‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «
‫چی شده که امروز تشریف آوردین اینجا،
‫صدراعظم رن؟
‫راستش رو بخوام بگم،
‫اومدم
‫در مورد موضوع دوشیزه فنگشی صحبت کنم.
‫شی؟
‫موضوعِ بینِ
‫عالیجناب و دوشیزه فنگشی به گوشم رسیده.
‫شاید فرقه تیانشوانگ مشهور باشه،
‫ولی بازم فرقه‌ای ‫از دنیای هنرهای رزمیه.
‫برای دوشیزه فنگشی سخته
‫که با عالیجناب ازدواج کنن.
‫به علاوه،
‫شنیدم ایشون
‫زندگی آسوده‌خاطری داشتن.
‫مطمئنم ایشون نمی‌تونن
‫به سبک زندگی خاندان سلطنتی عادت کنن.
‫پس از من می‌خواین
‫کمک کنم که از همدیگه جدا بشن.
‫اگه اینجوری پیش برن،
‫اتفاق خوبی نمی‌افته.
‫بهتره از قبل برنامه‌ریزی کرد.
‫به نفع خودشون هم هست.
‫استاد بای، نظرتون چیه؟
‫متوجه
‫منظورتون هستم، صدراعظم رن.
‫ولی،
‫من نمی‌تونم کارهای اون رو کنترل کنم.
‫باید بذاریم جوون‌ها
‫خودشون
‫مسائل خودشون رو حل کنن.
‫استاد بای.
‫هر چی نباشه شما رهبر فرقه هستین.
‫می‌خواین همینجوری ‫دست روی دست بذارین؟
‫دارین می‌گین
‫که چون شاگردم
‫عضوی از دنیای هنرهای رزمیه،
‫به اندازه‌ی کافی ‫برای شاهزاده یونگ‌پینگ خوب نیست.
‫جواب من برای شما اینه.
‫لازم نیست شما
‫نگران باشین.
‫شاید دوشیزه فنگشی
‫توی دنیای هنرهای رزمی مشهور باشن،
‫ولی توی دربار...
‫عذر می‌خوام که رُک حرف می‌زنم.
‫اون بیرون هر چقدر هم ‫قهرمان یا قدرتمند باشه،
‫شهروندی بیش نیست.
‫همه‌ی حرف‌هایی که باید رو زدم.
‫استاد بای، امیدوارم تجدید نظر کنین.
‫بدرود.
‫[باورم نمی‌شه می‌خواست ‫عشقش رو به من اعتراف کنه.]
‫فنگشی، بالاخره برگشتی.
‫چی شده؟ انگار ناراحتی.
‫چی شده؟
‫خب، امروز...
‫امروز صدراعظم رن ‫از جناح جناب فنگ اومد اینجا.
‫لحن حرف زدنش بد بود.
‫خواست استاد تربیتت کنه
‫و دیگه نذاره جناب فنگ رو ببینی.
‫استاد چطوره؟
‫خوبه. درخواستش رو رد کرد.
‫ولی تو...
‫من خوبم.
‫لطفا کار نسنجیده‌ای نکن.
‫باید خوب بهش فکر کنیم.
‫نگران نباش. حواسم هست.
‫بریم.
‫- دوشیزه فنگشی. ‫- ژونگ لی.
‫عالیجناب می‌خوان شبِ جشنواره فانوس ‫کنار رودخونه شما رو ببینن.
‫حتما باید اونجا باشین. ‫دیگه معطل‌شون نکنین.
‫[مثل اینکه هنوز خبر نداره.]
‫حتما، فهمیدم.
‫[اقامتگاه صدراعظم رن، یونگژو]
‫قربان،
‫مهمانی که بیرون هستن ‫می‌خوان این جعبه رو به شما بدن.
‫می‌گن وقتی داخلش رو ببینین، ‫ایشون رو ملاقات می‌کنین.
‫بازش کن.
‫[ابر باران‌زا]
‫نوشیدنی ابر باران‌زا؟
‫این هدیه‌ی ارزشمند رو کی فرستاده؟
‫بگو بیاد داخل.
‫اطاعت.
‫درود، صدراعظم رن.
‫دوشیزه فنگشی، زود تشریف آوردین.
‫حالا که شما این هدیه رو آوردین،
‫می‌خوام پسش بگیرین.
‫صبر کنین، صدراعظم رن.
‫در مورد این نوشیدنی می‌دونین؟
‫به زلالی آبه
‫و به ملایمی ابر باران‌زاست.
‫برای همین اسمش اینه.
‫کاملا درسته.
‫می‌گن بعد از چشیدن این نوشیدنی،
‫فرد حس می‌کنه ‫انگار داره روی ابرها راه میره
‫و باد داره می‌برتش.
