‫[قسمت یک]
‫«ترجمه از کیارش»
‫[مهمانسرای دامنه شمالی]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫سالن‌دار، یه نوشیدنی بیار!
‫چشم!
‫ارباب،
‫اونجا دو نوشیدنی می‌خوان.
‫بذار بخورن.
‫دا های، این‌قدر نخور.
‫باید راه بیفتیم.
‫رئیس سوم،
‫بارون خیلی شدیده. چرا عجله کنیم؟
‫حتی اگه از آسمون خنجر بباره ‫باید تکون بخوری،
‫زود باش، کارمون خیلی مهمه.
‫نباید خطر کنیم که عقب بیفته.
‫فقط یه لقمه دیگه بخورم.
‫حداقل صبر کن کارم تموم بشه.
‫رئیس سوم دژ شنگیون تویی...
‫گِه یون فی؟
‫اگه ولش کنی...
‫زنده می‌مونین.
‫تو من رو می‌شناسی،
‫ولی جرئت می‌کنی اموالم رو برداری؟
‫اگه تو می‌تونی بدزدیش،
‫ما هم می‌تونیم.
‫جرئت می‌کنی دژ شنگیون رو ‫به چالش بکشی؟
‫حتما می‌خوای بمیری!
‫دا های!
‫فرقه تانگ.
‫[تانگ جیو جو] ‫[از سرای وونینگِ فرقه تانگ]
‫کارت تمومه!
‫مواظب باش!
‫حالت خوبه؟
‫مجروح شدی؟
‫کی این کار رو باهات کرده؟
‫نمی‌تونی صحبت کنی؟
‫ولی صدام رو می‌شنوی،
‫درسته؟
‫وقتی بفهمم کی این کار رو کرده،
‫کاری می‌کنم تقاصش رو پس بده.
‫ظاهرا خیلی ازت خوشش میاد.
‫عجیبه. گیاهان روی بدنت...
‫نباید چنین بویی بدن.
‫همه اهالی دژ شنگیون مرده‌ان.
‫چه‌جوری برمی‌گردی اونجا؟
‫اهل دژ شنگیون نیستی.
‫ببین چی می‌گم.
‫شیانگیانگ نزدیک‌ترین شهره.
‫یکی رو پیدا می‌کنم که تو رو ببره اونجا...
‫و بعدش به مسئولان بگه رسیدگی کنن.
‫ارباب.
‫برگشتن.
‫چرا برگشتین اینجا؟
‫دست اون بچه است. بگردینش.
‫مگه کورین؟
‫لباسش خیلی نازکه.
‫کجا می‌خواد چیزی قایم کنه؟
‫اگه دستش نباشه،
‫پس حتما دست توئه.
‫کف‌دستی پشتی، تحسین‌آمیزه.
‫با من درگیر شدین.
‫ولی این بچه چی؟
‫اون‌جوری سرای وونینگِ فرقه تانگ رو ‫لکه‌دار می‌کنین.
‫تو کی هستی؟
‫تو...
‫در جایگاه دوم فهرستی.
‫دوتای دیگه خیلی پایین‌ترن،
‫یادم نمیاد کی‌ان. ‫کی اجازه داره فهرست لونگهو رو ببینه؟
‫خودت باید خوب بدونی.
‫حالا که دوستی و دشمن نیستی،
‫لطفا یه لطفی در حقمون بکن.
‫برو کنار. ما داریم...
‫چیزی که مال فرقه تانگه رو ‫پس می‌گیریم.
‫مال فرقه تانگه؟
‫اگه مال فرقه تانگه،
‫چرا تو دژ شنگیونه؟
‫مطمئنم خودت می‌دونی...
‫که فرقه تانگ و دژ شنگیون...
‫رقابت درازمدتی دارن.
‫نمی‌شه دلایل وقایع امروز رو...
‫با غریبه‌ها در میون گذاشت.
‫این چیزی که دنبالشین چه شکلیه؟
‫چه علامتی روش هست؟ ‫بهم بگین.
‫اومدین دنبالش ‫ولی حتی نمی‌دونین...
‫چه شکلیه؟
‫- چیزی نیست. ‫- اگه مدام دخالت کنی،
‫کل فرقه تانگ اطمینان حاصل می‌کنن...
‫دیگه هیچ‌وقت آرامش نداشته باشی.
‫پس از تانگ تیان هائو بپرس عیبی داره یا نه.
‫اون هیچ‌وقت جرئت نکرده ‫این‌جوری با من صحبت کنه.
‫به نظر من، اون چیز اصلا مال ‫فرقه تانگ نیست.
‫واسه همین نمی‌تونی بگی چیه.
‫یا شاید...
‫اون‌قدر چیز بدیه...
‫که اگه اسمش رو بیاری ‫زبونت آتش می‌گیره.
‫واقعا می‌خوای بدونی؟
‫آخه...
‫وقتی بدونی،
‫می‌میری!
‫تو باید رئیس دژ شنگیون،
‫جیائو چائو گویی...
‫و رئیس دوم، مو شیو کوان باشین.
‫کی گِه یون فی رو کشته؟
‫هیچ ربطی به ما نداره.
‫در راستای مرگ رئیس سومتون...
‫و جای اون شیء،
‫اون سه‌تا می‌تونن ‫همه‌چی رو بهتون بگن.
‫امروز اصلا خوش‌یمن نیست.
‫باورم نمی‌شه.
‫دژ شنگیون...
‫خیلی از دست فرقه تانگ سختی کشیده.
‫چرا هنوز این‌قدر بی‌احتیاطن؟
‫اشتباه برداشت نکنین.
‫من قوانین رو بلدم.
‫به هیچ‌کس کمک نمی‌کنم.
‫عذر می‌خوام. بفرمایین.
‫من که ازتون عذرخواهی کردم.
‫چرا باید همچنان بهم حمله کنین؟
‫چطور ممکنه؟
‫هیچی از کف‌دستی پشتی رد نمی‌شه!
‫یه‌جای کار می‌لنگه. بریم!
‫تو باید از عمارت لینگ‌لونگ باشی.
‫حالا که از خاندان هو اومدی اینجا،
‫از کمکت ممنونیم.
‫ما اون بچه رو می‌بریم.
‫لازم نیست. من نمی‌خواستم کمکتون کنم.
‫این بچه اهل دژ شنگیون نیست.
‫نمی‌تونین ببرینش.
‫حالا که اصرار می‌کنی دخالت کنی،
‫مجبورم به خاندان هو توهین کنم!
‫این درگیریت با فرقه تانگ تموم نشده.
‫من برمی‌گردم سراغت.
‫کجا می‌ری؟
‫شیانگیانگ؟
‫بذار من ببرمت.
‫تنها می‌ری؟
‫من واسه خودم تا حد زیادی ‫دردسر درست کردم.
‫می‌ترسم اگه باهات بیام شیانگیانگ،
‫تو رو به خطر بندازم.
‫وایستا.
‫بذار من ببرمت اونجا.
‫خیلی خطرناکه.
‫لباست خونی شده.
‫تو چشمه.
‫منتظرم بمون. بذار برات لباس پیدا کنم.
‫منتظرم بمون!
‫زود برمی‌گردم.
‫نری‌ها!
‫احتمالا این دو شلوار ‫یه‌کم برات بلند باشن،
‫ولی...
‫کجاست؟
‫[فنگ شائو، نماینده نظامی] ‫[شیانگیانگ (سواره و پیاده‌نظام)]
‫هیچ‌کس از دست نگهبانان فرار نمی‌کنه،
‫مگه این که عذاب وجدان داشته باشه.
‫برگردونینش.
‫اونجا درست و حسابی ‫بازجوییش کنین.
‫کای! سوپ زنجبیل داغ درست کن.
‫اینجا.
‫کای! بیا اینجا!
‫ارباب فنگ.
‫بالاخره اومدین.
‫چیزی نمونده بود نگهبانان رو خبر کنم.
‫چی شده؟ ‫چرا این‌قدر جسد اینجاست؟
‫فقط اینجا رو نبینین.
‫یکی دیگه هم اون تو افتاده.
‫ارباب فنگ، ببینین.
‫اینجا رو ببینین.
‫کار کی بود؟
‫اصلا نمی‌دونم.
‫اون چهارتای بیرون چی؟
‫نمی‌شناسمشون.
‫ای عوضی، سربه‌سرم می‌ذاری؟
‫جرئتش رو ندارم. ‫اون بیرونی‌ها رو...
‫سه مرد سیاه‌پوش کشتن.
‫زود بعد از کشتنشون فرار کردن.
‫من نمی‌شناسمشون.
‫این یکی رو هم ‫اصلا نمی‌دونم کی کشته.
‫پس آدم‌کش‌ها اهداف ما نیستن.
‫علامت بفرست.
‫ارباب فنگ، اون علامت برای کی بود؟
‫اگه مهمانان دیگه‌ای تو راهن،
‫درست ازشون پذیرایی می‌کنم.
‫برای کی بود؟
‫معلومه دیگه، برای مافوقم.
‫فرمانده سواره و پیاده‌نظام ولایت شیانگیانگ،
‫ارباب شائو جی زو.
‫[شهرستان ایچنگ]
‫فرمانده شائو.
‫مظنون رو پیدا کردین؟
‫معلوم نیست مظنونمون هست یا نه،
‫ولی چیز عجیبی پیدا کردم.
‫جراحات این اجساد...
‫مسلما بر اثر تیغه است، نه شمشیر.
‫از مسمومیت مردن.
‫حتما کار فرقه تانگه.
‫تو ندیدی،
‫یا اصلا نگاه نکردی؟
‫من متوجه نمی‌شم که...
‫چرا اعضای فرقه تانگ اینجا بودن.
‫اون‌ها هم دنبال همون شخص اومده بودن؟
‫مسائل دیگه‌ای به اون‌ها سپرده شده.
‫اون تو...
‫یه جسد دیگه هست.
‫اینجا رو زیر و رو کنین.
‫هیچی رو از قلم نندازین.
‫چشم!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫مواظب باش. صدات در نیاد.
‫تو کی هستی؟
‫مواظب باش!
‫تو بودی که ناچخ پرتابی ‫گِه یون فی رو گرفتی؟
‫کای، مطمئنی کسی اینجا قایم نشده؟
‫ارباب فنگ، شما کل اتاق‌هام رو می‌بینین.
‫قطعا کسی اینجا قایم نشده.
‫فرمانده شائو گفت...
‫نباید چیزی رو از قلم بندازیم.
‫اگه چیزی پیدا کنیم،
‫از عواقبش خوشت نمیاد.
‫ارباب فنگ،
‫ایشون ارباب شائو هستن؟
‫خیلی جوانن.
‫خیلی خوش‌قیافه‌ان.
‫خیلی تحسین‌آمیزن.
‫معلومه.
‫صلح شیانگیانگ...
‫به لطف ایشونه.
‫حتی ارباب شیانگیانگ...
‫خیلی از ایشون متشکره...
‫و ازدواج ایشون با بزرگ‌ترین دختر ‫عمارت لینگ‌لونگ رو هماهنگ کرده.
‫عروسیشون چند روز دیگه است.
‫- فرمانده شائو. ‫- چیز غیرعادی ندیدین؟
‫همه‌جا رو گشتیم. هیچی نبود.
‫حتی تو حیاط؟
‫بله.
‫اینجا رو باش.
‫این شخص رو دیدی؟
‫نه.
‫خوب نگاه کن.
‫فرمانده شائو.
‫ممکنه دیده باشمش.
‫کی؟
‫درست یادم نمیاد.
‫احتمالا یکی دو روز پیش.
‫قبل از کشتار اون بیرون.
‫قبلش رفته بود.
‫کدوم سمت؟
‫واقعا نمی‌دونم.
‫پس حافظه‌ات رو بررسی کن. ‫دقت کن.
‫اگه چیزی یادت اومد، بیا پیش من.
‫جایزه هنگفتی داری.
‫حتما میام.
‫اگه اجازه هست بپرسم،
‫این آدم کیه؟
‫چرا این همه نگهبان واسه دستگیریش ‫فرستادن؟
‫اون که خیلی ملیحه.
‫حتی از کسی که اون پنج نفر رو کشته ‫وحشتناک‌تره؟
‫این آدم یه قاتل سنگ‌دله.
‫پنج نفر؟
‫اون حتی پنجاه نفر رو کشته.
‫پس...
‫گول چهره‌اش رو نخور.
‫فرمانده شائو، نگران نباشین.
‫همین که دیدمش بهتون می‌گم.
‫نمی‌ذارم فرار کنه.
‫شاید اشتباه کرده باشم.
‫شاید این مرگ...
‫کار فرقه تانگ نبوده باشه.
‫اون جراحت مرگبار...
‫قطعا کار سم فرقه تانگ بوده.
‫ولی نکته جالب...
‫این ناچخ کوتاه تو سینه‌اشه.
‫وایستا.
‫ممکنه این شمشیر توسط...
‫این ناچخ کوتاه شکسته شده باشه؟
‫- صاحب مهمانسرا. ‫- در خدمتم.
‫ارباب.
‫این شمشیر کیه؟
‫شنیدم ارباب جیائو صداش می‌کردن.
‫این شخص ناچخ کوتاه رو پرتاب کرد...
‫و با شمشیر جیائو چائو گویی برخورد کرد.
‫بعدش جهت ناچخ کوتاه عوض شد...
‫و به مو شیو کوان برخورد کرد.
‫چه حمله خارق‌العاده‌ای.
‫حتما هنرهای رزمیش خارق‌العاده است.
‫اگه هنرهای رزمیش واقعا این‌قدر قویه،
‫چرا خودش نکشتشون؟
‫چرا فقط با تغییر جهت...
‫و ریزبینی باهاشون مبارزه کرد؟
‫مگه این که...
‫داره سبک اصلیش رو پنهان می‌کنه.
‫یه احتمال دیگه هم هست.
‫توان کار قوی‌تری رو نداره.
‫باید با ظرافت پیروز بشه.
‫خروج از شیانگیانک فقط از طریق...
‫سه راه آبی و دو راه زمینی ممکنه.
‫یه حکم قطعی صادر کن.
‫تک‌تک معابر و گشت‌ها رو ببندن.
‫بازارهای اسب هم باید تعطیل بشن.
‫فقط کافیه همه‌جا رو تحت‌نظر بگیریم...
‫و تمام رهگذران رو بادقت بررسی کنیم.
‫حتی اگه بخواد بره،
‫نمی‌تونه.
‫اون شائو جی زوی لعنتی.
‫خیلی بی‌رحمه.
‫رفتن.
‫وایستا.
‫تو دقیقا کی هستی؟
‫کس خاصی نیستم.
‫اسم من ارزش بیان نداره.
‫از دست کی قایم شدی...
‫که اینجا موندی؟
‫سلاح مقدس دستته، این یانگ آن،
‫یعنی مهارت سبک‌بالی بالایی داری، ‫نگاه گذرا،
‫مهارت فن شنود از فرسنگ‌ها دور رو بلدی.
‫می‌تونی از صد قدم دورتر ‫صداها رو بشنوی.
‫گمون کنم...
‫اهل عمارت لینگ‌لونگ هستی.
‫مهارت سبک‌بالیم رو تشخیص می‌دی؟
‫وایستا ببینم، این یانگ آن رو ‫از کجا تشخیص دادی؟
‫من مدت زیادی در دنیای هنرهای رزمی بودم.
‫یکی دو چیز از تاریخچه‌اش شنیدم.
‫این یانگ آن از آتش جوهر ساخته شده.
‫مخصوص بدل کردن ‫هنرهای رزمی سرده.
‫کف‌دستی پشتی سرای وونیگ...
‫از شمشیر جیائو و مو چیزیش نشد،
‫اما با شمشیر تو آسیب دید.
‫چنین شمشیر مقدسی...
‫از روایاتش هم بهتره.
‫چشم تیزی داری.
‫حالا که فهمیدی چیه،
‫من چیزی واسه مخفی کردن ندارم.
‫من اهل عمارت لینگ‌لونگ هستم.
‫[هو شائو دی، از پیروان عمارت لینگ‌لونگ] ‫من هو شائو دی هستم،
‫پایین‌ترین مقام عمارت لینگ‌لونگ رو دارم.
‫ظاهرا...
‫جایگاه عمارت لینگ‌لونگ...
‫فراتر از تصوراتمه.
‫حتی پایین‌رتبه‌ترین پیروش...
‫می‌تونه ارباب جوان فرقه تانگ...
‫و ژنرال ولایت رو به اسم کوچک صدا کنه.
‫از سوالم طفره نرو.
‫من اسمم رو بهت گفتم.
‫حالا نوبت توئه.
‫[ژان ری فی، شوالیه‌ای آواره] ‫نام خانوادگیم ژانه، اسمم ری فی.
‫به شمشیر تو هم نمیاد عادی باشه.
‫برات آشناست؟
‫اگه اشتباه نکنم،
‫آهنگر مشهور ژانگ یا جیو درستش کرده.
‫اسمش شمشیر یانلینگه.
‫عمارت لینگ‌لونگ رو خیلی‌ها می‌شناسن،
‫ولی اندک افرادی می‌دونن...
‫خاندان هو آهنگر شمشیر بودن.
‫نام خاندان هو رو ‫با فلزگری سر زبان‌ها انداختن...
‫و سلاح‌ها رو با دقت بررسی می‌کردن.
‫کتابخونه ما مملو از متون باستانیه.
‫از بچگی عاشق مطالعه‌شون بودم.
‫می‌تونستم تو خواب ‫تک‌تک سلاح‌های مشهور رو مرور کنم.
‫تشخیص شمشیر یانلینگ تو ‫از همه ساده‌تره.
‫در قیاس با شمشیرهای عادی،
‫پنج سانت بلندتره ‫و وزنش دو برابره.
‫حکاکیش روی دسته نیست،
‫بلکه روی تیغه است.
‫تو واقعا دانشمندی.
‫امروز چیز جدیدی یاد گرفتم.
‫این رو هم می‌دونم...
‫که این شمشیر...
‫سلاح همیشگیت نیست.
‫بر اساس مهارتت،
‫شرط می‌بندم خیلی مشهوره.
‫وقتی چنین شمشیر گمنامی داری،
‫حتما داری هویت اصلیت رو مخفی می‌کنی.
‫خیال کردم در خفا به توافق رسیدیم...
‫نپرسیم واقعا کی هستیم.
‫قبوله.
‫من اسم واقعیت رو نمی‌پرسم.
‫ولی بهم بگو چرا مخفی شدی؟
‫خودت چرا مخفی شدی؟
‫از شائو جی زو اجتناب می‌کنم.
‫یعنی اون نگهبانان دنبال تو می‌گشتن؟
‫می‌شه بپرسم چه جرمی مرتکب شدی؟
‫مرتکب هیچ جرمی نشدم.
‫مشکل از شائو جی زوئه.
‫از قدرتش سواستفاده می‌کنه،
‫شکار مجرم رو بهانه کرده ‫تا دنبال من بیفته.
‫حتی نقاشیم رو به هر کسی دیده نشون داده.
‫پس نقاشی تو دستش بود.
‫حتی بهم گفت آدم‌کش سنگدل.
‫از کجا معلوم دیگه چیکار می‌کنه...
‫تا به خواسته‌اش برسه.
‫ازش کینه داری؟
‫بیا راجع بهش صحبت نکنیم.
‫من شنیدم فرمانده شائو...
‫با دختر خانواده هو نامزد کرده.
‫نمی‌ترسه به عمارت لینگ‌لونگ توهین کنه؟
‫نامزد کرده؟ چرت می‌گن.
‫بزرگ‌ترین بانوی ما اصلا باهاش نامزد نکرده.
‫ارباب شیانگیانگ هماهنگش کرده بود.
‫چطور ممکنه غلط باشه؟
‫برام مهم نیست کی هماهنگ کرده.
‫حتی اگه خود امپراتور دخالت می‌کرد، ‫باز هم حساب نبود.
‫من داشتم سوال می‌پرسیدم.
‫چطور تو از من پرسیدی؟
‫من واقعا از دست یه دشمن مخفی شدم.
‫ولی نمی‌تونم بهت بگم اون دشمن کیه،
‫وگرنه خطر مرگباری گریبانت رو می‌گیره.
‫به نظرم داری پز می‌دی.
‫کی جرئت داره تو شیانگیانگ ‫خاندان هو رو اذیت کنه؟
‫حالا که کسی جرئت نداره ‫به خاندان هو توهین کنه،
‫چرا وقتی تو دردسر افتاده بودی...
‫نگفتی کی هستی؟
‫من از تو نمی‌پرسم. ‫پس تو هم از من نپرس.
‫صاحب مهمانسرا.
‫پسرکی که اونجا بسته بودن کجاست؟
‫بردنش.
‫کجا بردنش؟
‫می‌گن بردنش زندان شهرستان...
‫و اونجا حبسش کردن.
‫پرونده قتل رو بی‌خیال شدن،
‫ولی یه پسربچه رو اذیت می‌کنن،
‫نگهبانان این‌جوری کارشون رو انجام می‌دن؟
‫تو اهل اینجا نیستی.
‫تو شیانگیانگ،
‫همیشه همین‌طور بوده.
‫حتی نمی‌تونم یه سکه در بیارم.
‫هر روز جسد حمل می‌کنم ‫و ملت رو خاک می‌کنم.
‫به این هم می‌گن مهمانسرا؟
‫تعطیلش می‌کنم.
‫تعطیل می‌کنم!
‫تابوت‌فروش می‌شم.
‫تابوت می‌فروشم!
‫تابوت می‌فروشم.
‫بابت این اتفاق ممنونم.
‫لطف کردی.
‫به سلامت!
‫کجا می‌ری؟
‫می‌تونیم با هم سفر کنیم.
‫از اون‌جایی که دردسر دنبال منه،
‫ترجیح می‌دم با تو سفر نکنم.
‫می‌ترسی شائو جی زو باهات بد بشه؟
‫تو با این مهارتت، از چی می‌ترسی؟
‫وایستا ببینم. تو نمی‌ترسی.
‫به من کمک کردی و خطر کردی ‫هویتت لو بره.
‫من هنوز ازت تشکر نکردم.
‫تو هم همین‌طور.
‫با این که در حال فرار بودی،
‫باز هم دخالت کردی ‫تا اون پسرک رو نجات بدی.
‫واقعا تحسین‌آمیزه.
‫باید از جفتمون متشکر باشی.
‫راستی، چند وقته تمرین می‌کنی؟
‫حتی شائو جی زو تحت‌تأثیر قرار گرفت.
‫خیال می‌کرد کار من بود.
‫اگه من مهارت تو رو داشتم،
‫به خدمت کل آدم‌های بد می‌رسیدم.
‫کدوم سمت می‌ری؟
‫برمی‌گردم پایتخت.
‫من تازه فهمیدم...
‫نگهبان‌ها اون پسربچه رو بردن.
‫می‌تونیم با هم نجاتش بدیم...
‫و بعدش بریم شمال.
‫من دشمنان زیادی دارم.
‫ترجیح می‌دم پای تو رو ‫به این افتضاح باز نکنم.
‫شائو جی زو با افرادش نمی‌ره.
‫تو به تنهایی راحت...
‫از پس اون به‌دردنخورها بر میای.
‫باشه پس.
‫نمی‌تونم مجبورت کنم.
‫اینجا راهمون رو جدا کنیم.
‫وایستا.
‫نظرت عوض شد؟
‫اون پسرک...
‫تنها بازمانده امروزه.
‫اون تنها کسیه که ممکنه بدونه کجاست.
‫همون چیزی که تانگ و شنگیون ‫هر دو دنبالشن.
‫وقتی نجاتش بدی،
‫جفتشون بدجوری دنبالت می‌افتن.
‫خیلی مواظب باش.
‫می‌دونم.
‫نتونستم دست رو دست بذارم...
‫تا دوباره به خطر بیفته.
‫البته هشدارت یادم می‌مونه.
‫من از فرقه تانگ نمی‌ترسم.
‫اگه ارباب جوانشون می‌دونست...
‫افرادش دارن این کار رو باهام می‌کنن،
‫می‌مردن.
‫مقابل دژ شنگیون هم...
‫با پیروز می‌شم یا فرار می‌کنم.
‫مهارت سبک‌بالیت حرف نداره.
‫زیرکانه عمل کن...
‫تا پیروز بشی.
‫می‌بینمت.
‫امیدوارم مشکلاتت زود حل بشن.
‫تو پایتخت می‌بینمت.
‫زود باش! این‌قدر معطل نکن.
‫وگرنه تا شب به شهرستان نمی‌رسیم.
‫آهای. مگه کورین؟
‫مگه نمی‌بینین مشغول کاریم؟
‫برین کنار!
‫شما کی هستین؟
‫چی می‌خواین؟
‫من یه چیزی ازتون می‌خوام.
‫چیه؟
‫شنیدی که چی گفت.
‫اون ژان ری فی...
‫از ته دل از مهارتم...
‫تعریف نکرد.
‫می‌ترسید از سرعتش بکاهم.
‫واسه همین حاضر نبود باهام سفر کنه.
‫همه تو کاخ هانشویی مجازات شدن.
‫ما اومدیم اینجا...
‫تو رو برگردونیم.
‫بگو ببینم.
‫اون راز رو...
‫به کس دیگه‌ای نگفتی؟
‫درسته، نمی‌تونی صحبت کنی،
‫ولی اگه می‌خواستی پیغامی برسونی، ‫یه راهی پیدا می‌کردی،
‫مگه نه؟
‫واقعا به هیچ‌کس نگفتی؟
‫از کاخ هانشویی اومدن.
‫چند وقته داروت رو نخوردی.
‫این از مصرف همیشگیت بیشتره.
‫فقط یه‌کم دردناک‌تره.
‫اگه نخوریش،
‫مامان‌بزرگ خیلی عصبانی می‌شه.
‫تو که می‌شناسیش.
‫روش‌های زیادی داره...
‫که آرزو کنی کاش مرده بودی.
‫اگه یه قطره کمتر بخوری، ‫به درد نمی‌خوره.
‫از قصد وقت تلف می‌کنی.
‫یکی دیگه درست می‌کنم.
‫تو کی اومدی اینجا؟
‫- همین الان. ‫- چطور ممکنه؟
‫من مهارت فن شنود از فرسنگ‌ها دور رو بلدم.
‫می‌تونم از صد قدمی ‫هر صدایی رو بشنوم.
‫بیش از حد روی یه چیز تمرکز کرده بودی، ‫واسه همین متوجه نشدی.
‫اومدم اینجا ازت بخوام ‫لطفی در حقم بکنی.
‫از من؟ چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫یه آدمی هست که عین چسب ‫به من چسبیده.
‫نمی‌تونم جداش کنم.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫اگه تو نمی‌تونی جداش کنی،
‫چقدر قویه؟
‫یان زی کوینگ از فرقه یونینگ.
‫تعجبی نداره.
‫مهارت سبک‌بالیش واقعا خارق‌العاده است.
‫ولی تو با مهارتت...
‫نگران اونی؟
‫در حد نگاه گذرای تو نیست.
‫بهت مدیون می‌شم.
‫باشه.
‫بذار اول اون بچه لال رو نجات بدم.
‫تو کمکم کن ترتیب اون آدم رو بدم.
‫من هم تو این کار کمکت می‌کنم.
‫اون بچه لال رو نجات می‌دم. ‫مبادله منصفانه‌ایه.
‫بی‌حساب می‌شیم.
‫قبوله.
‫ولی افراد کاخ هانشویی ‫مهارت‌های عجیبی دارن.
‫سلاح‌های متنوع و پیچیده است. ‫خیلی احتیاط کن.
‫- یادم می‌مونه. ‫- وقتی تموم شد اینجا می‌بینمت.
‫کی اونجاست؟
‫با چنین روش‌هایی...
‫با بچه بی‌دفاع رفتار می‌کنین،
‫نمی‌ترسین آبروی کاخ هانشویی رو ببرین؟
‫حالا که کاخ هانشویی رو می‌شناسی،
‫تو کارمون دخالت نکن.
‫چه سمیه که آدم رو وادار ‫به آرزوی مرگ می‌کنه.
‫گل گفتی.
‫اگه نمی‌خوای بخوریش،
‫بی‌خیالش شو...
‫و لازم نیست به کاخ هانشویی برگردین.
‫حسرت عشق.
‫[فرستاده ماهِ کاخ هانشویی] ‫تو باید فرستاده ماه باشی.
‫حسرت هیچ زخمی به جا نمی‌ذاره ‫و تا استخون رو برش می‌ده.
‫هنوز خیلی دیر نشده که بری.
‫شمشیر خورشید نافذ دستته،
‫[فرستاده خورشیدِ کاخ هانشویی] ‫تو باید فرستاده خورشید باشی.
‫شما دوتا...
‫با همدیگه بهم حمله نمی‌کنین؟
‫یکیمون کافیه.
‫شمشیرت هرچقدر هم تیز باشه،
‫نمی‌تونه حسرت عشق من رو ببره.
‫فرستاده ماه، آوازه‌ات درخورته.
‫تو قبل از این جراحت سختی داشتی.
‫در اون صورت،
‫متأسفانه تو...
‫از اینجا جون سالم به در نمی‌بری.
‫من اصلا در حدش نیستیم.
‫چه مسخره.
‫یه مرد رو به موت...
‫مگه چقدر می‌خواد قوی باشه؟
‫من واسه کشتن هر کسی ‫فقط یه حرکت لازم دارم.
‫با چنین جراحاتی،
‫با پرش اژدهاکش من مقابله کردی؟
‫حتی اگه مجروح باشم،
‫باز هم می‌تونم شکستتون بدم.
‫می‌تونی سعی کنی و ببینی...
‫اگه بتونی حرکت دیگه‌ای نشونم بدی.
‫بدجوری مجروح شده.
‫دیگه زیاد طاقت نمیاره.
‫با همدیگه حمله کنیم، زود باش.
‫می‌تونیم شکستش بدیم.
‫با این حال،
‫به نظرم اصلا احتمال پیروزی نداریم.
‫باز هم همدیگه رو می‌بینیم.
‫«ترجمه از کیارش»