‫[قسمت سه]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫«ترجمه از کیارش»
‫جوری که تو و جیائو چائو گویی ‫به هم حمله کردین...
‫واقعا خارق‌العاده بود.
‫من درست درکت نکرده بودم.
‫چرا از خودت دفاع نکردی.
‫من که بهت گفته بودم.
‫دشمنان زیادی دارم.
‫برات امن‌تره که تنها ببریش.
‫اگه ما به موقع نرسیده بودیم اینجا،
‫ممکن بود در حین پوشوندن رد ما ‫به دست جیائو چائو گویی کشته بشی، متوجهی؟
‫یعنی از نظر تو...
‫فقط تو می‌تونی از ما ‫محافظت کنی،
‫ولی ما نمی‌تونیم ازت محافظت کنیم؟
‫منظورم این نبود.
‫صرفا چون من تازه وارد این دنیا شدم، ‫دلیل نمی‌شه جاهل باشم.
‫کی با گشتن تو این دنیا ‫چندتا دشمن نمی‌تراشه؟
‫اون جیائو چائو گویی با یه فن شمشیرزنی ‫سراغ من اومد.
‫یعنی قطعا دشمن منه.
‫همه‌چی رو گردن خودت ننداز،
‫انگار فقط خودت در حدی هستی ‫که دشمن داشته باشی.
‫واقعا منظورم این نبود.
‫به نظرم بهتره به هم کمک کنیم ‫در این سفر به خدمت دشمنان همدیگه برسیم.
‫تضمین می‌کنم هیچ‌کدوممون ‫ضرر نمی‌کنه.
‫هو، تو درست می‌گی.
‫منطقیه.
‫دقیقا جراحتت چی شد؟
‫نمی‌خوام برات دردسر درست کنم.
‫ما با همدیگه در شرایط ‫مرگ و زندگی قرار داشتیم، مگه نه؟
‫چرا هنوز راز نگه می‌داری؟
‫من یه دوست قدیمی دارم.
‫تو شهرستان ایچنگ پاسبان بود.
‫پرونده بزرگی رو فاش کرد ‫و بابتش مجازات شد.
‫من در حین نجاتش مجروح شدم.
‫خب، نجاتش دادی؟
‫در بستر مرگش، ‫پرونده رو با من در میون گذاشت.
‫نمی‌تونم آخرین درخواستش رو ‫زیر پا بذارم.
‫فرقه شیولو به انواع شرارت مشهوره،
‫نونشون رو با شرارت در میارن.
‫ولی چرا فرقه شانگ‌چینگ باید ‫دنبال تو باشه؟
‫اونی که من رو مجروح کرد ‫از فرقه شانگ‌چینگ نبود.
‫ژی‌هوا، روباه سیاه بود.
‫چطور ممکنه؟
‫فن دست شفقت بزرگ ‫از مهارت‌های سری فرقه شانگ‌چینگه.
‫حتی ممکنه به پیروان خودشون هم ‫درست یاد ندن.
‫ضمنا، سال‌هاست که فنون کف‌دستشون رو ‫کلامی یاد می‌دن.
‫هیچ دستورالعمل کتبی‌ای نداره.
‫امکان نداره یه غریبه بدزدتش.
‫من هم از همین مسئله شگفت‌زده‌ام.
‫ولش کن. فعلا باور می‌کنم.
‫هنوز سوالات زیادی داری؟
‫می‌دونم قطعا راحت نبوده ‫که الان این‌قدر اطلاعات بدی.
‫از اون‌جایی که تصمیم گرفتم ‫آدم بدی نیستی،
‫فعلا همین‌قدر کافیه.
‫یعنی الان دوستیم؟
‫بذار صبر کنیم تا اول ‫کارهاش رو ردیف کنه.
‫فعلا...
‫همکار موقتی هستیم.
‫همکار و هم‌سفر در راه پایتخت!
‫به چی فکر می‌کنی هو؟
‫با خودم می‌گفتم چرا دژ شنگیون ‫باید فن شمشیرزنی طراحی کنه...
‫تا با فنون عمارت لینگ‌لونگ مقابله کنه؟
‫جیائو چائو گویی دلیلش رو بهم نگفت.
‫حتما توطئه‌ای پشتشه.
‫احتمالا دلیلش خیلی ساده است.
‫اون‌قدر ساده است که فقط تویی ‫که این‌قدر دلت پاکه متوجه نمی‌شی.
‫سه عمارت مشهور تو این دنیا هست:
‫باوانگ طلایی، شنگیون نقره‌ای ‫و لینگ‌لونگ یشمی.
‫عمارت باوانگ از ده سال پیش ‫رو به افول رفت.
‫یعنی خودشون رو وقف تحقیقات کردن ‫تا جایگاه برترین عمارت رو کسب کنن؟
‫آره.
‫شکستش جلوی تو باعث شد مسئله ‫حمله به لینگ‌لونگ توجیه‌ناپذیر بشه.
‫واسه همین صرفا بی‌خیالش شد.
‫سال‌ها صرف اون تحقیقات کردن.
‫اگه شانسی کشفش نمی‌کردم ‫و آرایش شمشیرزنیشون رو نمی‌شکوندم،
‫احتمالا عمارت لینگ‌لونگ ‫فاجعه بزرگی رو تجربه می‌کرد.
‫خیالت راحت باشه هو.
‫حتما ارباب لینگ‌لونگ خیلی وقت پیش ‫نیت دژ شنگیون رو فهمیده.
‫همین‌جوری منتظر فاجعه نمی‌مونه.
‫من شنیدم افول عمارت باوانگ واسه این بود ‫که فرقه لینیوانگ رو به مبارزه طلبیدن...
‫و در نهایت به دستشون نابود شدن.
‫درس مهمیه.
‫چرا دژ شنگیون هنوز باید ‫دنبال برتری باشه؟
‫نمی‌ترسن سرنوشتشون همون‌جوری بشه؟
‫قبل از نابودی عمارت باوانگ،
‫مدت زیادی جایگاه برترین عمارت رو ‫از آن خودش کرده بود.
‫تو این درگیری‌ها، تاریخ فقط ‫پیروز رو ثبت می‌کنه.
‫احتمالا واسه همین جیائو چائو گویی ‫اصلا حاضر نیست بی‌خیالش بشه.
‫مگه هدف هنرهای رزمی محافظت از خود ‫و اجرای عدالت نیست؟
‫این چرخه بی‌پایان برد و باخت...
‫هدفش چیه؟
‫مدت بیشتری تو این دنیا وقت بگذرون،
‫به این‌جور چیزها عادت می‌کنی.
‫اگه عین اون‌ها فکر می‌کردم، ‫بهتر بود همین الان برم خونه.
‫کاش من هم عین تو بودم.
‫تو همه‌چی رو می‌دونی، ‫ولی به هیچ‌کدومشون اهمیت نمی‌دی.
‫بیا یه دکه چای‌فروشی پیدا کنیم ‫و کمی استراحت کنیم.
‫[مامان‌بزرگ هانشویی، ارباب کاخ هانشویی]
‫چانگ هونگ بی.
‫خیلی وقت بود منتظرت بودم.
‫مامان‌بزرگ شخصا اومده دنبالت.
‫زود باش بیا اینجا.
‫اسمش چانگ هونگ بی نیست...
‫و با شما برنمی‌گرده.
‫این پررو از کجا اومده؟
‫زود باش برو کنار.
‫بهشون می‌گم جسدت رو سالم بذارن.
‫اگه می‌خواین ببرینش،
‫باید اول من رو بکشین.
‫نه!
‫پس تو از جوانان خاندان هو هستی.
‫خیلی جوانی، اما مهارت‌هات تحسین‌آمیزن.
‫چه حیف.
‫ژانگ یوئه. پس همین شخص رو می‌گفتی؟
‫دقیقا.
‫واقعا از چوب‌دستی من سریع‌تره.
‫جالبه.
‫نه تنها به شدت مجروح شدی،
‫بلکه مسموم هم شدی.
‫واقعا می‌خوای با تخم‌مرغ ‫به سنگ حمله کنی؟
‫ژان!
‫سم تو بدنت اصلا درمان نشد.
‫خاصیت درمانی خون من از بین رفته.
‫درست نمی‌گم؟
‫خودت از اول می‌دونستی.
‫تو اولش لال بودی،
‫ولی به مرور تونستی صحبت کنی.
‫عطر داروییت روز به روز کمتر می‌شه.
‫من آدم به‌دردنخوری شدم.
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫فقط با از دست دادن خاصیت درمانیت ‫می‌تونی دوباره انسان باشی.
‫ژان!
‫ژانگ ری، ژانگ یوئه.
‫اون دوتا رو بکشین ‫و چانگ هونگ بی رو ببرین.
‫- مامان‌بزرگ. ‫- چیه؟
‫دل‌نازک شدی؟
‫جرئتش رو ندارم.
‫زود باش.
‫بس کنین!
‫مامان‌بزرگ، من باهات برمی‌گردم.
‫فقط بذار اون‌ها برن.
‫- نه! ‫- راز چانگ هونگ بی باید مخفی بمونه.
‫این دوتا باید بمیرن.
‫اگه بمیرن، من تنهایی زنده نمی‌مونم.
‫اون‌جوری اصلا دستت ‫به چانگ هونگ بی نمی‌رسه.
‫خیلی شجاع شدی،
‫جرئت می‌کنی من رو تهدید کنی؟
‫من واسه محافظت از اون‌ها ‫هر خطری رو به جون می‌خرم.
‫این دوتا ارزش دارن ‫به‌خاطرشون جونت رو بدی؟
‫مامان‌بزرگ، حتما خیال می‌کنی ‫سو ای‌ژو من رو به زور دزدید، مگه نه؟
‫نگو که خودت تصمیم گرفتی ‫دنبالش بری.
‫خودم می‌خواستم برم.
‫سو ای‌ژو یه‌بار پیش‌بینی کرده بود ‫من در پونزده سالگی می‌میرم.
‫وقتی آدم بفهمه ‫که هرچقدر حقارت رو تحمل کنه،
‫عمر درازی پیدا نمی‌کنه،
‫مسلما می‌خواد دنیای بیرون رو ببینه.
‫واسه همین از عزلتت استفاده کردم،
‫دو سگ نگهبان دروازه رو گول زدم ‫و از کاخ رفتم.
‫خب، دنیای بیرون قشنگه؟
‫از وقتی از کاخ هانشویی رفتم،
‫انواع و اقسام اشخاص سرم مبارزه کردن ‫و ازم استفاده کردن.
‫فقط اون دوتا عین انسان ‫باهام رفتار کردن.
‫عین گنجینه ازم محافظت کردن، ‫اما اصلا طمعی به رازهام نداشتن.
‫اگه کسی تو این دنیا هست ‫که حاضر باشه جونش رو برام به خطر بندازه،
‫من هم حاضرم براش بمیرم.
‫بعد از مرگ تو، من می‌تونم به راحتی ‫یه چانگ هونگ بی جدید پیدا کنم.
‫با مهارت تو، پیدا کردن یه چانگ هونگ بی دیگه ‫کار سختی نیست.
‫ولی چهار ماه یه‌بار،
‫باید کمکت کنم تا همچنان ‫هنر بزرگ لووتیان رو تمرین کنی.
‫تا الان، سه ماه از آخرین ‫جلسه‌مون می‌گذره.
‫اگه بدون کمک من ‫به بند حیاتی برسی،
‫به احتمال زیاد باید ده بیست سال ‫صبر کنی تا دوباره موفق بشی.
‫می‌تونی اون همه مدت صبر کنی؟
‫ضمنا، اگه پیدا کردن ‫یه چانگ هونگ بی به این راحتی بود،
‫مجبور نمی‌شدی شخصا ‫به این کوهستان متروکه بیای.
‫قبوله.
‫بهت قول می‌دم.
‫انتظار نداشتم این‌قدر شجاع ‫و باریک‌بین باشی،
‫خیلی شجاع و توانایی.
‫واقعا دست‌کم گرفته بودمت.
‫نباید برگردی!
‫تو اولین کسی هستی ‫که واقعا برام اشک ریخته.
‫حالا که یکی برام سوگواری می‌کنه...
‫خودم رو خوش‌بخت محسوب می‌کنم.
‫نرو!
‫درسته دنیای بیرون خطرناکه،
‫ولی کسانی توش هستن ‫که برام عزیزن.
‫یه روزی از کاخ هانشویی می‌رم...
‫و دوباره پیدات می‌کنم.
‫اسم واقعی تو لو شائو دی نیست، مگه نه؟
‫می‌شه اون اسم رو ‫روی من بذاری؟
‫عالیه! دوباره اسم دارم.
‫[چانگ هونگ بی]
‫[هو شائو دی]
‫بیداری.
‫چانگ هونگ بی...
‫الان دیگه اسمش هو شائو دیه.
‫اسم خودم رو روش گذاشتم.
‫با اعضای کاخ هانشویی برگشت ‫تا ما رو نجات بده.
‫باز هم نتونستم نجاتش بدم.
‫وقتی من به کارهام برسم،
‫با همدیگه می‌ریم کاخ هانشویی.
‫ولی نجات یکی از دست مامان‌بزرگ هانشویی ‫کار راحتی نیست.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫شفافیت لحظه به لحظه ازم دور می‌شه.
‫یه قرن بود که کاخ هانشویی به ندرت ‫تو امور دنیا دخالت می‌کرد.
‫حتی اگه چانگ هونگ بی خیلی باارزش باشه،
‫اعتبار وحشتناک مامان‌بزرگ هانشویی ‫مبارزان رو می‌ترسوند.
‫چرا هم فرقه تانگ، هم دژ شنگیون ‫دارن اقدام می‌کنن؟
‫از کجا می‌دونستن مامان‌بزرگ هانشویی ‫دقیقا کی در عزلته؟
‫با قدرت دژ شنگیون و فرقه تانگ،
‫عمرا اگه جرئت کنن ‫به کاخ هانشویی حمله کنن.
‫پس این راز حتما از درون کاخ نشت کرده.
‫سو ای‌ژو؟
‫وقتی بی‌هوش بودی، شائو دی ‫به سو ای‌ژو اشاره کرد.
‫گفت سو ای‌ژو پیش‌بینی کرده بود ‫بیش از پونزده سال عمر نمی‌کنه.
‫واسه همین تصمیم گرفت بیاد بیرون ‫و دنیا رو ببینه.
‫می‌گفتن سو ای‌ژون بهترین ‫طالع‌بین جهانه.
‫طبق افسانه‌ها، ‫می‌تونست رازهای آسمانی رو هم ببینه.
‫اما سه سال پیش از دنیا رفته.
‫دلیل نبرد عمارت باوانگ با فرقه لینگیوان...
‫واسه این بود ‫که سو ای‌ژو پیش‌بینی کرده بود...
‫عمارت باوانگ توسط فرقه لینگیوان ‫نابود می‌شه.
‫ارباب عمارت باوانگ آروم و قرار نداشت،
‫واسه همین بالاخره تصمیم گرفت ‫خودش زودتر حمله کنه.
‫در نهایت، کل عمارتشون سلاخی شد.
‫اربابشون سو ای‌ژو رو مقصر دونست ‫که به درگیری دامن زد.
‫با آخرین نفسش، پیداش کرد.
‫همسر سو ای‌ژو در دفاع ازش مرد.
‫از اون به بعد، سو ای‌ژو ‫مرد داغونی شد.
‫به هر کی می‌دیدش می‌گفت ‫اصلا نمی‌تونه طالع‌بینی کنه.
‫وگرنه، می‌تونست سرنوشت ‫زن خودش رو ببینه.
‫پس کیه که داره نقش ‫سو ای‌ژو رو بازی می‌کنه؟
‫هر کی جرئت کرده وارد کاخ هانشویی بشه ‫و مامان‌بزرگ هانشویی رو گول بزنه،
‫باید نقشه فرار و مهارت زیادی ‫در تغییر چهره داشته باشه.
‫مهارت تغییر چهره؟
‫همون ژی‌هوا، روباه سیاه ‫همواره در تغییره؟
‫باز هم خودشه.
‫با گول زدن چانگ هونگ بی و دشمن کردن ‫شنگیون با فرقه تانگ چی بهش می‌رسه؟
‫استفاده از چنین روشی واسه راه انداختن ‫جنگ بین دو گروه خیلی غیرمستقیم جلوه می‌کنه.
‫شاید هدف اصلیش همین نبود.
‫فقط می‌خواد کاخ هانشویی ‫گنجینه ارزشمندش رو از دست بده...
‫تا بتونه به خدمتشون برسه.
‫ازشون کینه به دل داره؟
‫کینه به کنار،
‫حالا که چانگ هونگ بی ‫به کاخ هانشویی برگشته،
‫بی‌خیالش نمی‌شه.
‫امیدوارم شائو دی در امان باشه.
‫متأسفانه کاخ هانشویی ‫دیگه رنگ آرامش رو نمی‌بینه.
‫یه‌کم بیشتر استراحت کن.
‫بیا زودتر بریم.
‫تعقیب‌کنندگانمون به زودی می‌رسن اینجا.
‫اگه بریم شمال‌غربی،
‫باید فرابر شیچاو رو پیدا کنیم.
‫شمال‌غربی. از این طرفه. بریم.
‫واقعا خارق‌العاده است که می‌تونی ‫تو این کوهستان دوام بیاری.
‫تو اهل اینجا نیستی.
‫چطور این‌قدر با این نواحی آشنایی؟
‫واقعا نمی‌فهمم.
‫خیلی بی‌احتیاط عجله می‌کنی.
‫اصلا به فکر جون خودت نیستی؟
‫یه چیزهایی مهم‌تر از جون آدم ‫تو این دنیا هست.
‫ارواح پیر اولین نگاه ‫باز هم دارن اذیتت می‌کنن؟
‫هدفمون خودشه!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫به شائو جی زو بگو اگه باز هم ‫نقاشی من رو همه‌جا پخش کنه،
‫از جونش نمی‌گذرم.
‫ژان؟
‫بیدار شو.
‫ژان؟
‫اسب دیگه نمی‌تونه بدوه.
‫به احتمال زیاد تعقیب‌کنندگانمون ‫تا چند وقت بهمون نرسن.
‫بیا یه استراحتگاه موقت پیدا کنیم.
‫باشه.
‫حالت خوبه؟
‫مواظب باش.
‫نگران من نباش.
‫بهتره تو الان بری.
‫چرا باز این حرف رو می‌زنی؟
‫[اعلامیه تحت‌تعقیب] ‫خوب نگاه کن.
‫هدف اون‌ها منم، نه تو.
‫خوب نگاه کنم؟
‫شائو جی زو دنبال توئه، نه من؟
‫مسئولان پایگاه‌ها رو مسدود کردن،
‫کل بازارهای اسب رو تعطیل کردن ‫و همه‌جا رو گشتن.
‫همه‌اش به‌خاطر توئه!
‫این همه مدت می‌دونستی؟ ‫چرا بهم نگفتی؟
‫نمی‌خواستم پنهانش کنم.
‫قبلا بهم گفته بودی ‫دوستت پاسبان بود.
‫قبل از مرگش، ‫کارش رو به تو سپرد.
‫اون موقع به این نتیجه رسیدم ‫که اگه مسئول بالارتبه‌ای نیستی،
‫به هر حال مأمور قانونی.
‫شائو جی زو هم مأمور قانونه.
‫چرا دنبال توئه؟
‫من هم نمی‌دونم چرا.
‫هنوز راستش رو بهم نمی‌گی.
‫حتی اگه شائو جی زو رو خوب نشناسم،
‫مأموران معمولا همدیگه رو ‫شکار نمی‌کنن، مگه نه؟
‫هو...
‫این مسئله رو نباید با عقل سلیم سنجید.
‫از همون لحظه که من وارد شیانگژو شدم،
‫دائما توسط قانون و خلافکاران شکار شدم.
‫تعقیب‌کنندگان من اینجا خیلی قدرتمندن،
‫فرماندهانی چون ژی‌هوا و فرقه شیولو.
‫امکان نداره اون‌ها بتونن...
‫شائو جی زو، فرمانده ‫سواره و پیاده‌نظام رو...
‫احضار کنن.
‫حجم این قدرت من رو می‌ترسونه.
‫فقط می‌خوام بدونم...
‫تو دقیقا کی هستی ‫که از دست چنین کسی فرار کردی؟
‫مهم نیست من کی‌ام.
‫ظاهرا نمی‌تونیم با همدیگه ‫به پایتخت برگردیم.
‫تو تنهایی خیلی راحت‌تر فرار می‌کنی.
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫هو، من می‌دونم...
‫تو دل شجاعی داری.
‫این روحیه شجاعت رو تحسین می‌کنم.
‫ولی متأسفانه جسم من ‫دیگه طاقت نمیاره.
‫در نتیجه... می‌خوام یه چیزی رو ‫بهت بسپارم.
‫همون کاری رو می‌گی ‫که دوستت به تو سپرده بود؟
‫اسمش لیو هونگ‌یی بود.
‫این رو دم مرگش به من سپرد.
‫باید خیلی مهم باشه.
‫خطراتی که در این راه ‫باهاشون مواجه شدم ثابت می‌کنن این مسئله...
‫احتمالا خیلی مهمه و کل شیانگژو رو ‫تحت تأثیر قرار می‌ده.
‫می‌خوای بمونی و تنهایی با تعقیب‌کنندگانت ‫روبه‌رو بشی؟
‫می‌دونم تو قبول نمی‌کنی ‫فقط خودت رو نجات بدی.
‫ولی این مسئله شامل حال ‫کل شیانگژو می‌شه.
‫این نامه باید به پایتخت تحویل داده بشه.
‫البته باید قبلش بهت هشدار بدم.
‫اگه این رو قبول کنی...
‫برات دردسر درست می‌کنه.
‫قبولش می‌کنم.
‫خیالت راحت باشه.
‫من قطعا کمکت می‌کنم این رو ‫سالم به پایتخت برسونی.
‫ولی وقتی رسیدم اونجا، ‫دنبال کی بگردم؟
‫حالا که با شاهزاده ژائو آشنایی، ‫به خودش بده.
‫وقتی دریافتش کنه، خودش می‌دونه چیکار کنه.
‫یادت باشه.
‫از این به بعد...
‫دیگه دخالت نکن.
‫بعد از این که برم چیکار می‌کنی؟
‫یه راهی پیدا می‌کنم ‫که تعقیب‌کنندگانم رو معطل کنم...
‫تا رد تو رو پیدا نکنن.
‫ولی در راه پیش‌رو...
‫تک و تنهایی.
‫من باهات روراست نبودم.
‫اسم واقعی من هو شائو دی نیست.
‫تو قهرمان جوانی از عمارت لینگ‌لونگ هستی ‫که شجاعتش نظیر نداره.
‫حالا که اسم هو شائو دی رو دوست داری،
‫پس از نظر من، ‫قطعا هو شائو دی هستی.
‫این‌جوری پل‌های پشت‌سرت رو ‫خراب می‌کنی...
‫تصمیم گرفتی تا پای مرگ مبارزه کنی، مگه نه؟
‫چطور می‌تونم به این راحتی بمیرم؟
‫باید زنده بمونم تا تقاص خون دوستم رو بگیرم.
‫به این زودی رسیدن؟
‫پای مجروحت طاقت میاره؟
‫کار می‌کنه.
‫ولی واسه اجرای نگاه گذرا،
‫باید اول تنفسم رو تنظیم کنم.
‫می‌تونیم بریم اون بالا؟
‫مشکلی نیست. از پسش بر میام.
‫خوبه.
‫جدا می‌شیم.
‫تو این بالا قایم شو.
‫وقتی وارد طویله شدن، ‫من جلوشون رو می‌گیرم.
‫تو از این فرصت استفاده کن ‫و بهشون حمله کن.
‫این گروه باید از همون یگان ‫سواره‌نظام قبلی باشه.
‫از پسشون بر میایم.
‫خیلی‌خب.
‫اینجا خوبه؟
‫قایم شو.
‫نذار شناساییت کنن.
‫هو، شرمنده‌ام.
‫نقاط فشارت چند ساعت دیگه آزاد می‌شن.
‫[جونگ شیونگ، نگهبان سه‌شاخه پرنده] ‫ژان ژائو، شوالیه جنوبی.
‫واقعا آوازه‌ات درخورته.
‫[ژان ژائو، شوالیه جنوبی] ‫ما همه‌جای راه کلی دام پهن کردیم.
‫سواره‌نظام خبره حکومتی ‫و اساتید هنرهای رزمی شکارت کردن.
‫با این که نقاشی‌هات پخش شده بودن، ‫سه روز دنبالت کردیم.
‫با این حال چیزی نمونده بود ‫از مرز شیانگژو فرار کنی.
‫دست خودم نیست، تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫می‌خواستم ببینم کیه.
‫پس تویی خانسالار جونگ.
‫من رو می‌شناسی؟
‫خانسالار جونگ رهبر مقتدریه.
‫کیه که تو رو نشناسه؟
‫حالا که جفتمون اهل یه دنیاییم،
‫اگه اون شیء رو بهم تحویل بدی،
‫کارت رو سخت نمی‌کنم.
‫تحویل دادنش کار سختی نیست.
‫فقط کنجکاوم بدونم...
‫اون مسئول وحشت‌زده کیه که تونست ‫نگهبان سه‌شاخه پرنده بازنشسته رو برگردونه،
‫افراد سابقش رو جمع کنه...
‫و این‌قدر بهش وفادار باشن؟
‫چرا خانسالار جونگ باید وقار ‫استاد هنرهای رزمی رو زیر پا بذاره...
‫تا چنین کار کثیفی انجام بده؟
‫گرفتن گربه سلطنتی کار کثیف ‫محسوب می‌شه؟
‫تو شوالیه جنوبی بزرگ ‫حکم سگ دست‌آموز رو داری،
‫خبرش همه‌جا پخش شده.
‫این روزها آوازه تو از من بهتر نیست.
‫بسه استاد ژان.
‫اون سم به زودی می‌کشدت.
‫قطعا با پای خودت از اینجا بیرون نمی‌ری.
‫اون شیء رو تحویل بده ‫تا بتونی کمتر زجر بکشی.
‫اگه می‌خواستم زجر نکشم،
‫این همه راه تا اینجا ‫نمی‌آوردمش.
‫دیگه به آخر خط رسیدی.
‫یعنی چندتا از حرکاتم رو ‫می‌تونی دفاع کنی؟
‫چند حرکت؟
‫امتحان کن تا بفهمی.
‫عقب‌نشینی کنین. ‫در اطراف طویله نگهبانی بدین.
‫نذارین فرار کنه.
‫چشم قربان!
‫من، جونگ شیونگ، خودم رو ‫قهرمان محسوب می‌کنم.
‫مدت‌ها مشتاق بودم ‫با شوالیه جنوبی بجنگم.
‫ولی حالا که الان به شدت مجروح شدی،
‫پیروزی بی‌انصافانه‌ایه.
‫نتیجه این نبرد، چه پیروز بشیم ‫چه شکست بخوریم،
‫فقط در یاد خودمون می‌مونه.
‫سپاس‌گزارم که حواست بود.
‫امیدوارم اصلا پشیمون نشی.
‫از شوالیه جنوبی انتظار می‌رفت.
‫حتی با جراحت سنگین،
‫هنوز می‌تونی خیلی از حرکاتم رو دفاع کنی.
‫ولی اگه به مبارزه ادامه بدی،
‫احتمالا ترکیب جراحت و سم ‫درجا به کشتنت می‌ده!
‫خانسالار جونگ، از الان خیال کردی ‫پیروز شدی؟
‫اگه سه‌شاخه پرنده‌ام ‫یه سانت جلوتر می‌رفت،
‫خونت کف اینجا رو کثیف کرده بود!
‫مگه این که... بتونی پرواز کنی؟
‫یعنی ممکنه...
‫فن درنای آسمانی باشه؟
‫برترین مهارت خاندان دینگ ‫از ولایت سونگجیانگ؟
‫چطور ممکنه تو بلد باشیش؟
‫بهت که گفتم...
‫از این مبارزه پشیمون نشو.
‫چه فن درنای آسمانی خارق‌العاده‌ای بود.
‫من، جونگ شیونگ...
‫هنرهای رزمی بزرگی دیدم.
‫زندگیم به ثمر نشسته.
‫بی‌احتیاط بودم ‫و تو رو دست‌کم گرفتم.
‫پیروز میدان از الان مشخصه.
‫اگه می‌خوای من رو بکش!
‫کشتن تو راحته.
‫ولی بیرون این طویله، ‫چند ده تن از افرادت هستن.
‫می‌ذارن به این راحتی برم.
‫پس چی می‌خوای؟
‫پشت اون خانه زراعی روبه‌رو ‫فرابر شیچاوه.
‫وقتی از اون رود رد بشه،
‫دیگه تحت حوزه شیانگژو قرار نداره.
‫سی و دو کیلومتر اون‌ورتر ‫به شهر ایچنگ می‌رسه...
‫که ارتش گوانگهوا اونجا مستقره.
‫فرمانده‌شون، منگ کوی، دوست منه.
‫افرادی می‌فرسته که تا شمال ‫همراهیم کنن.
‫با اسب تندرو، ‫می‌تونم زیر دو روز به پایتخت برسم.
‫می‌خوای من رو گروگان بگیری ‫و ببری اونجا؟
‫نه تا اونجا. ‫فقط تا فرابر کافیه.
‫برین کنار.
‫خانسالار جونگ، حرکت ناگهانی نکن.
‫فن درنای آسمانی ضربان قلبت رو ‫مسدود کرده.
‫اگه به زور انرژی خارجی ‫بخوای رها بشی،
‫عواقبش به کشتنت می‌ده.
‫نگران نباش.
‫من هنوز نمی‌خوام بمیرم.
‫اگه بمیرم، از کجا بفهمم فن درنای آسمانیت ‫تا کی دوام میاره؟
‫خیال کردی با گروگان گرفتن من ‫می‌تونی سالم به فرابر برسی؟
‫فقط گروه من دنبالت نیست.
‫بذار بریم!
‫خواهش می‌کنم بذار خانواده‌مون بره!
‫این تیرها به سم فرقه شیولوی ما آغشته‌ان.
‫یه ضربه یعنی مرگ آنی.
‫من اگه جات بودم، ‫یه قدم جلوتر نمی‌اومدم.
‫با چه جرئتی با غیرنظامیان معصوم ‫بهم فشار میاری؟
‫این‌ها می‌تونستن در آرامش ‫زندگیشون رو بکنن.
‫تو دلیل بدبختیشونی.
‫تو که شوالیه جنوبی مشهوری،
‫واقعا دست رو دست می‌ذاری؟
‫یان زی کوینگ!
‫فرقه یونینگ فرقه پرهیزکاری بود.
‫چرا به استادت خیانت کردی ‫تا با فرقه شیولو همدست بشی؟
‫ژان ژائو، تحویلش بده...
‫تا این‌ها زنده بمونن.
‫خانسالار جونگ.
‫امروز گارد خون آهنین تو فرقه شیولو ‫همکاری کردن تا جلوی من رو بگیرن.
‫وقتی بحث امتیازش وسط باشه،
‫یعنی چه‌جوری تقسیم می‌شه؟
‫به نظر من، فقط سپاس‌گزاری ‫و وفاداری مهمه.
‫به رقابت‌ها و سرنوشت ‫دربار امپراتوری اهمیت نمی‌دم.
‫اگه قرار نبود دینم رو ادا کنم،
‫هیچ‌وقت با چنین افراد منفوری ‫همکاری نمی‌کردم.
‫با این که دژ آبیت...
‫توسط دربار غیرقانونی شناخته ‫و پاک‌سازی شد،
‫هیچ‌وقت مردم عامه رو اذیت نکرده بود.
‫ولی الان کسی که بهش خدمت می‌کنی...
‫داره جوری رفتار می‌کنه ‫که کاملا با شرفت در تضاده.
‫واقعا می‌خوای نادیده بگیریش؟
‫ژان ژائو، لازم نیست من رو تحریک کنی.
‫اگه می‌خوای کاری کنم، راحت بگو.
‫می‌خوام بدونم اگه الان ‫اقدام کنم نجاتشون بدم،
‫گارد خون آهنین به مو دائو کمک می‌کنه؟
‫نجاتشون بدی؟
‫چطور می‌تونی؟
‫این بن‌بسته.
‫اونش به خودم مربوطه.
‫خانسالار جونگ، فقط هم بگو.
‫کمک می‌کنی یا نمی‌کنی؟
‫من واقعا از این روش‌های نفرت‌انگیز متنفرم.
‫برو نجاتشون بده.
‫گارد خون آهنین دخالت نمی‌کنه.
‫البته کمکت هم نمی‌کنیم.
‫ممنون.
‫ژان ژائو، واقعا طاقت داری تماشا کنی ‫که به‌خاطر تو هلاک بشن؟
‫هلاک نمی‌شن!
‫قبوله.
‫مایلم ببینم چندتاشون رو ‫می‌تونی نجات بدی.
‫- خواهش می‌کنم بذارین بریم! ‫- نه!
‫رحم کنین!
‫پدر! مادر!
‫«ترجمه از کیارش»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M