‫بهش نوشیدنی تندباد هم می‌گن.
‫می‌دونین
‫این نوشیدنی از کجا اومده؟
‫گفته شده تایین پیر از کوهستان وو ‫شخصا خودش این نوشیدنی رو درست کرده.
‫توی کل دنیا، فقط تعداد کمی ‫از این نوشیدنی وجود داره.
‫لطف کردین ‫که این هدیه‌ی ارزشمند رو برای من فرستادین.
‫فقط برای فرستادن این هدیه
‫به اینجا نیومدم.
‫مسائلی هستن ‫که نمی‌تونم درکشون کنم.
‫شما یکی از مقامات ‫عالی‌رتبه‌ی یونگژو هستین.
‫شما آدم دنیادیده‌ای هستین.
‫این نوشیدنی رو براتون آوردم
‫تا بتونین شک و شبهه‌هام رو برطرف کنین.
‫حرف بزنین.
‫شک‌ و شبهه‌هام
‫همراه این نوشیدنیه.
‫حتما از سفر لانشی ‫به کوهستان وو خبر دارین.
‫بعد از اینکه
‫از خطرات زیادی جون سالم به در بردیم،
‫این نوشیدنی رو به عنوان پاداش بهمون دادن.
‫بگین ببینم،
‫چند نفر توی این دنیا
‫می‌تونه همراه شاهزاده لانشی ‫در برابر این آزمایش‌های خطرناک
‫شجاعت به خرج بده؟
‫چه عاشق ایشون باشین
‫یا چه بخواین باهاشون ازدواج کنین،
‫همیشه وظیفه‌ی والدینه ‫که در مورد ازدواج فرزندشون تصمیم بگیرن.
‫دو خانواده باید هم‌سطح باشن
‫و با همدیگه محترمانه رفتار کنن.
‫چیزی که بوده همیشه درست نیست.
‫از نظر من،
‫عشق یعنی
‫کاری که دوست داریم رو ‫با کسی که عاشقشیم انجام بدیم.
‫زندگی کوتاهه.
‫آدم باید
‫به داشتن نیمه‌ی گمشده‌اش بسنده کنه.
‫حالا شبهه‌ی دومم اینه.
‫به نظرتون
‫افکارم منطقی هستن
‫یا غیرمنطقی؟
‫افکارتون معقوله.
‫ولی به عنوان یه زیردست،
‫وظیفه‌ام اینه ‫که به عالیجناب یادآوری کنم
‫که حواسشون به شرایط باشه.
‫حالا که حرف از شرایط شد...
‫من فقط یه آدم معمولی‌ام.
‫بعد از سال‌ها گشت‌وگذار توی سرزمین ‫به این نتیجه رسیدم
‫که هیچی ابدی نیست.
‫وقتی سلسله‌ای سقوط می‌کنه،
‫یکی دیگه جاش رو می‌گیره.
‫امپراتوری دادونگ در حال سقوطه.
‫به نظر شما
‫یونگژو می‌تونه
‫موقعیتش رو ‫بین شش ایالت حفظ کنه؟
‫به نظرتون شاهزاده لانشی می‌تونه ‫با استفاده از ازدواج مصلحتی
‫جایگاهش رو به عنوان وارث حاکم ‫حفظ کنه؟
‫آخرین شبهه‌ام اینه.
‫من رو ببخشین،
‫نمی‌تونم به شبهه‌های شما پاسخ بدم.
‫ولی به حرفی که زدین فکر می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫در این صورت،
‫دیگه از حضورتون مرخص می‌شم.
‫نوشیدنی رو نگه دارین.
‫[دوشیزه فنگ]
‫[از مسائل دنیا باخبره.]
‫[اون سزاوار شهرتی که داره هست.]
‫[این دفعه پام رو از گلیمم درازتر کردم.]
‫عالیجناب، به اقامتگاهشون رفتم ‫و پیغام رو رسوندم.
‫قبول کرد؟
‫انگار دوشیزه فنگ عجله داشت.
‫شاید یه کاری داشته.
‫ازم خواست برم.
‫جوابِ
‫درست و درمونی نداد.
‫عالیجناب، نگران نباشین.
‫کسی که فرستادم دنبالش
‫گفته اون به اقامتگاه ‫صدراعظم رن رفته.
‫به اقامتگاه استادم رفته؟
‫بله.
‫عالیجناب.
‫برای عذرخواهی اومدم.
‫معذرت خواهی برای چی؟
‫برای آینده‌ی عالیجناب،
‫به اقامتگاه استاد بای رفتم
‫و بهشون هشدار دادم ‫که اجازه نده شاگردش
‫مزاحم شما بشه.
‫یه خانه به دوش از دنیای هنرهای رزمی ‫و شاهزاده‌ای از خاندان سلطنتی
‫به همدیگه تعلق ندارن.
