‫[یک جدایی آرام و خونسردانه]
‫[جدایی: پایان عشق]
‫[جدایی: خداحافظی کن]
‫[جدایی]
‫یومی.
‫من خوب نشستم فکرهام رو کردم،
‫و به نظرم بهتره همینجا تمومش کنیم.
‫باشه، قبول.
‫منم موافقم.
‫حالا کجا میری؟
‫خب، اول باید به یه جایی سر بزنم.
‫پس من دیگه میرم.
‫باشه.
‫خب... همین؟
‫واقعاً دیگه چیزی نمونده؟
‫همین؟ جدی؟
‫پس اینجوری تموم میشه؟
‫رفت. جدی جدی رفت.
‫پس یومی هم باید بره خونه؟
‫ولی... واقعاً رسیدیم به ته خط؟
‫اونم این شکلی؟
‫آره، تمومه.
‫سلول پستچی.
‫تمومه. پایان.
‫بیا، بگیر.
‫این چیه؟
‫اعلان جدایی.
‫اعلان جدایی که به دست سلول عشق برسه،
‫این ارتباط دیگه واقعاً به آخرش میرسه.
‫ولی... سلول عشق رو با آمبولانس بُردن.
‫سلول عشق!
‫پس یکیتون این رو تحویلش بدید.
‫پس منطقی تو این رو ببر براش.
‫من؟ چرا من؟
‫من مسئول اتفاقات منطقی هستم، ‫نه عشق.
‫بگیر دیگه. وقت ندارم!
‫نمی‌خوام! وقتی من مسئولش نیستم ‫چرا میدیش به من؟
‫چون یکی باید از دستم بگیرتش!
‫اوه، نمی‌دونم بابا!
‫کجا؟
‫بچه‌ها، باید اعلان جدایی رو از دستم بگیرید.
‫اینجوری، هر چی بینشون بوده تموم میشه.
‫راه درستش طفره رفتن نیست.
‫اگه طفره برید، واکنش‌های بدتری می‌بینید!
‫بچه‌ها؟
‫کجایید؟
‫من خوب نشستم فکرهام رو کردم...
‫می‌دونین، خوب فکرهام رو کردم و...
‫شاید وونگ از رو اعصاب خردی اون ‫حرف رو زد.
‫اعصاب خردی؟
‫شما هم دیدین دیگه؟
‫امکان نداره یکی دم جداییشون ‫اینقدر آروم باشه.
‫پس میگی می‌خواسته واکنش یومی رو ببینه؟
‫آره، ممکنه.
‫فکر نکنم.
‫ولی درسته که عاشق همدیگه بودن.
‫شاید وونگ منتظره که یومی ازش ‫دست نکشه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫سلول آویزون، بس کن.
‫خیلی آویزونش شدی.
‫- چی؟ کجاش آویزونه؟ ‫- کجا؟
‫سلول پستچی!
‫بدش من.
‫انگار من تنها سلولی هستم که می‌تونم ‫این اعلان رو قبول کنم.
‫باریکلا.
‫حالا دیگه بالاخره می‌تونم برم استراحت کنم.
‫ولی... فردا از دستت می‌گیرمش، صبح ‫که یه دستی به سر و روم کشیدم.
‫چی؟ چرا؟
‫جدایی اتفاق بزرگیه، نه؟
‫الان یومی باید استراحت کنه.
‫بیا بهش بگیم وانمود می‌کنیم اصلاً ‫همچین اتفاقی نیفتاده.
‫آره، خوبه.
‫بهش میگم ایندفعه من شورش رو درآوردم.
‫منظوری نداشتم.
‫مطمئنم وونگ درکم می‌کنه.
‫الان باید برم خونه وونگ.
‫یومی، چیکار می‌کنی؟
‫صدام رو نمی‌شنوی؟ چیکار می‌کنی؟
‫همین الان گوشی رو قطع کن!
‫مگه غرور نداری؟ ‫شما دوتا تازه جدا شدین!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫بکش کنار!
‫اوه، برام مهم نیست. ‫غرور که غذا روی میز نمی‌ذاره!
‫من می‌خوام همه چی با وونگ برگرده ‫به حالت سابقش!
‫مطمئنم وونگ هم منتظر تماس یومیه!
‫دوست دارین یومی چقدر آویزون و ‫بدبخت باشه؟
‫ای پررو...!
‫بچه‌ها، بس کنین!
‫بسه دیگه!
‫من نمی‌خوام جدا بشم.
‫نیازی به غرور ندارم!
‫- وونگ! ‫- مشترک مورد نظر در دسترس
‫نمی‌باشد. لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق ‫پیغام خود را بگذارید.
‫خب؟ حالا با واقعیت روبرو شدین؟
‫جداً از همدیگه جدا شدن. ‫بیا بگیرش.
‫ای وای...
‫بیا اعتراف کنیم.
‫دیگه تمومه.
‫[وونگ]
‫[حذف]
‫حتی بعد از اینهمه سال، توفان همون ‫شدت سابق رو داشت.
‫هرچند، ایندفعه یه چیزی فرق داشت،
‫اونم این بود که ما نمی‌خواستیم دست رو دست بذاریم
‫تا توفان ما رو با خودش ببره.
‫ای وای!
‫محکم بچسبید!
‫نباید بذاریم سلولی رو آب ببره!
‫میشه جامون رو عوض کنیم؟ ‫جای من خیلی ترسناکه!
