‫[قسمت پنجم]
‫چی دادی بخوره؟
‫عسل لینگ‌لونگ.
‫شاید جونش رو نجات نده،
‫ولی حداقل دردش رو آروم می‌کنه.
‫چه فایده‌ای داره؟
‫ارواح پیر اولین نگاه به ‫مغز استخوانش رسیده.
‫خب چیکار کنیم؟
‫در این حد نگرانشی؟
‫کمکم کن.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫زنجیر آهنینش رو محکم‌تر کردم،
‫دو روز دیگه وقت داریم.
‫شاید بتونیم نجاتش بدیم.
‫می‌تونی نجاتش بدی؟
‫اونقدرا هم توانا نیستم.
‫نمی‌تونم سم رو بی‌اثر کنم، ‫ولی می‌دونم کی می‌تونه.
‫- کی؟ ‫- خانواده جین.
‫همون خانواده جین تو شهر تنکسی که واسه رقابت
‫با دونگ فنگ ده هزارتا درخت زردآلو کاشتن؟
‫- پس بریم. ‫- تو هم میای؟
‫سوءتفاهم نشه.
‫من ناراحت نمیشم.
‫ولی شنیدم چیزی که بهت دادن خیلی مهمه.
‫وقتی همچین چیز مهمی دستته، هر ‫لحظه از این سفر یه ریسک به حساب میاد.
‫تازه، معلوم نیست اون که بیدار شه
‫و ببینه تو هنوز پیششی چی میگه.
‫چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟
‫به من اعتماد نداری؟ ‫آخه من میام به داماد خودمون آسیب بزنم؟
‫باشه. پس از همدیگه جدا میشیم.
‫من وسیله رو می‌برم پایتخت.
‫تو هم ببرش پیش خانواده جین.
‫نمی‌تونم بذارم تنها بری پایتخت.
‫بذار یه کم فکر کنم.
‫فرمانده شائو.
‫تمام درمانگاه‌هایی که تو شعاع ‫هشت کیلومتری اینجا بودن رو گشتیم.
‫خبری از ژان ژائو یا بقیه نیست.
‫ولی یه کالسکه مشکوک رو متوقف کردیم.
‫این کالسکه شماست؟
‫نه. ما یه کار مهم داریم و می‌خوایم بریم خونه.
‫اول با یه گاری الاغ راه افتادیم،
‫ولی سر راه با چندتا آدم مهربون آشنا شدیم.
‫کالسکه اسبشون رو با گاری الاغ ما ‫تاخت زدن.
‫واسه همین اینقدر سریع رسیدیم به گذرگاه.
‫چه شکلی بودن؟
‫لباس یکیشون سفید بود.
‫و یه مرد جوون با لباس آبی همراهش بود.
‫آها. یکی دیگه هم تو کالسکه دراز کشیده بود.
‫خیلی رنگش پریده بود، احتمالاً ‫مریض بود.
‫ولی گفتن مشکل ما از مشکل اونا ‫فوری‌تره...
‫کدوم طرفی رفتن؟
‫گفتن... دشمن‌هاشون دنبالشون هستن،
‫واسه همین باید تو کوهستان مخفی بشن.
‫برو بگرد.
‫با دقت کوهستان رو بگرد.
‫حسابی قراره وقتت رو بگیره.
‫هو شائومی خیلی احمقه.
‫به همین راحتی جونش رو تحویل من داد.
‫مگه نه، الاغ جون؟
‫[شهر تنکسی]
‫ارباب جوان، ندوئید.
‫شیطونی نکن. بیا بریم.
‫- سوار کالسکه بشید. ‫- بریم.
‫مراقب باشید، ارباب جوان.
‫مراقب باشید.
‫بادبادک چقدر رفته بالا!
‫من می‌تونم ببرمش بالاتر.
‫چه سوراخ بزرگی!
‫بذار ببینم.
‫این رو بگیر.
‫بادبادکتون خراب شده؟
‫بده من درستش کنم.
‫تو کی هستی؟
‫به ارباب جوان نزدیک نشو.
