دهه 1930 دهه تجاوزگریه‏.‏
ایتالیا به اتیوپی حمله می‌کنه‏،‏
و رویای یه امپراتوری روم مدرن رو توی سر داره‏.‏
رایش هزارساله هیتلر خواستار تصرف اتریش‏،‏
چکسلواکی و لهستانه‏.‏
امپراتوری ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
با حمله به منچوری و چین گسترش پیدا می‌کنه‏،‏
اما قصد داره بر کل آسیا مسلط بشه‏.‏
برای رسیدن به این هدف‏،‏
نظامی‌های ژاپن می‌دونن که اول باید‏.‏‏.‏‏.‏
ایالات متحده رو به عنوان یه قدرت دریایی از بین ببرن‏.‏
اون‌ها هم بر همین اساس عمل می‌کنن‏.‏
همه جنگ‌ها دنیا رو تغییر میدن‏.‏ ‏اما هیچ‌کدومشون دنیا رو تغییر نداد‏،‏
اون‌طوری که جنگ جهانی دوم تغییر داد‏.‏
ژاپن توی مسیر پیشرویه‏.‏ آلمان توی مسیر پیشرویه‏.‏
هیچ‌کس نمی‌تونه کابوسی رو تصور کنه که‏.‏‏.‏‏.‏
دارن به راه می‌اندازن‏:‏‏.‏‏.‏‏.‏
ویرانگرترین جنگ تاریخ‏.‏
ناگهان‏،‏ دنیا زیر و رو می‌شه‏،‏
و جهنم به پا می‌شه‏.‏
غرب از سرعت این پیشروی شوکه شده‏.‏
متفقین رو داریم که توسط ‏"‏سه بزرگ‏"‏ رهبری میشن‏:‏‏
روزولت‏،‏ چرچیل‏،‏ استالین‏.‏
مردانی که با مسائل به‌شدت پیچیده‌ای سر و کار دارن‏.‏
این بزرگ‌ترین عملیات نظامی توی تاریخ بشریته‏.‏
متفقین باید نه فقط از نظر نظامی‏،‏
بلکه در مقیاس صنعتی هم با هم متحد بشن‏.‏ این یه چشم‌انداز جهانیه‏.‏
اون‌ها باید توی هر شرایط آب‌وهوایی بجنگن‏،‏
از قطب شمال گرفته تا جنگل‌های اقیانوس آرام‏،‏
تا بیابان‌های آفریقا و اعماق اقیانوس‏.‏
اما هیچ تضمینی برای پیروزی وجود نداشت‏.‏
قرار بود یه حمام خون وحشتناک به راه بیفته‏.‏
ما انسان‌ها رو توی بدترین حالت ممکنشون می‌بینیم‏،‏
اینکه چطور با بقیه انسان‌ها رفتار می‌کنن‏.‏
و اون‌ها رو توی بهترین حالت ممکنشون هم می‌بینیم‏،‏ کسایی که حاضرن جونشون رو فدا کنن‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ تا بقیه بتونن زندگی کنن‏.‏ ‏-‏ جنگ جهانی دوم نبردی بود‏.‏‏.‏‏.‏
که توی اون فقط می‌تونست یک برنده و یک مغلوب وجود داشته باشه‏.‏
[پرل هاربر]
[آگوست 1937]
[چین]
در اواخر سال 1937‏،‏
ژاپنی‌ها عملیات نظامی خودشون رو توی چین شدت می‌بخشن‏.‏
اون‌ها از قبل منچوری رو اشغال کردن‏.‏
بعد از سه ماه جنگیدن‏،‏
شانگهای رو تصرف می‌کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و به سمت پایتخت باستانی چین‏،‏ یعنی نانکینگ حرکت می‌کنن‏.‏
بی‌رحمی ژاپنی‌ها که بعد از اون اتفاق می‌افته‏،‏ دنیا رو شوکه می‌کنه‏.‏
اون‌ها وارد شهر میشن‏،‏ اما به جای اینکه فقط اشغالش کنن‏،‏
نیروهای ژاپنی رو به حال خودشون رها می‌کنن‏.‏ اون‌ها می‌کشتن،‏
غارت می‌کنن‏،‏ می‌سوزونن و دزدی می‌کنن‏.‏
فرمانده‌های ژاپنی‏.‏‏.‏‏.‏
به سربازهاشون دستور دادن که هیچ اسیری نگیرن‏،‏
که این به معنی اعدام کردن بود‏.‏
این سربازهای ژاپنی بودن که‏.‏‏.‏‏.‏
به چینی‌ها به چشم یه ملت پست‌تر‏.‏‏.‏‏.‏
و غیرانسان نگاه می‌کردن‏.‏
یه سرباز ژاپنی که خودش مرتکب این جنایات شده بود‏،‏
این کار رو مثل کشتن خوک‌ها توصیف کرد‏.‏
افسرهای ژاپنی مسابقه‌ای راه انداخته بودن‏.‏‏.‏‏.‏
تا ببینن کی می‌تونه اولین نفری باشه که صد غیرنظامی رو با شمشیر می‌کشه‏.‏
این موضوع توی روزنامه‌های ژاپنی چاپ شد‏.‏
نشون دادن عکس‌های شمشیرزن‌هایی که‏.‏‏.‏‏.‏
سرِ اسیرهای دست‌بسته رو قطع می‌کردن‏،‏
اون هم توی قرن بیستم‏.‏‏.‏‏.‏
باعث شد کسایی که این کشتار رو انجام می‌دادن‏.‏‏.‏‏.‏
تقریباً شبیه وحشی‌هایی از یه دوران دیگه به نظر برسن‏.‏
و این موضوع روی آمریکایی‌ها و مردم دنیای غرب‏.‏‏.‏‏.‏
تاثیر متفاوتی گذاشت نسبت به اینکه‏.‏‏.‏‏.‏
نشون می‌دادن مردم رو به صف کردن و بهشون شلیک می‌کنن‏.‏
صدها هزار نفر توسط ژاپنی‌ها کشته شدن‏.‏
به این واقعه ‏"کشتار نانکینگ‏"‏ می‌گفتن‏.‏
تنها توی شش هفته‏،‏ ارتش ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
دویست هزار چینی رو توی نانکینگ می‌کشه‏.‏
بیشترشون غیرنظامی هستن‏.‏
حمله ژاپن‏،‏ اون‌ها رو به عنوان‏.‏‏.‏‏.‏
یه قدرت متجاوز توی اقیانوس آرام معرفی می‌کنه که توی رفتارشون‏.‏‏.‏‏.‏
با مردم بسیار بی‌رحم هستن‏.‏
