‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «
‫مغز متفکر این توطئه وانگ یوآنه.
‫فنگ جو از خیانت وانگ یوآن باخبره.
‫اون دوست داره همه‌چی رو به نام خودش بزنه.
‫اگه لازم باشه، ‫خطر هم می‌کنه.
‫برای همین وانگ یوآن رو ‫کنار خودش نگه می‌داره.
‫با هوشی که فنگ جو داره،
‫حتی اگه پدرم حقیقت رو بفهمه،
‫اون می‌تونه راحت قسر در بره.
‫برادر کوچیک‌ترم خائنه.
‫شاید به نظر برسه ‫که به بایلی وابسته‌ست،
‫ولی اگه من بتونم نقش بازی کنم،
‫پس اونم می‌تونه.
‫فنگ جوی عزیزم
‫نباید دست کم گرفته بشه.
‫اما با این حال،
‫عالیجناب تونستن ‫سر از توطئه‌اش در بیارن، مگه نه؟
‫خوش‌شانسم
‫که توی دوران سخت
‫تو به کمکم اومدی.
‫باعث افتخارمه
‫که عالیجناب ‫انقدر بهم اعتماد دارن.
‫هر چی نباشه، خاندان فنگ ‫فقط به فرمانروای آینده کمک می‌کنه.
‫طبیعتا، برای خدمت بهشون ‫هر کاری بتونیم می‌کنیم.
‫یعنی انقدر بهم مطمئن هستی، وزیر فنگ؟
‫عالیجناب از نظر نظامی،
‫استراتژی و مهارت جنگی ‫کاملا تبحر دارن.
‫به جز عالیجناب ‫کی می‌تونه صاحب تاج و تخت بشه؟
‫وقتی برای بار اول همدیگه رو ملاقات کردیم، ‫متوجه استعداد واقعی‌تون نشدم.
‫دیگه اون اشتباه رو
‫تکرار نمی‌کنم.
‫بعد از این اتفاق،
‫خاندان فنگ
‫افتخارِ خدمت به عالیجناب رو داره؟
‫مگه خاندان فنگ الان هم
‫داره همین کار رو نمی‌کنه؟
‫عالیجناب، قدم بعدی‌تون چیه؟
‫از فاجعه بزرگی جون سالم به در بردم.
‫وقتشه دوباره پدرم رو ببینم.
‫پسرم، لانشی،
‫فرزند بانوی اولمه.
‫اون فرهیخته، آماده، ‫خالص و خردمنده.
‫اتفاق شومی
‫اون رو به آب انداخت.
‫ما روزها گشتیم، ‫ولی چیزی پیدا نکردیم.
‫من...
‫بسیار غمگینم.
‫باشد که اجدادمون در بهشت
‫پسرم رو هدایت کنن ‫که صحیح و سالم برگرده.
‫اون به تازگی افرادی رو برده بود ‫که خاکریزِ رودخونه لیان رو تعمیر کنن.
‫- آخه کی... ‫- و اون تازه...
‫راسته که می‌گن ‫آدم‌های خوب عمرشون کوتاهه.
‫- واقعا. ‫- برادرم به کمک نیاز داره.
‫قلبم در عذابه.
‫مایلم مانند پدرم
‫600 هزار کیلو برنج بابت دعا
‫برای برادر دومم اهدا کنم.
‫شاهزاده جو خیلی مهربون و دلسوزه.
‫واقعا.
‫تنها شاهزاده‌ایه که امروز اومده.
‫شنیدم ملکه فقید ‫خودش شاهزاده چانگ رو بزرگ کرده.
‫ولی اینجا نمی‌بینمش.
‫گزارش!
‫- اعلیحضرت. ‫- چیه؟
‫حرف بزن!
‫جسد شاهزاده لانشی پیدا شده.
‫پدر.
‫جسد رو بیار.
‫اطاعت.
‫جسد رو بیارین!
‫[یونگ]
‫اعلیحضرت.
‫بهتره شما نبینین.
‫جسدش دیگه قابل شناسایی نیست.
‫اعلیحضرت.
‫شاهزاده لانشی ‫به اقامتگاهشون برگشتن.
‫چی گفتی؟
‫شاهزاده لانشی ‫به اقامتگاهشون برگشتن.
‫منظورت اینه شی هنوز زنده‌ست؟
‫دعای خیر آسمان و خدایان ‫پشت عالیجنابه.
‫بعد از اینکه توی آب غرق شدن،
‫ماهیگیرها نجاتشون دادن.
‫افرادمون تونستن پیداشون کنن.
‫الان عالیجناب ‫به اقامتگاهشون برگشتن.
‫- الان می‌رم ببینمش. ‫- اطاعت.
‫پیدا کن این کیه
‫و اصلا داستان از چه قراره!
‫[یونگ]
‫[استعداد درخشان]
‫عالیجناب، سرمای شدید بدنتون ‫هنوز کامل درمان نشده.
‫هنوز نیازه که دوا مصرف کنین.
‫ممنونم، طبیب سلطنتی.