‫- چطور جرأت می‌کنی! ‫- من خودم دست به کار شدم.
‫این کارم اشتباه بود.
‫ولی این موضوع ‫به ازدواج عالیجناب مربوطه.
‫ملکه‌ی فقید ‫شما رو به من سپردن.
‫نمی‌تونم اجازه بدم آینده‌تون رو نابود کنین.
‫اعتماد مادرم این حق رو بهت نمیده ‫که همچین کاری بکنی!
‫بهتون که گفتم،
‫هیچ‌کس حق نداره ‫توی امور مربوط به بای فنگشی دخالت کنه.
‫استاد،
‫همه‌چی رو فراموش کردین؟
‫من هرگز فراموش نمی‌کنم.
‫اما اون یه شهروند معمولیه.
‫در مقایسه با ‫جایگاه والای شما،
‫اون ارزشی نداره.
‫مهم‌تر از همه، عالیجناب ‫به عنوان وارث اعلیحضرت انتخاب نشدن.
‫اگه قبول نکنم ازتون پیروی کنم،
‫ممکنه سعی کنین مزخرفات‌تون رو توجیه کنین!
‫جسارت نمی‌کنم.
‫اشتباهه که یه زیردست ‫از دستور مستقیم نافرمانی کنه.
‫حاضرم مجازات‌تون رو بپذیرم.
‫استاد، شما هرگز انقدر بی‌ملاحظه نبودین.
‫کی به همچین کاری تحریک‌تون کرده؟
‫استاد، می‌تونین برید.
‫عالیجناب.
‫از حضورتون مرخص می‌شم.
‫بانو هوان.
‫فردا صبح،
‫عمارت رو ترک کن.
‫عالیجناب، من اشتباه کردم.
‫نباید بدون اطلاع شما کاری می‌کردم.
‫اما به‌خاطر شما اون کار رو کردم!
‫- برای همین... ‫- کافیه!
‫بهونه نیار.
‫این کارت کمتر از خیانت نبود.
‫عالیجناب.
‫خواهش می‌کنم من رو ببخشین!
‫من اون بیرون جایی رو ندارم.
‫فقط ازتون می‌خوام که بذارین بمونم.
‫فقط همین رو می‌خوام.
‫ژونگ لی، از اینجا ببرش.
‫بهش 100 برگ طلا بده.
‫بفرستش خونه.
‫زود باش.
‫از این خوشت میاد؟
‫نمی‌دونستم استادم
‫به اقامتگاهتون سر زده.
‫از طرف اون معذرت می‌خوام.
‫بهم گفتی بیام بیرون
‫که از طرف اون عذرخواهی کنی؟
‫راستی،
‫دیدن فانوس‌ها
‫توی یونگژو رسمه.
‫بوش عالیه!
‫بوش رو حس می‌کنی؟
‫رایحه‌اش خوبه.
‫اونجا رو ببین.
‫[فقط می‌خوام قلبت مال من بشه]
‫تو این رو آماده کردی؟
‫گفتم بیای
‫چون می‌خوام یه چیزی رو بهت بگم.
‫این فقط بخشیشه.
‫و...
‫عالیجناب.
‫فهمیدم.
‫اگه فوریه، برو به کارت برس.
‫عالیجناب، وقت کمه.
‫بریم.
‫قشنگه.
‫"فقط می‌خوام قلبت مال من بشه."
‫[فقط می‌خوام قلبت مال من بشه]
‫"تا وقتی که مرگ ما رو از هم جدا کنه."
‫چقدر باملاحظه‌ای.
‫جزر و مد بهاری به زودی از راه می‌رسه.
‫یو مینگ آب رو به چینگژو کانال‌کشی کرده
‫تا جلوی طغیان رو بگیره.
‫وارث حاکم چینگژو، شی‌یوئه،
‫نیروهاش رو در 50 "لی" ‫بیرون از شهر لیانگ جمع کرده.
‫یو مینگ درخواست کمک داره.
‫در مورد این شرایط باید چی کار کنیم؟
‫به نظرم
‫این خبر خوبیه.
‫شهر لیانگ جای پرتیه.
‫یو مینگ برای حفظ موقعیتش، ‫ارتش جمع‌آوری کرده.
‫به نظرم نباید بهش کمک کنیم.
‫بهتره بذاریم با همدیگه مبارزه کنن.
‫من با این نقشه مخالفم.
‫با این کار،
‫شاید بتونیم نفوذ یو مینگ رو کم کنیم،
‫ولی مردم شهر لیانگ ‫خیلی عذاب می‌کشن.
‫تا جایی که می‌دونم،
‫کانال‌های آبی یو مینگ
‫نصفه و نیمه ساخته شدن.
