‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگرفته از رمانی به همین نام، اثر چینگ لینگ‌یوئه]
‫خواهر!
‫پو!
‫فرمانده، قوای کمکی‌شون رسیده،
‫ولی نیروهای ما هنوز نرسیده‌ن.
‫عقب‌نشینی کنیم و تا فردا صبر کنیم؟
‫عقب‌نشینی!
‫پو؟
‫من رو ببین!
‫خواهر...
‫خواهر.
‫همین‌جام.
‫خواهر همیشه پیش‌ته.
‫از وقتی...
‫...جونم رو نجات دادی،
‫همیشه...
‫...دنبال راهی برای جبران بوده‌م.
‫الآن...
‫...فرصتش دست داد.
‫تقصیر من بود.
‫دیر اومدم.
‫برادر فنگ،
‫لطفاً...
‫...مراقب خواهرم باشین.
‫باشه.
‫خواهر.
‫دیگه نمی‌تونم موقع سفر در دنیای هنرهای ‫رزمی همراهیت کنم.
‫حتی دیگه...
‫نمی‌تونم...
‫کسی هم مداوا کنم...
‫تو دنیای پس از مرگ هم...
‫...با همدیگه...
‫...خواهر و برادر خواهیم بود.
‫آره.
‫هان پو.
‫پو.
‫هان پو!
‫پو!
‫[آرامگاه برادر عزیزمان، هان پو]
‫زندگی میاد و میره.
‫زنده‌ها،
‫نمی‌تونن تا ابد با غم و اندوه زندگی کنن.
‫مطمئنم هان پو هم...
‫...نمی‌خواد اینجوری باشی.
‫ازش پرسیدم...
‫[آرامگاه برادر عزیزمان، هان پو]
‫...بعد از جنگ می‌خواد چیکار کنه.
‫گفت...
‫...می‌خواد یه دواخونه باز کنه.
‫درسته جنگی در کار نیست،
‫ولی بازم هستن کسایی که مریض بشن.
‫اینجوری،
‫می‌تونم مردم رو نجات بدم.
‫اولین بار که همدیگه رو دیدیم،
‫این قد بود.
‫اون‌وقت ببین الآن چه آقایی برای خودش شده.
‫[آرامگاه برادر عزیزمان، هان پو]
‫فکر می‌کردم...
‫...همیشه پیشم خواهد بود.
‫فکر می‌کردم می‌تونم ازش محافظت کنم.
‫ولی...
‫توی جنگ...
‫همه چی عین برق‌وباد می‌گذره.
‫پو، خواهرت حتماً...
‫...آرزوت رو برآورده می‌کنه.
‫[آرامگاه برادر عزیزمان، هان پو]
‫می‌دونم...
‫...نباید چنین حرفی بزنم،
‫ولی امروز...
‫...باید بگم.
‫- سرآپا گوشیم!
‫از الآن به بعد،
‫اگر دیدین داریم شکست می‌خوریم،
‫تا می‌تونید عقب‌نشینی می‌کنید.
‫فهمیدید؟
‫- علیاحضرت! ‫- علیاحضرت!
‫فقط اینجوری...
‫...می‌تونم پیداتون کنم،
‫و نجاتتون بدم.
‫علیاحضرت!
‫ما حاضریم جونمون رو برای شما بدیم!
‫- جان‌نثاریم سرورم! ‫- جان‌نثاریم سرورم!
‫سواره‌نظام مویو جونش رو ‫برای شما میده!
‫نام کوه لویینگ، برگرفته...
‫از نام قهرمانان بسیاریه که اینجا جان دادن.
‫از امروز اسم این کوه، ‫کوه یینگه.
‫خبر!
‫علیاحضرت،
‫ارتش دونگ شوفانگ کمتر از ‫3 لی با اینجا فاصله داره.
‫افراد!
‫همراه من!
‫انتقام خون هم‌رزم‌هامون رو می‌گیریم!
‫و هیچ‌کدومشون رو زنده نمی‌ذاریم!
‫به سوی پیروزی!
‫- به سوی پیروزی! ‫- به سوی پیروزی!
‫پیروزی!
‫فنگ شی‌یون، ملکه‌ی چینگ‌ژو.
‫زیاد درباره‌ت شنیدم.
‫مبارزه‌ی امروزت...
