‫شانزدهم سپتامبر، ‫به سال ۱۷۰۲ از میلاد خداوند ما.
‫در این سفر، باد موافق ما بود.
‫خدمه کشتی به من اطلاع دادند ‫بزودی در بندر پهلو خواهیم گرفت.
‫شنیدم او مرد بسیار خوبیست.
‫پروردگارا، تمنا دارم ‫مهربان و خوش‌سیما باشد.
‫و در دلِ من جایی برای فرزندان او باز کن.
‫فکر می‌کردم زمان ازدواج من گذشته،
‫اما شما برنامه‌های دیگری داشتید.
‫امروز زندگی جدیدی را آغاز می‌کنم.
‫من با یک رهبر،
‫کاشف،
‫بنیان‌گذار این آبادی ‫در جزیره ازدواج می‌کنم.
‫من، سارا وستکات، از امروز ‫به خانم ریچارد وارن تبدیل میشم.
‫مه رو از دست دادی.
‫فکر کنم آدم خوش‌شانسی هستی.
‫وقتی جزیره رو مه می‌گیره ‫نه میشه وارد شد و نه خارج.
‫مستقیم میری کلیسا؟
‫اون چی می‌پسنده؟
‫خب، اینکه ما اینجا هستیم به خاطر اونه.
‫همه ساکنین جزیره ‫به اون مرد مدیون هستن.
‫قبل اینکه بیاد، ‫اینجا چیزی جز خاک برهوت نبود.
‫ولی امروز، درخت‌ها شکوفه دادن، ‫گرسنه‌ها غذا دارن و زمستانِ ملایمی داریم.
‫آب‌وهوا رو کنترل می‌کنه، نه؟
‫جان؟
‫آب‌وهوا رو کنترل می‌کنه، نه؟
‫نه.
‫اما وقتی یه سرپناه گرم و کت ضخیم داشته باشی
‫سوز سرما رو نصفِ الان هم احساس نمی‌کنی.
‫کی گفته؟
‫ریچارد وارن.
‫از خانواده‌ات کسی نیومده؟
‫نه.
‫با خودم کنار اومده بودم ‫که قراره یه پیر دختر ترشیده بمونم.
‫شاید جشن و سورِ واقعی این باشه ‫که دیگه نون‌خورِ پدرم نیستم.
‫ازدواج در این سن نعمت کم‌یابیه.
‫از بخت بلندش، جزیره کم‌جمعیت بود ‫و گزینه‌ای برای ازدواج نداشت.
‫چاره‌ای نداشت جز اینکه ‫توی سرزمین اصلی دنبال زن باشه.
‫یه مرد صاحب‌نام، یه زن شایسته می‌خواد ‫تا به زندگیش سر و سامون بده.
‫پس اون مرد نیک‌نامیه؟
‫سارا، فرزندم،
‫من کشیش کالینز هستم، ‫شبان گله‌ی این جزیره.
‫- از آشنایی‌تون خوشوقتم، جناب کشیش. ‫- همچنین.
‫سفرت چطور بود؟
‫خب، سفر راحتی بود، ‫از شما کمال تشکر رو دارم.
‫حتما به نظرت اینجا زمین عجیبیـه، ‫و تو هم احساس غریبی می‌کنی،
‫ولی بدون که اینجا دوستان زیادی داری
‫و در لحظات غربت و تنهایی ‫پرتو خداوند یاری‌رسان توست.
‫ممنون، کشیش.
‫اگه چیزی لازم داشتی، تردید نکن و در هر ساعت ‫از شبانه‌روز به من مراجعه کن.
‫به لطف خداوند، ‫هر کاری از دستم بربیاد انجام میدم.
‫حتما، جناب کشیش.
‫خوبه.
‫ریچارد خواست خودش ‫در پیمان ازدواج نقش داشته باشه.
‫متن رو خودش نوشته.
‫منحصر به‌فرده.
‫منحصر به‌فرد؟
‫عشق همچون مرگ نیرومند است.