و این موضوع شروع می‌کنه به تغییر دادن دیدگاه مردم‏.‏‏.‏‏.‏
نسبت به ژاپنی‌ها‏.‏
تا پایان سال 1939‏،‏
ژاپن بخش‌های وسیعی از شمال و مرکز چین‏،‏
و همچنین شهرهای بندری جنوبی رو کنترل می‌کنه‏.‏
انگیزه ژاپنی‌ها‏،‏ تمایل شدید به مواد اولیه‌ست.‏
قرنه شانس تاریخی‏،‏ مردم ژاپن رو‏.‏‏.‏‏.‏
روی مجموعه‌ای از جزایر زیبا قرار داده‏.‏‏.‏‏.‏
که متأسفانه از نظر منابع فقیر هستن‏.‏
مثلاً سنگ آهن رو در نظر بگیرین‏.‏ ژاپنی‌ها تقریباً هیچ منبع بومی‏.‏‏.‏‏.‏
برای سنگ آهن ندارن‏.‏ صنعت فولادشون وابسته به آهن‌قراضه‌های آمریکاییه‏!‏
اون‌ها به مواد اولیه‏.‏‏.‏‏.‏
و نیروی کار تقریباً نامحدود چین نیاز دارن‏.‏
ژاپن یه کشور مدرن و پیچیده‌ست‏.‏
توی راس جامعه‏،‏ امپراتور هیروهیتو قرار داره‏.‏‏.‏‏.‏
صد و بیست و چهارمین امپراتور ژاپن‏.‏
قانون اساسی‏،‏ امپراتور ژاپن رو‏.‏‏.‏‏.‏
یه شخصیت الهی جلوه می‌داد‏.‏‏.‏‏.‏
به معنای واقعی کلمه‏،‏ یه خدای زنده‏.‏
اگه تحت‌اللفظی بگیم‏،‏ اون یه خدا روی زمینه‏،‏
یا یه چهره عرفانی که مردم واقعاً قرار نیست‏.‏‏.‏‏.‏
ارتباط مستقیم زیادی باهاش داشته باشن‏.‏
امپراتور هیروهیتو واقعاً سیاست‌گذار ژاپن نیست‏.‏
اون برنامه‌ریز زمان جنگ نیست‏.‏
اون مثل یه رئیس‌جمهور یا نخست‌وزیر‏،‏
جزئیات سیاست‌های مالیاتی رو بررسی نمی‌کنه‏.‏
اون ضامن و محافظ سنت‌های ژاپنه‏.‏
امپراتور هیروهیتو سیاست‌های دولت رو تایید می‌کنه‏.‏
اما قدرت واقعی توی دست‌های ارتش و نیروی دریایی ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
و متحدان سیاسی اون‌هاست‏.‏
اون‌ها می‌خوان ژاپن امپراتوری کنترل آسیا رو به دست بگیره‏.‏
توی دو دهه گذشته‏،‏
این کشور یه قدرت صنعتی بزرگ‏.‏‏.‏‏.‏
و یه اقتصاد قوی بوده‏.‏
نیروهای مسلحش تقویت شدن‏.‏
و توی موقعیت واقعاً قدرتمندی قرار داره‏.‏
ژاپنی‌ها از امپراتوری‌های استعماری غربی‏.‏‏.‏‏.‏
که بر جنوب شرقی آسیا مسلط هستن و منابع رو کنترل می‌کنن‏،‏ کینه دارن‏.‏
بریتانیایی‌ها بر هنگ‌کنگ‏،‏
برمه‏،‏ مالایا و سنگاپور حکومت می‌کنن‏.‏
هند‌وچین فرانسه هم هست‏.‏‏.‏‏.‏
و هند شرقی هلند‏.‏
حتی ایالات متحده هم قلمروهایی داره‏،‏
تحت عنوان تحت‌الحمایه‏،‏ توی گوام و فیلیپین‏.‏
ژاپن قصد داره چیزی رو ایجاد کنه که خودشون بهش میگن‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ‏"‏
تحت رهبری خودشون‏.‏
تا این زمان‏،‏ ژاپن با اختلاف زیاد‏،‏ قدرت برتر آسیاست‏،‏
و فکر می‌کنم به همین دلیله که‏.‏‏.‏‏.‏
ژاپنی‌ها این حس رو دارن که سرنوشتشون اینه که‏.‏‏.‏‏.‏
بقیه آسیا رو هم با خودشون همراه کنن‏.‏
ژاپن علاقه داشت که به قدرت برتر‏.‏‏.‏‏.‏
نه تنها توی چین قاره‌ای‏،‏
بلکه توی کل آسیا تبدیل بشه‏.‏
‏"‏آسیا برای آسیایی‌ها‏"‏ یکی از شعارهای تبلیغاتی بود‏،‏
یکی از شعارهای کلیدی امپراتوری ژاپن‏.‏
‏"‏آسیا برای آسیایی‌ها‏"‏‏.‏‏.‏‏.‏
توسط برخی از سیاست‌مدارهای ژاپنی اون زمان‏.‏‏.‏‏.‏
به عنوان یه تمایل صادقانه برای آزادی آسیا‏.‏‏.‏‏.‏
از دست استعمارگران غربی تلقی می‌شد‏.‏
اما صداهایی توی ارتش ژاپن وجود داشت‏.‏‏.‏‏.‏
که برداشت متفاوتی از‏.‏‏.‏‏.‏
عبارت ‫"‏آسیا برایآسیایی‌ها‏"‏ داشتن‏،‏
و می‌گفتن‏:‏ خب‏،‏ آسیا برای آسیایی‌ها یعنی در واقع آسیا برای ژاپن‏.‏
توی دولت ژاپن افرادی رو می‌بینید‏.‏‏.‏‏.‏
که نظامی‌گرا هستن‏،‏
و دیدگاه بسیار محدودی نسبت به جهان دارن‏.‏
نگرش اون‌ها تا حدی تحقیرآمیزه‏.‏‏.‏‏.‏
نسبت به رفاه و نرم‌خویی غربی‌ها و این‌جور چیزها‏.‏
ژاپنی‌ها باور دارن که سربازهاشون‏.‏‏.‏‏.‏
سرسخت‌ترین سربازهای دنیا هستن‏.‏
اون‌ها سلاح‌های مدرن رو‏.‏‏.‏‏.‏
با آموزش‌های سنتی و ارزش‌های جنگجویان سامورایی‏،‏
که به آیین بوشیدو معروفه‏،‏ ترکیب می‌کنن‏.‏
بوشیدو یه سنت قدیمی‌تر بود که حالا توی ذهن‏.‏‏.‏‏.‏
نیروهای ارتش ژاپن نهادینه شده بود‏.‏
ژاپنی‌ها این بخش از تاریخشون رو‏.‏‏.‏‏.‏
تصادفی انتخاب نکردن‏.‏ اون‌ها هواپیماهای لازم رو‏.‏‏.‏‏.‏
برای رقابت با غرب ندارن‏.‏
تانک‌های سنگین‌تر و توپخانه ندارن‏.‏
باید یه چیزی این وسط موازنه رو برقرار کنه‏.‏ و اون‌ها فکر می‌کنن پیداش کردن‏:‏‏.‏‏.‏‏.‏
