‫الو؟
‫صـ... صد... صداتون نمیاد.
‫چی؟
‫کجا؟
‫یه روز خواب بودم؟
‫متن به طاعون اشاره داشت ‫که جری گفت به سال ۱۷۰۲ مربوط میشه.
‫و بعد،
‫تونستیم بفهمیم
‫که این دفتر خاطرات ‫به سارا وستکات وارن تعلق داره.
‫و...
‫- بفرما. ‫- عه.
‫ممنون.
‫فکر کردیم شاید
‫شی نفرین‌شده با ریچارد وارن دفن شده باشه.
‫ویک پیشنهاد داد اونو نبش‌قبر کنیم.
‫و خب، همین کار رو هم کردیم.
‫چیکار کردید؟
‫تابوت ریچارد وارن رو درآوردیم.
‫جنازه بنیان‌گذار جزیره رو نبش‌قبر کردید؟
‫- آره، اونجاست. ‫- آره، همین جاست.
‫پاک عقل‌تونو از دست دادین؟
‫خیلی‌خب، فقط به حرفش گوش بده.
‫- خدای من. تو تابوته؟ ‫- نه. طبقه بالاست.
‫- جابه‌جاش کردیم. ‫- اوهوم.
‫چرا... چرا...
‫وای. چرا اونو جابه‌جا کردید؟
‫چون هنوز زنده‌ست.
‫چی؟
‫اما...
‫تونستیم از طریق ‫رد و بدل کردن یادداشت صحبت کنیم.
‫چی؟
‫ریچارد وارن توی اون اتاقه.
‫منتظر توئه.
‫منظورت چیه...
‫چرا باید منتظر من باشه؟
‫فقط با محافظ اعظم جزیره حرف میزنه. ‫فکر می‌کنیم تو باشی.
‫آره، نگاه کن. اینو می‌بینی؟
‫ها؟
‫آره. آره.
‫میری تو اتاق
‫و راضیش می‌کنی بهت بگه
‫چطوری این لعنتی رو باز کنیم.
‫- نه! ‫- نه، نه، نه! نه!
‫نه...
‫سعی نکن خودت بازش کنی.
‫بگو اون باز کنه.
‫اینجا می‌ذارم.
‫شما رو تنها می‌ذارم.
‫« سلام. من پاتریشیا هستم »
‫« از حرفی که زدم عصبانی شدی؟ »
‫« من شهردار تام لافتیس هستم. »
‫« رهبر، اسم تو چیه؟ »
‫یه چیزی رو یادم رفت.
‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫آره.
‫چطور...
‫چطوری هنوز زنده‌ای؟
‫شیطون فریبم داد ‫و زیر دستانم بهم خیانت کردن.
‫اما یه قدرت اهریمنی منو زنده نگه داشت.
‫منظورت چیه؟ ‫این... این همینه؟
‫آره؟
‫می‌تونی... می‌تونی اینو باز کنی؟
‫اینو شل کن.
‫باشه، حتما. خب...
‫خب، می‌تونم... ‫می‌تونم یه‌کم شل‌شون کنم.
‫آره، بیا... اصلا کلا دربیاریم.
‫این چیه؟
‫فکر می‌کردم رستگاری من باشه.
‫حتی یه جونور پیدا نمی‌کردیم ‫تا شکم‌مون رو سیر کنیم.
‫یه عده جنازه می‌خوردن،
‫یه عده خاک و گِل.
‫وقتی اون وضع رو دیدم، ‫داشتم فکر می‌کردم خودمو بکشم.
‫ببخشید، کیفمو یادم رفت.
‫چی...
‫چی دیدی؟
‫یه لقمه غذای مختصر.
‫یه قارچ.
‫خدا رو شکر کردم.
‫اما یه چیزی سراغم اومد.
‫چی بود؟
‫اهریمن؟
‫خودِ جزیره؟
‫اما من ضعف داشتم، ‫و اونم گرسنه بود.
‫اون پیمان برای نجات جامعه‌ی من پیشنهاد شد،
‫و با خون...
‫و مدفوعم عهد بستم.