‫اگه تا قبل از جزر و مد بهاری،
‫ساختن سد رو تموم نکنن،
‫ممکنه شهر لیانگ رو آب فرابگیره.
‫اگه با نقشه‌ی وزیر وانگ پیش بریم،
‫هر دو طرف ضرر بزرگی رو متحمل می‌شن.
‫وزیر چین، شما چه پیشنهادی دارین؟
‫پیشنهاد می‌کنم
‫به عنوان نیروی کمکی ‫سرباز بفرستیم
‫و از این فرصت استفاده کنیم ‫تا شهر لیانگ رو پس بگیریم.
‫وزیر چین،
‫به نظرت کی برای این کار ‫مناسب‌تره؟
‫اعلیحضرت، ‫شاهزاده یونگ‌پینگ اومدن شما رو ببینن.
‫بگو بیاد داخل.
‫درود پدر.
‫اعلیحضرت زنده باد.
‫راحت باش.
‫به‌خاطر مشکلی که ‫توی شهر لیانگ به وجود اومده اومدی؟
‫بله.
‫خبرها زود می‌رسن.
‫پیشنهادت چیه؟
‫من به شهر لیانگ میرم
‫و اوضاع رو درست می‌کنم.
‫چطوری؟
‫وقتی توی وزارت کار بودم،
‫در مورد نحوه‌ی ساخت سدها ‫مطالعه کردم.
‫برنامه دارم بر اساس شرایط محیطی، ‫بین دو شهر
‫سد بسازم.
‫لطفا یه نگاهی بندازین.
‫اعلیحضرت، اگه این سد تکمیل بشه،
‫می‌تونه یه ارتش 100 هزار نفری رو ‫خنثی کنه.
‫همچنین به نفع مردمم هست. ‫این شاهکار برای نسل‌ها مورد تحسین قرار می‌گیره.
‫اعلیحضرت، نقشه‌ی خوبیه.
‫ولی،
‫اقدام عالیجناب نامناسبه.
‫شاهزاده‌ها نباید پایتخت رو ترک کنن ‫یا شهرهای نظامی رو کنترل کنن.
‫حاکم فقید این قانون رو گذاشتن.
‫شاهزاده یونگ‌پینگ ‫به مردم یونگژو اهمیت می‌دن،
‫ولی شاید
‫ایشون هدف خودشون رو داشته باشن.
‫اونجوری که مشخصه،
‫تمامی سرزمین‌های این ایالت ‫متعلق به اعلیحضرته.
‫شاهزاده یونگ‌پینگ ‫فقط قصد دارن سد بسازن.
‫دنبال چی می‌تونن باشن؟
‫شاهزاده یونگ‌پینگ ‫در وزارت کار بودن.
‫وقتی سیل اومد،
‫عالیجناب شخصا ‫نحوه‌ی ساخت زهکشی رو دیدن.
‫طرح عالیجناب
‫به مصلحت یونگژوئه.
‫فرمانم رو به گوش همه برسونین.
‫شاهزاده یونگ‌پینگ ‫500 سرباز رو با خودش می‌بره
‫و فردا عازم می‌شه.
‫فرمان رو می‌پذیرم.
‫می‌خواد برای کنترل سیل ‫به شهر لیانگ بره؟
‫بله.
‫چرا شاهزاده یونگ‌پینگ ‫باید به همچین جای متروکه‌ای بره؟
‫برای جلوگیری از تقسیم قدرت پادشاهی ‫توسط شاهزاده‌ها،
‫حاکم فقید یونگژو قانونی رو وضع کرد
‫که طبق اون قانون، ‫شاهزاده‌ها فقط توی پایتخت قدرت دارن.
‫ولی اعلیحضرت به‌خاطر فنگ لانشی ‫این قانون رو نادیده گرفت
‫و 500 سرباز بهش داد.
‫این یعنی
‫اون به تنهایی قدرت فرماندهی نیروها رو ‫در شهر لیانگ داره.
‫ولی با این حال،
‫وقتی پای فنون نظامی وسط باشه،
‫ممکنه فنگ لانشی حیله‌گر
‫نتونه از پس فرماندهی ارتش شهر لیانگ بربیاد.
‫[شیون، مرز چینگژو-یونگژو ‫ممکنه سیل بیاد]
‫[توی خونه همه‌چیز روبه‌راهه. ‫نگران نباش. از طرف شیه‌یوئه]
‫[نیروها توی شهر لیانگ مستقر شدن...]
‫[چینگژو داره توی دردسر می‌افته.]
‫شی.
‫استاد.
‫الان باید خواب باشی.
‫استاد، باید به شهر لیانگ برم.
‫[شی]
‫برو.
‫ما توی پایتخت یونگژو منتظر می‌مونیم.