‫لطفا همراهم بیاین ‫که نسخه رو بنویسین.
‫بابت زحمات‌تون ممنونم.
‫دیگه از حضورتون مرخص می‌شم.
‫اعلیحضرت تشریف‌فرما می‌شوند.
‫درود، پدر.
‫زود بلند شو.
‫بدنت چطوره؟
‫حالت خوبه؟
‫طبیب گفت
‫که فقط سرماخوردگیه.
‫چیز جدی‌ای نیست.
‫شما رو نگران کردم.
‫مزخرف نگو.
‫تو پسرمی.
‫معلومه که نگرانت می‌شم.
‫به نظر حالت خوب نیست.
‫این کار رو می‌کنیم.
‫می‌گم طبیب توی اقامتگاهت بمونه
‫که مراقب سلامتت باشه.
‫ممنونم، پدر.
‫به‌خاطر مردم
‫خیلی عذاب کشیدی.
‫پاداش خوبی بهت می‌دم.
‫ممنونم، پدر.
‫امیدوارم در پاداش دادن
‫و مجازات کردن افرادی که لایق هستن ‫عادلانه رفتار کنین.
‫افرادی که
‫بهت صدمه زدن رو پیدا می‌کنم
‫و مطمئن می‌شم که به شدت مجازات بشن.
‫می‌دونی ممکنه کار کی بوده باشه؟
‫یه سری سرنخ دارم.
‫بهم بگو.
‫تازه از خطر مرگ نجات پیدا کردم.
‫نمی‌خوام به‌عنوان کسی شناخته بشم ‫که قصد آسیب به برادر خودش رو داره.
‫سرنخ‌هات نشان از کی داره؟
‫برادر کوچیکم،
‫فنگ جو.
‫مثل اینکه
‫از وقتی غرق شدی سرت شلوغه.
‫اصلا برای پدرت احترام قائلی؟
‫لطفا من رو ببخشین، پدر.
‫می‌دونی چقدر نگران بودم؟
‫همین که نجات پیدا کردی
‫به من خبر ندادی.
‫به‌جاش، مشغول این بودی ‫که چطور به حساب برادرت برسی.
‫می‌دونی همین کافیه
‫که بابت فریب دادن امپراتور ‫مجازاتت کنم؟
‫می‌دونم اشتباه کردم.
‫ولی ازتون می‌خوام فنگ جو رو هم ‫به‌خاطر تلاش برای به قتل رسوندن شاهزاده
‫مجازات کنین، پدر.
‫الان داری مجبورم می‌کنی؟
‫داری مجبورم می‌کنی ‫به یک باره دو تا از پسرهام رو مجازات کنم!
‫می‌دونین
‫که من سعی نمی‌کنم
‫با این کار به برادرم ‫تهمت بزنم یا براش پاپوش درست کنم.
‫به تحقیقات ادامه می‌دم،
‫مدرک رو پیدا می‌کنم.
‫پدر.
‫ما پدر و پسریم، حاکم و زیردستیم.
‫بالاتر از رابطه‌ای که داریم،
‫قوانین خاندان و کشورمون قرار دارن.
‫قوانین خاندان و کشور.
‫توی اقامتگاهت بمون ‫و روی بهبودیت تمرکز کن.
‫خودم توجیهت می‌کنم.
‫[یکی از همراهان فنگ جو ‫تلاش کرده به شی صدمه بزنه.]
‫[ممکنه فنگ جو خبر نداشته باشه،]
‫[ولی بازم باید مجازات بشه.]
‫[شی حق داشت ‫اونجوری باهام صحبت کرد.]
‫[توی این سال‌ها ‫با شی خوب رفتار نکردم.]
‫[ولی اگه این موضوع ادامه پیدا کنه،]
‫[پسرهام با همدیگه دشمن می‌شن ‫و خانواده‌ام دیگه رنگ آرامش رو نمی‌بینه.]
‫[دوست ندارم همچین چیزی رو ببینم.]
‫یوآن لو.
‫- بله اعلیحضرت. ‫- دو حکم آماده کن.
‫اطاعت اعلیحضرت.
‫استاد، طی مدتی که در پایتخت یونگژو نبودم،
‫شما به‌جای من به امور رسیدگی کردین.
‫خیلی زحمت کشیدین.
‫خدا رو شکر می‌کنم ‫که عالیجناب صحیح و سالم برگشتن.
‫در ضمن، با کاری که عالیجناب امروز کردن،
‫مطمئنم شاهزاده جو ‫حسابی توی دردسر می‌افتن.
‫من فقط توطئه‌اش رو علیه خودش برگردوندم.
‫حقه‌های پیش پا افتاده‌ی شاهزاده جو ‫در برابر نقشه‌های زیرکانه عالیجناب چیزی نیستن.
‫درسته. اعضای فرقه تیانشوانگ ‫مستقر شدن؟
‫بله.
‫فرقه تیانشوانگ در یونگژو هستن؟
‫به لطف بای فنگشی نجات پیدا کردم.