‫در عوض تو چه پیشنهادی دادی؟
‫اگه قبول نمی‌کردم،
‫هیچ‌کدوم از شما اینجا نبودید.
‫شاید بهتر بود.
‫وقتی تو جزیره‌ات همه‌چیز در حال شکوفاییه ‫قضاوت کردن راحته.
‫در حال شکوفاییه؟
‫پسر من توی این خراب‌شده گیر افتاده.
‫فکر می‌کنم باهام حرف زد.
‫گوش دادی؟
‫نه.
‫چی می‌خواست؟
‫می‌دونه مردهای وحشت‌زده ‫دست به هر کاری میزنن.
‫یعنی چی؟
‫می‌خوام وسایل بچه‌هامو ببینم.
‫هر ثانیه که توی اون تابوت بودم،
‫مرگ‌شون رو تصور می‌کردم.
‫سارا.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫تا زمانی که خونِ من در رگ فردی جاری باشه،
‫تو به این پیمان مقیدی. ‫ولی من آخرین نفر هستم.
‫منظورت چیه؟
‫منو ببر دریا،
‫جایی که دریانوردها جرئت رفتن ندارن.
‫وقتی از بندِ اون خلاص بشم،
‫این طلسم از روی من برداشته بشه،
‫فکر می‌کنم پیر میشم و می‌میرم.
‫با نابودی دودمان من،
‫مرگ من به طلسم دیرینه این جزیره پایان میده.
‫اول از همه، ‫نمی‌دونیم این روش اونو بکشه.
‫فقط یه راه واسه فهمیدنش وجود داره.
‫دوما، جزیره اجازه نمیده ‫به همین راحتی بمیره.
‫اون بیرون به خودیِ خود خطرناک هست.
‫تو دریا، اونم شبونه، ‫چه برسه بخوای با یه مشت آدم بی‌عرضه بری.
‫و نه، اونو نمیگم.
‫هر اتفاقی ممکنه رخ بده.
‫همین بی‌اطلاعیت نشون میده ‫چقدر اوضاع خطرناکه.
‫دیشب...
‫حضور یه نفر رو حس کردم.
‫راست میگم.
‫نمی‌دونم چیه و چی می‌خواد.
‫اینو می‌دونم که باید تمومش کنیم.
‫می‌دونم باید تلاش کنیم.
‫فقط در صورتی که بره توی تابوت ‫می‌تونه سوار قایق من بشه.
‫ویک ما رو می‌بره.
‫ولی چند نفر تو بندر هستن.
‫پس باید ازت بپرسم، ‫حاضری دوباره توی تابوت برگردی؟
‫فقط... تا وقتی سوار قایق بشیم.
‫- تا وقتی سوار بشیم. ‫- آره.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫تام.
‫لعنتی.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫احتمالا وقتی جیغ زدم یه نفر خبر داده. ‫خودم باهاش حرف میزنم.
‫چی؟ صبر کن. صبر کن.
‫تام.
‫خیالت تخت.
‫دسته گل جدید پاتریشیا.
‫کلیدمو گم کرد و بعد پیدا کردم. ‫از دیدنت خوشحال...
‫شب بخیر.
‫باشه. شب بخیر.
‫باشه. ‫- تو...
‫باید بری خونه.
‫پاتریشیا.
‫بیا ببینم. از ماشین من پیاده شو.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫پاتریشیا.
‫بیا ببینم. وایسا...
‫- به خدا قسم... ‫- خدای بزرگ.
‫پاتریشیا، چه غلطی می‌کنی؟
‫به نفعته گوش بدی. پاتریشیا!
‫بس کن! وا... وایسا!
‫بیا ببینم!
‫بریم. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫خیلی از ماهی‌گیرها تا بفهمن نباید از جزیره ‫زیاد دور بشن، درس سختی رو پس میدن.
‫مثل مثلث برمودای ما می‌مونه.
‫خب، قبل اینکه به این خط بریم ‫دو دقیقه می‌ایستیم.
‫اون منطقه مرده‌ست.
‫از اینجا رد بشیم، این چراغ روشن میشه.
‫از این شناور به بعد، ‫راه برگشتی واسه امثال من نیست.
‫به هر حال، من دو دقیقه زودتر ‫قایق رو نگه می‌دارم.