‫چشم.
‫بانو هوان.
‫[آبادانی و صلح جاودان]
‫انتظار نداشتم بدرقه‌ام کنی.
‫عالیجناب به شهر لیانگ رفتن.
‫تا مدتی برنمی‌گردن.
‫عالیجناب مخصوصا نامه‌ای رو ‫به دستم رسوندن
‫و ازم خواستن فرصتی پیدا کنم
‫تا شاهد رفتنت از پایتخت باشم.
‫می‌دونم اشتباه بزرگی کردم ‫و حقمه مجازات بشم.
‫با این حال عالیجناب هنوز نگرانن.
‫از روزی که وارد قصر شدم،
‫هرگز پایتخت رو ترک نکردم.
‫این دفعه اگه برم،
‫نمی‌دونم کِی می‌تونم برگردم.
‫عالیجناب ترتیب همه‌چی رو دادن.
‫ایشون گفتن
‫شما خدمتکار ملکه ییگه بودین.
‫طبیعتا نمی‌ذارن اذیت بشی.
‫برای همین از عمارت سرچشمه خواستن ‫تا توی زادگاهت یه خونه بخرن.
‫همچنین یه مغازه برات فراهم کردن ‫که باهاش امرار معاش کنی.
‫عالیجناب گفتن
‫تو مسئول
‫مخارج اقامتگاه بودی.
‫از پس این مغازه هم برمیای.
‫خدا رو چه دیدی،
‫شاید عالیجناب ‫ازت پول قرض بگیره.
‫پس من
‫مدیریت مغازه رو ‫برای عالیجناب قبول می‌کنم.
‫ایشون همچنین گفتن
‫بدون هیچ محدودیتی زندگی کن.
‫دیگه توی چیزهای دیگه دخالت نکن.
‫وگرنه،
‫نسبت به تو و ملکه ییگه فقید
‫احساس گناه می‌کنن.
‫می‌فهمم.
‫[آبادانی و صلح جاودان]
‫سفر به سلامت.
‫همیشه در امان باشی.
‫[آبادانی و صلح جاودان]
‫از این طرف لطفا.
‫عالیجناب.
‫همه‌چی آماده‌ست؟
‫بله.
‫به دوشیزه فنگشی گفتم ‫به‌خاطر یه موضوع فوری باید برید.
‫خوبه.
‫عالیجناب.
‫به ما قول 500 سرباز زبده دادن.
‫اون‌ها اصلا زبده به نظر نمیان.
‫این‌ها اراذل و اوباشن.
‫بحران شهر لیانگ جدیه.
‫یعنی کی تونسته پا پیش بذاره
‫که زیرآب شما رو بزنه؟
‫بدون اجازه‌ی پدرم
‫کسی جرأت همچین کاری رو نداره.
‫اعلیحضرت؟
‫ایشون چرا باید این کار رو کنن؟
‫به دو دلیل.
‫اون نمی‌خواد جلوی جنگ رو بگیره.
‫می‌خواد شروعش کنه.
‫اگه شهر لیانگ شکست بخوره،
‫بهترین فرصت ‫برای حمله به چینگژوئه.
‫اینجوری دلیلی برای حمله داره.
‫دوما، پدرم بدبینه.
‫اگه سربازهای زبده رو برام بفرسته،
‫ممکنه علیه‌اش شورش کنم.
‫برای همین،
‫باید نیروی نظامیم رو تضعیف کنه.
‫اگه می‌دونستین،
‫چرا قبول کردین برید؟
‫تلاشه که نتیجه رو مشخص می‌کنه.
‫روباه سیاه!
‫دوشیزه فنگ.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫ژولنگ لی رو فرستادم که بهت خبر بده.
‫سریعی.
‫اگه تو بتونی بدون خداحافظی بری،
‫منم می‌تونم قایمکی پشت سرت بیام.
‫به‌خاطر من اومدی.
‫نه.
‫دارم به شهر لیانگ میرم.
‫اونجا کار داری؟
‫یه رازه.
‫راستی، این‌ها سربازهای تو هستن؟
‫مثل یه دزد قایمکی اومدم،
‫ولی هیچ‌کس جلوم رو نگرفت.
‫اون‌ها سربازهام نیستن،
‫ولی می‌شن.
‫شهر لیانگ توی مرز ‫یونگژو و چینگژو
‫در نزدیکی رودخونه نو قرار داره.
‫زیاد زمین زراعی نداره،
‫ولی دشتش وسیعه.
‫برای زمین تمرین عالیه.
‫این سربازها به نظر تنبلن،
‫ولی حس می‌کنم اراده‌شون قویه.
‫این افراد از میدون نبرد ‫جون سالم به در بردن.
‫تحسین برانگیزه.
