‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «
‫زود باش.
‫باید دوا رو بخوری.
‫روباه سیاه.
‫فنگشی، مهربون باش.
‫اون حالش خوب نیست.
‫مضطرب بودم.
‫روباه سیاه.
‫دوا رو تموم کنی، ‫برات انجیر می‌خرم.
‫دوا رو بخور.
‫یالا.
‫سرده.
‫خیلی سرده...
‫بانو هوان، پنجره‌ها رو ببند.
‫"بانو هوان"؟
‫اون کیه؟
‫[وایسا ببینم.]
‫[من داشتم سعی می‌کردم جونش رو نجات بدم.]
‫[وجدانم در آسایشه.]
‫بالاخره تبش پایین اومد.
‫اگه تبش پایین نمیومد،
‫آسیب مغزی می‌دید.
‫کی آسیب مغزی دیده؟
‫روباه سیاه.
‫تا حالا توی همچین وضع اسفناکی ندیده بودمت.
‫خودمم غافلگیر شدم.
‫ولی،
‫سرنوشت باهام منصفه.
‫منظورت اینه
‫این حقت بود؟
‫منظورم اینه،
‫من بارها نجاتت دادم.
‫حداقل یه بارم شده باید کمکم کنی
‫که حساب بی‌حساب بشیم.
‫سرنوشت مثل تو حساب کتاب سرش نمی‌شه.
‫ممنونم.
‫حتما حسابی گرسنه‌ای. ‫چیزی می‌خوای؟
‫ولش کن.
‫یه سوپ حسابی
‫با ارزن چینژو
‫و لونه‌ی پرنده برام بپز.
‫همیشه از این فرصت‌ها گیرم نمیاد.
‫زیادی درخواست کردم؟
‫نه بابا اصلا.
‫میوه‌ی جینسنگ
‫و اکسیر حیات هم می‌خوای؟
‫روی کشتی هستی.
‫اینجا خبری از این غذاهای تجملی نیست.
‫در ضمن،
‫بگو بانو هوان جونت
‫هر چی می‌خوای برات بپزه.
‫اگه قبلا نجاتم نداده بودی،
‫صد سال سیاه هم برات آشپزی نمی‌کردم.
‫رئیس.
‫خبری شد؟
‫همه‌جا رو گشتیم،
‫ولی نتونستیم شاهزاده لانشی رو پیدا کنیم.
‫و مجرم چطور؟
‫اون‌ها جسد کسایی که
‫کشتی رو غرق کرده بودن رو پیدا کردن.
‫اون‌ها برای شاهزاده چانگ کار می‌کردن.
‫اعلیحضرت شاهزاده چانگ رو احضار کردن.
‫شاهزاده چانگ؟
‫غیر ممکنه.
‫دو شاهزاده با همدیگه صمیمی بودن، ‫برای همین شاهزاده چانگ بهش آسیبی نمی‌زنه.
‫جدا از این...
‫چرا اون باید افراد خودش رو
‫برای ارتکاب جرم بفرسته؟
‫ولی با توجه به شرایط،
‫شاهزاده جو از جنگ قدرت برادرهاش ‫سود می‌بره.
‫فورا تحقیقات رو در مورد شاهزاده جو شروع کن.
‫ببین اون ربطی به این جرم داره یا نه.
‫اگه نتونیم شاهزاده لانشی رو پیدا کنیم چی؟
‫- اون... ‫- اون زنده‌ست
‫مگر اینکه ثابت شه مُرده.
‫زود باش.
‫باید قبل از اینکه
‫شاهزاده لانشی برگرده،
‫آماده بشیم.
‫اطاعت.
‫چه توضیحی برای این داری؟
‫امکان نداره.
‫غیر ممکنه.
‫پرسیدم چه توضیحی براش داری؟
‫کسایی که کشتی رو غرق کردن ‫برای تو کار می‌کردن.
‫شما که من رو می‌شناسین، پدر.
‫ملکه فقید من رو بزرگ کردن.
‫من و لانشی همیشه با همدیگه صمیمی بودیم.
