تا اواخر پاییز 1943‏،‏
متفقین غربی و اتحاد جماهیر شوروی‏.‏‏.‏‏.‏
ضربات متعددی رو به رایش سوم وارد کردن‏.‏
متفقین آلمانی‌ها رو‏.‏‏.‏‏.‏
از شمال آفریقا و سیسیل بیرون کردن،‏
و دارن مسیرشون رو با جنگیدن توی چکمه ایتالیا به سمت بالا باز می‌کنن‏.‏
در حالی که ارتش سرخ‏،‏ بعد از پیروزی‌ها توی استالینگراد و کورسک‏،‏
به سمت غرب و آلمان پیشروی می‌کنه‏.‏
قدم بعدی برای متفقین‏،‏
حمله به شمال اروپا است که از مدت‌ها قبل انتظارش می‌رفت‏.‏
همه جنگ‌ها دنیا رو تغییر می‌دن‏.‏
اما هیچ‌کدومشون دنیا رو‏ مثل جنگ جهانی دوم تغییر ندادن‏.‏
ژاپن در حال پیشروی بود‏،‏
آلمان در حال پیشروی بود‏.‏
هیچ‌کس نمی‌تونه کابوسی رو تصور کنه که اون‌ها قراره به راه بندازن‏.‏
مخرب‌ترین جنگ در تاریخ بشر‏.‏
ناگهان‏،‏ دنیا زیر و رو می‌شه‏،‏
و جهنم به پا می‌شه‏.‏
غرب از سرعت پیشروی شگفت‌زده شده‏.‏
متفقین رو داریم‏،‏ که توسط سه قدرت بزرگ رهبری می‌شن‏.‏‏.‏‏.‏
روزولت‏،‏ چرچیل‏،‏ استالین‏.‏‏.‏‏.‏
مردانی که با‏ مسائل فوق‌العاده پیچیده دست و پنجه نرم می‌کنن‏.‏
این بزرگ‌ترین عملیات نظامی تاریخ بشره‏.‏
متفقین باید با هم متحد بشن‏،‏
نه فقط از نظر نظامی‏،‏ بلکه در مقیاس صنعتی‏.‏‏.‏‏.‏
این یک دیدگاه جهانیه‏.‏
اون‌ها باید در هر آب و هوایی بجنگن‏،‏ از قطب شمال‏.‏‏.‏‏.‏
تا جنگل‌های اقیانوس آرام‏.‏‏.‏‏.‏
تا بیابان‌های آفریقا و اعماق اقیانوس‏.‏
اما هیچ اطمینانی به پیروزی نبود‏.‏
قرار بود یک حمام خون وحشتناک باشه‏.‏
ما انسان‌ها رو در بدترین حالت خودشون می‌بینیم‏،‏
اینکه چطور با انسان‌های دیگه رفتار می‌کنن‏.‏
و اون‌ها رو در بهترین حالت خودشون می‌بینیم‏،‏
که حاضرن جونشون رو بدن تا بقیه زنده بمونن‏.‏
جنگ جهانی دوم نبردی بود‏ که فقط می‌تونست‏.‏‏.‏‏.‏
یک پیروز و یک مغلوب داشته باشه‏.‏
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
[اورلورد]
طنین‌انداز بر فراز کوه‌های اطراف بغداد و دریای مُرده.‏
سه هواپیما از مقر فرماندهی عالی بریتانیا‏،‏
ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی‏.‏‏.‏‏.‏
به پایتخت کشور میان.‏‏.‏‏.‏
رهبران جنگ علیه آلمان.‏
این برای کنفرانس سه‌جانبه‌ای هست‏.‏‏.‏‏.‏
که مدت‌ها انتظارش می‌رفت و بارها به تعویق افتاده بود‏.‏
[نوامبر 1943]
[تهران]
تهران کنفرانس فوق‌العاده مهمی بود.‏
این اولین باریه که ‏"‏سه قدرت بزرگ‏"‏ حضوری دور هم جمع می‌شن‏.‏
جو استالین رو داریم‏،‏ رهبر اتحاد جماهیر شوروی‏.‏
روزولت رو داریم‏،‏ رئیس‌جمهور آمریکا‏.‏
و نخست‌وزیر وینستون چرچیل‏،‏
فرمانده جنگی امپراتوری بریتانیا‏.‏
این مغز متفکر و سازمان‌دهنده اصلی تلاش‌های جنگی متفقینه‏.‏
و اون‌ها قراره توی این کنفرانس‏،‏
نقشه راه و طرح اولیه رو‏.‏‏.‏‏.‏
برای چگونگی شکست دادن نیروهای محور توی جنگ جهانی دوم ترسیم کنن‏.‏
از زمان ورود آمریکا به جنگ‏،‏
استراتژیست‌های نظامی آمریکا و بریتانیا درباره بهترین راه برای‏.‏‏.‏‏.‏
شکست دادن آلمان نازی بحث کردن‏.‏
بریتانیایی‌ها می‌خوان این جنگ رو‏.‏‏.‏‏.‏
همون‌طور که جنگ‌های قبلی رو پیش بردن‏،‏ پیش ببرن‏:‏ تسلط بر دریا‏،‏
کنترل تجارت‏،‏ و شبیخون زدن به حواشی‏.‏‏.‏‏.‏
تا زمانی که دشمن به‌سادگی فرو بپاشه‏.‏
بریتانیایی‌ها طرفدار عملیات توی شمال آفریقا‏.‏‏.‏‏.‏
و مدیترانه هستن‏،‏
اما رهبران نظامی آمریکا‏،‏ به همراه شوروی‌ها‏،‏
می‌خوان که متفقین مستقیماً حمله کنن‏.‏
ارتش سرخ سال‌هاست که بار سنگین جنگ زمینی رو به دوش می‌کشه‏.‏
میلیون‌ها‏،‏ واقعاً میلیون‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
تلفات توی یه جبهه 1600 کیلومتری‏.‏
و به همین خاطر‏،‏ دغدغه بزرگ استالین‏.‏‏.‏‏.‏
اینه که‏:‏ ‏"‏کی قراره جبهه دوم رو باز کنید؟‏"‏
آمریکایی‌ها به نقشه نگاه می‌کنن و می‌گن‏،‏
‏"‏می‌تونیم از کانال مانش از بریتانیا عبور کنیم و به فرانسه ضربه بزنیم‏.‏
چرا همین کار رو نکنیم؟‏"‏
برای امپراتوری بریتانیا‏،‏ هیچ‌چیز بدتر از این نبود‏.‏
تمام نسل سیاستمداران بریتانیایی هم‌دوره چرچیل‏،‏
یا توی جنگ جهانی اول جنگیده بودن یا فرماندهی کرده بودن‏.‏‏.‏‏.‏
و از اون آسیب دیده بودن‏.‏
و به همین خاطر‏،‏ ایده قمار کردن روی همه‌چیز‏.‏‏.‏‏.‏
توی یه حمله از طریق کانال مانش به فرانسه‏،‏
یعنی دقیقاً همون جایی که اتفاقات وحشتناک زیادی‏.‏‏.‏‏.‏
توی جنگ‌های خندقی توی جنگ جهانی اول رخ داده بود‏،‏
تنها چیزی که اهمیت داشت این بود که دیگه اون کار رو تکرار نکنیم‏.‏
وینستون چرچیل داره فکر می‌کنه‏‏،‏
‏"‏شاید توی یونان و یوگسلاوی نیرو پیاده کنیم‏.‏
شاید از طریق اسلوونی پیشروی کنیم‏.‏ شاید توی نروژ نیرو پیاده کنیم‏.‏‏"‏
استالین می‌گه‏:‏ ‏"‏من به هیچ‌کدوم از این چیزها اهمیت نمی‌دم‏.‏
این‌ها مزخرفه‏.‏ سوار کشتی‌ها بشین‏،‏
از کانال مانش عبور کنید‏،‏ توی فرانسه نیرو پیاده کنید‏،‏