‫تیزبینی.
‫دستم رو خوندی.
‫ولی بازم، چطوری انقدر ‫در مورد شهر لیانگ می‌دونی؟
‫چند سال پیش اونجا بودم.
‫بیا روراست باشیم.
‫تو می‌دونی قصدم چیه.
‫گفتی نمی‌خوای خودت رو قاطی کنی.
‫کی گفته دارم خودم رو قاطی می‌کنم؟
‫عالیجناب.
‫شاهزاده یونگ‌پینگ پایتخت رو ترک کردن.
‫مطمئنی؟
‫[شاهزاده یونگ‌پینگ ‫عمارت سرچشمه]
‫[و خانه یشم رو اداره می‌کنه.]
‫[هی فنگشی، ‫هویت مخفی فنگ لانشیه.]
‫عالیجناب، چی شده؟
‫عالیجناب.
‫این موضوع مهمیه.
‫به علیاحضرت اطلاع بدیم؟
‫فعلا نه.
‫باید فکر کنم.
‫فنگ لانشی همون هی فنگشی ‫از عمارت سرچشمه‌ست؟
‫این چیزیه که پیشکارِ شاهزاده جو بهمون گفته.
‫احتمالا تاییده شده‌ست.
‫شرارت و حیله‌گری فنگ لانشی قابل تصور نیست.
‫این واقعا ترسناکه.
‫علیاحضرت، اگه اون انقدر قدرتمنده،
‫چطوری باید به حسابش برسیم؟
‫این خوبه.
‫اگه من نگرانم،
‫پس اعلیحضرت هم هست.
‫اون می‌خواد برگ برنده‌اش رو مخفی کنه.
‫پس ما باید یه راهی
‫برای افشا کردنش پیدا کنیم.
‫بارون خیلی شدیده!
‫خیس آب شدم!
‫عقب‌نشینی کنین!
‫با این بارون شدید، ‫بی‌خیال رفتن به شهر لیانگ بشین!
‫من استعفا میدم!
‫- ما استعفا میدیم! ‫- ما استعفا میدیم!
‫من استعفا میدم!
‫- استراحت کنین. ‫- من استعفا میدم!
‫دیگه نمی‌تونم!
‫دیگه نمی‌تونم راه برم!
‫من استعفا میدم!
‫- ما استعفا میدیم! ‫- ما استعفا میدیم!
‫یه مشت آشوبگر.
‫دارین از فرمان عالیجناب سرپیچی می‌کنین!
‫خب که چی؟
‫- من استعفا میدم! ‫- آره! ما استعفا میدیم!
‫کافیه!
‫- عالیجناب. ‫- عالیجناب.
‫راه رفتن روی زمین گِلی سخته!
‫به هم تکیه کنین ‫و از همدیگه حمایت کنین!
‫اگه خسته شدین،
‫به طناب تکیه کنین و استراحت کنین!
‫بلند شین.
‫- بلند شین. ‫- پاشو.
‫من راه رو نشون میدم!
‫بیاین، دنبال عالیجناب برید.
‫- بریم! ‫- بریم!
‫محکم‌تر هل بدین!
‫خب؟ توی پایتخت یونگژو ‫چیزی پیدا کردی؟
‫فنگ لانشی همون هی فنگشی ‫از عمارت سرچشمه‌ست.
‫هر دوشون یکی‌ان.
‫فکر کردم شاهزاده‌های یونگژو ‫برعکس پدرشون، حاکم یونگژو,
‫ارزش وقتم رو ندارن.
‫جناب لانشی مرد متین ‫و حسابگریه،
‫ولی هرگز تهدیدی به حساب نمیاد.
‫ولی به طرز شوکه‌کننده‌ای، ‫فنگ لانشی همون هی فنگشیه.
‫مثل اینکه مبارزه سر این سرزمین
‫قراره جالب‌تر بشه.
‫دقیقا.
‫ولی اگه حاکم یونگژو بفهمه،
‫ممکنه جناب فنگ ‫از خشمش جون سالم به در نبره.
‫وویوآن، با کمک تو موفق می‌شم.
‫بهم گفتن ‫استاد ران بزرگ رو اعدام کردی.
‫آره.
‫فکر کردم جیژو ‫درگیر جدال داخلی نمی‌شه.
‫مثل اینکه هنوزم ‫یه سری آدم بدطینت وجود دارن.
‫حذف استاد ران بزرگ کافی نیست.
‫وویوآن، به کمکت نیاز دارم.
‫چرا انقدر عجول شدی؟
‫شاهدخت چون‌ران از یوژو ‫قصد ازدواج داره.
‫از این فرصت ‫برای ازدواج ایالتی استفاده می‌کنم.