‫وگرنه ممکن بود دیگه من رو نبینین.
‫نه.
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم تحقیق کنن.
‫با این شرایط،
‫می‌فهمن کارِ ما بوده.
‫وقتشه به پدر جواب بدم.
‫فکر من بود.
‫عالیجناب هیچ ربطی به این موضوع نداشتن.
‫تمام عوابقش رو می‌پذیرم.
‫با کبوتر برای ملکه نامه فرستادم.
‫فهمیدم.
‫برو.
‫"پسر دومم، شاهزاده لانشی، ‫صحیح و سالم برگشته.
‫بسیار خرسندم.
‫بدین وسیله به او ‫لقب شاهزاده یونگ‌پینگ اعطا می‌کنم.
‫او اجازه خواهد داشت ‫که دیوان خود را تاسیس کرده
‫و از راه دور، بر شهر جین و دانگ ‫نظارت کند.
‫همچنین به او 5 هزار خدمتکار اعطا می‌شود.
‫به علاوه، رن چوآن‌یون ‫به‌عنوان ژنرال سواره‌نظام چابک منصوب می‌شود
‫و مسئول ارتش چینگ‌لین می‌شود.
‫رن چوآن‌یو به‌عنوان فرمانده گویونگ ‫منصوب می‌شود.
‫ختم کلام."
‫- ممنونم، اعلیحضرت. ‫- ممنونم، اعلیحضرن.
‫اعلیحضرت از من خواستن
‫پیغام دیگه‌ای رو به عالیجناب برسونم.
‫اعلیحضرت گفتن،
‫"بین زیردست و حاکم، ‫قانون کشور مهم‌تره.
‫بین پدر، پسر و برادر،
‫خانواده در اولویته.
‫باشد که شاهزاده یونگ‌پینگ ‫همیشه این کلمات را به یاد داشته باشن."
‫یادم می‌مونه.
‫دیگه از حضورتون مرخص می‌شم.
‫[گذشت و بی‌طرفی]
‫تکون بخور.
‫[معبد کوهستان نینگ، یونگژو]
‫از صدای ماهی چوبی مشخصه که آشفته‌ای.
‫مادر.
‫[ملکه‌ی یونگژو، بایلی]
‫مادر، خیلی دلم براتون تنگ شده بود.
‫می‌دونی چه اشتباهی مرتکب شدی؟
‫نتونستم از وانگ یوآن محافظت کنم.
‫اون یکی از همراهان قدیمی‌تون بود.
‫اون رو کنارم گذاشتین ‫که بهم کمک کنه.
‫ولی به‌خاطر من مُرد.
‫وانگ یوآن فقط یه خدمتکاره.
‫طبیعیه که خدمتکار ‫برای اربابش بمیره.
‫اشتباهت اینه به محض اینکه ‫فنگ لانشی صحیح و سالم برگشت،
‫به اینجا فرار کردی ‫و توی کوهستان قایم شدی.
‫چطوره روی پیشونیت بنویسی "گناهکار"؟
‫قبل از اینکه از پایتخت برم، ‫بهت چی گفتم؟
‫بهم بگو.
‫گفتین برای دعا ‫به کوهستان نینگ میاین.
‫در ظاهر، ‫به اینجا اومدین تا برای پدر دعا کنین،
‫ولی دارین پنهانی
‫با داییم، مرزبان شون آن، ‫که در مرز شرقی مستقره ملاقات می‌کنین.
‫اگه دایی نینگ بتونه ازمون حمایت کنه،
‫من بیشترین فرصت رو دارم ‫که فرمانروای یونگژو بشم.
‫همچنین بهم گفتین که توی پایتخت ‫نقشه بچینم و خوب کارها رو پیش ببرم
‫و هیچ دردسری درست نکنم.
‫پس کاری که گفتم رو انجام دادی؟
‫اینجا توی کوهستان نینگ، ‫برای تو کلی زحمت کشیدم
‫تا داییت از ما حمایت کنه.
‫با این حال، هنوز کوهستان رو ترک نکرده،
‫بهم خبر رسیده
‫که به فنگ لانشی ‫لقب شاهزاده‌ یونگ‌پینگ داده شده.
‫من اشتباه کردم، مادر.
‫فریب توطئه‌ی فنگ لانشی رو خوردم.
‫فنگ لانشی قابلیت‌هاش رو پنهان کرد
‫و بالای ده سال وانمود کرد که بی‌عرضه‌ست.
‫حتی من رو فریب داد.
‫در حیله‌گری
‫تو به گرد پاش هم نمی‌رسی.
‫بله.
‫می‌دونم ناراحتی.
‫ولی به موقعش ‫باید به شکست اعتراف کنی.
‫اعتراف به شکست
‫از روبه‌رو شدن با مرگ راحت‌تره.
‫پدرت فقط جون وانگ یوآن رو گرفت.
‫این یعنی تو هنوز یه فرصت داری.
‫اگه می‌بازی، راه برنده شدن رو پیدا کن.
‫ازت نمی‌خوام
‫فقط در برابر فنگ لانشی برنده بشی.
