‫[دنیایی عوض شده]
‫دنیا مطمئناٌ تغییر می‌کنه.
‫این درمورد دهکده سلول‌ها هم صدق می‌کنه.
‫روزی که همه‌چی رو با بابی تموم کردیم،
‫سلول عشق به تجسمی از خشم تبدیل شد.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫اینو ببینین! ‫"وقتی یومی از دست خودش عصبانی باشه،
‫ممکنه طبیعت یه سلول رو به چیزی ‫کاملا متضاد خودش تبدیل کنه".
‫سلول عشق تنها نفری نبود که عوض شد.
‫سلول مُد، داری عوض میشی!
‫چی؟
‫این چیه؟
‫چه بلایی داره سرم میاد؟
‫من چی؟ این چیه؟
‫ببینینش! ‫روی سرش داره برگ در مید!
‫سلول مُد نفرین شده بود تا
‫به سلول تروریستی مُد تبدیل بشه.
‫سلول خسیس به درخت بخشنده تبدیل شد.
‫[درخت بخشنده] ‫[سلول خسیس سابق]
‫این چیه؟
‫چرا به درخت تبدیل شدم؟
‫و...
‫چه خبر شده؟
‫سلول نویسنده به سلول اصلی تبدیل شد.
‫یه سلول اصلی جدید داریم!
‫یعنی من واقعا سلول اصلی‌ام؟
‫سلول اصلی شدن خیلی خوبه.
‫دیگه دنیا به کام منه!
‫حالا سلول نویسنده بر ما حکومت می‌کنه.
‫[روبی]
‫سلام، روبی.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫این آخر هفته سرت شلوغه؟
‫- چرا؟ ‫- بذار بفرستمت سر یه قرار آشنایی.
‫قرار آشنایی؟
‫برادر دوستم حسابداره.
‫دوستم عکست توی کتاب رو نشونش داد ‫و می‌خواد ببینتت.
‫من می‌شناسمش. ‫185 سانت قد داره و خیلی خوش برخورده.
‫خوشتیپه.
‫یه سال ازت کوچیکتره.
‫صد بار بهتر از یو بابیه.
‫ولی سرم شلوغه. ‫این آخر هفته باید کاری رو تموم کنم.
‫پس توی هفته می‌تونی ببینیش.
‫در طول هفته بدتر سرم شلوغه.
‫پس می‌تونی هفته آینده ببینیش.
‫نه. الان حوصله آشنایی با کسی رو ندارم.
‫تو همیشه همینو میگی.
‫تو همچین موقعی، باید با کسایی بیرون بری
‫که خیلی بهتر از بابی باشن.
‫می‌تونی انجامش بدی.
‫کتاب هم خوب داره فروش می‌کنه.
‫خیلی خواستنی شدی.
‫- تا تنور داغه، نون رو بچسبون. ‫- روبی.
‫من میلی به آشنایی با کسی ندارم.
‫خیلی دارم از نویسندگی لذت می‌برم.
‫می‌خوام نهایت بهره رو ازش ببرم.
‫نمی‌خوام تمرکزم رو از دست بدم.
‫اگه همینطوری ادامه بدی ‫به عنوان یه پیرزن ترشیده می‌میری.
‫مشکلی باهاش ندارم.
‫چی؟
‫الان باید به یه جلسه برم، ‫پس بعداً حرف می‌زنیم.
‫نمی‌خوام کسی رو برام پیدا کنی، ‫ولی ممنونم.
‫صبر کن، یادم رفت صورتم رو بشورم.
‫چی بپوشم؟
‫همون لباسی که دیروز پوشیده بودم ‫رو بپوشم؟
‫صبر کن، سلول نویسنده.
‫می‌خوای لباس نویسنده‌ای که طراحی کردم رو ببینی؟
‫لباس نویسنده‌؟
‫برای یه نویسنده موفق شدن، ‫درست جلوه کردن هم
‫به اندازه نویسنده خوب بودن مهمه.
‫می‌دونم سرت شلوغه، ‫ولی اگه یکم بهم وقت بدی
‫می‌تونیم به فروشگاه بریم و...
‫فوراً زندانیش کنین.
‫چرا داری این کارو می‌کنی؟ ‫ولم کنین!
‫چطور جرات می‌کنی درمورد لباس حرف بزنی.
‫یه نویسنده نیازی به لباس خوشگل نداره.
‫یه نویسنده باید توسط نویسندگیش قضاوت بشه.
‫نویسندگیش استایل اونه.
‫صبر کن!
‫حرفم رو اشتباه گفتم. ‫منظورم این نبود که باید لباس جدید بخریم.
‫می‌خواستم بگم که بهتره توی لباس‌هایی که داره بگردیم،
‫و یه چیزی ازشون در بیاریم
‫که اونو شبیه یه نویسنده کنه.
‫چی؟
‫نظرت چیه؟ ‫شبیه نویسنده‌ها نشده؟
‫بدک نیست.
‫اون همه عکس‌هاش رو پاک کرده.
‫کِی این کارو کرده؟
‫از عشقش جدا شده.
‫جای تعجب هم نداره.
‫این روزها به نظر شلخته میاد.
‫سلام.
‫تشریف آوردی.
‫خیلی منتظر موندی؟
‫امروز باز هوا سرده.
‫کِی می‌خواد گرم بشه؟
‫می‌دونم که روزهای سختی رو می‌گذرونی،
‫ولی خوشحال باش و تحمل کن.
‫وقتی ناراحتی، به نظرم کمک می‌کنه ‫که خوب غذا بخوری
‫و لباس‌های قشنگ بپوشی.
‫منظورت چیه؟
‫من وقت زیادی صرف استایل کردن این لباس کردم.
‫واقعا؟
‫این لباس نویسندگی منه.
‫نه، این "لباس امتحانات نهایی"ـه.
‫"لباس امتحانات نهایی" ‫لباسیه که...
‫یه ذره هم نیازی به تلاش نداره.