‫ولی قبل از اینکه به یوژو برم،
‫باید به مشکلات داخلی جیژو ‫رسیدگی کنم.
‫تصمیم عاقلانه‌ایه.
‫عالیجناب.
‫اون طرف یه دره‌ی عمیقه
‫که می‌تونیم داخلش پناه بگیریم.
‫بعد از عبور از گردنه‌ی کوه
‫اتراق می‌کنیم.
‫همگی طاقت بیارین!
‫اگه سرعتمون رو کم کنین،
‫خبری از نوشیدنی نیست!
‫عالیجناب.
‫مطمئنین به اندازه‌ی کافی نوشیدنی دارین؟
‫موقع قدم رو کردن نباید نوشیدنی خورد.
‫وقتی به شهر لیانگ برسیم،
‫تا خرخره غذا و نوشیدنی بخورین!
‫- اطاعت! ‫- اطاعت!
‫- ادامه بدین! ‫- ادامه بدین!
‫نه.
‫صخره داره ریزش می‌کنه!
‫فرار کنین!
‫- زود باشین! ‫- فرار کنین!
‫- زود باشین! ‫- زود باشین!
‫بجنبین!
‫- زود باشین! ‫- زود باشین!
‫زود باشین!
‫بجنبین!
‫زود باشین!
‫تکون بخورین!
‫بجنبین!
‫- زود باشین! ‫- بریم!
‫بجنبین! زود باشین!
‫- بجنبین! ‫- زود باشین!
‫زود باشین!
‫- فرار کنین! ‫- فرار کنین!
‫فرار کنین!
‫- فرار کنین! ‫- مراقب باش!
‫فرار کنین!
‫برید.
‫[یوژو]
‫بانوی من،
‫از مطالعات سلطنتی خبر رسیده.
‫به غیر از یونگژو،
‫بقیه‌ی ایالت‌ها پاسخ دادن.
‫گفتن
‫شاهزاده‌هاشون رو ‫برای خواستگاری می‌فرستن.
‫که اینطور.
‫اینم شنیدم
‫که وارث حاکم جیژو، ‫جناب هوانگ چائو هم میاد.
‫شنیدم
‫ایشون فرهیخته و ماهره.
‫به عنوان رکن اساسی جیژو شناخته شده.
‫حتی برخی ادعا می‌کنن
‫که اگه دادونگ سقوط کنه،
‫به احتمال زیاد هوانگ چائو ‫امپراتور جدیده.
‫بانوی من، ‫اگه بتونین با ایشون ازدواج کنین،
‫ممکنه ملکه‌ی آینده بشین.
‫هوانگ چائو؟
‫با اومدن اون،
‫همه‌چی تغییر می‌کنه.
‫چطور؟
‫هوانگ چائو دنیا رو می‌خواد.
‫اگه اون داره میاد،
‫به‌خاطر من نیست.
‫برای یوژوئه.
‫اگه یه همسر معمولی انتخاب کنم،
‫شاید بتونم توی یوژو بمونم.
‫ولی اگه اون بیاد،
‫حتی اگه پدر هم بخواد بمونم،
‫سخت می‌شه.
‫بانوی من، چرا دوست دارین ‫توی یوژو بمونین؟
‫اولین حکمران چینگژو یه ملکه بود.
‫چرا من نتونم؟
‫باید سعی کنم.
‫در این صورت، ‫هوانگ چائو بهترین خواستگار نیست.
‫به راه‌حل نیاز دارم.
‫شنیدم دیروز،
‫یکی به پدرم ‫شاریرا پیشکش کرده.
‫درسته.
‫اعلیحضرت به‌خاطرش ‫به وزیر پاداش سخاوتمندانه‌ای دادن.
‫شاریرا...
‫این فرصت منه.
‫بیاین. نون آماده‌ست.
‫بیاین.
‫اگه عالیجناب پا پیش نمی‌ذاشت،
‫تا الان مُرده بودیم.
‫- آره. ‫- یالا.
‫زندگی‌مون رو مدیونش هستیم.
‫اگه به کمکمون نیاز داره، فقط کافیه بگه.
‫چه بالای کوه و چه توی اقیانوس،
‫بهشون نه نمی‌گیم.
‫- قطعا! ‫- حتما!
‫همه‌تون زیر بارون راه رفتین.
‫لطفا سرما نخورین.
‫عالیجناب این نوشیدنی رو آماده کرده
‫که گرمتون کنه.
‫- ممنونم، عالیجناب. ‫- ممنونم، عالیجناب.
‫در ضمن، عالیجناب گفتن که ‫شما اولین ارتش‌شون هستین
‫که ایشون رو تا شهر لیانگ همراهی می‌کنین.
‫این پیوند خاص خیلی ارزشمنده.
‫عالیجناب تا ابد این لطفتون رو ‫فراموش نمی‌کنن.