‫چرا باید بخوام بهش آسیب بزنم؟
‫حتی اگه من این نقشه رو کشیده باشم،
‫چرا باید همچین مدرک واضحی ‫به جا بذارم؟
‫پدر، یکی داره برام پاپوش درست می‌کنه.
‫این یه توطئه‌ست!
‫مدرک قانع‌کننده‌ست.
‫چطور می‌تونم باورش نکنم؟
‫لانشی ناپدید شده.
‫برام پاپوش درست کردن.
‫پدر، نمی‌بینین
‫کی بیشترین نفع رو از این شرایط می‌بره؟
‫اگه می‌خوای بی‌گناهیت رو ثابت کنی،
‫یا لانشی رو پیدا کن
‫یا مجرم رو.
‫هفت روز وقت داری که پیداشون کنی.
‫بعدش، دیگه رحمی بهت نمی‌کنم.
‫هر چی شما امر کنین، پدر.
‫سپاسگزارم!
‫چیه؟
‫شاهزاده چانگ و شاهزاده لانشی
‫همیشه با همدیگه صمیمی بودن.
‫علاوه بر این،
‫شاهزاده چانگ دلیلی ‫برای شروع جنگ قدرت نداره.
‫اونجوری که من متوجه شدم،
‫مطمئنا شاهزاده چانگ مجرم نیست.
‫خودت خوب می‌دونی من می‌خوام چی رو بدونم.
‫جلوی من خودت رو به اون راه نزن.
‫فورا تحقیقات رو در مورد فنگ جو شروع کن.
‫اطاعت.
‫همین رو فقط داریم.
‫می‌خوای بخور، نمی‌خوای نخور.
‫ظاهرش زیاد خوب نیست،
‫ولی این اولین بارمه که نودل درست می‌کنم.
‫امتحانش کن.
‫آروم بخور.
‫خیلی خوشمزه نودل درست می‌کنی، مامان.
‫شی، یادت باشه
‫توی امپراتوری دادونگ رسمه که
‫روز تولد هر کسی،
‫مادر و بچه‌هاش
‫برای همدیگه یه کاسه نودل ‫آماده کنن.
‫ولی تو هنوز برای آشپزی یاد گرفتن کوچیکی.
‫وقتی بزرگ شدی،
‫برای منم نودل درست می‌کنی، مگه نه؟
‫درست می‌کنم.
‫اگه قابل خوردن نیست،
‫می‌گم بقیه یه چیز دیگه آماده کنن.
‫می‌خورمش.
‫توی این سال‌ها،
‫من فقط غذایی رو که
‫ژونگ لی و چوآن‌یو برام آوردن رو خوردم.
‫تا حالا دستپخت کس دیگه‌ای رو امتحان نکردم.
‫من خانواده‌ی بزرگی دارم.
‫بعد از مرگ مادرم،
‫صاحب نامادری شدم.
‫نگران بود ‫ثروت خانواده رو تصاحب کنم.
‫سر هر چیزی بهم گیر می‌داد.
‫محض احتیاط،
‫چند نفر از قبل غذا رو امتحان می‌کردن.
‫خیلی‌هاشون عاقبت مُردن.
‫برای همین فقط غذایی رو می‌خوردم ‫که ژونگ لی و چوآن‌یو درستش کرده باشن.
‫اینجوری زندگی کردم.
‫این دفعه چی؟
‫این یه موضوع خانوادگیه.
‫[همیشه آدم خودنمایی به نظر میاد،]
‫[ولی حتی اونم لیاقت یذره دلسوزی رو داره.]
‫برات با عمارت سرچشمه ارتباط می‌گیرم.
‫فعلا نه.
‫هنوز مطمئن نیستم کی بهم خیانت کرده.
‫چرا داری از طریق دریا سفر می‌کنی؟
‫خواهران و برادران رزمیم ‫خیلی وقته که کوهستان رو ترک نکردن.
‫می‌خوام دنیای بیرون رو بهشون نشون بدم.
‫خودت رو اذیت نکن.
‫مشخصه ژونگ لی بهت وفاداره.
‫به اون شک نداشته باش.
‫راستی،
‫بانو هوان خدمتکارمه.
‫از بچگی بهم خدمت کرده.