‫ازت می‌خوام
‫روی تخت سلطنتی بشینی ‫که یه روزی پدرت نشست.
‫می‌فهمم.
‫وانگ یوآن مُرده.
‫به بقیه نیاز داری که بهت کمک کنن.
‫چند نفری رو در نظر دارم.
‫چقدر خوب بلدی آدم بشناسی؟
‫کسی به اسم لی جیاشان دارم ‫که بهم خدمت می‌کنه.
‫از وانگ یوآن محتاطتر ‫و وظیفه‌شناس‌تره.
‫اون رو کنار خودت نگه دار.
‫ممنونم مادر.
‫بدون شما سردرگمم، مادر.
‫یه مادر به فکر بچه‌اشه.
‫کارم اینجا تموم شده.
‫برو و آماده شو.
‫باید برگردم.
‫همیشه سالم ‫و پربرکت باشین، مادر.
‫دیگه می‌رم، مادر.
‫[صومعه چینگ‌یین]
‫من، لی جیاشیان، ‫به عالیجناب درود می‌فرستم.
‫مادرم در موردش بهم گفته.
‫از الان به بعد، تو به من خدمت می‌کنی.
‫متوجه شدم.
‫[صومعه چینگ‌یین]
‫کارت خوب بود.
‫تو رو فرستادم کنارش
‫به امید اینکه یه روزی
‫برگردی پیشم.
‫راستش باید بابت این موضوع ‫از فنگ لانشی تشکر کنم.
‫بدون اون نمی‌تونستم ‫از شر وانگ یوآن خلاص بشم.
‫از الان به بعد،
‫بالاخره یکی از ‫دستیاران خودم کنارمه.
‫هر کاری که می‌کنم برای عالیجنابه.
‫حتما یه سری سوال داری.
‫اون مادر واقعیمه. ‫دوستم داره و بهم اهمیت می‌ده.
‫چرا باید همچین کاری در حقش کنم؟
‫جرأت نمی‌کنم سوالی داشته باشم.
‫هر فرمانی بدین، ‫اطاعت می‌کنم عالیجناب.
‫هرگز بهش فکر نکردم.
‫اینجوری نیست که بهش فکر نکرده باشی.
‫فقط جرأت نکردی.
‫گفتم تو یکی از افراد خودمی.
‫برای همین باید از یه چیزهایی خبر داشته باشی.
‫دارم صداقت به خرج می‌دم.
‫ممنونم که بهم اعتماد دارین.
‫مادرم برام نقشه و دسیسه می‌چینه.
‫برای به دست آوردن عنوان حاکم یونگژو.
‫ولی پدرم در اوج قدرتشه.
‫پس وارث حاکم یونگژو شدن ‫به چه دردم می‌خوره؟
‫قدرت که به من نمی‌رسه. ‫مال مادرم می‎شه.
‫آخرش، من فقط یه عروسک خیمه‌شب‌بازی‌ام.
‫- عالیجناب، این کلمات... ‫- چیه؟
‫نباید بگم؟
‫یا اینکه جرأت نمی‌کنی بشنوی؟
‫اگه نمی‌خوای بشنوی، اشکال نداره. ‫می‌تونی برگردی و بری.
‫ولی فقط یه جسد ازت باقی می‌مونه.
‫من سراپا گوشم، عالیجناب.
‫می‌دونی چرا با اینکه ‫با لانشی درگیر شدم
‫پدرم مجازاتم نکرد؟
‫چون اعلیحضرت به عالیجناب ‫بیشتر علاقه دارن.
‫اشتباه می‌کنی.
‫چون از نظر پدرم
‫من یه آدم به درد نخورم ‫که فقط از مادرم فرمان می‌برم.
‫عالیجناب، ‫نباید در مورد خودتون همچین فکری بکنین.
‫کافیه. نیاز نیست چاپلوسی کنی.
‫در حقیقت، اینجوری برام بهتره.
‫نه فقط پدرم.
‫امیدوارم کل دنیا در موردم اینجوری فکر کنه.
‫از خدامه.
‫پس نه تنها به این کارم ادامه می‌دم،
‫بلکه حتی بدتر رفتار می‌کنم.
‫فقط اینجوری
‫لانشی ذات واقعیش رو نشون می‌ده.
‫اینجوری
‫پدرم از اون متنفر می‌شه.
‫عالیجناب، قصد دارین اون‌ها رو به جون هم بندازین ‫و این وسط سود ببرین؟
‫آره.
‫برای همین هر چقدر لانشی ‫بیشتر مهارت‌هاش رو نشون بده،
‫من خوشحال‌تر می‌شم.
‫حالا می‌دونی من چی می‌خوام، مگه نه؟
‫من در خدمت‌تون هستم، عالیجناب.
‫[دادونگ]
‫نقشه چطور پیش می‌ره؟
‫همونطوره که اون مرد گفت.
‫شش ایالت ‫دارن برای نشان آسمانی می‌جنگن.
‫الان وقت و توانش رو ندارن ‫که سربه‌سر ما بذارن.