‫واقعا؟ ‫واقعا اینطوری به نظر میام؟
‫تعجب کردم که جا خوردی.
‫شبیه یه نویسنده خوب نشدم؟
‫بیشتر شبیه نویسنده‌ای شدی که ‫قید زندگی رو زده.
‫واقعا؟ ‫خب...
‫یومی عوض شده.
‫یه کاپوچینوی داغ و یه لاته چای سبز، ‫درسته؟
‫بله. بفرمایین.
‫نمی‌خواد. ‫من حساب می‌کنم.
‫دوباره؟
‫دوباره یومی داره حساب می‌کنه؟
‫بذار حساب کنه.
‫چرا باید خسیس باشه؟
‫مگه دوران سلول خسیس بودنت رو یادت رفته؟
‫دیگه این چیزها مهم نیست.
‫اون دیگه با کسی نیست.
‫چیزی نداره که پول خرجش کنه.
‫وقتی هر روز توی خونه داره می‌نویسه ‫پول می‌خواد چیکار؟
‫حتی سفر هم نمیره.
‫نیازی به پس‌انداز کردن نیست.
‫بیاین همه‌اش رو خرج کنیم.
‫ما داریم پول در میاریم تا بتونیم خرج کنیم.
‫این هفته هر بار رو تو حساب کردی.
‫از الان به بعد رو مهمون خودمی.
‫پس میشه یه تیرامیسو هم اضافه کنم؟
‫و یه تیکه پای گردو.
‫یه تیرامیسو و یه تیکه پای گردو هم اضافه می‌کنم.
‫فکر کنم اخیراً خیلی داری خرج می‌کنی.
‫واسه کتاب بعدی بهم پیش‌پرداخت دادن. ‫نگران نباش.
‫یومی عوض شده.
‫این خیلی خوشمزه‌ست.
‫یه سوال دارم.
‫پایان فصل پنجم؟
‫در فصل هشت توضیح داده شده.
‫منظورم اینه که، چرا ازش جدا شدی؟
‫[لبخند ناهی مثل اولین باری که همدیگه رو دیدیم درخشید]
‫ازتون می‌خوام اینو امضا کنین.
‫چیه؟
‫مسائل حساس نیاز به تایید سلول اصلی دارنن.
‫"می‌تونیم دلیل جدایی رو به کنترل زی بگیم"؟
‫بله.
‫انگار اصلا این مهمه.
‫یه نویسنده باید فقط به فکر نویسندگیش باشه!
‫وای نه!
‫چرا از هم جدا شدیم؟
‫اگه برات معذبت کننده‌ست...
‫گفت وقتی کارآموز بهش گفته بود ‫ازش خوشش اومده، وسوسه شده بود.
‫منم ازش جدا شدم.
‫واقعا؟ چرا...
‫لازم نیست واسه اینکه حالم رو خوب کنی ‫از اون بد بگی.
‫حقش این نیست.
‫این یکی رو بیشتر دوست دارم. ‫انتخابم اینه.
‫یومی خیلی عوض شده.
‫یکم بخور.
‫کارم تموم شد.
‫چطوره؟
‫دوباره غیرواقعیه؟
‫داستان نامحتملیه؟
‫حتما بدت اومده.
‫یومی.
‫سرت رو بیار این سمت.
‫بعد پایین.
‫حالا اینجا.
‫پیش‌نویست فوق‌العاده‌ست.
‫یه چیز دیگه هم عوض شده.
‫نوشتنش هم بعد از جدایی ‫خیلی بهبود پیدا کرد.
‫فقط یومی نبود که عوض شده بود.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫ناهار خوردین؟
‫قربان، می‌خواستم الان باهاتون تماس بگیرم.
‫- چیه؟ ‫- جلسه با های‌جنی.
‫می‌خوان 30 دقیقه به تاخیر بندازنش.
‫- 30 دقیقه؟ ‫- بله.
‫باشه.
‫- روز خوبی داشته باشین. ‫- ممنون.
‫[کو وونگ گیمز برنامه‌ریزی شرکتی را افزایش می‌دهد]
‫[برنده جایزه بزرگ: بازی وقت هاپ‌هاپ]
‫[کو وونگ]
‫هی، وونگ!
‫خبر مهمی دارم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- واسه چی؟
‫الان یه مصاحبه دارم. ‫اینا چطورن؟
‫به نظر خز میای.
‫این چه طرز حرف زدن با رئیسته؟
‫آقای کوی محترم، می‌خواین اینو ببینین؟
‫چیه؟
‫"الهه عشق من"؟
‫یه رمان عاشقانه محبوب جدید ‫در میان زن‌های جوون.
‫خب که چی؟
‫اسم نویسنده رو ببین.
‫"نوشته شده توسط کیم یومی".
‫این کیم یومی همون کیم یومیـه.
‫سه‌یی وقتی دیده بود و برام فرستادش ‫شوکه شده بود.
‫این فقط یکیه که اسمش مثل اونه.
‫یه دونه کیم یومی که نداریم.
‫دارم میگم خودشه.
‫بیوگرافیش رو خوندم.
‫عشق سابقت یومیه.
‫خیلی براش خوشحال شدم.
‫اون واقعا نویسنده شده.
‫می‌دونستم که نویسنده خوبیه، ‫ولی الان یه نویسنده واقعی شده.
‫معرکه نیست؟
‫خوش به حالش.
‫چرا بهش زنگ نمی‌زنی؟
‫- چی؟ ‫- خیلی وقته باهاش حرف نزدی.
‫ممکنه خوشش بیاد که بهش تبریک بگی.
‫زده به سرت؟
‫چرا باید این کارو کنم؟
‫چرا باید این کارو کنی؟
‫قربان. خبرنگار تشریف آوردن.
‫برو پی کارت. ‫مصاحبه دارم.
‫بهش زنگ نمی‌زنی؟
‫چرا فکر کردی که بهش زنگ می‌زنم؟
‫خوبه که بهش تبریک بگی
‫و بهش بگی که چقدر اوضاع‌مون خوبه.
‫من این همه زحمت نکشیدم که ‫بتونم پیش عشق سابقم پُز بدم.
‫می‌دونم خب.
‫ولی شما وقتی در بدترین شرایط بودیم ‫از همدیگه جدا شدین.
‫شاید دلیلش همینه،
‫ولی می‌خوام بدونه
‫که ما به اینجا رسیدیم.
‫لازم نکرده.
‫مطمئنی؟
‫- آره. ‫- ترسو.
‫[جایزه بزرگ: کو وونگ]
‫شما به عنوان یکی از "ده بازی‌ساز برتری که باید در نظر بگیرین" جایزه بردین.
‫دوباره بهتون تبریک عرض می‌کنم.
‫این مصاحبه رو با آخرین سوال به اتمام می‌رسونیم.
‫اشتیاق شما از کجا میاد؟
‫اشتیاقم؟
‫شما با وجود ورشکستگی ناامید نشدین.
‫فقط طی دو سال بعد از اون موقع ‫به اینجا رسیدین.
‫کنجکاوم بدونم که چه چیزی بهتون انگیزه ادامه دادن داد.
‫چی بهم انگیزه داد؟
‫پول؟
‫به عبارتی دیگه، انگیزه شما برای موفقیت چی بود.
‫انگیزه من برای موفقیت...
‫پول؟
‫پول نبود.
‫حتی موقعی که پول زیادی هم در میاوردیم ‫اینقدر زحمت نمی‌کشیدیم.
‫پس بگیم بخاطر چی بود؟
‫زود باش هوش مصنوعی، ‫بهمون جواب بارز بده.
‫نیروی انگیزه وونگ
‫در عمق قلبش نهفته هست.
‫در عمق قلبش؟
‫من تا حالا اونجا رو ندیدم.
‫اونجا کجاست؟
‫همینجاست.
‫داخلش چیه؟ پول؟
‫صبر کن.
‫رمزش...
‫چهار...
‫هشت...
‫شیش هست.
‫باز شد!
‫هیچی توش نیست.
‫این چیه؟
‫یومیـه.
‫[یه غروب زیبا و یه یومی زیباتر از اون]
‫این طرف رو نگاه کن. ‫یه بار دیگه.
‫غروب خورشید خیلی قشنگه.
‫یومی.
‫اون شادترین لحظه ماست.
‫ولی یعنی ممکنه که این یه عکس ‫اونقدر انرژی تولید کرده باشه؟
‫غیرممکنه.
‫یکی دیگه هم هست.
‫چی؟
‫این دلخراش‌ترین لحظه ماست.
‫که اینطور.
‫این دوتا خاطره رو که ترکیب کنی،
‫انفجاری از انرژی رخ میده.
‫کی بود؟ ‫کی دوباره دلشکستگی وونگ رو احیا کرد؟
‫اگه زیادی براتون سخته، ‫مجبور نیستین جواب بدین.
‫نیروی انگیزه من...
‫عشقه.
‫عشق؟
‫بله.
‫چه‌جور...
‫عشقی که به بازی دارم.
‫آها. دل یه بازی‌باز رو دارین.
‫خیلی هم خوبه. ‫تشکر فراوان.
‫دیگه هرگز نباید اینو باز کنیم.
‫هر بار که بیایم اینجا ‫دهکده نابود میشه.
‫ولی یومی نویسنده شده.
‫این هیچ ربطی به وونگ نداره.
‫اونا دلیلی واسه دیدن همدیگه ندارن.
‫مطمئنی؟
‫اون روز دو سال پیش رو یادت رفته؟
‫[شب کریسمس، دو سال پیش]
‫می‌دونستیم که فایده‌ای نداره،
‫ولی خیلی کنجکاو بودیم
‫که عشق جدید یومی کیه.
‫اوناهاش!
‫اونه؟
‫صبر کن، من می‌شناسمش.
‫کجا دیدمش؟
‫درسته. اونه.
‫وونگ!
‫- سلام. ‫- عصر بخیر.
‫همونی که تو ماشین اوگی بود.
‫اینو بپوش. ‫هنوزم شب‌ها هوا سرده.
‫همون مردی که کتش رو به یومی داد.
‫همونی که توی ایستگاه اتوبوس ‫کاری کرد وونگ احساس تحقیر کنه.
‫حتما اومدی یومی رو ببینی.
‫تازه اسمش رو یادم اومد.
‫"با" نمی‌دونم چی بود... ‫بابی؟
‫درسته. ‫اسمش یو بابی بود.
‫سلام.
‫منو یادت میاد، مگه نه؟ ‫خیلی وقته ندیدمت.
‫اون موقع بود که تصمیم گرفتیم
‫به هر قیمتی که شده موفق می‌شیم
‫و وونگ دیگه تحت هیچ شرایطی
‫به یومی زنگ نمی‌زنه.
‫[اولین کار نویسنده کیم یومی: الهه عشق من]
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫بخش رمان‌های عاشقانه‌تون کجاست؟
‫از اونایی که زن‌ها می‌خونن.
‫اونجا در بخش الف هست، شماره 6.
‫آها. بخش الف.
‫ممنون.
‫[الهه‌ عشق من]
‫[نویسنده کیم یومی]
‫تحت تاثیر قرار گرفتم، یومی.
‫[الهه عشق من، اولین کار نویسنده کیم یومی]
‫یه چیز دیگه یومی هم عوض شده.
‫بعد از منتشر شدن کتابش،
‫بصورت ناشناس به کتابفروشی‌ها میره ‫تا واکنش‌های نسبت به کتابش رو ببینه.
‫هر بار که یکی کتابش رو می‌خره ‫هیجان‌زده میشه.
‫[الهه عشق من، اولین کار نویسنده کیم یومی]
‫صبر کن ببینم.
‫کجا رفتن؟
‫دنبال چیزی می‌گردین؟
‫دنبال یه کتاب می‌گشتم.
‫فکر می‌کردم اینجاست.
‫اسمش چیه؟
‫الهه عشق من هست.
‫لطفا صبر کنین تا بررسی کنم.
‫چون فروشش خیلی کمه ‫جمع‌شون کردن؟
‫چطور تونستن؟
‫ببخشید، ولی کتاب الهه عشق من تموم شده.
‫تموم شده؟
‫فردا دوباره بارش برامون می‌رسه.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫تموم شده؟
‫واقعا؟
‫اون همه نسخه؟
‫دنیا مطمئناٌ تغییر می‌کنه.
‫یومی نویسنده شد.
‫وونگ اونقدر موفق شد
‫تا همه کتاب‌هاش رو بخره.
‫[سرنوشت]
‫[آیا به سرنوشت اعتقاد دارید؟]
‫جایگاه اول مال منه!
‫من برنده شدم!
‫به گمونم ارزش خوندن رو داره.
‫بدک نیست.
‫هی بهتر و بهتر میشه.
‫شخصیت اصلی مرد خیلی دل‌رباست.
‫چرا نمی‌تونم بعدی رو بخونم؟ ‫پولش رو که دادم.
‫دست به کار شو، نشریه جولی.
‫[الهه عشق من] ‫[نشریه جولی]
‫[کیوتی‌پای: جاش اوله!] ‫[هزار وون: بدک نیست]
‫[مودامساندوسا: شخصیت اصلی مرد دل‌رباست] ‫[کینگ‌پین: چرا نمی‌تونم بعدی رو بخونم؟]
‫کسل کننده‌ست.
‫کسل کننده‌ست؟
‫کاملا کسل کننده‌ست.
‫کسل کننده‌ست؟
‫کننده‌ست! ‫کاملا کسل کننده‌ست!
‫این پدر سوخته رو باش.
‫ذهن یومی رو درگیر کرده.
‫تو باعث این هوای ناجور شدی.
‫- کاملا کسل کننده‌ست! ‫- بزن به چاک!
‫اون چیه؟
‫چرا داره بزرگتر میشه؟
‫نظرات منفی قوی‌تر از نظرات معمولی‌ان.
‫از توجه ما تغذیه می‌کنه.
‫- کاملا کسل کننده‌ست! ‫- بهش توجه نکنین!
‫نباید سلول نویسنده صداش رو بشنوه.
‫کاملا کسل کننده‌ست!
‫چیش اینقدر کاملا کسل کننده بوده؟
‫حتما باید می‌گفت "کاملا کسل کننده‌ست"؟
‫حتی براش پول هم داده.
‫اصلا بیخیال.
‫ممکنه بعضی‌ها خوششون نیاد.
‫نادیده‌اش می‌گیرم.
‫کسل کننده‌ست.
‫کاملا کسل کننده‌ست.
‫نگاهش کن.
‫بدون توجه ما صداش داره ضعیف‌تر میشه.
‫راست میگی.
‫بدون توجه ما نمی‌تونه زنده بمونه.
‫بیا تمرکزمون رو حفظ کنیم.
‫یومی الان یه نویسنده رمانه.
‫فهمیدم.
‫کسل کننده‌ست...
‫موفق شدیم.
‫جواب داد.
‫فکر کنم مُرده.
‫بیا امروز حرفی از نظرات نزنیم.
‫فهمیدم.
‫تو رسیدی؟
‫من ده دقیقه دیرتر می‌رسم. ‫ببخشید.
‫تازه رسیدم. ‫لازم نیست عجله کنی.
‫نظرات امروز رو دیدی؟
‫کاملا کسل کننده‌ست!
‫کسل کننده‌ست!
‫کاملا کسل کننده‌ست.
‫دوباره زنده شد.
‫همش بخاطر کنترل زی هست!
‫داشت یادم می‌رفت‌ها.
‫امروز نظرات خوبی داریم.
‫نظرات منفی‌ای هم بود.
تعریف و تمجیدها خیلی بیشتر بودن.
‫مطمئنی که فقط نظرات بد رو نخوندی؟
‫بذار از نظرات خوب برات عکس بفرستم.
‫ممنون.
‫هرچی بیشتر با کنترل زی آشنا می‌شیم، ‫به نظر آدم خوبی میاد.
‫حداقل تصویرگریش خوبه.
‫تصویرگریش حرف نداره.
‫من تصویرگریش رو دوست دارم، ‫ولی داستانش رو دوست ندارم.
‫یا شایدم آدم خوبی نباشه.
‫همه اینا دارن از کار اون تعریف می‌کنن.
‫چه آزار دهنده.
‫سلام، یومی.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫شیرچایی هم می‌خواستی، درسته؟
‫آره، ممنون.
‫خیلی خوشم میاد.
‫این روزها سرت شلوغه؟
‫این روزها خیلی کار سرم ریخته.
‫شاید خبر اینکه تصویرگری من محشره پخش شده.
‫پس میشه امروز یه خرده زودتر برم؟
‫- چرا؟ ‫- بعد از این یه قرار ملاقات دیگه دارم.
‫جلسه خیلی مهمیه.
‫اگه جواب بده،
‫ممکنه دیگه نتونم تصویرگری رمان‌ اینترنتی انجام بدم.
‫پس الهه عشق من چی میشه؟
‫البته که این یکی رو انجام میدم. ‫خودت که نظرات کارم رو دیدی.
‫این عنوان رو باهات تموم می‌کنم. ‫نگران نباش.
‫ممنون.
‫حرفشم نزن.
‫راستی...
‫این شخص رو می‌شناسی؟
‫الان خیلی سر زبون‌هاست.
‫با اون قرار ملاقات دارم.
‫تا حالا اسم وقت هاپ‌هاپ رو شنیدی؟
‫پارسال بازی محبوبی بود.
‫اسم بازی‌ای که الان دارم می‌سازم ‫وقت هاپ‌هاپ هست.
‫درمورد سگیه که داره توی خونه
‫دنبال خوراکی‌هایی می‌گرده ‫که صاحبش قایم کرده.
‫چه بانمک.
‫با این بازی کولاک کرد.
‫دارن کار منو برای طراحی شخصیت‌های ‫نسخه دوم بازی در نظر می‌گیرن.
‫- آها. ‫- ظاهراً، زن‌ها عاشق این بازی‌ان.
‫بخاطر همین هم سبک کاری منو ترجیح میدن.
‫تو این عکس خوب افتاده.
‫ظاهراً قراره شخصیت‌های جدید زیادی ‫توی نسخه دوم باشه.
‫اگه جواب بده، ممکنه خیلی موفق بشم.
‫اون موفق شده.
‫فقط موفق نشده که...
‫مگه می‌شناسیش؟
‫فقط یه خرده.
‫از کجا می‌شناسیش؟ ‫باهم صمیمی هستین؟
‫می‌تونم پیشش اسم تو رو ببرم؟
‫واقعا این پروژه رو می‌خوام.
‫فکر نکنم بردن اسم من ‫کمکی بهت بکنه.
‫چرا؟
‫همون بهتر که وانمود کنی ‫منو نمی‌شناسی.
‫یعنی چی؟
‫- مشکوک می‌زنی. ‫- چرا؟
‫کو وونگ که
‫عشق سابقت یا همچین چیزی نیست. ‫درسته؟
‫"می‌تونیم به کنترل زی بگیم که وونگ
‫عشق سابق یومی بوده"؟
‫بله.
‫اینقدر از این چیزها نیار پیش من!
‫این هیچ ربطی به نویسندگی نداره.
‫وای نه.
‫درسته. قبلا باهم بودیم.
‫سازنده بازی وقت هاپ‌هاپ ‫عشق سابق تو بوده؟
‫باورم نمیشه.
‫عشق قبلیت هم خیلی خوش‌قیافه بود.
‫با اینحال،
‫این مدیرعامل موفق عشق سابقته؟
‫باورم نمیشه.
‫هیچ می‌دونی الان چقدر داره پول در میاره؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫یعنی ممکنه که تو زن تو دل برویی هستی
‫و من متوجهش نمی‌شم؟
‫چه جذابیتی داری که من نمی‌بینم؟
‫این چیزها رو بهتره توی ذهنت بگی،
‫نه با صدای بلند.
‫والا گیج شدم.
‫ما وقتی باهم بودیم موفق نبود. ‫بعدش موفق شده.
‫ولی براش خوشحالم.
‫خیلی زحمت کشیده.
‫چرا از هم جدا شدین؟
‫می‌دونستم که اینو می‌پرسی.
‫چرا از وونگ جدا شدیم؟
‫خب، تو نصف پیام‌هاش شکلک قلب می‌فرستاد.
‫بخاطر این نبود.
‫تو عروسی یکی دعوا کرده بودیم؟
‫یا بخاطر چورو بود؟
‫برای اینکه بفهمی چرا از وونگ جدا شدیم،
‫فقط باید صد جلد از تاریخچه اخیر عشق یومی رو بخونی.
‫هرچی بیشتر بفهمی، تاریخچه جالب‌تر میشه.
‫طبق سوابق رسمی،
‫درواقع وونگ ازش جدا شد.
‫دلیلش به چند ماه قبل از جدا شدنشون برمی‌گرده.
‫وقتی یومی و وونگ با همدیگه زندگی می‌کردن.
‫پس به نظر میاد...
‫کجا رفت؟
‫نمی‌دونم. اونقدر زمان زیادی گذشته که ‫درست یادم نیست.
‫تو که راست میگی.
‫واقعا یادم نمیاد.
‫اون موقع خیلی به نظر جدی میومد،
‫ولی الان که زمان گذشته،
‫حتی یادم نمیاد چی بوده.
‫به هر حال، فکر نمی‌کنم بهت کمکی کنه ‫که اسم منو ببری،
‫پس بهت توصیه می‌کنم ‫این کارو نکنی.
‫پس چاره‌ای ندارم.
‫باید به شیوه خودم ‫ارتباطی باهاشون ایجاد کنم.
‫به شیوه خودت؟
‫آره.
‫مشتاق نتایج خوبی که از این همکاری حاصل میشه هستم.
‫مطمئنم که تیم پروژه می‌خوان بیشتر باهاتون صحبت کنن.
‫لطفا بدون من تشریف ببرین.
‫- ممنون. ‫- بازم ممنونم.
‫آقای کو.
‫دو کار هست که باید هر روز انجام بدم.
‫می‌دونین چه کارهاییه؟
‫حتما باید بدونم؟
‫یکیش نفس کشیدنه.
‫اون یکی هم وقت هاپ‌هاپ بازی کردنه.
‫وقت هاپ‌هاپ بازی موردعلاقه منه.
‫به خودم قول داده بودم که اگه یه وقت ‫سازنده این بازی رو دیدم،
‫قدردانی و احترامم رو بهش ابراز کنم.
‫اون اصلا شرم حالیش نمیشه.
‫چه چاپلوسیِ تابلویی.
‫ممنونم.
‫احترامش یکم زیادیه.
‫من احترام زیادی براتون قائلم.
‫پس من چی؟
‫- ببخشید؟ ‫- منم یکی از خالقان بازی‌ام.
‫البته که برای شما هم احترام قائلم.
‫ولی به اندازه‌ای که سهیم بودین.
‫ممنون.
‫امیدوارم که در کار کردن باهامون راحت باشین.
‫شرکت ما خواهان برابری در میان کارکنانه ‫از مدیرعامل گرفته تا یه فرد تازه‌کار...
‫وونگ.
‫چی؟
‫پس میشه "وونگ" صدات کنم؟
‫نه.
‫ببخشید، آقای زی.
‫اشکال نداره.
‫راحت باشین.
‫وونگ.
‫من روش خودم رو دارم که تو مدت کوتاه ‫با یکی رفیق بشم.
‫به نظرت اون دیوونه نیست؟
‫اسمش هم عجیبه.
‫بهتر نیست دنبال هنرمند جدیدی بگردیم؟
‫به نظرم آدم باحالیه.
‫یه جورایی اونطوری چاپلوسی کردنش بانمکه.
‫آره خب، ما از آدم‌های غیرعادی خوشمون میاد.
‫ولی اون دیگه زیاده‌روی می‌کنه.
‫تو هم که خیلی از اون سرتری.
‫نه. نمی‌تونیم باهاش کار کنیم.
‫- کلیدها توی ماشینن. ‫- ممنون.
‫- توی مسیر مواظب باشین. ‫- حتما.
‫وونگ، وایسا.
‫نمی‌تونی این کارو کنی. ‫این ماشین مدیرعامله.
‫اشکال نداره.
‫خیلی‌خب، قربان.
‫میشه منو تا ایستگاه مترو برسونی؟
‫خیلی هوا سرده. ‫ممکنه سرما بخورم.
‫- سوار شین. ‫- ممنون.
‫هوا یخ‌بندونه.
‫ممنون، وونگ.
‫خونه‌تون کجاست؟
‫من تو بانگوا دونگ زندگی می‌کنم، ‫ولی الان دارم میرم گوانگوامون.
‫لطفا با من خودمونی صحبت کن.
‫باشه.
‫این ماشین خیلی قشنگیه.
‫باورم نمیشه که سوار یکی از اینام.
‫[الهه عشق من]
‫احتمالا خاطره خیلی خوبی ازم نداره.
‫بهتره که وانمود کنی منو نمی‌شناسی.
‫فکر نکنم.
‫چی گفتین؟
‫چی؟ ‫چیزی نبود.
‫وونگ.
‫تو به سرنوشت اعتقاد داری؟
‫فکر کنم دست سرنوشت بوده که ‫تو با من آشنا بشی.
‫[الهه عشق من]
‫به لطف تو حرفه شغلیم قراره به موفقیت برسه.
‫چی داره میگه؟
‫الان کجایی؟ ‫رفتی خونه؟
‫هنوز نه. ‫توی کتابفروشی‌ام.
‫سلول عشق، خونه‌ای؟
‫کیه؟
‫تو هاله محشری داری.
‫- اومدیم خبر خوب رو بهت بدیم. ‫- سلام.
‫به سرنوشت اعتقاد داری؟
‫دیگه از اون تقدیرگراها خسته شدم.
‫تو دهکده وونگ خبر خوب پخش کردن ‫خیلی سخته.
‫می‌دونم.
‫سلول‌های این دهکده منطق رو ترجیح میدن.
‫اینجا حرف زدن درمورد سرنوشت خیلی سخته.
‫باید خیلی بیشتر تلاش کنیم.
‫بیا تسلیم نشیم.
‫آره. ‫بیا دوباره تلاش کنیم و در بزنیم...
‫من به این چیزها اعتقاد ندارم!
‫[کتابفروشی پیونگ‌پانگ]
‫فکر کردم رفت دستشویی. ‫چرا اینقدر طولش میده؟
‫شاید زیادی باهاش خوش رفتار بودم.
‫سرنوشت هیچ ربطی به من نداره.
‫همیشه اینطور نیست.
‫سرنوشت عادت داره که یواشکی غافلگیرت کنه.
‫تو به سرنوشت اعتقاد داری؟
‫سلام.
‫وونگ.
‫[الهه عشق من]
‫در اعماق دهکده وونگ،
‫هر روز صبح یه مراسم مقدس برگزار میشه.
‫اون سلول استاد تمرکز افسانه‌ایه.
‫حالا که وونگ مشغول کاره، ‫باید بیدارش کنیم.
‫خودش نمی‌تونه بیدار بشه؟
‫نه. قدرت‌های ویژه‌اش
‫فقط با انجام یه مراسم مخصوص کار می‌کنن.
‫[همه‌چیز درباره سلول استاد تمرکز]
‫از همین الان،
‫مراسم بیدار کردن سلول استاد تمرکز رو شروع می‌کنیم.
‫- بیدار شو. ‫- لطفا، بیدار شو.
‫قهوه رو حاضر کن.
‫باید قهوه دمی باشه، نه اسپرسو.
‫وقتی قهوه حاضر شد، ‫کیبورد باید تمیز باشه.
‫تمام گرد و خاک و روغن موجود ‫باید پاک بشن.
‫بعد نوبت به بررسی اخبار آنی می‌رسه.
‫[امسال شاخص کاسپی بالاترین از همیشه‌ست]
‫[بازار گیمینگ کره جهانی می‌شود]
‫و باید به ترتیب، ‫به وبسایت‌های شایعه
‫و جوامع گیمینگ سر بزنیم.
‫[آیا شما دانشجوی رشته روانشناسی هستید؟]
‫[اعلامیه آپدیت و رویداد بازی وقت هاپ‌هاپ]
‫وقتی بیکار می‌شیم...
‫- بیدار شو. ‫- لطفا، بیدار شو.
‫اون بالاخره چشم‌هاش رو باز می‌کنه.
‫به مراسم بیدار کردن تمرکزش
‫روتین گفته میشه.
‫[کو وونگ]
‫بیا یکم کار کنیم.
‫ولی یادت باشه،
‫سلول استاد تمرکز به شدت حساسه.
‫اگه کسی مزاحم تمرکزش بشه...
‫آقای کو.
‫جلسه بخاطر یه مشکل آپلود ‫یک ساعت تاخیر خورده.
‫چی؟
‫دوباره خوابش برد.
‫- بیدار شو. ‫- مامانی، دلم می‌خواد بیشتر بخوابم.
‫ما این همه زحمت کشیدیم ‫تا بیدارت کنیم...
‫عصر بعد از جلسه و ناهار
‫روی کار تمرکز می‌کنم.
‫[الهه عشق من]
‫[الهه عشق من از کیم یومی]
‫[کتابفروشی پیونگ‌پانگ]
‫سلام.
‫وونگ.
‫تو چطوری...
‫احیانا با کنترل زی نیومدی اینجا؟
‫بهم گفت که توی این ماشینه.
‫وضعیت اضطراری! ‫وضعیت اضطراری!
‫کیم یومی ظاهر شده.
‫چی؟ کیم یومی اینجاست؟
‫این خیلی تصادفیه!
‫خونسرد باش. ‫دلیلی نداره که هول کنیم.
‫ما وونگ حقیر گذشته نیستیم.
‫درسته.
‫ما دیگه وونگ حقیر نیستیم.
‫درسته!
‫آروم باش.
‫خونسرد باش.
‫با اعتماد به نفس بهش سلام می‌کنیم.
‫اول، یواش چونه‌اش رو بالا می‌گیره.
‫سلام، یومی.
‫چشم‌هاش رو نیمه‌باز می‌کنه ‫تا نشون بده که اونقدرهام در قید نیست.
‫خیلی وقته ندیدمت. ‫چه سورپرایزی.
‫می‌دونم.
‫خیلی سرسری در رو باز می‌کنه.
‫با کنترل زی اومدی اینجا؟
‫یهو خواست منو ببینه، ‫واسه همین...
‫آره. از امروز با ما کار می‌کنه.
‫تو از کجا می‌شناسیش؟
‫اون تصویرگری کتابم رو انجام داد.
‫جدی؟
‫کجاست؟
‫گفت معده‌اش مشکل پیدا کرده ‫و رفت دستشویی.
‫آها.
‫بگذریم، از دیدنت خوشحال شدم.
‫واقعا.
‫خوب بود. ‫طبیعی بود.
‫یک نکته ویژه شناسایی شد.
‫کیم یومی خوشگل‌تر شده.
‫این چه ربطی به وونگ داره؟
‫اینو بیخیال.
‫حالا که باهاش برخورد کردیم، ‫توالی پُز دادن رو آغاز کنین.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫بیاین موفقیت فوق‌العاده‌ای
‫که وونگ به دست آورده ‫رو نشونش بدیم.
‫درچه حالی؟
‫پُز شماره یک!
‫آره. خوبم. ‫تو چطوری؟
‫خب، همونطور که می‌بینی...
‫پُز شماره دو!
‫این ماشین خیلی قشنگیه.
‫واقعا؟ ‫این ماشین دوم منه.
‫پُز شماره سه!
‫شنیدم.
‫بازی‌ای که ساختی خیلی موفق شده.
‫نه اونقدرها، ولی خوب عمل کرده.
‫اوضاع بهتر از قبله.
‫راستش، بهتر که نیست، ‫فقط پول بیشتری دارم، همین.
‫زیادی سرم شلوغه.
‫پُز شماره چهار!
‫بخاطر انتشار جهانی بازی سرمون شلوغه.
‫دارین بازی رو جهانی منتشر می‌کنین؟
‫آره. همین الانش هم داره در ژاپن ‫و آسیای جنوب شرقی خوب عمل می‌کنه.
‫قصد داریم امسال در آمریکا هم منتشرش کنین.
‫واقعا؟
‫بی‌نقص بود! ‫پُز شماره پنج!
‫عالیه! ‫پنج‌تا پُز پشت سرهم دادیم!
‫حالا باید کارت ویزیت مدیرعاملیش رو بهش بده
‫و آخرین ضربه رو بزنه!
‫باید کارت ویزیتم رو بهت بدم.
‫کارت ویزیت یافت نشد.
‫امکان نداره!
‫ترکیب پُز دادن بدون کارت ویزیت ‫قابل تکمیل نیست.
‫کارت ویزیتم رو یادم...
‫لازم به این کار نیست.
‫خودم می‌دونم چه آدم بزرگی شدی.
‫مصاحبه‌ات برای یه مجله رو دیدم.
‫عالی بود. ‫تبریک میگم.
‫می‌دونستم که یه روزی موفق میشی.
‫آها.
‫منم بهت تبریک میگم.
‫فکر کنم یه جایی شنیدم که نویسنده شدی.
‫درسته. ‫ولی قابل مقایسه با تو نیست.
‫تازه کار اولم رو منتشر کردم.
‫یومی.
‫ببخشید. ‫دل درد گرفته بودم.
‫انگار همدیگه رو دیدین.
‫این کو وونگه، مدیرعامل وقت هاپ‌هاپ.
‫و این خانم کیم یومی هست، ‫نویسنده‌ای که باهاش کار می‌کنم.
‫باهم احوال‌پرسی کردیم.
‫گفته بودی که همدیگه رو می‌شناسین؟
‫حالا که یومی رو دیدم ‫دیگه نیازی به وسیله نقلیه ندارم.
‫لازم نیست منو برسونی.
‫باشه. پس...
‫- من دیگه میرم. ‫- باشه.
‫خدافظ. ‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫خدافظ.
‫تو دفتر می‌بینمت.
‫اون سرسام‌آور بود.
‫خیلی سرسام‌آور بود.
‫چطور ممکنه اونطوری ‫دوباره همدیگه رو ببینیم؟
‫این چیه؟
‫چرا قلبش داره تند تند می‌زنه؟
‫حتما زده به سرشون.
‫بخاطر دختری که خودش عشقی توی زندگیش داره ‫تالاپ تولوپ نکنین.
‫تالاپ! تولوپ! ‫بیاین بیرون.
‫سلول منطقی.
‫حق نداری از اون خط جلوتر بیای.
‫قلب از حوزه اختیارات تو خارجه.
‫می‌دونی که کنترلی روش نداری.
‫این مسخره‌ست.
‫دستور اعزام فوری.
‫حادثه‌ای گزارش شده.
‫این واقعه بزرگیه.
‫سلول غرور!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫اینو ببین.
‫40 کیلو احساسات حل نشده ‫تو صندوق این ماشین پیدا کردیم.
‫این مقدار یعنی اون دیوونه‌وار عاشق یومی شده.
‫اون 40 کیلو احساسات حل نشده قاچاق کرده؟
‫اسمت رو بگو.
‫اسمت رو بهم بگو!
‫سلول وجدان.
‫هی! ‫تو نباید این کارو کنی.
‫این مقدار باعث میشه که تا 6 ماه ‫بلاتکلیف بمونه!
‫یومی خوشگل‌تر شده.
‫خفه شو!
‫تو دیوونه شدی.
‫این همه احساسات حل نشده ‫رو کجا می‌بردی؟
‫داشتم به خونه سلول عشق می‌بردم.
‫چی؟
‫سلول عشق خونه‌ست؟
‫- من فقط نگرانتم. ‫- ول کن برو!
‫من اعتقادی به سرنوشت ندارم!
‫کیم یومی. ‫دوباره مسئله اونه، مگه نه؟
‫تو پیمانکاری استخدام کردی
‫که از قضا با اون کار می‌کنه؟
‫حادثه پلوپز رو یادته؟
‫فکر کردی همه اینا تصادفیه؟
‫احتمالا نیست.
‫این سرنوشته!
‫درسته. سرنوشته.
‫اصلا باشه، که چی؟
‫- یومی عشقی توی زندگیش داره. ‫- منم همینو میگم!
‫شماها!
‫دارین سلول عشق رو عذاب می‌دین.
‫اینو می‌بینین؟
‫خیلی وقت نیست که این چشمش رو ‫آنجلا کبود کرده.
‫و این جای زخم رو هم از یومی گرفته.
‫دیگه چی از جونش می‌خواین؟
‫به زور خودش رو جمع و جور کرده.
‫اینقدر سلول رو تحریک نکنین!
‫بریم داخل، سلول عشق.
‫درسته. ‫سرنوشت کجا بود.
‫آقای کو.
‫ما آماده‌ایم. ‫جلسه رو برگزار کنیم؟
‫باشه. ‫بیاین مشغول کار بشیم!
‫بریم.
‫ولی هنوز نگفتیم واسه جلسه جمع بشن.
‫اگه الان خبرشون کنم، ‫30 دقیقه دیگه طول می‌کشه...
‫نه. بهشون بگو ده دقیقه‌ای بیان.
‫من باید مشغول کار بشم.
‫بله.
‫درسته. بیا وضعیت‌هایی ایجاد کنیم ‫که بتونیم دوباره یومی رو ببینیم.
‫این عاقلانه‌ست.
‫قبلش باید شر اونو کم کنم.
‫- چی؟ ‫- خانم کیم یومی.
‫اون الان مردی توی زندگیش نداره.
‫چند ماه پیش از همدیگه جدا شدن.
‫از همدیگه جدا شدن؟
‫بنابراین، یومی کاملا در دسترسه.
‫- صبر کن. ‫- چیه؟
‫صورتت...
‫صورتم چشه؟
‫چه عجیب.
‫همین شنیدن اینکه یومی الان مجرده...
‫جای زخمی که سال‌ها مشخص بود ‫رو خوب کرد.
‫کامل از بین رفت.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫عکس‌هایی که توی گاوصندوق بودن چی شد؟
‫خشمی که در عمق قلبش بود هم ناپدید شده بود.
‫فقط یه فکر وجود وونگ رو در بر گرفت.
‫هی، کنترل زی...
‫بله، وونگ.
‫می‌تونم باهات خودمونی حرف بزنم؟
‫معلومه.
‫باشه.
‫یه خواهشی هم ازت دارم.
‫چیه؟
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫- خب... ‫- می‌تونی راحت حرفت رو بزنی.
‫خب...
‫از اونجایی که همدیگه رو خوب نمی‌شناسیم ‫این ممکنه حرف نابجایی باشه.
‫می‌خوای دوباره برگردی پیش خانم کیم یومی؟
‫همینه؟
‫می‌تونی اینو بگی.
‫اگه نمی‌تونی با کلمات بیانش کنی، ‫چطوره بزنیم قدش؟
‫بزن قدش.
‫خیلی‌خب.
‫پیغام دریافت شد.
‫بهت که گفته بودم دست سرنوشت بود ‫که با من آشنا بشی.
‫ترجیح میدم که دیگه زیاده‌روی نکنی.
‫باید قبولش می‌کردیم.
‫که یومی چقدر برای وونگ اهمیت داشت.
‫[الهه عشق من]
‫[نویسنده کیم یومی]
‫کنجکاوم یومی چی فکر می‌کنه؟
‫یعنی هنوزم وونگ شانسی داره؟
‫[ایدا]
‫سلام، ایدا. ‫چرا سر صبح زنگ زدی؟
‫می‌دونی الان کی رو دیدم؟
‫کی؟
‫[ تولیدی نودل ده‌هان]
‫ایدا!
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫سلام، بابی...
‫منظورم آقای یو هست.
‫چه سورپرایزی.
‫برای جلسه از ججودو اومدین؟
‫نه، از امروز دارم به دفتر مرکزی برمی‌گردم.
‫پس به بخش بازاریابی ملحق می‌شین؟
‫بله. ‫اومدم تا بخش بازاریابی رو رهبری کنم.
‫بابی برگشته
‫به سئول؟
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫[فصل دوم سلول‌های یومی]
‫بابی توی محله‌ات زندگی می‌کنه.
‫نگران بودم که اگه توی محله‌ات باهاش برخورد کنی ‫شوکه بشی.
‫وونگ! ‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫تصادفیه یا دست سرنوشته؟
‫گول خورد!
‫سلول عشق، تو زنده بودی!
‫یعنی اگه ما دوباره عشقی داشته باشیم ‫به دهکده برمی‌گردی؟
‫من که معذبت نمی‌کنم، آره؟
‫اگه معذبت نمی‌کنم، باید بیشتر بیرون بریم.
‫احتمالا دیگه نمی‌بینمش.
‫من...
‫واقعا دلم برات تنگ شده.