‫من که نمی‌شناسمش.
‫چرا به خودت زحمت می‌دی ‫برام توضیح بدی؟
‫پدر گذاشته فنگ چانگ بره؟
‫چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫الان چی؟
‫تو که گفتی مو لای درز نقشه نمی‌ره
‫و پدر هرگز به من شک نمی‌کنه!
‫عالیجناب، حتی اگه بهتون شک کنه،
‫مدرک لازم داره.
‫هر کسی که توی این نقشه ‫دخیل بود رو کُشتم.
‫عالیجناب، آروم باشین.
‫هنوز هیچی اعلام نشده،
‫برای همین شما باید توی اقامتگاهتون بمونین.
‫وانمود کنین از هیچی خبر ندارین.
‫جسدش رو پیدا کن.
‫تا جسدش پیدا نشه، ‫خیالم راحت نمی‌شه!
‫الان که داریم حرف می‌زنیم، ‫افرادمون دارن پایین رودخونه رو می‌گردن.
‫تو هم همینطور!
‫اطاعت، می‌رم.
‫[قصر سلطنتی یونگژو]
‫[با آرزوی بهترین‌ها ‫برای تولد سی سالگی‌تون، پدر.]
‫[از طرف پسرتون، لانشی]
‫لانشی رو پیدا کردین؟
‫خبری ازش نشد؟
‫نه.
‫ولی شاهزاده لانشی ‫حتما صحیح و سالم پیدا می‌شن.
‫به نظرت کار کیه؟
‫اعلیحضرت شما باید بهتر بدونین.
‫من جرأت نمی‌کنم حدسی بزنم.
‫تقریبا 20 سال شده.
‫[با آرزوی بهترین‌ها ‫برای تولد سی سالگی‌تون، پدر.]
‫اون‌ها دارن هر چیزی رو که
‫اون سال‌ها به سرم اومد رو تجربه می‌کنن.
‫این کارِ سرنوشته.
‫این رو بذار کنار.
‫شاهزاده لانشی!
‫اینجا رو بگردین.
‫اطاعت.
‫شاهزاده لانشی!
‫پدر.
‫- پدر. ‫- پیداش کردین؟
‫نه.
‫پدر!
‫- پدر! ‫- ولم کن!
‫ولم کن!
‫- ولم کن! ‫- پدر!
‫پدر!
‫پدر...
‫ملکه،
‫من ناامیدت کردم!
‫نه...
‫آسمان،
‫تو بی‌انصافی.
‫این بی‌عدالتیه!
‫من، رن روسونگ، ‫هرگز اعتقادی به سرنوشت نداشتم!
‫من باید شاهزاده لانشی رو ببینم،
‫چه مُرده و چه زنده!
‫بگردین!
‫جسدش رو پیدا کردی؟
‫عالیجناب هنوز بیدارن، ‫برای همین شام آوردم.
‫شام نمی‌خورم. گورت رو گم کن!
‫اطاعت.
‫اون نیست.
‫بگردین. برید!
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫این همه سر و صدا برای چیه؟
‫تقریبا 20 ساعته خوابیدی.
‫وقتشه بیدار بشی.
‫دوات رو بخور.
‫بدم نمیاد یذره انجیر بخورم.
‫وقتی پیاده شدیم، یذره برات می‌خرم.
‫الان کجاییم؟
‫نمی‌دونم.
‫تا حالا به رودخونه‌ی لیان نیومده بودم.
‫از پنجره بیرون رو نگاه می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫تو...
‫یالا.
‫کی پشت دره؟
‫- برو. ‫- من...
‫زود باش دیگه.
‫فنگشی، منم.
‫پس...
‫ما الان کجاییم؟
‫بندر لونگتو.
‫بندر لونگتو؟
‫به زودی به پایتخت یونگژو می‌رسیم.
‫بریم یه دوری بزنیم؟
‫حتما.
‫جیورونگ، به همه بگو ‫داریم از کشتی پیاده می‌شیم.
‫یه مقدار تدارکات آماده کنین.
‫چشم.
‫[ نوشیدنی]
‫خودت بخور.
‫من غذایی که غریبه‌ها ‫درست کرده باشن رو نمی‌خورم.