‫به علاوه، همونطور که اون گفته
‫یکی از سه نشان تقلبی
‫به دست وارث حاکم جیژو، هوانگ چائو، افتاده.
‫جیژو و یونگژو دو ایالت قدرتمند هستن.
‫این موضوع بهمون فرصت داده ‫که جیژو رو هم ضعیف کنیم.
‫این برای خاندان امپراتوری ‫اقبال بزرگیه.
‫پس حالا می‌دونی
‫که اون مرد چه قابلیتی داره.
‫واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫اعلیحضرت.
‫گزارش فوری از جیژو اومده.
‫بده.
‫[ما نشان آسمانی را به دست آوردیم ‫و آن را به شهر امپراتوری می‌آوریم.]
‫چه حرکت خوبی.
‫جیژو واقعا می‌خواد ‫نشان آسمانی رو برگردونه.
‫معنی این چیه؟
‫پدر، حالا باید چی کار کنیم؟
‫چی کار می‌تونیم بکنیم؟
‫حکم می‌دم ‫و 6 ایالت رو احضار می‌کنم
‫تا برای ضیافت به قصر بیان
‫و از جیژو بابت برگردوندن نشان تشکر می‌کنم.
‫من...
‫خودم شخصا بهشون خوش‌آمد می‌گم.
‫اطاعت.
‫[پایتخت یونگژو]
‫فنگ چانگ؟
‫چه زود برگشتی.
‫حتما سفر خسته‌کننده‌ای داشتی.
‫شنیدم به کوهستان نینگ رفتی.
‫مناجات کردی ‫و به ماهی چوبی ضربه زدی.
‫به تو حتما بیشتر سخت گذشته.
‫هنوز خبر نداری، مگه نه؟
‫چند روز پیش، ‫پدر عنوان شاهزاده یونگ‌پینگ رو
‫به لانشی داده.
‫بین ما اون تنها کسیه
‫که این لقب رو داره.
‫از این به بعد وقتی ببینیمش ‫مجبوریم بهش تعظیم کنیم و درود بفرستیم.
‫من مشکلی با این قضیه ندارم.
‫اما فنگ چانگ، تو همیشه می‌خواستی ‫توی همه چیز اول باشی.
‫مطمئنم پذیرفتن این موضوع ‫خیلی برات سخته.
‫چرا باید سخت باشه؟
‫لانشی برادر کوچیک‌ترمه.
‫اصیل‌ترین خون خاندان سلطنتی دادونگ ‫توی رگ‌هاش جریان داره.
‫همین به تنهایی
‫برام کافیه که قبول کنم
‫توی همه‌چی نسبت بهش دوم باشم.
‫قبول می‌کنی؟
‫اون که صحیح و سالم بود.
‫اما خودش رو آفتابی نکرد.
‫گذاشت زیر باد و بارون دنبالش بگردی،
‫بدون اینکه یه پیغام بفرسته.
‫تو اون رو برادر خودت می‌دونی.
‫ولی اونم همین نظر رو ‫در مورد تو داره؟
‫[پایتخت یونگژو]
‫[اقامتگاه شاهزاده یونگ‌پینگ]
‫- عالیجناب. ‫- عالیجناب.
‫[اقامتگاه شاهزاده یونگ‌پینگ]
‫فنگ چانگ.
‫درود بر شاهزاده یونگ‌پینگ.
‫فنگ چانگ.
‫من که وضع سلامتم تعریفی نداره.
‫با این کار عمرم رو کوتاه می‌کنی.
‫الان نگرانی طول عمرت کوتاه بشه؟
‫چرا اون روز که ولم کردی ‫کنار رودخونه دنبالت بگردم
‫نگران نشدی؟
‫فنگ جو این رو گفته، مگه نه؟
‫خوب می‌شناسیش.
‫اما اون اصلا ما رو خوب نمی‌شناسه.
‫بهم سخت نگیر، فنگ چانگ.
‫روزها توی آب بودم.
‫حتما بهت سخت گذشته.
‫اگه خوش‌شانس نبودم،
‫ممکن بود الان من رو نبینی.
‫لانشیِ من خوش‌اقبال و قرین رحمته.
‫فنگ چانگ، بیا بشینیم و حرف بزنیم.
‫شنیدم پدرمون ‫وانگ یوآن رو به مرگ محکوم کرد.
‫اون فقط یه خدمتکاره.
‫پدر بهت لقب داده.
‫دیگه نباید دنبال این قضیه رو بگیری.
‫وگرنه پدر ممکنه...
‫می‌فهمم.
‫شاید این دفعه رو جون سالم به در بردی،
‫ولی تو و فنگ جو رسما با همدیگه ‫اعلام جنگ کردین.
‫باید مراقب باشی.
‫امروز جلوی دروازه‌ی شهر دیدمش.
‫از کوهستان نینگ برگشته بود.
‫این یعنی مادرش هم خبر داره.
‫طولی نمی‌کشه تا برگرده.
‫باید احتیاط کنی.
