تا شروع سال 1943‏،‏
آلمان و ژاپن چند سالی می‌شه که توی جنگ هستن‏.‏
هرچند مردم هر دو کشور از همون اول‏،‏
تلفات جنگی رو تحمل کردن‏،‏
اما دو اتفاق حیاتی داره جنگ رو به خونه‌هاشون می‌کشونه‏.‏
رهبران آلمان نازی و امپراتوری ژاپن‏،‏
به روش‌های کاملاً متفاوتی واکنش نشون می‌دن‏.‏
همه جنگ‌ها دنیا رو تغییر می‌دن‏.‏
اما هیچ‌کدومشون دنیا رو‏ مثل جنگ جهانی دوم تغییر ندادن‏.‏
ژاپن در حال پیشروی بود‏،‏ آلمان در حال پیشروی بود‏.‏
هیچ‌کس نمی‌تونه کابوسی رو تصور کنه‏ که اون‌ها قراره به راه بندازن‏.‏
مخرب‌ترین جنگ در تاریخ بشر‏.‏
ناگهان‏،‏ دنیا زیر و رو می‌شه‏،‏
و جهنم به پا می‌شه‏.‏
غرب از سرعت پیشروی شگفت‌زده شده‏.‏
متفقین رو داریم‏،‏ که توسط سه قدرت بزرگ رهبری می‌شن‌‏،‏
روزولت‏،‏ چرچیل‏،‏ استالین‏،‏
مردانی که با‏ مسائل فوق‌العاده پیچیده دست و پنجه نرم می‌کنن‏.‏
این بزرگ‌ترین عملیات نظامی تاریخ بشره‏.‏
متفقین باید با هم متحد بشن‏،‏
نه فقط از نظر نظامی‏،‏ بلکه در مقیاس صنعتی این یک دیدگاه جهانیه‏.‏
اون‌ها باید در هر آب و هوایی بجنگن‏،‏
از قطب شمال تا جنگل‌های اقیانوس آرام‏،‏
تا بیابان‌های آفریقا و اعماق اقیانوس‏.‏
اما هیچ اطمینانی به پیروزی نبود‏.‏
قرار بود یک حمام خون وحشتناک باشه‏.‏
ما انسان‌ها رو در بدترین حالت خودشون می‌بینیم‏.‏‏.‏‏.‏
اینکه چطور با انسان‌های دیگه رفتار می‌کنن‏.‏
و اون‌ها رو در بهترین حالت خودشون می‌بینیم‏،‏
که حاضرن جونشون رو بدن تا بقیه زنده بمونن‏.‏
جنگ جهانی دوم نبردی بود‏ که فقط می‌تونست یک پیروز‏.‏‏.‏‏.‏
و یک مغلوب داشته باشه‏.‏
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
[جبهه داخلی]
هشت دقیقه مونده‏،‏
دریسدن به حمله ادامه می‌ده‏.‏
[فوریه 1943]
[آلمان]
کوگلر گل می‌زنه‏.‏
تا اوایل سال 1943‏،‏ رایش سوم نازی بخش زیادی از اروپا رو تصرف کرده‏.‏
شهرهای بزرگ بمباران شدن‏.‏
کل کشورها اشغال شدن‏.‏
اما توی آلمان‏،‏ موفقیت توی میدان نبرد‏.‏‏.‏‏.‏
باعث شده زندگی مثل قبل جریان داشته باشه‏.‏
هیتلر می‌خواد ظاهر عادی.‏‏.‏‏.‏
زندگی رو حتی توی زمان جنگ‏ حفظ کنه.‏
برای همین تئاترها باز می‌مونن‏،‏ استادیوم‌ها باز می‌مونن‏،‏
رویدادهای ورزشی طبق برنامه برگزار می‌شن‏.‏
آلمانی‌ها تشویق می‌شن که به کارهای روزمره‌شون برسن‏.‏
آلمانی‌ها‏،‏ از همون شروع جنگ‏،‏
واقعاً توسط هیتلر حمایت و محافظت می‌شدن‏.‏‏.‏‏.‏
چون این باور وجود داره که هیتلر معتقده‏.‏‏.‏‏.‏
یکی از دلایل اصلی فروپاشی آلمان توی سال 1918‏.‏‏.‏‏.‏
این بود که مردم غذای کافی برای خوردن نداشتن‏،‏
روحیه‌شون رو باختن‏،‏
و ناگهان‏،‏ علیه دولت شورش کردن‏.‏
هیتلر مدام به مردم آلمان می‌گه که اون‌ها نژاد برتر هستن‏.‏
اما می‌دونین‏،‏ ته دلش‏،‏ اصلاً بهشون اعتماد نداره‏.‏
اون از اتفاقات جنگ جهانی اول زخم خورده بود‏.‏
هیچ‌چیز نمی‌تونست قوی‌تر از دولت قیصر به نظر برسه‏،‏
توی سال 1918‏،‏ اما توی انقلابی که فقط یک روز طول کشید‏،‏ سرنگون شد‏.‏
و برای همین‏،‏ هیتلر معتقده‏.‏‏.‏‏.‏
که مردم آلمان‏،‏ به نوعی‏،‏ دمدمی‌مزاج هستن‏.‏
اگه چیزی که می‌خوان بهشون داده نشه‏،‏
اگه غذای کافی برای خوردن نداشته باشن‏،‏
اگه تجهیزات نداشته باشن‏،‏
یه جورایی ممکنه علیهش شورش کنن‏.‏
و برای همین اون خیلی‏،‏
خیلی مصممه مطمئن بشه که مردم آلمان‏.‏‏.‏‏.‏
سختی‌های جنگ رو حس نمی‌کنن‏.‏
اما توی اوایل فوریه‏،‏
توی یک بیانیه کوتاه رادیویی به آلمانی‌های سراسر رایش گفته می‌شه‏.‏‏.‏‏.‏
که ارتش ششم در استالینگراد نابود شده‏.‏
فداکاری ارتش بی‌دلیل نبود‏.‏
اون‌ها مُردند تا آلمان زنده بمونه‏.‏
آلمان توی استالینگراد متحمل تلفات بسیار سنگینی شد‏.‏
نود هزار نفر اسیر‏.‏‏.‏‏.‏
و بیش از 200 هزار کشته‏.‏
صدها هزار‏،‏ اگر نگیم میلیون‌ها‏،‏
آلمانی‏،‏ یکی از اعضای خانواده‏،‏
یا دوستشون رو‏،‏ یا کسی رو می‌شناختن که توی استالینگراد جنگیده بود‏.‏
این بزرگ‌ترین فاجعه توی تاریخ آلمانه‏.‏
هیچ‌کس برای این آماده نبوده‏.‏
برای خانواده‌های افرادی که توی جبهه استالینگراد خدمت می‌کردن‏،‏
این خبر موجی از وحشت به پا می‌کنه‏.‏
این اولین اعتراف به شکست ورماخت بود‏.‏
اما هیتلر و رهبران نظامیش‏.‏.‏‏.‏
مشغول برنامه‌ریزی برای یک پاتک هستن‏.‏
هیتلر الان توی ‏"‏آشیانه گرگ‏"‏ یا همون وولفشانتسه هست‏،‏
مقر فرماندهی بزرگش توی پروس شرقی‏،‏
توی انزوای تقریباً کامل‏.‏
اون به‌ندرت توی انظار عمومی ظاهر می‌شه‏،‏ و برای همین وظیفه بازسازی روحیه‏.‏‏.‏‏.‏
مردم به بقیه واگذار شده‏.‏
یوزف گوبلز‏،‏
وزیر تبلیغات و روشنگری رایش هیتلر‏،‏
توی مرکز حزب نازی بوده‏،‏
از وقتی که توی دهه 1920 شکل گرفت‏.‏
یوزف گوبلز یکی از غیرعادی‌ترین مقامات نازیه‏.‏
و ظاهرش به هر چیزی شبیهه جز تصویر یک ابرانسان نازی‏.‏
اون هیچ سابقه نظامی نداره‏،‏
اما توی استفاده از تبلیغات فوق‌العاده باهوشه‏.‏
[هجده فوریه 1943]
[برلین]
گوبلز تصمیم می‌گیره وقتش رسیده که سخنرانی ایراد کنه‏.‏‏.‏‏.‏
تا مردم آلمان رو‏.‏‏.‏‏.‏
با واقعیت‌های چیزی که سال 1943 قراره براشون بیاره روبه‌رو کنه‏.‏
من عمیقاً باور دارم که مردم آلمان‏.‏‏.‏‏.‏
شدیداً تحت تأثیر اتفاقی که در استالینگراد افتاد قرار گرفتن‏.‏
برای اولین بار‏،‏ یکی از مقامات حزب نازی‏.‏‏.‏‏.‏
می‌ایسته و می‌گه جنگ خوب پیش نمی‌ره‏.‏
فقط مردم آلمان می‌تونن آلمان رو‏.‏‏.‏‏.‏
از شکست توی استالینگراد به پیروزی نهایی برسونن‏.‏
وقتشه که وارد یک جنگ تمام‌عیار بشیم‏.‏
جنگ تمام‌عیار یعنی تعهد به یک بسیج ملی‏.‏‏.‏‏.‏
کامل و همه‌جانبه‏،‏
یعنی همه کسب‌وکارها و بعدش همه مردم‏،‏
همه مردها‏،‏ همه زن‌ها‏،‏ دقیقاً تک‌تک افراد‏،‏
وقف به دست آوردن پیروزی بشن‏.‏
مصمم هستید که از پیشوا.‏‏.‏‏.‏
در هر شرایطی‏.‏‏.‏‏.‏
و با سنگین‌ترین بارهای شخصی پیروی کنید؟
بله‫!