‫- چه رهبر خوبی! ‫- چه رهبر خوبی!
‫بهشون نوشیدنی و گوشت بده.
‫- بیاین. ‫- بیاین.
‫- گوشت بخورین. ‫- گوشت بخورین.
‫بیاین. یذره گوشت بخورین.
‫برای اینکه این شعارها رو بشنوی،
‫زخم کوچیکت ارزشش رو داشت.
‫زیاد بهش فکر نکردم.
‫فقط فکر کردم روحیه دادن ‫توی این سفر مهم‌ترین چیزه.
‫به علاوه،
‫اگه بخوام توی شهر لیانگ ارتش جمع کنم،
‫اون‌ها ستون اصلیش می‌شن.
‫طبیعتا باهاشون سخاوتمندانه رفتار می‌کنم.
‫به نظر حیله‌گری،
‫ولی ذات مهربونی داری.
‫یعنی ازم تعریف کردی؟
‫آره.
‫ولی پررو نشو.
‫خیلی خب.
‫امروز اینجا بخواب.
‫من پیش اون‌ها می‌خوابم.
‫این که شب رو با هم‌رزم‌هات سپری کنی، ‫کار قشنگیه،
‫ولی عزت و احترامتم پایین میاد.
‫وقتی فرماندهی یه ارتش رو به عهده می‌گیری، ‫باید درست رفتار کنی.
‫اینم بلدی؟
‫مگه صدمه ندیدی؟
‫اگه ازت بخوام بری،
‫آدم سختگیری به نظر می‌رسم، مگه نه؟
‫پس بمون.
‫من خیلی وقته توی دنیای هنرهای رزمی‌ام ‫و درگیر این قوانین پیش پا افتاده نیستم.
‫تختش نرمه.
‫مطمئنا خوابیدن روش راحته.
‫ولی با شرایطی که تو داری،
‫تخت نرم خسته‌ات می‌کنه.
‫با این اوصاف...
‫من روی زمین می‌خوابم. ‫تخت مال تو.
‫دقیقا.
‫[این سفر نظامی سخت و طولانیه.]
‫[ولی با وجود تو،]
‫[حس می‌کنم دارم بهترین روزهای]
‫[عمرم رو می‌گذرونم.]
‫[یونگ]
‫- نگاه کنین! ‫- نگاه کنین!
‫- چقدر کلاغ سیاه! ‫- چقدر کلاغ سیاه زیاده!
‫چقدر کلاغ سیاه!
‫- این نشونه‌ی بدیه. ‫- قطعا.
‫- دقیقا. ‫- بدشگونه.
‫بدشانسی میاره.
‫اونجا هم هست.
‫اون چیه؟
‫خیلی زیادن!
‫اصلا ما به شهر می‌رسیم؟
‫- چقدر زیادن! ‫- آره.
‫چقدر کلاغ سیاه.
‫این نشونه‌ی خیلی بدیه.
‫اصلا صحیح و سالم ‫به شهر لیانگ می‌رسیم؟
‫کافیه. نفوس بد نزن.
‫چوآن‌یون،
‫به عالیجناب خبر بده.
‫خیلی خب.
‫اینجوری نمی‌تونیم بریم.
‫دقیقا.
‫عالیجناب.
‫سر و صدا برای چیه؟
‫یه دسته کلاغ سیاه عبور کرد.
‫سربازها دیدنش ‫و فکر کردن نشونه‌ی بدیه.
‫کلاغ سیاه؟
‫اون‌ها ترجیح میدن توی کوهستان ‫یا جنگل ساکن بشن.
‫زمستون تازه تموم شده، ‫برای همین کلاغ‌ها دارن دنبال غذا می‌گردن.
‫از آتیش دیشب‌مون
‫کلی غذا اضافه مونده.
‫برای همین اومدن.
‫ولی این روحیه‌مون رو ضعیف می‌کنه.
‫هر چی نباشه، کلاغ سیاه نشونه‌ی بدیه.
‫نه الزاما.
‫دوشیزه فنگ، منظورتون چیه؟
‫با کار دیروزت دلشون رو به دست آوردی،
‫ولی باید احترام‌شون رو هم به دست بیاری.
‫الان فرصتش رو داری.
‫احترام‌شون رو به دست بیارن؟
‫حتی در گذشته قبل از انجام کاری،
‫اول دنبال یه نشونه‌ی خوب می‌گشتیم.
‫چن شنگ و وو گوآنگ ‫داخل ماهی یادداشت قایم می‌کردن.
‫لیو بانگ یه مار سفید رو سلاخی می‌کرد.
‫و حالا شما یه دسته کلاغ سیاه دارین.
‫فرصت خوبی نیست؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از الهام صدر «