و اون جبهه دوم واقعی رو علیه آلمانی‌ها باز کنید‏.‏‏"‏
اگه به رهبری متفقین فکر کنید‏،‏
به نظر می‌رسید که همه‌چیز دست ‏"‏سه قدرت بزرگ‏"‏ باشه‏،‏
اما چیزی که روزولت می‌فهمه‏،‏
چیزی که استالین می‌فهمه‏،‏
و چیزی که چرچیل‏،‏ با اندوه فراوانش‏،‏
داره کم‌کم متوجهش می‌شه‌‏،‏
اینه که توی اوج قدرت فقط برای دو نفر جا هست‏.‏‏.‏‏.‏
و سرنوشت ملتش این بود که تا حدی زیر سایه قرار بگیره‏.‏
توی تهران‏،‏ آمریکایی‌ها و شوروی‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
بالاخره حرف خودشون رو به کرسی می‌نشونن‏،‏
یه حمله بزرگ با محوریت آمریکا‏.‏‏.‏‏.‏
به اروپای غربی‏،‏ به نام ‏"‏عملیات اورلرد‏"‏‏.‏
عملیات اورلرد یه حمله هماهنگ‌شده عظیم.‏‏.‏‏.‏
از طریق هوا‏،‏ زمین و دریا‏ست،‏
که برنامه‌ریزی شده در مه 1944 آغاز بشه‏،‏
یعنی فقط شش ماه دیگه‏.‏
اگه موفقیت‌آمیز باشه‏،‏ متفقین غربی و ارتش سرخ‏.‏‏.‏‏.‏
می‌تونن از دو جبهه به سمت آلمان پیشروی کنن‏.‏
اما چه کسی قراره فرماندهی این تلاش عظیم رو بر عهده بگیره؟
گزینه بدیهی‏،‏ ‏جورج مارشال‏ هست‏.‏
جورج مارشال رئیس ستاد مشترک ارتشه‏.‏‏.‏‏.‏
و بدون شک محترم‌ترین فرد نظامی‏،‏
قطعاً توی ایالات متحده و شاید حتی توی کل دنیاست‏.‏
و به همین خاطر همه فرض می‌کنن که این سمت به اون می‌رسه‏.‏
با این حال‏،‏ چیزی که مشخص می‌شه اینه که روزولت متوجه شده‏.‏‏.‏‏.‏
نمی‌تونه مارشال رو خارج از واشنگتن داشته باشه‏.‏
اون خیلی بهش نیاز داره تا به نوعی کل تلاش‌های جنگی رو مدیریت کنه‏.‏
و بعد این سوال پیش میاد که‏:‏ ‏"‏پس کی؟‏"‏
مونتگومری‏،‏ ژنرال ستاره چرچیل‏،‏ کاملاً مطمئنه‏.‏‏.‏‏.‏
که فقط یه نفر کاملاً مناسب فرماندهی عالی‏.‏‏.‏‏.‏
تلاش‌های متفقین هست‏،‏
و اون شخص کسی نیست جز خود مونتگومری‏.‏
اما با توجه به اینکه مشارکت آمریکا از نظر نیرو و تجهیزات‏.‏‏.‏‏.‏
قراره بر تلاش‌های متفقین غالب بشه‏،‏
مشخصه که یه آمریکایی باید در راس فرماندهی قرار بگیره‏.‏
رئیس‌جمهور روزولت‏،‏ ژنرال ‏دوایت آیزنهاور‏‏ رو انتخاب می‌کنه‏،‏
تحت حمایت جورج مارشال‏.‏‏.‏‏.‏
و فرمانده موفق عملیات‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
توی شمال آفریقا و سیسیل‏.‏
روزولت توی وجود آیزنهاور اون نوع مهارت سیاسی‏.‏‏.‏‏.‏
و درکی رو می‌بینه که لازمه.‏‏.‏‏.‏
تا این اتحاد رو حفظ کنه و‏.‏‏.‏‏.‏
یکی از پرخطرترین عملیات‌های نظامی‏.‏‏.‏‏.‏
در تمام تاریخ بشر رو به سرانجام برسونه‏.‏
در عین حال‏،‏ آیزنهاور کارنامه درخشانی‏.‏‏.‏‏.‏
از تجربه جنگی نداشت‏.‏
اون توی جنگ جهانی اول در فرانسه خدمت نکرده بود‏،‏
و به همین خاطر‏،‏ خیلی از رقباش به اطراف نگاه می‌کردن و می‌گفتن‏‏،‏
‏"‏این یارو چطور این کار رو گرفت؟‏"‏
ژنرال بریتانیایی‏،‏ مونتگومری‏،‏ شاید این انتقاد رو‏.‏‏.‏‏.‏
از آیزنهاور این‌طور خلاصه می‌کنه‏:‏ ‏"‏پسر خوبیه‏،‏ ولی سرباز نیست‏.‏‏"‏
[آلمان]
هیتلر و فرماندهی ارشدش می‌دونن که متفقین غربی‏.‏‏.‏‏.‏
قراره به شمال اروپا حمله کنن‏،‏
اما نمی‌دونن کی و نمی‌دونن کجا‏.‏
هیتلر از اینکه حمله‌ای در راهه تعجب نمی‌کنه‏.‏
اون این رو در اواخر سال 1943 گفت‏.‏
‏"‏اون‌ها سال آینده اینجا هستن.‏ ما باید برای مقابله باهاشون آماده باشیم‏.‏‏"‏
توی ذهن خودش‏،‏ اون مایل به این حمله از طریق کانال مانش بود‏.‏‏.‏‏.‏
چون می‌گفت‏:‏ ‏"‏هر زمان که بیان‏.‏‏.‏‏.‏
و هر کجا که بیان‏،‏ ما شکستشون می‌دیم‏.‏‏"‏
عملیات پیاده‌سازی نیرو از دریا عملیات بسیار دشواریه‏،‏
و به همین خاطر فکر می‌کنه که نیروهای ذخیره‌اش رو به غرب می‌فرسته‏.‏‏.‏‏.‏
و متفقین رو دوباره به دریا می‌ریزه‏.‏
اون وقت می‌تونه با متمرکز کردن تمام نیروهاش‏.‏‏.‏‏.‏
علیه اتحاد جماهیر شوروی توی شرق‏،‏ برنده جنگ بشه‏.‏
تحت هدایت فیلد مارشال ‏اروین رومل‏،‏
آلمانی‌ها سرعت ساخت.‏‏.‏‏.‏
دیوار آتلانتیک رو افزایش می‌دن‏.‏‏.‏‏.‏
شبکه‌ای از سنگرها‏،‏ میدان‌های مین و موانع ساحلی‏.‏‏.‏‏.‏
که چندین هزار کیلومتر از فرانسه تا نروژ امتداد داره‏.‏
بخش زیادی از این کار توسط کارگران اجباری فرانسوی انجام می‌شه‏.‏
رومل از قبل چهره شناخته‌شده‌ای بود‏.‏
اون محبوب مردم آلمان بود‏.‏
اون جوان‏،‏ غیرمتعارف و پرانرژی بود‏.‏
اون مردی کاملاً مطابق سلیقه پیشوا بود‏.‏
صبح زود بیدار می‌شد‏،‏ تمام روز سخت کار می‌کرد‏.‏
کار رو به سرانجام می‌رسوند‏.‏
و انتخاب رومل به غرب این پیام رو می‌داد‏‏،‏
‏"‏کار سختی پیش رو دارید‏.‏‏"‏
[ژانویه 1944]
[لندن]
تا ژانویه‏،‏ عملیات اورلرد‏،‏
طرح مشترک بریتانیا و آمریکا برای حمله به شمال غربی اروپا‏،‏
تا حد زیادی برنامه‌ریزی شده بود‏.‏
ساحل نرماندی به عنوان محل پیاده‌سازی نیروها انتخاب شد‏.‏‏.‏‏.‏
به خاطر سواحل طولانی و صافش‏،‏
جاده‌های دسترسی متعدد‏،‏
و نزدیکی به بندر آب‌های عمیق شربورگ‏.‏
وقتی آیزنهاور و کارکنانش کنترل اورلرد رو به دست می‌گیرن‏،‏