‫همین کار رو می‌کنم.
‫توی خیلی چیزها خوبی.
‫ولی خیلی به خودت فشار میاری.
‫تو از فنگ جو باهوش‌تری،
‫ولی باید مراقب سلامتت باشی.
‫اینکه فکرت رو درگیر کنی ‫و زیادی نگران باشی برای سلامتیت بده.
‫اگه واقعا می‌خوای باهاش رقابت کنی،
‫باید مراقب سلامتیت باشی.
‫بابت نگرانیت ممنونم.
‫بیشتر مواظبم.
‫خیلی خب.
‫دیدم حالت خوبه خیالم راحت شد.
‫سفر طولانی‌ای داشتی. ‫خوب استراحت کن.
‫من دیگه به اقامتگاهم برمی‌گردم.
‫تو همیشه نگرانم بودی ‫و بهم اهمیت دادی.
‫واقعا ازت ممنونم.
‫به چوآن‌یو دستور دادم که یه هدیه آماده کنه
‫و به نشانه‌ی تشکر
‫به اقامتگاهت بیاره.
‫نگران نباش، فنگ چانگ.
‫هر اتفاقی بیفته،
‫من همیشه همون برادر کوچیک‌تری هستم ‫که با تو بزرگ شده.
‫فنگشی، گو یو یه برگ نقره‌ی دیگه خواسته.
‫ولی دیگه چیز زیادی برامون نمونده، ‫برای همین بهش ندادم.
‫اونم عصبانی شد و رفت.
‫اشکال نداره. ‫گو یو جایی که نباید نمی‌ره.
‫دفعه‌ی بعد اگه پول خواست،
‫بهش بده.
‫یه راهی برای پول در آوردن پیدا می‌کنم.
‫فهمیدم.
‫جناب فنگشی.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫این اقامتگاه مال منه.
‫چرا نیام؟
‫با این لباس‌ها ‫واقعا شبیه یه نجیب‌زاده جوون شدی.
‫اولش تعجب کردم.
‫ولی اون روحیه‌ی خبیثت برگشته.
‫این یعنی حتما اوضاع خانوادگیت ‫خوب پیش رفته.
‫خوب بود.
‫شماها چطورین؟
‫به اینجا عادت کردین؟
‫شرایط لانگ‌هوآ پایدار شده.
‫طبیب گفته چند روز دیگه بیدار می‌شه.
‫این اقامتگاه ‫خیلی هم راحته.
‫همه از اینجا راضی هستن، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫پس برای همین
‫بازم باید ازت تشکر کنم.
‫بازم فقط یه تشکر خشک و خالی.
‫پس دیگه چی می‌خوای؟
‫باهام بیا بیرون.
‫فکر کن اینجوری برام جبران می‌کنی.
‫باید براشون غذا درست کنم.
‫- و... ‫- فصل‌ها عوض می‌شن.
‫به‌خاطر نبودِ تو فصل‌ها از حرکت نمی‌ایستن.
‫نگران نباش.
‫ژونگ لی رو فرستادم ‫که از غذاخوری لان‌یون براشون غذا سفارش بده.
‫اینجا می‌مونه که کمک هم بکنه.
‫امروز دیگه بهونه‌ای نداری ‫که درخواست ارباب جوانمون رو رد کنی.
‫فنگشی، تو برو.
‫ما حواسمون به اینجا هست.
‫هیچ اتفاقی نمی‌افته. مگه نه؟
‫- آره. ‫- برو.
‫باشه، همراهت میام، البته به ناچار.
‫بریم.
‫- این خوبه. ‫- مگه نه؟
‫یونگژو واقعا بهترینه.
‫بهترین شهریه که تا حالا دیدم.
‫حتی مردمی که توی مسیرن
‫حسابی سرخوش و آرومن.
‫امیدوارم ایالت یونگژو ‫همیشه همین جوری بمونه.
‫منم امیدوارم.
‫ازم خواستی امروز باهات بیرون بیام.
‫چیزی توی سرته؟
‫یه برادر بزرگ‌تر دارم.
‫خیلی باهام خوب رفتار می‌کنه.
‫ولی من دارم یه چیزهایی رو ‫ازش مخفی می‌کنم.
‫تا حالا علیه‌اش توطئه چیدی؟
‫معلومه که نه.
‫در این صورت، ساده‌ست.
‫تو فریبش دادی.
‫طبیعیه که ناراحت بشه.
‫فقط باید باهاش حرف بزنی ‫و از دلش در بیاری.
‫وقتی بچه بودم، برادرم رو گول می‌زدم ‫که کمکم کنه و از روی مقاله‌ها بنویسه.
‫سعی می‌کرد من رو بزنه، ‫ولی هرگز واقعا عصبانی نمی‌شد.
‫حالا که شماها برادرین،
‫باید باهاش حرف بزنی
‫و اگه حس بدی داری، ‫سعی کنی چیزی که اذیتش می‌کنه رو برطرف کنی.
‫تکون نخور.
‫چی شده؟
‫یه آشنا دیدم.