‫...لایق احترام بود.
‫ژنرال دونگ شوفانگ،
‫ارتش‌تون رو یو وویوآن فراهم کرده؟
‫بله.
‫پس خاندان امپراتوری دادونگ هم ‫نقشی داشته.
‫دشمنی بمونه برای بعد.
‫امروز، من و تو...
‫...با هم تسویه حساب می‌کنیم.
‫مبارزه؟
‫با کمال میل!
‫مردن به دستان تو،
‫در چنین روزی...
‫...ارزشش رو داره.
‫هر چند،
‫پیروز نشدی.
‫چون یو وویوآن،
‫می‌دونست میای اینجا.
‫باران توپ بر سرتون خواهد اومد.
‫ده‌ها هزار از سربازانت،
‫همراه من می‌میرن.
‫پو.
‫انتقامت رو گرفتم.
‫فنگشی!
‫ملکه‌ی چینگ‌ژو با من.
‫شما به اردوگاه برین،
‫و به استادم بگین،
‫جلوی وو یوآن رو بگیره.
‫و اگر هوانگ چائو در خطره،
‫پا پیش بذاره.
‫[دادونگ]
‫اعلی‌حضرت،
‫شهروندان رو گروگان گرفتن.
‫[دادونگ]
‫احتمال داره.
‫وویوآن،
‫بهت احتیاج دارم.
‫درود سرورم.
‫خودشه.
‫به یو وویوآن بگو بیاد!
‫حاکم جیژو،
‫به چه حقی ایشون رو به ‫حضور فرا می‌خونی؟
‫اگر شلیک کنی،
‫همه‌ی کسانی که روی برجن ‫به دست تو می‌میرن.
‫پس یو وویوآن پشت این قضایا بوده.
‫سال‌های سال نزدیک من کمین کرده بود،
‫چون تمام دنیا رو برای خودش می‌خواست.
‫حتی ادعا می‌کرد مردم بی‌گناه براش مهمن.
‫دروغ بود. همه‌ش دروغ بود.
‫[دادونگ]
‫حالا چیکار کنیم؟
‫عقب‌نشینی.
‫اطاعت.
‫عقب‌نشینی!
‫من بهت گفتم.
‫اگر یه‌بار نجاتت دادم،
‫بازم نجاتت می‌دم.
‫نمی‌تونی...
‫...بدون اجازه‌ی من بمیری.
‫نمی‌ذارم.
‫از استاد تیان‌جی می‌خوام که نجاتت بده.
‫صبر کن، فنگشی.
‫[تیان‌جی پیر]
‫مطمئنی...
‫...می‌خوای نیروی حیاتت رو با ‫تکنیک برف تیان‌شان،
‫به اون انتقال بدی؟
‫اینجوری فقط...
‫...ده سال دیگه زنده می‌مونی.
‫قبلاً،
‫تنها دلیل زنده بودنم،
‫فرمانروا شدن بود.
‫ولی با دیدن اون،
‫تازه فهمیدم چه چیزی ‫ارزش زندگی کردن داره.
‫همین ده سال هم...
‫...از سرم زیاده.
‫استاد،
‫می‌خوام با نیروی حیات ‫خودم فنگشی رو نجات بدم.
‫میگن باید از بعضی چیزها گذشت.
‫باید گذشت؟
‫...گذشت، تا بعضی چیزها به‌دست آورد.
‫اما از بعضی...
‫...چیزها نمیشه گذشت.
‫درست مثل اون،
‫که هرگز نمی‌تونم ازش بگذرم.
‫از تمام رود رو، همین یک جرئه از او کافی‌ست مرا.
‫از این 3,000 دل‌مشغولی،
‫فقط همین یکی تنگ کرده جا؟
‫که می‌خوام تا ابد اسیرش باشم.
‫لانشی.
‫چیه؟
‫از موهای سفیدم...
‫...خوشت نمیاد؟
‫چطور می‌تونی انقدر احمق باشی؟
‫خدا رو شکر استاد تیان‌جی بود،
‫وگرنه قولم رو می‌شکستم.
‫نظرت چیه؟
‫از قبل...
‫...جاافتاده‌تر شدم یا نه؟
‫فقط متاسفانه،
‫دیگه نمی‌تونم بهم بگی «روباه سیاه».