تصمیم می‌گیرن مقیاس و دامنه کل عملیات رو گسترش بدن‏.‏
از همون ابتدا‏،‏ برای آیزنهاور روشن بود‏.‏‏.‏‏.‏
که حمله با سه لشکر به شمال فرانسه‏.‏‏.‏‏.‏
کافی نیست.‏
متفقین برای حمله به سیسیل از شیش لشکر استفاده کردن‏.‏
آیزنهاور متوجه می‌شه‌ که اگه فقط یک بار فرصت این کار رو داری‏،‏
و مجبوری از این پهنه آبی بی‌رحم عبور کنی‏.‏‏.‏‏.‏
و توی یه خط ساحلی با دفاع شدید نیرو پیاده کنی‏،‏
خط ساحلی که توسط یکی از بهترین ارتش‌های تاریخ محافظت می‌شه‌‏،‏
باید نیروی فوق‌العاده عظیمی رو با خودت بیاری‏.‏
اگه به شاه حمله می‌کنی‏،‏ بهتره که تیرت خطا نره‏.‏
اما اون باید به هر طریقی بریتانیایی‌ها رو راضی به موافقت کنه‏.‏
کار نبوغ‌آمیز اون اینه که مونتگومری رو‏.‏‏.‏‏.‏
به عنوان فرمانده نیروهای زمینی توی این حملات منصوب می‌کنه‏.‏
بهش می‌گه‏:‏ ‏"‏مونتی‏،‏ این کار رو قبول می‌کنی؟‏"‏
آیزنهاور می‌گه‏:‏ ‏"‏اما فکر می‌کنم سه لشکر یه‌کم کمه‏.‏
نباید بزرگ‌تر باشه؟‏"‏ مونتی می‌گه‏:‏ ‏"‏باید خیلی بزرگ‌تر باشه‏.‏‏"‏
این یه نمونه عالی از سبک رهبری آیزنهاور هست‏.‏
اون تایید و همراهی مردم رو جلب می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
و بعد هر کاری رو که می‌خواد انجام بشه‏،‏ به سرانجام می‌رسونه‏.‏
اورلرد به پنج ساحل و شش لشکر افزایش پیدا می‌کنه‏،‏
که این موضوع عملیات رو یک ماه به تأخیر می‌اندازه‏.‏
آیزنهاور می‌دونه که با به تأخیر انداختن اورلرد‏،‏
داره ریسک می‌کنه‏،‏ و این ریسک اینه که‏.‏‏.‏‏.‏
اون قراره از اون یک ماه اضافی واسه آماده‌سازی استفاده کنه‏.‏
اما‏،‏ البته‏،‏ دشمنش هم همین‌طور‏.‏
با هر روزی که می‌گذره‏.‏‏.‏‏.‏
خطوط دفاعی آلمان قراره قوی‌تر بشن‏.‏
[فوریه 1944]
[فرانسه]
فیلد مارشال اروین رومل معتقده که‏.‏‏.‏‏.‏
‏24 ساعت اول حمله تعیین‌کننده هستن.‏
اون به یکی از دستیارهاش می‌گه‏،‏
‏"‏سرنوشت آلمان به نتیجه بستگی داره‏.‏
‏واسه متفقین‏،‏ و همین‌طور آلمان‏،‏
این طولانی‌ترین روز خواهد بود‏.‏‏"‏
رومل فکر می‌کنه که باید حمله متفقین رو شکست داد‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی که به لبه آب می‌رسه‏.‏
اما مسئله اینه که جاهای خیلی زیادی هست که متفقین می‌تونن بهشون حمله کنن‏.‏
اون‌ها استحکامات رو همه جا پخش کردن‏.‏
واسه همین اون می‌گه‏:‏ ‏"‏چطور این دیوار آتلانتیک نیمه‌کاره رو به کار بگیرم‏.‏‏.‏‏.‏
و شکاف‌هاش رو پُر کنم؟‏"‏
این کار رو با چیزهایی انجام می‌دی که نسبتاً ارزون باشن‏،‏
مثل موانع تانک‏،‏ مثل مین‌ها‏.‏
استراتژی رومل اینه که متفقین رو روی سواحل متوقف کنه‏.‏
اون وقت می‌تونه تانک‌های پانزرش رو هر جا که لازم باشه وارد عمل کنه‏.‏
رومل تجربه زیادی توی جنگیدن با قدرت‌های غربی داره‏.‏
اون می‌دونه که قرار نیست این کار آسون باشه‏.‏
هر دقیقه‌ای که واسه آماده‌سازی می‌ذاره‏،‏
معتقده که یک دقیقه به پیروزی آلمان نزدیک‌تر می‌شه‏.‏
[مارچ 1944]
[انگلیس]
توی بریتانیا‏،‏ متفقین دارن منابع رو واسه عملیات اورلرد جمع‌آوری می‌کنن‏.‏
ایالات متحده سرباز‏،‏ تانک‏،‏ هواپیما‏،‏
و مقادیر زیادی تجهیزات می‌فرسته‏.‏
باید این ائتلاف عظیم متفقین رو هماهنگ کنی‏،‏
که حالا تحت سلطه آمریکایی‌هاست‏،‏
می‌دونی‏،‏ از نظر پشتیبانی و تجهیزات‏،‏ مگه نه؟
باید کلی نفت رو با کشتی بفرستی‏،‏
کلی تجهیزات و کلی وسیله نقلیه رو‏.‏
مقیاس عملیات اورلرد واقعاً عظیمه‏.‏
داریم درباره حضور نزدیک به هفت هزار شناور صحبت می‌کنیم‏.‏
داریم درباره ده‌ها هزار قبضه توپخانه صحبت می‌کنیم‏.‏
داریم درباره صدها هزار نفر صحبت می‌کنیم‏.‏
اما این یعنی بریتانیا‏،‏
توی دو و نیم سال گذشته‏،‏
کلاً به یه پادگان نظامی فوق‌العاده بزرگ تبدیل شده بود‏.‏
واسه فریب دادن آلمانی‌ها‏،‏ متفقین یه نقشه فریب رو.‏‏.‏‏.‏
طراحی و اجرا می‌کنن‏.‏
عملیات فورتیتود یه عملیات ارتش ساختگی بود که طراحی شد‏.‏‏.‏‏.‏
تا آلمانی‌ها رو فریب بده که فکر کنن متفقین‏.‏‏.‏‏.‏
توی پا‏-‏دو‏-‏کاله فرود میان‏،‏
که کوتاه‌ترین مسیر از روی کانال مانش به حساب میاد‏.‏
اقداماتی که واسه‏.‏‏.‏‏.‏
متقاعد کردن آلمانی‌ها انجام شد تا باور کنن حمله‏.‏‏.‏‏.‏
قراره توی یه جای دیگه اتفاق بیفته‏،‏
یه مسیر دیگه‏،‏ یه موقعیت دیگه‏،‏ واقعاً عظیم بود‏.‏
ترافیک رادیویی ساختگی‏،‏ ایجاد ارتش‌های دروغین‏.‏
اون‌ها از وسایل نقلیه ماکت‏،‏
بالن‌ها‏،‏ تانک‌های لاستیکی و هواپیماها استفاده کردن‏.‏
این‌ها همه‌اش بخشی از عملیات فریب بود‏.‏‏.‏‏.‏
تا آلمانی‌ها رو تا آخرین ثانیه توی بلاتکلیفی نگه داره‏.‏
آیزنهاور امیدوار بود فورتیتود آلمانی‌ها رو ترغیب کنه‏.‏‏.‏‏.‏
تا نیروهاشون رو نزدیک کاله متمرکز کنن‏.‏‏.‏‏.‏
به جای نرماندی‏.‏
آلمانی‌ها حدود 750 هزار نیرو دارن‏.‏‏.‏‏.‏
که آماده‌باش هستن تا بسیج بشن‏.‏‏.‏‏.‏
به هر جایی توی شمال اروپا که متفقین بهش حمله کنن‏.‏