توی روحیه جنگندگی برتر سربازهای ژاپنی‏.‏
تا سال 1940‏،‏ ژاپن بیشتر بخش‌های چین رو کنترل می‌کنه‏.‏
[واشنگتن]
توی واشنگتن‏،‏
رئیس‌جمهور فرانکلین دی‏‏ روزولت نگران شده‏.‏‏.‏‏.‏
و می‌ترسه که تجاوزهای بیشتر ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
بتونه کل منطقه آسیا‏-‏اقیانوسیه رو تهدید کنه‏.‏
ژاپن یه قدرت اقتدارگراست‏.‏‏.‏‏.‏
که بر اساس نظریه برتری نژادی سازمان‌دهی و هدایت می‌شه‏.‏‏.‏‏.‏
و توی مسیر فتوحات متجاوزانه قدم برمی‌داره‏.‏
این کاری بود که ژاپن داشت انجام می‌داد‏.‏
خب،‏ تنها مشکل اینجاست که ایالات متحده‏.‏‏.‏‏.‏
به طور سنتی اقیانوس آرام رو به عنوان منطقه عملیاتی خودش می‌دیده‏.‏
روزولت مصممه که ژاپن رو از چین بیرون کنه‏،‏
و ژاپنی‌ها هم مصمم هستن که همون‌جا بمونن‏.‏
[می 1940]
[اقیانوس آرام]
برای مقابله با ادامه تجاوزهای ژاپن توی چین‏،‏
روزولت دستور میده ناوگان ایالات متحده از سن دیگو‏.‏‏.‏‏.‏
به پرل هاربر منتقل بشه‏،‏ یه پایگاه دریایی توی هاوایی‏.‏‏.‏‏.‏
که حدود 3200 کیلومتر به خاک اصلی ژاپن نزدیک‌تره‏.‏
این سرزمینیه که بخشی از خاک ایالات متحده به حساب میاد‏.‏
خود ایالات متحده‌ست‏.‏
روزولت داره سیگنال واضحی می‌فرسته‏.‏‏.‏‏.‏
که امیدوارم ژاپن رو بازداره‏‏:‏
اقیانوس آرام‏،‏ حوزه نفوذ آمریکاست‏.‏
اون می‌خواد ناوگان به اندازه کافی جلو مستقر بشه‏.‏‏.‏‏.‏
تا ژاپنی‌ها اون رو جدی بگیرن‏،‏ اما در عین حال‏.‏‏.‏‏.‏
با انتقالش به فیلیپین یا شاید سنگاپور‏،‏
زیاد تحریک‌آمیز عمل نکنه‏.‏
پرل هاربر حالا خط مقدم‏.‏‏.‏‏.‏
قدرت دریایی آمریکا توی اقیانوس آرامه‏.‏
پایگاه دریایی پرل هاربر بی‌نقصه‏،‏
چون یه کانال باریک داره که به یه بندرگاه وسیع راه داره‏.‏‏.‏‏.‏
و یه جزیره درست وسطشه‏.‏ برای همین شبیه یه دژ به نظر می‌رسه‏.‏
بیرون از پایگاه دریایی‏،‏ شهر پررونق هونولولو قرار داره‏.‏
جزایر هاوایی برای آمریکا مثل یه بهشت به نظر می‌رسه‏:‏‏
ساحل‌های زیبا‏،‏ فرهنگ آروم‏،‏
و آب‌وهوای فوق‌العاده‏.‏
اما نگرانی‌های امنیتی‏.‏‏.‏‏.‏
بین فرمانده‌های ارشد ارتش و نیروی دریایی وجود داره‏.‏
چون حالا اون‌ها توسط جمعیتی محاصره شدن‏.‏‏.‏‏.‏
که به طرز نامتناسبی آسیایی هستن‏.‏‏.‏‏.‏
و جمعیتی که شامل درصد بسیار بالایی‏.‏‏.‏‏.‏
از آمریکایی‌های ژاپنی‌تبار هم می‌شه‏.‏
سی درصد از جمعیت جزایر هاوایی‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ اصالت ژاپنی دارن‏.‏ ‏-‏ یکی از ترس‌های بزرگ‏.‏‏.‏‏.‏
خرابکاری از طرف آمریکایی‌های ژاپنی‌تبار محلیه‏.‏
ژنرال شورت‏،‏ که مسئول ارتش توی هاواییه‏،‏
خیلی بیشتر از حمله هوایی‏،‏ از خرابکاری می‌ترسه‏.‏
واسه همین هواپیماهای جنگنده رو از پناهگاه‌های حفاظتی‌شون بیرون میاره‏،‏
روی باند فرودگاه به صف می‌کنه‏،‏
جایی که فکر می‌کنه سربازهاش می‌تونن ازشون در برابر خرابکاری محافظت کنن‏.‏
متأسفانه‏،‏ اون‌ها رو مثل سیبل‌های بی‌دفاع توی یک صف چیده‏.‏
آمریکا نفوذش رو توی اقیانوس آرام گسترش میده‏.‏‏.‏‏.‏
هم‌زمان با اینکه نیروهای آلمان اروپا رو درمی‌نوردن‏.‏‏.‏‏.‏
و کشورها رو یکی پس از دیگری فتح می‌کنن‏.‏
هیتلر متوجه نیست که چی‌کار کرده‏،‏
اما با سرنگون کردن فرانسه‏،‏ جریانی رو به راه انداخته‏.‏‏.‏‏.‏
یک‌جور اثر موجی از تجاوزگری‏.‏‏.‏‏.‏
که قراره تا جاهای خیلی دوری پیش بره‏.‏
اگه به دوران جنگ جهانی اول برگردیم‏،‏
این حس توی ژاپن وجود داره که وقتی اتفاقاتی توی اروپا می‌افته‏،‏
فرصتی واسه ژاپن توی آسیا ایجاد می‌شه‏.‏
اگه بتونن دستشون رو روی چیزی بذارن‏.‏‏.‏‏.‏
در حالی که قدرت‌های بزرگ توی اروپا مشغولن‏،‏ این کار رو می‌کنن‏.‏ این اتفاق‏.‏‏.‏‏.‏
توی ژوئن 1940 می‌افته‏.‏
فتوحات آلمان‏،‏ فرصتی رو پیش روی ژاپن می‌ذاره.‏
آلمان حالا هلند رو اشغال کرده‏،‏
حاکم استعماری هند شرقی هلند که سرشار از نفته‏.‏
بریتانیای کبیر‏،‏ که هنوز با آلمان در جنگه‏،‏
منابع مالایا‏،‏ سنگاپور‏،‏
برمه و هنگ‌کنگ رو کنترل می‌کنه‏.‏
و فرانسوی‌ها‏،‏ که بر هندوچین حکومت می‌کنن‏،‏
تسلیم نازی‌ها شدن‏.‏
ژاپنی‌ها حالا می‌فهمن که فرصت داره بهشون چشمک می‌زنه‏.‏