سخنرانی ‏"‏جنگ تمام‌عیار‏"‏ هم تلاشی برای همسو کردن افکار عمومی بود‏.‏‏.‏‏.‏
و هم تلاشی برای متقاعد کردن هیتلر به شروع یک جنگ تمام‌عیار‏.‏
به این موضوع مثل دفاعیه پایانی توی یک دادگاه نگاه کنید‏.‏
گوبلز داره برای آدولف هیتلر دلیل میاره‏.‏‏.‏‏.‏
که اگه قراره توی این جنگ پیروز بشیم‏،‏
باید تعهد به جنگ تمام‌عیار رو قبول کنی‏.‏
ما جنگ تمام عیار می‌خوایم‫!
آره‫!
و برای همین‏،‏ این جمعیت دست‌چین‌شده از پیروان و چاپلوسان‏.‏‏.‏‏.‏
بله‫!
به تک‌تک کلماتی که می‌گه می‌گن ‏"‏بله‏!‏‏"‏‏.‏
بله‫!
و آدولف هیتلر می‌گه ‏"‏نه‏"‏‏.‏
هیتلر تمایلی نداره‏.‏
اون قول پیروزی داده بود‏،‏ نه فداکاری‏.‏
مردم می‌گن سخنرانی گوبلز‏،‏ همون نقطه‌عطفی بود‏.‏‏.‏‏.‏
که آلمان واقعاً وارد جنگ تمام‌عیار شد‏،‏ اما این‌طور نیست‏.‏
این کار مثلاً به معنی بسیج کردن زن‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
توی مشاغل صنعتی بود‏،‏ درست مثل اتفاقی که توی ایالات متحده افتاده بود‏.‏
رژیم محافظه‌کار نازی می‌خواد زن‌ها توی خونه بمونن‏.‏‏.‏‏.‏
تا بتونن بچه‌ها رو بزرگ کنن و مراقب خانواده باشن‏.‏
اما با وجود مردهای زیادی که توی ورماخت خدمت می‌کردن‏،‏
به‌خصوص توی جبهه شرقی‏.‏‏.‏‏.‏
آلمان شدیداً به کارگر نیاز داره‏.‏
آلبرت اشپر‏،‏ وزیر تسلیحات و تولید جنگی رایش‏،‏
باید راهی پیدا کنه‏.‏
آلبرت اشپر شخصیت پیچیده‌ای داره‏.‏
اون کارش رو به عنوان معمار شروع می‌کنه‏،‏
و معمار گردهمایی‌های نورنبرگ بوده‏.‏
و این گردهمایی‌ها به یک موفقیت تبلیغاتی بزرگ تبدیل می‌شن‏.‏
توی سال 1942‏،‏ هیتلر اشپر رو به عنوان وزیر تسلیحات جدیدش منصوب می‌کنه‏.‏
اشپر اصلاً هیچ سابقه‌ای توی تولید تسلیحات نداره‏.‏
اما با این حال‏،‏ سازمان‌دهنده خوبیه‏،‏
و کارش رو فوق‌العاده انجام می‌ده‏.‏
اما اگه بخوای تولید رو بالا ببری‏.‏‏.‏‏.‏
ولی از نیروی کار مردم آلمان استفاده نکنی‏.‏‏.‏‏.‏
چون می‌خوایم توی کشور همه چیز عادی به نظر برسه‏،‏
خب‏،‏ باید اون نیروی کار رو از یه جای دیگه پیدا کنی‏.‏
آلبرت اشپر استراتژی دیگه‌ای توی آستین داره‏،‏
و اون استفاده از نیروهای کار اجباریه‏.‏‏.‏‏.‏
که از مناطق مختلف تحت اشغال جمع‌آوری شدن‏.‏
تعداد زیادی از مردم به رایش آورده شدن‏.‏‏.‏‏.‏
تا به عنوان کارگر اجباری کار کنن‏،‏ مردمی از اروپای غربی‏،‏
از فرانسه‏،‏ از هلند‏،‏
و همین‌طور از لهستان و اوکراین‏.‏
توی سال 1943‏،‏
‏12 تا 15 میلیون نفر از 20 کشور دیگه آورده شدن‏.‏‏.‏‏.‏
تا عملاً کمبود نیروی کار آلمان رو جبران کنن‏.‏
البته این کار هزینه انسانی و اخلاقی سنگینی هم داره‏.‏
بهشون به‌سختی غذا می‌دن‏.‏ عملاً به ماشین‌آلات زنجیر شدن‏.‏
هر وقت به افزایش چشمگیر‏.‏‏.‏‏.‏
تولید تسلیحات آلمان توی سال 1943 نگاه می‌کنیم‏،‏
باید همیشه پشت اون سلاح‌های براق‏،‏
تانک‌ها و هواپیماها رو ببینیم تا بفهمیم‏.‏‏.‏‏.‏
که این‌ها توسط اسکلت‌های متحرک انسانی ساخته شدن که این‌قدر روی‏.‏‏.‏‏.‏
قطعات سلاح‌های آلمانی کوبیدن تا اینکه جون دادن‏.‏
تولید توی شیش ماه اول 56 درصد افزایش پیدا می‌کنه‏.‏
این یک معجزه تسلیحاتیه‏.‏
این موضوع به آلمان یک داستان تبلیغاتی هم برای تعریف کردن می‌ده‏.‏
ببینین چی‌کار کردیم‏.‏ تولید تسلیحات رو متحول کردیم‏.‏
ببینین چقدر هواپیما‏،‏ ببینین چقدر تانک داریم تولید می‌کنیم‏.‏
اوضاع سخته‏،‏ اما همه‌چیز درست می‌شه‏.‏
[مارچ 1943]
اما نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا و سپاه هشتم نیروی هوایی آمریکا‏.‏‏.‏‏.‏
دارن عملیات بمباران بی‌امانشون رو گسترش می‌دن‏.‏‏.‏‏.‏
با هدف نابود کردن زیرساخت‌های صنعتی آلمان‏.‏‏.‏‏.‏
و روحیه مردم آلمان‏.‏
شاید آلمانی‌ها هنوز وارد یک جنگ تمام‌عیار نشده باشن‏،‏
اما توی سال 1943‏،‏ جنگ داره به خونه‌های مردم آلمان کشیده می‌شه‏،‏
و اون هم بمباران شبانه‌روزی نیروهای مشترک انگلیس و آمریکاست‏.‏
بمب‌افکن‌های بی‏-‏17 آمریکایی که از انگلیس پرواز می‌کنن‏،‏
توی روز کارخونه‌های جنگی رایش رو بمباران می‌کنن‏.‏
توی شب هم‏،‏ نیروی هوایی بریتانیا شهرهای آلمان رو هدف قرار می‌ده‏.‏
آلمان مجبوره نیروها و تجهیزات بیشتر و بیشتری رو اختصاص بده‏.‏‏.‏‏.‏
تا از آسمان روی شهرهاش دفاع کنه‏.‏
رژیم نازی برای مقابله با عملیات بمباران متفقین‏،‏
اقداماتی انجام می‌ده‏.‏
اون‌ها این برج‌های پدافند هوایی عظیم رو می‌سازن‏،‏
که‏.‏‏.‏‏.‏ تخریب کردنشون تقریباً غیرممکنه‏.‏