واسه همین اون می‌دونه که این یه مسابقه‌ست.‏
رقابت بین متفقین روی آب و آلمانی‌ها روی خشکیه‏،‏
و آلمانی‌ها همیشه‏.‏‏.‏‏.‏
توی حرکت روی خشکی دست بالا رو دارن‏.‏
واسه همین آیزنهاور باید سرعتشون رو کم کنه‏.‏
تنها ابزاری که آیزنهاور در اختیار داره‏.‏‏.‏‏.‏
بمب‌افکن‌ها هستن‏.‏
آیزنهاور از تجربه‌های قبلیش می‌دونه‏.‏‏.‏‏.‏
که نمی‌تونه یه حمله آبی‌خاکی انجام بده و نیروها رو توی ساحل نگه داره‏.‏‏.‏‏.‏
بدون اینکه توی هوا برتری داشته باشه‏.‏
اگه نیروی هوایی متفقین به کمک آیزنهاور نیاد‏،‏
این فرود هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افته‏.‏
از اوایل سال 1944‏،‏
استراتژی نیروی هوایی متفقین‏.‏‏.‏‏.‏
روی نابود کردن لوفت‌وافه تمرکز می‌کنه‏،‏
تا نیروها بتونن توی نرماندی پهلو بگیرن.‏‏.‏‏.‏
بدون اینکه ترسی از حملات هوایی آلمان داشته باشن‏.‏
اما آیزنهاور در عین حال می‌خواد به راه‌آهن‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
و مراکز حمل‌ونقل در سراسر فرانسه ضربه بزنه‏.‏
آیزنهاور می‌خواد جاده‌ها نابود بشن‏،‏
می‌خواد پل‌ها نابود بشن‏،‏
می‌خواد ایستگاه‌های راه‌آهن نابود بشن‏.‏
اون نمی‌خواد حتی یه واحد آلمانی بتونه سه کیلومتر توی جاده حرکت کنه‏.‏‏.‏‏.‏
بدون اینکه مجبور بشن یه پل دیگه بسازن‏.‏
واسه همین آیزنهاور می‌گه‏،‏
‏"‏اون ناوگان بمب‌افکن بسیار ارزشمند‏.‏‏.‏‏.‏
‏باید طبق نقشه من عمل کنن‏.‏‏"‏
حالا‏،‏ فرمانده بمب‌افکن‌ها مخالفت می‌کنه و می‌گه‏:‏ ‏"‏نه‏،‏
ما روش خودمون رو واسه بردن این جنگ داریم‏.‏‏"‏
همه می‌خوان از رسیدن نیروها توی نرماندی حمایت کنن‏،‏
اما نیروی هوایی متفقین استدلال می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
که بهترین راه واسه این کار‏،‏ ادامه دادن‏.‏.‏‏.‏
حملات سنگین‌تر به آلمان هستش‏.‏
این قضیه به یه دعوای حسابی تبدیل می‌شه‏.‏
واسه همین آیزنهاور‏،‏ می‌دونی‏،‏ رسماً تهدید به استعفا می‌کنه‏،‏
اگه کنترل کل نیروی هوایی رو بهش ندن‏.‏
اون شب و روز داره می‌جنگه‏.‏‏.‏‏.‏
با انگلیسی‌ها‏،‏ با فرانسوی‌ها‏،‏
با روسای خودش توی واشنگتن‏.‏‏.‏‏.‏
سر تک‌تک جزئیات ریز جنگ‏،‏
و همه فقط دارن جلوش سنگ می‌اندازن‏،‏
و اون دیگه واقعاً وقتی واسه این کارها نداره‏،‏ مگه نه؟
دیگه کلافه و درمونده شده‏.‏
اون واسه تضمین موفقیت به یه نیروی فوق‌العاده نیاز داره‏.‏‏.‏‏.‏
چون می‌دونی چیه؟
شما با یکی از کارآمدترین ارتش‌های تاریخ روبه‌رو هستین‏،‏
تانک‌های پانزر هیتلر‏،‏
که قراره به سمت نیروهای پیاده‌شده متفقین هجوم بیارن‏،‏
تا بتونن شما رو توی آب‌های کم‌عمق سلاخی کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و آب رو با خونتون سرخ کنن‏.‏
[مارچ 1944]
[لندن]
اوایل بهار 1944‏.‏
فرمانده عالی متفقین دوایت آیزنهاور‏.‏‏.‏‏.‏
حالا فرماندهی کامل تمام نیروهای هوایی متفقین رو به دست گرفته‏.‏
در نهایت‏،‏ اون سلاح هوایی مورد نیازش رو به دست آورده‏.‏‏.‏‏.‏
تا به سیستم حمل‌ونقل فرانسه حمله کنه‏.‏
یعنی جاده‌ها‏،‏ راه‌آهن‌ها و پل‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
که آلمانی‌ها واسه انتقال نیروهاشون جهت مقابله با فرود ازشون استفاده می‌کنن‏.‏
واسه همین اون برنده می‌شه‏،‏ و ما این رو بدیهی می‌دونیم‏،‏ اما اصلاً آسون نبود‏.‏
اون مجبور بود با این همه آدم‌های قدرتمند و مغرور سر و کله بزنه‏،‏
نه فقط توی ارتش آمریکا‏،‏ بلکه توی ارتش بریتانیا هم همین‌طور‏.‏
این یه نمونه دیگه از‏.‏‏.‏‏.‏
جوهره و کیفیت واقعی آیزنهاور به عنوان یه رهبره‏.‏
واسه همین تا 90 روز قبل از روز دی..‏.‏
هزاران سورتی پرواز انجام می‌شه‏.‏
بمب‌ها رها می‌شن‏.‏
توسط هواپیماهای پی‏-‏47 و بی‏-‏26 مارودر‏.‏‏.‏‏.‏
که پشت خطوط آلمان پرواز می‌کنن‏.‏‏.‏‏.‏
توی پا‏-‏دو‏-‏کاله و نرماندی‏.‏
و شبکه جاده‌ای و ریلی رو کاملاً در هم می‌کوبن‏.‏
[مارچ 1944]
[آلمان]
با دفاع از چندین جبهه مختلف‏،‏ منابع هیتلر‏.‏‏.‏‏.‏
و رایش سومش به شدت محدود و ضعیف شده‏.‏
واسه آلمانی‌ها توی سال 1944‏،‏
آخرین برگ برنده بزرگشون تانک‌ها هستن‏.‏
نقشه رومل اینه که اون‌ها رو.‏‏.‏‏.‏
تا جایی که می‌شه نزدیک به سواحل‏ مستقر کنه.‏
مزیتش اینه که می‌تونی اون‌ها رو‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی سریع‌تر به عنوان نیروی کمکی وارد کنی‏،‏
اما این ایده برخلاف دکترین سنتی آلمانی‌هاست‏.‏
کاملاً برعکسه‏.‏
رویکرد سنتی بین فرماندهان آلمانی‏.‏‏.‏‏.‏
اینه که لشکرهای تانک رو به صورت متمرکز یه جا جمع کنی‏،‏
بذاری متفقین فرود بیان‏،‏
و بعد‏،‏ وقتی دارن به سمت بخش‌های داخلی فرانسه پیشروی می‌کنن‏،‏
توی زمان و مکانی که خودت می‌خوای بهشون ضربه بزنی‏.‏
رومل می‌گه‏:‏ ‏"‏واقع‌بینانه اگه نگاه کنیم‏،‏ ما نمی‌تونیم علیه اون‌ها مانور بدیم‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏وقتی وارد خشکی می‌شن‏،‏ چون اون‌ها برتری هوایی مطلق دارن‏.‏‏"‏