هلندی‌ها دیگه نمی‌تونن از هند شرقی هلند دفاع کنن‏.‏
بریتانیایی‌ها کار خیلی سختی‏.‏‏.‏‏.‏
واسه دفاع از سنگاپور دارن‏،‏ و همین‌طور الی آخر‏،‏
فرانسوی‌ها توی هندوچین‏.‏ منابع منتظرشونن‏.‏
و به نظر ژاپنی‌ها می‌رسه‏.‏‏.‏‏.‏
که فرصتی که فقط صد سال یک‌بار پیش میاد‏،‏ نصیبشون شده‏.‏‏.‏‏.‏
تا اون مستعمره‌ها رو تصرف کنن‏.‏
کی قراره ازشون دفاع کنه؟
پس فرانسوی‌ها توسط نازی‌ها تار و مار میشن‏.‏
حکومت ویشی روی کار میاد‏.‏
ژاپنی‌ها واقعاً چشمشون دنبال هندوچینه‏.‏‏.‏‏.‏
به خاطر منابعی که اونجا هست‏.‏ این حس وجود داره‏.‏‏.‏‏.‏
که اونجا مقاومتی شکل نمی‌گیره‏،‏ چون فرانسه جای دیگه مشغوله‏.‏
اولین هدف ژاپن‏،‏ هندوچین فرانسه‌ست‏.‏
توی سپتامبر 1940‏،‏
به دولت ویشی فرانسه فشار میاره‏.‏‏.‏‏.‏
تا منطقه شمالی رو به اون‌ها واگذار کنه‏.‏
[27‏ سپتامبر 1940]
[برلین]
توی همون ماه‏،‏
رهبران ژاپن یک اتحاد رسمی با آلمان‏.‏‏.‏‏.‏
و ایتالیا امضا می‌کنن که بهش ‏"‏پیمان سه‌جانبه‏"‏ می‌گن‏.‏
این سه کشور به عنوان ‏"‏نیروهای محور‏"‏ شناخته میشن‏.‏
البته یکی از ویژگی‌های نیروهای محور‏.‏‏.‏‏.‏
این بود که سه قدرت نظامی فوق‌العاده متجاوز بودن‏.‏‏.‏‏.‏
که تشنه جنگ بودن‏.‏
هی‏،‏ آمریکا‏.‏‏.‏‏.‏ بانزای‏.‏‏.‏‏.‏
اون‌ها شرکای عجیبی برای همدیگه هستن‏.‏
به نظر می‌رسه هیچ هم‌پوشانی بین منافع آلمان‏،‏
که روی اوراسیا متمرکزه‏،‏
منافع ایتالیا‏،‏ متمرکز روی مدیترانه‏.‏‏.‏‏.‏
و شمال و شرق آفریقا‏،‏
و منافع ژاپن توی شرق آسیا وجود نداره‏.‏
بنابراین هیچ هم‌پوشانی واضحی بین این سه تا نیست‏.‏
اون‌ها دور هم جمع میشن چون همه‌شون یه‌جورایی طردشده هستن‏.‏
پیمان سه‌جانبه یک وصلت مصلحتیه‏،‏
تا سعی کنن آمریکایی‌ها رو منصرف کنن‏.‏‏.‏‏.‏
از اینکه وارد هرگونه درگیری با ژاپن بشن‏.‏
ایدئولوژی خیلی زیادی‏.‏‏.‏‏.‏
اونجا وجود نداره‏.‏ قضیه صرفاً اینه که‏،‏
چطور فعلاً آمریکایی‌ها رو دور نگه داریم‏.‏‏.‏‏.‏
تا بتونیم کاری رو که باید توی آسیا انجام بدیم‏،‏ بکنیم؟
[جولای 1941]
[هندوچین]
توی تابستان 1941‏،‏
رابطه آمریکا و ژاپن به سطح بحرانی می‌رسه‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی که ژاپن کنترل کل هندوچین فرانسه رو به دست می‌گیره‏.‏
فرانسوی‌ها تسلیم میشن و ژاپنی‌ها میان پایین‏،‏
و شروع می‌کنن به برداشتن منابعی که نیاز دارن‏.‏‏.‏‏.‏
تا جنگ رو ادامه بدن‏.‏
و بعد در نهایت‏،‏ کاملاً اونجا رو تصرف می‌کنن‏.‏
اونجا منبع بزرگی از منابع و همچنین یک پایگاه عالیه‏.‏‏.‏‏.‏
واسه هر کار دیگه‌ای که بخوای توی جنوب شرقی آسیا انجام بدی‏.‏
ژاپن حالا به مواد خام بیشتری دسترسی داره‏.‏
طرز تفکر توی توکیو اینه که‏،‏
ما باید قلع و بوکسیت رو از مالایا بگیریم‏.‏
باید نفت رو از هند شرقی هلند بگیریم‏.‏
باید برنج رو از فیلیپین بگیریم‏.‏
هر چیزی که نیاز داری اونجا هست‏.‏
کاملاً واضحه‏.‏
ایالات متحده یک سلاح بزرگ داره‏.‏‏.‏‏.‏
تا ژاپن رو مجبور کنه از چین و جنوب شرقی آسیا بیرون بره‏،‏
و رئیس‌جمهور روزولت در آستانه استفاده از اونه‏.‏
مووی شو M O V I E S H O . C O M
[جولای 1941]
[واشنگتن]
توی تابستان 1941‏،‏
ایالات متحده محکم‌ترین موضع خودش رو تا الان‏.‏‏.‏‏.‏
در برابر جاه‌طلبی‌های ارضی ژاپن می‌گیره‏.‏
ایالات متحده مدتیه که نگران‏.‏‏.‏‏.‏
توسعه‌طلبی و تجاوزگری ژاپن توی آسیا بوده‏.‏
روزولت‏.‏‏.‏‏.‏
از پاسخ نظامی خودداری کرده‏،‏
اما یک‌سری تحریم‌ها اعمال شده‏:‏‏
تحریم تسلیحاتی‏،‏ تحریم آهن قراضه‏.‏
ژاپن تقریباً به طور کامل وابسته به نفته‏.‏‏.‏‏.‏
که از آمریکا وارد می‌کنه‏،‏
واسه همین اف‌دی‌آر ژاپنی‌ها رو تحریم می‌کنه‏.‏
توی تابستان 1941‏،‏ آمریکا اساساً شیر نفت رو می‌بنده‏.‏
این تحریم تبدیل به یک فاجعه می‌شه‏.‏‏.‏‏.‏
واسه اقتصاد و ارتش ژاپن‏.‏
با اعمال تحریم نفتی‏،‏
ما در واقع گفتیم‏،‏
ما قراره آینده شما رو کنترل کنیم‏.‏
ژاپنی‌ها باید یک راه فرار پیدا کنن‏،‏
و اون نزدیکی‌ها نفت هست‏.‏ مثلاً هلندی‌ها مقادیر زیادی‏.‏‏.‏‏.‏
نفت رو توی اون منطقه کنترل می‌کنن‏،‏ واسه همین این قضیه وسوسه‌انگیز می‌شه