‫از اونجا می‌تونید سوار قایق بشید ‫و بقیه‌شو خودتون برید.
‫دو دقیقه واست خیلی خطرناکه؟
‫بیشتر از اون نمی‌تونی پارو بزنی.
‫بهتره اونو از شناور رد کنیم و بفرستیمش جهنم ‫تا غائله ختم بخیر بشه.
‫شیطان بر این شهر سایه انداخته،
‫اینجا رو مال خودش کرده.
‫مردم شهر مردم اون شدن.
‫شر به خیر چیره شده.
‫کلیسای من رو نگاه کنید.
‫کشیش ندارم...
‫من... علف دارم. ‫اگه... اگه می‌خوای.
‫فقط باید بیرون بکشیم.
‫بابات به این زودیا نمیاد، نه؟
‫نه، نه، نه. فعلا نمیاد.
‫شب بخیر. شب بخیر.
‫مشکلش چیه؟
‫نمی‌دونم. من...
‫قبلا فکر می‌کردم اون از همه‌چی می‌ترسه.
‫ولی الان فکر می‌کنم دروغگوئه.
‫می‌خوای بفهمیم؟
‫اتاقش بالاست؟
‫کلی... خیلی‌خب.
‫امشب از وایت‌وود برو. التماس می‌کنم.
‫- کدوم قدرت؟ ‫- قبل اینکه دیر بشه، برو.
‫کلی، به... به... به نظرم نباید اونجا بریم.
‫اگه واقعا بهت دروغ میگه، ‫حق نداره تنبیه‌ات کنه.
‫اسم این کار موضع برتری اخلاقیه.
‫منو بازداشت نمی‌کنی؟
‫نه.
‫چون نمی‌تونم تا صبح به این حرفات گوش بدم.
‫اما دیگه به آخر خط رسیدم، پاتریشیا.
‫تماس‌های عجیب‌وغریب می‌گیرم.
‫مجبور میشم مردم رو ‫از وسط اقیانوس بیرون بیارم.
‫باید بفهمم چه خبر شده.
‫نمی‌فهمم چی میگی.
‫به نظر خوب می‌فهمی چی میگم.
‫و می‌دونم به لافتیس وفاداری، ‫ولی مردم شهر حرف میزنن.
‫اینکه یه جور ‫کمیته عملیاتی‌همچین‌چیزی راه انداخته،
‫و هی، نمی‌تونم بهشون چیزی بگم.
‫۲۴ ساعته هیچ‌کس نتونسته ‫با لافتیس حرف بزنه.
‫مردم نمی‌فهمن داره چیکار می‌کنه.
‫خب، بگو تا بفهمم چیکار می‌کنه.
‫ها؟
‫چون اگه نفهمم، ‫برای من، زنم،
‫و تمام افراد جزیره خطرناکه.
‫نمی‌تونم بگم. ‫بهم گفتن ایجاد وحشت نکنم.
‫خدای بزرگ. ‫آخه ممکنه از چی وحشت کنم؟
‫زود باش، پاتریشیا.
‫می‌دونی که من همیشه طرف تو بودم.
‫تقریبا ۱.۵ کیلومتر تا جزیره راهه. ‫میدان دید وجود نداره.
‫چی؟ اون چیه؟
‫جزیره بازیش گرفته.
‫حواست باشه...
‫حواست باشه جای تابوت امنه.
‫میرم پایین رو نگاه بندازم.
‫کی اونجاست؟
‫سلام.
‫می‌دونم تویی.
‫لطفا.
‫یه چیزی بگو.
‫- احساس می‌کنم دارم خفه میشم. ‫- همه‌چی مرتبه. فقط...
‫نفس عمیق بکش.
‫خدا رو شکر. خدا رو شکر. خدا رو شکر.
‫الان منو بیرون میاری؟
‫ببین، نمی‌تونم. و مـ... متاسفم.
‫- اما قول دادی. ‫- آره، می‌دونم.
‫خودم می‌دونم اما من... معذرت می‌خوام.
‫گور بابات.
‫- گور بابای من؟ ‫- آره گفتم گور بابات.