‫غذای کثیف ایمنی بدنت رو بالا می‌بره.
‫به علاوه، تو تازه خوب شدی.
‫شکر قهوه‌ای به تجدید قوا کمک می‌کنه.
‫اینجوری به بقیه غذا می‌دی؟
‫انقدر ایراد نگیر.
‫[اقامتگاه نجیب‌زادگان]
‫از این طرف.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫لطفا اینجا منتظر بمونین.
‫مشتری محترم.
‫آسمان تیره و خاک زرد، ‫به مانند یشم یکپارچه خالص.
‫ساقه‌های آسمانی و شاخه‌های زمینی، ‫دریای لاجوردی تاثیرگذار است.
‫عدد 9 بهشتی.
‫به مانند کوه متبرک است، ‫به دنبال مسیری به سوی عدالت.
‫قربان، همراهم به طبقه‌ی بالا بیاین.
‫می‌دونستم.
‫چون یه چیزی توی سرته ‫اومدی اینجا.
‫فقط هرگز فکرش رو نمی‌کردم ‫خانه یشم معروف
‫در واقع مخفیگاه عمارت سرچشمه باشه.
‫ارباب جوان،
‫خوشحالم که حالتون خوبه.
‫پیغامم رو برسون.
‫به زودی به پایتخت یونگژو برمی‌گردم.
‫اطاعت.
‫امر دیگه‌ای ندارین، قربان؟
‫نظرت در مورد ظاهرش چیه؟
‫بانویی با زیبایی خیره‌کننده.
‫گُل گفتی.
‫روباه سیاه، تو کارت رو اینجا تموم کردی ‫و منم شکمم رو سیر کردم.
‫بیا راه بیفتیم.
‫- بریم. ‫- وایسا.
‫من دهه‌ها تاجر بودم.
‫صداقت مهم‌ترین بخش شغلمه.
‫من حرفی جز حقیقت نمی‌زنم.
‫شک دارم.
‫اگه انقدر صادق بودی،
‫چرا نگفتی رداش
‫زمین تا آسمون
‫با خیره‌کننده بودن فاصله داره؟
‫قربان، این رو که می‌شه درست کرد.
‫بی یون و بی شوئه،
‫به بانویی که اینجاست
‫بهترین لباسی که داریم رو بدین.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫نه.
‫روباه سیاه، معنی این کارها چیه؟
‫می‌خوام برای دخترخاله‌ام ‫لباس جدید بخرم.
‫سایزش مثل توئه.
‫- فکر کن داری بهم لطف می‌کنی. ‫- ولی من...
‫من... ولی...
‫بانو، باهامون بیاین.
‫زود باشین، بریم.
‫- باهامون بیاین. ‫- باهامون بیاین.
‫این از پارچه جناغی برفی درست شده.
‫چیه؟
‫هیچی. همین عالیه.
‫باشه.
‫لباس رو نگه دار.
‫من و دخترخاله‌ام سلیقه‌مون مثل همه.
‫چیزی که استفاده شده باشه رو ‫نمی‌پوشیم.
‫خانه یشم در ظاهر یه مسافرخونه‌ست،
‫ولی یه خونه‌ی امن هم هست.
‫رمز عبور رو که یادته؟
‫اگه مشکلی پیش اومد و به کمک نیاز داشتی،
‫به یکی از شعبه‌های خانه یشم برو ‫و رمز عبور رو بگو.
‫می‌تونی تا 1000 برگ نقره، ‫هر چی بخوای برداری.
‫دخترخاله نداری، نه؟
‫اگه می‌خوای بابت نجات جونت ‫ازم تشکر کنی،
‫می‌تونستی برام نوشیدنی بخری.
‫چرا این همه به خودت زحمت دادی ‫که برام لباس بخری؟
‫خب، از لطفت ممنونم.
‫اما لباس تجملی به دردم نمی‌خوره.
‫لباسم کجاست؟
‫گفتم بسوزوننش.
‫روباه سیاه!
‫الان دیگه فقط خاکستر ازش مونده.
‫بازم لباست رو می‌خوای؟
‫تکون نخور.