تنها کسی که می‌تونه تصمیم بگیره‏.‏‏.‏‏.‏
کدوم گزینه بهتره‏،‏ خود هیتلره‏.‏
اما هیتلر هیچ‌وقت نمی‌خواد قدرت زیادی رو دست یه نفر بده‏.‏
با این احتمال که متفقین نزدیک کاله پهلو می‌گیرن،‏
هیتلر تانک‌های پانزرش رو توی شمال غربی فرانسه پخش می‌کنه‏،‏
اما کنترل عملیاتی رو واسه خودش نگه می‌داره‏.‏
اون‌ها فقط با دستور مستقیم هیتلر می‌تونن وارد نبرد بشن‏،‏
که احتمالاً پاشنه آشیل اون نقشه بود‏.‏
[آوریل 1944]
[انگلیس]
توی بهار 1944‏،‏
بیش از دو و نیم میلیون سرباز‏.‏‏.‏‏.‏
از کشورهای مختلف متفقین توی جنوب شرقی انگلستان جمع شدن‏.‏
واسه این حمله‏،‏ هم نیروهای باسابقه و با تجربه جنگی به ساحل فرستاده می‌شن‏.‏‏.‏‏.‏
که قبلاً توی عملیات‌های فرود شرکت داشتن‏.‏‏.‏‏.‏
و هم نیروهایی که تا حالا این کار رو تجربه نکرده بودن‏.‏
پس راه آماده شدن اینه که تمرین و مانور داشته باشی‏.‏
درست مثل یه تئاتر‏،‏ تمرین‌های مکرر انجام می‌دی‏.‏
واسه همین یه سری تمرینات انجام می‌شه‏.‏‏.‏‏.‏
که یکی از اون‌ها تمرینی به نام ‏"‏رزمایش ببر‫" بود‏.‏
[27‏ آوریل 1944]
[اسلپتون] [انگلیس]
توی ‏رزمایش ببر‏‏ قرار بود به ساحلی به نام ‏اسلپتون سندز‏‏ حمله بشه‏.‏
و اسلپتون سندز یه شهر تفریحی بریتانیایی بود‏.‏‏.‏‏.‏
که به طرز عجیبی‏،‏ دقیقاً شبیه بخش‌هایی از سواحل نرماندی بود‏.‏
مخفی‌کاری واسه این ماموریت آموزشی حیاتی بود‏.‏
سه هزار شهروند بریتانیایی از اون منطقه تخلیه می‌شن‏.‏
امنیت عملیاتی از هر چیزی واجب‌تر بود‏.‏
متفقین باید صبح روز دی غافلگیری تاکتیکی ایجاد می‌کردن‏،‏
تا آلمانی‌ها کاملاً غافلگیر بشن‏.‏
این یه تمرین واسه روز دی بود‏،‏
اما از همون اول‏،‏ اوضاع به شدت خراب می‌شه‏.‏
به خاطر اختلال توی ارتباطات‏،‏
نیروی دریایی به سمت نیروهای خودی شلیک می‌کنه‏.‏
انگار اون فاجعه به اندازه کافی بد نبود‏،‏
که روز بعدش یه اتفاق بدتر هم می‌افته‏.‏
وسط شب‏،‏ کشتی‌های ال‌اس‌تی‏.‏‏.‏‏.‏
همون کشتی‌های بزرگی که نیروها و تانک‌ها توی اون‌ها هستن‏،‏
دارن آماده می‌شن تا نقش خودشون رو توی ‏رزمایش ببر‏ ایفا کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و دارن دور می‌زنن تا موج دوم پهلو گیری رو انجام بدن‏.‏
و بعد‏،‏ یهو‏،‏
سر و کله یه گروه از قایق‌های تندرو آلمانی یا همون ‏"‏ای‌بوت‌ها‏"‏ پیدا می‌شه‏،‏
اتفاقی این ال‌اس‌تی‌ها رو می‌بینن‏.‏
آلمانی‌ها شروع به شلیک می‌کنن و گلوله‌های رسام‏.‏‏.‏‏.‏
از روی کشتی‌ها رد می‌شن‏،‏ بعضی از نیروهای توی کشتی فکر کردن‏،‏
‏"‏پسر‏،‏ این رزمایش چقدر طبیعیه‏!‏‏"‏
اما وقتی اژدرها شروع کردن‏.‏‏.‏‏.‏
به برخورد و انفجار توی بدنه ال‌اس‌تی‌ها‏،‏
تازه فهمیدن که این تمرین نیست‏،‏ بلکه یه حمله واقعیه‏.‏
اون‌ها سه تا ال‌اس‌تی رو غرق می‌کنن‏،‏
که تا اون موقع واقعاً حیاتی بودن‏،‏ چون به تک‌تک اون‌ها نیاز داشتن‏.‏
بیش از 700 نفر توی ‏رزمایش ببر‏ کشته شدن‏.‏
واسه همین این یه تلفات جانی بسیار سنگین بود‏.‏
اگه یه تمرین نهایی کاملاً برنامه‌ریزی‌شده‏.‏‏.‏‏.‏
توی بهترین شرایط ممکن این‌قدر بد پیش بره‏،‏
پس چه اتفاقی قراره بیفته‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی که دیگه نمی‌تونن راحت توی یه شهر ساحلی بریتانیا قدم بزنن‏،‏
بلکه قراره زیر آتیش توپ‌های آلمانی‌ها باشن؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
[ژوئن 1944]
[انگلیس]
عملیات اورلرد تا ریزترین جزئیاتش برنامه‌ریزی شده‏،‏
اما یه عنصر حیاتی وجود داره که هیچ‌کس نمی‌تونه پیش‌بینیش کنه‏.‏‏.‏‏.‏
آب‌وهوا‏.‏
اون‌ها یه فرصت سه‌روزه دارن‏،‏ از 5 تا 7 ژوئن‏.‏
اگه حمله رو از این فرصت عقب بندازن‏،‏
وضعیت ماه دیگه برای عملیات هوابرد مناسب نیست‏،‏
جزر و مد هم دیگه مناسب.‏‏.‏‏.‏
برای نیروهای پیاده نیست‏،‏ و این هماهنگی ظریف‏.‏‏.‏‏.‏
بین نیروهای هوایی‏،‏ زمینی و دریایی‏.‏‏.‏‏.‏
شرایط جوی لازم رو نداره‏.‏‏.‏‏.‏
تا با هم هماهنگ بشن و با تمام قوا به ساحل حمله کنن‏.‏
آیزنهاور و ستادش به سرهنگ جیمز استگ‏.‏‏.‏‏.‏
و تیم هواشناسیش تکیه می‌کنن‏.‏‏.‏‏.‏
تا دقیق‌ترین توصیه‌های ممکن رو بهشون ارائه بدن‏.‏
[3‏ ژوئن 1944]
هوای روزهای منتهی به روز دی اصلی‏،‏ فوق‌العاده‌ست‏،‏
و اون‌قدر خوبه که تقریباً مثل یه نشونه به نظر می‌رسه‏.‏
دو روز مونده به حمله‏.‏
اون‌ها دارن آماده می‌شن تا طبق برنامه توی 5 ژوئن عملیات رو شروع کنن‏،‏
و جیمز مارتین استگ پیش آیزنهاور میاد‏.‏‏.‏‏.‏
و توی جلسه فرماندهی می‌گه‏‏،‏
‏"‏هوا تغییر کرده‏.‏ یه طوفان توی راهه‏.‏‏"‏
این واقعاً خبر وحشتناکیه‏.‏
موج‌های 4.5 متری توی کانال،‏ بادهای شدید‏،‏
دریاهای غیرقابل‌پیش‌بینی‏،‏
توده‌های هوای متحرک که از همه طرف دارن میان‏،‏
و این آخرین چیزیه که می‌تونن باهاش دست‌وپنجه نرم کنن‏.‏
عملیات‌های آبی‌خاکی یه کابوس تمام‌عیارن‏.‏