‫قبل از اینکه بشینیم باید می‌گفتی!
‫بچه‌ها، باید تا آخرش تحمل کنیم! ‫وقتشه که عوض بشیم!
‫یومی دیگه بزرگ شده، نه؟
‫پس خونسردی خودتون رو حفظ کنین!
‫حالا چون ازش جدا شده،
‫نمی‌خوام با لباس کهنه و ژولیده بره بیرون!
‫منم نمی‌خوام با چشم گود افتاده بره بیرون،
‫انگار احساسات توش مُردن!
‫نباید مثل آدم‌هایی که به دست عشق نابود ‫شدن ضعیف به نظر بیایم!
‫خانم کیم!
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر.
‫آخرهفته خوبی داشتین؟
‫خیلی برای آماده‌سازی جلسه زحمت کشیدین؟
‫آره.
‫اوه، دستور جلسه امروز رو دیدی؟
‫آره، طرح جدید عالی بود.
‫جدی؟
‫صد در صد.
‫فکر کنم مدیر عاشقش بشه.
‫خیالم راحت شد.
‫دیدی؟
‫بچسبین به صندلیتون!
‫تا آخرش به وظیفه‌مون پایبند می‌مونیم!
‫انگار نه انگار یومی ناراحته!
‫خیلی وقت بود آسمون صاف ندیده بودم.
‫روستامون از اینجا معلومه!
‫بچه‌ها، یومی برگشت به حالت عادیش!
‫حالا دیگه خوبِ خوب شده.
‫بزنید بریم خونه!
‫طی شش روز، برگشتم به حالت عادیم.
‫اون شش روز شبیه به شش ماه طولانی بود.
‫صدای زنگ گوشیه. کیه یعنی؟
‫ساعت نه و نیم شب رفتیم حموم.
‫کسی نیست بخواد این وقت شب زنگ بزنه.
‫ممکنه... وونگ باشه؟
‫وونگ نیست.
‫شاید شماره‌ش رو عوض کرده.
‫شاید واسه همین اون شب گوشی رو ‫جواب نداده بود.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫بردار تا قطع نکرده!
‫دستش چون صابونیه سُر می‌خوره!
‫الو؟
‫اوه. تویی، شیون؟
‫شماره‌ت رو عوض کردی؟
‫آره، خوبم.
‫اون لحظه که فکر می‌کنی تموم شده، ‫باز امتحان میشی.
‫گفتی یومی برگشته به حالت عادی که!
‫بچه‌ها، محکم بچسبین!
‫و یه توفان دیگه شروع میشه.
‫تو همچین لحظاتی، یومی شماره وونگ ‫رو وارد می‌کنه
‫که وضعیت پروفایلش رو چک کنه.
‫[کو وونگ.]
‫عکس پروفایلش رو عوض کرده.
‫وونگ طی شش روز عکس مشترکمون رو ‫حذف کرد.
‫[وقت هاپ‌هاپ وونگ]
‫یعنی فراموشم کرده؟
‫لوئی که دوست وونگه رو چک می‌کنم.
‫کل شب شیفتم، انگار تموم بشو نیست.
‫یادمه یه دوستی هم به اسم جین داشت.
‫بریم به صفحه‌ش،
‫از تو بخش نظرات میرم تو صفحه کیونگ.
‫[بچه‌ی کیونگ]
‫از اونجا می‌فهمم وونگ بعد از جداییمون ‫مشغول چه کاری بوده.
‫[بعد یه مدت طولانی وونگ رو دیدم]
‫موهاش رو زده.
‫بهش میاد.
‫خب، یومی، جدی خوبی؟
‫چطور؟
‫اگه نمی‌گفتی، خودمون عمراً حدس نمی‌زدیم
‫جدا شدین.
‫جدی؟
‫من معروفم به اینکه عین کتاب بسته‌م.
‫- تو؟ ‫- همیشه صورتم بی‌حالته.
‫مردم میگن هیچوقت نمی‌تونن حدس ‫بزنن دارم به چی فکر می‌کنم!
‫اوه، تو؟
‫بگذریم، یومی. حالا چطوری اینقدر ‫آروم و خونسردی؟
‫گشنمه...
‫چیه، سلول آویزون؟
‫سلول نویسنده، می‌تونی یه چیزی برام بنویسی،
‫ولی به بقیه سلول‌ها نگی؟
‫چیزی بنویسم؟
‫میشه یه چیز کوتاهی بنویسی که نشون بده
‫یومی به سختی داره دوران جداییش ‫از وونگ رو می‌گذرونه؟
‫خب...
‫حداقل می‌خواستم یه اشاره بکنم.
‫خب... یه مقدار آویزون به نظر نمیاد؟
‫واسه همین میگم یه چیز کوتاه باشه.
‫منظورت چقدر کوتاهه؟
‫خودت چقدر کوتاه می‌تونی بنویسی؟
‫[پیام وضعیت خود را وارد کنید]
‫[:'(]
‫[کیم یومی :'(]
‫اون کیه که انگار همه جا هست،
‫ولی در واقع وجود نداره؟
‫جواب...
‫یه آدم بی‌تفاوته.
‫[یومی :'(]
‫[کو وونگ.]
‫[کیم یومی :'(]
‫[درمان شدن]
‫[تولیدی نودل ده‌هان]
‫همین که وارد کافه شدم، گفتم، ‫«امکان نداره خودش باشه.»
‫ولی بود!
‫ای وای!
‫- شوخی. ‫- شانس من رو باش!
‫به خدا امکان نداشت از این بدشانس‌تر باشم.
‫- از دفعه قبل هم بدتر؟ ‫- آره.
‫مگه میشه از دفعه قبل هم بدشانس‌تر ‫از آب دربیای؟
‫مشخص شد آره!
‫یومی مریض شده.
‫اینطوری شد دیگه.
‫یومی، به سلامت.
‫- ممنون. خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫- هفته دیگه می‌بینمت! ‫- باشه.
‫خداحافظ!
‫سر کار صحیح و سالم بود،
‫ولی شب که میشد، نفسش بند میومد،
‫و به زور خوابش می‌برد.
‫انگار یه کوچولو هم تب داره.
‫علائمش نشون‌دهنده‌ی دوشنبه آبی هستن!
‫البته امروز جمعه‌ست.
‫به این حالش میگن «سندرم بعد از جدایی.»
‫سندرم بعد از جدایی؟
‫«علائمی که از چندین هفته تا چندین سال ‫در جای خود باقی می‌مانند.»
‫چندین سال؟ درمانش چیه؟
‫«درمان شناخته شده‌ای ندارد، اما چندین
‫طب سنتی ممکن است به تسکین علائم کمک کنند.»
‫باید واسه سندرم بعد از جدایی دارو تجویز کنی.
‫چه دارویی؟ میگن درمان نداره که!
‫این آدرس داروخونه‌ایه که من همیشه میرم.
‫اونجا درمانش رو پیدا می‌کنی.
‫[خانه یومی - آپارتمان آری - داروخانه میرو]
‫نزدیک خونشه، اول صبح برو.
‫[آپارتمان آری]
‫[دونات‌های پیچی لبخندی]
‫زیاد مطمئن نبودیم، ولی تصمیم گرفتیم ‫اون راه رو امتحان کنیم.
‫سلول گشنه گولمون زد!
‫دونات‌ها به هیچ دردی نخوردن.
‫ولی اعتراف می‌کنم خیلی لذیذ بودن.
‫یه کیف پول قشنگ براش بگیر.
‫حالش رو بهتر می‌کنه.
‫فکر کردی دوبار پشت سر هم گول می‌خوریم؟
‫خرید یه طب سنتیه
‫که چندین نسله ازش استفاده میشه!
‫داری تاثیر خرید رو زیر سوال می‌بری؟
‫این سندرم علتش نبود وونگه،
‫اگه اون خلاء رو پر نکنه چطوری قراره ‫بهتر بشه؟
‫شاید حق با تو باشه.
‫باز نه.
‫بیخودی پول خرج کردیم و علائم ‫سر جاشون موندن.
‫واسه اینه که احساساتش خشک شدن.
‫بریم آخر شبی یه فیلم ببینیم؟ ‫یه فیلم کمدی!
‫هی، کلاهبردارها!
‫با یومی چیکار کنیم؟
‫حالش بهتر نمیشه.
‫مسئولیت قبول کنید! این چه وضعیه؟
‫بیخودی آخرش کلی پول خرج کردیم!
‫نکنه مشکلش علاج ناپذیر باشه؟
‫با این فرمون بریم جلو یومی می‌میره.
‫چیکار کنیم؟
‫آروم باش، یه نسخه براش می‌نویسم.
‫باز چه نسخه‌ای؟
‫فکر نکنم طب سنتی جواب بده. ‫پس باید به درمان دارویی رو بیاریم!
‫نوشیدنی الکلی؟
‫انگار علائمش کمتر شدن.
‫هی، حتماً داره جواب میده!
‫♪ من دیگه هرگز ♪
‫♪ عاشق نمیشم ♪
‫چی شد؟
‫♪ هی میگم نمی‌تونم ♪
‫♪ دیگه با کسی مثل تو آشنا بشم ♪
‫این چیه؟
‫«هشدار:
‫از عوارض جانبی احتمالی می‌توان ‫خوانندگی از روی بدبختی را نام برد.»
‫♪ دوستت دارم ♪
‫♪ خواهش می‌کنم فراموشم کن ♪
‫♪ من رو از زندگیت پاک کن ♪
‫♪ من دیگه هیچوقت ♪
‫♪ هیچوقت عاشق نمیشم ♪
‫♪ هی میگم نمی‌تونم ♪
‫♪ یکی مثل تو رو ببینم ♪
‫♪ هرگز ♪
‫ساعت دو صبحه!
‫یومی، سر و صدا نکن!
‫♪ مثل احمق‌ها عاشق نمیشم ♪
‫عجب نت بالایی می‌خونه! ‫واو! یومی، تو بهترینی!
‫یومی...
‫♪ خواهش می‌کنم فراموشم کن ♪
‫♪ از زندگیت پاکم کن ♪
‫[جایی در اعماق قلب]
‫رفقا! مشتاق دیدار.
‫ای وای! به لطف نوشیدنی، سلول احساسات صادقانه ‫هم اومد بیرون.
‫بچه‌ها، می‌دونین چیه؟
‫چیه؟
‫دلم برای وونگ تنگ شده.
‫دلم برای وونگ تنگ شده...
‫فقط همین امشب. فقط امشب.
‫این میشه دفعه آخر،
‫و دیگه همچین کاری نمی‌کنم.
‫عکسش جدیده.
‫بعد مدت‌ها رفتم بسکتبال بازی کردم. ‫چقدر هیجان‌انگیز!
‫واقعاً هم هیجان‌زده به نظر میاد.
‫امکان نداره! شدنی نیست!
‫زوم کن. مطمئنم چشمش اشک افتاده.
‫نه، صد در صد هیجانه.
‫غیرممکنه...
‫چرا اینقدر هیجان‌زده‌ای؟
‫چطوری می‌تونی؟
‫وقتی من بدبخت شدم،
‫تو خونه‌م گیر کردم...
‫درمان دارویی هم با شکست مواجه شد.
‫[تولیدی نودل ده‌هان]
‫اول ما میریم.
‫باشه، خسته نباشین.
‫شما نمیری خونه؟
‫اول باید کارم رو جمع و جور کنم.
‫- شما برو. ‫- منم نمیرم.
‫- بله؟ ‫- تا دیروقت باید کار کنم.
‫اوه، که اینطور.
‫گشنه‌ت شد خبرم کن. ‫منم باید شام بخورم.
‫باشه.
‫چیزی نمونده که بخواد جمع و جور کنه، ‫داره وقت تلف می‌کنه.
‫چون...
‫حتی اگه بره خونه، بیکاره.
‫ولی حتماً داره به وونگ خوش می‌گذره؟
‫آتیش!
‫روستا باز آتیش گرفته!
‫خواهش می‌کنم اینقدر به وونگ فکر نکن!
‫باید حواس یومی رو پرت کنیم.
‫سلول منطقی، درمانش رو پیدا کردم.
‫- چی؟ ‫- می‌تونه تاثیر
‫کل طب سنتی برای سندرم بعد از جدایی ‫رو بیشتر کنه!
‫باید هر چیزی که مربوط به وونگه رو ‫بریزه آشغالی،
‫هنوز وقت نکردیم این کار رو انجام بدیم.
‫بابی، من گرسنمه. اول بریم یه چی بخوریم.
‫بریم؟
‫وایسا، بذار بپرسم خانم کیم هم میاد یا نه.
‫باشه.
‫خانم کیم، میاید بریم شام...
‫درسته. تا وقتی وونگ رو رها نکنم، ‫کنترل زندگیم از دستم خارجه.
‫امروز، تمام وسایل وونگ رو می‌ریزیم بیرون.
‫اول از همه پوستر بازیه که وونگ ‫داشت روش کار می‌کرد.
‫لعنتی. چطوری بندازمش دور؟ خیلی گنده‌ست.
‫از وسط بشکنش دیگه.
‫ولی این پوستر بازی‌ایه که وونگ ‫داشت روش کار می‌کرد.
‫مگه خیلی برای وونگ عزیز نیست؟
‫چرا، بشکنش.
‫یومی.
‫یه لحظه بلند میشی؟
‫زاویه پوستر نسبت به تخت یه مقدار کجه.
‫نه! نه!
‫غرق در خاطراتت نشو.
‫اونموقع خیلی با هم خوب بودیم.
‫میگم غرق در خاطرات نشو!
‫مگه پوستر چه گناهی داره؟
‫ما جدا شدیم!
‫شاید بعداً وونگ بیاد دنبالش، از کجا معلوم؟
‫گفت زیاد ازشون تولید نکرده بودن که.
‫باشه بابا. پوستر رو...
‫می‌ذاریم تو انباری، بقیه رو می‌ریزیم دور.
‫بعدی، تی‌شرت‌های زوجی.
‫خریدیم که موقع ورزش بپوشیمش.
‫آبیه مال توئه.
‫بذار ببینم.
‫- قشنگه. ‫- خوبه، نه؟
‫- بپوشش. ‫- الان؟
‫بسه. کافیه!
‫باید آتیشش بزنیم.
‫وایسا ببینم! تی‌شرت خیلی شیکیه
‫و پارچه نرمی داره، پیژامه خوبی ازش درمیاد.
‫به اندازه کافی پیژامه داریم.
‫ولی این یکی از همه بهتره!
‫روش که ننوشته «تی‌شرت زوجی.»
‫درسته.
‫به این قشنگیه، چرا بندازمش بیرون؟
‫می‌تونم به عنوان دستمال کهنه ازش ‫استفاده کنم.
‫از اینجا به بعد دیگه همه چی میره تو ‫سطل آشغال!
‫- بعدش، کیبورد! ‫- نه!
‫متاسفانه مخالفم.
‫چی؟ ایندفعه دیگه چرا؟
‫انگشت‌هام به این کیبورد عادت کردن،
‫بقیه کیبوردها اذیتم می‌کنن!
‫پس به یه چیز دیگه عادت کن!
‫اگه به خاطر تغییر کیبورد افت کنم،
‫تو مسئولیت قبول می‌کنی؟
‫چرا چرت میگی؟
‫بندازش بیرون!
‫[کیبورد مکانیکی بلوتوثی]
‫این کیبورده چیه؟
‫فردا اولین روز کاریت تو بخش بازاریابیه دیگه؟
‫واسه توئه.
‫بهترین کیبورد بین کیبوردهای مکانیکیه.
‫مثل اینکه همه نویسنده‌های معروف ‫ازش استفاده می‌کنن.
‫می‌تونی باهاش چیزهای قشنگ بنویسی.
‫شاید باید نگهش دارم تا یه کیبورد ‫جدید بگیرم.
‫بعدی، گردنبندی که هدیه تولد بود.
‫این یکی دیگه باید بره آشغالی.
‫باید بندازیمش دور تا درمان بشیم.
‫احمق‌های روانی!
‫اگه اون آت و آشغال‌های کاغذی و ‫پارچه‌ای می‌تونن بمونن،
‫چرا باید گردنبند طلا رو بندازیم دور؟
‫بقیه چیزها رو بفروشین یا بندازین دور!
‫چرا باید طلا رو بندازیم دور؟
‫فکر کردی طلا رو درخت رشد می‌کنه؟
‫باشه. باشه. این یکی رو فعلاً ‫نگه می‌داریم.
‫بعدی. بعدی چیه؟
‫قورقور.
‫قورباغه‌ست.
‫یادتونه؟
‫قورباغه‌ایه که نجاتمون داد.
‫قورباغه وونگ!
‫سلام، سلول عشق یومی.
‫تو کی هستی؟
‫من سلول عشق وونگ هستم.
‫چی؟
‫داره بارون میاد.
‫چی شد؟ تجویزم جواب داد؟
‫جواب داد؟!
‫علائمش بدتر شدن. ‫نمی‌بینی بارون میاد؟
‫الو؟
‫خانم کیم. کِی رفتین خونه؟ ‫سر میز نبودین.
‫یادم افتاد خونه یه کاری داشتم.
‫پس میشه یه چند لحظه بیاید بیرون
‫و من بیام دم خونه‌تون؟ الان دارم راه میفتم.
‫چیزی شده؟
‫طرح اصلاح شده اومده،
‫به نظرم باید یه نگاه بهش بندازین.
‫نسخه چاپ شده‌ش دستمه، واسه همین...
‫اوه، که اینطور. باشه.
‫خیلی خب، رسیدین تماس بگیرین.
‫باشه.
‫چرا نمیاد؟
‫[یو بابی دووم بیار]
‫یه لحظه، آقا.
‫خیلی منتظر موندی؟
‫- نه. ‫- شرمنده،
‫یه مقدار ترافیک بود.
‫بفرما.
‫این یه راز بین ماست.
‫نگاه که انداختین، زود پسش بدین.
‫باشه، ممنون.
‫- پس من دیگه میرم. ‫- باشه، فردا می‌بینمتون.
‫خوبید دیگه؟
‫بله؟
‫دووم بیار.
‫بریم، آقا.
‫تنها درمان سندرم بعد از جدایی زمانه.
‫ولی گاهی اوقات، اون یه کلمه خیلی ‫می‌تونه به آدم کمک کنه.
‫[یو بابی]
‫[دووم بیار]
‫[باشگاه یو بابی]
‫تازه سر ظهره ولی دیگه خیلی گرم نیست.
‫- نه؟ ‫- آره.
‫انگار پاییز داره از راه میرسه.
‫به همین زودی؟
‫وای خدا، زمان عین برق و باد می‌گذره.
‫چرا همه‌تون نمیاید؟ مهمون من.
‫روبی نیست؟
‫آخی، ولی همیشه شما ما رو مهمون می‌کنی!
‫خیلی ممنون. واقعاً لذت بردم.
‫کاری نکردم که. دفعه بعد هم مهمون من.
‫آقای یو بابی از تیم شما نیست؟
‫چرا.
‫هی، وقتی عضو تیم ما نیست چطوری ‫اینقدر باهاش صمیمیه؟
‫عجب آدمیه.
‫خداحافظ!
‫روبی!
‫لی روبی!
‫دخترها!
‫می‌خواستم براتون قهوه بگیرم.
‫یومی.
‫بابی چطور آدمیه؟
‫بابی منظورت آقای یوئه؟
‫آره، آقای یو بابی.
‫چطور آدمیه؟
‫خوب می‌شناسیش، نه؟
‫ولی تو باهاش صمیمی‌تری!
‫بیشتر از من می‌شناسیش، هم‌تیمی هستین،
‫و هم‌محله‌ای هستین.
‫بگذریم، چرا یه دفعه برات جالب شد؟
‫چطور؟
‫آخه کنجکاوم.
‫چرا؟
‫آره.
‫خب، اینش... یه رازه!
‫یه مقدار درباره یو بابی بهم اطلاعات بده، خب؟
‫- ممنون! ‫- همیشه همینجوریه.
‫فکر کنم می‌دونم چرا کنجکاوه.
‫این دختر...
‫بچه‌ها، یو بابی چطور آدمیه؟
‫اگه می‌دونین میشه دستتون رو بیارین بالا؟
‫درباره یو بابی اطلاعات می‌خوام.
‫حتی یه سلول هم یو بابی رو نمی‌شناسه؟
‫نظرت چیه بری ناحیه باشگاهی پرس و جو کنی؟
‫ناحیه باشگاهی؟
‫یو بابی آدم خوبیه،
‫شاید اونجا یه باشگاه یو بابی هم باشه، ‫از کجا معلوم.
‫هر وقت یومی ذره‌ای از چیزی خوشش میاد ‫یه باشگاه براش تشکیل میشه.
‫[ناحیه باشگاهی یومی]
‫لعنتی. خیلی خوشمزه‌ست.
‫اوه، واو، عجب خرچنگ مزه‌دار شده با سویای خوشمزه‌ایه.
‫خوبه؟
‫خیلی.
‫چی زدن که اینقدر خوشمزه شده؟
‫خوشمزه‌ست؟
‫من خرچنگ گوشه‌گیر رو به خرچنگ نعل‌اسبی ‫ترجیح میدم.
‫خرچنگ گوشه‌گیر؟
‫همینه دیگه. این رستوران
‫معروف به خرچنگ گوشه‌گیر مزه‌دار شده با سویاشه.
‫خرچنگ گوشه‌گیر مزه‌دار شده با سویا؟
‫اوه، پس اینا خرچنگ گوشه‌گیرن؟
‫چه فرقی با خرچنگ نعل‌اسبی دارن؟
‫[چاچاچا خرچنگ گوشه‌گیر مزه‌دار شده با سویا]
‫عضو باشگاه ما بشید، دوستان!
‫بیاید یه نگاه بندازید!
‫باشگاه خرچنگ گوشه‌گیر مزه‌دار شده با سویا تازه باز شده.
‫بیاید به ما ملحق بشید!
‫هی، سلول منطقی! عضو باشگاه ‫خرچنگ گوشه‌گیر مزه‌دار شده با سویا میشی؟
‫ماموریت ما تحقیق درباره خرچنگ‌های ‫گوشه‌گیر مزه‌دار شده‌ست.
‫حتی فرقش با خرچنگ نعل‌اسبی رو ‫توضیح میدیم.
‫هی، کجا؟
‫آره، همینجا رو امضا کن.
‫اینجا؟ اینجا یا اینجا؟
‫دوستان! به باشگاه هاپو ملحق بشید!
‫هاپوها خیلی نازن!
‫یومی هنوز اینقدر علایق مختلف داره؟
‫علاقه یومی که از بین بره، یه سری ‫از باشگاه‌ها می‌بندن.
‫بیاید به مینهوی شاینی زنگ بزنیم!
‫بیاید عضو باشگاه مینهو بشید!
‫مینهو، مردی با جذابیت آتشین!
‫باشگاه بیست ساله‌ی دونگ‌ووک داره ‫بسته میشه.
‫لطفاً عضو باشگاه ما بشید!
‫وقتی یومی بیست سالش بود کلی ‫باشگاه داشت...
‫باز خیلی‌هاشون تا الان دووم آوردن.
‫اوه، چقدر جذابه!
‫می‌خوام به همه نشونش بدم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سلول شیطون‌بلا...!
‫[باشگاه گونگ‌یو]
‫سلول شیطون‌بلا! حس کردم عجیبه که یه مدته
‫تو روستا نمی‌بینمت.
‫اگه امضا نمی‌کنی میشه گم شی؟
‫سلولی هست که چیزی درباره یو بابی بدونه؟
‫یو بابی؟
‫درباره یو بابی اطلاعات می‌خوام.
‫چرا از اونوری‌ها نمی‌پرسی؟
‫[باشگاه یو بابی]
‫یعنی چی؟ جدی باشگاه یو بابی هم داره؟
‫ببخشید.
‫بابی، بابی!
‫اینجا باشگاه یو...
‫هی، تو نیروی دفاعی یومی هستی! ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سوءتفاهم نشه. من اومدم
‫باشگاه رو جمع کنم!
‫رئیس باشگاه، باز که زود اومدی.
‫و رئیسش هم هستی؟
‫باورم نمیشه.
‫کی مقابل یو بابی یه دفاع آهنین گذاشته بود؟
‫خب، اومدی عضو باشگاه بشی؟
‫فکر کردی دیوونه‌م؟
‫درباره بابی یه سری اطلاعات می‌خوام.
‫روبی می‌خواد بدونه.
‫چرا؟
‫میشه جواب سوالم رو بدی؟
‫یو بابی از رمان خوندن لذت می‌بره.
‫همیشه انگار در حال مطالعه‌ست.
‫هر وقت یه کتاب جدید منتشر میشه، می‌خوندش.
‫از چه ژانری خوشش میاد؟
‫ژانر؟ مطمئن نیستم، ولی خب ‫کتاب دوست داره.
‫چی نوشته؟
‫می‌خواستم بدونم چی دارین می‌خونین.
‫خوندینش؟ کتاب پرفروشیه.
‫نه هنوز. شنیدم قشنگه،
‫ولی این مدت وقت ندارم چیزی بخونم.
‫خیلی قشنگه. پیشنهادش می‌کنم.
‫جدی؟ پس باید اسمش رو یادداشت کنم.
‫من خوندمش.
‫چی؟
‫تموم شد پسش بدین.
‫ممنون.
‫[باشگاه بابی]
‫رئیس، چرا داری پاکش می‌کنی؟
‫حس خوبی ندارم.
‫الان که سلول منطقی فهمیده، ممکنه روی ‫فعالیت‌های باشگاهی
‫ما تاثیر بذاره.
‫باید باشگاه رو خصوصی کنیم.
‫پس نباید تبلیغ کنیم؟
‫نیاز به تبلیغ نداریم.
‫ما اول و آخرش یه باشگاه خصوصی و انحصاری هستیم.
‫چرا؟ چرا باید باشگاه رو خصوصی کنیم؟
‫چون بابی از روبی خوشش اومده!
‫تازه، یومی هنوز آت و آشغال‌های وونگ ‫رو ننداخته دور.
‫نمی‌خوایم بقیه درباره ما دچار سوءتفاهم بشن، خب؟
‫مهم اینه که به خودمون خوش بگذره.
‫کتاب قشنگیه‌ها.
‫انگار آقای یو هم از کتاب‌های عاشقانه ‫خوشش میاد.
‫سلیقه‌ش تو انتخاب کتاب خوبه.
‫سلول نویسنده؟
‫- اینجا باشگاه یو بابیه؟ ‫- نه.
‫دست بردار، می‌دونم که هست.
‫می‌خوام عضو بشم.
‫از سلیقه یو بابی تو انتخاب کتاب خوشم اومد.
‫خوب میشه ازش بخوایم باز هم کتاب ‫پیشنهاد کنه!
‫شرمنده، ولی ما یه باشگاه خصوصی هستیم.
‫سر و صدا نمی‌کنم!
‫شلوغش نمی‌کنم، خیلی وقت بود یومی با مردی آشنا شده
‫که از کتاب و رمان خوشش بیاد!
‫گونه‌ی خاصیه، خب؟ خواهش می‌کنم!
‫ای بابا...
‫لعنتی. قشنگه.
‫ممنون که کتاب رو بهم قرض دادین.
‫به این زودی تموم شد؟
‫آره، از بس قشنگ بود شب رو بیدار موندم و خوندمش.
‫قشنگ بود؟ نه؟
‫- خیلی. ‫- مطمئن بودم خوشتون میاد.
‫باز هم کتاب معرفی کنم؟
‫جدی؟ خیلی وقت بود یه کتاب خوب ‫نخونده بودم،
‫الان مشتاقم بازم بخونم.
‫من کلی کتاب دارم.
‫شما نخر، از من قرض بگیر.
‫[تعداد اعضای باشگاه بابی: چهار]
‫خانم سلول خسیس؟
‫تصمیم گرفتم از امروز عضو باشگاه یو بابی بشم.
‫پسرهایی که کتاب مجانی قرض میدن بهترینن!
‫عضو جدید نمی‌پذیریم. باشگاه ما خصوصیه.
‫چقدر می‌گیری؟
‫به چی گوش میدی؟
‫بله؟
‫به چی گوش میدی؟ حتماً آهنگ جالبیه.
‫اوه، این؟
‫میشه منم گوش بدم؟
‫حتماً.
‫قشنگه.
‫سبک اسکاست، نه؟
‫بله.
‫پس آهنگ‌های شاد دوست دارین.
‫[تعداد اعضای باشگاه بابی: پنج]
‫راستش من زیاد با موسیقی آشنا نیستم.
‫ولی تو موسیقی اسکا، بخش هوم کشیدنش رو ‫دوست دارم.
‫نمی‌تونم خوب توضیحش بدم، ولی...
‫همین الانش؟
‫که میگه، «هوم.»
‫آره، درسته.
‫هوم!
‫- «هوم.» ‫- آره.
‫به نظر منم قشنگه.
‫[تعداد اعضای باشگاه بابی: هشت]
‫همین الان باز اونجوری شد.
‫- هوم. ‫- هوم!
‫چه خبره؟
‫من می‌خوام عضو بشم!
‫مطمئنم باید عضو بشم!
‫نه! ما یه باشگاه خصوصی هستیم.
‫برای سلول‌های ساکتی که پر سر و صدا ‫طرفداری نمی‌کنن.
‫هی، دست بردار. رفقا؟
‫بزنید بریم تو!
‫بذار گروه موسیقی مورد علاقه‌م تو سبک اسکا ‫رو معرفی کنم.
‫بهترین آهنگ برای انجام کارهای خونه‌ست.
‫[پشمک من]
‫آقای یو موسیقی اسکا رو دوست داره.
‫اسکا؟ چی هست؟
‫سرچش کن. یه سبک موسیقیه.
‫[تعداد اعضای باشگاه بابی: بیست و یک]
‫خانم کیم.
‫سرتون شلوغه؟
‫اوه، باید یه چندتا پرونده رو تحویل ‫تیم حسابداریمون بدم.
‫پس زیاد کشش نمیدم.
‫کینگزتون رودیسکا رو که می‌شناسی؟
‫همون گروه اسکایی که دفعه قبل ‫معرفی کردین؟
‫- آره. ‫- آره، البته که می‌شناسم.
‫عالی هستن. از اون روز هر روز بهشون گوش میدم.
‫خب، تو ایلسان اجرای خیابونی دارن.
‫خبرش رو پست کردن.
‫جدی؟ واو، باید جالب باشه.
‫میاید با هم بریم تماشا؟
‫فرصت داریم موزیکشون رو زنده بشنویم.
‫کِی اجرا دارن؟
‫همین امشب.
‫[ناحیه باشگاهی یومی]
‫مطمئنم از این طرفا یه صدایی شنیدم.
‫که می‌گفتن، «من عاشق یو بابی هستم.»
‫گمونم اشتباه شنیدم. ‫چون بابی به روبی علاقمنده،
‫چرا باید واسه یومی مهم باشه؟
‫- امشب؟ ‫- آره، امشب.
‫برنامه دیگه‌ای دارین؟
‫نه راستش...
‫پس همراهم بیا.
‫[تعداد اعضای باشگاه بابی: پنجاه و دو]
‫چی شد؟
‫بابیِ ما...
‫چی... چرا همه‌تون اینجا جمع شدین؟
‫پس همراهم بیا.
‫خب...
‫بد نمیشه؟
‫معلومه که نه.
‫خوب درستش کنین. وگرنه فاجعه میشه.
‫اینا صد در صد روانی شدن!
‫باشگاه؟ کدوم باشگاه؟
‫همین وا میدم، از روی تنهایی
‫وسوسه میشن...
‫بابیِ ما...
‫چیه؟
‫تست میکروفون! صدام رو می‌شنوین؟ ‫من رئیسِ
‫باشگاه یو بابی هستم.
‫تمام باشگاه‌ها و اعضای باشگاه یو بابی توجه کنید!
‫یونیفرم خودتون رو بپوشین،
‫و تو میدون می‌بینمتون.
‫از الان به بعد، باشگاه یو بابی...
‫یه باشگاه عمومی میشه!
‫[اجرای خیابانی کینگزتون رودیسکا]
‫دیوونه شدین؟ ‫زده به سرتون؟
‫اصلاً چرا اومدیم اینجا؟
‫هوی! خودتون رو جمع کنین.
‫مگه یو بابی سلبریتیه؟ ‫خواننده کی‌پاپه؟
‫- یو بابی کسی نیست که بخواید طرفدارش بشید! ‫- برو کنار.
‫که چی؟ شما چی می‌خواید؟
‫قراره با یو بابی برید سر قرار؟
‫ولی یو بابی کلاً با همه مهربونه!
‫تازه روبی ازش خوشش میاد.
‫مگه خودتون نمی‌دونین؟ مطمئنم می‌دونین!
‫یعنی می‌خواید یه عشق یک طرفه ‫دیگه رو شروع کنید؟
‫و هر چی سر اوگی تجربه کردیم رو ‫دوباره تجربه کنین؟
‫فکر کن اومدی برای گوش کردن به موزیک.
‫اگه معذبی.
‫اوه، نه. اصلاً.
‫اوه، نمی‌خواد. سردم نیست.
‫داره شروع میشه.
‫سلام به همگی. خوشحالم می‌بینمتون.
‫ما کینگزتون رودیسکا هستیم!
‫ممنون که اومدین. ‫الان براتون یه آهنگ می‌خونیم!
‫بچه‌ها؟ فعلاً متفرق بشید.
‫متفرق بشید، برید خونه و یه کم فکر کنید.
‫دوستت داریم، یو بابی!
‫خوبه، نه؟
‫بستنی بگیریم؟
‫بگیریم.
‫سلام، چه طعمی می‌خورید؟
‫طعم اورجینال.
‫باشه، بفرمایید. نوش جان.
‫ممنون.
‫حتماً خیلی خوشمزه‌ست. منم یکی می‌گیرم.
‫- منم همین طعم رو می‌خوام. ‫- چشم.
‫من که هنوز هیچی نگفته بودم.
‫نیاز نبود بگی. از قیافه‌ت مشخص بود.
‫- من؟ ‫- آره.
‫نه، من معروفم به اینکه صورتم رو ‫بی‌حالت نگه می‌دارم...
‫نه.
‫- نه؟ ‫- اصلاً.
‫اولین بار که تو پارک درباره چتر ‫گم شده‌ت صحبت کردیم بود؟
‫ببخشید.
‫من؟
‫بله. ببخشید، شما خانم کیم یومی هستین...
‫اسمم رو از کجا بلدین؟
‫خانم کیم یومی هستین دیگه؟
‫از قیافه‌ت «احتیاط» می‌بارید.
‫جدی؟
‫فکر می‌کردم خیلی خجالتی باشی، ولی...
‫شما چترتون رو گم نکردین؟
‫بله؟
‫اونی که شبیه نیمروئه.
‫ای وای، بله! واسه منه.
‫چتر نیمرویی! بله، واسه منه.
‫ولی عجب سورپرایزی.
‫مشخص شد آدم خیلی پر انرژی هستی.
‫این مدلیم.
‫راحت میشه فهمید از یه چیزی خوشت اومده یا نه.
‫جدی؟
‫هر وقت خجالت می‌کشی هم مشخصه.
‫من؟
‫و... حلقه من دست شماست، نه؟
‫بله؟
‫اوه، پس فهمیده بودی.
‫هر وقت کنجکاو میشی هم مشخصه.
‫اوه، جدی؟
‫اگه آدم خوبی رو ببینم، دلم می‌خواد ‫باهاش وقت بگذرونم.
‫جدی؟
‫بله.
‫پس شما... علاقه‌ای به...
‫ولی دلم نمی‌خواد برم سر قرار از پیش تعیین شده.
‫اوه، که اینطور.
‫پس اون لحظه هم فهمیدی چی می‌خوام بگم.
‫پس می‌تونی بگی الان چه حسی دارم؟
‫نه.
‫ولی دلم می‌خواد بدونم.
‫چون آدمی هستی که همیشه درباره‌ش کنجکاوم.
‫واسه همین می‌خوام بیشتر بشناسمت.
‫که اینطور.
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫با من قرار می‌ذاری؟
‫نمیری تو؟
‫شما برو. من...
‫نهار نمی‌خوری؟
‫کارم تموم نشده.
‫ولی شما با کسی قرار نمی‌ذاری.
‫شاید هم یکی رو داره. که دوستش داره.
‫منتظرم می‌مونی؟
‫بدون اجازه سلول عشق، اجازه نداریم ‫کاری کنیم.
‫امیدوارم اتوبوس نیاد.
‫کم‌کم چیزهایی رو می‌بینم که قبلاً ‫متوجهشون نشده بودم.