چرا نری بگیریش‏،‏ مخصوصاً وقتی حس می‌کنی‏.‏‏.‏‏.‏
آمریکا اصلاً حق نداشته دسترسی شما رو به نفت قطع کنه؟
یک قدرت اروپایی زیر بار این حرف می‌رفت؟
روزولت شیر نفت رو می‌بنده و زمان داره از دست میره‏.‏
[پائیز 1941]
[توکیو]
توی توکیو‏،‏ ژاپنی‌ها واسه ضربه زدن متقابل نقشه می‌کشن‏.‏
ژاپن به این فکر می‌کنه که چطور از این تنگنا خارج بشه؟
خب‏،‏ ما باید اون چیزها رو با تصرف‏.‏‏.‏‏.‏
مواد خام جنوب شرقی آسیا جایگزین کنیم‏.‏
و اولین قدم‏.‏‏.‏‏.‏
از کار انداختن ناوگان اقیانوس آرام آمریکا هست.‏
ژاپنی‌ها نقشه‌ها رو واسه حمله به منافع آمریکا‏.‏‏.‏‏.‏
توی اقیانوس آرام نهایی می‌کنن‏.‏
این حس بین ژاپنی‌ها وجود داره‏.‏‏.‏‏.‏
که آمریکایی‌ها بیشتر تاجرن تا جنگجو‏،‏
و اگه یک ضربه شست حسابی بهشون نشون بدی‏،‏ با خودشون فکر می‌کنن‏:‏‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏راستش‏،‏ این کار ما نیست‏.‏‏"‏
پس اگه واقعاً بهشون چنگ و دندون نشون بدی‏،‏
شاید عقب‌نشینی کنن‏.‏
اما همه افراد توی ژاپن موافق‏.‏‏.‏‏.‏
درگیری با ایالات متحده نیستن‏.‏
نخست‌وزیر فومیمارو کونوئه می‌خواد یک راه‌حل مسالمت‌آمیز پیدا کنه‏.‏
اون که اصالت اشرافی داره‏،‏ یک اینترناسیونالیسته‏.‏
رابطه خیلی خوبی با دیپلمات‌های غربی داره‏.‏
به نظرم دغدغه بزرگش اینه که چطور با ایالات متحده به توافق برسه‏،‏
و بتونه ارتش ژاپن رو هم‏.‏‏.‏‏.‏
با خودش همراه کنه‏.‏
اما وزیر جنگ‏،‏ هیدکی توجو‏.‏‏.‏‏.‏
مصممه که علیه آمریکا وارد جنگ بشه‏.‏
هیدکی توجو دیدگاه بسیار تهاجمی‏.‏‏.‏‏.‏
درباره کارهایی که ژاپن باید انجام بده داره‏.‏
سرنوشت ژاپن اینه که قدرت برتر توی آسیا باشه‏،‏
آمریکایی‌ها‏،‏ بریتانیایی‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
و هلندی‌ها رو بیرون کنه‏.‏ به اتفاقات اروپا نگاه کنید‏.‏
به موفقیت نازی‌ها نگاه کنید‏.‏
این همون روشیه که یک قدرت بزرگ در آینده خودش رو اداره می‌کنه‏.‏
امپراتور هیروهیتو بین جناح‌های‏.‏‏.‏‏.‏
جنگ‌طلب و صلح‌طلب توی توکیو گیر افتاده‏.‏
اون رهبران سیاسی و نظامی خودش رو‏.‏‏.‏‏.‏
واسه یک کنفرانس امپراتوری جمع می‌کنه‏،‏
جایی که شعری از پدربزرگش‏،‏
امپراتور میجی رو دکلمه می‌کنه‏.‏
‏"‏در پهنه چهار دریا‏،‏ همه انسان‌ها برادرند‏.‏‏.‏‏.‏
در چنین جهانی‏،‏ چرا موج‌ها خروشانند‏.‏‏.‏‏.‏
و بادها می‌غرند؟‏"‏
ژاپنی‌ها سعی می‌کنن احساسات هیروهیتو‏.‏‏.‏‏.‏
درباره جنگ رو از روی این شعر تفسیر کنن‏،‏
اما اون هیچ‌وقت نظراتش رو به طور صریح بیان نمی‌کنه‏.‏
نخست‌وزیر کونوئه‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز می‌خواد یک راه‌حل دیپلماتیک پیدا کنه‏.‏
باز نگه داشتن کانال‌های ارتباطی‏.‏‏.‏‏.‏
ضرری نداره‏.‏ یک سفیر‏.‏‏.‏‏.‏
و یک فرستاده ویژه توی واشنگتن دارن با وزارت امور خارجه گفتگو می‌کنن‏.‏
اما آمریکایی‌ها هنوز هم از ژاپن می‌خوان‏.‏‏.‏‏.‏
که از چین عقب‌نشینی کنه‏.‏
فکر نمی‌کنم اون‌ها هیچ احتمالی بدن‏.‏‏.‏‏.‏
که این مشکل بشه با مذاکره حل بشه‏.‏
فکر می‌کنم ژاپنی‌ها تصمیم‏.‏‏.‏‏.‏
کاملاً قاطعی واسه رفتن به جنگ گرفته باشن‏.‏
توی اواسط اکتبر 1941‏،‏
نخست‌وزیر کونوئه ناامید استعفا میده‏.‏
اون به دبیر دولتش می‌گه‏،‏
‏"‏اعلی‌حضرت همایونی صلح‌طلب هستن‏.‏
بهشون گفتم که جنگ یک اشتباهه‏.‏
ایشون هم موافقت کردن‏،‏ اما دفعه بعد که دیدمشون‏،‏ بیشتر متمایل به جنگ بودن‏.‏
احساس کردم امپراتور داره بیشتر و بیشتر‏.‏‏.‏‏.‏
دیدگاه فرماندهان عالی ارتش و نیروی دریایی رو جذب می‌کنه‏.‏‏"‏
هیروهیتو مدام می‌شنید که نقشه‌ها با جزئیات مورد بحث قرار می‌گیرن‏.‏
اون هیچ‌وقت واقعاً نگفت بله‏.‏
اما نکته حیاتی اینه که هیچ‌وقت هم نگفت نه‏.‏
وزیر جنگ‏،‏ توجو‏،‏ نخست‌وزیر جدید می‌شه‏.‏
سرنوشت ژاپن حالا توی دست‌های نظامی‌هاست‏.‏
[نوامبر 1941]
[هاوایی]
توی هونولولو‏،‏ یک کارمند جدید.‏‏.‏‏.‏
در سفارت‌خونه ژاپن هست‏:‏ تاکئو یوشیکاوا‏.‏
تاکئو یوشیکاوا یکی از اعضای نیروی دریایی ژاپن بود‏.‏‏.‏‏.‏
و به عنوان جاسوس به هاوایی فرستاده شد‏.‏
یوشیکاوا امیدواره که بتونه‏.‏‏.‏‏.‏