و علاوه‌بر اون‏،‏ کانال‏ مانش.‏‏.‏‏.‏
یه مسیر آبی بسیار ناآرامه‏.‏
بادهایی توی اون کانال می‌وزن که زوزه می‌کشن‏،‏
و موج‌هایی راه می‌اندازن که کار رو غیرممکن می‌کنه‏،‏
می‌دونی‏،‏ برای کشتی‌های نزدیک خط ساحلی‏.‏
آیزنهاور باید فکر می‌کرد که این چه معنایی داره‏.‏
و گفت‏:‏ ‏"‏خب‏،‏ ما تصمیم‌گیری رو عقب می‌اندازیم‏.‏‏.‏‏.‏
تا ساعت چهار صبح‏،‏ که اطلاعات بیشتری داشته باشی‏.‏‏"‏
[4‏ ژوئن 1944]
ساعت چهار صبح روز چهارم‏،‏
استگ با قیافه‌ای گرفته اومد تو‏.‏‏.‏‏.‏
و گفت‏:‏ ‏"‏اوضاع بدتر می‌شه‏.‏
باید عملیات رو تا شیشم ژوئن عقب بندازیم‏.‏‏"‏
حالا فشار واقعاً زیادی وجود داره‏.‏‏.‏‏.‏
که ‏"‏خب‏،‏ ما واقعاً می‌خوایم تلاش کنیم و کار رو توی همین فرصت انجام بدیم‏،‏‏"‏
وگرنه باید دوباره منتظر بمونن تا همه شرایط با هم جور بشن‏،‏
آب‌وهوا‏،‏ جزر و مد و ماه‏.‏
ممکنه چند هفته طول بکشه‏.‏ شاید هم چند ماه‏.‏
و مشکل اینجاست که صدها هزار نفر از این نیروها رو داری‏.‏‏.‏‏.‏
توی اردوگاه‌ها که برای این کار تا دندون مسلح و آماده شدن‏.‏‏.‏‏.‏
و آماده‌ان که برن و کارشون رو انجام بدن‏.‏
بعد بهشون بگی‏:‏ ‏"‏راستش نه‏،‏ متأسفم‏،‏ بچه‌ها‏.‏
باید دوباره عقب‌نشینی کنیم‏.‏‏"‏
[فرانسه]
حتی آلمانی‌ها هم فکر می‌کنن شرایط‏.‏‏.‏‏.‏
برای حمله مناسب نیست‏.‏
رومل گزارش هواشناسیش رو توی چهارم ژوئن دریافت می‌کنه‏،‏
و اوضاع اصلاً خوب به نظر نمی‌رسه‏،‏
و فکر می‌کنه هیچ فرصتی‏.‏‏.‏‏.‏
برای اومدن متفقین توی روزهای آینده وجود نداره‏،‏
واسه همین تصمیم می‌گیره بره آلمان‏.‏‏.‏‏.‏
و تولد همسرش رو جشن بگیره‏.‏
اما مشکل اینجاست که آلمانی‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
ایستگاه‌های هواشناسی توی اقیانوس اطلس ندارن‏،‏
برخلاف متفقین‏.‏
و هوای اروپا بیشتر از کجا میاد؟
از اقیانوس اطلس‏.‏
[ایستگاه هواشناسی]
اواخر شب چهارم ژوئن‏،‏
متفقین گزارشی از یه ایستگاه هواشناسی توی ایرلند دریافت می‌کنن‏.‏
سرهنگ استگ میاد تو و می‌گه‏:‏ ‏"‏خب‏،‏
به نظر می‌رسه شرایط جوی داره بهتر می‌شه‏،‏
‏"‏به‌طوری که بعدازظهر سه‌شنبه‏،‏ شیشم ژوئن‏،‏
شاید بتونید عملیات رو انجام بدید‏.‏‏"‏
آیزنهاور از فرماندهانش نظرخواهی می‌کنه‏.‏
اما تصمیم نهایی فقط با خودشه‏.‏
آیزنهاور 20 سال بعد به این موضوع فکر می‌کنه‏،‏
و می‌گه که احساس می‌کرده تنها‌ترین آدم توی کل انگلیسه‏.‏
و چیزهایی که باید از ذهن اون مرد می‌گذشته‏.‏‏.‏‏.‏
این بوده که‏:‏ ‏"‏خب‏،‏ گلایدرها‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏توی این باد شدید خوب عمل نمی‌کنن‏.‏ چتربازها هم از مسیرشون منحرف می‌شن‏.‏‏"‏
اون باید تمام چیزهایی رو که‏.‏‏.‏‏.‏
قراره خراب بشن در نظر می‌گرفت‏،‏
نه چیزهایی که ممکنه خراب بشن‏،‏ بلکه اون‌هایی که قطعاً خراب می‌شن‏.‏
‏"‏اما در عین حال‏،‏ نمی‌تونم ماه بعد برگردم‏.‏
‏نمی‌تونم آگوست برگردم‏.‏ یا الان یا هیچ‌وقت‏.‏‏"‏
و اونجا نشسته و به صدای زوزه باد توی اطراف گوش میده‏.‏‏.‏‏.‏
و می‌گه‏:‏ ‏"‏خیلی‌ خب‏،‏ بریم‏.‏‏"‏
[5‏ ژوئن 1944]
[یک روز قبل از روز دی]
[انگلیس]
عملیات اورلرد‏،‏ روز دی‏،‏
بزرگ‌ترین حمله آبی‌خاکی توی تاریخه‏،‏
و توسط ائتلافی از چندین کشور داره انجام می‌شه‏،‏
که بعضی‌هاشون سال‌ها زیر یوغ نازی‌ها زندگی کردن‏.‏
کل دنیا منتظر نتیجه‌ست‏.‏
هرچی حمله نزدیک‌تر می‌شد‏،‏
آیزنهاور مضطرب‌تر می‌شد‏.‏
روزی چهار پاکت سیگار می‌کشید‏.‏
به‌زور می‌خوابید‏.‏
کاری جز این نداشت که منتظر بمونه تا بشنوه‏.‏‏.‏‏.‏
تصمیم درستی گرفته یا نه‏،‏
اون هم نصفه‌شب و با بی‌خوابی مفرط‏.‏
اما به نظرم مهم‌ترین کاری که‏.‏‏.‏‏.‏
توی اون دوره انجام می‌ده اینه که‏،‏
شخصاً میره و از لشکر 101 هوابرد بازدید می‌کنه‏.‏
[ساعت هفت شب]
لشکر 101 هوابرد‏،‏ به همراه لشکر 82 هوابرد‏،‏
و لشکر ششم بریتانیا‏،‏
اولین کسایی هستن که پشت خطوط دشمن فرود میان‏.‏
وظیفه نیروهای هوابرد تصرف جاده‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
و پوشش دادن جناحین نیروهای هست که قراره پهلو بگیرن.‏
اون‌ها اولین سربازهایی هستن که توی نرماندی با آلمانی‌ها می‌جنگن‏.‏
آیزنهاور‏،‏ بدون هیچ هیاهویی‏،‏
فقط بین این همه مرد جوان قدم می‌زنه‏.‏‏.‏‏.‏
که واقعاً هیچ‌کدومشون بزرگ‌تر از پسر خودش نیستن‏،‏
و اصرار داره‏.‏‏.‏‏.‏
که به چشم‌های تک‌تک اون‌ها نگاه کنه‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی که باهاشون دست میده‏.‏
بهش تخمین زده بودن که حدود 50 درصد‏.‏‏.‏‏.‏
از چتربازها کشته می‌شن‏.‏
واسه همین‏،‏ وقتی داره دست میده‏،‏
از هر دو سرباز‏،‏ یکیشون‏.‏‏.‏‏.‏
کسیه که آیزنهاور باور داره خودش اون رو به سمت مرگ فرستاده‏.‏
مهم‌ترین کاری که می‌تونست توی اون لحظه انجام بده‏،‏
این بود که فقط کنارشون باشه‏.‏