‫چون دیگه الآن موهام سفیده.
‫برف تیان‌شان، حیات برای دیگری.
‫چند سال از زندگیت رو معامله کردی؟
‫معامله‌ی خوبی بود.
‫استاد تیان‌جی گفت،
‫ده سال دیگه برام مونده.
‫هنوز می‌تونیم از نسیم بهاری لذت ببریم،
‫نیلوفرهای تابستانی رو به نظاره بنشینیم،
‫شبنم پاییزی رو مزه کنیم،
‫و از برف زمستان با هم لذت ببریم.
‫اگر توی این دنیا نباشی،
‫نمی‌تونم بیدار بشم.
‫تمام روزها اسیر کابوس خواهم بود.
‫اونی که خودخواه‌تره،
‫باید زودتر بره.
‫تحمل غم ازدست‌دادن تو.
‫ازم که دلخور نیستی؟
‫من همیشه کنارتم.
‫دیروز اخباری از...
‫...عمارت سرچشمه بهم رسید.
‫هر سه تلاش هوانگ چائو برای ‫گرفتن شهر، با شکست روبه‌رو شده.
‫جیژو 100,000 نفر رو ازدست داده.
‫یو وویوآن با گروگان گرفتن 100,000 نفر از شهروندان،
‫تونسته جلوی هوانگ چائو رو بگیره.
‫سربازها بعد از رسوندن ما،
‫به شهر امپراتوری برگشتن،
‫تا همراه هوانگ چائو مبارزه کنن.
‫افراد زیادی رو از دست داده.
‫یو وویوآن هنوز توی شهر امپراتوریه.
‫باید یه‌جوری جلوش رو بگیریم.
‫چرا این کارها رو می‌کنه؟
‫شاید...
‫...من جوابش رو بدونم.
‫استاد تیان‌جی.
‫درود، استاد.
‫در قدیم مونده که...
‫شش شاهزاده و امپراتوری وِیلی ‫بنیان‌گذار امپراتوری دادونگ بودن.
‫اما شخص هشتمی هم بوده.
‫یو یان‌تیان آسمانی.
‫در واقع اون استاد بقیه بوده.
‫بدون یو یان‌تیان،
‫امپراتوری دادونگی نمی‌بود.
‫اما در آخر،
‫یو یان‌تیان ناپدید شد.
‫در حقیقت امپراتوری ویلی،
‫به خاطر ترس از توانایی‌های یو یان‌تیان،
‫تمام خاندانش رو قتل عام کرد.
‫اما دست تقدیر...
‫...کوچک‌ترین فرزند یو رو زنده نگه داشت،
‫و دودمان یو ادامه پیدا کرد.
‫و سپس،
‫خاندان یو ناپدید شد.
‫یک قرن پیش،
‫خاندان یو، شورشی به‌پا کرد.
‫مهره‌هایی که برات استفاده نداره ‫بنداز دور.
‫امپراتور ویلی چنان...
‫...بی‌رحم بوده که دست ‫به چنین کاری زده.
‫مقصر وضع کنونی دادونگ،
‫اونه و بس!
‫گرچه ممکنه یو وویوآن حق داشته باشه،
‫ولی نه تا این حد که جون ‫مردم بی‌گناه رو به خطر بندازه.
‫سر یه انتقام شخصی،
‫زندگی‌های زیادی رو گرفت،
‫و صلح رو از بین برد.
‫این غیرقابل‌بخششه.
‫بنابراین،
‫برای نجات مردم از جنگ،
‫از غم و اندوه،
‫از اینکه مثل من عزیزی رو از دست بدن،
‫باید جلوش رو بگیریم.
‫بیا همین الآن به شهر امپراتوری بریم.
‫می‌بینم هر دوی شما...
‫...یشم مقدس تای‌یین پیر رو به ارث بردین.
‫این بی‌نظیره.
‫تای‌یین همیشه بهم می‌گفت،
‫زنش رو در میان‌سالی از دست داد،
‫و نتونست این تکنیک رو...
‫...به درجه‌ی اعلی برسونه.
‫وگرنه حتی از منم پیشی می‌گرفت.
‫امیدوارم شماها بتونید روحتون رو ‫به هم پیوند بزنید،
‫و از من و تای‌یین هم پیشی بگیرید.
‫سپاسگزاریم استاد.
