‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫روباه سیاه،
‫ببینم دقیقاً می‌خوای چیکار کنی؟
‫فکر کردم قراره با ‫خاندان چی همکاری کنیم.
‫ولی الآن حق آقای چی رو ‫گذاشتی کف دستش.
‫چی تو سرته؟
‫هر قدر توی شراکت...
‫...قدرتمندتر باشی،
‫سود بیشتری به‌دست خواهی آورد.
‫گوش کنین، پدر.
‫این...
‫پدر.
‫توی کل شهر یو...
‫...فقط خاندان شانگ...
‫...جرئت می‌کنه پا رو دُم‌مون بذاره.
‫ناگفته نماند که اجنبی هم هست.
‫که گفتی...
‫...خدمتکار اون مرد جوان،
‫تونست با یه ضربه...
‫...ژائو چینگ رو زخمی کنه.
‫له و لورده شد!
‫قیافه‌ی اون مرد چیز خاصی نداشت؟
‫فارغ از اینکه مثل خودم خوش‌قیافه بود...
‫آهان!
‫هاله‌ش.
‫به‌نظر نجیب و باهوش می‌اومد.
‫باید خیلی سخت‌پسند باشه.
‫خدمتکارش...
‫...دختر بی‌خیالی نبود؟
‫پدر، شما اینو از کجا می‌دونین؟
‫بابا، فقط یه خواهش!
‫لطفاً برام اسب بخر!
‫ایناها بابا!
‫همینه. همین اسبه.
‫خودشه! همین منو زد!
‫همین که لباسش عین ماش، سبزه!
‫عه... لباس شما هم که سبزه.
‫عذر می‌خوام.
‫لطفاً به ارباب‌تون اطلاع بدین،
‫که چی یان‌نیان از شهر یو و ‫پسر خیره‌سرش برای عذرخواهی...
‫...تقاضای حضور دارن.
‫می‌دونستن تشریف میارید.
‫به‌نظر...
‫...تصمیم درستی گرفتید.
‫مرد جوان،
‫یک سوال دارم.
‫اگه امروز تصمیم درستی نمی‌گرفتم، چی می‌شد؟
‫با شناختی که از ارباب جوان دارم،
‫اگر رئیس خاندان چی این‌قدر احمق بود،
‫باید جمع می‌کرد و از شهر یو می‌رفت.
‫جرئت داری باز بگو!
‫از این سمت!
‫چی یان‌نیان از شهر یو هستم.
‫من و پسرم برای عذرخواهی ‫به حضور رسیدیم، جناب فنگشی.
‫جناب فنگشی؟
‫پسره‌ی به‌دردنخور!
‫زانو بزن!
‫امیدوارم شما...
‫...از نادانی پسرم بگذرید، جناب فنگشی.
‫چی یان‌نیان، این چجور عذرخواهیه؟
‫برای نشون دادن ارادتم،
‫هدیه‌ای هم براتون آورده‌م.
‫یک‌سوم ثروت خاندان چی.
‫ولی...
‫در عوض چی می‌خواید؟
‫درخواست کوچکی بیش ندارم.
‫در شهر یو دو خاندان سرشناس وجود داره،
‫یکی خاندان چی، و دیگری خاندان شانگ.
‫خاندان شانگ با قرار گرفتن ‫کنار صدراعظم سابق شانگژو،
‫جواز فروش نمک رو در اختیار دارن.
‫طی چند سال اخیر،
‫از هر سمتی ما رو تضعیف کرده‌ن.
‫امیدوارم شما بتونید...
‫...جواز فروش رو برای من بگیرید
‫چنان‌که حاضرم از یک‌سوم ‫ثروت خاندان چی صرف‌نظر می‌کنم.
‫چرا که تاثیر به‌سزایی بر ‫دارایی‌ها و قدرت ما خواهد داشت.
‫قربان!
‫بسیار خب، شما بفرمایید چقدر.
‫نصف ثروتتون.
‫قربان،
‫حرف، حرف شماست!
‫اگر می‌خوای جواز رو برات از ‫خاندان شانگ بگیریم،
‫به اطلاعات نیاز دارم.
‫جواز،
‫در اختیار رئیس خاندان،
‫شانگ یه‌ست.
‫اون سومین روز هر ماه،
‫سری به تالار لی‌فانگ می‌زنه.
‫همین امروزه!
‫مشتاقانه منتظر اخبار خوب از سوی شما هستم.
‫روباه سیاه،
‫تحت تاثیرقرار گرفتم.
‫هم جای شانگ یه رو پیدا کردی،
‫هم نصف ثروت خاندان چی رو بالا کشیدی.
‫ترجیح میدم به خوبی از مغزم استفاده کنم.
‫فعلاً می‌تونی بری.
‫بعداً به تالار لی‌فانگ خواهیم رفت.
‫باشه.
‫قربان،
‫دست و بال‌مون تنگه؟
‫با وجود جنابعالی، همیشه.
‫[تالار لی‌فانگ، شهر یو]
‫اگه دنبال شخص خاصی هستی،
‫پایین بهتر می‌تونی پیداش کنی ها.
‫اینجا وایسادی چیکار؟
‫از بالا بهتر می‌تونم هدفم رو پیدا کنم.
‫اوناهاش.
‫اونجاست.
‫شانگ یه اونه؟
‫[رئیس خاندان شانگ، شانگ یه]
‫چه زیبا و جذاب.
‫اون بانوی زیبا باید جادوگری چیزی باشه.
‫ببین چطور همه رو محو خودش کرده.
‫همه رو، نه.
‫خام‌هاشون رو.
‫گمون نکنم.
‫تو هم همچین بی‌رغبت باشی.
‫صورتت گل انداخته.
‫داغ شدی.
‫عضلاتت گرفته.
‫ضربان قلبت تند شده.
‫وقت تلف می‌کنیم.
‫اجرا رو که دیدی؟
‫آره.
‫قدیما همچین جایی رفته‌م.
‫هر چند هرگز تا به حال...
‫...چنین اجرایی ندیده بودم.
‫حتم دارم هنوز چیزها و جاهای زیادی...
‫...رو ندیدی،
‫بای فنگشی.
‫درست نمی‌گم؟
‫روباه سیاه،
‫آخه مگه بهتر از این میشه؟
‫نگاه به چهره‌شون کن.
‫قرمز واقعاً برازنده‌شونه.
‫عین گل میچرخی
جالب توجه
نگاه هر آدمی رو میگیره
‫جناب شانگ.
‫لطفاً همراه من به اتاق کناری بیاید.
‫بانو هونگ لو هم با شما خواهد بود.
‫- آفرین! ‫- آفرین!
‫می‌بینین؟
‫چقدر نجیب!
‫اونو بپوش.
‫چرا؟
‫برنامه‌ی نمایش
‫اون‌وقت چرا؟
‫مگه نمی‌خواستی درباره‌ی فرقه‌ی روحگیر تحقیق کنی؟
‫شانگ یه، سرنخ‌ته.
‫زود باش بپوشش.
‫روباه سیاه.
‫اگه انتظار داری مثل اونا باشم
‫باید بگم شرمنده‌.
‫خودت با شیوه‌ی کار فرقه‌ی روحگیر آشنایی.
‫تا می‌گیریم‌شون،
‫با سم خودشون رو خلاص می‌کنن.
‫هیچ حرفی نمی‌زنن.
‫باید طوری گولش بزنی،
‫که بی‌اینکه بفهمه،
‫تمام اسرارش رو بهت بگه.
‫وگرنه که هیچی از فرقه‌ی ‫روحگیر دستت رو نمی‌گیره.
‫یادت هم باشه جای جواز...
‫...فروش نمک رو نشونت بده.
‫برای اجرا هم،
‫جفت‌مون می‌دونیم از پسش برمیای.
‫بای فنگشی هر چی ببینه، یادش می‌مونه.
که چی...
‫لعنت بهت روباه سیاه...
‫صبر اتاق بغلی داره لبریز میشه.
‫نمایش؟
‫تا حالا هرگز اجرا نداشتم.
‫پس چون تا حالا انجامش نداده‌م،
‫بهتره کارم عالی باشه.
‫بدون هیچ عیب و نقصی.
‫چرا انقدر طولش می‌ده؟
‫- ببین کجا مونده. ‫- چشم.
‫بانو هونگ لو اومد!
‫جناب شانگ، می‌خواید خدمتکارهاتون ‫هم اجرای من رو ببینن؟
‫جفت‌تون، بیرون!
‫- اطلاعت. ‫- اطلاعت.
‫روباه سیاه قطعاً راهی برای ‫دسترسی به اطلاعاتی که می‌خواست، داشت.
‫ولی عمداً فرستادم این کارو کنم.
‫لعنت بهش.
‫بسیارخب.
‫دیگه کافیه.
‫به قدر کافی دیده‌م.
‫صبور باشید قربان.
‫ارباب جوان، چی، تمام طول اجرا تماشام کردن.
‫یعنی می‌خواید بگید،
‫کار من اونقدرها هم خوب نیست؟
‫نه، اتفاقاً عالیه.
‫ولی از اون مهم‌تر اینه که من...
‫چرا شما هم مثل ارباب جوان، چی،
‫نمی‌شینید و از اجرا لذت ببرید؟
‫ارباب چی که خیلی از...
‫...کار من راضی بودن.
‫انقدر ارباب چی، ارباب چی نکن.
‫مگه کی‌اَن؟
‫گوش کن.
‫خاندان چی به‌زودی از صفحه‌ی روزگار محو میشه.
‫محو میشه؟
‫منظورتون چیه؟
‫امیدوارم بلوف نزنین.
‫من؟ بلوف؟
‫بذار یه‌چیزی نشونت بدم.
‫اینو می‌بینی؟
‫این جواز فروش نمک در شانگژوئه.
‫با این سند،
‫خاندان شانگ روز به روزه ثروتمندتر می‌شه!
‫ولی بازم،
‫شماها دو خاندان سرشناس یو هستین.
‫یه‌چیز دیگه هم هست.
‫من یکی رو دارم که هوامو داره.
‫کی؟
‫فرقه‌ی روحگیر.
‫ما با اونا ارتباط تنگاتنگی داریم و...
‫چه سریع.
‫ناسلامتی ثروتمندترین مرد شانگژوئه؟
‫هرگز اینجوری ندیده بودمت.
‫- فکرش هم نمی‌کردم... ‫- که اینقدر زیبا باشم،
‫هان؟
‫تو کی هستی؟
‫تو نیستی که سوال می‌پرسی،
‫منم که می‌پرسم.
‫فرقه‌ی روحگیر کجاست؟
‫تو که تاجری بیش نیستی.
‫چرا باهاشون همکاری می‌کنی؟
‫جواب بده.
‫شانگ یه.
‫من آدم مهربونی نیستم ها.
‫برای رسیدن به خواسته‌م،
‫از هیچ کاری دریغ نمی‌کنم.
‫چیزی از...
‫...بلعیده شدن توسط مورچه‌ها شنیدی؟
‫نه!
‫نه! نه! نه! نه!
‫بس کنین.
‫اگه می‌خواین بکشینم.
‫شانگ یه.
‫روباه سیاه بدش نمیاد جونت رو بگیره ها.
‫تحریکش نکن.
‫متوجه نگرانی‌ت هستم.
‫می‌ترسی بیان دنبالت.
‫ولی اگه بهمون کمک کنی، فرقه نابود خواهد شد.
‫یه‌کم فکر کن.
‫توی شهر یه شعبه دارن.
‫ولی با حرف نمی‌تونم دقیق ‫جاش رو بهتون بگم.
‫می‌‌تونم نقشه‌ش رو بکشم.
‫خوبه.
‫برو دنبالش.
‫راه افتادی!
‫خودت بهم یاد دادی!
‫ژونگ لی،
‫فنگ که طوریش نمی‌شه؟
‫نگران نباشید ارباب.
‫ارباب جوان همراهشونه. ‫جاشون امنه.
‫اون هیچ احتیاجی به محافظت ‫ارباب تو نداره.
‫خب دیگه وقت خوابه، ارباب هان.
‫وقتی بیدار شین،
‫اونا هم برگشته‌ن.
‫کو تا موقع خواب!
‫راحت بخوابید و نگران چیزی نباشید.
‫باشه.
‫همین‌جاست.
‫حتم دارم افراد فرقه‌ی روحگیر منتظرمونن.
‫حواست باشه طبق دستور من پیش می‌ریم.
‫مبادا...
‫...بی‌گدار به آب بزنی.
‫این دفعه هشت نفرن.
‫آرایش مخفی‌شونه. ‫آرایش روح هشت‌پا.
‫نفست رو نگه دار. ‫گاز سمی‌ـه.
‫برگرد و سم رو از بدنت پاک کن، ‫من میرم دنبالش.
‫دشمنان تاوان حمله به مخفی‌گاه یو رو دادن.
‫وانگ های.
‫ارباب جوان دستور داده که ‫مخفی‌گاه یو رو بازسازی کنی.
‫اطاعت.
‫خوب شدی؟
‫جریان چی‌م رو هماهنگ کردم.
‫حالا کجاست؟
‫فرار کرد.
‫ناامید نباش.
‫هر کسی نقطه‌ی قوتی داره.
‫شاید اون توی فرار کردن خوبه.
‫چیزی از فرقه دستگیرت نشد؟
‫این رو انداخت.
‫طرح عجیبی به‌نظر میاد.
‫نمی‌دونی چیه؟
‫نه.
‫شرم‌آوره.
‫نکنه بازم 1000تا سکه‌ی طلا می‌خوای؟
‫از این خبرها نیست ها.
‫یا بگو،
‫یا تیکه‌تیکه‌ش می‌کنم.
‫فکر نمی‌کنی...
‫...ما خیلی شبیه این طرح باشیم؟
‫بهش میگن ملخ و جیرجیرک.
‫این دو جونور بسیار به هم شبیه،
‫و جدانشدنی‌اَن.
‫ملخ و جیرجیرک؟
‫قصه‌ش چیه؟
‫منم نمی‌دونم.
‫فقط می‌دونم اونقدر قویه که...
‫...زانوی ثروتمندترین مرد یو رو خم می‌کنه.
‫هر چی باشه،
‫ازش سر درمیارم.
‫ملخ و جیرجیرک...
‫فعلاً این به کنار.
‫فرقه‌ی روحگیر برای مدتی ‫سر و کله‌ش پیدا نمی‌شه.
‫تصمیم داری جایی بری؟
‫پو رو برمی‌گردونم به فرقه‌ی تیانشوانگ.
‫بهتره برم وسایلم رو جمع کنم.
‫[شهر یو، شانگژو]
‫خیله‌خب.
‫بالاخره غذا پیدا کردیم!
‫- هنوز بخار ازش بلند میشه. ‫- بعدی.
‫- بگیر. ‫- آقا،
‫اینجا چه خبر شده؟
‫عمارت شانگ آتیش گرفته.
‫عمارتش خاکستر شده.
‫آتیش به خیابون هم رسید.
‫افراد زیادی بی‌سرپناه شدن.
‫دارن به مردم غذا می‌دن. ‫من برم سر و گوشی آب بدم.
‫بفرمایید.
‫- بعدی. ‫- ممنون.
‫آقای فنگ!
‫بیا بریم.
‫حرف بزن.
‫باز چیکار کردی؟
‫زود قضاوت می‌کنی ها.
‫آتیش، عمارت شانگ رو تبدیل به خاکستر کرده.
‫شانگ یه خودش رو سوزونده.
‫یه آتیش بوده و...
‫...کل ثروتش رو به خاک سیاه نشونده.
‫ولی خودسوزی نکرده.
‫خودش فرار کرده.
‫این دیگه کیه؟!
‫تاجرها چه مکارن.
‫حقا که «مکار» صفت برازنده‌ایه.
‫شانگ یه شخص قاطعی‌ـه.
‫سریع دست‌به‌کار شد.
‫خانواده‌ش هم با خودش برد.
‫حداقل سنگ‌دل نیست.
‫به راحتی دست از ثروتش کشید.
‫تصمیمش قابل‌تحسین‌ـه.
‫انگار خیلی چیزها می‌دونی.
‫دیدیش؟
‫مسلّمه.
‫باید می‌دونستم.
‫برای رسیدن به هدفت،
‫دست به هر کاری می‌زنی.
‫هیچی از نظرت دور نمی‌مونه.
‫باید بیشتر حواسم به خودم باشه.
‫اگه این کار رو نمی‌کردم،
‫که اون هی فنگشی که می‌شناختی، نبودم.
‫اینطور که بوش میاد،
‫ثروت خاندان شانگ یه طرف،
‫ثروت خاندان چی هم طرف دیگه،
‫همه رو زدی به جیب.
‫کارت حرف نداره.
‫بعدش هم اینا رو خرج کار خیر می‌کنی،
‫می‌شی آدم خیّر و نیکوکار.
‫هم پوله، هم شهرت.
‫حقا که توی مکر و حیله و شرارت و خودخواهی...
‫...کم از حیوون نداری.
‫چطور روت میشه خودت ‫رو قهرمان بدونی؟
‫مونده‌م مردم بفهمن چه فکری می‌کنن.
‫من هرگز خودم رو شریف و ‫عدالت‌خواه ندونسته‌م.
‫ولی مردم کارهات رو تحسین می‌کنن.
‫در حالی که تو پول رو بهشون ترجیح می‌دی.
‫می‌تونستی همه رو از آتیش نجات بدی.
‫ولی گذاشتی بمیرن، تا بتونی...
‫...اموالشون رو غارت کنـ...
‫محافظ‌های اون شبی...
‫جناب شانگ، می‌خواید خدمتکارهاتون ‫هم اجرای من رو ببینن؟
‫جفت‌تون، بیرون.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫- بیشتر بخور. باید گرسنه باشی. ‫.روباه سیاه نجات‌شون داده -
‫چی شد؟ داشتی می‌گفتی؟
‫مگه نمی‌گفتی من یه آدم بی‌وجدان و سنگ‌دلم؟
‫تو اون محافظ‌ها رو نجات دادی؟
‫خداحافظ.
‫امیدوارم هرگز نبینمت.
‫لعنت به اون روباه سیاه.
‫حتماً فکر کرده...
‫...چقدر احمقم.
‫تو که همراهت پول نداری.
‫- کمک نمی‌خوای؟ ‫- مهم نیست.
‫من که مثل تو نیستم.
‫پول زیاد لازم ندارم.
‫بابت حرف‌هام هم...
‫من بخشیدمت.
‫من...
‫زخمی شده.
‫نگاه کن، یکی دیگه‌م هست.
‫یکی دیگه؟
‫یکیش سیاهه، یکیش سفید.
‫چجوری زخمی شدن؟
‫چی؟
‫یکی برای هر کدوممون.
‫سیاه یا سفید؟
‫من حیوون نگه نمی‌دارم.
‫جفت‌شون زخمی‌اَن.
‫اگه مراقب‌شون نباشی،
‫تلف می‌شن.
‫قسمت‌شونه.
‫باشه.
‫خودم جفت‌شون رو نگه می‌دارم.
‫کسی در جایگاه شما، نمی‌تونه هم...
‫...بی‌مادری رو درک کنه.
‫بریم.
‫درک می‌کنم.
‫وقتی بچه بودم،
‫مادرم رو از دست دادم.
‫- متاسفم، من... ‫- اشکالی نداره.
‫اینجا از هم جدا می‌شیم.
‫مراقب پرنده هم خواهم بود.
‫برو به سلامت.
‫به امید دیدار.
‫خدانگهدار.
‫امیدوارم دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫بریم.
‫[شهر تای، شانگژو]
‫بالاخره رسیدیم به شهر تای.
‫هنوز به فرقه‌ی تیانشوانگ نرسیدیم؟
‫هنوز باید از یه کوه دیگه بگذریم.
‫حتماً گرسنه‌ای. ‫بریم یه‌چیزی بخوریم.
‫مگه تو پول داری؟
‫من تو زندگی قناعت می‌کنم.
‫هنوز یه برگ نقره داریم.
‫به این میگی قناعت؟
‫اصلاً‌ من چرا دنبالت راه افتادم؟
‫این اولین تصمیم اشتباه عمرم بود.
‫تو خرج زندگی‌مون موندیم.
‫بعضی وقت‌ها حتی پول غذا هم نمی‌دی.
‫- آخه... ‫- پول غذا هم نمی‌ده؟
‫- بچه‌ی طفلی رو گشنگی میده. ‫- یواش‌تر.
‫برای چی؟
‫اصلاً بذار داد بزنم!
‫- میوه‌های توی جنگلا رو نخوردیم، که خوردیم! ‫- خب...
‫- آب کثیف نخوردیم، که خوردیم! ‫- چاره‌ای نداشتیم.
‫شب خونه‌ی مردم نموندیم، که موندیم!
‫یا به درخت آویزون شدیم.
‫توی معبد خرابه نموندیم، که موندیم!
‫نه سرپناهی. ‫نه حتی یه روز خوش.
‫چجوریه که بای فنگشی مشهور ‫آه در بساط نداره؟
‫فکر می‌کردم امثال شماها مورد ‫احترامن و پولشون از پارو بالا میره.
‫کاش دنبال هی فنگشی رفته بودم.
‫حتی اگه می‌فروختم هم...
‫...اقلاً خواب و خوراکم...
‫...سر جاش بود.
‫چطوره با...
‫...همین برگ نقره،
‫هر قدر غذا می‌خوای برات بخرم؟
‫این شد یه‌چیزی.
‫بریم.
‫دیدی با من اومدی، بهتره!
‫- همین‌جا بشین. ‫- باشه.
‫چی میل دارید؟
‫دو کاسه نودل.
‫با سرکه و چاشنی.
‫- بسیار خب. ‫- ممنون.
‫بریم.
‫آقا،
‫اونا از کجا میان؟
‫پناهنده‌ها رو می‌گی؟
‫از اهالی شهر لو، یکی از ده شهر چی‌یونن.
‫ده شهر چی‌یون؟
‫مگه اونجا جزو قلمرو خاندان سلطنتی نیست؟
‫دارن از شانگژو به لو نیرو می‌فرستن.
‫به سختی تونستن فرار کنن و...
‫...به اینجا برسن.
‫نیروهای شانگژو دارن به ‫خاندان سلطنتی حمله می‌کنن؟
‫چطور ممکنه؟
‫امپراتور نشان آسمانی رو از دست داده.
‫اونا هم باید دنبال تصاحب ‫تاج و تخت باشن،
‫که نیروهاشون رو به حرکت درآورده‌ن.
‫اگه مسئله، نشان آسمانی باشه،
‫نبردهای سخت‌تری در پیشه.
‫بشین.
‫یه ماهی میشه که...
‫...همین‌جور پناهنده‌ها به این طرف میان.
‫اوایل من و غرفه‌ی نون‌فروشی ‫یه کمکی می‌کردیم،
‫ولی الآن از پس شکم خودمون ‫هم به زور برمیایم.
‫خدمت شما،
‫غذاتون آماده‌ست.
‫بجنب پسر!
‫برو کوفته‌های گوشت رو بیار!
‫آقا، تو رو خدا کمک‌مون کنین!
‫اقلاً به بچه‌م غذا بدین!
‫- تو رو خدا! از گشنگی داره می‌میره! ‫- نداریم!
‫هل نده!
‫آقا!
‫چیکار می‌کنی؟
‫- چیزیت شد عزیزم؟ ‫- مامان!
‫بلند شین.
‫خیر ببینی.
‫- خیر ببینی خانوم. ‫- بلند شین.
‫- خیر ببینی. ‫- پاشو، پاشو...
‫لطفاً بهمون غذا بدین.
‫آقا.
‫- بله. ‫- با این برگ نقره، هر قدر...
‫...میشه، بهشون غذا بده.
‫- ممنون! ‫- خیر ببینی!
‫- بیا اینجا! ‫- ممنون!
‫- بیاین این طرف. ‫- همگی صف شین!
‫- صف شین! هل ندین! ‫- فنگ.
‫- غذا بهت می‌رسه. ‫- هل نده.
‫خیر ببینین.
‫بریم.
‫پولمون تموم شد.
‫اشکالی نداره.
‫می‌دونم بالاخره یه‌چیزی پیدا می‌کنی.
‫تو جنگل میوه هست.
‫بریم بخوریم.
‫قربان.
‫مرز شهر لو جلومونه.
‫در طول مسیر پناهنده‌های زیادی دیدیم.
‫جنگ در لو در حال شدت گرفتنه.
‫مسیر رو تغییر بدیم؟
‫اینجوری یه روز بیشتر طول می‌کشه.
‫نمی‌خوام تو خونه مشکلی پیش بیاد.
‫از شهر لو عبور می‌کنیم.
‫نگرانی شما گره از چیزی باز نمی‌کنه.
‫توی راه به پناهنده‌های ‫زیادی کمک کردیم.
‫هدف شما،
‫نجات مردم بیشتری هست.
‫با شرایط پیش اومده،
‫نمی‌تونیم هم لو رو نجات بدیم.
‫اگه شانگژو لو رو تصرف کنه،
‫جهنمی به‌پا میشه.
‫وضعیت بدیه،
‫ولی از این بدتر هم میشه.
‫حاکم شانگژو آدم احمقی‌ـه.
‫به چالش کشیدن صبر خاندان سلطنتی،
‫حرکت احمقانه‌ای بود.
‫هرگز اجازه نمی‌دم حماقتش...
‫...دنیا رو به نابودی بکشونه.
‫پو.
‫هفت سالت بیشتر نیست ها،
‫هفتاد سالت نیست،
‫که عین پیرمردها یواش‌یواش راه میای.
‫فنگ، تو بازم بهم دروغ گفتی.
‫دروغ نگفتم که.
‫گفتم که... بعد از شهر تای ‫هنوز باید از یه کوه هم بگذریم.
‫پاشو بریم.
‫ولی نگفتی کوهش انقدر بلنده.
‫گشنمه، تشنمه، نا ندارم. ‫نا ندارم راه برم.
‫یعنی اصلاً نمی‌تونی راه بری؟
‫اصلاً نمی‌تونم راه برم.
‫باشه.
‫برات غذا پیدا می‌کنم.
‫همین‌جا بمون، جایی نری ها.
‫یه‌کم هم هیزم جمع کن.
‫تو این دنیا هیچی مفت نیست.
‫باشه.
‫[شهر لو، امپراتوری دادونگ]
‫[شانگ]
‫[شهر لو]
‫به حکمران بگو...
‫...به نفع‌شه که دروازه رو باز کنه.
‫وگرنه بعد از تصرف شهر، خونش رو...
‫...در راه پرچم‌مون می‌ریزم!
‫پیغامم رو مو به مو...
‫...به حکمرانت برسون!
‫[نقشه‌ی دادونگ]
‫با چیزهایی که می‌گی،
‫نمی‌تونیم این نبرد رو پیروز بشیم.
‫حاکم شانگژو 10,000 سرباز فرستاده.
‫ما فقط 3,000 نیرو توی شهر داریم.
‫حتی اگر نهایت تلاشمون هم کنیم،
‫شکست دادنشون کار دشواریه.
‫نشان آسمانی گم شده.
‫و طمع سلطنت، شش ایالت رو دربرگرفته.
‫می‌دونستم همچین روزی میاد.
‫فقط فکر نمی‌کردم...
‫...به این زودی باشه.
‫نه می‌تونیم فرار کنیم،
‫نه تسلیم بشیم.
‫چند تن رو به شهر امپراتوری فرستاده‌م.
‫باید تا جای امکان مقاومت کنیم،
‫تا نیروهای پشتیبانی از ‫شهر امپراتوری برسه.
‫کدوم نیروی پشتیبانی؟
‫ژنرال دونگ شوفانگ 20,000 ‫گارد سلطنتی داره.
‫اونا هرگز به لو نمیان.
‫حتی شده به قیمت جون‌مون،
‫باید از اینجا دفاع کنیم.
‫وگرنه در تاریخ از ما به‌عنوان افسرانی...
‫...یاد خواهد شد که از ترس جونمون ‫فرار کردیم.
‫قربان، یکی برای دیدن‌تون اومده.
‫بازم یه سرباز دیگه اومده...
‫...تا بگه دروازه‌ها رو باز کنم؟
‫بهشون بگو،
‫مردم عادی رو آزاد می‌کنم.
‫ولی سربازها...
‫...با من همین‌جا می‌مونن.
‫قربان، ایشون گفتن از شهر امپراتوری اومده‌ن.
‫از شهر امپراتوری؟ ‫راهنماییش کن داخل.
‫اطاعت.
‫[خاندان آسمانی یو، یو وویوآن]
‫درود، حکمران فِی و ژنرال لیو.
‫چند سرباز با خودتون آوردین؟
‫تنها اومده‌م.
‫شما از شهر امپراتوری نیومدین.
‫کی هستید؟
‫یو وویوآن هستم.
‫تک‌رویی که خود، دنیا رو فرش قدم‌هاش، و دنیایی...
‫...رو به تحسین واداشته و ‫عشق رو در هیچ چیز نیافته.
‫برترین نجیب‌زادگان.
‫چی شما رو به اینجا کشونده؟
‫شهر لو محکوم به فناست.
‫اگر آتش جنگ شعله‌ور شه،
‫شعله‌هاش دامن هر دو طرف رو خواهد گرفت.
‫امیدوارم بتونم حاکم شانگژو...
‫...رو متقاعد کنم تا نیروهاش رو عقب بکشه.
‫می‌خواید تنها برید؟
‫برای مذاکره می‌رم.
‫نه جنگ.
‫یک نفر،
‫کافیه.
‫سرورم.
‫جسد یینگ‌ژو به پایتخت فرستاده شده.
‫می‌دونم.
‫جنگجویان فرقه‌ی تیان‌شوانگ رو محاصره کردن،
‫ولی بای فنگشی خودش رو نشون نداده.
‫نگرانی که اون نشان آسمانی ‫رو برده باشه؟
‫شما اینطور فکر نمی‌کنین؟
‫اون هنگام خطر از یینگ‌ژو محافظت کرده.
‫یینگ‌ژو هم قصد داشته ‫نشان رو به اون بسپره.
‫اگر اون بهش اعتماد کرده،
‫منم بهش اعتماد می‌کنم.
‫ولی اگر یینگ‌ژو رو...
‫...ناامید، و با نشان فرار کرده باشه،
‫کاری می‌کنم تاوانش رو بده.
‫متوجه شدم.
‫جناب وویوآن به شهر یو رفتن.
‫ایشون سعی دارن جلو جنگ رو بگیرن.
‫به‌عنوان برترین نجیب‌زادگان،
‫دیگه کِی می‌خواد بفهمه...
‫...جنگ هرگز تموم نمی‌شه،
‫مگر اینکه...
‫...کشور متحد بشه؟
‫بریم.
‫فرقه‌ی تیان‌شوانگ پشت همین کوهه.
‫خب؟ آشپزی‌م چطوره؟
‫بوش که خوبه.
‫آتیشش رو بیشتر کن.
‫خسته نشی یه‌وقت!
‫زود باش وگرنه از غذا خبری نیست.
‫هان پو.
‫عمداً این کارو نکردم.
‫- ولی... ‫- عمداً این کارو نکردم!
‫همون‌جا وایسا.
‫کی اونجاست؟
‫شمشیرت رو غلاف کن تا ولت کنم.
‫یا شایدم...
‫...باید بشکنمش.
‫شمشیرت رو غلاف کن.
‫میشه ولش کنید، بانو؟
‫نکنم چی؟
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫عذرخواهی.
‫عذرخواهی؟
‫بچه که چیزیش نشده.
‫چون بچه...
‫چیزیش نشده، عذرخواهی نمی‌کنی،
‫هان؟
‫بسیار خب.
‫من آدم‌های زیادی رو کشته‌م.
‫ولی هرگز خون بی‌گناهی رو نریخته‌م.
‫ولی امروز،
‫می‌فهمم ریختن خون بی‌گناه، چجوریه.
‫حالت خوبه، فنگ؟
‫خوبم.
‫چند وقتی میشه حریفی به قدری ‫تو ندیده‌م.
‫سرورم...
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫افراد انگشت‌شماری در...
‫...هنرهای رزمی می‌تونن حریفش بشن.
‫خود منم نتونستم شکستش بدم.
‫تا حالا کسی به وجنات و آراستگی...
‫...روباه سیاه ندیده بودم.
‫چیزی گفتی، فنگ؟
‫با تو بودم.
‫نبینم دیگه بچه‌بازی دربیاری.
‫مبارز ماهری هستید، بانو.
‫میشه اسم‌تون رو بدونم؟
‫همین‌جوری که نمیشه...
‫...اسمش رو به هر غریبه‌ای بگه.
‫حداقل قبلش از من عذرخواهی کنید.
‫مرد جوان،
‫بالاخره باید بدونم،
‫از کی عذرخواهی می‌کنم یا نه؟!
‫اسم من هان پوئه.
‫من یه روز از بای و هی فنگشی ‫پیشی خواهم گرفت.
‫چرا می‌خندی؟ بانویی که اینجاست...
‫خودت رو خجالت‌زده نکن.
‫منم خجالت نده.
‫ساکت.
‫جوانیه و اراده.
‫شاید هم تونست از اونا...
‫...پیشی بگیره.
‫بانو هان،
‫من مسخره‌ش نمی‌کردم،
‫با وجود سن کمش،
‫اراده‌ش رو تحسین می‌کنم.
‫روزی به مرتبه‌ی بزرگی خواهد رسید.
‫بای و هی فنگشی دهه‌هاست ‫در چنین جایگاهی هستن.
‫پیشی گرفتن از اونا...
‫...به حرف نیست.
‫اون اصلاً هم...
‫ساکت.
‫غبار عمر از اونا هم غافل نیست،
‫بالاخره روزی پیر میشن،
‫و یکی دیگه جاشون رو می‌گیره.
‫حالا هم که نمی‌تونیم شکست‌شون بدیم،
‫بهتره بریم.
‫- باشه. ‫- بایست.
‫دیگه چیه؟
‫بازم دعوا می‌خوای؟
‫اربابت برام حریف قدری‌ـه.
‫ولی تو؟
‫شکست دادنت عین آب خوردنه.
‫من، شیائو شوکونگ، هیچ ‫بی‌گناهی رو نمی‌کشم.
‫عذر می‌خوام.
‫شیائو شوکونگ؟
‫آهان.
‫شما و برادر کوچک‌تون،
‫تنها... این بالای کوه،
‫چیکار می‌کنین؟
‫گمونم این شمایید...
‫که نباید اینجا، بالای...
‫...این کوه باشین.
‫تو دومی فردی هستی که...
‫...بعید می‌دونم بتونم شکستش بدم.
‫چطور هرگز اسمت...
‫...به گوشم نخورده؟
‫دومین فرد؟
‫اولیش کیه؟
‫یو وویوآن.
‫[شهر لو]
‫به فرمانده‌ت اطلاع بده،
‫مایلم...
‫...شخصاً ببینمش.
‫چیه؟
‫جنگجویی بین‌تون نیست؟
‫برام حکیم فرستادین؟
‫مرد جوان،
‫فوراً برگرد.
‫من برای مذاکره اومده‌م.
‫مذاکره‌ای در کار نیست.
‫بهتره تسلیم شین!
‫به‌نظر نمیاد تصمیمش با تو باشه.
‫به فرمانده‌ت اطلاع بده.
‫که می‌خوای شخصاً ایشون رو ببینی؟
‫بسیار خب.
‫سرت رو به حضور ایشون می‌برم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»