‫گور بابای خودت.
‫گور بابای من؟ گور بابای خودت!
‫گمشو.
‫هنوز اونجایی؟
‫اون... میگه آزادش کنیم.
‫هیچ‌جوره تو کتم نمیره چطوری شهردار شدی.
‫اصلا چرا به من میگی؟
‫- درخواست زیادی نداره. اون... ‫- آره.
‫اول با یه درخواست شروع میشه و بعد یه درخواست دیگه. ‫اجازه نمیدم اون موجود بیاد بیرون.
‫نه، نباید به مردی که می‌دونه ‫مرگ سر وقتش میاد اعتماد کنی.
‫خب، سخته...
‫آره، البته! البته که سخته!
‫بیا.
‫دوست صمیمیم، مارک دویل، و خواهرش.
‫عشق زندگیم، جری.
‫جری دویل؟
‫درسته.
‫جری کارمند موزه؟
‫آره.
‫جری دویل از انجمن تاریخی؟
‫- گفتم آره دیگه. ‫- ببخشید.
‫شونزده ساله‌ام بود.
‫روزگار تیره و تاری تو جزیره بود.
‫جزیره قرنطینه شد.
‫منع رفت و آمد شکل گرفت، ‫مردم ناپدید می‌شدن.
‫بهترین وقت واسه ماهی‌گیری بود.
‫من و چهار تا از دوستام ‫تصمیم گرفتیم یه قایق بدزدیم،
‫زدیم به دل دریا تا ببینیم چند مرده حلاجیم.
‫آره. آره.
‫اولش از پایین ضربه زد. محکم بود.
‫خیلی بزرگ بود.
‫داشت توی چند ثانیه ‫قایق رو نابود می‌کرد.
‫و بعد شنیدم که ریکی گفت...
‫یه بازوچه دیده.
‫به همین سادگی، شدیم عین پسر بچه‌هایی ‫که با گریه مادرشون رو صدا میزدن،
‫و من...
‫و من... می‌دونم باید از اونجا برم بیرون.
‫می‌دونی، قبل اینکه قایق غرق بشه. ‫قبل اینکه وارد دهنش بشیم.
‫و خب، شروع کردم به شنا کردن.
‫و اونجا... اونجا بود ‫که احساس کردم پامو گرفت.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫خب، چیزه... داشت منو می‌کشید، ‫و من سعی می‌کردم خودمو نجات بدم.
‫و بعد دیدم مارکه، ‫التماس می‌کرد بهش کمک کنم.
‫و الان،
‫هر دو داشتیم به پایین کشیده می‌شدیم و...
‫و اون موجود رو پایینِ مارک دیدم.
‫جفت‌مون به پایین کشیده می‌شدیم، ‫و من... و من...
‫لگد زدم ازم جدا بشه.
‫لگد زدم تا ولم کنه.
‫ویک، تقصیر تو نبود.
‫این داستان رو تعریف کردم ‫تا یه بار هم شده به حرفم گوش بدی.
‫اونو بیرون نیار!
‫دیر گفتی، بیرونه.
‫به‌زور می‌تونه بایسته.
‫امیدوارم بری ته جهنم.
‫باشه. باشه.
‫آره.
‫اگه رازی باشه، قفل می‌کنن.
‫مامانته؟
‫خیلی خوشگل بود.
‫فکر کردم گفتی وقتی تو رو بدنیا آورد فوت شد.
‫آره.
‫اونو می‌شناختم.
‫خب، از اون چیزی که ‫فکر می‌کردم غم‌انگیزتره.
‫فکر می‌کردم یه راز باحال باشه.
‫آره، نظریه‌ی من اینه که ‫جزیره آدم رو به تباهی می‌کشه.
‫و شاید واسه منم همین اتفاق میفتاد.
‫منم یه اتفاق وحشتناک دیگه ‫تو تاریخ‌مون می‌شدم.
‫کی می‌تونه به قطع بگه؟
‫خیلی‌خب، باشه، ‫می‌دونم چه فکری می‌کنی، می‌فهمم.
‫این‌که پاتریشیا دیوونه‌ست. ‫چیزه... موردی نداره.
‫آره. من دیگه میرم.
