‫[قسمت هفتم]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫نمی‌تونیم اینطوری مبارزه کنیم.
‫باید هرچه زودتر یه راه فرار پیدا کنیم.
‫ژان ژائو؟
‫نگاش کن.
‫یه بار از جونت گذشتم، ‫ولی انگار خودت برای مُردن عجله داری؟
‫اومدی مُهر رسمی رو بگیری؟
‫حیف که این‌قدر بی‌احتیاطی کردی.
‫حالا افتادی توی تله‌های برادرم. ‫حقت بود!
‫بای یوتانگ، داری چه نقشه‌ای می‌کشی؟
‫من دارم چه نقشه‌ای می‌کشم؟
‫خودت توی تله افتادی. ‫منو سرزنش نکن.
‫ژان ژائو، مگه به تو گربه سلطنتی نمی‌گن؟
‫چطور توی یه گودال کوچیک گیر افتادی؟
‫خودت خوب می‌دونی زیر پاهامون ‫مین‌های آتشی کار گذاشتن.
‫بازم مارو داری اینطوری تحریک می‎کنی؟
‫خیلی دلت می‌خواد مرگ مارو ببینی؟
‫پس حقیقت رو بهتون میگم.
‫زیر پات فتیله مین‌های آتشیه.
‫بیارش بیرون تا غیرفعال بشن.
‫بهش اعتماد داری؟
‫نترسیدی که بخوام توی دام بیاندازمت؟
‫تو از ماجرای مُهر رسمی خبر داری،
‫و می‌خوای جلوی همه ضایع بشم.
‫برای همین یقیت دارم که تو بای یوتانگ واقعی هستی.
‫برادر دومم تو سبک‌بالی خیلی تعریفی نداره.
‫بذار یه مدتی ته گودال سختی بکشه.
‫منظورت چیه؟
‫بای یوتانگ قبلی قلابی بود؟
‫معلومه که قلابی بود.
‫اون ژی‌هوا بود.
‫چند روز پیش به جزیره اومد ‫و خودشو جای من جا زد.
‫اون با کلک، برادرهای بزرگ‌ترم رو وادار کرد زهر بخورن.
‫زهرش کشنده نیست،
‫ولی باعث شد یکیشون بزنه به سرش ‫و مدام هزیون بگه.
‫تازه از فرقه تانگ هم یه عده رو آورد
‫و با جا زدن خودشون به‌جای خدمتکارها، ‫آدم‌های بی‌گناه جزیره رو کشتن.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫چرا فرقه‌ی تانگ باید از ژی‌هوا دستور بگیرن؟
‫تو چرا اینقدر سوال می‌پرسی؟
‫من از کجا بدونم؟
‫به‌هرحال، برادر سوم و چهارمم ‫افرادشون رو به کوه منتقل کردن،
‫و زن داداشم و ژن‌اِر رو ‫توی عمارت لوسی پنهان کردن.
‫بعدشم اسکله رو بستن تا از بیرون کسی وارد نشه.
‫ولی نگرانم...
‫اونا هم بزودی عمارت لوسی رو پیدا کنن.
‫نگران نباش.
‫ژائو هوی راه رو نشون می‌ده.
‫اول اونا رو به کوهستان می‌بریم.
‫برو دنبال برادر بزرگت.
‫کسی که همین الان با برادرم درگیر شد، ‫داداش چهارمم، جیانگ پینگ بود.
‫اون شناگر ماهری هست.
‫حتما برادرم رو به دریاچه‌ی پشت کوه کشونده.
‫بعدا همونجا همو می‌بینیم.
‫رئیس لو حالش خوبه؟
‫اول باید برادرم را به جای امنی برسونم.
‫افراد فرقه تانگ ممکنه هنوز توی کاخ باشن.
‫ژائو هوی، برو و بهشون کمک کن.
‫ما اینجا اوضاع رو بدست می‌گیریم.
‫بسیارخب.
‫ایشون ژان ژائو، شوالیه جنوبی هستن.
‫دوستان.
‫ژان ژائو مخصوصا برای کمک اومده.
‫برادر سوم، بمون و به برادر چهارم کمک کن.
‫باشه.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫بای یوتانگ! دعوا نکنین!
‫افرادم جزیره شیانکونگ رو محاصره کردن.
‫نه شما و نه ژی‌هوا نمی‌تونین فرار کنین.
‫اگه هر دوتون تسلیم بشید،
‫یکم از دردسرهامون کم میشه.
‫همم! گربه‌ی لعنتی.
‫قبلاً بهت گفتم، اگه بتونی منو شکست بدی، ‫مُهر رسمی رو بهت پس می‌دم.
‫ولی برای محاصره‌ی ما با خودت سرباز آوردی.
‫می‌ترسی تک به تک باهام مبارزه کنی؟
‫ژی‌هوا در فن «دست شفقت بزرگ» ‫به اوج مهارت رسیده.
‫موقع مبارزه با اون خیلی مراقب باش.
‫اه.
‫پس ایشون استاد فن دست شفقت بزرگه.
‫اونقدرها هم تعریفی نداره.
‫زودباش، بیا جلو ببینم چی بلدی.
‫بای یوتانگ. ‫من اینجا نیومدم تا باهات بازی کنم.
‫پادزهری که دنبالشی، دست منه.
‫ژان ژائو رو بکش تا مال تو بشه!