‫آب‌های بسیار نمی‌توانند عشق را خاموش سازند ‫و سیلاب‌ها نمی‌توانند آن را غرق کنند.
‫ریچارد، آیا این زن را ‫به‌عنوان همسر قانونی خود می‌پذیری؟
‫بله.
‫سارا، آیا این مرد را ‫به‌عنوان شوهر قانونی خود می‌پذیری؟
‫- بله. ‫- چرا که تو، به‌عنوان یار و یاور او،
‫سرنوشتت به او گره خواهد خورد.
‫موافقت خواهی کرد تا به‌عنوان ‫ریو پرایم مستعمره،
‫ندیمه محافظ اعظم جزیره ‫به او خدمت کنی.
‫بله. بله.
‫توماس،
‫جان،
‫کرامول،
‫هولیوک،
‫فرانسیس.
‫دستش رفته لای چرخ درشکه و قطع شده.
‫فرزندانم، مادر جدیدتون.
‫از آشنایی با شما خوشوقتم.
‫اسم داره؟
‫مری.
‫اسم قشنگیه.
‫ولی فکر کنم یه چیزی کم داره.
‫این گل سینه‌ی مادر منه.
‫به همه‌مون میدی؟
‫شاید فردا دست پر برگردیم.
‫این وقتِ شب؟
‫حواست بهشون باشه.
‫کاری داری که بخوای منم بیام؟
‫نه، باید یه کاری رو انجام بدم.
‫توی شب عروسی‌مون؟
‫روز و شب سنگینی بار رهبری روی دوش منه.
‫همه بچه‌ها رو بخوابون.
‫این نوشته‌ها رو برای اولین بار ‫در مقام یه زنِ متاهل می‌نویسم،
‫هرچند اقرار می‌کنم وقتی مادرم ‫از وقایع شب عروسی می‌گفت،
‫توصیفات او با واقعیت سازگار نبود.
‫اول اینکه اینجا پنج بچه وجود داره.
‫دوم، شوهر من بدون ملاطفت ‫یا کلام مهربانانه‌ای ناگهان رفت.
‫اما آموزه‌های عیسی‌مسیح ‫ما را از استیصال باز می‌دارد،
‫و من با دلگرمی به روزی چشم دوخته‌ام ‫تا در نقش یک همسر به بلوغ برسم.
‫ریچارد؟
‫ریچارد، اومدی؟
‫ریچارد؟
‫تنهام بذار.
‫تو نظاره‌گری.
‫ببخشید؟
‫دوست داری بقیه رو تماشا کنی،
‫تو کارشون فضولی کنی.
‫ببخشید، چه اتفاقی برای اون‌ها افتاده؟
‫طاعون شهر رو فرا گرفته.
‫افراد مبتلا شده به جنون خشونت‌بار دچار شدن.
‫درمان نمیشن؟
‫خب، اون شوهر منه.
‫طبیب شهر.
‫هر کاری از دستش بربیاد انجام میده،
‫بهشون دارو و دوا میده ‫تا اعصاب‌شون آروم بشه،
‫اما اینکه درمان بشن؟ نه.
‫اما نگران نباش.
‫ریچارد وارن همیشه میگه ‫دوران دشوار سپری خواهد شد.
‫خدا به همراهت.
‫با اومدن مه، این هفته ‫آمار مبتلاها سه نفر دیگه بالا رفته.
‫در مجموع بیست تا.
‫بهشون هشدار دادم ‫از این هوای آلوده دوری کنن.
‫اوتیس استیونز هر روز ‫بیمارها رو مداوا می‌کنه.
‫ولی آلوده نیست.
‫خب، هنوز نیست.
‫مردم میگن افراد مبتلا شده دچار جنون شدن.
‫باید نگران باشیم؟
‫نه.
‫کورنلیوس اوانز اولین نفر بیمار شد.
‫اول، به جز سردرد هیچ علائمی نداشت.
‫زنش به اون نوشیدنی داد. ‫راحت خوابید اما...