چندتا همدل بین جمعیت ژاپنی‌ها پیدا کنه‏.‏‏.‏‏.‏
که اطلاعات بیشتری بهش بدن‏.‏
اما چیزی که خیلی زود متوجه می‌شه اینه که‏،‏
اکثریت قریب به اتفاق ژاپنی‏-‏آمریکایی‌های توی اوآهو‏.‏‏.‏‏.‏
به ایالات متحده وفادارن‏.‏
واسه همین هواپیما اجاره می‌کنه تا تورهای تفریحی‏.‏‏.‏‏.‏
دور بندر راه بندازه‏.‏ توی شهر رانندگی می‌کنه‏.‏
عکس می‌گیره و می‌گه‏:‏ ‏"‏من یک توریستم‏.‏‏"‏
قایق اجاره می‌کنه تا دور بزنه‏.‏‏.‏‏.‏
و عمق بندر رو اندازه‌گیری کنه‏.‏
بنابراین اطلاعات زیادی‏.‏‏.‏‏.‏
درباره فعالیت‌های روزمره ناوگان اقیانوس آرام جمع‌آوری می‌کنه‏.‏
یوشیکاوا همونیه که به این نتیجه می‌رسه‏.‏‏.‏‏.‏
که صبح یکشنبه واقعاً بهترین زمانه‏.‏‏.‏‏.‏
تا حمله‌ای رو علیه آمریکایی‌ها آغاز کنن‏.‏
اگرچه هدفش بازداشتن ژاپن بود‏،‏
دستور روزولت برای جابه‌جایی پایگاه ناوگان اقیانوس آرام‏.‏‏.‏‏.‏
از کالیفرنیا به پرل هاربر‏.‏‏.‏‏.‏
یعنی الان توی برد حمله قرار داره‏.‏
روزولت واقعاً درک نمی‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
که با جلو آوردن ناوگان تا این حد‏،‏ اون الان تبدیل می‌شه به‏.‏‏.‏‏.‏
یه هدف بالقوه برای ژاپنی‌ها‏،‏
چون آمریکایی‌ها‏،‏ به‌طور کلی‏،‏
پیچیدگی و سطح توانایی رو که ژاپنی‌ها الان دارن‏.‏‏.‏‏.‏
درک نمی‌کنن‏.‏
[26‏ نوامبر 1941]
توی یه صبح سرد چهارشنبه‏،‏ [اقیانوس آرام]
ناوگانی از نیروی دریایی امپراتوری ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
راهی اقیانوس آرام می‌شه‏.‏
فرماندهی کل با دریاسالار بزرگ‏،‏ ایسوروکو یاماموتو هست‏.‏
این نقشه اون بود که یه حمله غافلگیرانه.‏‏.‏‏.‏
علیه ناوگان آمریکا توی پرل هاربر‏ انجام بشه.‏
یاماموتو درک خیلی خوبی.‏‏.‏‏.‏
از اینکه ایالات متحده چقدر قدرتمنده‏ داره.‏
اون توی آمریکا زندگی کرده‏.‏ وابسته نظامی نیروی دریایی بوده‏.‏
یه‌کم انگلیسی صحبت می‌کنه‏.‏ برای همین می‌فهمه‏.‏‏.‏‏.‏
که هر جنگی با ایالات متحده‏.‏‏.‏‏.‏
باید یه قضیه خیلی سریع باشه‏،‏
که باید این کار رو هرچه سریع‌تر تمومش کنن‏.‏
همون اول کار ضربه سختی بهشون بزنن و روحیه آمریکایی‌ها رو هدف قرار بدن‏.‏
راهی که فکر می‌کنه می‌تونه این کار رو بکنه‏.‏‏.‏‏.‏
غرق کردن تا حد ممکن از نبردناوهای ماست‏.‏
شاید اون‌وقت آمریکایی‌ها بیان پای میز مذاکره‏،‏
و بتونیم این جنگ رو توی شیش ماه تموم کنیم‏،‏
یه چیزی توی این مایه‌ها‏.‏
کلید این عملیات‏.‏‏.‏‏.‏
گروه کردن شش ناو هواپیمابر مدرن با همدیگه برای حمله‌ست.‏
یاماموتو طرفدار قدرت هواییه‏.‏
اون همواره برای تقویت ناوهای هواپیمابر ژاپن تلاش کرده‏.‏
و اون‌ها این سازمان رو ایجاد می‌کنن‏،‏
کیدو بوتای‏،‏ نیروی متحرک‏.‏
ناوهای هواپیمابر معمولاً‏.‏‏.‏‏.‏
تک‌تک اعزام می‌شن‏،‏
و هواپیماهاشون وظیفه دفاع از نبردناوهای سنگین رو دارن‏.‏
ژاپنی‌ها با خودشون گفتن‏،‏ ما همه ناوهای هواپیمابرمون رو می‌گیریم‏.‏‏.‏‏.‏
و اون‌ها رو توی یه ناوگان حامل با شش عرشه پرواز بزرگ قرار می‌دیم‏.‏‏.‏‏.‏
که حالا می‌تونه 350 فروند هواپیما رو از اقیانوس عبور بده‏.‏
این به ژاپنی‌ها اجازه می‌ده‏.‏‏.‏‏.‏
که این حجم عظیم از قدرت آتش رو‏.‏‏.‏‏.‏
روی میدان نبرد پیاده کنن‏،‏
چیزی که قبلاً هرگز توی جنگ‌های دریایی دیده نشده‏.‏
ژاپنی‌ها یه چالش دیگه هم دارن‏‏:‏
چطور این ناوگان عظیم رو‏.‏‏.‏‏.‏
بدون اینکه شناسایی بشه‏،‏ از 5600 کیلومتر اقیانوس عبور بدید؟
اول‏،‏ ارتباطات رادیویی رو قطع می‌کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و توی سکوت حرکت می‌کنن‏.‏
بعد‏،‏ هشت تا نفت‌کش در کنار ناوگان حرکت می‌کنن‏.‏
توانایی سوخت‌گیری توی دریا‏.‏‏.‏‏.‏
یکی از شاهکارهای پرل هاربره‏،‏
چون ناوگانتون مجبور نبود توی هیچ پایگاهی توقف کنه‏.‏
این‌طوری بود که ناوگان ژاپن می‌تونست در سکوت رادیویی بمونه‏.‏
سوخت‌گیری توی دریا رسماً به ناوگان ژاپن اجازه داد‏.‏‏.‏‏.‏
مثل یه شبح ناپدید بشه‏.‏
در حالی که ناوگان ژاپن به سمت هاوایی حرکت می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
توی واشنگتن دی‌سی‏،‏ ژاپنی‌ها و آمریکایی‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