‫توی زندگی همیشه پست و بلندی وجود داره.
‫باید یاد بگیری باهاشون کنار بیای.
‫چرا وقتی می‌تونی
‫با لباس خوب خریدن ‫و نوشیدنی خوب خوردن
‫احساس بهتری داشته باشی، ‫روی عرشه وایسی
‫و زیر نور ماه غرق بشی؟
‫می‌بینی؟
‫سنجاق سر قشنگی نیست؟
‫قشنگه،
‫- ولی با نوشیدنی... ‫- در نیارش.
‫بذار روشنت کنم.
‫سنجاق سر رو ندی جاش نوشیدنی بگیری.
‫هدیه‌ی خودمه.
‫واسه تو چرا مهمه؟
‫نمی‌تونی جلوم رو بگیری.
‫وگرنه پسش بگیر.
‫[جیژو]
‫بالاخره برگشتی.
‫سفر به مشکل برخورد.
‫خب؟
‫دوشیزه فنگشی چطوره؟
‫همونطور که گفتی،
‫اون عجیب‌ترین بانوی جهانه.
‫شنیدم
‫تنهایی باهاش توی کوهستان تیانژی ملاقات داشتی.
‫رفتارت عوض شده.
‫چطور؟
‫هوانگ چائویی که من می‌شناسم
‫فقط به امو حکومتی اهمیت می‌ده.
‫ولی الان، در مورد قصر "ما"
‫یا نبرد شهر لو چیزی نپرسیدی.
‫فقط سراغ بای فنگشی رو گرفتی.
‫تو که همه‌ چیز رو ‫توی نامه بهم گفتی.
‫خواست من رو ببینه،
‫چون تو بهش یه چیزی گفته بودی.
‫گفتی من اولین کسی بودم ‫که شکستت دادم.
‫اون خوشش نیومده دومین نفر باشه.
‫برای همین خواست باهام رقابت کنه.
‫از بای فنگشی همین انتظار می‌رفت.
‫خب، کی برنده شد؟
‫دوستش داری؟
‫به نظر من فقط آدم جالبیه.
‫اما الان، تو یه رقیب داری.
‫منظورت هی فنگشیه؟
‫جناب فنگ
‫چون قرار بود ‫توی کوهستان تیانژی ببینمش،
‫اومد بهم هشدار بده.
‫کی به هی فنگشی اهمیت می‌ده؟
‫راستی، یهو احضارت کردم
‫چون باید یه چیزی رو ‫برام تایید کنی.
‫نگهبان‌ها.
‫بله.
‫بهم گفته شده این نشان آسمانی جعلیه.
‫جعلیه.
‫مطمئنی؟
‫کسی عوضش کرده؟
‫شنیدم هی فنگشی رو ‫توی کوهستان شوآن دیدن
‫و حتی بای فنگشی رو نجات داده.
‫اون عوضش نمی‌کنه.
‫داری می‌گی
‫یینگژو به‌خاطر یه نشان جعلی مُرده؟
‫یه نشان جعلی
‫یینگژو رو کُشته؟
‫نظرت
‫در مورد این موضوع چیه؟
‫تا این لحظه،
‫فقط یه راه وجود داره.
‫به طور رسمی اعلام نشده،
‫ولی شاهزاده لانشی
‫به احتمال زیاد ‫برای همیشه ناپدید شدن.
‫چی‌وو،
‫باید آماده باشین.
‫من هرگز باور نمی‌کنم ‫که شاهزاده لانشی مُرده باشه.
‫با همچین توطئه‌های کوچیکی ‫نمی‌شه جونش رو گرفت.
‫اگه اون زنده‌ست،
‫چرا نیومده خونه؟
‫بانو.
‫یه پیغام از خانه یشم اومده.
‫نشان ویژه‌ی شما روی نامه‌ست.
‫جرأت نمی‌کنم خودم بازش کنم.
‫به قایق بیشتری نیاز داریم.
‫قایق‌های بیشتری به اونجا بفرستین.
‫افراد بیشتری رو بفرستین.
‫عالیجناب، ‫هر چیزی که داشتیم رو فرستادیم.
‫شاهزاده لانشی ‫ده روزه که ناپدید شده...
‫برای فنگ جو کار می‌کنی؟
‫مطمئنم واقعا می‌خواستی ‫لانشی بمیره.
‫نه، عالیجناب.
‫بازم بگردین.
‫بازم بگردین!
‫پیداش کنین!
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫لانشی، تو کجایی؟
‫برای پیدا کردن برادرم لانشی،
‫پدر زمان تنبیه‌ام رو کوتاه کرده.
‫پدر حسابی نگران لانشیه.
‫من مژدگانی رو سه برابر می‌کنم.
‫باید لانشی رو پیدا کنیم.
‫عشق عالیجناب به شاهزاده ‫واقعا متاثرکننده‌ست.
‫عالیجناب.
‫- به کارت برس. ‫- الساعه.
‫جسد شاهزاده لانشی رو پیدا کردیم.
‫- واقعا؟ ‫- برید و خودتون ببینین.
‫بریم.
‫عالیجناب، نگاه کنین.
‫عالیجناب، ‫صورتش یذره باد کرده،
‫ولی خال قرمز روی آرنجش
‫و پینه‌های روی دستش ‫که به‌خاطر نوشتن ایجاد شدن،
‫کاملا بهش می‌خوره.
‫حتی هیکلشون هم یکیه.
‫چند تا راهب بیار ‫و یه مراسم مناسب براش بگیر.
‫- ولی عالیجناب... ‫- این آیین مذهبیه.
‫زحمت زیادی نداره.
‫طبق برنامه‌ریزی پیش می‌رم.
‫"موفق نشدیم برادرم لانشی رو پیدا کنیم.
‫من نگران و آشفته‌ام.
‫حاضرم از دارایی شخصیم
‫برای خیریه و آیین مذهبی بودا هزینه کنم
‫تا مردم برای برادرم دعا کنن.
‫امیدوارم پدر این اجازه را به من بدهند."
‫عشق شاهزاده جو به برادرش
‫واقعا تحسین‌برانگیزه.
‫از وقتی شاهزاده لانشی ناپدید شده،
‫بالای 10 هزار نفر بسیج کردیم ‫که دنبالشون بگردن.
‫ولی حتی هنوزم پیداشون نکردیم.
‫اگه سرنوشت‌شون همینه،
‫چرا برنامه‌ی شاهزاده جو رو اجرا نکنیم ‫و برای شاهزاده لانشی دعا نکنیم؟
‫شاید اینجوری شانس بهتری ‫برای پیدا کردن شاهزاده لانشی داشته باشیم.
‫خیلی خب.
‫تعداد گروه جست‌وجو رو نصف کنین.
‫در مورد بقیه‌ی مسائل هم،
‫طبق برنامه‌ی فنگ جو پیش می‌ریم.
‫اعلیحضرت، من اعتراض دارم.
‫ما می‌دونیم که شاهزاده جو ‫به برادرشون اهمیت می‌دن،
‫ولی مردم و مقامات
‫شایعاتی رو ‫در مورد تنش بین شاهزاده‌ها شنیدن.
‫اگه تعداد گروه جست‌وجو رو ‫به نصف کاهش بدیم،
‫می‌ترسم مردم فکر کنن
‫اعلیحضرت فقط به شاهزاده جو ‫عنایت دارن.
‫اون‌ها فکر می‌کنن
‫که شاهزاده جو دارن نقش بازی می‌کنن ‫تا ترحم اون‌ها رو به دست بیارن
‫و بعدش جای وارث رو تصاحب کنن.
‫چه اهانتی!
‫من باور دارم شاهزاده جو ‫انسان درستکاری هستن،
‫ولی شایعاتی در حال پخشه.
‫می‌تونیم خیر کنیم ‫و مراسم دعا برگزار کنیم،
‫ولی نه به اسم شاهزاده جو.
‫خب، پس کی باید میزبان این مراسم باشه؟
‫معلومه، اعلیحضرت.
‫دو روز دیگه تولد گوآن‌یینه.
‫اعلیحضرت می‌تونن ‫عود به معبد گوآن‌یین پیشکش کنن
‫و جلوی مردم مناجات بگن.
‫مردم متوجه عشق شما ‫به فرزندانتون می‌شن
‫و به شما یقین پیدا می‌کنن.
‫با این برنامه موافقم.
‫شاهزاده لانشی ‫اولین فرزند ملکه‌ی اول فقید هستن.
‫با یه مراسم بزرگ‌تر
‫راحت‌تر می‌شه ‫افراد شهر امپراتوری رو متقاعد کرد.
‫پنج ایالت دیگه نمی‌تونن از این موضوع استفاده کنن ‫تا بهمون تهمت بزنن.
‫- موافقیم. ‫- موافقیم.
‫نامه‌ی امروز شاهزاده جو
‫با دستورِ کار نسبتا آشکاری همراه بود.
‫همه‌مون می‌دونیم که اون و شاهزاده لانشی ‫چشم دیدن همدیگه رو ندارن.
‫اولش، اون از خستگی از حال رفت،
‫و الان داره خیر می‌کنه.
‫مهم نیست بقیه چه باوری دارن.
‫مهم اینه که اعلیحضرت باور دارن ‫که شاهزاده جو بی‌گناهه.
‫ما شاهزاده لانشی رو از دست دادیم.
‫وزیر فنگ، الان امیدتون
‫به شاهزاده چانگه؟
‫من بانویی بیش نیستم.
‫خیلی برام مهم نیست.
‫هر کسی که روی اون تخت بشینه
‫به کمک من و شما نیاز داره.
‫درست می‌گم؟
‫خبرهای خوب؟
‫هم خبر خوب و هم خبر بد.
‫خبر بد اینه که
‫پدرم از اتفاقی که برام افتاده خبر داره.
‫اما به‌خاطرش ناراحت نشده.
‫خبر خوب اینه که،
‫برادر بزرگ‌ترم نگرانمه.
‫چوآن‌یون، چوآن‌یو و عمارت سرچشمه
‫بهم خیانت نکردن.
‫مجرم کیه؟
‫برادر کوچیک‌ترم که از یه مادر دیگه‌ست.
‫جنگ قدرت توی یه خانواده ثروتمند.
‫می‌شه از روی این سرگذشت ‫یه رمان نوشت.
‫قهرمان‌های داستان همینن دیگه.
‫اون‌ها بعد از اتفاق‌های بد ‫جون سالم به در می‌برن و قوی‌تر می‌شن.
‫امیدوارم یادت نره ‫که کی جونت رو نجات داد.
‫یونگژو همین جلوئه.
‫می‌خوای یه سری بزنی؟
‫می‌تونم بهت نشونش بدم.
‫برای اومدن به اینجا از راه فرعی اومدیم.
‫بهتره که زودتر بفرستیم‌شون خونه.
‫به علاوه،
‫وقتی برسی یونگژو
‫سرت شلوغ می‌شه.
‫بهتره مزاحمت نشم.
‫فنگشی!
‫فنگشی، خبر بد.
‫لانگ‌هوآ امروز از اتاقش بیرون نیومده.
‫دو بار در اتاقش رو زدم، ‫ولی جواب نداد.
‫برای همین در رو از جا کندم.
‫اون بیهوش شده
‫و الان تب داره.
‫بریم معاینه‌اش کنیم.
‫اونجوری که از نبضش مشخصه، ‫نتونسته با آب‌وهوای اینجا سازگار بشه.
‫حصبه گرفته.
‫می‌تونم علائم حیاتیش رو ثابت کنم.
‫ولی،
‫به طبیب نیاز داریم.
‫بیا به پایتخت یونگژو بریم.
‫بهترین طبیب اونجا رو براش میارم.
‫همچنین می‌تونم ‫یه سرپناه موقت براتون فراهم کنم.
‫وقتی حالش خوب شد،
‫می‌تونین به راهتون ادامه بدین.
‫خیلی خب، می‌ریم اونجا.
‫ممنونم.
‫جیورونگ، به بقیه بگو وسایل رو جمع کنن. ‫قراره توی پایتخت بمونیم.
‫- چشم. ‫- برو.
‫[یونگژو]
‫طبیب، حالش چطوره؟
‫طبیب،
‫خیلی وخیمه؟
‫به موقع درمان شد.