‫همیشه با همون سردرد بیدار می‌شد. ‫این نقطه.
‫پنج روز به همین منوال گذشت.
‫و چشم‌های اون ‫از زردیِ ماه‌های تباه پر شده بود.
‫عوض شد.
‫عصبانی بود و گیج میزد.
‫اوتیس همون شب اونو دید.
‫بهش گفت دوش آب گرم بگیره،
‫و فکر می‌کرد صبح با دارو برگرده.
‫اما سپیده‌دم، وقتی اوتیس برگشت،
‫دم در یه دسته مو دید.
‫وارد شد و کورنلیوس رو کفِ زمین دید.
‫در حالی که انگشت‌های اون ‫توی جمجمه زنش بود.
‫سرعت شیوع عفونت‌ها بالاتر رفته.
‫به زودی ما رو زمین‌گیر می‌کنن.
‫باید یه کاری کنیم.
‫- تو باید کاری کنی. ‫- سارا،
‫میری بخوابی؟
‫اما هنوز تمیز کاری مونده.
‫میگن تو با این جزیره پیوند عمیقی داری،
‫که با اون نجوا می‌کنی.
‫اونو رام می‌کنی. مطیع تو میشه.
‫این‌که سال اول زنده موندیم
‫- به خاطر تو بود. ‫- حرف نزن.
‫میگن جوری اون گردنبند رو می‌بوسی ‫انگار صلیبه،
‫اما صلیب نیست، آقا.
‫چی رو پنهان می‌کنی؟
‫میگن یه نوع پیمانه!
‫فرزندم، چی شده؟
‫احساس می‌کنم اومدن به اینجا ‫اشتباه بزرگی بوده.
‫با اینکه گذشته‌ام با سختی و اندوه همراه بود، ‫اما شرایطم برای گذران زندگی چندان بد نبود.
‫شاید زندگی در قامتِ یه زن بدون شوهر و بچه،
‫چیز... چیزی... چیزی بود ‫که می‌تونستم تحمل کنم...
‫- لذ... لذت... لذت ببرم... ‫- زن، حرفات منطقی نیست.
‫خب، وجودمو وحشت گرفته، کشیش!
‫اونو دیدم.
‫دیدم ازرا لاوری رو به قتل می‌رسونه.
‫جنازه‌ای وجود داره؟
‫نه.
‫اما یه اتاق مخفی زیر خونه‌مون وجود داره
‫و عصای خونین ازرا اونجاست.
‫باید حقیقت رو بگی.
‫اهریمن در این سرزمین ریشه دوانده.
‫تباهی همه جا رو فرا گرفته.
‫ترس دارم که اهریمن ‫شوهر تو رو انتخاب کرده باشه.
‫این‌که به چه دلیل رو نمی‌دونم.
‫بقیه هم مثل من فکر می‌کنن.
‫می‌ترسیم وارن با اون هم‌دست باشه.
‫اهالی روستا مفقود میشن ‫و هیچ‌وقت پیدا نمی‌شن،
‫از جمله زن سابقش.
‫خدای بزرگ.
‫نمی‌تونم لحظه‌ای بیشتر تو این جزیره بمونم. ‫می‌خوام از این جزیره ترسناک خارج بشم.
‫من تقریبا ۴۰ ساله‌ام شده. ‫بذارید در اتاق زیر شیروونی پدرم بپوسم...
‫- سارا. سارا. ‫- این سرنوشت زنانه‌ی منه.
‫سارا.
‫بدان که خداوند تو رو برای هدفی خاص برگزیده.
‫تو به اون دلیل که ‫فکر می‌کردی به این جزیره نیومدی،
‫بلکه برای هدفی بزرگ‌تر اومدی.
‫تنها نیستی.
‫وقتی خواستی بخوابی،
‫در خونه رو باز بذار تا بتونیم وارد بشیم.
‫برای چه کاری؟
‫کاری که باید انجام بشه.
‫هیچ‌کس بار مسئولیت رهبری رو درک نمی‌کنه.