به مذاکره ادامه می‌دن‏.‏
[6‏ دسامبر 1941]
[واشنگتن]
توی ششم دسامبر‏،‏ [واشنگتن]
توی ششم دسامبر‏،‏
رئیس‌جمهور روزولت مستقیماً به امپراتور هیروهیتو نامه می‌نویسه‏.‏
‏"‏واضحه که ادامه چنین وضعیتی غیرقابل‌تصوره‏.‏
ما وظیفه‌ای مقدس برای احیای دوستی دیرینه داریم‏.‏‏.‏‏.‏
و جلوگیری از مرگ و ویرانی بیشتر توی جهان‏.‏‏"‏
روزولت داره می‌گه‏،‏ ببینید‏،‏ جنگ یه فاجعه می‌شه،‏
این جنگی که هیچ‌کدوممون نمی‌خوایم‏.‏ اما توی این مرحله‏،‏
هیروهیتو وارد جنگ شده‏.‏
ناوگان ژاپن به نقطه بدون بازگشت رسیده‏.‏
[7‏ دسامبر 1941]
[پرل هاربر]
هفتم دسامبر 1941‏.‏
درست قبل از ساعت 4 صبح‏،‏ یه کشتی گشتی به اسم یو‌اس‌اس وارد‏،‏
پیامی دریافت می‌کنه‏.‏
یه زیردریایی کوچیک توی منطقه نزدیک پرل هاربر دیده شده‏.‏
ساعت 6:40 صبح‏،‏
کشتی وارد بمب‌های اعماق دریا رو روی زیردریایی رها می‌کنه‏.‏
اون‌ها گزارش رویت رو به مقامات بالا می‌فرستن‏.‏
مسئولین توی پرل هاربر بهش نگاه می‌کنن و می‌گن‏،‏
این یه ناخدا تازه‌کاره‏.‏ کلاً یه روزه که اومده سر کار‏.‏
احتمالاً نمی‌دونه داره چی‌کار می‌کنه‏.‏ نادیده‌اش بگیرید‏.‏
با اینکه کشتی وارد با موفقیت‏.‏‏.‏‏.‏
اولین شلیک این جنگ رو‏ شلیک کرده،‏ گزارش اون کاملاً نادیده گرفته می‌شه‏.‏
بیست دقیقه بعد‏،‏
دو تا اپراتور رادار جوان متوجه آرایش عظیمی از هواپیماها می‌شن‏.‏‏.‏‏.‏
که دارن به منطقه نزدیک می‌شن‏.‏ اون‌ها این رو به افسر ارشدشون گزارش می‌دن‏.‏
اون می‌دونه که یه گروه از بمب‌افکن‌های بی‏-‏17 آمریکایی‏.‏‏.‏‏.‏
قرار بوده امروز صبح برسن‏.‏‏.‏‏.‏
که باید تقریباً از همون جهت بیان‏.‏
اون به اون دو تا اپراتور رادار می‌گه‏،‏ نگرانش نباشید‏.‏
‏183 فروند هواپیمای ژاپنی روی توی موج اول حمله‏.‏‏.‏‏.‏
روی پرل هاربر فرود میان‏.‏
هدفشون‏:‏ فرودگاه‌ها‏.‏
نتیجه‌اش این بمباران متمرکزه.‏‏.‏‏.‏
تا تلاش کنن بیشترین تعداد هواپیما رو.‏‏.‏‏.‏
از همون اول شروع حمله‏ از کار بندازن.‏
ساعت 7:55 صبح‏.‏‏.‏‏.‏
اولین بمب‌ها اصابت می‌کنن‏.‏
وقتی صبح صدای هواپیماها رو می‌شنوی‏،‏ با خودت می‌گی‏:‏ امروز دارن زود تمرین می‌کنن‏!‏
و بعد وقتی یهو همه‌چیز شروع می‌کنه به منفجر شدن‏،‏ پسر‏،‏
یکی به دردسر می‌افته‏،‏ چون این تمرین دیگه خیلی داره از حد می‌گذره‏.‏
ساعت 8 صبح توی هونولولو‏،‏
جاسوس ژاپنی‏،‏ تاکئو یوشیکاوا رادیوش رو.‏‏.‏‏.‏
روی پیش‌بینی آب‌وهوای ژاپن‏ تنظیم می‌کنه.‏
گوینده از عبارت ‏"‏هیگاشی نو کازه آمه‏"‏ استفاده می‌کنه‏.‏
‏"‏باد شرقی‏،‏ باران‏.‏‏"‏ این یه رمزه‏.‏
حمله به آمریکا شروع شده‏.‏
یه آرایش دیگه از هواپیماهای ژاپنی‏.‏‏.‏‏.‏
شیرجه می‌زنن روی کشتی‌های لنگرانداخته در امتداد بتل‌شیپ رو‏.‏
هواپیماهای اژدرافکن توی ارتفاع پایین‏.‏‏.‏‏.‏
و بمب‌افکن‌ها بالای سرشون‏.‏
تا زمانی که کشتی‌ها واقعاً شروع به انفجار نکردن.‏‏.‏‏.‏
و گلوله‌ها شروع به شکافتن عرشه‌ها نکردن.‏‏.‏‏.‏
اون‌ها متوجه نمی‌شن که‏،‏ وای خدای من‏،‏ این واقعیه‏.‏
حملات اژدری بسیار بسیار موفقیت‌آمیزن‏.‏
کشتی‌های اوکلاهما و ویرجینیای غربی ضربه بسیار سنگینی می‌خورن‏.‏
اوکلاهما در نهایت واژگون می‌شه‏،‏
و صدها نفر رو توی این کشتی واژگون‌شده گیر می‌اندازه‏.‏
بیش از 400 ملوان و تفنگدار دریایی روی یو‌اس‌اس اوکلاهما کشته می‌شن‏.‏
هم‌زمان‏،‏ بمب‌افکن‌های تراز بالا از بالای سر میان‏.‏‏.‏‏.‏
و بمب‌هاشون رو رها می‌کنن‏.‏
یکی از اون‌ها ضربه مهلکی به نبردناو آریزونا می‌زنه‏.‏‏.‏‏.‏
و نابودش می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
فقط توی یک چشم به هم زدن‏.‏
انفجار روی یو‌اس‌اس آریزونا‏.‏‏.‏‏.‏
‏1117 نفر رو به کشتن میده‏.‏
پس اگه به تک‌تک‏،‏ می‌دونید‏،‏ سربازها‏،‏ ملوان‌ها‏،‏ تفنگدارها فکر کنید‏،‏
اون‌ها نمی‌تونن هضم کنن که چه اتفاقی داره می‌افته‏.‏
بمب‌ها دارن منفجر می‌شن‏،‏ کشتی‌ها غرق می‌شن‏.‏
آدم‌ها آتیش گرفتن‏.‏ تیکه‌های بدن دارن این‌ور اون‌ور پرت می‌شن‏.‏
تصور کنید بخواید این همه چیز رو توی ذهنتون هضم کنید‏.‏
بعد از دو موج حمله‏.‏‏.‏‏.‏
ژاپنی‌ها عقب‌نشینی می‌کنن‏.‏
‏188 فروند هواپیمای آمریکایی نابود می‌شن‏.‏
‏1178 نظامی و غیرنظامی مجروح می‌شن‏.‏
‏2403 نفر کشته می‌شن‏.‏
اما ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده توی دریا هستن‏.‏‏.‏‏.‏
و از این ویرانی جون سالم به در می‌برن‏.‏
[گزارش خبری هاوایی]
امروز صبح شاهد‏.‏‏.‏‏.‏
بمبارون پرل هاربر توسط هواپیماهای دشمن بودیم‏.‏‏.‏‏.‏
این شوخی نیست‏.‏
این جنگ واقعیه‏.‏
اگه بخوایم در مورد نقطه عطف بزرگ‏.‏‏.‏‏.‏
توی جنگ جهانی دوم صحبت کنیم‏،‏ اون هفتم دسامبر 1941 هست‏.‏
ساعت 7:55‏،‏ دنیا همون‌طوریه که همیشه می‌شناختیمش‏.‏
‏15 دقیقه بعد‏،‏ ساعت 8:10‏،‏ دنیا متفاوت می‌شه‏.‏
ما حالا توی جنگ هستیم‏.‏
[8‏ دسامبر 1941]
[واشنگتن]
آمریکایی که توی هشتم دسامبر 1941 بیدار می‌شه‏.‏‏.‏‏.‏
یه کشور متفاوته‏.‏
کشور داره امتحان پس میده‏.‏ ‏از پسش برمیایم؟
می‌تونیم با این چالش روبه‌رو بشیم؟
ما داریم سنجیده می‌شیم‏،‏
و کم میاریم یا نه؟
نخست‌وزیر توجو به مردم ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
در مورد پیروزی نیروی دریایی‌شون توی پرل هاربر می‌گه‏.‏
اون همچنین بهشون می‌گه که ژاپن به سنگاپور‏،‏ هنگ کنگ‏،‏
مالایا‏،‏ جزیره ویک‏،‏
گوام و فیلیپین حمله کرده‏.‏
در حالی که توجه آمریکا روی حمله غافلگیرانه متمرکز شده‏.‏‏.‏‏.‏
ژاپنی‌ها دارن همه‌جا رو بمباران می‌کنن و بهشون هجوم می‌برن‏.‏
مالایا‏ رو بمبارون می‌کنن،‏ فیلیپین‏ رو بمبارون می‌کنن.‏
ساعت 12:30 ظهر‏،‏ کنگره تشکیل جلسه میده‏.‏
دیروز‏،‏ هفتم دسامبر 1941‏.‏‏.‏‏.‏
تاریخی که با بدنامی زنده خواهد ماند‏.‏‏.‏‏.‏
ایالات متحده آمریکا‏.‏‏.‏‏.‏
به‌طور ناگهانی و عامدانه مورد حمله.‏‏.‏‏.‏
نیروهای دریایی و هوایی امپراتوری ژاپن‏ قرار گرفت.‏
اون بخش زیادی از سخنرانی رو.‏‏.‏‏.‏
به منشی خودش‏،‏ گریس تالی‏ دیکته کرد،‏
و جمله اولیه‌اش این بود‏:‏‏
‏"‏دیروز‏،‏ هفتم دسامبر 1941‏،‏
تاریخی که توی تاریخ جهان زنده خواهد ماند‏.‏‏"‏
و یه جایی‏،‏ قبل از اینکه به کپیتول هیل برسه‏،‏
با دست‌خط زیباش می‌نویسه‏:‏
‏"‏تاریخی که با بدنامی زنده خواهد ماند‏.‏‏"‏
پس ویرایش خودش روی متنی که دیکته کرده بود‏.‏‏.‏‏.‏
این عبارت ماندگار رو خلق کرد‏.‏
من از کنگره می‌خوام اعلام کنه‏.‏‏.‏‏.‏
که از زمان حمله بی‌دلیل و ناجوانمردانه‏.‏‏.‏‏.‏
توسط ژاپن توی روز یکشنبه‏،‏ هفتم دسامبر‏.‏‏.‏‏.‏
1941‏،‏
وضعیت جنگی.‏‏.‏‏.‏
بین ایالات متحده‏.‏‏.‏‏.‏
و امپراتوری ژاپن‏ برقرار بوده.‏
خیلی با دقت به چیزی که فرانکلین روزولت.‏‏.‏‏.‏
توی هشتم دسامبر‏ گفت نگاه کنید‏:‏
‏"‏ما داریم علیه امپراتوری ژاپن اعلام جنگ می‌کنیم‏.‏‏"‏
اون اسمی از آلمان نمیاره‏.‏
هشتم می‌گذره‏.‏ نهم می‌گذره‏.‏ دهم می‌گذره‏.‏
و تازه توی یازدهم‏،‏
وقتی هیتلر تصمیم می‌گیره به ایالات متحده اعلام جنگ کنه‏،‏
ایالات متحده هم به نوبه خودش به آلمان اعلام جنگ کرد‏.‏
آمریکا حالا با یه جنگ جهانی توی دو جبهه روبه‌روست‏.‏
ما به این جنگ کشونده شدیم‏.‏ ‏بذارید کاملاً واضح بگم‏.‏
ایالات متحده.‏‏.‏‏.‏
اواسط قرن بیدار نشد که تصمیم بگیره استبداد رو شکست بده‏.‏
استبداد مجبورمون کرد وارد مبارزه‌ای بشیم که حالا می‌دونیم‏.‏‏.‏‏.‏
بزرگ‌ترین مبارزه برای بقاست‏،‏
احتمالاً‏،‏ توی کل هزاره گذشته‏.‏
اما این یه قرار ملاقات سریع یا آسون‏.‏‏.‏‏.‏
با سرنوشت نبود‏.‏
ما حالا توی این جنگ هستیم‏.‏
همه‌مون توش هستیم‏،‏ تا آخرش‏.‏
تک‌تک مردها‏،‏ زن‌ها و بچه‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
شریک بزرگ‌ترین اقدام‏.‏‏.‏‏.‏
توی تاریخ آمریکای ما هستن‏.‏
این جنگ نه تنها طولانی خواهد بود‏،‏ بلکه جنگ سختی هم می‌شه‏.‏
ما قراره توی جنگ پیروز بشیم‏.‏
و قراره توی صلحی که بعدش میاد هم پیروز بشیم‏.‏
آمریکا الان توی جنگه‏،‏
ویرانگرترین جنگ توی تاریخ جهان‏.‏
آلمان از اقیانوس اطلس تا حومه مسکو حکمرانی می‌کنه‏.‏
امپراتوری ژاپن سراسر اقیانوس آرام رو درنوردیده‏،‏
و آمریکا رو مجبور به یه مبارزه مسلحانه کرده‏،‏
که هنوز برای جنگیدن توی اون آماده نیست‏،‏
نه روی زمین‏،‏ نه توی هوا‏،‏ نه توی دریا‏.‏