‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫«بخش بیست و یکم: ‫دایرة المعارف یومی»
‫«چهل سال بعد»
‫همگی خوش اومدین.
‫اینجا کتابخونه یومیه.
‫بفرمایین.
‫اینجا یه مکان تاریخیه و شامل ‫هر چیزی که به یومی مربوط میشه هست.
‫از این طرف.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫ما از لحظه هایی که برای یومی ‫مهم هستن عکس نگه می داریم.
‫اونجا عکس عروسیشه.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا؟
‫همگی لطفا از این طرف.
‫چشم.
‫این ها دایرة المعارف های یومی هستن.
‫هر سال یه نسخه جدید منتشر میشه.
‫الان 72 تا نسخه داریم...
‫چون یومی الان 72 سالشه.
‫همه چیز یومی رو در بر داره.
‫کسی سوالی داره؟
‫من.
‫اولین لوح تقدیری ‫که یومی گرفت چی بود؟
‫اولین لوح؟
‫احتمالا...
‫توی نسخه هفتمه.
‫ببینم.
‫اولین لوحی که یومی توی زندگیش گرفت...
‫اینجاست.
‫این لوح به خاطر شرکت در ‫مسابقه نقاشی کودکان اهدا میشه.
‫آفرین یومی.
‫ممنونم.
‫لوح تقدیر مسابقه نقاشی بود.
‫«لوح تقدیر»
‫محض اطلاعتون،
‫بعد از اون یومی دیگه توی ‫هیچ کدوم از مسابقات هنری لوحی نگرفت.
‫سوال دیگه ای ندارین؟
‫خانوم.
‫خجالت آورترین خاطره یومی چیه؟
‫سوال خوبیه.
‫سه مورد هست که ‫خجالت آورترین اتفاقات زندگیش هستن.
‫و خجالت آورترینش...
‫توی تابستون 32 سالگیش اتفاق افتاد.
‫لطفا به دوربین نگاه کنین.
‫سه، دو، یک.
‫اسمش حادثه عروسی هونگ ناریه. ‫«حادثه عروسی هونگ ناری، 15 اوت»
‫بهار ازدواج می کنم. ‫توی ماه مارس.
‫با اون دختره؟
‫خلاصه حادثه.
‫اون توی عروسی دوستش هونگ ناری ‫نامزد قبلیش یعنی جی اوگی رو دید...
‫و اون پسره بهش گفت ‫که می خواد ازدواج کنه...
‫اون دیوونه احمق چی داره می گه؟
‫سلول احساس خیلی شوکه شده بود ‫و از کنترل خارج شده بود.
‫راستش، ‫منم به زودی ازدواج می کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫فکر کنم عروسیمون ‫سال دیگه همین حدودا باشه.
‫البته که تو قبل از ما ازدواج می کنی.
‫از خواستگاریش خیلی نگذشته.
‫آخ. یادم رفت حلقه ام رو دستم کنم.
‫توی فکرمون اینه که بریم خارج از ‫کشور و یه عروسی کوچیک بگیریم.
‫نظرمون اینه که بریم جزایر هاوایی.
‫به طرز مسخره ای داشت دروغ می گفت.
‫تبریک می گم.
‫بعد گو ونگ که اون زمان ‫نامزدش بود مچش رو گرفت.
‫- وای، خیلی خجالت آوره. ‫- واقعا خجالت آوره.
‫نمی دونستم یومی انقدر ‫گذشته خجالت آوری داشته.
‫وای.
‫خانوم. ‫بعدش چی شد؟
‫راستی، تبریک می گم.
‫- بابت؟ ‫- شنیدم قراره به زودی ازدواج کنین.
‫صحیح.
‫همین الان شنیدم که ‫قراره سال دیگه ازدواج کنین.
‫آهان، بله.
‫بله. ‫ممنون.
‫کدوم جزیره هاوایی رو قراره برید؟
‫منم در نظر دارم که یه عروسی ‫کوچیک خارج از کشور بگیریم.
‫حسودیم شد.
‫برنامه دارین کدوم جزیره برید؟
‫- جان؟ ‫- گفتم جزایر هاوایی.
‫خب کدوم جزیره اش؟
‫چهار تا جزیره بزرگ توی هاوایی هست.
‫یومی گفت قراره ‫توی هاوایی جشن بگیرین.
‫آهان، بله. ‫درسته.
‫می خوایم توی جزایر هاوایی جشن بگیریم.
‫برای همین داریم فکر می کنیم ‫بین اونا کدوم رو انتخاب کنیم.
‫با کدوم آژانس صحبت کردین؟
‫آخه منم توی فکرش هستم.
‫میشه لطفا اطلاعاتی که ‫به دست آوردین رو به منم بگین؟
‫داره دیر میشه. ‫باید بریم داخل.
‫بعدا توی رستوران بهتون می گم.
‫- باشه. ‫- بله.
‫- یومی بریم. ‫- باشه.
‫وای خدا.
‫چیزه... ‫شوکه شدی؟
‫بذار برات توضیح بدم.
‫داشت چرت و پرت می گفت.
‫خیلی خله.
‫داشت دری وری می گفت. ‫منم نتونستم تحمل کنم.
‫و اینکه، ونگ...
‫این همونه؟
‫همونی که 7 سال باهاش ‫نامزد بودی و بهت بی وفایی کرد؟
‫خودشه، نه؟
‫می دونستم.
‫گفت قراره ازدواج کنه. ‫گفت ناراحت نشم.
‫داشت دری وری می گفت.
‫اصلا نفهمیدم دارم چیکار می کنم...
‫بریم داخل.
‫خواهران و برادران گرامی.
‫کسانی که در محضر مسیح ازدواج کردند...
‫یومی، نامزدت خیلی خوشتیپه.
‫هی. ‫خیلی هم شیکه.
‫از جی اوگی خیلی بهتره.
‫بعد از اون آشغال ‫یه مرد خوب گیرت اومده ها.
‫نه حالا.
‫مهربون بود.
‫خودش از عکساش بهتره.
‫و خدایی که جهان را آفریده...
‫«من توی اینترنت گشتم. ‫چهار تا جزیره بزرگ توی هاوایی هست.»
‫«تعجب کردم.»
‫«کائوآئی، مائوئی، اوآهو و هاوایی.»
‫[بزرگترین جزیره واقع در ایالت ‫هاوائی اسمش هاوایی است.]
‫«دارم تلاش می کنم ‫حفظشون کنم که اگه اون پرسید بگم.»
‫«از هاوایی خوشت میاد؟»
‫«نه. ‫تا حالا نرفتم اونجا.»
‫«پس چرا گفتی هاوایی؟»
‫«نمی دونم. ‫یهویی پرید از دهنم.»
‫«یهو دلم خواست برم هاوایی.»
‫به لطف ونگ، ‫اون حادثه به خیر گذشت.
‫- خدا رو شکر. ‫- خدا رو شکر.
‫اما قضیه هنوز تموم نشده بود.
‫تبعاتش ادامه داشت.
‫تبعات؟
‫بله، تبعات.
‫حادثه عروسی هونگ ناری...
‫فقط به یه اتفاق خجالت آور ختم نشد.
‫راستی، ونگ، ‫می خوای با یومی ازدواج کنی؟
‫- چی؟ ‫- یکی از دوستام...
‫همکلاسی یومی توی دانشگاه بوده.
‫خبرش بین تمام بچه های ‫فارغ التحصیل پخش شده.
‫که قراره سال دیگه با تو ازدواج کنه.
‫برنامه اش رو هم از قبل ریختین.
‫انگار قراره یه عروسی ‫کوچیک خارج از کشور باشه.
‫- حقیقت داره؟ ‫- خب...
‫منظورت چیه خب؟
‫خب. ‫باشه، آره.
‫زود باش. ‫راسته یا نه؟
‫اگه راسته، من که کاملا حمایتتون می کنم.
‫من هیچی نمی گم.
‫چی؟ ‫کنجکاوم کردی.
‫خودت از یومی بپرس.
‫نگاش کن. ‫انکارش نمی کنی.
‫گفتم من هیچی نمی گم.
‫تا حالا رفتی هاوایی؟
‫چهار تا جزیره اصلی توی هاوایی هست.
‫جدی هستی ها.
‫«نودل دیهان»
‫«تبریک می گم یومی. ‫شنیدم قراره ازدواج کنی.»
‫«یومی، تبریک می گم.»
‫«همه می گن نامزدت خیلی جذابه.»
‫«شنیدم قراره بری هاوایی ازدواج کنی. ‫خیلی حسودیم شد.»
‫«بچه ها.»
‫«بچه ها، حتما سوءتفاهم شده.»
‫«دقیق نمی دونم قراره کی باشه.»
‫«شنیدم بهار سال بعده.»
‫«نه.»
‫«نه. من گفتم شاید.»
‫«هنوز مشخص نیست.»
‫«یومی می خوای ازدواج کنی؟ ‫عالیه.»
‫وای ول نمی کنن.
‫یومی؟
‫بله اوگی.
‫میشه یه سوال بپرسم؟
‫یه چیزی شنیدم...
‫- که قراره... ‫- من قرار نیست ازدواج کنم.
‫یه شایعه دروغه.
‫کدوم ازدواج؟ ‫ما تازه با هم آشنا شدیم.
‫فکر نمی کنی شایعه اش مسخره ست؟
‫نمی دونم کی همچین شایعه ای رو پخش کرده.
‫دقیقا.
‫چی؟
‫این شایعه دروغ ‫دیگه داره از کنترل خارج میشه.
‫چه دنیای ناجوریه ها، نه؟
‫این حادثه به یومی ضربه روحی وارد کرد.
‫لوئیسه.
‫سلام.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫سلام.
‫خوبه. ‫برای تو هم یکی می گیریم.
‫- می خوای؟ ‫- آره، چیزه...
‫شما دو تا می خواین ازدواج کنین؟
‫تازه الان می پرسی؟
‫شنیدم بهار سال بعد می خواین ازدواج کنین.
‫این مال دیروزه.
‫من همین الان شنیدم.
‫موقعی که توی...
‫دستشویی بودم شنیدم.
‫خائن.
‫میرم یه ساندویچ بگیرم.
‫لوئیس. ‫برای تو یه ساندویچ مثل مال خودم می گیرم.
‫خیلی خوشمزه ست.
‫کی بهت گفت؟
‫می خواین سفارش بدین؟
‫بله.
‫ازدواج بینشون یه کلمه ممنوعه شده بود.
‫تبعاتش گریبان گیر شهر سلول ها هم شد.
‫اکنون، حادثه...
‫عروسی هونگ ناری قضاوت می کنم.
‫متهم، سلول احساس.
‫تو با استفاده از واکنش شماره یک،
‫بدون رضایت بقیه سلول ها،
‫یومی رو تبدیل به یه دروغگو کردی...
‫و باعث شدی تا حد زیادی ‫اعتبارش رو از دست بده.
‫تو دست به یه عمل خیلی خطرناک زدی...
‫که می تونست باعث خراب ‫شدن رابطه اش با ونگ بشه.
‫سلول احساس رو ‫گناهکار اعلام می کنم.
‫تعجبی هم نداره. ‫«متهم»
‫استفاده از واکنش شماره یک ‫به مدت نامشخصی ممنوع شد.
‫سلول احساس یک ماه ‫در زندان انفرادی حبس شد.
‫احساس.
‫منطق.
‫زندان سختت نیست؟
‫تحمل می کنم.
‫چرا اون کار رو کردی؟
‫من جلوت رو گرفتم.
‫اشکالی نداره. ‫پشیمون نیستم.
‫- چی؟ ‫- سر اون اتفاق،
‫دیگه از ونگ مطمئن شدم.
‫منطق. ‫این رو می رسونی؟
‫این رو بذارم این بالا.
‫سلول تابلو اعلانات. ‫میشه این رو هم بزنی روی تابلو؟
‫خسته نباشی.
‫باشه.
‫چی هست؟
‫بازم؟
‫«می خوام با ونگ ازدواج کنم. ‫سلول احساس»
‫جدیدا هرچی پیام می گیرم مثل همدیگه ست.
‫«یعنی ونگ به ازدواج فکر می کنه؟ ‫سلول عشق»
‫«من خواب ازدواج با ونگ رو دیدم. ‫سلول رویا»
‫«بیاین لباس عروسی بپوشیم! ‫سلول رژیم»
‫صبر کن ببینم. ‫این چیه؟
‫منم کنجکاو شدم.
‫«میل به ازدواج»
‫خب بعدش چی شد؟
‫منظورت چیه؟
‫آخرش یومی و ونگ توی هاوایی...
‫ازدواج کردن؟
‫اگه می خوای بدونی،
‫باید نسخه سی و سوم ‫دایرة المعارف یومی رو بخونی.
‫من عکسای عروسی رو دیدم.
‫جدی؟ ‫داماد کی بود؟
‫داماد...
‫همگی گوش کنین. ‫اون حادثه...
‫به همونجا ختم نشد.
‫اون شد ریشه...
‫دو تا حادثه بزرگ دیگه توی زندگی یومی.
‫سفارشتون آماده ست.
‫- ممنون. ‫- نوش جان.
‫ونگ، من می خوام از فردا...
‫- ورزش رو شروع کنم. ‫- ورزش؟
‫قبلا گفته بودم که من مسابقات ‫دو ماراتن شرکت می کنم.
‫باید کم کم شروع کنم بیام روی فرم.
‫این آخرین شیرینی ایه که می خورم.
‫باید از فردا رژیم بگیرم.
‫برای همین ممکنه ‫نتونم مثل قبل زود به زود ببینمت.
‫چون باید برم بدوم.
‫خلاصه ناراحت نشو.
‫خیلی به خودت به فشار نمیاری؟
‫نه.
‫برای اینکه بگه یه دختر مدرنه که...
‫به ازدواج خیلی اهمیت نمیده،
‫شروع کرد برای ماراتن به تمرین کردن.
‫«شی هیون، ‫الان نامزدم رو میبینی دیگه؟»
‫«دست گل رو گرفتم.»
‫«تبریک می گم ناری. ‫امیدوارم خوشبخت بشی.»
‫«خوب خشکش می کنم...
‫و بهت برمی گردونمش.»
‫و اون یکی اتفاق دیگه این بود...
‫که سه یی بالاخره ‫فهمید قلبش چی می خواد.
‫«هیچ وقت ازدواج نمی کنم.»
‫اما اگه یه روز بخوام ازدواج کنم،
‫با ونگ ازدواج می کنم.
‫«ونگ، من تازه رسیدم.»
‫یومی، به همین زودی رسیدی؟
‫اتوبوس زود اومد.
‫منم الان راه میفتم.
‫یه ربع وایستی رسیدم.
‫- عجله نکن. ‫- باشه. زود میام.
‫«ونگ، خونه ای؟»
‫«آره.»
‫«یه خواهشی ازت داشتم.»
‫«چی شده؟»
‫«میشه ازت یه چکش قرض بگیرم؟»
‫«چکش؟»
‫«باید یه عالمه میخ بکوبم، ‫ولی تو خونه چکش ندارم.»
‫«خب از مغازه یکی بخر.»
‫«همین الان لازم دارم. ‫میشه بیام خونه ات ازت بگیرم؟»
‫چی داره می گه؟
‫«داری میای خونه من؟»
‫«آره.»
‫«من الان دارم میرم بیرون.»
‫«همین الان می رسم.»
‫چی؟ الان می رسه؟
‫خونه اش که خیلی از اینجا دوره.
‫همیشه کار خودش رو می کنه.
‫کیه؟
‫ونگ. منم.
‫کی؟
‫منم، سه یی.
‫چکش.
‫اینجا چیکار می کنی؟ ‫گفتی خونه ای که.
‫- چطوری... ‫- دیروز اسباب کشی کردم.
‫- چی؟ ‫- فکر کنم نمی دونی...
‫چون چند روزی رو ‫رفته بودی دیدن مامان و بابات.
‫لوئیس می دونه.
‫چی داری می گی؟
‫من به طبقه پنجم اینجا اسباب کشی کردم. ‫واحد 503.
‫فکر کردم می دونی.
‫پس بگو چرا.
‫ناراحت شده بودم که بعد ‫اسباب کشیم بهم سر نزدی.
‫از آشناییت خوشبختم همسایه.
‫میشه چکشت رو قرض بگیرم؟
‫هر سری که تا دیروقت کار می کردم، ‫باید تاکسی می گرفتم.
‫خیلی هم خسته بودم، ‫هزینه اش هم خیلی زیاد میشد.
‫مامانم هم بهم گفته بود ‫که باید برای خودم خونه بگیرم.
‫چند ماه پیش ازت در مورد...
‫ساختمونی که توش ‫زندگی می کنی پرسیدم.
‫یادم نمیاد گفته باشم ‫که جای خوبی برای زندگیه.
‫اما هیچ جایی بهتر از اینجا نبود.
‫به دفتر نزدیک تره،
‫و نوساز و تمیزه.
‫گاهی وقتا واسه شام بیا سر بزن.
‫- شام؟ ‫- من همیشه خودم غذا می پزم.
‫از بیرون غذا نگیر. ‫هر موقع گشنه بودی بیا خونه من.
‫فقط باید یه جفت دیگه ‫چوب غذاخوری آماده کنم.
‫بیا.
‫میشه فردا پسش بدم؟ ‫کلی میخ باید بکوبم.
‫راحت باش.
‫راستی.
‫سرت شلوغه؟
‫جایی کار دارم.
‫می تونی یه دونه میخ رو برام بکوبی؟
‫باید ساعت رو بزنم ‫به دیوار ولی خیلی بلنده.
‫نه؟
‫میشه لطفا برام انجام بدی؟
‫ونگ.
‫ببخشید دیر کردم.
‫گفتی یه ربع دیگه می رسی، ‫ولی نیم ساعت شد که.
‫راستش...
‫ها؟
‫یومی، ‫می دونی...
‫چی شده؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫منظورت چیه هیچی؟
‫چیزی نیست. بریم. ‫دیرمون میشه.
‫چی شده؟
‫حادثه عروسی هونگ ناری...
‫منجر به اتفاقات مهم دیگه ای...
‫بعد از باز شدن چشم سه یی ‫و شروع ماراتن یومی شد.
‫خانوم. ‫تمرین ماراتن یومی چی؟
‫چرا انقدر مهمه؟
‫آها، در مورد اون...
‫«بخش بیست و دوم: ‫گشت زنی یومی»
‫ها؟ ‫به همین زودی هوا سرد شده؟
‫وای خدا. ‫چقدر خسته شدم.
‫«صبح بخیر. بیداری؟»
‫«معلومه. ‫الان توی پارکم.»
‫پارک؟
‫«این وقت روز؟»
‫«گفتم که از امروز تمرین ماراتن می کنم.»
‫«آهان، آره.»
‫«حواست به نامزدت نیست ها.»
‫««منظورت چیه؟ من حتی می دونم ‫سرگرمی مورد علاقه ات چیه.»
‫«چیه؟»
‫«ورزش کردن.»
‫چی؟
‫«منم مال تو رو می دونم.»
‫ها؟
‫«چیه؟»
‫«دیدن من.»
‫«درسته.»
‫عذر می خوام.
‫بله؟
‫خروجی از کدوم طرفه؟
‫اولین خروجی از اون طرفه.
‫ممنونم.
‫«ببخشید، ‫یکی داشت آدرس می پرسید.»
‫«مرد بود؟»
‫«حسودی می کنی؟»
‫«مرد جوون بود؟»
‫«نمی دونم بابا. یادم نیست که.»
‫چه خوشتیپه.
‫- چه خوش قیافه ست. ‫- خیلی جذابه.
‫وای چقدر خوشتیپه.
‫- چه خوشتیپه. ‫- جذابه.
‫«توی یه رستوران جدید ناهار خوردم.»
‫«یه رستوران خوب نزدیک محل کارم. برنج با ‫ادویه کاری رفت توی لیست دوست داشتنی هام.»
‫بچه ها، دیدینش؟
‫- آره. ‫- چی رو؟
‫اون گارسونه رو. ‫وقتی داشتیم خوراک کاری می خوردیم.
‫اون خوشگله که توی رستوران بود. ‫خیلی خوشتیپه.
‫نه؟ ‫انقدر خوبه که فردا دوباره میرم اونجا.
‫آره، خیلی جذاب بود.
‫منظورتون چیه؟ ‫کی؟
‫اون گارسونی که توی ‫رستوران برامون غذا آورد.
‫گارسون توی رستوران؟
‫خوشمزه به نظر می رسه.
‫میگو سوخاری با طعم کاری ‫سفارش کی بود؟
‫مال منه.
‫یه عکس بگیرم.
‫اونم مال منه.
‫چیز دیگه ای لازم ندارین؟
‫- نه ممنون. ‫- نوش جانتون.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- ممنونم. ‫- بخوریم.
‫به نظر که خوبه.
‫آهان. ‫فکر کنم یه پسر جوون بود.
‫چی؟ ندیدیش؟
‫قیافه اش یادم نمیاد.
‫یومی، چطوری قیافه اش یادت نمیاد؟ ‫افسانه ای بود.
‫مشغول عکس گرفتن بودم.
‫اگه اونقدر خوشتیپ بود ‫خب باید بهم می گفتین.
‫هزار بار اومد سر میزمون.
‫برامون آب و مخلفات آورد.
‫واقعا؟ ‫چرا من نفهمیدم؟
‫فکر کنم مشغول خوردن بودم.
‫چون صبح رفته بودم تمرین ‫ماراتن خیلی گشنه بودم.
‫نه.
‫به خاطر این نبود ‫که مشغول خوردن بود.
‫به خاطر این بود که جوخه ‫بازدید مردها تازگی ها کار نمی کردن.
‫اونا همیشه چشمشون دنبال...
‫یه مرد خوب بود.
‫فردی که یومی می پسنده در ‫جهت ساعت 5 شناسایی شد.
‫- کجا؟ ‫- کجا؟
‫یومی، سرت رو در جهت ساعت 5 بچرخون.
‫برید یئوننام-دونگ لطفا.
‫یومی، سمت راستت. ‫آیینه بغل سمت راست.
‫کار اصلی اون ها این بود که ‫مرد مورد پسند یومی رو پیدا کنن.
‫حالا که یومی نامزد داره، ‫میریم یه استراحتی بکنیم.
‫فعلا به ما احتیاج نداره.
‫حتما. ‫کی قصد دارین برگردین؟
‫اگه یومی دوباره تنها شد برمی گردیم.
‫- خوش بگذره. ‫- خوش بگذره.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ونگ.
‫یومی.
‫چه زود رسیدی.
‫یومی!
‫- حالت خوبه؟ ‫- درد می کنه.
‫بذار ببینم.
‫زیاد زمین می خوری.
‫باید بیشتر حواست رو جمع کنی.
‫چی شده؟
‫هنوز درد داره؟
‫ونگ. ‫مرغ سوخاری دوست داری؟
‫نه، پیتزا بهتر نیست؟
‫نه، بیا مرغ سوخاری بگیریم. ‫من این طرفا یه رستوران خوب می شناسم.
‫نه، وایستا ببینم. ‫پیتزا بگیریم؟
‫بیا جفتش رو بگیریم.
‫ونگ.
‫باز چیه؟
‫قلبم به تپش افتاد.
‫پس بیا هم پیتزا بگیریم ‫هم مرغ سوخاری.
‫تو چیزی سفارش دادی؟
‫فکر کنم بسته رو آوردن.
‫بسته؟
‫تی شرت های سته.
‫آره، وقتی دنبال ‫گرمکن می گشتم خریدمشون.
‫با خودم گفتم می تونیم ‫اینا رو بپوشیم و با هم ورزش کنیم.
‫زردش مال منه.
‫آبیش مال توئه.
‫بذار ببینم.
‫- بامزه ست. ‫- آره، مگه نه؟
‫باید امتحانش کنی.
‫- الان؟ ‫- آره.
‫تا ببینیم اندازه ست یا نه.
‫اگه اندازه نبود، باید پسش بدم.
‫باشه.
‫پشتت یه خال داری.
‫پشتم؟ ‫من پشتم خال نداره.
‫چرا داری. اونجاست.
‫بله. ‫کی اونجاست؟
‫کی بود؟
‫ورزش خوش بگذره.
‫بزن بریم.
‫سفر طولانی جوخه بازدید ‫قرار نیست حالا حالاها تموم بشه.
‫- از طرف دیگه، ‫- بزن بریم!
‫محافظین یومی به شهر برگشتن.
‫ببخشید.
‫- چی؟ اون حیف نون کیه؟ ‫- اون کیه؟
‫من؟
‫بله. شما...
‫کیم یومی هستی؟
‫اون کیه؟ ‫شما می دونین اون کیه؟
‫- نه. ‫- تو نمی شناسیش؟
‫اگه یه یارویی که یومی اون رو نمی شناسه ‫صداش بزنه و بگه، «ببخشید،»
‫من باید وارد عمل بشم.
‫این یه دستوره. ‫بلافاصله دروازه های قلب رو ببندین.
‫تموم سلول ها در حالت آماده باش!
‫- حالت آماده باش! ‫- حالت آماده باش!
‫کسی چه می دونه؟ ‫ممکنه بخواد براش مزاحمت ایجاد...
‫- ها؟ چه خبره؟ ‫- محافظ! وایستا!
‫آروم باش.
‫بیا اول ببینیم توی لیست ‫مردایی که می شناسه هست یا نه.
‫اگه کسی که می شناسه رو ‫به جا نیاره زشت میشه.
‫درسته، اونطوری ضایع میشه.
‫وایستا ببینم. ‫یومی این همه مرد رو می شناسه؟
‫نه، این نیست.
‫این لیسته.
‫«اون کیه؟»
‫اینجا نیست. ‫یه غریبه ست.
‫اون توی لیست نیست.
‫شما اسم من رو از کجا می دونی؟
‫شما معاون رئیس ‫کیم یومی هستی، مگه نه؟
‫سلام، من معاون مدیر بازاریابی، ‫یو بابی هستم.
‫که اینطور.
‫سلام.
‫هر بار که می دیدمتون به نظرم ‫آشنا میومدین و درست می گفتم.
‫چند روز پیش ‫ازتون آدرس پرسیدم.
‫آها...
‫جدی؟
‫بله.
‫در هر صورت، خوشحالم که یکی از ‫همکارام توی محله ام زندگی می کنه.
‫بله، درسته.
‫خب پس، بازم می بینمتون.
‫باشه، خداحافظ.
‫صبر کنین، احیانا...
‫بله؟
‫می دونستم! ‫ای حیف نون، پدرت رو درمیارم.
‫احیانا...
‫چیه؟ ‫چی می خوای؟
‫می خوای وارد قلب یومی بشی؟
‫تا وقتی که من زنده ام ‫هیچ شانسی نداری!
‫هی، شرمنده که ناامیدت می کنم. ‫ولی یومی نامزد داره!
‫بله؟
‫چترتون رو گم نکردین؟
‫- چی؟ ‫- شبیه تخم مرغ سرخ شده ست.
‫آره! ‫وای خدا، مال منه.
‫چتر تخم مرغ سرخ شده! ‫آره، مال منه!
‫چتر رو پیدا کردیم.
‫خدا رو شکر که پیداش کردیم. ‫اون چتر خیلی گرون بود.
‫خیلی خوب شد، خسیس.
‫هی، محافظ. ‫تفنگت رو بیار پایین.
‫در هر صورت، ‫ما نباید گاردمون رو بیاریم پایین.
‫«من چترت رو پیدا کردم، ‫پس حالا من رو یه قهوه مهمون کن.»
‫اگه این رو بگه چی؟
‫کارت تمومه.
‫این چی می گه؟
‫فکر کردم گمش کردم ‫و دیگه بیخیالش شده بودم.
‫وای، خدا رو شکر.
‫توی سالن انتظار پیداش کردم، ‫الان هم توی دفتر خودمه.
‫فردا میارمش بخش حسابداری.
‫نه، نمی خواد. ‫من خودم میام بخش بازاریابی.
‫اسمتون روی دسته اش نوشته شده.
‫آره، درسته.
‫خودم نفهمیدم، ‫ولی نامزدم دیدش و بهم گفت.
‫که اینطور.
‫اون نامزد داره.
‫هی، اون نامزد داره. ‫هنوز می خوای ادامه بدی؟
‫پس در اون صورت...
‫حالت آماده باش رو لغو کنین.
‫اون چتر مورد علاقمه.
‫ممنونم.
‫خواهش می کنم.
‫پس من چتر رو فردا تحویل ‫میز اطلاعات سالن انتظار میدم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫فکر کنم معاون مدیر بازاریابی یو بابی...
‫- یه چتر رو اینجا واسه من کنار گذاشته. ‫- بله، درسته.
‫- شما معاون رئیس کیم یومی هستین؟ ‫- بله.
‫ممنونم.
‫خیلی خوشحالم دوباره می بینمت.
‫- هی، یومی. ‫- هی، یی دا.
‫عه، اون چتره.
‫«بخش مالی»
‫فکر کردم گمش کردم، اما پیداش کردم.
‫کجا بود؟
‫گفتی که هیچ جا پیداش نمی کردی.
‫یه نفر از بخش بازاریابی...
‫توی سالن انتظار پیداش کرده.
‫واقعا؟
‫خیلی عالیه.
‫آره، تو معاون رئیس بازاریابی ‫یو بابی رو می شناسی؟
‫- یو بابی؟ ‫- آره.
‫اون چتر رو پیدا کرد.
‫انگار چند دفعه هم باهاش برخورد داشتم، ‫ولی یادم نمیاد جایی دیده باشمش.
‫منظورت همون یو بابیه که هفته پیش ‫از شعبه ججو به اینجا منتقل شده؟
‫که اینطور. ‫از شعبه ججو منتقل شده.
‫تعجبی نداره که نشناختمش.
‫اون یکی از دو تا مرد ‫جذاب شرکت نودل دیهانه.
‫همون یو بابی چترت رو پیدا کرد؟
‫اون جذابه؟ واقعا؟
‫هی، اون خیلی خوش قیافه ست.
‫واقعا؟
‫در هر حال، ‫اون توی محله من زندگی می کنه.
‫چی؟
‫یکی از دو تا مرد جذاب شرکت ‫نودل دیهان چترت رو پیدا می کنه،
‫و از قضا توی محله ات هم زندگی می کنه؟
‫حالا در هر حال، ‫من خیلی خوشحالم که پیداش کردم.
‫خدا رو شکر که ‫اسمم رو روش نوشته بودم.
‫میشه یه لحظه بگیرمش؟ ‫«یومی»
‫صبح بخیر. ‫خانوم کیم، بالاخره چترت رو پیدا کردی.
‫آره، پیداش کرد.
‫قند خونم تموم شد دیگه.
‫«شکلات داغ»
‫سلام.
‫اوه، سلام.
‫- چترتون رو گرفتین؟ ‫- آره.
‫تو چترت مورد علاقه یومی رو پیدا کردی. ‫ما خیلی بهت بدهکاریم!
‫نظرت چیه که براش ‫یه شکلات داغ بخریم؟
‫یومی پول خرد نداره. ‫باید اسکناس هزار وونی رو خرد کنه.
‫- خودت گفتی بهش بدهکاریم! ‫- حالا هر چی.
‫ای خدا.
‫می خواین؟ شکلات داغه.
‫اوه، ممنون.
‫امروز هوا سرد شده.
‫آره، واقعا.
‫چند روزی واسه ورزش سر شب نمیومدین. ‫این اطراف ندیدمتون.
‫درسته.
‫فقط وقتایی که نامزدم ‫سرش شلوغه ورزش می کنم.
‫که اینطور. منم همینطور.
‫وقتایی که نامزدم مشغوله ‫هیچ کاری واسه انجام دادن ندارم.
‫که اینطور.
‫اون خبرنگاره، ‫و این روزا خیلی سرش شلوغه.
‫واسه همین این روزا ‫آخر هفته ها هم میام ورزش.
‫درسته، که اینطور.
‫اینجا آخر هفته ها ‫صبحاش خیلی بهتره.
‫معمولا در طول روز شلوغ تره.
‫آخر هفته ها همیشه صبح ها میام اینجا.
‫که اینطور.
‫تموم کردین؟ ‫بدین من میندازمش سطل آشغال.
‫نه، نمی خواد.
‫ممنونم.
‫می بینمتون. ‫بابت شکلات داغ ممنونم.
‫خواهش می کنم. ‫ورزش خوش بگذره.
‫امروز، دوباره توی پارک ‫گذرش به یو بابی خورد.
‫چیز غیر معمولی ‫توی صحبتاشون وجود نداشت.
‫یه صحبت ساده بود...
‫تا از سکوت معذبانه موقع ‫خوردن شکلات داغ جلوگیری بشه.
‫ولی یه چیزی داره ‫من رو اذیت می کنه.
‫اینجا آخر هفته ها ‫صبحاش خیلی بهتره.
‫معمولا در طول روز شلوغ تره.
‫آخر هفته ها همیشه صبح ها میام اینجا.
‫فقط یه دلیل ساده اش رو گفت؟ ‫یا می خواست بگه بعدا قراره کجا باشه؟
‫صرفا می خواست به عنوان ‫یه همسایه بهش یه توصیه مفید بکنه؟
‫یا می خواست بهش برسونه ‫که آخر هفته ها معمولا کجاست؟
‫اون از یومی خوشش میاد؟
‫نمی تونم فقط از ‫روی حساب کاراش بگم که...
‫یومی می تونه گاردش رو بیاره پایین یا نه.
‫سلام.
‫اوه، سلام.
‫این بار هم باز ‫باید آخر هفته کار کنین؟
‫دارین چیکار می کنین؟
‫امروز آسمون خیلی قشنگه.
‫آره، واقعا هست.
‫امروز آسمون صافه.
‫آره، یه آسمون پاییزی عالی.
‫امروز مدل موهاتون عوض شده.
‫قشنگ شده.
‫«بخش بیست و سوم: ‫دوستی یک زن و مرد؟»
‫این پسره، یو بابی. ‫به نظرم...
‫نه. ‫باید محافظ یومی رو بیدار کنم.
‫احساس بدی نسبت به این موضوع دارم.
‫محافظ، بیدار شو!
‫یومی دوباره موقع رفتن سر کار ‫گذرش به یو بابی خورده.
‫چی؟ بازم اون عوضی؟
‫امروز مدل موهاتون عوض شده.
‫قشنگ شده.
‫می دونستم.
‫حیف نون! می خواستی وقتی من خوابم ‫براش مزاحمت ایجاد کنی؟
‫عمرا اگه بذارم!
‫محافظ یومی هستم، ‫این یه دستوره.
‫بلافاصله دروازه های قلب رو ببندین ‫و در حالت آماده باش قرار بگیرین.
‫ای خدا، بازم؟
‫چی؟
‫- چی؟ ‫- چی گفتین؟
‫نظرت شما در مورد ‫لباسی که امروز پوشیدم چیه؟
‫لباستون؟
‫آره، جدیده.
‫به نظرم بهتون میاد.
‫ممنونم.
‫موهای شما هم امروز قشنگ شده.
‫من دیگه باید برم.
‫چی؟ وایستا ببینم.
‫چی شد؟ ‫گذاشت رفت.
‫فکر کنم فقط یه تعریف بود، ‫همین.
‫یو بابی حیف نون. ‫اون واقعا روی اعصابم راه میره.
‫وای خدا، من حسابی گیج شدم.
‫چطور میشه فهمید کسی ‫ازت خوشش اومده یا نه؟
‫ای نادون، ‫می خوای بهت بگم چطوری؟
‫کاراگاه، می تونی بگی؟
‫معلومه که آره! خیلی آسونه.
‫تصور کن یو بابی یه زنه.
‫چی؟ یه زن؟
‫این کمکت می کنه تا حرکتاش رو...
‫بی غرض تجزیه و تحلیل کنی.
‫صبر کنین، احیانا...
‫بله؟
‫چترتون رو گم نکردین؟
‫- چی؟ ‫- شبیه تخم مرغ سرخ شده ست.
‫آره! وای خدا، مال منه. ‫چتر تخم مرغ سرخ شده!
‫آره، مال منه!
‫واقعا؟
‫اینجا آخر هفته ها ‫صبحاش خیلی بهتره.
‫معمولا در طول روز شلوغ تره.
‫آخر هفته ها همیشه صبح ها میام اینجا.
‫که اینطور.
‫آره، یه آسمون پاییزی عالی.
‫امروز مدل موهاتون عوض شده.
‫قشنگ شده.
‫- ممنون. ‫- به نظرم فقط می خواد دوستش باشه.
‫موافقم. ‫الان اصلا عجیب غریب به نظر نمیاد.
‫- وایستین! ‫- چیه؟
‫پس با این حساب ‫سه یی هم هیچ اشتباهی نکرده.
‫وقتی اون اشکال داره، ‫کار این پسره اشکالی نداره؟
‫ونگ، این واسه توئه.
‫چای یوزوئه.
‫اوه، ممنون.
‫خودم درستش کردم.
‫سرما خورده بودی دیگه، مگه نه؟
‫ببرش خونه، ‫صبح و شب یه کم ازش بخور.
‫بخوری ها، باشه؟
‫ونگ، بیا این رو واسه یومی بخریم.
‫این رو بندازه ناز میشه.
‫مطمئنی؟
‫وای، نه.
‫یه چیزی روی لباست بود.
‫- بیخیال. ‫- اشتباه می کنی.
‫- این درست نیست! ‫- این درست نیست!
‫ونگ.
‫من آدم متحجریم؟
‫آره.
‫هی، یه جواب جدی می خوام.
‫می خوای جدی باشم؟
‫آره.
‫امان از دست تو.
‫حالا چی شده این رو می پرسی؟
‫می خواستم بدونم در مورد ‫دوستی بین یه زن و مرد...
‫خیلی متحجرم یا نه.
‫می دونی، این که دخترا ‫دوست مذکر داشته باشن و اینطور چیزا.
‫خب، نمی دونم چی بگم.
‫ولی می تونم بگم ‫که آدم محتاطی هستی.
‫واقعا؟
‫من عجیب و غریبم؟
‫امروز هم باید تا دیر وقت کار کنی؟
‫آره. انگار تا آخر این ماه ‫هر روز باید تا دیر وقت کار کنم.
‫پس بازم آخر هفته تنهام.
‫مثل هفته پیش.
‫معذرت می خوام. ‫هر جور شده همین ماه تمومش می کنم.
‫باشه. ‫خیلی خودت رو خسته نکن.
‫تو می تونی.
‫من می تونم!
‫امروز چیکار کنم؟
‫اینم از کلم.
‫ها راستی، شکر هم تموم کردم.
‫امروز ورزش نمی کنین؟
‫شما اینجا چیکار می کنین؟
‫شما چی فکر می کنین؟ ‫مشخصا، اومدم خرید دیگه.
‫انگار جفتمون یه جا میریم، مگه نه؟
‫واقعا؟
‫فکر کنم می خواین ‫کتلت ماهی درست کنی.
‫آره. نامزدم قراره بهم سر بزنه.
‫اون عاشق کتلت ماهیه.
‫که اینطور.
‫شما می دونین که از کجا ‫می تونم سس تارتار بردارم؟
‫سس تارتار؟
‫می خواین بخرینش؟
‫اگه خودتون درست کنین ‫خیلی خوشمزه تر میشه.
‫درست کردنش سخت نیست؟
‫نه اصلا. ‫توی خونه سس مایونز دارین؟
‫آره.
‫با پیاز و خیارشور خرد شده قاتیش کنین.
‫باید کامل خردشون کنین.
‫پیاز و خیارشور ‫خیلی خوب خرد بشن.
‫بله. بعدش، ‫یه تخم مرغ آب پز رو بهش اضافه کنین.
‫زرده تخم مرغ رو رنده کنین.
‫یه لحظه صبر کنین. ‫خیلی سریع می گین.
‫درسته؟
‫آره، بعدش،
‫بعدش، ‫یه تخم مرغ آب پز رو بهش اضافه کنین.
‫با هم مخلوطشون کنم.
‫آره. ‫زرده تخم مرغ رو رنده کنین.
‫زرده تخم مرغ رنده بشه.
‫احساس. ‫الان فکر می کنم که...
‫شاید بشه که ‫یه زن و مرد با هم دوست باشن.
‫یعنی می خوای بگی که ‫باید سه یی رو قبول داشته باشیم؟
‫اگه قراره دوست ‫مذکر یومی رو قبول کنیم،
‫باید اونم قبول داشته باشیم.
‫من نمی تونم.
‫من طرفدار ایده دوست بودن ‫یه زن و مرد نیستم.
‫اون یکی که گفتین چی بود؟ ‫آب لیمو؟
‫آره، یه قاشق ‫غذا خوری هم آب لیمو بریزین.
‫دوباره... ‫معذرت می خوام.
‫- باید سریع یه زنگ بزنم. ‫- باشه.
‫سلام، منم.
‫پس امروز نمی تونی بیای؟
‫خودت چی فکر می کنی؟ ‫اومدم بیرون خرید.
‫پس تو چرا...
‫بیخیال. ‫یه سری دیگه برات غذا درست می کنم.
‫اشکال نداره. حتما سرت شلوغه، ‫پس به کارت برس.
‫باشه.
‫اون نمی تونه بیاد.
‫که اینطور. ‫احتمالا خیلی سر نامزدت شلوغه.
‫الان توی زندگیم یه نفر هست،
‫ولی حتی از وقتی که ‫مجرد بودم هم بیشتر حوصله ام سر میره.
‫خب پس، سر کار می بینمتون.
‫از شامتون لذت ببرین.
‫شما هم همینطور. خداحافظ.
‫می فهمم که چه حسی داره.
‫اینکه هر از گاهی احساس تنهایی کنی...
‫حتی با وجود اینکه ‫یه نفر رو توی زندگیت داری.
‫فکر کنم خیلی سرش شلوغه.
‫خیلی عالی به نظر میاد.
‫خیلی خوش مزه ست.
‫خیلی خوبه.
‫دلم واسه ونگ تنگ شده.
‫«یومی، خوابیدی؟»
‫«نه، هنوز نه.»
‫«من دارم میرم خونه.»
‫«کارت زودتر از چیزی ‫که فکر می کردم تموم شد.»
‫«آره. ‫امروز چیکار کردی؟»
‫«یه کم واسه خودم توی خونه ‫دوکبوکی درست کردم...
‫و خونه رو تمیز کردم.»
‫بچه ها.
‫نظرتون چیه ونگ رو غافلگیر کنیم؟
‫- چی؟ ‫- چطوری؟
‫اون اصلا به فکرش هم نمی رسه ‫که یومی الان بره پیشش.
‫پیشنهاد خوبیه. ‫من از همچین غافلگیری هایی خوشم میاد.
‫بیاین بریم خونه اش ‫و یه کم اسنک بخوریم.
‫بیاین بهش بگیم ‫که یومی داره می خوابه...
‫تا بتونیم غافلگیرش کنیم.
‫«حتما خیلی خسته ای. ‫زود بخواب.»
‫«منم دیگه می خوابم.»
‫«باشه، خواب های خوب ببینی.»
‫«خواب من رو ببینی.»
‫«باشه، سعی خودم رو می کنم.»
‫اگه یهو پیداش بشه، ‫ونگ حسابی غافلگیر میشه.
‫بچه ها، بیاین بریم پیش ونگ!
‫- بریم! ‫- بریم ونگ رو ببینیم!
‫- بریم! ‫- نه!
‫الان که صورتش رو ‫شسته قراره بره بیرون؟
‫تازه الان می خواستم ‫ماسک صورت بذاره.
‫نگران نباش. ‫با خودمون دو تا می بریم...
‫تا با همدیگه ماسک صورت بذارن.
‫- تو یه نابغه ای. ‫- خیلی خفنی!
‫باید با هم ماسک بذاریم.
‫پوست ونگ خشک و مات شده.
‫- عالیه! با ماسکای صورت بریم پیش ونگ! ‫- عالیه! با ماسکای صورت بریم پیش ونگ!
‫- وایستین! ‫- چیه؟
‫فردا دو شنبه ست. ‫واسه کار چی بپوشه؟
‫نگید که قراره لباسی ‫که الان تنش می کنه رو بپوشه.
‫نگران نباش.
‫می تونه با خودش یه دست لباس ببره.
‫- درسته. ‫- که اینطور!
‫بهتره یه دست لباس هم ‫واسه فردا با خودم ببرم.
‫- بریم! ‫- بریم!
‫ممنون.
‫ونگ حسابی غافلگیر میشه.
‫واسه اذیت کردنش چیکار کنیم؟
‫زنگش رو بزنیم و فرار کنیم؟
‫چطوره که جلوی ‫در خونه اش بهش پیام بدیم؟
‫حسابی مشتاقم که ‫زودتر قیافه ونگ رو ببینم!
‫من می خوام همین حالا ونگ رو ببینم!
‫طبقه پنجم.
‫اوا.
‫ها؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫اون سه ییه!
‫یومی.
‫سلام.
‫سه یی.
‫وایسا ببینم، اینجا چه خبره؟ ‫سه یی اینجا چیکار می کنه؟
‫چرا توی طبقه پنجم سوار آسانسور شد؟
‫درسته، ‫حتما داری میری واحد ونگ.
‫راستی، تو اینجا چیکار می کنی؟
‫منم توی این ساختمون زندگی می کنم.
‫نمی دونستی؟
‫ماه پیش به یکی از ‫واحدای اینجا اسباب کشی کردم.
‫چی؟
‫وای خدا، ‫فکر کنم ونگ هنوز بهت نگفته.
‫ولی خب اصلا واسه چی بگه؟ ‫اونقدرا هم موضوع مهمی نیست.
‫منم می خوام برم پیش اون. ‫می خوام یه چیزی ازش قرض بگیرم.
‫این دیگه چیه؟ ‫اینجا چه خبره؟
‫سه یی باهاش توی ‫یه ساختمون زندگی می کنه؟
‫ونگ هیچوقت این رو بهمون نگفت.
‫الان ته و توش رو در میارم.
‫چی گفتی؟
‫احساس، از زندون فرار کردی؟
‫سه یی باهاش توی یه ساختمون زندگی می کنه؟ ‫از کی تا حالا؟
‫این دیگه چیه؟ شماها وقتی من ‫پشت میله های زندون بودم چیکار می کردین؟
‫طبقه دهم.
‫تو نمیای؟
‫یومی، چرا خشکت زده؟ ‫یه چیزی بگو!
‫چرا همتون ساکت شدین؟
‫واکنش شماره یک کجاست؟
‫به خاطر تو نمی تونیم ازش استفاده کنیم.
‫گندش بزنن!
‫این اولین باریه که دارم مستقل زندگی می کنم، ‫واسه همین کلی وسیله هست که ندارمشون.
‫واسه همین از ونگ ‫وسیله قرض می گرفتم.
‫خدا رو شکر که ‫همسایه ام دوستمه.
‫من زنگ بزنم؟
‫بله.
‫بهت که گفتم ‫خودت برو بخر...
‫یومی.
‫توی آسانسور دیدمش.
‫نمی دونست من به این ‫ساختمون اسباب کشی کردم.
‫بابت این ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫ممنون.
‫دوستم قراره بیاد بهم سر بزنه.
‫خودم لیوان خوب نداشتم، ‫واسه همین از ونگ خواستم بهم قرض بده.
‫بابت اینا ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫- می بینمت، یومی. ‫- خداحافظ.
‫راستی، یومی.
‫می خوام به مناسبت خونه جدید مهمونی بگیرم. ‫تو هم باید بیای.
‫حتما، لطفا دعوتم کن.
‫منم میام.
‫باشه، پس شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫یومی.
‫تو اینجا چیکار می کنی؟ ‫گفتی می خوای بخوابی که.
‫بیا تو.
‫بیا تو، یومی.
‫بیا تو.
‫یادتونه چی گفتم؟
‫زن ها و مردها می تونن دوست باشن؟ ‫به همین خیال باشین.
‫اصلا امکان نداره. ‫دیدین؟ راست می گفتم!
‫احساس، لطفا ساکت باش.
‫صدات رو بلند نکن. ‫تازه از زندان فرار کردی.
‫آخه خیلی عصبانیم. ‫من به ونگ اعتماد کرده بودم.
‫مطمئن بودم که میتونم ‫بهش اعتماد داشته باشم.
‫یومی.
‫اون بهت علاقه داره ‫ولی وانمود می کنه یه دوست عادیه.
‫نه!
‫تو یومی رو توی زندگیت داری ‫ولی خوشحال به نظر نمیای.
‫انگار خیلی فشار روته، نگرانتم.
‫نه! ‫ونگ، به خودت بیا.
‫چیزی که بین ما بود خیلی خاص بود.
‫هیچ کاری از دست من برای ‫بیرون انداختن سه یی از زندگیش بر نمیاد.
‫ولی در هر صورت...
‫اختیار اینکه بخوام اون رو ‫ببینم یا نه کاملا دست خودمه.
‫یومی کارت جدا شدن رو می گیره.
‫راستی، ‫می خواستم ازت یه سوال بپرسم.
‫برنامه ات واسه روز کریسمس چیه؟