‫علیه من دسیسه‌چینی می‌کنن، ‫و می‌دونی چیه.
‫ترسیدن. ‫طاعون، ناپدید شدن مردم...
‫ناپدید شدن مردم؟
‫کی ناپدید شده؟
‫با کی حرف زدی؟
‫هیچ‌کس.
‫چیزی نیست.
‫من...
‫ببخشید، نمی‌فهمم چی میگم...
‫حرف‌های خودم رو هم متوجه نمیشم.
‫بچه‌ها رو ببر بالا.
‫چی...
‫بچه‌ها.
‫چیزی شده؟
‫درست میشه. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫من رک و راست بهت هشدار نداده بودم؟
‫برای امنیت خودت، ‫دیگه نباید از این خونه بیرون بری.
‫نه برای شستشو، ‫و نه برای همراهی بچه‌ها.
‫ترس به دلت راه نده.
‫حتی زیر سنگ هم باشه ‫آدمی که چنین نقشه‌ای کشید رو پیدا می‌کنم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه از جزیره‌ای ‫که راه فرار نداره تا ابد قایم بشه.
‫از خانواده‌مون محافظت می‌کنم.
‫برو اتاق‌مون.
‫دعا کن.
‫لطفا. تمنا می‌کنم. ‫پدر، خواهش می‌کنم.
‫لطفا.
‫کشیش کالینز!
‫ریچارد زنده‌ست!
‫بله، با کمی نگرانی متوجه شدیم.
‫نترس. ‫این کمیته قابل اعتماده.
‫پس باید همه‌تون گوش کنید.
‫اون با شیطان هم‌پیمان نیست.
‫اون خود شیطانه.
‫با چشم خودم دیدم چندین و چند بار ‫با چاقو اون رو زدن اما نمرد.
‫اگه خیر و صلاح مردان و زنان و بچه‌های ‫این جزیره رو می‌خواید، باید عجله کنید
‫و فورا جلوی اونو بگیرید.
‫یه تونل مخفی وجود داره ‫که به خونه میرسه.
‫انتهای حاشیه جنوب‌شرقی یه چاه هست ‫که می‌تونید از اونجا وارد بشید.
‫باید ده تا نیروی نیرومند و حاذق بفرستید.
‫یه کشتی بازرگانی امشب بندر رو ترک می‌کنه
‫و برای تو جا گرفتیم...
‫خدا رو شکر.
‫ولی به کمک تو نیاز داریم.
‫این رو توی لیوانش بریز، ‫و مثل بچه بی‌دفاع میشه.
‫نه، من نمی‌تونم به اون خونه برگردم.
‫باید برگردی، وگرنه می‌فهمه.
‫گفتی باید جلوی اون گرفته بشه. ‫بار این مسئولیت به دوش تو هم هست.
‫به فکر رفاه و آسایش بچه‌هات باش.
‫بچه‌های من؟ ‫من تازه اون‌ها رو دیدم.
‫سارا، خواهش می‌کنم.
‫تو تنها امید ما در مقابل این تاریکی هستی.
‫ماهیت این نفرین که بر جزیره
‫نازل شده را نمی‌فهمم.
‫می‌دونم قلب او در استوانه‌ای می‌تپد ‫که شوهرم بر گردن دارد.
‫چه کسی گلوی مرا می‌فشارد؟
‫دستان او؟ این طاعون؟
‫مرگ سراغ همه‌ی ما می‌آید، ‫اما بیم دارم که نوبت من زودتر فرا برسد.
‫نمی‌دانم چگونه، اما می‌دانم کار کیست.
‫البته اون همین جا کنار من نشسته، ‫پس تمام این‌ها را به شوخی می‌گویم،
‫و حال دیگر وقت رفتن است.
‫اومدی. خدا رو شکر.
‫توی اون کتاب چی می‌نویسی؟
‫افکار مضحک یه زن.
‫می‌خوام بخونم.
‫خجالت می‌کشم.