‫اعلی‌حضرت!
‫صدراعظم رن و ژنرال چوان‌یون ‫به شهر امپراتوری نفوذ کرده‌ن.
‫دروازه شکسته!
‫خبری از طلایه‌داران رسیده.
‫ژنرال جیوشوانگ و شوئه‌کونگ،
‫سواره‌نظام آسمان‌سوار رو برداشتن ‫به ارتش یونگژو ملحق شده‌ن.
‫قصر امپراتوری محاصره شده.
‫افرادی که تکنیک برف تیان‌شان رو استفاده می‌کنن،
‫بیش از یک دهه عمر نمی‌کنن.
‫باورم نمی‌شه حاکم یونگژو،
‫دچار سرنوشت من شده باشه.
‫خب؟
‫چه حسی داره که روزهات به شماره بیفتن؟
‫اشتباه نکن!
‫من به خواست خودم از زندگیم گذشتم.
‫به خاطر کسی که عاشقشم.
‫کوچک‌ترین دردی برام نداره.
‫یو وویوآن،
‫بدترین اشتباه تو،
‫این بود که جون خیلی‌ها رو ‫به خطر انداختی.
‫یعنی هیچ بویی از آوازه‌ی ‫خاندان آسمانی یو نبردی؟
‫چه جوابی به مردم بی‌گناه داری؟
‫من رو متهم به خیانت می‌کنی؟
‫جد من، یو یان‌تیان،
‫به امپراتور وِیلی و شش شاهزاده کمک کرد،
‫تا سلسله‌ی دادونگ رو تاسیس کنن.
‫امپراتور پیش از به سلطنت رسیدن،
‫مقابل همه سوگند خورد،
‫که این دنیای سراسر صلح رو...
‫...با خاندان یو سهیم میشه.
‫اما حدس می‌زنین بعد از...
‫...رسیدن به سلطنت چیکار کرد؟!
‫تمام خاندانم رو نیست و نابود کرد.
‫حتی از بچه‌های 6-7 ساله هم نگذشت!
‫اما یه خدمتکار،
‫تونست یه بچه‌ی یک ماهه رو نجات بده.
‫اینجوری نسل خاندان یو ادامه پیدا کرد.
‫حالا شما به من بگین.
‫دادونگ خیانت کرد یا من؟
‫دنیا خیانت کرد یا من؟
‫اشتباهت همینه.
‫تو فقط باعث هرج‌ومرج در این دنیا شدی.
‫مردم بی‌گناه زیادی به دستان تو مردن.
‫چه فرقی بین کار تو و کاری که ‫امپراتور وِیلی کرد، وجود داره؟
‫پس یعنی خاندان من...
‫...باید تا ابد 30 سال زندگی کنن؟
‫از نصایح یو یان‌تیان این بود که،
‫صلح جهانی، بر هر چیزی ارجح است.
‫برای حفظ تعادل، خاندان یو باید...
‫به خودش متکی باشه، نیکی کنه ‫و به مردم احترام بذاره.
‫حتی یه بچه‌ی سه ساله هم این رو می‌فهمه.
‫اما تو،
‫اما تو برای منفعت شخصیت ‫جون مردم رو به خطر انداختی.
‫حیف اسم و رسمی که به دوش می‌کشی.
‫یو وویوآن،
‫تو سخت در اشتباهی.
‫هیچم اشتباه نمی‌کنم!
‫سال‌ها بی‌اینکه کسی بفهمه ‫برای چنین روزی...
‫...نقشه کشیدم.
‫حالا که دادونگ از بین رفته،
‫وقتشه به حاکم جدیدش سلام کنه.
‫و تو،
‫بای فنگشی،
‫هوانگ چائو،
‫همه‌تون مهره‌های من‌اید.
‫حتی هوانگ یو؟
‫دنبال تو به شهر امپراتوری اومد،
‫و هرگز برنگشت.
‫نکنه...
‫فاتحه‌ش رو بخون.
‫یو وویوآن.
‫چرا؟
‫اون عاشقت بود.
‫من بهت اعتماد داشتم.
‫چرا؟
‫برای از بین بردن نفرین،
‫به خاندان امپراتوری دادونگ نفوذ کردی.
‫بعدش با استفاده از نشان‌های ‫قلابی ناآرامی به‌وجود آوردی.