‫بیچاره‌ت می‌کنم!
‫یه پیغام برای اربابت ببر.
‫[جین ژن پینگ، ارباب خانواده جین]
‫ارباب!
‫ارباب! اتفاق وحشتناکی افتاده!
‫[شو آن، سرخدمتکار خانواده جین] ‫دوتا ارباب جوان ربوده شدن!
‫چی؟
‫اون مرد دست و پای فو زی رو بست، ‫دوتا ارباب جوان رو پنهان کرد،
‫و من رو فرستاد که یه پیغام براتون بیارم.
‫چه شکلی بود؟
‫تا حالا دیده بودیش؟
‫انگار هنرهای رزمی بلد بود.
‫و گفت اگه کمک نکنید،
‫دیگه پسرهاتون رو نمی‌بینید.
‫ممکنه ازمون کمک پزشکی بخواد؟
‫[ژانگ، بیوه عموی چهارم، خانواده جین] ‫اگه کمک نکنیم...
‫ژن پینگ، امروز با پرونده سختی برخورد نکردی ‫که بهش توجه نکنی؟
‫- نه. ‫- ارباب! ارباب!
‫زود باشید بیاید یه نگاه بندازید.
‫یه گاری الاغ رسیده دم دروازه.
‫یه مرد خونی کنارشه.
‫ارباب جین اومد.
‫ببینید چقدر خونریزی کرده!
‫چقدر وحشتناک!
‫چطوری با اینقدر خونریزی ‫هنوز نفس می‌کشه؟
‫آره.
‫اگه سریع درمان نشه،
‫به احتمال زیاد زنده نمی‌مونه.
‫خون مرغ؟
‫چرا کمکش نمی‌کنه؟
‫چرا نجاتش نمیده؟
‫بذار ببینم چه خبره.
‫متاسفانه کمکی از دستم برنمیاد.
‫چرا داره میره؟
‫ارباب جین!
‫می‌خواید نادیده بگیریدش؟
‫حالا که اینقدر خونریزی کرده بعیده ‫بشه نجاتش داد.
‫ارباب جین! می‌ترسید اگه نتونید درمانش ‫کنید آبروی خانواده‌تون بره؟
‫- دقیقاً! ‫- دارید از یه خطر بزرگ چشم‌پوشی می‌کنید!
‫این چه رفتاریه؟
‫- دقیقاً. ‫- کمک کن بیاریمش داخل.
‫چشم، قربان.
‫زود باشید، بلندش کنید!
‫پخش شید، مردم.
‫خانواده جین ما چطوری می‌تونه ‫بیکار بمونه و مرگ یکی رو تماشا کنه؟
‫برگرد و به جین ژن پینگ این رو بگو.
‫اول از همه، مردی که فرستادم ‫باید درمان بشه.
‫البته می‌دونم زیاد از طب سر درنمیاره،
‫و ندونه باید چیکار کنه.
‫ولی می‌دونم قرص افسوس شما ‫می‌تونه مُرده رو زنده کنه.
‫دوماً، بعد از نجات دادن اون مرد،
‫نصفه شب، سوار کالسکه شو ‫و بیارش بیرون.
‫کالسکه رو تو جاده اصلی خارج شهر ‫پارک کن.
‫بعدش سریع برو پی کارت.
‫سوماً، گزارشش رو به مسئولین نده.
‫کلکی سوار نکن.
‫هر کاری کنی حواسم بهت هست.
‫مشکوکی؟ بذار تلاشش رو بکنه.
‫اگه به سه درخواستم عمل نکنی،
‫جون دو ارباب جوان خانواده‌ت ‫از دست میره.
‫می‌فهمی؟
‫گمشو.
‫وایسا.
‫بعد از صد قدم چشم‌هات رو باز کن.
‫و وقتی صد قدم رفتی جلو دیگه ‫به عقب نگاه نکن.
‫وگرنه...
‫وگرنه یکی دیگه حالت رو می‌گیره.
‫یکی که تو هنرهای رزمی از من حرفه‌ای‌تره.
‫اگه بفهمه مردی که فرستادم ‫نجات پیدا نکرده،
‫چون اعصاب نداره...
‫ممکنه جون تمام خانواده‌تون ‫تو خطر بیفته.
‫فهمیدم. چشمام رو باز نمی‌کنم.
‫بعد از صد قدم بازشون می‌کنم.
‫بعد از صد قدم.
‫باز نمی‌کنم! باز نمی‌کنم!
‫برو سمت چپ!
‫بجنب. وقت کمه.
‫خیلی خب. چشمم رو باز نمی‌کنم.
‫چیکار می‌کنید؟
‫این مرد نه تنها توسط فن دست شفقت بزرگ ‫ضربه خورده،
‫بلکه ارواح پیر اولین نگاه هم ‫بهش رحم نکرده.
‫سم ممکنه به مغز استخوانش رسیده باشه ‫و نشه کاریش کرد.
‫شنیدم ارواح پیر اولین نگاه ‫از زهرهای قدرتمندی گرفته میشه.
‫زهرهایی که کنار هم وجود دارن ‫و با کمک هم دووم میارن.
‫مصرف یک پادزهر تاثیر خاصی نداره.
‫اگه چندتا پادزهر مصرف کنه، ‫احتمالاً همدیگه رو خنثی می‌کنن،
‫یا حتی یه سم جدید می‌سازن.
‫فقط آسیب بیشتری بهش وارد میشه.
‫می‌تونیم با ریشه آسمانی غار ماه ‫نقاط طب سوزنیش رو باز کنیم
‫و سم رو از خونش خارج کنیم.
‫ولی چون خیلی وقته که مسموم شده،
‫به اعضای بدنش و مغز استخوانش رسیده.
‫تو پروسه طب سوزنی تحمل ‫سوزن‌ها رو نداره،
‫انرژی حیاتیش پراکنده میشه و سم ‫خیلی سریع به قلب حمله می‌کنه،
‫اون وقت دیگه به هیچ عنوان ‫نمی‌تونیم نجاتش بدیم.
‫زن‌عموی چهارم،
‫این کار اندازه درمان و نجات جون ‫آدم‌ها ساده نیست.
‫می‌شناسیش؟
‫طبق لباس‌هاش مشخصه از هنرهای رزمی ‫سر درمیاره.
‫ژان ژائو
‫از ولایت کای‌فنگه.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫نمی‌تونیم نجاتش بدیم.
‫ولی به عنوان طبیب، وظیفه‌مونه که ‫مریض‌ها رو نجات بدیم.
‫تازه، جون دوتا بچه‌ت هم تو ‫دست یکی دیگه‌ست.
‫در بدترین حالت به مسئولین گزارش میدم.
‫بچه‌هام رو تو روز روشن دزدیدن.
‫فکر نکنم مسئولین به همین راحتی‌ها ‫چشم‌پوشی کنن.
‫ارباب! ارباب!
‫خواهش می‌کنم ارباب جوان رو نجات بدید!
‫آدم‌ربا یه پیغام داد.
‫قبل از نیمه شب امشب، ‫باید این مرد رو نجات بدید،
‫و باید با یه کالسکه ببرمش ‫بیرون شهر.
‫و گفت... گفت...
‫دیگه چی گفت؟
‫گفت، «نباید به مسئولین گزارش بدید،
‫وگرنه...
‫دوتا ارباب جوان رو می‌کشم.»
‫باورم نمیشه.
‫من مردم رو درمان می‌کنم تا نجاتشون بدم، ‫ولی معلوم نیست موفق بشم یا نه.
‫تازه، سم به مغز استخوانش رسیده.
‫حتی اگه بخوام نجاتش بدم،
‫همه چیز بستگی به پادشاه جهنم داره!
‫و آدم‌ربا گفت،
‫«مهم نیست توانایی پزشکی ارباب ‫متوسطه یا نه.»
‫گفت قرص افسوس اجدادی خاندان جین ‫هنوز دست شماست.
‫قرص افسوس؟
‫- اون گفت؟ ‫- بله.
‫می‌تونی بری.
‫چشم، قربان.
‫قرص افسوس اجدادی خاندان جین...
‫آدم‌ربا از کجا درباره‌ش می‌دونسته؟
‫هم از خانواده جین کینه داره،
‫هم قضیه قرص افسوس رو می‌دونه.
‫طرف صورتش رو نشون نداده،
‫ولی می‌تونه به همین راحتی ‫خانواده ما رو بازی بده.
‫زن‌عموی چهارم.
‫جز اون کی می‌تونه باشه؟
‫اتفاقی که پونزده سال پیش افتاد... ‫فراموش نکردی، مگه نه؟
‫پونزده سال پیش؟
‫[خانواده جین]
‫زود باش از اینجا برو.
‫رئیس تصمیمش رو گرفت.
‫قرص افسوس رو بهت نمیده.
‫بیخیال شو.
‫تا آخر عمرت هم اینجا زانو بزنی ‫فایده‌ای نداره.
‫هر کاری می‌خوای بکن!
‫اگه واقعاً خودش باشه،
‫پس حتماً برگشته که انتقام بگیره!
‫حتی اگه امروز ژان ژائو رو نجات بدیم،
‫دست از سرمون برنمی‌داره!
‫درخواست دیگه‌ای که نداشته،
‫شاید هدفش انتقام نیست.
‫اگه رئیس بزرگ بفهمه که یواشکی ‫از قرص افسوس استفاده کردیم،
‫دیگه بیشتر از این بزرگ خانواده
‫باقی نمی‌مونم.
‫اجداد خاندان جین قرص افسوس رو ‫ساختن تا جون آدم‌ها رو نجات بدن.
‫تا وقتی بتونیم یکی رو نجات بدیم،
‫مهم نیست طرف کی باشه...
‫یعنی از قرص افسوس سوءاستفاده نکردیم.
‫اگه رئیس بزرگ بخواد ما رو سرزنش کنه،
‫بگو تصمیم من بود.
‫بیا بریم قرص رو برداریم.
‫وایسا! زن‌عموی چهارم!
‫فرمول قرص افسوس نابود شده.
‫این قرص آخره.
‫فکرش رو هم نمی‌کردم برای یه ‫غریبه ازش استفاده کنیم.
‫بریم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ارباب! ارباب!
‫چی شد؟
‫کاری که می‌خواست رو انجام دادم.
‫کالسکه رو بردم و بیرون شهر پارک کردم.
‫خب... بچه‌ها چی؟
‫بچه کو؟
‫کالسکه و اون مرد رو بهش تحویل دادم.
‫نکنه زد زیر قولش؟
‫- من... ‫- چیه؟ دنبالشون بگردید!
‫- برید! ‫- چشم، قربان.
‫بریم.
‫- پدر! ‫- پدر!
‫هی! برگشتید!
‫خدا رو شکر!
‫بگید ببینم، آسیب دیدید؟
‫- نه. ‫- نه.
‫آدم‌ربا چه شکلی بود؟
‫کسی ما رو ندزدیده بود.
‫یه مرد با لباس سفید بود.
‫ما رو برد کنار دریاچه بازی کنیم.
‫بهمون غذای خوشمزه داد.
‫حتی با ما دوئل گیاهی بازی کرد.
‫زن‌عموی چهارم...
‫جز اون کی می‌تونسته باهاشون ‫دوئل گیاهی بازی کنه؟
‫حتی اگه خودش باشه، ‫بلایی سر بچه‌ها نیاورده.
‫بیا فراموشش کنیم.
‫بیاید، بریم یه غذای خوشمزه بخوریم.
‫- بریم! ‫- بریم!
‫به هوش اومدی.
‫میشه بپرسم تو کی هستی؟
‫فعلاً فرشته نجاتتم.
‫ولی خدا می‌دونه بعداً قراره کی باشم.
‫- میشه بپرسم... ‫- می‌دونم چی می‌خوای بپرسی.
‫هو لینگ‌لونگ خوبه،
‫احتمالاً اون وسیله رو از شیانگژو برده بیرون.
‫درسته.
‫نجاتت دادیم و سم رو بی‌اثر کردیم.
‫ممنون که نجاتم دادی.
‫ولی میشه بپرسم دوست هویی یا نه؟
‫هو؟
‫اون یه بانوی جوان با کمالاته.
‫اینهمه باهاش سفر کردی و نفهمیدی؟
‫چقدر سریع اومدن.
‫اعضای فرقه تانگ هستن.
‫من از طرف تو مبارزه می‌کنم.
‫نمی‌خوام این چند نفر دوباره مجروحت کنن.
‫وگرنه کِی می‌تونم به صورت عادلانه ‫باهات دوئل کنم؟
‫شمشیرت رو بهم قرض بده.
‫چه کف‌دستی پشتی قدرتمندی.
‫شکست‌ناپذیره.
‫سبک هنرهای رزمیت خیلی عجیبه.
‫کی هستی؟
‫مهم اینه که بتونم ببرم.
‫گم شید!
‫چیکار می‌کنی؟
‫جونت رو به زور از جهنم پس گرفتم،
‫و می‌خوای زحماتم هدر برن؟
‫می‌خواستم یکیشون رو دستگیر کنم و بپرسم
‫چرا فرقه تانگ دنبال منن.
‫می‌ترسم بانو هو رو بکشن.
‫نگران نباش.
‫از مسیر برنامه‌ریزی شده‌تون نرفت.
‫با تغییر قیافه از مسیر زمینی رفت.
‫تازه، منم تعقیب‌کننده‌های کوهستان رو ‫فرستادم دنبال نخود سیاه.
‫امکان نداره بتونن گیرش بندازن.
‫ممنون که به بانو هو کمک کردی.
‫با اینکه خودش می‌تونه وسیله رو تحویل بده،
‫ولی یه حرکت اشتباهی زد.
‫تو رو فرستاد سمت من،
‫هر لحظه می‌تونم جونت رو بگیرم.
‫تو به احتمال زیاد یه دوستی، نه دشمن.
‫وگرنه کمک نمی‌کردی اعضای فرقه تانگ ‫رو بفرستیم برن.
‫جالبه.
‫رقیب باارزشی هستی.
‫الکی اینهمه سفر نکردم تا پیدات کنم.
‫بسه. برگرد تو کالسکه و استراحت کن.
‫هرچند،
‫وقتی خوب شدی،
‫باید دوباره با هم مبارزه کنیم.
‫با این،
‫می‌تونیم حرکت دشمنانمون رو زیر نظر بگیریم.
‫امشب می‌تونیم با خیال راحت بخوابیم.
‫راحت به نظر میای.
‫الان داری با من مثل خدمتکار یا ‫کالکسه‌چی رفتار می‌کنی؟
‫نمی‌ترسی بکشمت؟
‫اگه می‌خواستی من رو بکشی،
‫الکی تو زحمت نجات دادنم نمیفتادی.
‫تا حالا نشنیدی؟
‫وقتی گربه شکار می‌کنه،
‫اول باهاش بازی می‌کنه،
‫بعد از اینکه به اندازه کافی شکنجه‌ش داد، ‫یک جا می‌خوردش.
‫یه لحظه نجاتت میدم و بعدش ‫تهدید می‌کنم بکشمت.
‫ولی یک دفعه کشتنت خیلی حوصله سر بره.
‫هی، گوشت با منه؟
‫گوش میدم.
‫مگه تو یه لقب مسخره گربه‌ای نداری؟
‫تو دست راست ارباب بائو هستی.
‫پس می‌تونی حدس بزنی من کی هستم؟
‫انگار خوشحال نیستی که بهم لقب ‫گربه سلطنتی رو دادن.
‫خیلی باهوشی.
‫داری میگی من بچه‌م،
‫نه؟
‫تو سم ارواح پیر اولین نگاه رو از ‫بدنم خارج کردی؟
‫نه.
‫تنها کسایی که تو این نزدیکی می‌تونن ‫یه سم خطرناک رو از بدنم خارج کنن،
‫خانواده جین از شهر تنکسی هستن.
‫من به شدت مسموم شده بودم، ‫و جراحت‌های داخلی و خارجی داشتم.
‫خانواده جین به مسئولین گزارش ندادن،
‫یا از اینکه آبروشون بره نترسیدن.
‫پس احتمالاً یه ارتباطی بین ‫تو و خانواده جینه.
‫حدست غلطه.
‫من کاری به کار اونا ندارم.
‫به آتیش نزدیک‌تر شو.
‫تو جنگل داروخونه نداریم.
‫به زور این گیاهان رو جمع کردم.
‫اگه بذارم روی آتیش گرم بشن ‫فایده دارن.
‫میگی ربطی به اونا نداری،
‫ولی با طب آشنایی.
‫دروغ نگفتم، من و چه به اون آدم‌ها.
‫یه لحظه جونت رو نجات میدن،
‫بعدش فرقه تانگ رو می‌فرستن ‫که بکشنت.
‫همچین «خانواده خوبی»
‫از سر من زیاده.
‫چیه؟
‫باور نمی‌کنی؟
‫اگه خانواده جین بهشون خبر نداده بود،
‫پس به نظرت فرقه تانگ از کجا فهمیدن کجایی؟
‫خیلی خوب داری ماهی رو کباب می‌کنی.
‫کنار آب زندگی می‌کنی؟
‫آره.
‫پس هنوز نفهمیدی کی هستم؟
‫اینم از گربه سلطنتی.
‫انتظار نداشتم بفهمی.
‫اسم من...
‫جین مائو شوئه.
‫برات آشنا نیست؟
‫واقعاً متاسفم.
‫مگه میشه؟
‫خودت رو به خریت نزن!
‫تو فقط صبر کن.
‫خوب که شدی می‌گیرم می‌زنمت!
‫همینجا بمون.
‫من برم یه نگاه بندازم.
‫سی مینگ.
‫[سی مینگ] ‫تو تکمیل ماموریت عالیجناب شکست خوردم.
‫بازش کن و ببین.
‫عالیجناب دستور داده بود اون ‫رو برات بیارم.
‫بردار امتحانش کن، ببین باهاش ‫راحتی یا نه.
‫این شمشیر توسط بخش آهن‌کاریشون
‫و با استفاده از تکنیک آهنگری سرد ‫ساخته شده.
‫تمام ناخالصی‌های آهن جدا شده.
‫واسه همین به شدت تیزه.
‫ژنرال‌هامون فقط تو میدون نبرد ‫می‌تونن قدرت واقعیش رو حس کنن.
‫خیلی گرونه.
‫مسافت زیادی رو سفر کردن ‫تا بیارنش اینجا.
‫عالیجناب دستور داد که بهت ‫هدیه بدمش.
‫عالیجناب می‌دونه
‫که این ماموریت برات سخت بود،
‫و آسیب دیده بودی،
‫واسه همین به خصوص بهم گفت
‫یه سری دارو برای جراحت‌های بیرونیت آماده کنم.
‫بگیر.
‫می‌فهمی...
‫نیت این کارش چیه؟
‫می‌دونستم قراره بیای.
‫برات چای لذیذی آماده کردم.
‫بیا.
‫از محبت عالیجناب متشکرم.
‫ولی من نتونستم وظیفه‌م رو انجام بدم.
‫لایق این محبت نیستم.
‫ناامید نباش.
‫با استعدادی که داری...
‫مطمئنم همین الانش هم یه نقشه جدید ریختی.
‫بر اساس زمان‌بندی،
‫اون وسیله الان از شیانگژو خارج شده.
‫خیلی مهمه،
‫ولی نمی‌تونه از شخص مورد نظر جدا بشه.
‫اگه ژان ژائو بمیره،
‫اون وسیله هم به درد نخور میشه.
‫حتی اگه برسه به پایتخت،
‫شاهدی برای شهادت دادن نیست.
‫یالا، امتحانش کن.
‫چای تازه‌ی امساله.
‫به عالیجناب میگم
‫که فرمانده شائو چقدر وفاداره.
‫ولی ماموریت کشتن
‫و شروع نبرد رو
‫بسپر به ژی‌هوا و بقیه.
‫عالیجناب خوابی برام دیده؟
‫دقیقاً.
‫عالیجناب این دفعه صدات کرد
‫که بیای یه کار مهم‌تر رو بهت بسپره.
‫برای این ماموریت به یه نقشه دوم ‫نیاز داریم.
‫چقدر از قدرتت برگشته؟
‫یه چند روز دیگه استراحت کنم،
‫هفت هشت درصدش برمی‌گرده.
‫تا اون موقع می‌تونم باهات مبارزه کنم.
‫منظورت چیه؟
‫مبارزه با هفت هشت درصد از قدرتت؟
‫داری من رو تحقیر می‌کنی؟
‫اون وسیله‌ای که دستته چیه؟
‫چیه که می‌تونه مسئولین شیانگژو رو بسیج کنه ‫و باعث بشه از هر دو طرف تعقیبت کنن؟
‫چطور؟
‫کنجکاوم.
‫من که می‌خواستم باهات مبارزه کنم،
‫و الان بدون شنیدن توضیح دارم جونم رو ‫به خاطر تو و هو لینگ‌لونگ تو خطر می‌اندازم.
‫حتی حق ندارم سوال بپرسم؟
‫- بهتره... ‫- بهتره ندونم.
‫مطمئن بودم این رو میگی.
‫اینقدر رازدار نباش.
‫حتی اگه نگی، خودم حدس زدم.
‫حتماً باید یه چیزی باشه...
‫که می‌تونه ماموران عالی‌رتبه شیانگژو و ‫کل دنیا رو زیر و رو کنه،
‫و حتی تو دربار بزرگ سونگ هم ‫تحولی به پا کنه.
‫درست میگم؟
‫پس درست حدس زدم!
‫ارزش نداره که به خاطر همچین چیزی
‫جونت رو تو خطر بندازی.
‫چرا زل زدی؟ اشتباه می‌کنم؟
‫سرنوشت دربار رو بسپر به
‫اونایی که تو تالار جین‌لوان هستن.
‫چرا اینقدر برات مهمه؟
‫یا نکنه به قول بقیه شوالیه جنوبی ژان ژائو،
‫وقتی وارد دربار میشه،
‫فقط خودش رو سرگرم شهرت و ثروت می‌کنه،
‫در حدی که حاضری به خاطرش ‫خودت رو به کشتن بدی؟
‫من به خاطر شهرت و ثروت
‫وارد دربار نشدم.
‫اون شیء رو می‌برم به پایتخت،
‫نه فقط به خاطر دربار،
‫بلکه به خاطر دوستم.
‫دوستت؟
‫اون وسیله رو...
‫قبل از مرگش به من سپرد.
‫چطوری می‌تونم خیانت در امانت کنم؟
‫حاضری به خاطر حفظ اعتماد دوستت
‫جونت رو تو خطر بندازی؟
‫تو هم حتماً دوستانی داری
‫که حاضری با یک کلمه جونت رو ‫براشون تو خطر بندازی.
‫البته.
‫بگیر بخواب.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا داری تعقیبم می‌کنی؟
‫تو... دینگ ژائو هوی هستی؟
‫آره.
‫پس درسته.
‫استاد دینگ، خواهش می‌کنم.
‫چرا الکی آدم رو کتک میزنی؟
‫بانو هو من رو فرستاد که پیدات کنم.
‫با لباس سفید و صورت زیبا.
‫سریع شناختمت.
‫من خدمتکار ارباب ژان هستم.
‫اسمم مینگ ژواِره.
‫[مینگ ژواِر] ‫استاد دینگ، ممنون که اربابم رو نجات دادی.
‫که اینطور.
‫راستش،
‫من و ژان ژائو چند ساله که همدیگه رو می‌شناسیم.
‫اگه تو دردسر بیفته، صد در صد کمکش می‌کنم.
‫بانو هو کجاست؟ ‫رسید شهر ایچنگ؟
‫بله.
‫اتفاقاً تو شهر ایچنگ من و ژائو ژی‌اِر
‫و شاهزاده رو دید.
‫شب رو تو شهر ایچنگ استراحت کرد،
‫و امروز صبح با شاهزاده از پایتخت رفت.
‫استاد دینگ،
‫اربابم کجاست؟
‫تو یه خونه خرابه تو شرق.
‫برو بهش رسیدگی کن.
‫من یه کار مهم دارم. ‫بعدش برمی‌گردم.
‫چشم.
‫ارباب!
‫عقل کل.
‫بیا، آب بنوش.
‫فقط پرسیدم بانو هو جاش امنه یا نه،
‫و تو، مثل لوبیایی که داره رشد می‌کنه،
‫نیم ساعت درباره ماجراجویی‌هات با ژائو ژی‌اِر ‫تو شهر ایچنگ صحبت کردی.
‫تو شهر بیانجینگ نموندی
‫که بتونی بیای اینجا و با ژائو ژی‌اِر بازیگوشی کنی؟
‫اینطور نیست.
‫ژائو ژی‌اِر داشت تو مسافرت‌های ‫شاهزاده همراهیش می‌کرد،
‫و خیلی اتفاقی بانو هو رو دید.
‫من اومدم شما رو پیدا کنم، ارباب.
‫ارباب بائو بهم دستور داده بود.
‫یه کار خیلی مهم دارید.
‫چی؟
‫همه‌ش تقصیر اون موش طلایی لعنتیه!
‫اول رفت اقامتگاهتون تا پیداتون کنه.
‫وقتی پیداتون نکرد،
‫فکر کرد دارید ازش فرار می‌کنید.
‫واسه همین رفت ولایت کای‌فنگ ‫و دردسر درست کرد.
‫بعد از اینکه وانگ چائو و ماهان ‫سرزنشش کردن و فرستادنش بره،
‫کینه به دل گرفت.
‫مُهر رسمی ارباب بائو رو دزدید!
‫مهر رسمی رو دزدید؟
‫همه‌ش به خاطر اون لقبه.
‫واقعاً خجالت نمی‌کشه.
‫لقب گربه سلطنتی رو امپراتور داده.
‫چرا پنج موش اینقدر ناراحت شدن؟
‫اگه شکایتی دارن،
‫باید به خود امپراتور بگن.
‫ولی مگه جرئت دارن؟
‫مُهر رو دزدید و یه یادداشت گذاشت، ‫گفت می‌خواد با شما مبارزه کنه.
‫اگه ببرید، مُهر رسمی رو پس میده.
‫موش لعنتی! ‫واقعاً گستاخه.
‫به چه حقی سر مُهر رسمی ارباب بائو ‫شرط می‌بنده؟
‫وقتی داشتی میومدی اینجا،
‫یه مرد سفیدپوش رو ندیدی؟
‫استاد دینگ رو می‌گید؟
‫دیدم. حتی بهم لگد زد!
‫ببینید، رد پاش هنوز اینجاست.
‫گفت یه کار مهم داره
‫و گفت بیام به شما رسیدگی کنم.
‫اون بای یوتانگ...
‫مدام گریزونه.
‫ارباب، چی گفتید؟
‫اون بای یوتانگه؟
‫موش طلایی، بای یوتانگ!
‫پس چرا اینقدر باهاش وقت گذروندید؟
‫جونم رو نجات داد.
‫فکر کردم می‌خواد در زمینه هنرهای رزمی ‫من رو به چالش بکشه،
‫واسه همین هویتش رو لو ندادم.
‫فکر نمی‌کردم بیاد مُهر رسمی رو بدزده.
‫حتماً لحظه آخر جا زده،
‫فکر کرده نمی‌تونه شما رو شکست بده ‫و با عجله فرار کرده.
‫باید یه سر بریم جزیره شیانکونگ.
‫رفتن به اونجا هیچ فرقی با ‫وارد تله شدن نداره!
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M