‫نمی‌خوام من رو بشناسه.
‫پشت سرت رو نگاه نکن.
‫اون مرد از پشت ‫خیلی آشنا به نظر می‌رسه.
‫شبیه شاهزاده لانشیه.
‫شاهزاده لانشی ‫توی خیابون با یه دختر فرار نمی‌کنه.
‫حتما اشتباه کردی.
‫بالاخره فهمیدم چرا ازم خواستی
‫به عنوان جبران باهات بیرون بیام.
‫خرید کردنت ‫از بانوان جوان هم بیشتر طول می‌کشه.
‫نصف روز شده. ‫خسته نشدی؟
‫چیه؟
‫زالزالک سیخی هم نمی‌تونه ‫جلوی حرف زدنت رو بگیره؟
‫وایسا.
‫تو توی یونگژو به دنیا اومدی.
‫الان دیگه باید به این چیزها عادت کرده باشی.
‫از سرزنده بودن اینجا خوشم میاد.
‫این چیزها اصلا بهت نمیاد.
‫[ولی اولین بارمه که]
‫[با تو اینجام.]
‫چه دریای گل‌ قشنگی.
‫بانو،
‫شاهزاده‌ی دوم‌مون ‫خودش این رو طراحی کرده.
‫اسم شاهزاده‌مون لانشیه.
‫این دریای گل ‫پر از گل‌های مختلفه.
‫فقط این موقع شکوفه می‌دن.
‫یکی از 4 والاترین نجیب‌زاده
‫واقعا ساده و باسلیقه‌ست.
‫من باسلیقه نیستم؟
‫می‌دونی فرق بین تو ‫و جناب لانشی چیه؟
‫کلمه‌ی "لان".
‫همین یه کلمه ‫زمین تا آسمون فرقه.
‫"وعده‌ای به ماندگاری ‫و تغییرناپذیری رایحه‌ی ارکیده.
‫باشد که قلب آدمی ‫به مانند گل وفادار باشد."
‫یه کلمه ‫باعث تغییر بزرگی می‌شه.
‫ولی من شنیدم جناب لانشی ‫وضع سلامتش خوب نیست.
‫امیدوارم شبیه این ارکیده‌ها نباشه.
‫بانو، شاید این گل‌ها ‫برای مدت کوتاهی شکوفه بدن،
‫اما هنر من
‫می‌تونه زیبایی شما ‫و این گل‌ها رو تا ابد حفظ کنه.
‫- واقعا؟ ‫- بله.
‫خیلی خب. لطفا نقاشیم رو بکش.
‫خیلی خب.
‫صبر کنین.
‫من انجامش می‌دم.
‫ممنونم، قربان.
‫با جوهر کمک‌تون می‌کنم.
‫اگه می‌خوای من رو نقاشی کنی، ‫درست انجامش بده.
‫عقده‌ای نباش.
‫فقط بی‌حرکت بشین.
‫مهارت نقاشی‌تون
‫من رو شرمنده می‌کنه، قربان.
‫نظرت چیه؟
‫من خوشگل به دنیا اومدم.
‫یعنی نقاشیم خوب نیست؟
‫چه فرقی می‌کنه.
‫- اون رو بده من. ‫- بده به من.
‫اونجاست.
‫ممنونم، بانو!
‫- ممنونم، بانو. ‫- خواهش می‌کنم.
‫حتما ترسیده.
‫بهتره الان ببرینش.
‫ممنونم.
‫گریه نکن.
‫چی شده؟
‫فکر کنم مچم پیچ خورد. خوبم.
‫زود باش. بیا برگردیم.
‫بشین و بذار یه نگاهی بندازم.
‫تکون نخور.
‫تحمل کن.
‫سعی کن تکونش بدی.
‫الان خیلی بهتر شد.
‫اگه از پسش برنمیای، ‫قهرمان بازی در نیار.
‫از پسش براومدم.
‫- هر کسی می‌تونه بی‌احتیاطی کنه... ‫- نباید به اون پات زیاد فشار بیاری.
‫یالا.
‫من کولت می‌کنم.
‫تو کولم می‌کنی؟
‫پس چی؟
‫با این پا و اون پا کردن
‫فقط وقتم رو تلف می‌کنی.
‫فکر کردی بیکارم؟
‫- قربان. ‫- فقط مچم پیچ خورد. خوبم.
‫قربان، دیگه باید برگردیم.
‫پس من دیگه می‌رم.
‫وایسا.
‫نقاشی.
‫فقط یه نقاشیه.
‫نقاشی؟
‫برو دیگه.
‫دیگه می‌رم.
‫- بیا. ‫- می‌تونم راه برم.
‫دو روز پیش، خبری به دستمون رسید
‫که بانو بایلی ‫در حال بازگشت به قصر هستن.
‫ایشون حتما از اتفاقی که ‫برای شما افتاده باخبر شدن
‫و دیگه نتونستن بیکار بشینن.
‫با توجه به شرایط، ‫اقدامات لازم رو انجام بده.
