‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫«بخش هیجدهم: کی مهم تره»
‫راستش رو بگم، ‫منم هر روز همین حس رو داشتم.
‫پس فقط من نبودم ‫که اینطوری فکر می کردم.
‫میشه گفت در نهایت، ‫همه مثل هم فکر می کنن.
‫- شاید... ‫- یومی.
‫یومی، خانوم کیم.
‫هی، اینجا نخواب. ‫کارت رو زود تموم کن و برو خونه.
‫ساعت چنده؟
‫می گم چرا گوشیت رو جواب ندادی. ‫نگو خوابیده بودی.
‫بیا، گوشیت رو جواب ندادی، ‫واسه همین منم هر چی داشتن خریدم.
‫یالا بیدار شو.
‫ممنون.
‫- انگار خوب چرت زدی. ‫- آره، دقیقا.
‫حتی یه خواب هم دیدم.
‫وای اون گو ونگه!
‫«عشق زیر چتر»
‫چرا زیر بارون موندی؟
‫سرما می خوری ها.
‫ساعت چنده؟
‫ساعت...
‫به وقت سئوله.
‫تکرارشه.
‫من قهوه گو ونگ رو خریدم.
‫«بیاین بنوشیم، گو ونگ»
‫وای خدا.
‫من داشتم خواب گو ونگ رو می دیدم.
‫- خواب گو ونگ رو؟ ‫- آره.
‫با گو ونگ رفته بودم بیرون.
‫شما گو ونگ هستین؟
‫با هم دیگه آشنا شدیم ‫و من رفتم خونه اش.
‫برام یه کادوی تولد قشنگ گرفت.
‫چی؟ چه کادویی؟
‫و...
‫وای خدا، بگذریم... ‫در کل خیلی خوب بود.
‫لعنتی. ‫باورم نمیشه همش رو خواب دیدم.
‫«عشق زیر چتر»
‫خانوم کیم، بیدار شو.
‫- چی؟ ‫- بیدار شو.
‫- چرا؟ ‫- چی؟ می گم بیدار شو!
‫واسه چی بهم می گه بیدار شو؟
‫بیدار شو!
‫وای خدا. ‫بیدار شو دیگه!
‫بیدار شو!
‫- بیدار شو! ‫- واسه چی بهم می گه بیدار شو؟
‫بیدار شو!
‫- بیدار شو! ‫- این چیه؟
‫- بیدار شو! ‫- اینم یه خواب دیگه بود؟
‫بیدار شو!
‫- وای خدا. ‫- بیدار شو!
‫وای خدا، ترسیدم.
‫بیدار شو! ‫«دفتر خاطرات»
‫هی، سلول رویا!
‫- هی! ‫- این دیگه چه خوابی بود؟
‫خورد تو ذوقم، خنگ نفهم!
‫- تو چه مرگته؟ ‫- چرا؟
‫چرا؟ ‫خواب خوبی بود که.
‫- خواب خاصی بود که واسه یومی آماده کردم. ‫- هی!
‫به صورتم چیزی پرت نکنین.
‫هیچ کاری نکردی ‫که بهش افتخار کنی!
‫- وای خدا. ‫- همونجا وایسا، خنگ نفهم!
‫شما هیچی نمی فهمین.
‫اگه آدم توی خواب خوشحال تر باشه،
‫وقتی از خواب بیدار بشه ‫خیلی افسرده میشه، نفهم ها!
‫یه خواب خوب باید ‫باعث بشه وقتی که بیدار میشین...
‫حس رضایت و قدردانی بهتون دست بده.
‫خدا رو شکر. ‫همش خواب بود.
‫«خوب خوابیدی؟ ‫من تازه از خواب بیدار شدم.»
‫«گو ونگ»
‫سلام، ونگ. ‫منم تازه از خواب پاشدم.
‫میشه قبل از اینکه ‫بری سر کار یه سر بیای اینجا؟
‫چرا؟ یه رازه.
‫وایستا ببینم.
‫این خیلی...
‫این خوب به نظر نمیاد.
‫هی، سلول آشپز. ‫نمیشه قشنگ تر درستش کنی؟
‫کار من فقط آشپزیه. ‫خوشگلیش به من ربطی نداره.
‫ولی خب بازم، ‫ظرف ناهار باید قشنگ باشه.
‫واسه من مزه غذا مهمه، نه قشنگیش.
‫این شبیه ظرف ناهار ‫دوران مدرسه خودم شده.
‫اینجوری خوب نیست.
‫فکر کنم اینطوری درستش می کنن.
‫اوه، اون...
‫خیلی نازه.
‫هشت پائه!
‫اون چشماش رو با ‫پنیر و دونه کنجد درست کرد.
‫کی این رو درست کرد؟
‫ها؟ اون سلوله.
‫وای خدا.
‫هی، تو کی هستی؟
‫خیلی بامهارتی.
‫گفتم یه امتحانی کنم ‫چون قبلا از اون سوسیس ها خورده بود.
‫چی؟ من تا حالا ندیده بودمت. ‫اسمت چیه؟
‫من سلول یه جایی دیدمش هستم.
‫این رو قبلا یه جایی دیدمش.
‫وای خدا. ‫واقعا یومی اینا رو واست درست کرده؟
‫اون کیمباپ قلبی ‫و سوسیس های هشت پائی رو...
‫واقعا خودش درست کرده؟
‫- معلومه که آره. ‫- یومی باید آشپز خوبی باشه.
‫میشه یه دونه رو امتحان کنم؟
‫نه، خواهش می کنم ‫بذار یه دونه رو امتحان کنم.
‫چرا انقدر شلوغش می کنی؟
‫- تا حالا ظرف ناهار ندیده بودی؟ ‫- چی؟ چرا انقدر پر افاده شدی؟
‫خیلی خب، باشه. ‫می ذارم امتحانش کنی.
‫ولی باید با نهایت قدردانی بخوریش.
‫من با نهایت قدردانی می خورمش.
‫صبر کن. واسه من درستشون کرده، ‫پس من باید اول بخورم.
‫باشه، شروع کن.
‫- چیه؟ خوب نیست؟ ‫- خیلی خوشمزه ست.
‫خب؟ حالا میشه امتحانش کنم؟
‫آره، شروع کن. ‫ولی خیلی نخور.
‫واسه من درستشون کرده.
‫ممنون. ‫ممنون یومی.
‫خوبه. خوشمزه ست.
‫معلومه که هست. ‫یومی درستشون کرده.
‫هی، بیا این رو امتحان کن. ‫واقعا خوبه.
‫- نه، ممنون. ‫- واقعا خوشمزه ست. این یکی رو امتحان کن.
‫نه، نمی خوام.
‫- بیخیال. بیا امتحانش کن. داره میاد! ‫- گفتم نمی خوام. نه!
‫- خوبه. ‫- نه؟
‫واقعا خوبه.
‫هی. ‫بهت حسودیم میشه، ونگ.
‫هر چقدر دلت می خواد ‫می تونی حسودی کنی.
‫قلبی ها رو نخور.
‫«یومی، خیلی خوب بود. ‫تو بهترینی.»
‫«بازم برات غذا درست می کنم. ‫الان اومدم فروشگاه خرید کنم.»
‫فکر کنم خمیر ‫توفو سرخ شده دوست داره.
‫این دفعه، ‫با خاویار پولاک درستش می کنم.
‫«لیست اولویت های یومی»
‫«دلستر، توله سگ، دوی مارتن، ‫رستوران، کرم ضد پیری، گردنبند»
‫«لباس قورباغه ای، ادا بازی، ‫تونکاتسو مورد علاقه ونگ، ظرف غذا»
‫می بینم که «ظرف ناهار» ‫اومده رتبه بیست.
‫پس یه چیز دیگه ای ‫که به ونگ ربط داره اومده توی لیست.
‫آره، از رتبه 16 تا 20. ‫همشون به ونگ ربط دارن.
‫دارم می بینم که «لباس قورباغه ای» ‫اومده رتبه 17. وای خدای من.
‫«گردنبند» اومده رتبه 16.
‫و خود ونگ هم اولین رتبه ست.
‫تا همین یه ذره پیش رتبه دو بود. ‫«رمان های عاشقانه، غذای تئوکبوکی»
‫فکر کنم بعد از تولدش تغییر کرده.
‫و از وقتی که اون رتبه یک شده ‫سلول عشق قوی تر شده.
‫بچه ها!
‫ترسوندیمون!
‫بیاین بریم ونگ رو ببینیم!
‫ونگ؟ ‫همین دیروز دیدیمش.
‫می دونم، ‫ولی می خوام بازم ببینمش.
‫در هر صورت الان سر کاره.
‫نمی تونیم خیلی ببینیمش.
‫من می خوام ببینمش، ‫حتی اگه خیلی هم نباشه.
‫یومی!
‫سلام، ونگ!
‫چه زود رسیدی. ‫بهت گفتم که می تونم برات بیارمش.
‫اشکالی نداره. ‫می دونم چقدر سرت شلوغه.
‫بیا، ‫خیلی خوب بود.
‫خیلی خوبه که ‫دوباره اینطوری دیدمت.
‫- می خوای بریم سینما؟ ‫- کی؟
‫امروز. ‫فکر کنم امروز بتونم کارم رو زود تموم کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره، فقط باید یه جمع بندی کنم.
‫هر وقت کارم تموم شد ‫بهت زنگ می زنم.
‫حدودا ساعت هشت.
‫عالیه.
‫من میرم خونه و منتظر زنگت میشم. ‫برو داخل و کارت رو جمع بندی کن.
‫خودم می رسونمت خونه.
‫نمی خواد. ‫خونه ام خیلی از اینجا دور نیست.
‫پس تا ایستگاه اتوبوس باهات میام.
‫تا ایستگاه اتوبوس؟ باشه.
‫پس بریم. بده من میارمش.
‫- هی، سه یی. ‫- سلام.
‫سلام؛ سه یی. ‫یه مدتی میشه ندیدمت.
‫آره واقعا. ‫حالت چطوره؟
‫خوبم. ‫حتما این روزها سرت حسابی شلوغه.
‫وای خدا، آره. ‫خیلی سرم شلوغه.
‫آها راستی، ظرف غذا. ‫خیلی خوب بود.
‫واقعا؟ ‫خوشحال شدم.
‫محض احتیاط غذای بیشتری گذاشته بودم.
‫به زودی یه بار دیگه هم درست می کنم.
‫ولی محض اطلاع میگم، ‫ونگ کیمباپ دوست داره.
‫اون خیلی خمیر ‫توفو سرخ شده رو دوست نداره.
‫- چی؟ ‫- کلش رو لوئیس خورد.
‫داری چی می گی؟ ‫من توفوی سرخ شده دوست دارم.
‫ونگ از چیزای شیرین خوشش نمیاد.
‫آها، فهمیدم.
‫باز این خودش رو انداخت وسط.
‫اصلا اون چی می دونه؟
‫بیاین بهش محل نذاریم.
‫وایستین بچه ها، ‫بیاین این کار رو بکنیم.
‫چرا این کار رو نکنیم تا...
‫باشه!
‫یومی، راحت باش ‫و هر موقع خواستی بهمون سر بزن.
‫می تونم؟ نمی خوام ‫موقع کار بیام و مزاحمتون بشم.
‫اصلا نگران نباش. ‫تو استودیوی ما همیشه قدمت روی چشمه.
‫باشه، زود بهتون سر می زنم. ‫روز خوبی داشته باشی.
‫تو هم همینطور. خداحافظ.
‫- من تا ایستگاه اتوبوس باهاش میرم. ‫- باشه.
‫- هی، ونگ. ‫- چیه؟
‫بعدا بهم زنگ بزن.
‫بیا بریم گردش.
‫گوشت خشک خریدی؟
‫عاشقتم.
‫حواست به سه یی باشه.
‫وای خدا، اون چه کاری بود؟ ‫در گوشش چی گفت؟
‫- ترسوندیم. ‫- لعنت بهش. چرا انقدر کنجکاوم؟
‫اتوبوس رسید. ‫تو دیگه برگرد استودیو.
‫راستی، اون چه کاری بود؟
‫- چی؟ ‫- وقتی در گوشی بهم گفتی.
‫دارم بهت در گوشی می گم.
‫هیچی. ‫بعدا بهم زنگ بزن.
‫- همینه! ‫- عالی بود! کارت خوب بود، عشق!
‫وای خدا. حالش رو خوب گرفتیم. ‫واسه اولین بار.
‫خیلی خوبش شد! ‫حتما الان خیلی کنجکاوه.
‫هر بار که می بینمش، ‫واقعا میره روی اعصابم.
‫این موضوع که به ونگ ‫علاقه داره خیلی اذیتم می کنه.
‫نمی خواد نگران باشیم. ‫می دونی، علاقه یک طرفه ست.
‫ونگ اصلا به اون علاقه ای نداره.
‫درسته. ونگ الان ‫یه دل نه صد دل عاشق یومی شده.
‫درسته، می دونم. ‫ولی...
‫- ولی چی؟ ‫- ولی چی؟
‫یادتون هست سه سال پیش چی شد؟ ‫اون یارو به اعتمادمون خیانت کرد.
‫- وای خدا! ‫- درسته.
‫هی...
‫همتون یادتون میاد، مگه نه؟
‫هممون حسابی شوکه شدیم ‫چون زود بهش اعتماد کرده بودیم.
‫نگو که ونگ هم ‫ممکنه همچین کاری بکنه.
‫امکان نداره! ‫ونگ هیچوقت همچین کاری نمی کنه.
‫امکان نداره.
‫منم فکر نمی کنم این کار رو بکنه،
‫ولی نظرتون چیه سر در بیاریم ‫که واقعا چه احساسی داره؟
‫اینکه ونگ چه احساسی نسبت به سه یی داره.
‫- چطوری؟ ‫- چطوری؟
‫من یه فکری دارم.
‫الو؟ ‫کارت تموم شد؟
‫آره، همین الان کارم تموم شد.
‫توی سینما همدیگه رو ببینیم؟
‫باشه، الان راه میفتم.
‫- باشه، خوبه. ‫- می بینمت.
‫حالا که اون می خواد ‫امشب با یومی برن بیرون...
‫ونگ.
‫«گیشه بلیت فروشی»
‫- خیلی معطلت کردم؟ ‫- نه.
‫احتمالا کرمچاله عشق امروز باز بشه.
‫این چیه؟
‫یه رادیو که سیگنال های ‫محدوده یک متری رو دریافت می کنه.
‫رادیو؟
‫بیاین رو به ونگ بگیریمش.
‫حالا یه چیزی بگو.
‫امتحان می کنیم، یک، دو. سلام؟ ‫کسی صدای من رو می شنوه؟
‫عالیه. ‫خوب کار می کنه.
‫امشب وقتی کرمچاله باز شد ‫من یه سر میرم به شهر ونگ.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫باید وارد ذهنش بشیم ‫و ببینیم که چه خبره...
‫تا بفهمیم واقعا چه احساسی داره.
‫میرم اونجا تا بفهمم ‫توی زندگی ونگ کی مهم تره.
‫ما الان در حال رفتن...
‫به سمت محل مورد نظر هستیم.
‫وای خدا. مثل مه می مونه.
‫کرمچاله ست.
‫بچه ها، بعدا می بینمتون.
‫حواستون به رادیو باشه، خب؟
‫باشه، عشق. ‫مراقب باش!
‫کار خطرناکی انجام نده. ‫اگه شرایط خطرناک شد برگرد!
‫باشه!
‫خسته شدم. ‫چرا فقط منم که دارم کار میکنم؟
‫اگه گفتی واحد پول استرالیا چیه؟ ‫دلار استرالیا!
‫ای بابا.
‫علم رو با یه کلمه ساکت کنین. ‫خفه!
‫الان این خنده دار بود؟ ‫من باید بهش بخندم؟
‫- خیلی خنده داره! ‫- خیلی بی مزه ست.
‫اون رو از من دور کنین. ‫چه مرگشه؟
‫اینجا شهر ونگه.
‫عشق! جواب بده، تمام.
‫هی، منطق. ‫من سالم رسیدم اینجا.
‫خدا رو شکر.
‫واسه برملا کردن راز، ‫باید اعماق قلبش رو پیدا کنیم.
‫- پیداش کردم. ‫- چی؟ به همین زودی؟
‫اتفاقی رو به روی خودم بود.
‫«اعماق قلب ونگ»
‫- لعنتی. ‫- دوام بیار. تو می تونی.
‫وای خدا!
‫خوبه. پس یواشکی برو اون تو ‫و حواست باشه کسی تو رو نبینه.
‫تا آخر برو پایین،
‫بعد بخشی رو می بینی ‫که تموم رازهاش رو اونجا نگه داشته، تمام.
‫«افکار بد»
‫بخش رازها رو پیدا کردی؟ ‫«حرف هایی که نباید بگم»
‫«ایده های جوک»
‫نه، هنوز نه.
‫امکان نداره.
‫هیچ جا نمی بینمش.
‫شاید ونگ هیچ رازی نداره.
‫اون کم احساساتش رو نشون میده، ‫پس امکان نداره...
‫که رازی نداشته باشه.
‫چی؟ وایستا. ‫پیداش کردم.
‫«رمز عبور»
‫ما می خوایم بدونیم که ‫توی زندگیش کی مهم تره.
‫رتبه بندی ها احتمالا ‫زود به زود عوض میشن،
‫پس برای همین ‫دنبال جدیدترین اطلاعات بگرد.
‫امکان نداره.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شیش.
‫«رمز عبور»
‫پیداش کردم!
‫اول دنبال سه یی بگرد. ‫ببین چه رتبه ای داره.
‫تموم چیزهایی که زیر 10 هستن...
‫قابل چشم پوشی ان.
‫ببین رتبه سه یی بالای 10 هست یا نه. ‫تمام.
‫همه چیز به زودی درست میشه. ‫به زودی باز هم لبخند می زنی.
‫از ذرت ها خوشت اومد؟
‫«اولویت های گو ونگ»
‫«اطاعات محرمانه برتر سه ساعت پیش»
‫سه یی... ‫«رتبه اولویت»
‫سه یی رتبه 11 هست.
‫چی؟ 11؟
‫خیلی خوبه. اگه رتبه 11 هست، ‫لازم نیست دیگه نگران باشیم. تمام.
‫می دونستم. ‫سه یی توی این قضیه تنهاست.
‫رتبه ده چیه؟ تمام.
‫«رتبه 10: دامپلینگ گوشتی»
‫دامپلینگ گوشتی.
‫- همینه! ‫- همینه!
‫دیگه تموم شد.
‫رتبه اون زیر دامپلینگ گوشتیه!
‫الکی نگران بودم.
‫پس رتبه یک یومیه؟ تمام.
‫نه، یومی...
‫- رتبه دومه. ‫- اون اول نیست؟
‫پس چی اوله؟
‫رتبه اول...
‫خود ونگه.
‫تا حالا هیچکسی...
‫رتبه اول رو نگرفته.
‫با این حال،
‫فهمیدیم که سه یی ‫هیچ اهمیتی نداره. این برد بزرگی بود.
‫تنها چیزی که اهمیت داره همینه.
‫درسته. دیگه لازم نیست دلواپس باشیم.
‫خیلی خب، عشق. ‫در اولین فرصت برگرد. تمام.
‫وقتی کرمچاله بعدی باز بشه برمی گردم.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫اون روز، سلول عشق ‫بدون اینکه به ما خبر بده،
‫پرید توی دریای شهر ونگ.
‫و...
‫بهمون گفت که میل ازدواج...
‫برای یه مدت خیلی طولانی...
‫یه گوشه ای در عمق اونجا افتاده بوده.
‫«میل به ازدواج»
‫«بخش نوزدهم: ‫من رو به خاطر اولین ملاقاتمون ببخش»
‫«بخش نوزدهم: ‫من با یه نفر آشنا شدم»
‫«ما می خوایم ازدواج کنیم»
‫«جشن یکی شدنموون»
‫وای خدا. ‫ناری چه هممون رو دعوت کرده.
‫خیلی خوبه.
‫خیلی ناراحت شد ‫که نتونست بیاد اینجا.
‫هنوز می تونیم تمومش کنیم.
‫ناری هم داره ازدواج می کنه.
‫حالا دیگه فقط من و تو موندیم.
‫آره.
‫هنوز مغروری ها کیم یو می.
‫دارم جدی می گم.
‫با کسی آشنا شدی؟
‫چرا تا الان چیزی ‫در موردش نشنیده بودم؟
‫راست می گم.
‫هنوز خیلی ازش نگذشته.
‫واقعا؟
‫پس ازش یه عکس نشونم بده.
‫عکس؟
‫حتما ازش یه عکسی داری دیگه.
‫باشه. صبر کن.
‫عکسش...
‫آخه این با عقل جور در میاد؟
‫آدم وقتی بیرون میره...
‫فقط از غذا عکس می گیره؟
‫ای بابا.
‫احساسات. آروم باش.
‫چطور تا الان هیچ عکسی نگرفتیم؟
‫تا الان داشتیم چیکار می کردیم؟
‫یه سری رفتیم لب دریا.
‫بیا عکسی که توی ‫سوکچو گرفتیم رو نشون بدیم.
‫سوکچو.
‫هیچی نیست. ‫هیچی نیست!
‫چرا هیچی نیست؟
‫یعنی چی؟
‫خب آدم وقتی میره لب دریا،
‫باید عکس بگیره...
‫یا بره شنا کنه؟
‫چی شد؟
‫گفتی با یه نفر آشنا شدی، ‫ولی باهاش عکسی نگرفتی؟
‫چون جفتمون از ‫عکس گرفتن خوشمون نمیاد.
‫کیم یومی، امان از ‫دست تو و غرور تو خالیت.
‫بیا نوشیدنیمون رو بخوریم.
‫آها، راستی. ‫یه دونه عکس دارم.
‫بیا.
‫این خودشه.
‫چی؟
‫راست می گفتی؟
‫«ببخشید دیگه، اولین باره ‫جشنواره قورباغه»
‫وایستا ببینم.
‫نوشتی که، ‫«ببخشید دیگه، اولین باره»
‫چون اون رو توی ‫اولین روز آشناییمون گرفتیم.
‫اون موقع صمیمی نشده بودیم.
‫هی. دست بردار.
‫عجب بهونه ی ضایعی.
‫دستپاچه شدی؟
‫یومی. ‫هیچ عیبی نداره.
‫تو من رو داری.
‫اصلا نمی خواد ‫احساس شرمندگی کنی.
‫ما مجردهای مغروری هستیم، مگه نه؟
‫شی یون.
‫فکر کنم چون خیلی وقت بود ‫که کسی توی زندگیم نبوده...
‫حرفم رو باور نمی کنی.
‫اون حتی تازگی ها برام گردنبند خرید.
‫گردنبند؟
‫نشونم بده.
‫پس گردنبند کوش؟
‫واسه اینکه یه وقت گمش نکنه ‫گذاشتمش خونه بمونه.
‫کی بهت گفت همچین کاری رو بکنی؟
‫راستش، خونه ست.
‫حتی منم توی خونه...
‫یه چند تا گردنبند دارم.
‫باشه. ‫حالا به هر حال،
‫خوشحال باش، یومی.
‫منظورت چیه؟
‫من واقعا با کسی آشنا شدم.
‫چی؟
‫با کسی آشنا شدی، یومی؟
‫- واقعا؟ ‫- کی هست؟
‫می گه که با کسی آشنا شده،
‫ولی اون شخص وجود خارجی نداره. ‫حتی یه دونه عکس هم ازش نداره.
‫گفتم راست می گم.
‫پس با خودت بیارش عروسی ناری.
‫بیارش دیگه.
‫- چی؟ ‫- آره. می تونی بیاریش.
‫آره. ‫ما هم می خوایم ببینیمش.
‫خیلی مشتاقم ببینمش.
‫حتما.
‫توی عروسی ناری بهتون معرفیش می کنم.
‫- باشه. ‫- بیاین غذامون رو بخوریم.
‫چه خوب شد.
‫می تونیم ببینیمش.
‫پونزدهم؟ ‫نمی تونم بیام.
‫چی؟
‫آزمایش بتا نزدیکه.
‫من آخر هفته سرم شلوغه. شرمنده.
‫نه. ‫نمیشه.
‫بعضی ها فکر می کنن تو وجود نداری.
‫وجود ندارم؟
‫خیلی حسودن.
‫چشم ندارن ببینن ‫من کسی رو توی زندگیم دارم.
‫تو باید بیای...
‫و ثابت کنی وجود داری.
‫آدم فضایی که نیستم. ‫چیزی واسه ثابت کردن وجود نداره.
‫ونگ. ‫میشه بیای اینجا؟
‫یومی، معذرت می خوام. ‫بعدا بهت زنگ می زنم.
‫چی شده؟
‫کار نمی کنه.
‫برو اونور.
‫اگه با خودم نبرمش، ‫شی یون...
‫چرا به فکرم نرسید ‫از خودمون عکس بگیرم؟
‫دیگه چی؟ ‫سلول عکاس هم مرد.
‫«سلول عکاس»
‫کلی سلول بودن که یومی... ‫«سلول ریاضی»
‫بعد از امتحان کردنشون، بیخیالشون شد.
‫اگه نمی تونه بیاد عروسی،
‫یه روز دیگه بریم شی یون رو ببینم؟
‫واسه عروسی چی بپوشم؟
‫چی بپوشم؟
‫یه لباس بخرم؟
‫یومی، توئی؟
‫خودتی. ‫مطمئن نبودم خودت باشی.
‫اصلا انتظار نداشتم اینجا ببینمت.
‫چه خبر شده؟ ‫چرا آژیر می زنه؟
‫چی شده؟ ‫اوضاع خراب شده.
‫واکنش شماره یک. بیا بیرون.
‫قربان. بعد از کلی وقت ‫واسه من یه مأموریت در نظر گرفتین؟
‫وضعیت اضطراریه. ‫تا جایی که می تونی آروم به نظر برس.
‫آروم باشم؟
‫آره. ‫تا جایی که میشه آروم باش.
‫داری خرید می کنی؟
‫نه، با دوستام برنامه داریم.
‫که اینطور.
‫منم با دوستام برنامه داریم.
‫راستی، قربان. ‫اون آقاهه کیه؟
‫شبیه اوگیه.
‫اگه اسمش رو بشنوی جا می خوری.
‫اسمش چیه؟
‫اوگی.
‫اسم اونم اوگیه. جی اوگی.
‫اون باعث و بانی ‫سیل عظیم سه سال پیشه...
‫که کل شهر رو از بین برد.
‫بیا از هم جدا بشیم.
‫معذرت می خوام.
‫همه چیز اینجا تموم میشه.
‫بیا صحبت کنیم.
‫اوگی!
‫یومی. تو واقعا خوشگلی.
‫یک، دو، سه.
‫اون نامزد سابق یومیه...
‫که کل دوران 20 سالگیش رو ‫کنار اون گذروند.
‫هنوز توی ایلسان زندگی می کنی؟
‫- هوم. ‫- گفتی می خوای جا به جا بشی...
‫چون خیلی از محل کارت دوره. ‫فکر کنم هنوز همونجا زندگی می کنی.
‫اوه، هنوز همونجا کار می کنی؟
‫آره، هنوز اونجام.
‫وایستا.
‫اگه همش جوابش رو بده، ‫میفته توی دامش.
‫باید بداخلاق بشه.
‫بداخلاق تر باش.
‫عوضی باش. ‫منظورم رو فهمیدی؟
‫بدجنس؟
‫چطور؟
‫واسه چی می پرسی؟
‫- چی؟ ‫- واسه چی می خوای بدونی...
‫من کجا کار می کنم؟
‫درست.
‫نمی دونم چرا پرسیدم.
‫فکر کنم از دیدنت هیجان زده شدم.
‫من دیگه میرم. ‫منم اومدم اینجا تا دوستام رو ببینم.
‫آها، راستی. یومی.
‫هنوز شماره ات همونه؟
‫یه سوال گیج کننده، ‫شگرد جاسوسی سطح دو.
‫منظورش اینه که بزودی بهش زنگ می زنه...
‫یا اینکه اشکالی داره ‫بهش زنگ بزنه یا نه؟
‫این شگرد باعث گیج شدن میشه.
‫هنوز شماره ام...
‫- همونه؟ ‫- آره.
‫هنوز همون شماره م همونه،
‫ولی واسه چی می پرسی؟
‫داری چک می کنی ‫هنوز همون شماره رو دارم؟
‫یا داری می پرسی ‫اشکالی نداره که بهم زنگ بزنی؟
‫در غیر این صورت، ‫داری خبر میدی که می خوای زنگ بزنی؟
‫تو اصلا عوض نشدی.
‫همیشه می خوای ‫از زیر زبون آدما حرف بیرون بکشی.
‫یه ذره هم عوض نشدی...
‫نه، نه!
‫می دونی این چقدر ‫باعث اذیت شدن یه خانوم میشه؟
‫نه، منطق. وایستا.
‫تو چرا...
‫این حرفا رو نزن.
‫این دقیقا چیزیه که اوگی الان می خواد، ‫که اون احساسی برخورد کنه.
‫واقعا؟
‫اگه آشفته بشه،
‫تموم خاطرات گذشته اش یادش میاد.
‫به محض اینکه خاطراتش رو به یاد بیاره، ‫دیگه از کنترل خارج میشه.
‫پس چیکار کنیم؟
‫از دفاع سطح یک استفاده می کنم.
‫صریحا ردش کنه.
‫هنوزم شماره ات همونه؟
‫آره، اما محض احتیاط بگم،
‫اگه برنامه داری بهم زنگ بزنی، ‫نکن.
‫«رد کردن صریح، دفاع سطح یک»
‫یه مهارت خفن...
‫که تمام راه های ارتباطی رو می بنده.
‫البته می دونم که این کار رو نمی کنی.
‫یومی.
‫چرا انقدر بداخلاق حرف می زنی؟
‫باشه.
‫من دیگه میرم.
‫راستی،
‫خوشگل شدی.
‫دوباره زلزله اومد؟
‫زمین همش داره می لرزه و ترک می خوره.
‫چون از عصبانیت داره جوش میاره.
‫عصبانیتی که جلوش رو ‫گرفته بود داره فوران می کنه.
‫عوضی.
‫مرتیکه بی حیا.
‫چقدر پرروئه.
‫«خوشگل شدی؟»
‫چطور روش شد همچین چیزی بگه؟
‫منطق.
‫من نگرانم.
‫اوگی زنگ می زنه.
‫اگه زد، جوابش رو نمیده.
‫اگه پیام داد چی؟
‫هر چی بگه، باعث میشه این سری ‫یومی حسابی از عصبانیت منفجر بشه.
‫بیخیال. بهش گفت زنگ نزنه. ‫اون زنگ نمی زنه.
‫اگه عقل داشت...
‫زنگ زد!
‫این مرتیکه عقل نداره؟
‫نکنه...
‫اگه اون باشه، می کشمش.
‫«هونگ ناری»
‫الو؟
‫ناری.
‫یومی. ‫می تونی صحبت کنی؟
‫آره. ‫امروز دعوت نامه ات رو گرفتم.
‫خیلی قشنگه. ‫«جشن یکی شدنمون»
‫اوضاع خوب پیش میره؟
‫آره، راستی،
‫یه چیزی باید بهت بگم.
‫راستش،
‫در مورد اوگیه...
‫جی اوگی؟
‫آره.
‫چون با هم به یه مدرسه می رفتیم، ‫نمی تونستم دعوتش نکنم.
‫براش تو گروه مجازیمون ‫دعوت نامه رو فرستادم.
‫گفتش نمی تونه بیاد.
‫- ولی... ‫- ولی؟
‫امروز بهم زنگ زد. ‫گفت میاد عروسیم.
‫امروز؟
‫آره. ‫همین یه دقیقه پیش.
‫نمی دونم با این قضیه مشکلی داری یا نه.
‫نمی دونم چی بگم.
‫ببخشید.
‫نمی تونم بهش بگم نیاد.
‫درسته.
‫آره.
‫می خواد بیاد عروسی ناری؟
‫دیوونه کننده ست. ‫چرا می خواد بیاد؟
‫می دونستم همچین اتفاق میفته.
‫نگران بودم.
‫نه. ‫نباید دوباره ببینتش.
‫اما باید حتما عروسی ناری رو بره.
‫وقتی اونجا همدیگه رو ببینن ‫باز سعی می کنه اذیت کنه.
‫تو هم صورتش رو دیدی.
‫باید عروسی رو بره.
‫اما با یه سلاح مخفی.
‫سلاح مخفی؟
‫تنها سلاحی که...
‫باعث میشه از شر اوگی خلاص بشیم.
‫ونگ. ‫بیا غذا بخور.
‫نمی خوام. ‫همین بسه.
‫یومی. ‫من هنوز سرکارم.
‫یه خواهشی ازت داشتم.
‫- خواهش؟ ‫- هر چقدرم سرت شلوغ باشه،
‫لطفا یک ساعت وقتت رو خالی کن ‫و باهام بیا عروسی دوستم.
‫آهان، اون.
‫باید ببینم هفته دیگه...
‫نه، باید بیای!
‫باید! ‫باید بیای ونگ.
‫خیلی مهمه.
‫باید بیای و ثابت کنی که وجود داری.
‫اگه واقعا ازم خوشت میاد، ‫باید این کار رو بکنی.
‫اونوقت دیگه نمی خواد کاری برای ‫تولدم یا سالگرد یا کریسمس بکنی.
‫فقط این کار رو به خاطر من بکن.
‫نمی تونی همینطوری بیای.
‫باید اصلاح کنی و تر و تمیز بیای.
‫یه کت و شلوار خوب بپوشی.
‫باید خیلی شیک بشی. ‫باشه؟
‫بهت بگما، ‫می خوام دست گل رو بگیرم.
‫- چرا اینطوری... ‫- اشتباه برداشت نکن.
‫برای کارم دلیل دارم.
‫یومی. ‫چرا انقدر برآشفته ای؟
‫ونگ. تو نامزدمی.
‫باید به عنوان نامزدم ‫عروسی دوستم بیای.
‫باید بیای...
‫حال همه اون حسودای پلاستیکی رو بگیری.
‫باشه؟ ‫قول بده میای.
‫قول بده.
‫«بخش بیستم: عروسی»
‫«هفت روز قبل از عروسی»
‫ونگ هم میاد.
‫باید قیافه ام عالی بشه.
‫ولی هیچی ندارم بپوشم.
‫خب. الان میرم می خرم.
‫فردا برو خرید.
‫همینجوریش کلی خرج کرده.
‫نه. ‫اون موقع دیگه خیلی دیر میشه!
‫اگه اندازه اش نشد چی؟
‫خبرای بد دارم.
‫نامزد قبلی یومی، ‫یعنی اوگی به عروسی میاد.
‫خبر بدیه.
‫اما خب، چه ربطی به لباس داشت؟ ‫«خبرهای امروز یومی، اوگی میاد عروسی»
‫خیلی هم ربط داره.
‫اینطور فکر نمی کنی؟
‫«شش روز قبل از عروسی»
‫دخترا. ‫آقای نام.
‫امروز می تونیم توی کافه تریا ‫برای ناهار استیک بخوریم.
‫استیک؟ ‫یا خدا.
‫باورم نمیشه. ‫شرکت زده به سرش؟
‫باید بریم بخوریم.
‫بیاین قبل از اینکه تموم بشه بریم بخوریم.
‫اگه امروز توی کافه تریا ‫ناهار نخورین از دستتون رفته.
‫- بدوئین. ‫- یومی. بدو بیا.
‫استیکه.
‫تو نمیای؟ ‫ببخشید من میرم پس.
‫از بین این همه چیز چرا استیک؟
‫«ظرف ناهار سبزیجات»
‫بعد از من تکرار کنین.
‫من گیاهخوارم.
‫من سبزیجات دوست دارم.
‫من سبزیجات...
‫سبزی...
‫نه. ‫من سبزیجات دوست ندارم.
‫من استیک می خوام.
‫خبرای بد دارم.
‫نامزد قبلی یومی، ‫یعنی اوگی به عروسی میاد.
‫خبر بدیه.
‫شنیدی؟
‫من گیاهخوارم.
‫من سبزیجات دوست دارم.
‫- من سبزیجات دوست دارم. ‫- چقدر خوردی؟
‫نشمردم که.
‫حسابی پرم.
‫وای خدا.
‫خانوم کیم. ‫اون برای ناهار کافیه؟
‫فکر کنم گیاهخوار شدم.
‫عاشق سبزیجاتم.
‫نه، انگار داری سم می خوری.
‫«پنج روز قبل از عروسی»
‫ده هزار قدم شد؟
‫«تعداد قدم ها»
‫«باید بیشتر راه بروید»
‫چی؟
‫تازه نه هزار قدم شده؟
‫پس یه دور دیگه بزنم.
‫کل روز فقط سبزیجات خوردم و راه رفتم. ‫دارم می میرم.
‫حتی حال دوش گرفتن هم ندارم.
‫لطفا اینجا رو امضا کنین ‫تا یومی ماسک صورت بذاره.
‫- خیلی خوابم میاد. ‫- خسته ام. چرا این کار رو می کنی؟
‫هنوز هیشکی امضا نکرده.
‫وای حالا چیکار کنم؟ ‫پوستش از ریخت میفته.
‫خبرای بد دارم.
‫نامزد قبلی یومی، ‫یعنی اوگی به عروسی میاد.
‫- چی؟ ‫- خبر بدیه.
‫آره.
‫باید در بهترین حالتم باشم.
‫من و ونگ...
‫باید بهترین زوج باشیم و بدرخشیم.
‫باید بدرخشیم.
‫«یک روز عروسی»
‫پوستم مرطوبه.
‫- خوبه؟ ‫- عالیه.
‫الو ونگ. کی میای؟ ‫من حاضرم.
‫یومی. ‫ببخشید، میشه خودت بری؟
‫- چرا؟ ‫- کارم کمابیش تمومه.
‫اما یه مشکلی هست.
‫درستش کنم زودی میام.
‫کل شب رو بیدار بودی؟
‫گفتی دیروز تموم میشه.
‫به خاطر یه مشکلی که ‫داشت نتونستم تمومش کنم.
‫من فقط باید بیام ‫یه خودی نشون بدم.
‫نمی خواد که از شروع ‫عروسی بیام دیگه، درسته؟
‫آره ولی...
‫به محض اینکه کارم تموم بشه میام. ‫ببخشید. می بینمت.
‫عروسی ساعت چند شروع میشه؟
‫یک ظهر. ‫بجنبین.
‫هی. ‫یکی بخور. بیدار نگهت می داره.
‫حتما باید عروسی رو بری؟ ‫تو که عروس رو نمی شناسی.
‫خواسته یومیه. ‫باید انجامش بدم.
‫وقتی که گفتی داری میری ‫با یه نفر آشنا بشی بهت گفتما.
‫خانوما توی اون سن ‫انتظار دارن باهاشون...
‫ازدواج کنی وقتی اینطوری ‫سنتی باهاشون آشنا میشی.
‫یومی احتمالا خیلی جدی ‫داره به ازدواج فکر می کنه.
‫نه اینطور نیست.
‫عجب خنگیه.
‫وقتی بهت گفته باهاش بری ‫عروسی منظورش همین بوده.
‫وقتی می خواد به دوستاش ‫معرفیت کنه معنیش همینه.
‫منطقیه.
‫وقتی ما خانوما به این سن می رسیم، ‫دیگه طول دوران آشنایی برامون مهم نیست.
‫اگه تو هم به فکر ‫ازدواج میفتادی مشکلی نداشت.
‫ولی خب تو به فکرش نیستی.
‫مگه نه؟
‫اگه نیستی، بهتره که نری.
‫- به هر حال که سرمون شلوغه. ‫- آره سرمون شلوغه.
‫ونگ اگه نری اونجا ‫می تونیم یه استراحتی کنیم.
‫دارین من رو تحت فشار می ذارین؟
‫ما نگرانتیم.
‫بهونه خوبیه.
‫چون خیلی سرمون شلوغه.
‫«مراسم ازدواج: ‫داماد: شین هیوجو، عروس: هونگ ناری»
‫یومی.
‫سانگ سو. ‫مشتاق دیدار.
‫کیم یومی. ‫چقدر خوشگل شدی.
‫می دونم از ته دل نمی گی.
‫- نه جدی می گم. ‫- فوق العاده شدی.
‫نه بابا.
‫برم به ناری یه سلام بکنم. ‫دوباره میام.
‫باشه. ‫فعلا.
‫نمی دونستم انقدر خوشگل شده.
‫همیشه خوشگل بوده.
‫باورم نمیشه این اولین کسی بود که دیدم.
‫باید با ونگ میومدم.
‫- خیلی خوشگل شدی. ‫- واقعا زیبا شدی.
‫- ناری. ‫- یومی.
‫ناری. خیلی خوشگل شدی. ‫تبریک می گم.
‫خیلی ممنونم.
‫بیاین یه عکس بگیریم.
‫- حتما. ‫- بیا اینجا بشین.
‫آهان، آره. ‫گفتی با نامزدت میای.
‫کجاست؟
‫توی راهه. ‫سرکارش یه مشکلی پیش اومد.
‫واقعا میاد؟
‫میاد.
‫تا نیاد من از اینجا نمیرم.
‫به دوربین نگاه کنین لطفا.
‫یک، دو، سه.
‫- هنوز تازه ست. ‫- عروس و داماد رو به روی هم وایمیستن.
‫- پول همه اونا رو هم دادن. ‫- نمی دونستم.
‫- آره. الان چند تا شده؟ ‫- 221 تا.
‫«ونگ. کجایی؟»
‫«توی راهم. ‫تاکسی گرفتم. ببخشید.»
‫«من ردیف جلو نشستم.»
‫«باشه.»
‫«کت و شلوار پوشیدی؟»
‫«نه.»
‫چی؟
‫«کت و شلوار تابستونی ندارم. ‫همون چیزی که الان تنمه رو پوشیدم.»
‫چی؟ ‫من دیدمش؟
‫یعنی چی پوشیده؟
‫«چی پوشیدی؟»
‫«چند روز پیش لباسه رو خریدم. ‫ندیدیش.»
‫جدیده؟
‫اگه کت و شلوار نخریده، پس چی گرفته؟
‫باید اون پول رو ‫خرج کت و شلوار می کردی.
‫نکنه...
‫هر چی عشقش کشیده پوشیده؟
‫مثل اون سری اول؟
‫نه! نه! نه!
‫اون مال وقتیه که ‫خیلی با طرف راحتی.
‫نه برای یه همچین مراسمی.
‫حالا چیکار کنم؟ ‫چه خاکی به سرم بریزم؟
‫صبر کن ببینم. ‫اگه انتظاراتشون رو کم کنم،
‫کمتر ناامید میشن.
‫سلول ماهیگیر. ‫کمکم کن.
‫چیه؟
‫یه صید برای کم کردن انتظاراتشون بده.
‫باشه.
‫راستی، کی می رسه؟
‫نامزدت رو می گم.
‫آره. ‫کی می رسه؟
‫خیلی مشتاقم ببینمش.
‫کم کم پیداش میشه.
‫راستی بچه ها،
‫نامزدم اصلا اهل مد نیست.
‫فقط کارش براش مهمه.
‫کلا به کارش معتاده.
‫واقعا؟
‫کارش چیه؟
‫طراح بازیه.
‫خیلی معمولیه.
‫ولی خیلی مهربونه.
‫ولی اصلا اهل مد نیست.
‫معمولی به نظر نمیومد.
‫اگه همونی باشه ‫که توی عکس دیدم،
‫خیلی هم استایلش خاص بود.
‫- واقعا؟ ‫- چه خفن.
‫کم کم پیداش میشه.
‫خیلی مشتاقم ببینمش.
‫هی!
‫امیدوارم ونگ حموم رفته باشه.
‫وقتی کل شب بیدار می مونه، حموم نمیره.
‫نه بابا. ‫در مورد ونگ چه فکری کردی؟
‫ونگ حموم میره.
‫گل واقعیه. ‫بهش دست زدم.
‫- می خوای؟ ‫- نه.
‫«ونگ. گفتی کل شب رو سرکارت بیدار موندی.»
‫«آره.»
‫«خب پس حموم...
‫«برای همین نتونستم برم حموم.»
‫«اما مشخص نیست.»
‫راستش، نامزدم...
‫کل شب رو سرکارش بیدار مونده.
‫جدیدا سرش خیلی شلوغه.
‫برای همین ممکنه یه کم مرتب نباشه.
‫خیلی سرش شلوغه.
‫آره. نامزد منم وقتی ‫سرش شلوغه کثیف میشه.
‫واقعا؟ ‫آره؟
‫آره.
‫شوهر من که وقتی صبح ها ‫عجله داره حتی اصلاح هم نمی کنه.
‫وای چه بد.
‫باید حداقل اصلاح بکنه دیگه.
‫پشت سر شوهرم چی می گین؟
‫انگار دون دونه. ‫اصلا قشنگ نیست.
‫من از مردایی که ‫اصلاح نمی کنن خوشم نمیاد.
‫«ونگ. اصلاح کردی؟»
‫«اصلاح؟»
‫«آخ. یادم رفت اصلاح کنم.»
‫«یادم رفت.»
‫پس چه غلطی کرده؟
‫چرا اصلاح نکرده؟
‫یومی. ‫اون جی اوگی نیست؟
‫هنوزم خوش قیافه ست.
‫می درخشه ها. ‫خیلی خوشتیپه.
‫اونجا رو ببینین.
‫من به ونگ گفتم اونطوری لباس بپوشه، ‫چرا اون احمق همون شکلی پوشیده باز؟
‫مردم نامزد قبلی و نامزد الانش ‫رو با هم مقایسه می کنن.
‫چیکار کنیم؟
‫بچه ها. ‫می ترسم آبروریزی بشه. چیکار کنیم؟
‫بهش بگم نیاد؟
‫راستش، ‫واقعا نمی خوام بیاد.
‫ما وقتی اونقدر سرش شلوغ بود بهش التماس ‫کردیم که بیاد، حالا نمی تونیم بگیم نیاد.
‫به هر حال که دیر کرده. ‫بهش بگیم راحت باشه.
‫«ونگ، اگه ترافیک خیلی سنگینه، ‫عجله نکن. راحت باش.»
‫«راستش توی ترافیک گیر کردم.»
‫«پس می خوای بیخیال...
‫«برای همین از تاکسی ‫پیاده شدم و دارم میدوم.»
‫میدوه؟
‫اگه بدوه که عرق می کنه.
‫حتما موهاش تا الان چرب شده.
‫از همه بدتر، خیس عرقم هست؟
‫حالا که بیخیال همه چی شدم، ‫آرامش دارم.
‫آفرین. ‫بعد از من تکرار کن.
‫همینه که هست.
‫بچه ها.
‫از الان بهتون بگم.
‫یه چند دقیقه دیگه یه گدا میاد.
‫گدا؟
‫آره. اما غافلگیر نشین.
‫اون گدا نامزد منه.
‫خدایا.
‫«پیام جدید»
‫یومی. منم، اوگی.
‫«کار نداری؟»
‫«اگه وقت داری، میشه قبل از شروع ‫عروسی یه چند دقیقه ای حرف بزنیم؟»
‫«پشت در کلیسا منتظرتم.»
‫اومدی. ‫فکر نمی کردم بیای.
‫بچه ها، آماده هستین؟
‫شنیدین که ونگ قابل اعتمادمون ‫داره شبیه گداها میاد، درسته؟
‫- آره. ‫- آره.
‫هیشکی اینجا نیست که کمکمون کنه.
‫ما هم به هیشکی نیاز نداریم.
‫- درسته. ‫- درسته.
‫پس بیاین خودمون ‫از شرش خلاص بشیم.
‫از شر اون عوضی!
‫از شر اون عوضی خلاص میشیم!
‫همه بمب دستشونه؟
‫- بله. ‫- بله.
‫جی اوگی حریف قدریه.
‫هر چی مکالمه طولانی تر بشه، ‫به ضرر ماست.
‫پس فقط یه نقشه داریم.
‫به محض اینکه خواست اذیت کنه، ‫با فحش دادن بهش،
‫این وضعیت رو تموم می کنیم. ‫فهمیدین؟
‫- بله! ‫- بله!
‫همه چی مثل قبله. ‫هیچی عوض نشده.
‫چرا گفتی بیام اینجا؟
‫یادت نیست؟
‫هیون سو هم اینجا ازدواج کرد.
‫چند سال پیش بود؟
‫ما برای عروسیش اومدیم ‫اینجا و اون موقع من و تو...
‫یادت نمیاد؟
‫داره تلاش می کنه ‫خاطرات گذشته رو بکشه وسط.
‫احتمالا سریع کارش رو شروع کنه.
‫هر موقع گفت ‫«بهت فکر می کردم»،
‫یا «بیا دوباره شروع کنیم»،
‫بمب ها رو پرت می کنیم!
‫- باشه! ‫- باشه!
‫خیلی اون زمان جوون و خام بودیم.
‫چرا گفتی بیام اینجا؟
‫پرسیدم چرا گفتی بیام اینجا.
‫اگه می خوای در مورد گذشته حرف بزنی...
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫ببخشید.
‫- بله؟ ‫- شما...
‫دوست کیم یومی هستین؟
‫حرفی داری؟
‫خب...
‫میشه عجله کنی؟ ‫باید برگردم داخل.
‫یومی.
‫آماده...
‫به زودی قراره ازدواج کنم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫چی؟
‫بهار ازدواج می کنم. ‫توی ماه مارس.
‫با کی؟
‫اون دختره؟
‫می خواد با اون دختره ازدواج کنه؟
‫وای خدا! ‫اون عوضی تا آخر عمرش عوضی می مونه!
‫آخ، دردم گرفت!
‫احساس، کجا داری میری؟
‫واقعا؟ ‫که اینطور.
‫- آره. ‫- چرا داری بهم می گی؟
‫می خواستم به همکلاسیامون بگم،
‫ولی فکر کردم ‫درست نباشه از بقیه بشنویش.
‫- «درست نباشه»؟ ‫- شنیدم که میای عروسی،
‫برای همین فکر کردم اینجا ‫فرصتش رو پیدا می کنم که بگم.
‫یومی. خوبی؟
‫چیه؟
‫انگار خیلی شوکه شدی.
‫خوبی؟
‫نگرانم که پذیرفتنش برات سخت باشه.
‫اون دیوونه احمق چی داره می گه؟
‫یومی، زمانی که با هم گذروندیم...
‫به عنوان بهترین روزهای ‫عمرم توی خاطرم می مونه.
‫تو نعمت دوره 20 سالگیم بودی.
‫برای همین دوست دارم ‫که خیلی شوکه نشی.
‫شوکه؟
‫چرا شوکه بشم؟
‫فقط معنیش اینه که ما توی ‫سنی هستیم که باید ازدواج کنیم.
‫درسته.
‫راستش، ‫منم به زودی ازدواج می کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫فکر کنم عروسیمون ‫سال دیگه همین موقع باشه.
‫البته که تو قبل از ما ازدواج می کنی.
‫احساس! ‫کجا رفت؟
‫سال دیگه ازدواج می کنه؟
‫- چی؟ ‫- درست شنیدم؟
‫واقعا؟
‫با کی؟
‫کی به نظرت؟ ‫با یه مرد دیگه.
‫چند وقتی هست با هم آشنا شدیم.
‫کیه؟ ‫کی داره اینطوری دروغ می گه؟
‫منم. ‫می خوای چیکار کنی؟
‫خدایا، باز داره گند می زنه!
‫نشنیدی مگه؟ ‫ناری و کل دوستام می دونن.
‫تیپش خیلی بده، ‫اما خیلی پسر خوبیه.
‫فقط همین مهمه!
‫احساس! ‫نباید هر چی به ذهنت رسید رو بگی که!
‫حتی اگه انقدر عصبانی باشی!
‫خب که چی؟ اون عوضی داره پز ‫ازدواجش رو میده، بعد ما سکوت کنیم؟
‫ما هم باید یه چیزی بگیم!
‫اون خواستگاری کرده.
‫احساس! ‫بس کن!
‫- گفت زندگیش بدون من بی معنیه. ‫- هی! وایستا ببینم!
‫- ای خر! داری چیکار می کنی؟ ‫- بس کن!
‫از خواستگاریش خیلی نگذشته.
‫آخ. یادم رفت حلقه ام رو دستم کنم.
‫به زودی تاریخش رو مشخص می کنیم.
‫زودترین زمانش میشه اواخر بهار... ‫نه اوایل تابستون.
‫راستش، نامزدم همش می خواد ‫روزش رو جلو بندازه.
‫من نمی خواستم انقدر زود ازدواج کنم،
‫اما دیدم درست نیست منتظرش بذارم.
‫کجا می خواین ازدواج کنین؟
‫کارت عروسیت رو برام بفرست.
‫ببخشید، ولی فکر نکنم بتونم ‫تو رو توی عروسیمون دعوت کنم.
‫توی فکر اینیم که بریم خارج از ‫کشور و یه عروسی کوچیک بگیریم.
‫نامزدم خیلی کارای عاشقونه رو دوست داره.
‫نظرمون اینه که بریم جزایر هاوایی.
‫هی. میشه بس کنی؟ ‫وایستا!
‫نه!
‫احتمالا دیگه شروع شده. ‫باید بریم داخل.
‫به هر حال،
‫تبریک می گم.
‫ونگه!
‫ونگه. ‫ونگ همه چی رو شنید.
‫آخرشم به همه چی گند زدی. ‫همش تقصیر توئه!
‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫ونگ.
‫یومی. ‫کلی دنبالت گشتم.
‫گفتی داخل نشستی که.
‫آهان، آره...
‫شما...
‫نامزد یومی هستین؟
‫بله.
‫سلام. ‫من...
‫من دوست یومی هستم.
‫ما همه توی دانشگاه ‫همکلاسی عروس بودیم.
‫که اینطور. ‫سلام. من گو ونگ هستم.
‫از آشناییتون خوشبختم. ‫من جی اوگی ام.
‫اووف.
‫شما خیلی...
‫بله؟
‫شما خیلی خوشتیپین. ‫اصلا مثل گداها نیستین.
‫جانم؟
‫و اینکه، ‫تبریک می گم.
‫بابت؟
‫شنیدم به زودی قراره ازدواج کنین.
‫باید چیکار کنیم؟
‫حالا چه غلطی بکنیم؟
‫همین الان فهمیدم که ‫می خواین سال دیگه ازدواج کنین.
‫بله. ‫ممنونم.
‫همه همش دارن ‫می گن نامزدت چه خوشتیپه!
‫از عکساش بهتره.
‫تو و یومی قراره ازدواج کنین؟
‫درسته؟
‫خب...
‫پشیمون نیستم.
‫این دفعه دیگه کامل از ونگ مطمئن شدم.
‫میشه بیام پیشت؟
‫چی؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫یومی، من... راستش...
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫- ببخشید. ‫- من؟
‫کیه؟ می شناسیش؟
‫- نه. ‫- شما؟
‫شما خانوم کیم یومی نیستین؟
‫من یو بابی از بخش بازاریابی ام.