‫باور کردی؟
‫واسم مهم نیست.
‫از همون اول از این جزیره خوشم نمی‌اومد ‫و الان هم خوشم نمیاد.
‫خب، راستش فقط نصف ماجرا رو بهت گفتم...
‫و حدس بزن چی شده؟
‫همین‌قدر کافیه.
‫می‌بینی. مشکلی نیست.
‫اصلا لازم نیست. ‫نیاز ندارم باقی‌شو بدونم.
‫یه لطفی کن.
‫به نظرم بهتره به دوستم، شهردار بگی ‫من تا یک هفته دیگه کار می‌کنم و بعد استعفا میدم.
‫ممنون میشم.
‫- ها؟ ‫- باشه.
‫و راستی راحت باش و برو.
‫- باشه. ‫- اون لعنتی خرابه.
‫شاید فردا درست بشه.
‫باشه، خب...
‫امیدوار کننده‌ست.
‫و واسه همه‌تون آرزوی موفقیت دارم.
‫ممنون.
‫♪ زود باشید دوستان ♪
‫♪ بیاید مزد امروز رو بدست بیاریم ♪
‫♪ کی آخرین نفر میشه؟ ♪
‫اینو بلدی، ویک؟
‫اوهوم.
‫♪ امروز سوار کشتی میشیم و بادبان‌ها رو می‌کشیم ♪
‫♪ کی آخرین نفر میشه؟ ♪
‫نزدیک شدیم.
‫قایق رو آماده کن.
‫دوست دارم بدونم آخرین حرفم چیه.
‫به بچه‌هام فکر می‌کنم؟
‫یه حرف جزئی میزنم؟ گله می‌کنم؟
‫به مادرم فکر می‌کنم؟
‫یا میگم خدایا التماس می‌کنم
‫بذار زنده بمونم؟
‫می‌دونی، اگه من به ۶۰ سالگی برسم، ‫کلاهمو می‌ندازم هوا.
‫نه، نه، نه، نه، نه...
‫ادامه میدیم.
‫♪ ناخدا میگه ♪
‫♪ به سمت راست بپیچیم ♪
‫♪ اما کی آخرین نفر میشه؟ ♪
‫♪ باد شرقی ♪
‫♪ جلوی ما رو نمی‌گیره ♪
‫♪ ولی ماهی‌ها اندک هستن ♪
‫♪ و آب سیاه شده ♪
‫باید یه نقشه دیگه بکشیم.
‫بی‌شرف! بده من!
‫- می‌خوام زنده بمونم! ‫- بده من!
‫ولم کن، خرس گنده‌بک! ‫ولم کن، عوضی!
‫می‌کشمت!
‫خدا لعنتت کنه!
‫نیزه رو بیار! زود باش!
‫نمی‌خوام بمیرم! نمی‌خوام بمیرم!
‫- بندازش تو تابوت! ‫- نه! نه، نه، نه!
‫تکون نخور.
‫بذارید زنده بمونم!
‫بخواب!
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫ممنـ...
‫بذارید زنده بمونم!
‫لعنتی. لعنتی.
‫لعنتی.
‫لعنت بهت.
‫ویک!
‫- فکر کردم مُردی. ‫- واقعا؟
‫- پس اون پایین چیکار می‌کردی؟ ‫- دنبال... دنبال منور می‌گشتم.
‫تا بتونن پیدات کنن؟ لعنتی.
‫این کوفتی...
‫چرا تکونش دادی؟
‫آفرین.
‫ممنون.
‫سنگ تموم گذاشتم.
‫صبر کن، تابوت رو چک کردی؟
‫آره.
‫پر از دنده و استخوونه.
‫حداقل آواز خوند.
‫آره، عالیه. ‫چمدونمو از پله پرت کردی پایین،
‫- مردک احمق. ‫- افتاد. ببخشید، افتاد.
‫زیرش چرخ داره که خیلی رو اعصابه.
‫اینجا بدترین مسافرخونه‌ایه که به عمرم دیدم.
‫- خوبه. پس می‌تونی بری. ‫- بوی کلم فاسد شده...
‫- چیزه... ‫- و گندیده میدی.