‫یک تیر و دو نشون.
‫موثر و بی‌رحم!
‫همه‌تون درست فهمیدین.
‫ولی خیلی دیر متوجه شدین.
‫استاد منم تو کشتی، درسته؟
‫جزو برنامه نبود.
‫اما به دلایلی،
‫زیادی فهمید.
‫نسخه‌های خاندان هان،
‫آرایش جنگی خاندان شوان‌یوان،
‫سلاح‌های خاندان تیه.
‫همه‌شون رو برای پرورش...
‫...نیروهای خودت می‌خواستی.
‫از مدت‌ها پیش، نقشه‌ی چنین...
‫...لحظه‌ای رو می‌کشیدی.
‫واقعاً بی‌نقصه.
‫همه چیز رو پیش‌بینی کردم،
‫جز شما دو تا.
‫مدام زنده می‌موندین.
‫وقتی توی یونگژو بودم ‫اشاره‌هایی به فنگ جو رسوندم.
‫اما،
‫فقط اوضاع رو بدتر کرد.
‫بازم خوب شد که قبل جنگ چینگ‌ژو و یوژو،
‫فرقه‌ی روحگیر شر جناب شی‌یوئه رو کم کرد.
‫تا ملکه‌ی چینگ‌ژو مجبور به مداخله بشه.
‫دیگه کافیه.
‫بیاید امروز قضیه رو تموم کنیم.
‫چون فردا،
‫دنیا،
‫به امپراتور جدیدش سلام می‌کنه.
‫فردا رو نخواهی دید.
‫خوبی؟
‫یادته که تیان‌جی پیر چی گفت؟
‫برای رسیدن به درجه‌ی اعلی،
‫باید دو روح به هم وصل بشن.
‫یک نفر به تنهایی،
‫نمی‌تونه از تمام توان ‫یشم مقدس استفاده کنه.
‫بریم.
‫درود اعلی‌حضرت.
‫- درود اعلی‌حضرت. ‫- درود اعلی‌حضرت.
‫مثل اینکه...
‫...یو وویوآن شکست خورد.
‫درست اینه...
‫...که به سبب سن بیشتر، شما رو ‫برادر خطاب کنم.
‫شما باید فنگ شی‌یون باشید،
‫همون بای فنگشی مشهور.
‫شایعات واقعاً حق مطلب رو ادا کرده‌ن.
‫هوانگ چائو.
‫مسلّط، مثل همیشه.
‫تو حتی از منم امپراتورتری.
‫خوب می‌دونم چرا اینجایید.
‫دنیا متعلق به کسی‌ـه که ‫بتونه اون رو روی دوشش حمل کنه.
‫و من به شماها تحویلش میدم.
‫سپاسگزارم اعلی‌حضرت.
‫از هر دوتون ممنونم.
‫به موقع از نقشه‌ی یو وویوآن خبردار شدیم،
‫وگرنه عواقب بدتری انتظارمون رو می‌کشید.
‫نه، ما باید تشکر کنیم، حاکم جیژو.
‫که باورمون کردی.
‫وگرنه نمی‌تونستیم دشمنان ‫رو از بین ببریم.
‫کاش زودتر می‌فهمیدم،
‫تا افراد بیشتری زنده می‌موندن.
‫نظرتون درباره‌ی...
‫...این جنگ چی بود؟
‫آرزوی امپراتور شدن داشتم.
‫کل عمر براش تلاش کردم.
‫به عقب که نگاه می‌کنم،
‫می‌بینم چه افرادی که از بین نرفتن.
‫اگر دنیا،
‫متعلق به شما باشه،
‫هیچ ادعایی بهش ندارم.
‫مردم به قدر کافی زجر دیدن.
‫جنگ دیگه‌ای شروع نخواهم کرد.
‫فقط امیدوارم بتونید سر قولتون بمونید،
‫و صلح رو برقرار کنین.
‫وگرنه،
‫با من طرفین.
‫نظر تو چیه؟
‫من،
‫زودتر این رو فهمیدم.
‫پس این بار،
‫روی دوش خودت.
‫امیدوارم سر حرفت بمونی،
‫و با زیردستانت مهربان باشی.
‫شماها...
‫نیازی نیست چیزی بگی.
‫زمان زیادی برام نمونده.