اون تمام شب رو صرف این کار می‌کنه‏،‏ میره روی پشت‌بام اون نزدیکی‏،‏
و پرواز همه‌شون رو تماشا می‌کنه‏.‏
این‌طوری روز دی رو شروع می‌کنه‏.‏
[6‏ ژوئن 1944]
[روز دی]
زیر نور ماه کامل‏.‏‏.‏‏.‏
چتربازها‏،‏ از جمله لشکر 101 هوابرد‏،‏
شروع به فرود پشت خطوط دشمن می‌کنن‏.‏
قبل از سپیده‌دم‏،‏ قایق‌های پهلوگیری توی آب رها می‌شن‏،‏
و نیروها شروع به سوار شدن می‌کنن‏.‏
هنگام طلوع آفتاب‏،‏ ناوگانی از کشتی‌های جنگی آتشبار دریایی رو آغاز می‌کنن‏.‏
در نهایت‏،‏ نیروهای زمینی توی پنج ساحل فرود میان‏:‏‏
دو ساحل آمریکایی‏،‏ اوماها و یوتا‏،‏
یه ساحل کانادایی‏،‏ جونو‏،‏
و بعد گلد و سورد‏،‏ سواحل بریتانیایی‏.‏
اون‌ها بعدش تلاش می‌کنن تا این سواحل مختلف رو به هم وصل کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و بعد به سمت خشکی پیشروی کنن تا‏.‏‏.‏‏.‏
قدرت ارتش آلمان رو توی فرانسه در هم بکوبن و نابود کنن‏.‏
[ساعت 6 صبح]
صبح روز ششم ژوئن‏،‏ الگوهای جوی‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز ناپایدارن و باد همچنان می‌وزه‏.‏
این وضعیت ایده‌آلی نیست‏.‏‏.‏‏.‏
که این قایق‌ها رو به سمت ساحل هدایت کرد‏.‏
درست از همون اول‏،‏ آب‌وهوا یه مشکل بزرگ بود‏.‏
توی روز دی‏،‏ موج‌های 1.8 متری وجود داره‏.‏
موج‌ها از کناره‌های قایق سرازیر می‌شن‏.‏
توی آب یخ‌زده ایستادی‏.‏
با 30 نفر دیگه اونجا هستی‏.‏ اگه یکی بالا بیاره‏،‏ همه بالا میارید‏.‏
قطرات آب دریا به صورتت شلاق می‌زنن‏.‏
نمی‌تونی ببینی‏.‏ چشمات دارن می‌سوزن‏.‏
هرچی این وضعیت بیشتر طول بکشه‏،‏ بیشتر با خودت فکر می‌کنی که‏‏،‏
‏"‏وقتی اون دریچه باز بشه چه اتفاقی قراره بیفته؟‏"‏
اوماها بزرگ‌ترین ساحله‏،‏
نوار ساحلی نرماندی به عرض 10 کیلومتر‏.‏
این ساحل با بقیه سواحل فرق داره‏.‏‏.‏‏.‏
چون تقریباً شبیه یه آمفی‌تئاتره‏.‏
می‌دونی‏،‏ صخره‌های بلندی داری که مشرف به ساحل هستن‏،‏
تقریباً شبیه یه کاسه بزرگ‏.‏
داری میای جلو‏،‏ آسمون خاکستری‏،‏ دود‏،‏ سر‌و‌صدا‏،‏ دریچه باز می‌شه‏،‏
و بعد فقط حجم عظیمی از آتشه که به سمتت میاد‏.‏
[ساعت 6:30 صبح]
‏85 تیربار که 100 هزار گلوله در دقیقه شلیک می‌کنن‏.‏
آدم‌ها تیر می‌خورن و کشته می‌شن‏.‏
جنازه‌ها رو می‌بینی که روی آب شناورن‏.‏
توی ساحل نمی‌دوی‏.‏ ‏توی ساحل تلوتلو می‌خوری‏.‏
نیروها دارن سعی می‌کنن موانع رو بردارن‏.‏
داری سعی می‌کنی بری جلو‏.‏
حواست از این همه اتفاقی که دورت می‌افته پرت می‌شه‏.‏
اون موج اول داره دسته دسته قتل‌عام می‌شه‏.‏
تقریباً 85 درصد کشته‏.‏‏.‏‏.‏
یا زخمی توی موج‌های حمله به اوماها وجود داره‏.‏
[انگلیس]
آیزنهاور فقط گزارش‌های پراکنده‌ای دریافت می‌کنه‏،‏
به‌جز این مورد که البته توی ساحل اوماها‏،‏
اوضاع طبق برنامه پیش نمیره‏.‏
با اینکه سعی می‌کرد ظاهر خودش رو بااعتمادبه‌نفس نشون بده‏،‏
اما می‌دونی که درونش پُر از نگرانی و آشوب بود‏.‏
شکست یعنی یه دانکرک دیگه‏.‏
شکست یعنی از دست دادن تمام تجهیزاتت‏،‏
و به اسارت رفتن نیروهای خودت‏.‏
اگه همه‌چیز خراب بشه‏،‏ یعنی جنگ طولانی‌تر می‌شه‏.‏
روز قبل از فرود‏،‏
ژنرال آیزنهاور‏،‏ با دونستن خطرات‏.‏‏.‏‏.‏
و درک مسئولیتش‏،‏
یه یادداشت کوتاه نوشت‏.‏
‏"‏تصمیم من برای حمله بر اساس‏.‏‏.‏‏.‏
بهترین اطلاعات موجود بود‏.‏
نیروها تمام شجاعت و فداکاری ممکن رو انجام دادن‏.‏
اگه سرزنش یا اشتباهی به این تلاش وارد باشه‏،‏
فقط و فقط متوجه منه‏.‏‏"‏
[6‏ ژوئن 1944]
[ساعت 8 صبح]
صبح روز حمله به نرماندی‏،‏
اولین موج از نیروهای آمریکایی توی ساحل یوتا‏.‏‏.‏‏.‏
تقریباً 1.6 کیلومتر جنوب هدفشون فرود میان‏.‏‏.‏‏.‏
اما سریع خودشون رو جمع‌وجور می‌کنن و موفق می‌شن ساحل رو بگیرن‏.‏‏.‏‏.‏
و به سمت خشکی پیشروی کنن‏.‏
پهلوگیری بریتانیایی‌ها توی سواحل گلد و سورد‏.‏‏.‏‏.‏
بهتر از حد انتظار پیش میره‏.‏
اما توی ساحل جونو‏،‏ اولین موج از نیروهای کانادایی‏.‏‏.‏‏.‏
با مقاومت شدید آلمانی‌ها روبه‌رو می‌شه‏.‏
و توی ساحل اوماها‏،‏ دریای طوفانی و آتش شدید آلمانی‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
اولین نیروهای آمریکایی رو تارومار می‌کنه‏.‏
اما نیروهای بیشتری توی راهن‏.‏
مدافعان آلمانی دیوار آتلانتیک‏،‏
اون صبح به بیرون نگاه می‌کنن‏،‏
و از چیزی که می‌بینن شوکه می‌شن‏.‏
اون‌ها بزرگ‌ترین ناوگانی رو می‌بینن که تا حالا برای یه حمله جمع شده‏.‏
آلمانی‌ها همه‌شون از این می‌گفتن که کشتی‌ها چقدر به هم فشرده بودن‏.‏
طوری به نظر می‌رسید که انگار می‌تونی از این کشتی به اون کشتی قدم بزنی‏.‏
برای یه سرباز معمولی آلمانی توی روز دی‏،‏
تجربه یه چیز کاملاً جدیده‏.‏
این بمباران دریایی‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً روحیه و روان سربازهای آلمانی رو به هم می‌ریزه‏.‏
دو تا شکست حیاتی توی فرماندهی آلمان وجود داره‏.‏
یکی اینکه رومل اونجا نیست‏.‏