‫اگه به موقع نمی‌رسیدین،
‫اون می‌مُرد.
‫ممنونم.
‫سفر زمینی سریع‌تر بود،
‫ولی ما به‌جاش با کشتی اومدیم.
‫اگه زمینی سفر می‌کردیم،
‫اونم بیمار نمی‌شد.
‫- دقیقا. ‫- من از فنگشی خواستم
‫که از طریق دریا سفر کنیم.
‫همه‌ی مسئولیتش با من.
‫الان وقت حرف اضافه نیست.
‫لانگ‌هوآ باید خوب بشه.
‫گو یو،
‫قبل از اینکه راه بیفتیم، ‫استاد من رو مسئول کرد.
‫یادت رفته؟
‫طبیب...
‫ده دوز دوا تجویز می‌کنم.
‫هر دوز می‌شه دو برگ نقره.
‫دو برگ نقره؟
‫می‌خواین نجاتش بدین یا نه؟
‫مسیرهای جریان ریه ‫و قلبش باید درمان بشن.
‫تا چند روز آینده نمی‌تونه حرکت کنه.
‫مهم‌تر از همه، ده روز یا بیشتر ‫باید به خوبی استراحت کنه.
‫وگرنه در آینده بیماریش عود می‌کنه.
‫اینجوری تا آخر عمرش اذیت می‌شه.
‫فهمیدم. به توصیه‌تون عمل می‌کنیم.
‫ده دوز رو می‌خوایم.
‫خیلی خب.
‫جیورونگ، با طبیب ‫دوا رو بگیر.
‫ممنونم.
‫فعلا توی پایتخت یونگژو می‌مونیم.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫برگرد اتاقت.
‫نمی‌خوام گو یو رو ببینم.
‫بین شاگردان مرد ‫اون از همه بهتره.
‫وقتی استاد نیست،
‫اون باید مسئول باشه.
‫اما به‌جاش من انتخاب شدم.
‫عادیه که ناراحت باشه.
‫حق با توئه.
‫تو رهبر آینده‌ای.
‫باید قلب بخشنده‌ای داشته باشی.
‫من نمی‌خوام رهبر باشم.
‫دردسرش زیاده.
‫وقتی استاد برگرده، ‫دوباره به سفرم ادامه می‌دم.
‫کلی سر دوای لانگ‌هوآ هزینه کردیم.
‫هنوزم باید روزها ‫توی یونگژو بمونیم.
‫هیچ پولی برامون نمونده.
‫من و جیورونگ داشتیم در مورد این حرف می‌زدیم
‫که چطوری پول بیشتری در بیاریم.
‫تو نگران پول نباش.
‫من یه راهی پیدا می‌کنم.
‫برو استراحت کن.
‫چشم.
‫[نمی‌دونم استاد حالش چطوره.]
‫[اون هرگز بهم نگفته بود]
‫[که رهبری یه فرقه انقدر سخته.]
‫[و روباه سیاه هم همینطور.]
‫[امیدوارم حالش خوب باشه.]
‫شاهزاده جو فکر می‌کرد ‫که عالیجناب حتما مُردن.
‫برای همین
‫نقشه کشیدن با استفاده از یه جسد
‫مرگ شما رو ثابت کنن.
‫مغز متفکر این توطئه وانگ یوآنه.
‫فنگ جو از خیانت وانگ یوآن باخبره.
‫اون دوست داره همه‌چی رو به نام خودش بزنه.
‫اگه لازم باشه، ‫خطر هم می‌کنه.
‫برای همین وانگ یوآن رو ‫کنار خودش نگه می‌داره.
‫با هوشی که فنگ جو داره،
‫حتی اگه پدرم حقیقت رو بفهمه،
‫اون می‌تونه راحت قسر در بره.
‫برادر کوچیک‌ترم خائنه.
‫شاید به نظر برسه ‫که به بایلی وابسته‌ست،
‫ولی اگه من بتونم نقش بازی کنم،
‫پس اونم می‌تونه.
‫فنگ جوی عزیزم
‫نباید دست کم گرفته بشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «