
‫اونا رو جهت اطمینان نگه داشته بودم.
‫این چهار قرص بودا
‫پادزهر اون سم نیستن،
‫ولی می‌تونن برای مدتی ‫بهت اجازه زنده موندن بدن.
‫با توجه به توانایی‌هات،
‫فقط باید تعداد بیشتری قرص بودا بگیری
‫که بتونی خودت رو نجات بدی.
‫اینجان.
‫من فراری‌شون میدم.
‫فقط یه راه برای فرار پیدا کن.
‫می‌دونم که نباید بیشتر از این ‫بهتون زحمت بدم
‫ولی لطفا این شمشیر رو
‫به شاهزاده هوانگ چائو برسونید.
‫در زندگی‌ بعدی‌ام
‫محبت شما رو جبران می‌کنم.
‫من یان یینگژو، اینجام. ‫کی برای دوئل آماده‌ست؟
‫قربان.
‫حال خانوم فنگ خوبه،
‫ولی یان یینگژو زندگی‌اش رو از دست داد.
‫کی فکرش رو می‌کرد که یان یینگژو ‫در کوهستان شوآن
‫زندگی‌اش به پایان برسه؟
‫چون نتونستن نشان آسمانی رو پیدا کنن ‫الان رفتن دنبال خانوم فنگ.
‫این پیام رو برسون. ‫بگو سان سی کارها رو انجام بده.
‫اطاعت، قربان.
‫یانن یینگژو مرده،
‫ولی نشان آسمانی همچنان ‫پیدا نشده.
‫پس باید دست بای فنگشی باشه.
‫کی هستی؟
‫من سان سی از عمارت سرچشمه هستم.
‫برای چی سر راهمون قرار گرفتی؟
‫ارباب جوان گفتن
‫کوهستان شوآن جای خطرناکیه.
‫چطوره همه‌تون
‫یه خرده پای کوه استراحت کنین؟
‫برای چی باید این کار رو بکنیم؟
‫ارباب جوان من، سعی در وادار ‫کردن کسی به رفتن نداره.
‫البته به خاطر داشته باشین که ارباب جوان
‫تله‌های زیادی در این کوهستان کار گذاشته.
‫- این... ‫- به صلاحدید خودتون
‫از کوهستان گذر کنید.
‫شنیدم که در عمارت هان،
‫های فنگشی به بای فنگشی کمک کرده.
‫مطمئنم که هر جفت‌شون ‫دارن با هم کار می‌کنن.
‫این‌ها کلماتی هستن که ‫ارباب جوان من گفتن.
‫باور کردن حرف اون‌ها، به خودتون بستگی داره.
‫من فقط یه پیام رسانم که ‫اومدم اخطار بدم.
‫عمارت سرچشمه مداخله رو شروع کرده.
‫نمی‌دونم رئیسش چه برنامه‌ای داره.
‫داره تاریک میشه و ‫مسیر هم پر از تله‌ست.
‫من نیستم.
‫- بریم. ‫- بله.
‫اصلا حرف‌های های فنگشی رو باور ندارم.
‫بریم.
‫یان یینگژو!
‫یان یینگژو.
‫کجایی؟
‫یان یینگژو.
‫کجایی؟
‫- یان یینگژو. ‫- دیر کردی.
‫مرده.
‫مرده؟
‫تو کی هستی؟
‫نیازی نیست بدونی.
‫نشان آسمانی رو بده
‫و مرگ سریعی خواهی داشت.
‫امکان نداره.
‫قربان، فرقه‌ی روحگیرها ‫به کوهستان شوآن رسیدن.
‫اون‌ها خانوم فنگ رو محاصره کردن.
‫اون حیوانات موزی هم اومدن.
‫نیاز هست که...
‫دیگه جات امنه.
‫- این نشان آسمانیه؟ ‫- این نشان
‫تقلبیه.
‫فلز دریای شمالی زیر نور آبی میشه.
‫این نشان این طور نیست.
‫پس یان یینگژو یه طعمه بود؟
‫هوانگ چائو نشان رو بدست آورده؟
‫یان یینگژو
‫فرمانده‌ چهار ژنرال جیژو هست.
‫وارث حاکم جیزو، هوانگ چائو، ‫از استعدادهای خوب استقبال می‌کنه.
‫این طوری یان یینگژو رو قربانی نمی‌کنه.
‫پس این نشان از همون اول تقلبی بوده؟
‫همه داشتن سر نشان آسمانی تقلبی می‌جنگیدن؟
‫همین نشان آسمانی قلابی رو بدست بگیر
‫و همین کاری می‌کنه هزاران جنگجو ‫زندگی‌شون رو از دست بدن.
‫مغز متفکر، از این جنگ سود می‌بره.
‫چه شبکه‌ی بزرگی ایجاد کرده.
‫حالا که می‌دونیم نشان تقلبیه
‫دیگه برگردیم قربان؟
‫وایسا.
‫قبل از برگشتن مطمئن شو که حالش خوبه.
‫ژونگ لی.
‫دوتا چادر در کنار غار بزن
‫بله قربان.
‫- سلام اعلیحضرت. ‫- گزارش وضعیت؟
‫ژنرال یان، در کوهستان شوآن کشته شد.
‫- یینگژو مرده؟ ‫- بله.
‫یه جنگ خونین در کوهستان شوآن رخ داد. ‫خیلی دیر رسیدیم.
‫تعداد نفرات ژنرال یان کم بود
‫و زندگی‌اش رو از دست داد.
‫شایعه شده که نشان آسمانی ‫الان دست بای فنگشی‌ـه.
‫بای فنگشی با لباس سفید.
‫نشان آسمانی دست اونه.
‫خبری ازش هست؟
‫تا اینجا که نه.
‫اعلیحضرت، افرادی رو می‌فرستم ‫که دنبالش بگردن.
‫از اونجایی که یینگژو مرده،
‫- بیایین برگردیم... ‫- باید به کوهستان شوآن بریم.
‫بیایین یینگژو رو برگردونیم
‫خونه.
‫بله.
‫بیدار شدی.
‫نمی‌دونستم
‫تو هم مسموم میشی.
‫اون نشان سمیه.
‫اگر بهم گفته بودی،
‫می‌تونستم یان یینگژو رو نجات بدم.
‫اگر زودتر بهت گفته بودم،
‫زودتر می‌رسیدی
‫و نشان رو برمی‌داشتین.
‫متاسفم
‫که این فرصت فوق‌العاده رو ازت گرفتم.
‫سوءتفاهم ما خیلی ریشه داره.
‫نتونستی یان یینگژو رو ‫تو کوهستان شوآن پیدا کنی
‫برای همین فکر کردی که نشان دست منه.
‫برای همین هم به عمارت هان اومدی، مگه نه؟
‫مثلا منو از اون موقعیت درآوردی،
‫ولی انتظار نداشتی که ‫نشان آسمانی هم همراهم نباشه.
‫برای همین، دنبالم کردی
‫و منتظر موندی که دوباره پیداش بشه.
‫ولی من که نشان رو برنداشتم، مگه نه؟
‫نه، برنداشتی.
‫می‌دونی که نشان درون شمشیر پنهان شده.
‫برای چی برش نداشتی و بری؟
‫طبق قوانین عمارت سرچشمه
‫یک هزار برگ طلایی برای جواب.
‫فکر کنم فقیرتر از این حرفا باشی.
‫به نشان آسمانی بی‌توجهی کردی.
‫یا مغزت یه مشکلی داره
‫یا اون نشان یه مشکلی داره.
‫پس همون نشان قلابیه؟
‫چه نقشه‌ی شیطانی‌ای.
‫من جسد یان یینگژو رو پیدا کردم
‫و تو کوهستان شوآن دفنش کردم.
‫32 بار بهش چاقو خورده بود.
‫واقعا شجاعتش رو تحسین می‌کنم.
‫هرچند،
‫هنرهای رزمی‌اش ‫باید بهتر میشد.
‫روباه سیاه.
‫شجاعتش بود که باعث شد ‫خجالت زده بشی، مگه نه؟
‫شجاعت ژنرال لیفنگ زبان زد همه بود.
‫برعکس یه آدم روباهی که اینجاست.
‫تمام شهرتش فقط یه دروغ بزرگه.
‫باید برای چند روزی استراحت کنی.
‫خودت رو خسته نکن.
‫قربان، سوپ دارویی آماده شده.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫اگر سم اون انگورهای فاسد رو می‌خوردی
‫و زنده نمی‌موندی،
‫در اون صورت،
‫این دنیا
‫دیگه فقط یه فنگشی داشت.
‫پس برای چی نجاتم دادی؟
‫به خاطر این کارت ازت متشکر نیستم، می‌دونی؟
‫اگر بخوای بری و
‫من رو تنها بذاری، سرزنشت نمی‌کنم.
‫ولی روباه سیاه،
‫تو همیشه داری نقشه‌ی ‫یه چیزی رو می‌کشی.
‫از شر نشان آسمانی نجاتت دادم.
‫متاسفانه، این نشان قلابیه.
‫اگر تو هم بمیری،
‫سرمایه گذاری من به هدر میره.
‫انگار اصلا ممکنه
‫که یه مغز متفکر دیگه ‫بخواد بهم رو دست بزنه.
‫اصلا دوست ندارم رو دست بخورم.
‫برای همین، نباید بمیری.
‫وایسا،
‫یه چیزی رو یادت رفت.
‫اگر بمیرم،
‫هیچ کسی ذات واقعی‌ات رو نمی‌‎فهمه.
‫زندگی کسل کننده میشه.
‫بیا.
‫خیلی به زحمت افتادم که بتونم
‫این سوپ رو برات درست کنم
‫که نجاتت بدم.
‫درست کنی؟
‫این از اون انگورهای فاسد هم ‫سمی‌تره.
‫خانوم فنگ،
‫برای نجات شما،
‫ارباب جوان از نیلوفر برفی هزارساله‌شون ‫استفاده کردن.
‫در حالی که بی‌هوش بودین، ‫زمانی که دارو رو به شما دادن، برگردوندین.
‫- ارباب جوان مجبور شدن اون رو به شما... ‫- ژونگ لی.
‫از کی تا حالا این قدر پر حرف شدی؟
‫باید لبات رو بهم بدوزم.
‫دیگه از اینجا میرم.
‫خودم می‌خورم.
‫نیازی نیست خودت رو آدم خوبی نشون بدی.
‫افراد زیادی نیستن که این فرصت رو ‫پیدا کنن که بهشون دارو بدم.
‫آیا بای فنگشی معروف
‫از داروی تلخ خوشش نمیاد؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»