اون برگشته به آلمان تا تولد همسرش رو جشن بگیره‏.‏
وقتی می‌شنوه که نیروها پیاده شدن‏،‏
یه چیزی توی این مایه‌ها می‌گه که‏‏،‏
‏"‏چطور تونستم این‌قدر احمق باشم؟‏"‏
حتی مهم‌تر از اون‏،‏ هیتلره‏.‏
صبح روز حمله‏،‏ 6 ژوئن 1944‏،‏
آدولف هیتلر خوابه‏.‏
اما هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بیدارش کنه‏،‏
حتی با اینکه خبر رسیده که این حمله شروع شده‏.‏
بنابراین توی اون پنج‏،‏ شیش یا هفت ساعت حیاتی‏.‏‏.‏‏.‏
که آلمانی‌ها شاید می‌تونستن‏.‏‏.‏‏.‏
ضربه سریعی به متفقین بزنن‏،‏
اون لشکر‌های زرهی پانزر توی ذخیره مرکزی‏.‏‏.‏‏.‏
که فقط با دستور مستقیم هیتلر می‌تونستن وارد نبرد بشن‏،‏
تقریباً بدون فرمانده رها شده بودن‏.‏
در نتیجه‏،‏ واکنش آلمانی‌ها توی روز دی‏،‏
به یه افتضاح بزرگ ختم می‌شه‏.‏
[ساعت 12 ظهر]
تا ظهر‏،‏ نیروها توی سواحل گلد‏،‏ سورد‏،‏ جونو‏،‏
و یوتا شروع کردن به پیشروی به سمت خشکی‏،‏
و در نهایت جریان بازی توی ساحل اوماها به نفع متفقین تغییر می‌کنه‏.‏
مقیاس عظیم این حمله به تغییر اوضاع کمک می‌کنه‏،‏
اما این موفقیت به شجاعت‌های فردی هم بستگی داشت‏.‏
توی پوینت دو هوک‏،‏
رنجرهای ارتش آمریکا زیر آتش دشمن‏،‏ از صخره‌های 30 متری بالا می‌رن‏.‏
توی ساحل یوتا‏،‏ سرتیپ تدی روزولت جونیور‏،‏
پسر رئیس‌جمهور سابق‏،‏ تئودور روزولت‏،‏
لشکری رو رهبری می‌کنه که توی جنوب هدف تعیین‌شده پیاده می‌شن‏.‏
اون‌ها به ساحل رسیدن و فهمیدن که توی جای اشتباهی هستن‏.‏
و اون گفت‏:‏ ‏"‏به درک‏.‏ جنگ از همین‌جا شروع می‌شه‏.‏‏"‏
پسر روزولت‏،‏ سروان کوئنتین روزولت دوم‏،‏
توی اولین موج پیاده‌سازی نیروها توی ساحل اوماها حضور داره‏.‏
اون‌ها تنها پدر و پسری هستن‏.‏‏.‏‏.‏
که اون روز توی سواحل پیاده می‌شن‏.‏
سرجوخه ویورلی وودسون‏،‏
پزشک گردان 320ام بالن‌های مانع‏،‏
حتی قبل از رسیدن به ساحل زخمی می‌شه‏.‏
اما اون تقریباً 200 نفر از نیروهای ارتش‏،‏
نیروی دریایی آمریکا و نیروی دریایی بریتانیا رو‏.‏‏.‏‏.‏
در حالی که توی ساحل اوماها پیاده می‌شدن‏،‏ مداوا می‌کنه‏،‏
اون هم وقتی که تمام مدت زیر آتش شدید خمپاره و مسلسل‏ بود.‏
تا پایان روز 6 ژوئن‏،‏
متفقین امنیت هر پنج ساحل رو گرفتن‏.‏‏.‏‏.‏
و به سمت خشکی پیشروی کردن‏.‏
توی روزهای آینده‏،‏ اون‌ها به نیروهای هوابرد ملحق می‌شن‏.‏‏.‏‏.‏
تا یه جبهه پیوسته و متصل روی طول خط ساحلی ایجاد کنن‏.‏
این آیزنهاور بود که تمام ملیت‌های مختلف رو با هم هماهنگ کرد‏.‏
اون اون‌ها رو دور هم جمع کرد‏،‏
و آیزنهاور شایسته تقدیر زیادیه‏.‏
اون پاسخگوئه‏.‏ ‏اون مسئولیت‌پذیره‏.‏
این کاریه که رهبران توی روزهای خوب و بد انجام می‌دن‏.‏
آدم درست برای این کار بود‏.‏
آیزنهاور‏،‏ احتمالاً بهتر از هر کسی‏،‏ درک می‌کنه که‏.‏‏.‏‏.‏
نبرد واقعی روی قاره اروپا تازه داره شروع می‌شه‏.‏
و در عین حال‏،‏ یه پرتو امید وجود داره‏.‏
پیروزی متفقین روزبه‌روز ممکن‌تر می‌شه‏.‏
نظریه آمریکا درباره نحوه هدایت جنگ‏.‏‏.‏‏.‏
حالا درستیش ثابت شده‏.‏
شما می‌تونین یه اتحاد چندملیتی داشته باشین که‏.‏‏.‏‏.‏
پیچیده‌ترین عملیات نظامی رو که دنیا تا حالا به خودش دیده‏،‏
با موفقیت انجام بده‏.‏
این فقط کار پیاده‌نظام نیست‏،‏ تمام خلبان‌ها شرایط رو مهیا کردن‏.‏
این کار تمام نیروهای گارد ساحلی‏.‏‏.‏‏.‏
و ملوان‌هایی بود که کشتی‌ها رو هدایت کردن‏.‏
این کار تمام مردمی بود که‏.‏‏.‏‏.‏
تمام اون تجهیزات رو توی دیترویت‏ تولید کردن‏.‏
این یه تلاش جهانی بود تا روز دی با موفقیت انجام بشه‏.‏
هموطنان آمریکایی من‏،‏
در این ساعت تکان‌دهنده‏،‏
ازتون می‌خوام که توی دعا با من همراه بشین‏.‏
خدای قادر متعال‏،‏ پسران ما‏،‏ مایه افتخار ملت ما‏،‏
امروز قدم توی راه یه تلاش بزرگ گذاشتن‏،‏
تلاشی برای حفظ جمهوری ما‏،‏
دین ما‏،‏ و تمدن ما‏،‏
و برای رها کردن بشریت رنج‌دیده‏.‏
رئیس‌جمهور روزولت توی دعای روز دی می‌گه‏‏،‏
‏"‏نیروهای ما به عقب رانده خواهند شد‏.‏
راه اون‌ها طولانی و سخت خواهد بود‏.‏‏"‏
اما ما بارها و بارها بازخواهیم گشت‏.‏
و ما می‌دونیم که به لطف خدا.‏‏.‏‏.‏
و به خاطر حقانیت آرمانمون‏،‏
پسران ما پیروز خواهند شد‏.‏
در روز دی‏،‏ لشکر 101 هوابرد‏،‏
درست چند ساعت بعد از سخنرانی ژنرال آیزنهاور برای اون‌ها‏،‏
با چتر نجات توی فرانسه اشغالی فرود اومدن‏.‏
با وجود اینکه توی قلمروی دشمن پراکنده شده بودن‏،‏
این مردان راه رو برای نیروهای آمریکایی باز کردن‏.‏‏.‏‏.‏
تا از ساحل یوتا خارج بشن و پیشروی به سمت آلمان رو شروع کنن‏.‏
جبهه دوم به طور محکم‏.‏‏.‏‏.‏
روی قاره اروپا‏ برقرار شده.‏
توی جنگ اقیانوس آرام‏،‏ مرزها بسیار وسیع هستن‏،‏
از آسیا گرفته تا جزایر دورافتاده متعدد‏.‏‏.‏‏.‏
توی پهنه اقیانوس‏.‏ حمله به این جبهه جدید‏.‏‏.‏‏.‏
به پیشرفته‌ترین هواپیماهایی که تا حالا ساخته شده نیاز داره‏.‏
‫«مترجم‏:‏ فائزه افشارزاده‫»