‫نوشیدنی آوردم که آروم بشی.
‫نه، باید هوشیار باشم.
‫فرزندانم، برید بخوابید.
‫عجله کنید. ‫می‌خوام با پدرتون خلوت کنم.
‫زود باشید.
‫اگه مردم واقعا باهات دشمن شدن، ‫باید همسرت کنارت باشه.
‫چند روزه ازدواج کردیم و هنوز...
‫همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫خب، بار سنگینی به دوشم گذاشته شده...
‫بذار بهت کمک کنم به‌دوش بکشی.
چرا اون قاتل رو کشوندی اینجا؟
‫با اون‌ها هم‌دست شدی. خائن.
‫اون مادرم رو کشت.
‫خواهر و برادراتو بردار. از اینجا میریم.
‫اون‌ها کی هستن؟
‫حرکت کنید.
‫بدونِ ما رفتن.
‫سوار قایق میشیم. بهشون میرسیم.
‫آروم.
‫دارید میرید؟
‫ابیگیل، من...
‫فکر کنم حالت خوب نیست.
‫برو پیش شوهرت که طبیب هم هست.
‫رفتم.
‫منم باهاتون میام.
‫ببخشید، جا نداریم.
‫اما من مریض نیستم.
‫ببخشید، جا نداریم.
‫پس اون بچه‌ها رو ول کن. ‫از خون تو نیستن.
‫با من میان.
‫و تحت سرپرستی من هستن.
‫جلو نیا! ‫دیگه به دستور هیچ‌کس گوش نمیدم!
‫بریم. بریم. طناب رو باز کنید.
‫خائن‌ها.
‫خودت رو بالاتر از ‫قانون خداوند و بشریت می‌دونی.
‫آدم‌هایی که قسم خورده بودی ‫ازشون محافظت کنی رو کشتی.
‫نه!
‫دلت نمی‌خواد بازش کنی.
‫چی نمی‌ذاره بازش کنم؟
‫چیزی که ما رو زنده نگه داشته.
‫همون چیزی که می‌ترسیدیم. ‫با شیطان پیمان بستی.
‫نه، شیطان نیست.
‫خدای ماست.
‫اون دیوونه شده. بکشیمش.
‫نمی‌تونید منو بکشید.
‫اجازه نمیده.
‫این بار دوش منه.
‫من رو آزاد کنید و همه بخشیده میشید، ‫و خودم این بار رو به دوش می‌کشم.
‫سرنوشت تو بدست خدا رقم خواهد خورد، ‫خدای واحد و راستین.
‫نه. نمی‌تونید منو دفن کنید! ‫نمی‌تونید منو دفن کنید!
‫خودتون رو نابود می‌کنید! پیمان!
‫باید به پیمان احترام گذاشته بشه!
‫اون پیمان باعث شد از اولین زمستان ‫جون سالم بدر ببریم.
‫با قارچ‌ها با من حرف میزنه!
‫لطفا. به پیمان متعهد باشید.
‫چطوری؟
‫قربانی کنید! یه زندگی...
‫جان در برابر جان.
‫هر مسئولیتی که قبول کردم، ‫برای رفاه و آسایش مردم‌مون بود!
‫به پیمان متعهد باشید ‫و طاعون ریشه‌کن میشه!
‫اما اگه احترام نذارید...
‫اگه چنین کاری نکنید،
‫وحشت و ترس تموم نمیشه!
‫عمیق‌تر و عمیق‌تر میشه!
‫لطفا کاری نکنید تاوان اشتباه‌تون رو ‫بچه‌های من پس بدن.
‫زنت داره بچه‌هاتو به سرزمین اصلی می‌بره، ‫از تو دور می‌کنه.
‫نه. نه، نه، نه.
‫جزیره... ‫جزیره اجازه نمیده خارج بشن.
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫همه‌شون رو می‌کشید! ‫همه‌شون رو می‌کشید!
‫همه‌شون رو می‌کشید!
‫موفق شدم.
‫- تونستی؟ ‫- بیا.