این برج‌های پدافند هوایی غول‌پیکر پناهگاه‌های ضدبمب هم هستن‏.‏
توی اون‌ها درمانگاه و مدرسه وجود داره‏.‏
دولت آلمان به مردمش می‌گه‏‏،‏
‏"‏این پناهگاه‌ها اونجا هستن تا از شما محافظت کنن‏.‏‏"‏
اما هیچ‌وقت به اندازه کافی برای همه مردم پناهگاه نیست‏.‏
و وقتی بمب‌افکن‌ها میان‏،‏ بیشتر آلمانی‌ها.‏‏.‏‏.‏
مجبور می‌شن برن توی یک زیرزمین محلی‏.‏
اونجاها تنگ و گرمه‏.‏
تمام طول شب رو اونجا می‌مونی‏،‏
و بچه‌ها از ترس حالشون بد می‌شه‏.‏
تجربه وحشتناک و البته خسته‌کننده‌ای بود‏.‏
این اتفاق شب پشت شب تکرار می‌شد‏.‏
ساعت‌ها اون پایین می‌مونی‏.‏
شاید هم تا فردا صبحش اون پایین بمونی‏.‏
و بعد بالاخره‏،‏ یکی در رو یه‌کم باز می‌کنه‏،‏
و میای بیرون و می‌بینی محله‌ات نابود شده‏.‏
این اولین باره که جنگ واقعاً به خونه‌های‏.‏‏.‏‏.‏
مردم آلمان کشیده شده‏.‏
و خیلی‌هاشون می‌پرسن‏:‏ ‏"‏دولت ما کجاست؟‏"‏
[بهار 1943]
[ژاپن]
در حالی که شهرهای آلمان توسط متفقین غربی بمباران می‌شن‏،‏
آسمان روی ژاپن همچنان صافه‏.‏
آلمان خیلی بیشتر از ژاپن آسیب‌پذیره‏،‏
چون توی برد پروازی.‏‏.‏‏.‏
بمب‌افکن‌های انگلیسی و آمریکایی قرار داره‏.‏
بمباران ژاپن توی سال 1943 برای متفقین غیرممکن بود‏،‏
چون ژاپن از یه حریم دفاعی فوق‌العاده بزرگ بهره می‌برد‏.‏
ژاپنی‌ها امپراتوری رو فتح کرده بودن که بخش زیادی از آسیا رو در بر می‌گرفت‏.‏
فاصله و تصرف چندین جزیره دورافتاده توی اقیانوس آرام‏،‏
یه حریم دفاعی ایجاد کرده بود‏.‏‏.‏‏.‏
با وسعت بیش از هفت و نیم میلیون کیلومتر مربع‏.‏‏.‏‏.‏
که از این امپراتوری محافظت می‌کرد‏.‏
اما پیروزی‌های آمریکا توی میدوی و گوادال‌کانال‏،‏
این حلقه دفاعی رو شکسته بود‏.‏
جبهه داخلی ژاپن هنوز با حملات هوایی روزانه مواجه نشده بود‏،‏
اما رهبران نظامی می‌دونستن‏.‏‏.‏‏.‏
که اوضاع داره به ضررشون تغییر می‌کنه‏.‏
[پنج ژوئن 1943]
[توکیو]
در ژوئن 1943‏،‏
شهروندان توکیو جمع می‌شن تا به یه قهرمان جنگی کشته‌شده ادای احترام کنن‏.‏
این یه مراسم باوقار و غم‌انگیزه‏.‏
امروز، دارنده نشان بزرگ نشان گل داوودی‏،‏
مارشال نیروی دریایی‏،‏ قهرمان دریاسالار اسوروکو یاماموتو‏،‏
روحش به آرامش ابدی سپرده شد‏.‏
دریاسالار یاماموتو شخصیت بسیار بزرگی توی ژاپن بود‏،‏
مغز متفکر حمله به پرل هاربر‏،‏
قهرمان ماه‌های اولیه جنگ‏،‏ و حالا اون دیگه زنده نیست‏.‏
نیروی هوایی آمریکا با استفاده از پیام‌های رادیویی شنودشده‏،‏
هواپیمای دریاسالار یاماموتو رو‏.‏‏.‏‏.‏
روی جزایر سلیمان‏ سرنگون کرد.‏
جسدش پیدا شد و به ژاپن برگردونده شد‏.‏
ژاپن تمام اخبار جنگ رو به‌شدت سانسور می‌کرد.‏
اما مرگ فرمانده کل نیروی دریایی‏.‏‏.‏‏.‏
نمی‌تونه از مردم ژاپن پنهان بمونه‏.‏
نزدیک به یک میلیون نفر توی خیابان‌ها صف کشیدن‏.‏‏.‏‏.‏
تا این تشییع جنازه رد بشه‏،‏ مراسمی به‌شدت غم‌انگیز‏.‏
حس از دست رفتن یه شخصیت واقعاً مهم وجود داره‏.‏
تصور کنید از دست دادن مک‌آرتور چه تأثیری می‌تونست بذاره‏.‏
این شخصیت‌ها غیرقابل‌جایگزین دیده می‌شن‏.‏
و وقتی این خبر‏،‏ بایکوت خبری رو برای عموم مردم می‌شکنه‏.‏‏.‏‏.‏
تا بفهمن توی جنگ واقعاً چه خبره‏،‏ اتفاق خیلی بزرگیه‏.‏
این یه نگرانی واقعی توی دولت ژاپنه‏.‏
نخست‌وزیر هیدکی توجو‏.‏‏.‏‏.‏
از اولین حامیان جنگ علیه ایالات متحده بود‏.‏
توجو تا اینجای کار‏،‏ از مدت کوتاهی قبل از پرل هاربر‏.‏‏.‏‏.‏
توی ژاپن به قدرت رسیده بود‏.‏
از اونجایی که وضعیت جنگ روزبه‌روز داره بدتر می‌شه‌‏،‏
اون به یه پیروزی نیاز داره تا بتونه توی ژاپن در قدرت بمونه‏.‏
توجو با انگیزه شرف پیش می‌ره‏.‏
اون با وفاداری به امپراتور هدایت می‌شه‏.‏
و بیشتر از هر چیز دیگه‌ای‏،‏ می‌خواد مطمئن بشه که ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
با حفظ امپراتوری دست‌نخورده‌اش از جنگ خلاص می‌شه‏.‏
هدف ژاپنی‌ها از حمله به پرل هاربر این بود که‏.‏‏.‏‏.‏
یه ضربه فنی به آمریکایی‌ها بزنن‏.‏
اون‌ها می‌دونستن که نمی‌تونن توی یه جنگ طولانی‌مدت‏.‏‏.‏‏.‏
در برابر قدرت اقتصادی ایالات متحده پیروز بشن‏.‏
حتی زمانی که ژاپن توی مرحله اولیه جنگ در حال پیروزی بود‏،‏
ظرفیت تولید زمان جنگ ژاپن‏،‏ تقریباً‏،‏
فقط یک‌دهم ایالات متحده بود‏.‏
بنابراین تا سال 1943‏،‏ دولت واقعاً نیاز داره از‏.‏‏.‏‏.‏
هر چیزی که دستش بهش می‌رسه استفاده کنه‏.‏‏.‏‏.‏
تا تولید زمان جنگ رو سرپا نگه داره‏.‏
نفت از هند شرقی‏،‏
لاستیک از مالایا‏،‏ سنگ آهن از منچوری‏.‏‏.‏‏.‏
همه‌شون برای صنایع جنگی ژاپن حیاتی هستن‏.‏
مشکل اینه که اگه به نقشه نگاه کنید‏،‏
می‌بینین که این منابع باید روی آب حمل بشن‏.‏
اون‌ها ناوگان تجاری بزرگی دارن‏،‏ سومین ناوگان بزرگ جهان‏،‏
تا منابع رو از جنوب شرقی آسیا منتقل کنن‏.‏
حالا‏،‏ همه‌چیز توسط محاصره شدیدتر.‏‏.‏‏.‏
نیروی دریایی آمریکا‏ تهدید می‌شه.‏
عملیات زیردریایی‌های ایالات متحده‏.‏‏.‏‏.‏
کاملاً در قطع کردن.‏‏.‏‏.‏
مسیرهای تدارکاتی ژاپن‏ موفق بودند.‏
منابع طبیعی ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
بیشتر و بیشتر دارن کف اقیانوس جا خوش می‌کنن‏.‏
برای همین کمبود شدید مواد حیاتی رو‏.‏‏.‏‏.‏
توی جبهه داخلی ژاپن مشاهده می‌کنیم‏.‏
برای حفظ تلاش‌های جنگی کشور‏،‏
نخست‌وزیر توجو و دولتش‏.‏‏.‏‏.‏
ریاضت اقتصادی شدیدی رو‏.‏‏.‏‏.‏
به مردم ژاپن تحمیل می‌کنن‏.‏
برخلاف آلمان نازی‏،‏ توی ژاپن‏،‏
هرگز این رویکرد وجود نداشت که‏.‏‏.‏‏.‏
سعی کنن مردم ژاپن رو کاملاً در رفاه نگه دارن‏.‏
به‌طور کلی‏،‏ توجو معتقد بود که اگه ژاپن بخواد.‏‏.‏‏.‏
در برابر آمریکایی‌ها و بقیه‏،‏ در غیاب منابع طبیعی‏ موفق بشه،‏
باید منابع انسانیش رو به‌طور فعال بسیج کنه‏،‏
یعنی مردمش رو‏.‏
پیام به مردم اینه که اگه اون‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
توی خونه این فداکاری‌ها رو انجام بدن‏،‏ اون‌وقت‏.‏‏.‏‏.‏
سربازها توی خارج از کشور امنیتشون رو حفظ می‌کنن‏.‏
اون‌ها متفقین رو عقب نگه می‌دارن‏،‏ وظیفه‌شون رو انجام می‌دن‏.‏‏.‏‏.‏
اگه مردم توی خونه کاری رو که باید‏،‏ انجام بدن‏.‏
اون‌ها باید همه‌چیز رو فدا کنن‏.‏
[سپتامبر 1943]
[ژاپن]
محاصره دریایی آمریکا‏.‏‏.‏‏.‏
داره راه نفس ژاپنی‌ها رو می‌بنده‏.‏
غذا کمیابه‏.‏
نیازهای روزمره زندگی مدرن ناپدید می‌شن‏.‏
اما نخست‌وزیر توجو فداکاری حتی بزرگ‌تری رو می‌خواد‏.‏
ما قطعاً توی ایالات متحده هم جیره‌بندی داریم‏.‏
اما این جیره‌بندی توی مقیاس ملیه که واقعاً‏.‏‏.‏‏.‏
توی خیلی از کشورهای متفقین‏ دیده نشده.‏
برق داره جیره‌بندی می‌شه‏.‏
اون‌ها به روش‌های تقریباً بدوی‏.‏‏.‏‏.‏
حتی برای پختن غذا متکی هستن‏.‏‏.‏‏.‏
و مجبورن کتابخونه‌هاشون رو برای سوخت بسوزونن تا خودشون رو گرم نگه دارن‏.‏
هیچ‌کس غذای کافی برای خوردن نداره‏.‏
حتی مردم برای پیدا کردن غذا به روستاها می‌رن‏.‏
ژاپنی‌ها ماشین‌هایی تولید می‌کنن که با زغال‌سنگ کار می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
نه نفت‏،‏ چون نفت توی مقیاس بسیار بزرگی برای تلاش‌های جنگی‏.‏‏.‏‏.‏
مصرف می‌شه‏.‏
ناقوس معابد‏،‏ نرده‌ها‏،‏ قابلمه‌ها و تابه‌ها ذوب می‌شن‏.‏‏.‏‏.‏
تا بتونن باهاشون گلوله و زره بسازن‏.‏
از خیلی جهات‏،‏ ژاپن داره.‏‏.‏‏.‏
به تقریباً یه جامعه پیشاصنعتی با ادامه جنگ‏ می‌گرده.‏
با این حال‏،‏ مردم ژاپن ربات نیستن‏.‏
اون‌ها لزوماً با رضایت قلبی از غذاشون نمی‌گذرن‏.‏
پلیس متوجه می‌شه که بازارهای سیاه گسترده‌ای‏.‏‏.‏‏.‏
سراسر ژاپن وجود داره‏،‏ بنابراین این یه مشکل واقعیه‏.‏
و به همین دلیل رهبران ژاپن این انجمن‌های محلی رو بسیج می‌کنن‏:‏‏
که توی زبان ژاپنی بهشون ‏"‏توناریگومی‏"‏ می‌گن‏.‏
توناریگومی بیش از یک قرنه که توی فرهنگ ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
تنیده شده‏.‏
اما توی زمان جنگ‏،‏
تبدیل به ابزاری می‌شه تا همسایه‌ها مراقب.‏‏.‏‏.‏
همدیگه باشن‏.‏
توناریگومی گروه‌هایی متشکل از پنج تا ده خانوار هستن‏.‏‏.‏‏.‏
که به‌عنوان ابزاری برای بسیج کردن مردم پشت جبهه جنگ ژاپن عمل می‌کنن‏.‏
اون‌ها غذا رو جیره‌بندی می‌کنن‏.‏ اون‌ها مانورهای دفاع غیرنظامی رو انجام می‌دن‏.‏
اون‌ها خیلی از کارهایی رو انجام می‌دن که ما فکر می‌کنیم‏.‏‏.‏‏.‏
توی جاهای دیگه مقامات دولتی باید انجام بدن‏،‏
اما این کار توسط خود مردم انجام می‌شه‏.‏
اما در واقع‏،‏ کلید اصلی نظارت متقابله‏.‏
ایده‌ای که رهبران ژاپن دارن اینه که ارزان‌ترین‏.‏‏.‏‏.‏
و مطمئن‌ترین راه برای زیر نظر داشتن مردم‏.‏‏.‏‏.‏
اینه که اساساً کاری کنن که مردم خودشون مراقب همدیگه باشن‏.‏
همیشه یکی داره تماشات می‌کنه‏.‏
تا پایان سال 1943‏،‏
کل این شبکه انجمن‌های محلی‏.‏‏.‏‏.‏
مثل یه ماشین کاملاً روغن‌کاری‌شده به نظر می‌رسه و کار می‌کنه‏،‏
و منابع رو برای جبهه داخلی جمع‌آوری می‌کنه‏.‏
اما توجو و دولتش‏،‏
با یه مشکل بزرگ روبه‌رو هستن‏:‏ کمبود نیروی کار‏.‏
مثل آلمان‏،‏ به‌خاطر سربازی اجباری گسترده‏.‏‏.‏‏.‏
ژاپن از کمبود شدید نیروی کار رنج می‌بره‏.‏
زنان مدتیه که توی صنایع جنگی ژاپن کار می‌کنن‏.‏
حالا‏.‏‏.‏‏.‏ اون‌ها بچه‌هاشون رو هم به کار می‌گیرن‏.‏
اون‌ها بیشتر و بیشتر از نیروی کار بسیار جوان‏،‏ یعنی نوجوان‌ها استفاده می‌کنن‏،‏
دخترها و پسرهایی که مهارت زیادی ندارن و خودشون هم کلی گرسنه‌ان‏.‏
اگه سن شما بیشتر از 12 سال بود‏،‏ روزهای تحصیلتون کوتاه می‌شد‏.‏
زمان حضور توی کلاس به‌شدت محدود بود‏.‏‏.‏‏.‏
چون بیشتر روزشون رو توی کارخانه‌ها می‌گذروندن‏.‏
همه بسیج شدن‏.‏
با وجود محاصره آمریکا‏،‏
تولیدات ژاپن همچنان ادامه داره‏.‏
سرپا نگه داشتن تولیدات زمان جنگ تا حدودی‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً شگفت‌انگیزه‏.‏
یه شعار وجود داره که‏.‏‏.‏‏.‏
مردم ژاپن توی طول جنگ باهاش زندگی می‌کنن‏.‏
‏"‏تا زمانی که پیروز نشدیم‏،‏ چیزی نخواین و تمنا نکنین‏.‏‏"‏
پس اساساً‏،‏ بیاین تا زمان پیروزی همه‌چیز رو فدا کنیم‏.‏
اما حالا‏،‏ توی هفتمین سال جنگ‏،‏
ارتش ژاپن نیاز داره که صفوف خودش رو بازسازی کنه‏.‏
پس تا اینجای کار‏،‏
دانشجوها از تلاش‌های جنگی دور نگه داشته می‌شدن‏.‏
برای ژاپنی‌ها‏،‏ تحصیلات فوق‌العاده مهمه‏.‏
بنابراین اگه توی دانشگاه درس می‌خوندین‏،‏ می‌تونستین از سربازی‏.‏‏.‏‏.‏
معاف بشین‏.‏
اما تا اکتبر 1943‏،‏ اوضاع توی ژاپن اون‌قدر جدی شده که‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه نمی‌تونین اون معافیت رو داشته باشین‏.‏
[بیست و یک اکتبر 1943]
[توکیو]
‏21 اکتبر 1943‏.‏
‏25 هزار دانشجوی دانشگاه وارد ورزشگاه توکیو می‌شن‏.‏
این دانشجوها دارن به خدمت نیروهای مسلح ژاپن درمیان.‏
دانشجوهای سال دوم بالاخره اومدن‫!
برای زندگی همه‏،‏ برای همه ما‫!
این چیزیه که توی کشورهای دیگه هم می‌بینیم‏.‏
به‌عنوان مثال‏،‏ توی ایالات متحده‏،‏
اون‌ها هم به‌تدریج دارن دانشجوهای‏.‏‏.‏‏.‏
بیشتر و بیشتری رو به سربازی می‌برن‏،‏
اما نه در این مقیاس‏.‏
منظورم اینه که این آینده ژاپنه‏،‏
این جوان‌های بلندپرواز که سرمایه‌گذاری زیادی‏.‏‏.‏‏.‏
توی تمام طول زندگیشون روشون انجام شده‏،‏
تحصیلات‏،‏ تربیت و همه‌چیز‏.‏
این نشونه تلاش‌های جنگی کاملاً ناامیدانه‌ست‏.‏
وقتی آینده نزدیک بسیار وخیمه‏،‏ نمی‌تونی به آینده فکر کنی‏.‏
ما انتظار نداریم که زنده برگردیم‏.‏
ما فقط می‌خوایم دینمون به امپراطور رو ادا کنیم‏.‏
زنده باد امپراتور‫!
هورا‫!
بنابراین این رویداد در واقع یه تبلیغات غول‌آسا توسط توجوئه‏.‏
از این جوان‌ها خواسته می‌شه که بزرگ‌ترین فداکاری رو انجام بدن‏.‏
نفر بعدی کیه؟ پیام اجتناب‌ناپذیر اینه که‏.‏‏.‏‏.‏
همه‏.‏
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
[نوامبر 1943]
با نزدیک شدن به پایان سال 1943‏،‏
تک‌تک شهروندان ژاپنی تأثیر جنگ رو حس می‌کنن‏.‏
[برلین]
اما در برلین‏،‏ مغازه‌ها و سینماها هنوز پر هستن‏.‏
گوبلز و نازی‌ها همچنان به فریب دادن مردم آلمان‏.‏‏.‏‏.‏
با تبلیغات جبهه جنگ ادامه می‌دن‏.‏
سربازهای شجاع ما از تمامی دسته‌های ارتش‏.‏‏.‏‏.‏
نقشه‌های جاه‌طلبانه دشمن رو همه جا شکست دادن‏.‏
شکست توی جبهه شرقی‏،‏ عقب‌نشینی استراتژیک نامیده می‌شه‏.‏
بمب‌افکن‌های متفقین به‌طور مداوم سرنگون می‌شن‏.‏‏.‏‏.‏
و آسیب کمی وارد می‌کنن‏.‏
به مردم آلمان توی برلین اطلاعات مداومی‏.‏‏.‏‏.‏
از تبلیغات مثبت درباره پیشرفت جنگ داده می‌شه‏.‏
اون‌ها هر دلیلی برای خوش‌بین موندن داشتن‏.‏
و بعد توی پایان سال 1943‏،‏ همه‌چیز تغییر می‌کنه‏.‏
نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بمباران خودش رو‏.‏‏.‏‏.‏
روی منطقه رور‏،‏ یعنی قلب صنعتی آلمان متمرکز کرده بود‏.‏
اما توی نوامبر 1943‏،‏
اون‌ها تمرکزشون رو روی یه هدف جذاب‌تر برای تضعیف روحیه تغییر می‌دن‏.‏
برلین‏.‏
این یه حمله با بمب‌های آتش‌زاست‏.‏
یعنی بمب‌هایی که برای این طراحی شدن که توی کل شهر آتیش‌سوزی راه بندازن‏.‏
بمب‌افکن‌ها معتقدن اگه روحیه برلین رو در هم بشکنی‏.‏‏.‏‏.‏
رایش سوم رو در هم شکستی‏.‏
همیشه مهمه کسی باشه که مراقب‏.‏‏.‏‏.‏
مردم توی دوران بحران‌های بزرگ باشه‏،‏
درست مثل چرچیل توی لندن‏،‏ در طول بمباران بلیتس‏.‏
اما هیتلر رفته به آشیانه گرگ‏.‏
اون دیگه نمی‌خواد کاری به کار‏.‏‏.‏‏.‏
مردم آلمان داشته باشه‏.‏
به‌نظر می‌رسه تقریباً اون‌ها رو به حال خودشون رها کرده‏.‏
و یک بار دیگه‏،‏
کسی که این مسئولیت رو قبول می‌کنه یوزف گوبلزه‏.‏
گوبلز داره با بازمانده‌ها ملاقات می‌کنه‏.‏
اون یه گروه فیلم‌برداری با خودش میاره تا فیلم بگیرن‏.‏
و کاری که می‌کنه دلگرمی دادن به مردم آلمانه‏:‏‏
اگه بمب‌افکن‌ها روی شهرتون ظاهر بشن‏،‏ ما اونجا هستیم تا بهتون کمک کنیم‏.‏
ایستگاه‌های کمک‌های اولیه برپا می‌شن‏،‏
غذا و نوشیدنی رایگان بین مردم پخش می‌شه‏.‏
و یه نمایش خیلی بزرگ راه می‌اندازن تا نشون بدن‏.‏‏.‏‏.‏
چطور قراره از مردم محافظت کنیم‏.‏
بخش تبلیغات می‌تونه بیاد وسط و بگه‏،‏
‏"‏ببینید چه کارهای وحشتناکی دارن انجام می‌دن‏.‏
ببینید اگه جنگ رو ببرن چه اتفاقی می‌افته‏.‏‏"‏
و از جهاتی‏،‏ این حملات بمباران در واقع روحیه رو تقویت کرد‏.‏‏.‏‏.‏
و عزم راسخ برای ادامه جنگ رو بیشتر کرد‏.‏
[ژانویه 1944]
[ژاپن]
ژاپن همچنان خارج از برد بمب‌افکن‌های آمریکاییه‏،‏
اما نخست‌وزیر توجو و بقیه رهبران ژاپنی‏،‏
می‌دونن که شاید فقط مسئله زمان باشه‏.‏‏.‏‏.‏
تا آمریکایی‌ها پایگاه‌های هوایی رو به دست بیارن‏.‏‏.‏‏.‏
که در فاصله پروازی تا جزایر اصلی ژاپن باشن‏.‏
وقتی رهبران نظامی‏.‏‏.‏‏.‏
دیدن که از بمب‌های آتش‌زا علیه آلمان استفاده شده‏،‏
فهمیدن که ممکنه این اتفاق در آینده ژاپن هم بیفته‏.‏
شهرهایی که توی اروپا بمباران می‌شن توی خیلی از جاها ساختمون‌های‏.‏.‏‏.‏
بزرگ و سنگی دارن،‏ و با این حال هنوز یه کابوسه‏.‏
ژاپنی‌ها از چوب زیادی استفاده می‌کنن‏.‏
این‌ها شهرهای چوبی هستن‏.‏
اون‌ها به‌خصوص در برابر این نوع حملات آسیب‌پذیرن‏.‏
و لازم نیست نابغه باشی تا‏.‏‏.‏‏.‏
بفهمی این قضیه قراره به یه مشکل بزرگ تبدیل بشه‏.‏‏.‏‏.‏
اگه یهو حملات شبانه‌روزی شروع بشه‏.‏
تفاوت بزرگی توی پدافند غیرعامل‏.‏‏.‏‏.‏
بین آلمان نازی و ژاپن وجود داره‏.‏
ژاپنی‌ها تصمیم می‌گیرن که‏.‏‏.‏‏.‏
پناهگاه‌های بتنی بزرگ نسازن‏،‏
و پناهگاه‌های ضدبمبی که بتونن هزاران نفر رو توی خودشون جا بدن‏،‏
با این تفکر که بهتره منابع محدودشون رو وقف ارتش کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و پول زیادی برای دفاع خرج نکنن‏.‏
دولت ژاپن اساساً گفت‏:‏ ‏"‏ببینید‏.‏
باید خودتون رو آماده کنید‏.‏
پناهگاه می‌خواید؟ خودتون بکنیدش‏.‏‏"‏
اگه آتیش‌سوزی می‌شد‏،‏ اساساً‏.‏‏.‏‏.‏
یه زنجیره انسانی با سطل‌های شن و آب بود‏.‏‏.‏‏.‏
که سعی می‌کردن آتیش رو این‌طوری خاموش کنن‏.‏
و بعدش به این استراتژی رسیدن که خونه‌ها رو خراب کنن‏،‏
تا مناطق رو ایزوله کنن که آتیش سرایت نکنه‏.‏
پس به مردم عادی ابزارهای دستی و طناب دادن‏،‏
و توی بعضی موارد‏،‏ اون‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
رسماً داشتن خونه‌های خودشون رو خراب می‌کردن‏.‏‏.‏‏.‏
و قطعاتش رو با گاری می‌بردن‏.‏
توی جاهایی مثل توکیو و اوساکا‏،‏
ده‌ها هزار خونه خراب شد‏.‏
این پیام‌های واقعاً بی‌رحمانه از طرف دولت صادر می‌شه‏.‏‏.‏‏.‏
که اساساً می‌گه‏:‏ ‏"‏از خانواده‌تون بپرسید می‌تونید پیششون بمونید یا نه‏.‏
شاید کسی بهتون پناه بده‏.‏‏"‏
با این حال‏،‏ باز هم این حس وجود داره که دولت‏.‏‏.‏‏.‏
غیرنظامی‌های عادی رو فقط مهره‌های سوختنی می‌دونه‏.‏
[ژوئن 1944]
در تابستون سال 1944‏.‏‏.‏‏.‏
ژاپن شکست بزرگی رو توی اقیانوس آرام متحمل می‌شه‏.‏
بخش کلیدی از حلقه دفاعی داخلی توجو سقوط کرده‏.‏
بعد از یک ماه و نیم نبرد سنگین‏،‏
ژاپن سایپن رو از دست داده‏.‏‏.‏‏.‏
و همین‌طور کل مجمع‌الجزایر ماریانا رو‏.‏
این موضوع آمریکایی‌ها و بمب‌افکن‌های بی‏-‏29 سوپرفورترس اون‌ها رو‏.‏‏.‏‏.‏
در برد شهرهای بزرگ ژاپن قرار می‌ده‏.‏‏.‏‏.‏
از جمله توکیو‏.‏
برای ژاپنی‌ها‏،‏
از دست دادن ماریانا کاملاً فاجعه‌باره‏.‏
چون می‌دونن که یه بمب‌افکن جدید اون بیرون هست‏،‏
به اسم بی‏-‏29‏،‏ و می‌دونن اون بمب‌افکن‏.‏‏.‏‏.‏
حالا در برد تقریباً کل ژاپن قرار می‌گیره‏.‏
سقوط سایپن‏.‏‏.‏‏.‏
یه ضربه روحی بزرگ توی خود ژاپن به حساب میاد‏.‏
چون این پیمان نانوشته وجود داشت که اگه سهم خودت رو توی خونه ادا کنی‏،‏
اگه فداکاری کنی‏،‏ اگه با جیره‌بندی کنار بیای‏،‏
اگه توی کارخونه‌ها سخت کار کنی‏،‏ ما ازت محافظت می‌کنیم‏.‏
متفقین هیچ‌وقت به جزایر اصلی نزدیک هم نمی‌شن‏.‏
پس دولت توی اساسی‌ترین قولش‏.‏‏.‏‏.‏
به مردم ژاپن شکست خورده‏،‏
و فقط یه نفر باید تقصیرها رو گردن بگیره‏.‏
توجو‏.‏
[هجده جولای 1944]
[توکیو]
حتی در چنین شرایط سختی‏،‏
ما مداوم در حال آماده شدن برای حمله هستیم‏،‏
و اشتیاق شدیدی برای نابودی دشمن داریم‏.‏
از دست دادن سایپن و مجمع‌الجزایر ماریانا‏.‏‏.‏‏.‏
ضربه سختی به ژاپنی‌هاست‏.‏
حالا خود ژاپن در خطره‏.‏
حالا مردم غیرنظامی احتمالاً روی خط مقدم هستن‏،‏
به شکلی که قبلاً هیچ‌وقت نبودن‏.‏
حالا ژاپن باید توی رهبری خودش تجدیدنظر کنه‏.‏
یه جریان پنهان توی ژاپن هست‏.‏‏.‏‏.‏
که مردم حس خصومت شدیدی نسبت به توجو دارن‏.‏
داستان‌هایی هست از مردمی که به زن توجو زنگ می‌زدن و می‌گفتن‏،‏
‏"‏چرا شوهرت هنوز خودکشی نکرده؟‏"‏
حالا این دولته که باید قربانی بده‏.‏
و اون‌ها یه قربانی پیدا می‌کنن‏.‏
امپراتور هیروهیتو اعتمادش رو به توجو از دست داده‏،‏
و اون کناره‌گیری می‌کنه‏.‏
با پرواز از ماریانا‏،‏
صدها بی‏-‏29 بمباران شهرهای ژاپن رو شروع می‌کنن‏.‏
اوساکا‏،‏ کوبه‏،‏
ناگویا‏،‏ توکیو‏.‏
صدها هزار غیرنظامی کشته می‌شن‏.‏
وقتی بمباران جدی ژاپن شروع بشه‏،‏
بی‌رحمانه و بی‌وقفه‌ست‏.‏
دشمن اونجاست‏.‏ درست روی سرتونه‏.‏
شهرها تبدیل به قتلگاه می‌شن‏.‏
[بیست جولای 1944]
[آلمان]
دو روز بعد از سقوط توجو‏.‏‏.‏‏.‏
سوءقصدی به جون آدولف هیتلر می‌شه‏.‏
یه نقطه عطف واقعی توی داستان جبهه داخلی آلمان‏،‏ ژوئیه 1944 هست‏،‏
یعنی تلاش برای ترور هیتلر‏.‏
گروه کوچکی از افسرها فهمیدن که‏.‏‏.‏‏.‏
جنگ احتمالاً باخته شده بود‏.‏
اون‌ها معتقد بودن اگه هیتلر رو بکشن‏،‏
می‌تونن صلح کنن‏.‏‏.‏‏.‏
و یه دولت جدید توی آلمان تشکیل بدن‏.‏
و کسی که انتخاب شد تا بره و سعی کنه اون رو بکشه‏.‏‏.‏‏.‏
کلاوس شنک فون اشتاوفنبرگ بود‏،‏
که توی 20 ژوئیه 1944 به آشیانه گرگ‏ رفت.‏
اون با هیتلر جلسه داشت‏.‏
اون یه بمب رو زیر میز کنفرانس کار گذاشت‏.‏‏.‏‏.‏
جایی که هیتلر داشت صحبت می‌کرد و بعدش فرار کرد‏.‏
اون بمب‏،‏ زیر این میز بلوطی سنگین قرار گرفته بود‏.‏‏.‏‏.‏
که بخش زیادی از موج انفجار سلاح رو به خودش جذب کرد‏.‏
اشتاوفنبرگ برمی‌گرده به برلین‏.‏‏.‏‏.‏
با این فکر که هیتلر رو کشته‏:‏ چون انفجار رو دیده بود‏.‏
اون باور داشت هیتلر کشته شده‏.‏
اما متأسفانه برای اون‏،‏ پیشوا زنده بود‏.‏
[برلین]
ساعت یک نصفه‌شب روز بیست و یکم،‏
آدولف هیتلر پشت رادیو میاد‏.‏
اون می‌گه سوءقصدی به جونش توسط خائنین انجام شده‏.‏
امروز به دو دلیل با شما صحبت می‌کنم‏:‏
اول اینکه صدای من رو بشنوید‏.‏‏.‏‏.‏
و بدونید که من زخمی نشدم و حالم خوبه‏.‏
دوم‏،‏ برای اینکه باید در مورد یک جرم بشنوید‏.‏‏.‏‏.‏
که در تاریخ آلمان بی‌سابقه بوده‏.‏
یکی از اولین واکنش‌ها وقتی هیتلر توی رادیو صحبت می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
ابراز آسودگی خاطر شدیده‏.‏
و تظاهرات خودجوشی توی سراسر آلمان‏.‏‏.‏‏.‏
توسط مردم غیرنظامی شکل می‌گیره‏.‏
اوضاع توی سال 1944 خوب پیش نمی‌ره‏.‏
شوروی‌ها توی شرق در حال پیشروی هستن‏.‏
متفقین توی غرب توی نرماندی پیاده شدن‏.‏
اما جامعه آلمان سرنوشتش رو به آدولف هیتلر گره زده‏.‏
خوبه که بدونیم هنوز فرمون دست خودشه‏،‏
و یه جورایی ثبات برقرار شده‏.‏
هیتلر توی رادیو عهد می‌بنده که از خائنینی که سعی کردن بکشنش‏.‏‏.‏‏.‏
انتقام بگیره‏.‏
ما باهاشون جوری تسویه حساب می‌کنیم‏.‏‏.‏‏.‏
که ما ناسیونالیست سوسیالیست‌ها خوب باهاش آشنا هستیم‏.‏
اشتاوفنبرگ و چندتا از توطئه‌گران دیگه‏.‏‏.‏‏.‏
سریعاً دستگیر و اعدام می‌شن‏.‏
اما مرگ اون‌ها تازه شروع ماجراست‏.‏
هیتلر قبلاً هم از سوءقصدها جون سالم به در برده بود‏،‏
اما این یکی توی یه سطح دیگه بود‏.‏
و کسایی که سعی داشتن بکشنش‏،‏
از مهم‌ترین چهره‌های نظامی خودش بودن‏.‏
هیتلر معتقده بهش خیانت شده‏،‏
و دیگه به هیچ‌کدوم اعتماد نداره‏،‏
نه به ارتش‏،‏ نه به نزدیکانش‏،‏
و نه حتی به مردم آلمان‏.‏
هیتلر دستور تحقیق و بازداشت‏.‏‏.‏‏.‏
هر کسی که با توطئه 20 ژوئیه مرتبط بوده رو صادر می‌کنه‏.‏
هر کسی که ربطی به این توطئه داشته‏،‏
هر کسی که با اون‌ها فامیل بوده‏،‏
هر کسی که ممکنه در آینده مشکلی ایجاد کنه‏،‏
اون‌ها رو شکار می‌کنه.‏
آدولف هیتلر از این فرصت برای تصفیه حساب استفاده می‌کنه‏.‏
[آگوست 1944]
[برلین]
برلین‏،‏ 1944‏.‏
صدها آلمانی که بازداشت شدن‏.‏‏.‏‏.‏
بعد از سوءقصد به جون هیتلر‏،‏ محاکمه می‌شن‏.‏
بهش می‌گن ‏"‏دادگاه خلق‏"‏‏.‏
یک فیلد مارشال‏.‏‏.‏‏.‏
یک ژنرال سرهنگ‏.‏‏.‏‏.‏
متهم‌ها رو میارن جلوی رولاند فرایسلر‏،‏
که رئیس دادگاه خلقه‏،‏
و یه نازی کاملاً متعصبه‏.‏
خیلی وقت‌ها‏،‏ برای تحقیر کردنشون‏،‏
کمربندهاشون رو ازشون می‌گرفتن تا‏.‏‏.‏‏.‏
مجبور باشن شلوارشون رو نگه دارن‏.‏
حکم دادگاه هیچ‌وقت جای شک نداره‏.‏
تک‌تک متهم‌ها گناهکارن‏،‏
و تمام مجازات‌ها شدیده‏.‏
اون‌ها رو می‌برن به جایی به اسم زندان پلوتزن‌زه‏،‏
و شکنجه‌شون می‌دن و کتکشون می‌زنن‏.‏
این افراد اعدام می‌شن‏،‏
و هیتلر اصرار داره که اون‌ها رو روی قلاب‌های گوشت دار بزنن‏.‏
و اینکه از این صحنه فیلم گرفته بشه‏.‏
انتقام‌جویی هیتلر هیچ مرزی نمی‌شناسه‏.‏
اون می‌خواد این رو برای‏.‏‏.‏‏.‏
هر کس دیگه‌ای توی رایش روشن کنه‏:‏‏
اگه سعی کنید من رو بکشید‏،‏
باید منتظر چنین انتقامی باشید‏.‏
نه فقط برای خودتون‏،‏ بلکه برای خانواده‌تون و هر کسی که شما رو می‌شناسه‏.‏
پس هیچ‌وقت در امان نیستید.‏
کنترل نازی‌ها روی آلمان حالا دیگه کامل شده‏.‏
اما رایش هزارساله هیتلر داره فرو می‌پاشه‏.‏
تا پاییز سال 1944‏،‏
متفقین در آستانه‏.‏‏.‏‏.‏
ورود به خاک میهن آلمان هستن‏.‏
تا این لحظه‏،‏ هیتلر در برابر فراخوان جنگ تمام‌عیار مقاومت کرده بود‏.‏
لازم نبود کل جمعیت رو به خدمت بگیرن‏.‏
اما حالا‏‏،‏‏ اگه قبلاً به مردم آلمان اهمیت می‌داد‏‏،‏‏‏
دیگه قطعاً این‌طور نیست‏.‏
پس چرا تک‌تک اون‌ها رو به خدمت نگیرن‏.‏‏.‏‏.‏
و نذارن توی خط مقدم له بشن؟ [فرمان پیشوا‏،‏ فرمان مقدس ماست]
تا جایی که به هیتلر مربوطه‏‏،‏
کل جمعیت چیزی جز گوشت دم توپ نیستن‏.‏
[دوازده نوامبر 1944]
سربازهای فولکس‌اشتورم در برلین‏،‏
دست راستتون رو بالا بیارید و این سوگند رو یاد کنید‏،‏
بعد از من تکرار کنید‏:‏
به درگاه خدا این سوگند مقدس را یاد می‌کنم‏.‏
نوامبر 1944‏.‏
ده‌ها هزار آلمانی‏.‏‏.‏‏.‏
جلوی مقر یوزف گوبلز‏ جمع می‌شن.‏
بعد از اینکه قسم خونین به هیتلر می‌خورن‏،‏
وارد صفوف فولکس‌اشتورم می‌شن‏.‏
فولکس‌اشتورم‏‏،‏‏ به معنای واقعی کلمه‏،‏
یعنی طوفان مردم یا شبه‌نظامیان مردمی‏.‏
این‌ها پسرای جوون و مردهای پیر هستن‏.‏‏.‏‏.‏
که توی واحدهای شبه‌نظامی کنار هم قرار گرفتن‏.‏‏.‏‏.‏
و فرستاده شدن تا در برابر ارتش‌های متفقین بجنگن یا بمیرن‏.‏
واحدهای فولکس‌اشتورم آموزش خیلی کمی می‌بینن‏.‏‏.‏‏.‏
و با ابتدایی‌ترین سلاح‌های آلمانی تجهیز می‌شن‏.‏
یک موشک ضدتانک به اسم پانزر فاوست‏‏،‏‏ مشت زرهی‏،‏
به کنار یک تانک برخورد می‌کنه‏‏،‏‏ و با نیروی فوق‌العاده زیاد‏،‏
یک سوراخ توی زره ایجاد می‌کنه‏.‏
خب،‏‏ مهم‌ترین چیزی که باید در موردش بدونیم‏.‏‏.‏‏.‏
اینه که تک‌شلیک بود‏‏،‏‏ و برای استفاده ازش‏،‏
باید خیلی‏‏،‏‏ خیلی به تانکی که بهش شلیک می‌کردین‏‏،‏‏ نزدیک می‌شدین‏.‏
پس داریم در مورد.‏‏.‏‏.‏
یه مرد 65 ساله یا یه پسر 14 ساله صحبت می‌کنیم‏.‏‏.‏‏.‏
که یک سلاح تک‌شلیک بهش دادن و به عنوان نابودکننده تانک فرستادن‏.‏
شاید تانک رو نابود کنید‏،‏
اما با قطعیت بالا می‌شه گفت که‏.‏‏.‏‏.‏
کسی که پانزر فاوست رو داشت هم نابود می‌شه‏.‏
هم توی جبهه شرقی و هم توی جبهه غربی‏،‏
فولکس‌اشتورم ده‌ها هزار نفرشون می‌جنگن و می‌میرن‏.‏
این فولکس‌اشتورمه که اغلب‏.‏‏.‏‏.‏
تا آخرش به جنگیدن ادامه می‌ده‏.‏
برای پنج سال‏‏،‏‏ نازی‌ها سعی کردن‏.‏‏.‏‏.‏
آلمانی‌ها رو از عواقب جنگ دور نگه دارن‏.‏
اما با عقب‌نشینی ورماخت‏.‏‏.‏‏.‏
شهرهاشون ویران شده‏،‏
و صدها هزار نفر از پسراشون‏.‏‏.‏‏.‏
کشته یا به شدت زخمی شدن‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه این امکان‌پذیر نیست‏.‏
اون حباب عادی بودن حالا شکسته شده‏.‏
تمام چیزهای دیگه‌ای که توی‏.‏‏.‏‏.‏
جامعه برای محافظت از اون‌ها انجام می‌شد‏.‏‏.‏‏.‏
رویدادهای ورزشی‏‏،‏‏ سینماها‏‏،‏‏ همه اون‌ها‏‏،‏‏ همه‌شون تعطیل می‌شن‏.‏
و جنگ واقعی که توی اون هستن‏.‏‏.‏‏.‏
حالا برای تمام جامعه آلمان کاملاً واضحه‏.‏
این حالا همون دیدگاه جنگ تمام‌عیاره‏.‏‏.‏‏.‏
که گوبلز و اشپر توی سال 43 داشتن‏.‏
اون‌ها بالاخره توی سال 1944 به اینجا می‌رسن‏.‏
کسانی که اراده‌ای مستحکم و پُر استقامت دارید‏.‏‏.‏‏.‏
هرگز در برابر دشمن‌های رایش سر خم نکنید‏،‏
یا با ترس تسلیم نشوید‏.‏
تا پایان سال 1944‏‏،‏‏ مردم آلمان و ژاپن‏.‏‏.‏‏.‏
دارن بهای تجاوز کشورشون رو می‌پردازن‏.‏
با نزدیک شدن جنگ به پایانش‏‏،‏‏ این بها بیشتر می‌شه‏.‏
در اروپای تحت اشغال نازی‌ها‏،‏
جایی که خشونت و وحشت عادی شده بود‏،‏
تعداد فزاینده‌ای از مردم‏.‏‏.‏‏.‏
شروع به مقاومت می‌کنن‏.‏
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M