‫قصدم این بود که برگردونمش.
‫ببینم چی توی آستینش داره.
‫قبل از اینکه اقدامی کنیم، ‫باید صبر کنیم و ببینیم چی می‌شه.
‫نگرانی وزیر فنگ؟
‫بانو بایلی حیله‌گر و زیرکه.
‫فردا موقع خوش‌آمدگویی به ایشون،
‫ممکنه سعی کنه به شما صدمه بزنه.
‫اجازه نمی‌دم همچین اتفاقی بیفته.
‫پس روتون حساب می‌کنم، وزیر فنگ.
‫امروز خیلی سرده.
‫با این حال اعلیحضرت شخصا ‫به استقبال ملکه اومدن.
‫واقعا خیلی به همدیگه علاقه دارن.
‫به نظرم
‫بیشتر به‌خاطر اینه که اعلیحضرت نمی‌خوان
‫ملکه بعد از شنیدنِ
‫ترفیع شاهزاده لانشی ناراحت بشن،
‫برای همین اعلیحضرت دارن این کار رو می‌کنن ‫که از ایشون دلجویی کنن.
‫مراقب حرف‌هاتون باشین، فرماندار لیانگ.
‫شاید ایشون ملکه‌ی دوم باشن، ‫ولی فضیلتشون بی‌همتاست.
‫ملکه به‌خاطر اعطای لقب ‫به شاهزاده لانشی
‫ناراحت نمی‌شن.
‫[آبادانی و صلح جاودان]
‫چقدر دیگه مونده؟
‫تقریبا رسیدیم.
‫- نمی‌تونم ادامه بدم. ‫- بیا. بذار کمکت کنم.
‫یالا.
‫مراقب باش.
‫زود باش.
‫چه خبر شده؟
‫اون شبیه کالسکه‌ی بایلی نیست.
‫فنگ جو، برو یه نگاهی بنداز.
‫اطاعت پدر.
‫کی جرأت کرده مزاحم اعلیحضرت بشه؟
‫فورا برید.
‫چطور جرأت می‌کنین؟ ‫حتی ملکه رو نمی‌شناسین؟
‫- ملکه؟ ‫- ملکه؟
‫- ملکه... ‫- ملکه...
‫درود مادر.
‫- درود علیاحضرت. ‫- علیاحضرت.
‫همگی بلند شین.
‫لازم نیست اینجوری صدام کنین.
‫فقط بانو بایلی صدام کنین.
‫[عمارت کانگ‌یون]
‫اعلیحضرت، ملکه هستن.
‫بایلی؟
‫ملکه اینجان.
‫- ملکه اینجان. ‫- ملکه هستن.
‫درود بر اعلیحضرت.
‫بلند شو.
‫چه خبر شده؟
‫وقتی در کوهستان بودم، ‫شنیدم شی به خطر افتاده.
‫برای همین به درگاه بودا دعا کردم.
‫دعا کردم اگه شی عزیزم صحیح و سالم برگرده،
‫به عنوان مادرش، ‫لباس ساده و بی‌آلایش می‌پوشم
‫و پیاده به پایتخت برمی‌گردم.
‫بودا دعام رو اجابت کرد.
‫توی راه برگشت، با گروهی
‫از قربانیان سیل‌زده روبه‌رو شدم ‫که داشتن برای پناه گرفتن
‫به پایتخت می‌اومدن.
‫می‌دونم اعلیحضرت ‫خیلی به مردم اهمیت می‌دن،
‫برای همین بهشون کمک کردم.
‫مادر، پاتون قبلا آسیب دیده بود...
‫ولی مادر، ‫مگه قبلا پاتون آسیب ندیده بود؟
‫شی، حالت خوبه.
‫خیلی خوشحالم.
‫ملکه، نگرانتون کردم.
‫حالم خوبه.
‫ملکه سفر خسته‌کننده‌ای داشتن.
‫بایلی، سفر خسته‌کننده‌ای داشتی.
‫همین الان باهام به قصر برگرد.
‫بریم.
‫[آبادانی و صلح جاودان]
‫اعلیحضرت، ‫موضوع دیگه‌ای هم هست که باید گزارش بدم.
‫چند وقت پیش،
‫اتفاقی با همسرِ رهبر طایفه‌مون
‫در جویبار یوتان برخورد کردم.
‫در طول صحبتی که داشتیم،
‫فهمیدم مادرشوهر از نسل
‫خاندان شیائو ‫از سلسله قبل هستن.
‫این حقیقت داره؟
‫جرأت نمی‌کنم به اعلیحضرت دروغ بگم.
‫بانو شیائو ثبت شجره‌نامه رو ‫به اتمام رسوندن.
‫چند روز دیگه ‫به پایتخت فرستاده می‌شه.
‫شی، بایلی خیلی ‫به فکرت بوده.
‫خیلی بهت اهمیت می‌ده.
‫ما در یونگژو ‫همیشه برای احترام به والدین ارزش قائلیم.
‫به عنوان قدردانی
‫نباید ایشون رو برسونی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «