‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫«مترجم: ‫نازنین صراف زاده»
‫«بخش سی و سوم: ‫بهونه ها»
‫عالی شده. ‫سوپت خیلی خوشمزه شده.
‫- ونگ. ‫- ها؟
‫می خوای ازدواج کنیم؟
‫می خوای با من ازدواج کنی؟
‫داری چیکار می کنی؟
‫داره ازت می پرسه می خوای ‫باهاش ازدواج کنی یا نه.
‫گوش میدی اصلا؟
‫سلول عشق. ‫بیدار شو.
‫چی بود؟
‫یومی داره می پرسه ونگ ‫می خواد باهاش ادواج کنه یا نه.
‫ازدواج؟
‫آره، ازدواج.
‫داشتن غذا می خوردن که.
‫موقع خوردن؟
‫حالا مهم نیست. ‫همین الان ازش پرسید.
‫می خوای باهاش ازدواج کنی؟
‫اون توی اقیانوسه.
‫خب پس، فعلا نه؟
‫خب... چی؟
‫پس من می گم نه.
‫وایستا. ‫صبر کن منطق.
‫یه لحظه وایستا.
‫چرا یه جوری حرف می زنی ‫انگار که به تو هیچ ربطی نداره؟
‫چی؟ تو گفتی هیچ ‫برنامه ای برای ازدواج باهاش نداره.
‫نداره،
‫اما...
‫یوهو.
‫ونگ، بیا.
‫داغه. ‫مواظب باش.
‫خیلی خوشمزه ست.
‫- چی؟ ‫- خیلی خوشمزه ست.
‫عالیه. ‫بهترین انتخابه.
‫- بازم می خوای؟ ‫- نه ممنون. خودت بخور.
‫نه، این رو لازم ندارم.
‫چرا؟ ‫ریش تراشت خراب شده.
‫ریشم رو نمی زنم.
‫بازم می خوای ریش بذاری؟
‫اگه بخوای من می زنمشون.
‫با خمیر اصلاح.
‫اینطوری. ‫برات می زنمشون.
‫یه مرد تمیز و مرتب.
‫بریم خونه.
‫از وقتی شروع به زندگی با یومی کرده،
‫- یه کم بیشتر. ‫- اتفاق خاصی نیفتاده،
‫برای همین، آخرین باری که دیدمش،
‫توی اعماق اقیانوس بود.
‫اما شاید الان...
‫منطق. ‫می شنوی چی می گم؟
‫آره، می شنوم.
‫میل به ازدواج رو پیدا کردی؟
‫آره، جعبه اومده بالا.
‫- خدا رو شکر. ‫- خیلی عالیه.
‫واقعا؟ ‫پس میشه الان جوابش رو بدم؟
‫آره، ‫«میل به ازدواج»
‫جواب سوال یومی رو بگو: حتما.
‫باشه. ‫پس بریم که جوابش رو بدیم.
‫نظرت چیه؟
‫- حتــــ ‫- وایستا.
‫هی.
‫با اون کجا تشریف می بری؟
‫اون می خواد با یومی ازدواج کنه.
‫آها.
‫کی گفته اونوقت؟
‫چی؟ نمی تونه با یومی ازدواج کنه؟
‫تا حالا به بدترین لحظاتش فکر کردی؟
‫بدترین لحظات بعد ازدواج کردن؟
‫مثل دعوا و طلاق گرفتن؟
‫اون نه، خنگ خدا.
‫ونگ. من خیلی سردمه.
‫سردته؟
‫شوفاژ رو زیادترش کن.
‫شوفاژ؟
‫یومی.
‫خوبی؟
‫ونگ.
‫خیلی سردمه.
‫می خوام روی تخت بخوابم.
‫می دونی در بدترین حالت ‫ممکنه استودیو رو از دست بده؟
‫چی؟ ‫این که...
‫- حالا بازم می خوای باهاش ازدواج کنی؟ ‫- حالا بازم می خوای باهاش ازدواج کنی؟
‫عشق، چی باید بگیم؟
‫عشق؟
‫ها؟ عشق؟
‫فکر کنم چاره ای ندارم.
‫ونگ دوست داره پیش یومی بمونه.
‫اما از اونجایی که فعلا ‫از نظر اقتصادی پایدار نیست،
‫باید وقتی اوضاع بهتر شد ‫در موردش فکر کنن.
‫باید این رو بگه.
‫باید توی پنج ثانیه جواب بده.
‫حالت صورت یومی داره عوض میشه.
‫چی؟
‫داره عصبانی میشه.
‫نه، همینجوریشم خیلی ‫طول داد که جوابش رو بده.
‫اگه جوابش خیلی طولانی باشه ‫خیلی اوضاع ناجور میشه.
‫حرفای غیرضروری رو فاکتور بگیر.
‫فهمیدم.
‫ونگ، بگو «وقتی اوضاع بهتر شد.»
‫فهمیدم.
‫چی؟
‫من که هنوز جواب ندادم.
‫فقط...
‫می خواستم ببینم نظرت چیه.
‫نمی خواد خیلی در موردش فکر کنی.
‫- نه خب... ‫- یه لحظه.
‫سلام مامان.
‫آره، خونه ام.
‫هنوز به دستت نرسیده؟
‫برای من پیام اومده که رسیده.
‫وضعیت تمام شد.
‫ونگ به درخواست یومی جواب رد داد.
‫چی؟ ‫می خواست جوابش رو بده که.
‫- دیگه دیر شد. ‫- چی؟ نمیشه الان جوابش رو بده؟
‫دیگه دیره.
‫هر چی بگه بهونه به حساب میاد.
‫مامانم بود.
‫گفت بسته اش هنوز به دستش نرسیده.
‫آها.
‫غذا نخوردی؟ ‫باید غذا بخوری.
‫راستی یومی.
‫بیا در موردش حرف نزنیم. ‫بهش فکر نکن.
‫- ولی... ‫- دارم جدی می گم.
‫لازم نیست جوابم رو بدی.
‫نمی خوام حس کنی تحت فشاری. ‫جدی می گم.
‫آخ راستی. ‫بیا شمع ها رو روشن کنیم.
‫«تولدت مبارک ونگ»
‫حالا می خوای کل شب رو بری ‫کار کنی و صبح بیای خونه؟
‫آره، صبح زود یه آزمون دارم.
‫نمی تونم بیام خونه.
‫فردا شب میام خونه.
‫که اینطور.
‫اتوبوس اومد.
‫سوپت رو خیلی دوست داشتم. ‫کیک رو هم همینطور.
‫این پلیور بهت میاد.
‫اینم دوستش دارم.
‫سوار شو.
‫امیدوارم اولین روز کاریت خوب پیش بره.
‫یومی خوشحال به نظر نمی رسه.
‫یعنی باید از اتوبوس پیاده ‫بشه و جوابش رو بده؟
‫- دیگه خیلی دیر شده. ‫- اگه توی پیام جوابش رو بده چی؟
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫این چه وضعیه آخه؟
‫خب پس کی جوابش رو بده ‫که بهونه به نظر نرسه؟
‫اتوبوس رفت.
‫فرصت بعدی وقتیه که ‫وضعیت ونگ ثابت و پایدار شده.
‫خداحافظ.
‫داشتیم کِیف می کردیما.
‫خداحافظ.
‫احساس. ‫داری چیکار می کنی؟
‫حس عجیبی دارم منطق.
‫چه حسی داری؟
‫من...
‫از ونگ متشکرم و همزمان ‫ناامید و ناراحتم هستم.
‫دوسش دارم اما همزمان ‫ازش متنفرم هستم.
‫برای همین بهت گفتم ‫ازش در مورد ازدواج نپرس.
‫خب پس باید همینجور صبر می کرد؟ ‫تا ابد؟
‫تا وقتی میشد 35 سالش؟ 40 سالش؟
‫انقدر گنده اش نکن. ‫اونقدرم طول نمی کشه.
‫من می خوام بهار ازدواج کنم.
‫بهار 33 سالگیم.
‫من که چیز زیادی نخواستم.
‫بهش که نمی گم خونه بگیره.
‫حتی اگه پولم نداشته باشه ‫برام مهم نیست.
‫من فقط می خوام باهاش زندگی کنم. ‫کل چیزی که می خوام همینه.
‫اما اون من رو رد کرد!
‫تو رو رد نکرد. ‫فقط بهت جواب نداد.
‫خب این یعنی نه دیگه خنگ خدا.
‫می خواست جواب بده ‫که خودت نذاشتی.
‫اگه پنج دقیقه طول کشیده تا جواب ‫بده یعنی جوابش نه هست دیگه.
‫اینجوری جواب رد میدن.
‫سلام.
‫یه کاپوچینو لطفا.
‫امشب تنهایین.
‫نامزدم شیفت شبه.
‫که اینطور.
‫بابی. من همین الان رسیدم اینجا.
‫باشه.
‫صبر می کنم. ‫راحت باش.
‫اون الان گفت بابی؟
‫یعنی می تونه منظورش یو بابی باشه؟
‫حتما تشابه اسمیه.
‫بابی اسم خیلی رایجی نیست.
‫اونم توی همین محله زندگی می کنه.
‫ممکنه نامزدش باشه.
‫شاید باشه.
‫- بفرمایید. ‫- ممنونم.
‫الو، سوجین.
‫نه، من ایلسانم. ‫نزدیک خونه بابی.
‫نه هنوزم نامزدیم.
‫وقت نداشتم.
‫انقدر سرمون شلوغه که ‫حتی جدا شدنم سخت شده.
‫نه امروز بهش می گم.
‫آره.
‫داره در مورد چی حرف می زنه؟
‫جدا شدن؟ الان؟ اینجا؟
‫احساس، انگار نامزد بابی الان ‫می خواد ازش جدا بشه.
‫کی می دونه اون یو بابیه ‫یا کیم بابی یا پارک بابی؟
‫یو بابیه.
‫وای خدا. ‫اون واقعا نامزد یو بابیه.
‫داره میاد که دختره بهش ‫بگه می خواد ازش جدا بشه؟
‫نمی دونه تا که 5 دقیقه ‫دیگه همچین بلایی سرش میاد.
‫ببین چه نیشش تا بناگوش بازه.
‫وضعیتش شبیه یک ساعت پیش یومیه.
‫جا یونگ.
‫زود اومدی.
‫آره، ترافیک نبود.
‫سفارش دادی؟
‫نه هنوز.
‫چی می خوری؟
‫بابی.
‫جان؟
‫بشین.
‫می خوام یه چیزی بگم.
‫چی شده؟
‫ای احمق. ‫نشین. نپرس چی شده.
‫از حالت صورتش نمی فهمی آخه؟
‫می خوای عاقبتت مثل یومی بشه؟
‫چرا انقدر کند ذهنی؟
‫احساس، آروم باش. ‫به تو ربطی نداره.
‫یو بابی. ‫اگه نمی خوای ولت کنه سریع پاشو.
‫اگه از این بحث طفره بری ‫شاید نظرش عوض بشه.
‫می خواستم یه کم بیشتر صبر کنم ‫اما به نظرم کار درستی نیست.
‫در مورد چیز بدیه؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫فکر کنم...
‫دیگه باید همینجا تمومش کنیم.
‫بیا از هم جدا بشیم.
‫می دونی خیلی وقته که ‫همه چی بین ما تمومه.
‫انقدر صریح؟ ‫چقدر سرد و خشکه.
‫دیدی؟ چی داشتم می گفتم بابی؟
‫خدایا. ‫اون الان یومی شده.
‫یومی کند ذهن، فصل دوم.
‫چه روزی بود.
‫بابی جدا شده. ‫من جواب رد گرفتم.
‫آره!
‫دیوونه شدی؟ ‫داری من رو می ترسونی.
‫متأسفم. ‫من دیگه میرم.
‫بفرمایید.
‫خب دیگه.
‫من دیگه میرم.
‫یومی. ‫من خیلی ناراحتم.
‫هر روز بهت سر می زنم.
‫بیا با هم ناهار بخوریم.
‫باشه. ‫می بینمتون.
‫کیم یو می، تو می تونی. ‫ناامید نشو.
‫یومی. ‫موفق باشی.
‫- موفق باشی. ‫- موفق باشی.
‫موفق باشی.
‫- خداحافظ یومی. ‫- خداحافظ.
‫«بخش بازاریابی»
‫«بخش بازاریابی، کیم یومی»
‫«نودل دیهان، کیم یومی»
‫صفحه کلیدتون چه باحاله.
‫خیلی صفحه کلید خفنیه.
‫نامزدم برام گرفته.
‫که اولین روز کاریم توی بخش ‫بازاریابی رو بهم تبریک بگه.
‫واقعا؟ ‫که اینطور.
‫ممکنه مدیر کل مجبورتون کنه ‫با همه تیم سلام علیک کنین.
‫باشه.
‫و اینکه...
‫حلقه دستتونه، درسته؟
‫بله؟
‫اون شب برگشتم به اون کافی شاپه،
‫چون حلقه رو جا گذاشته بودم.
‫گفتن یه مشتری ثابت ‫از شرکتمون برداشتش...
‫و گفته سرکار حلقه رو بهم میده.
‫آها.
‫تنها مشتری ثابت اونجا ‫که توی شرکتمون هم هست...
‫شمایین.
‫بله.
‫من اتفاقی رفته بودم اونجا،
‫و دیدمش.
‫واقعا اتفاقی بود.
‫اما این...
‫خیلی گرون به نظر می رسید،
‫برای همین نمی دونستم ‫چطوری بهتون بدمش.
‫داشتم فکر می کردم ‫چطوری بهتون بدمش و...
‫بفرمایید.
‫ممنونم.
‫اون گفت سرش خیلی شلوغه،
‫و اینکه این جدایی به نفع منه.
‫می خواست ازم جدا بشه.
‫چه بهونه عجیبی.
‫با این باید چی کار کنم؟
‫چی؟
‫شما بودین با این چی کار می کردین؟
‫نمی دونم.
‫صبح بخیر.
‫«بخش سی و چهارم: ‫دورهمی ناجور»
‫امروز اولین روزیه که با هم هستیم.
‫درسته؟
‫- چی؟ ‫- اولین روزتون...
‫توی تیم بازاریابیه.
‫بله درسته.
‫من روزشماری می کردم ‫تا شما بیاین اینجا.
‫واقعا؟
‫بابی خیلی ازتون تعریف می کرد،
‫برای همین کنجکاو شده بودم.
‫از آشناییتون خوشبختم. ‫من دستیار مدیر کانگ هان بیول هستم.
‫امیدوارم همکارهای خوبی برای هم باشیم.
‫بله حتما.
‫لطفا هوای من رو داشته باشین.
‫میز من همونه که اونطرفه.
‫هر موقعی سوالی داشتین ‫حتما بیاین ازم بپرسین.
‫حتما، ممنونم.
‫اما...
‫هنوز سوالی ندارم.
‫می گم...
‫شما با بابی صمیمی هستین؟
‫نه ما با هم صمیمی نیستیم.
‫فقط توی یه محله زندگی می کنیم.
‫عه شما هم توی ایلسان زندگی می کنین؟
‫اما حتی اگه توی یه محله هم باشین،
‫بازم کم پیش میاد با همدیگه ‫برخورد داشته باشین.
‫فکر کنم مدتی هست ‫همدیگه رو می شناسین.
‫چرا این انقدر سوال می پرسه؟
‫همین اول کاری ازش بدم اومد.
‫ردش کنم بره؟
‫آروم باش. ‫امروز روز اولته.
‫بیا همین روز اولی ذهنیتش رو منفی نکنیم.
‫ما فقط یه چند باری ‫اتفاقی با هم برخورد داشتیم.
‫توی محله ما یه پارک بزرگ هست.
‫آها، اونجا رو می شناسم. ‫معروفه.
‫کلی آدم موقع ورزش ‫اونجا عاشق هم میشن.
‫شنیدم این اتفاق زیاد میفته.
‫- چی؟ ‫- بونی.
‫بیا اینجا به خانوم کیم سلام کن.
‫ایشون لی بونی هستن.
‫ایشون کیم یومی هستن،
‫همون شخصی که آقای یو ‫خیلی سرسختانه پیشنهادشون کرده بودن.
‫آها، سلام.
‫هم محله ای بابی هستن.
‫واقعا؟
‫توی پارک هم با هم ورزش می کنن.
‫آقای کانگ.
‫خب، همگی. ‫بیاین اینجا.
‫و به خانوم کیم سلام کنین ‫عضو جدید تیممون.
‫بله. ‫بیاین اینجا.
‫آقای بابی خیلی سفارششون رو
‫کرده...
‫آقای کانگ.
‫بله؟
‫خودم، خودم رو معرفی می کنم.
‫سلام. ‫من دستیار مدیر کیم یومی هستم.
‫و از حسابداری بخش مالی ‫به اینجا منتقل شدم.
‫- از آشناییتون خوشبختم. ‫- از آشناییتون خوشبختم.
‫لطفا هوای من رو داشته باشین.
‫البته اضافه کنم که...
‫آقای یو بابی ایشون رو پیشنهاد کردن.
‫لطفا هوای ما رو داشته باشین.
‫اون یارو چشه؟
‫از قصد داره توی شرکت شایعه راه میندازه؟
‫داره یه جوری نشون میده که...
‫بقیه فکر کنن بین بابی و یومی...
‫خبریه.
‫یومی باید توضیح بده.
‫چرا الکی به خودش زحمت بده؟
‫طلسم خودش همه ‫چیز رو حل می کنه.
‫طلسم؟
‫خانوم کیم، بفرمایید قهوه.
‫ممنونم.
‫ایشون نامزدتونه؟
‫بله.
‫حتما بدون اینکه بهتون بگه ‫این عکس رو گرفته.
‫بله. ‫این عکس رو برای مسخره کردن من گرفت.
‫خیلی با هم خوشحال به نظر می رسین.
‫بله همینطوره.
‫راحت باشین به کارتون برسین.
‫بله.
‫نگران هیچ چیز دیگه ای نباش.
‫فقط روی کارت تمرکز کن ‫که خوب انجامش بدی.
‫تو موفق میشی.
‫یومی.
‫اوگی.
‫داری میری؟
‫آره.
‫بخش بازاریابی چطوره؟
‫هنوز نمی دونم.
‫یه کمی جنجالیه.
‫هم کارش هم افرادش.
‫این اولین روزت بود. ‫مطمئنم زود عادت می کنی.
‫امیدوارم.
‫راستی، من میرم دیدن ونگ.
‫واقعا؟
‫ونگ که گفت برنامه داره.
‫خب با من قرار داره.
‫می خوایم بریم یه چیزی با هم بخوریم.
‫می خوای تو هم بیای؟
‫میشه؟
‫مطمئنم خوشحالم میشه.
‫فکر نکنم از تنها بودن با ‫من خیلی خوشحال بشه.
‫پس باید بدون اینکه چیزی ‫بهش بگم بیام و غافلگیرش کنم.
‫- میرم ماشین رو بیارم. ‫- باشه.
‫جلوی در منتظر می مونم.
‫باشه.
‫خانوم کیم.
‫آقای یو.
‫حتما امروز خیلی خسته شدین.
‫هنوز به کار عادت نکردین، ‫اما کلی کار ریخت سرتون.
‫نه، مشکلی نیست.
‫راستش، مطمئن نیستم.
‫کار آسونی نیست.
‫کم کم خودتون رو باهاش وفق بدین.
‫به خودتون فشار نیارین.
‫بله.
‫راستی نگران کانگ هان بیول هم نباشین.
‫از فضولی کردن خوشش میاد.
‫هیچکی جلودارش نیست.
‫آها، که اینطور.
‫شام خوردین؟
‫می خواین برای اینکه فکرتون ‫آزاد بشه شام دعوتتون کنم؟
‫نه، ممنون. ‫من...
‫من برنامه دارم.
‫اون نامزدتونه؟
‫نه اون دستیار مدیر بخش مالی چا اوگیه.
‫نامزدم و آقای چا با هم دوستای صمیمی هستن.
‫آها، پس اینطوریه؟
‫یومی!
‫یومی! روبی هم میاد!
‫چرا؟
‫می خواستم یه جشن خداحافظی ‫باهات داشته باشم ولی نتونستیم.
‫ولی توی آسانسور اوگی رو دیدم.
‫بهم گفتش که میرین بیرون چیزی بخورین.
‫برای همین منم خواستم بهتون ملحق بشم.
‫تا پیش تو باشم و ببینمت.
‫می خوای پیش من باشی؟
‫عمرا.
‫زود باش سوار شو.
‫فردا می بینمتون.
‫شما هم خونه تون توی ‫ایلسان نیست آقای یو؟
‫آره. ‫هم محله ای من هستن.
‫شما هم بیاین. ‫ما داریم میریم ایلسان.
‫منم بیام؟
‫می خواین بیاین؟ ‫می تونم برسونمتون.
‫چرا انقدر طولش میده؟
‫چرا انقدر طولش...
‫سلام ونگ!
‫ونگ!
‫سلام.
‫گروهی اومدین؟
‫ونگ، سوار شو.
‫جا هست؟
‫- فکر کنم مشکلی نباشه. ‫- ببخشید.
‫آخ.
‫خوبین؟
‫- خوبین؟ ‫- بله؟
‫- عذر می خوام. ‫- چیزی نیست.
‫دردتون گرفت.
‫کجا بریم؟
‫بریم اینجا.
‫اینجا خیلی خوبه.
‫بهمون مجانی آبمیوه میدن.
‫همچین چیزی وجود نداره.
‫مال پسر عمومه.
‫بریم! ‫مستقیم برو!
‫زود باش مستقیم برو!
‫انگار قرار بره اونجا.
‫- باشه! ‫- باشه.
‫یومی.
‫چطور بود؟
‫- چی؟ ‫- اولین روز کاریت.
‫آها. ‫ونگ، ایشون...
‫دستیار مدیر آقای یو بابی هستن.
‫راجع بهشون بهت گفته بودم.
‫ایشون کسی بودن که من رو ‫به تیم بازاریابی پیشنهاد کردن.
‫عه شما بودین؟
‫سلام.
‫ایشون نامزدم گو ونگ هستن.
‫سلام. ‫من یو بابی هستم.
‫آقای یو هم توی محله ما زندگی می کنن.
‫در موردشون بهت گفته بودم. ‫چترم رو پیدا کرده بودن.
‫آها، آره. ‫یادم اومد.
‫یه لحظه ببخشید.
‫- بفرمایید. ‫- کارت کاریتونه.
‫حالا بعدا هم می تونستین بهم بدین.
‫چیزی نمونده پیاده بشم.
‫اوگی میشه توی تقاطع ‫بعدی من رو پیاده کنی؟
‫- چرا؟ ‫- از اونجا تا خونه رو پیاده میرم.
‫چرا؟ باهامون بیاین خب.
‫- بیام؟ ‫- آره.
‫شما هم می تونین باهامون بیاین.
‫شماها به هم نزدیکین. ‫نمی خوام مزاحم بشم.
‫من اصلا با اون صمیمی نیستم.
‫وای خدا، چقدر بامزه ای.
‫باهامون بیاین.
‫روبی دوست داره ‫با آقایون خوشتیپ بره بیرون!
‫فکر کنم آقای یو معذب باشن.
‫اشکالی نداره منم بیام؟
‫واقعا دوست ندارم ‫امشب تنها برم خونه.
‫بله! ‫خیلی عالی شد!
‫روبی همچین اتفاقاتی رو دوست داره.
‫دورهمی های ناجور.
‫بزن بریم!
‫جات خیلی اونجا خالی شده!
‫فکرشم نمی کردم ‫که نبودت انقدر احساس بشه.
‫خیلی ناراحت بودم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫ناراحت بودی؟
‫من که دیدم داشتی می خندیدی ‫و توی سالن خوش می گذروندی.
‫خیلی بامزه ای. ‫خیلی بانمکی!
‫تو هم خوشتیپی هم بامزه ای. ‫اینطوری قبول نیست!
‫نوش جان!
‫شما بامزه هستین.
‫آره واقعا، اوگی خیلی بامزه نیست؟
‫- منظورم به خودتون بود. ‫- من؟
‫ممنونم.
‫آقای یو شما آدم ها رو ‫خوب تشخیص میدین.
‫- آره قبلا بهم گفتن. ‫- این رو دوست دارم.
‫بابی. روبی.
‫جالبه، نه؟
‫جو محل کارتون حتما خیلی خوبه.
‫بهت خوش می گذره؟
‫وقتی با تو کار می کردم ‫بیشتر بهم خوش می گذشت.
‫خب پس برگرد!
‫شوخی می کنم!
‫برنامه ام این بود که ‫ساعت 10 برگردم خونه،
‫و اتفاقی که دیشب افتاد رو ‫از دل یومی در بیارم.
‫احساس می کردم امروز ‫برای آینده ما یه روز خیلی مهمه.
‫- آقای یو. ‫- بله؟
‫من واقعا بامزه ام؟
‫حتما خودت رو خوب نمی شناسی.
‫برای همین اول کار ‫از تکنیک لب ماهی استفاده کردم.
‫لب ماهی.
‫تکنیکیه که شما ‫یه حرفی رو به یه نفر دیگه...
‫فقط با لب زدن بهش می فهمونین.
‫زوج ها معمولا وقتی می خوان از دورهمی ها ‫بیان بیرون ازش استفاده می کنن.
‫یومی.
‫وای خدا. منظورت چیه؟ ‫داری تعریف می کنی دیگه، نه؟
‫البته.
‫یومی.
‫اما...
‫- باید بریم. ‫- گروه خونیتون چیه؟
‫گروه خونی من O هست.
‫- واقعا؟ ‫- بیا بریم.
‫گروه خونی من B هست.
‫- چی گفتی؟ صدات رو نشنیدم. ‫- گروه خونی تو B هست؟
‫چی شده؟
‫بعد خواستم با چشمام ‫بهش پیام رو برسونم.
‫پیام رسوندن با چشم.
‫تکنیکیه که شما با استفاده ‫از چشماتون منظورتون رو می رسونین.
‫زوج هایی که با هم کار می کنن ‫با این کار از شام های گروهی قسر در میرن.
‫یومی.
‫چیه؟
‫بیا بریم.
‫بعد از اینکه خوردیم بریم.
‫ولی این روش خیلی سری نیست.
‫چی شده؟ ‫می خوان زودتر بذارن برن؟
‫کی گفته می تونین؟
‫اگه اونا برن، اوگی هم میره.
‫اینطوری که نمیشه.
‫امشب خیلی داره خوش می گذره. ‫موافقی؟
‫بیاین یه کم بیشتر بمونیم.
‫هر بطری تقریبا ‫اندازه 5 تا لیوان ظرفیت داره.
‫اینجا هم 5 نفر آدم بیشتر نیست.
‫حتی اگه یه بطری دیگه باز کنیم، ‫فقط یه لیوان دیگه میشه.
‫خب. ‫اول لیوان ونگ رو پر می کنم.
‫اوگی.
‫برنامه رفتنمون بمونه ‫بعد از تموم شدن این لیوان.
‫هر چند، طرف حسابمون روبیه.
‫- یومی. ‫- روبی تقریبا لیوان همه رو پر کرد.
‫هر چند،
‫داره یواشکی و بدون ‫اینکه کسی بفهمه ..
‫لیوانا رو زیاد پر می کنه.
‫ممنون.
‫اگه 4 تا لیوان اول رو بیشتر پر کنه،
‫اونوقت آخرین لیوان...
‫پر نمیشه.
‫چی؟ تموم شد.
‫برای روبی چیزی نموند.
‫باید یه بطری دیگه بگیریم.
‫هی!
‫این یه چرخه بی پایانه؟
‫تکنیک چرخه بی پایان.
‫موقع نوشیدنی ریختن، ‫از قصد کاری می کنین که لیوان آخر پر نشه...
‫برای همین مجبور میشین ‫یه بطری دیگه باز کنین.
‫شما مشکلی ندارین؟
‫نه بابا!
‫امشب مهمون من هستین.
‫صاحب اینجا پسرعمومه.
‫خب دیگه حالا...
‫- کمک نمی خوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫اوگی. من دیگه نمی خورم. ‫سهم من رو می خوای؟
‫خانوم کیم. شما مدرک ادبیات کره رو ندارین، ‫اما با این حال نویسنده فوق العاده ای هستین.
‫اینطوری ازم تعریف نکنین.
‫نه، درست می گین!
‫یومی عزیز من ‫کارش حرف نداره.
‫توی خونه یه عالمه کتاب داره.
‫یه قفسه بزرگ پر از کتاب. ‫مگه نه؟
‫عه، واقعا؟
‫بله.
‫کتاب های لی دونگ گان رو دوست داره.
‫ونگ. ‫حالت خوبه؟
‫- چه خبره؟ ‫- چی شده؟
‫برق رفت.
‫- من فال تو رو می گیرم. ‫- تو فال اوگی رو بگیر.
‫من فال هر کسی رو نمی خونم ها.
‫هنوز یه کم انرژی براش مونده.
‫حتما مشکلی به وجود اومده ‫چون خیلی خسته بود.
‫پس باید سیستم رو ‫دوباره راه اندازی کنیم.
‫همینه!
‫داره دوباره بیدار میشه.
‫همینه. ‫بیدار شو، گو ونگ.
‫امشب باید با یومی ‫بشینین جدی صحبت کنین.
‫راستش، ‫من دیروز پشتتون نشسته بودم.
‫عه، واقعا؟
‫اصلا نفهمیدم.
‫از قصد به صحبتاتون گوش ندادم.
‫میشه اون موضوع رو فراموش کنین؟ ‫خیلی خوشحال میشم اگه این کار رو بکنین.
‫نگران نباشین. ‫من به هیچکس چیزی نمی گم.
‫دارن در مورد چی صحبت می کنن؟
‫انگار یه رازه.
‫ممنونم.
‫گو ونگ، بیدار شو!
‫بیدار شو! ‫تو می تونی!
‫وای، نه. ‫حتما کل انرژیش رو مصرف کرده.
‫واقعا دلم می خواست ‫بدونم دارن به همدیگه چی می گن.
‫بیا از باتری اضطراری استفاده کنیم.
‫یه کم دیگه شروع به کار می کنه.
‫بیدار شو، گو ونگ! ‫الان وقت خواب نیست!
‫اینجا کجاست؟
‫فکر کنم از اون موقع یه کم گذشته.
‫یومی چی؟ ‫اون کجاست؟
‫همش لغو میشه.
‫حتما سردتونه.
‫نه، خوبم.
‫این رو بپوشین.
‫نه، نمی خواد.
‫این رو بپوشین. ‫هنوز شب ها هوا سرد میشه.
‫چی شد؟ ‫واسه چی کتش رو برای اون در آورد؟
‫نه. بیدار شو، گو گونگ!
‫این مدل برخورد یه کم عجیب غریبه.
‫نه. کل انرژی رو مصرف کردیم.
‫باید صبر کنیم دوباره شارژ بشه.
‫وقت نداریم.
‫اون بابی عوضی ‫خطرناک به نظر می رسید.
‫واقعا؟ ‫پس بیا بریم سراغ آخرین چاره.
‫باشه.
‫آخرین چاره.
‫ونگ رو خودمون ‫با شارژ کردنش دوباره فعال می کنیم.
‫چشمات رو باز کن ونگ.
‫الان وقت خوابیدن نیست.
‫یه عوضی داره جلو نامزدش ‫کتش رو میده به یومی!
‫ولی اون شب، به دلایلی،
‫احساس بدی داشتم.
‫این رو بپوشین. ‫هنوز شب ها هوا سرد میشه.
‫- نه نمی خواد. واقعا خوبم. ‫- هی.
‫کیم بابی.
‫- من؟ ‫- آره. کیم بابی.
‫من کیم بابی نیستم. ‫یو بابی ام.
‫داری چیکار می کنی؟
‫ونگ.
‫مشکلت چیه؟
‫گفتم شاید سردشون باشه...
‫چی؟ ‫این عوضی رو ببین.
‫ونگ چت شده؟
‫یومی، سر جات وایستا.
‫هی. عوضی.
‫ونگ. آروم باش. ‫ونگ. آروم...
‫چرا لباست رو در میاری؟
‫یه موقع سرما می خوری.
‫خودت رو گرم نگهدار
‫- من خوبم. ‫- نه.
‫باید خودت رو گرم نگهداری ‫کیم بابی.
‫وای خدا. ‫بده من.
‫ممنون.
‫خیلی سرده.
‫ونگ. این رو بپوش.
‫ممنون.
‫خیلی سرده.
‫وای نه.
‫من اون کار رو کردم؟
‫آره.
‫کتت رو در آوردی ‫و مثل یه مرد متشخص اون رو تنش کردی.
‫خیلی مهربون بودی.
‫پس خودت برو بگیرش، باشه؟
‫- چون که کت خودته. ‫- من؟
‫آره. ‫من باید برم بیرون.
‫باید زودتر غذام رو بخورم.
‫نمیشه باهام بیای؟
‫غذات رو بخور.
‫باهام بیا.
‫بخور. ‫گفتی دلت درد می کنه.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫بله. ‫شرمنده ام.
‫حتما خیلی اذیتتون کردم ‫چون حالم خوش نبود.
‫نه اصلا.
‫خیلی خوشحال شدم ‫از اینکه خیلی به فکرم بودین.
‫خب...
‫بله، بله.
‫خب پس.
‫دیشب به من خوش گذشت.
‫به منم همینطور.
‫- می بینمتون. ‫- بله.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫چه احساس ناجوری؟
‫کاملا سوء تفاهم بود. مگه نه؟
‫چیه؟ هنوزم از بابتش ناراحتی؟
‫آره، گاهی وقتا ناراحت میشم.
‫راستش رو بخوای، ‫منم همینطور.
‫«بخش سی و پنجم: ‫یومی و ونگ در حال حل مشکلات»
‫- بعدا می بینمت. ‫- خداحافظ.
‫به زودی تابستون میشه.
‫اون نامزدتون بود؟
‫هان بیول.
‫اون الان نامزدتون بود که رفت؟
‫آره. توی یه محله زندگی می کنیم.
‫برای همین من رو رسوند.
‫پس واقعا نامزد داشتین.
‫بله؟ یعنی خیال کردین من ‫عکس یه آدم الکی رو زدم به دیوارم؟
‫فکر می کردم ساختگیه.
‫چرا باید یه عکس ساختگی بذارم؟
‫تا عشقتون رو از بقیه توی شرکت مخفی کنین.
‫یعنی شما واقعا با بابی ارتباطی ندارین؟
‫من همش می گفتم که نه، ‫ولی شما هی می گفتین که دارم.
‫دیگه دارم عصبانی میشم.
‫وای نه. ‫معذرت می خوام.
‫آخه من... ‫خب، من یه سرنخ های دیگه ای داشتم.
‫می خواستی یومی رو ‫به بابی بچسبونی؟
‫نه. یه نتیجه گیری ‫منطقی پشتش بود.
‫یه مدت بیخیال شده بود ‫ولی باز دوباره شروع کرده.
‫واسه این خاطر اینطوریه،
‫که ما هفته پیش ‫موقع شام دورهمیمون...
‫جرئت و حقیقت بازی کردیم.
‫- جرئت و حقیقت؟ ‫- آره و موقع بازی...
‫بابی گفت که از یه نفر ‫توی شرکت خوشش میاد،
‫و اول اسم اون آدم یو هست.
‫- یو؟ ‫- آره.
‫حرف یو.
‫«یو»
‫«یومی»
‫فکر کنم یه چیزی فهمیدم.
‫گوش کنین، گوش کنین!
‫حرف یو تو اسم یومی وجود داره.
‫واقعا که. ‫اون همین تازگی ها از زندان آزاد شد.
‫یو بابی از یو خوشش میاد!
‫یومی!
‫دیوونه شدی؟ ‫دهنت رو ببند!
‫بابی یو رو دوست داره.
‫محافظین یومی!
‫آخ. اون از یه نفر ‫که توی اسمش یو هست خوشش میاد.
‫اشتباه می کنم؟ ‫مگه چه کار اشتباهی انجام دادم؟
‫- پرت و پلا نگو. ‫- خدای من.
‫دخترای دیگه ای هم هستن ‫که توی اسمشون حرف یو باشه.
‫«بخش بازاریابی، ‫جو-هی، جی یونگ، اون آه، یومی،
‫فقط چهار نفر توی بخش بازاریابی هستن.
‫خیلی از اسامی که حرف یو دارن هست. ‫خیلی رایجه.
‫درسته.
‫در کل، من فکر می کنم بابی ‫از خودش یه چیزی گفت که قسر در بره.
‫ولی من توی اسمم حرف یو نیست.
‫می تونیم لیست رو محدود کنیم.
‫خب، گوش کنین.
‫بابی اوایل ماه مارس ‫از نامزدش جدا شد.
‫چرا؟
‫بابی، این یه اشتباه چاپیه.
‫حلقه ات کو؟
‫حلقه ای که همیشه دستت بود.
‫- حلقه نامزدیت... ‫- نه.
‫حلقه اش یهو ناپدید شد.
‫و هفته پیش، ‫گفت از یه نفر خوشش میاد.
‫اون زمان یه تغییری رخ داده بود.
‫وقتی حلقه اش رو در آورده بود...
‫با یه نفر آشنا شده بود ‫که تو اسمش حرف یو داره.
‫شما نظری نداری؟
‫چون شما باهاش صمیمی هستین.
‫- من؟ ‫- آره.
‫ما صمیمی نیستیم.
‫همکاری که بعد از اینکه ‫حلقه اش رو در آورده باهاش آشنا شده...
‫چه اسمی هست که توش حرف یو داره؟
‫«یومی»
‫صبر کن ببینم. ‫فکر کنم فهمیدم چی شد.
‫یه نفر که بعد از در آوردن حلقه ‫باهاش آشنا شده توی اسمش حرف یو هست.
‫روبی.
‫جواب روبیه.
‫کسی به ذهنتون رسید؟
‫نه.
‫چرا، به ذهنتون رسید.
‫انگار می دونن که طرف کیه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫نه نمی دونم. ‫هیچ ایده ای ندارم.
‫ولی هان بیول،
‫به نظر می رسه که شما خیلی ‫درگیر زندگی احساسی بابی هستین.
‫خیلی به حرفاش گوش ندین. ‫واسه سلامتیتون ضرر داره.
‫به گفته اون باشه،
‫من از کل خانوم های شرکت خوشم اومده.
‫مشکلت چیه؟
‫وقتی داریم پشتت حرف می زنیم ‫نباید سر برسی که.
‫اصلا تربیت نداری.
‫خودت گفتی که توی اسمش حرف یو هست.
‫بیاین جلسه رو شروع کنیم.
‫بابی.
‫سلام، روبی.
‫کی دوباره بریم بیرون؟
‫خانواده وای دوباره باید دور هم جمع بشن.
‫من هر وقت که شما دعوتم کنین میام.
‫عالیه. پس دوباره باید ‫بچه ها رو جمع کنیم.
‫هر وقت قرار گذاشتین به منم خبر بدین.
‫این بار مهمون شماییم، مگه نه؟
‫شما فقط قرار رو بذارین.
‫بی بی ها بهترینن.
‫چه زوج بامزه ای.
‫زوج بامزه ای میشن.
‫حرف بی؟
‫آره. ‫فکر کنم من فهمیدم.
‫توی اسمش حرف ب هم هست، مگه نه؟
‫نه.
‫نه؟
‫پس...
‫راهنمایی دیگه لطفا؟
‫اصلا توی اسمش حرف ب نیست.
‫لعنتی.
‫دو.
‫تخم مرغامون تموم شده.
‫پیازچه ها هم همینطور.
‫پلاستیک هم می خواین؟
‫بله، ممنون.
‫50 وون میشه.
‫با دست می برمشون.
‫«من دارم میام.»
‫این هم یه امتحان ‫واسه مقابله با سر رفتن حوصله.
‫سوال اول.
‫چقدر احتمال داره که یومی ‫سوار اتوبوس شده باشه؟
‫ببینیم چی میشه.
‫یومی جلوی در ‫شرکتشون سوار اتوبوس شد...
‫ساعت 11:28.
‫«اتوبوس یومی»
‫24 دقیقه طول می کشه ‫تا اتوبوس برسه اینجا.
‫الان، ساعت 11:53 دقیقه ست.
‫احتمال اینکه یومی ‫سوار اون اتوبوس باشه...
‫صد درصده.
‫خودشه.
‫درست بود، صد درصد.
‫سوال دوم.
‫الان دقیقا چه خبره؟
‫یومی: ما شام رو ‫گروهی رفتیم بیرون،
‫برای همین یه کم دیر می رسم خونه. ‫غذات رو بدون من بخور.
‫یومی امشب گروهی رفته بود شام.
‫بابی هم...
‫درسته.
‫ما خونه هامون خیلی به هم نزدیکه.
‫آره، حتی چند باری توی ‫فروشگاه اتفاقی همدیگه رو دیدیم.
‫جواب: بعد از شام گروهی ‫با هم سوار اتوبوس شدن.
‫باشه.
‫اون نامزدتون نیست؟
‫ونگ.
‫بله.
‫اومدین دیدن یومی؟
‫سوال سوم.
‫آیا ونگ اومده دیدن یومی؟
‫سوال چند گزینه ای.
‫الف: بله، اومدم دیدنش.
‫ب: نه، جایی رو ندارم برم.
‫الف که جواب درست نیست.
‫جواب درست ب هست اما...
‫اما چطور بگیم جواب درست ‫گزینه ب هست؟
‫ما هم غرور داریم.
‫- خب... ‫- آره، اومده دیدنم.
‫آها که اینطور.
‫می بینمتون.
‫بله حتما.
‫فردا می بینمتون.
‫بله. ‫خدانگهدار.
‫اومدی استقبالم؟
‫آفرین ونگ.
‫کارت درسته.
‫بریم.
‫به خیر گذشت.
‫حداقل یومی جواب داد.
‫چقدر تحقیرآمیز بود.
‫چی شده؟
‫خیلی تحقیرآمیزه.
‫ونگ خیلی بدبخــ... لعنت بهش.
‫چقدر جلوی یو بابی تحقیرآمیز بود.
‫کی باورش میشه ‫که اون اومده دیدنش؟
‫چی گرفتی؟
‫تخم مرغ و پیازچه؟
‫تا نودل فوری درست کنیم؟ آره؟
‫سوال بعدی، چهارمین سوال.
‫کدوم یکی از موارد زیر می تونه ‫حال و هوای آدم رو عوض کنه؟
‫الف: صاف وایستادن.
‫ب: بلند خندیدن.
‫پ: جوک گفتن.
‫ونگ، امروز یه کشف خیلی جالبی کردم،
‫یادته توی رستوران دور هم جمع شدیم؟
‫فکر کنم یه زوج دیگه شکل گرفت.
‫یومی.
‫ها؟
‫من...
‫هفته دیگه اسباب کشی می کنم.
‫از خونه یومی اسباب کشی کن. ‫
‫اسباب کشی می کنی؟
‫آره.
‫چرا؟
‫چیزه...
‫چون حرف ازدواج رو پیش کشیدم؟
‫واقعا همینه؟
‫سوال پنجم.
‫جواب درست به سوال یومی چیه؟
‫الف: چون خجالت می کشم ‫خونه نامزدم بخورم و بخوابم.
‫ب: صحبت در مورد ازدواج معذبم کرده.
‫پ: یهو پول دستم اومد ‫و یه خونه خوشگل پیدا کردم.
‫جوابم رو بده.
‫چرا یهویی می خوای اسباب کشی کنی؟
‫ونگ.
‫بیا بعدا در موردش حرف بزنیم.
‫د: جواب نده.
‫بریم. ‫هوا سرده.
‫من دارم میرم.
‫کلیدا رو می ذارم روی میز آشپزخونه.
‫نامزدت امروز منتظرت نمونده.
‫لوئیس.
‫ببخشید، یه کم پول داری قرض بدی؟
‫پولش رو نده، جدی می گم.
‫من شکستمش. ‫باید خودم پولش رو بدم.
‫یهویی دیدنت خوشحالم کرد.
‫وظیفه تو این نیست ‫که هر جور شده...
‫از عشق محافظت کنی؟
‫طفره نمیرم.
‫- عشق! ‫- همه چی تمومه!