‫می‌خوام اون زمان رو ‫با ایشون بگذرونم.
‫بدرود،
‫هوانگ چائو.
‫هرگز ناامیدتون نمی‌کنم.
‫تا وقتی زنده‌م، ‫دنیا رو در صلح نگه خواهم داشت.
‫چیزی رو که گفتی،
‫هرگز از یاد نبر!
‫وگرنه،
‫با ما طرفی!
‫بدرود.
‫- اعلی‌حضرت زنده باد! ‫- علیاحضرت زنده باد!
‫راحت باشید سربازان من.
‫از الآن به بعد،
‫من دیگه ملکه‌ی چینگ‌ژو نیستم.
‫بلکه بای فنگشی هستم.
‫سواره‌نظام مویو و فنگ‌یون، گوش کنید.
‫اینطور که شنیده‌م، حاکم یونگژو،
‫مرد قابلی‌ـه.
‫اقرار می‌کنم با ظاهر الآنش ‫چندان هم بی‌راه نیست.
‫به همین خاطر، من، بای فنگشی ‫اون رو به همسری خودم می‌دزدم.
‫و بدین‌وسله اعلام می‌کنم،
‫اگر کسی بیاد دنبالش.
‫چه مرد، چه زن، با شمشیر من طرفه.
‫قصد داری همه رو خبردار کنی ها!
‫اونا می‌دونن ملکه‌ی چینگ‌ژو ‫با حاکم یونگژو ازدواج کرده.
‫نمی‌دونن که بای فنگشی ‫قاپ حاکم یونگژ رو دزدیده،
‫تا شوهرش بشه.
‫باید جوری خبرش رو پخش کنم،
‫در شان من باشه و...
‫خوش هم بگذره.
‫من هم فرمان می‌دم،
‫که همه‌تون باید از فنگ چی‌وو و...
‫...شو یوان اطاعت کنید.
‫هر کس سرپیچی کنه،
‫خائن محسوب میشه.
‫- اطاعت سرورم! ‫- اطاعت سرورم!
‫دیگه می‌ریم.
‫همگی!
‫در دنیای هنرهای رزمی می‌بینم‌تون.
‫- اعلی‌حضرت به سلامت! ‫- علیاحضرت به سلامت!
‫«در طول جنگ دادونگ،
‫متوجه شدم که هوانگ چائو ‫به خاطر داشتن چنین ارتش و استراتژی،
‫شایسته‌ی احترام است.
‫با شناخت کوتاهم از او،
‫متوجه شفقت او نسبت به...
‫...دولت و مردمش شدم.
‫حاکم جیژو قهرمانی بزرگ،
‫و رهبری دانا خواهد بود.
‫نه برای ثروت و جلال،
‫سربازی باید فدا شود.
‫و نه برای صلح،
‫شهروندی عذاب بکشد.
‫اکنون شما را ترک می‌گویم،
‫و آرزو می‌کنم تمامی افرادم
‫از حاکم جیژو به عنوان رهبر،
‫حمایت کنند،
‫و صلح را برای دنیا به ارمغان آوردند.»
‫- اطاعت اعلی‌حضرت. ‫- اطاعت اعلی‌حضرت.
‫در ماه چهارم،
‫هوانگ چائو به سلطنت رسید.
‫بنابراین امپراتوری هوانگ،
‫و عصر شیزه شروع شد.
‫و هوا چون‌ران تاج ملکه را بر سر گذاشت.
‫برگشتی.
‫عجب بویی!
‫همسر من رو نگاه! ‫عین بچه‌گربه خودش رو کثیف کرده.
‫دست‌های زبر همسرم رو ببین.
‫حالا چجوری شعر بنویسه و ‫برام ساز بزنه؟
‫تقریباً نصف عمرم گذشت.
‫از وقتی همدیگه رو دیدیم،
‫جز طعنه و کنایه چیزی عایدم نشده.
‫اون موقع که دعوا داشتیم، ‫با هم می‌جنگیدیم.
‫الآنم که بالاخره ازدواج کردیم،
‫همون آش و همون کاسه.
‫پس کو اون زندگی‌ای که انتظارش رو می‌کشیدم؟
‫چطوره برام...
‫...مداد ابرو بکشی؟
‫به شرطی که موقع مطالعه عود روشن کنی.
‫[پایان]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»