‫سریع تصمیم خودت رو بگیر.
‫پادزهر زیادی نمونده.
‫اگه دو بسته‌ی دیگه هم تموم بشه، ‫دیگه نمیشه برادرت رو نجات داد.
‫ژان ژائو، من بودم که زندگیت رو نجات دادم.
‫اما تو نمک‌نشناس بودی ‫و سربازهات رو برای محاصره جزیره آوردی.
‫دیگه دوستی بین ما وجود نداره.
‫امروز جزیره شیانکونگ تبدیل به قبر تو میشه!
‫دروغ گفتم که برای محاصره جزیره شیانکونگ ‫با خودم سرباز آوردم.
‫نمی‌فهمی؟
‫منم فقط برای فریب دادن اون باهات مبارزه می‌کنم. ‫تو هم اینو نمی‌بینی؟
‫برادر سوم، چرا اینقدر جدی مبارزه می‌کنی؟
‫سخت نگیر. ‫دارم بهش کلک می‌زنم.
‫اگه گربه سلطنتی واقعا توی این جزیره کشته بشه، ‫دیگه رنگ آرامش رو نمی‌بینیم.
‫احمق، گول خوردی.
‫پس تو همون گربه سلطنتی هستی ‫که نزدیک بود برادر پنجمم رو بکشه.
‫چیه؟ ‫اومدی جزیره تا ما پنج موش رو دستگیر کنی؟
‫برادر سوم!
‫داری چه مزخرفی میگی؟
‫اینکه جزیره شیانکونگ ‫امروز از این بلا جون سالم به در برد،
‫همه‌اش به لطف کمک استاد ژان بود.
‫رئیس لو،
‫خیلی اهمیتی نداره.
‫من فقط اینجا اومدم
‫تا همه‌چیز رو به شماها توضیح بدم.
‫اون لقب فقط شوخیِ اعلی‌حضرت بود.
‫لطفا بابت بی‌احترامی ناخواسته‌ای که
‫قبلا بهتون کردم، منو سرزنش نکنید.
‫قربان، مگه چه بی‌احترامی‌ای بهشون کردید؟
‫مشخصا اونا بودن که...
‫برادر پنجم.
‫ببینید استاد ژان
‫چقدر بزرگوار و باوقاره.
‫چرا نمیای اینجا تا ازش عذرخواهی کنی؟
‫ژی‌هوا!
‫مودب باش.
‫حالا هم توی قلمرو ما دست از شیطنت برنمی‌داری،
‫و نقش بازی می‌کنی ‫تا اعتماد برادر بزرگم رو جلب کنی.
‫فکر نکن از نیت شومی که پشت ‫این نقاب ریاکاری قایم کردی، خبر ندارم.
‫اگه رفتارت رو درست نکنی، ‫مطمئن میشم از این جزیره خارج نشی.
‫استاد ژان،
‫گفتی که...
‫تو به خاطر دزدیده شدن مهر رسمی ‫توسط برادر پنجم به اینجا اومدی.
‫برادر پنجمم گاهی کمی شیطنت می‌کنه،
‫اما با جانم تضمین می‌کنم که ‫هیچ‌وقت کار پلیدی انجام نمی‌ده.
‫اون حتی به فقرا کمک می‌کنه و از عدالت دفاع می‌کنه.
‫اون شایسته نام پنج موشه.
‫می‌خوام برای اون درخواست بخشش کنم.
‫متوجه منظورتون میشم.
‫راستش رو بگم...
‫من شخصا بهتون قول میدم.
‫اگه مهر رسمی رو برگردونه،
‫قطعا راهی پیدا می‌کنم تا پیش ‫ارباب بائو ازش دفاع کنم.
‫پس،
‫من، لو...
‫ازتون خیلی سپاسگذارم.
‫چیه؟
‫برای بازداشتم خیلی عجله داری؟
‫کمکم کن ازش بازجویی کنم.
‫حرف بزن! ‫وگرنه تا حد مرگ کتک می‌خوری!
‫چی می‌خوای بگم؟
‫خب! چقدر کله‌شقی!
‫بای یوتانگ!
‫من که هنوز چیزی نپرسیدم.
‫چطور باید جواب بده؟
‫دقیقا! خب، بپرس دیگه.
‫- چیزی نپرسیدی؟ ‫- یه کلمه هم نگفتم. یهو شروع کردی به زدنش.
‫این یه نوع استراتژیه.
‫داشتم بهش فرصت می‌دادم ‫داوطلبانه اعتراف کنه.
‫انتظار نداشتم اینقدر کله‌شق باشه.
‫الانم می‌خواستم تاکتیکم رو عوض کنم.
‫حرف بزن!
‫برای کی کار می‌کنی؟
‫دیدی؟ سوال کردن بی‌فایده‎س.
‫- فقط بکشش. ‫- صبر کن.
‫استاد بای، لطفا آروم باش.
‫میشه اول چندتا سوال بپرسم؟
‫ژی‌هوا.
‫اون شی به پایتخت ارسال شده.
‫پرونده مربوط به این موضوع به‌زودی بررسی میشه.
‫اگه همینطور مقاومت کنی،
‫خیلی به نفعت نمیشه.
‫حالا چی که به پایتخت رسیده باشه؟
‫حتی اگر امپراتور هم از این موضوع باخبر بشه،
‫عالیجناب از چیزی نمی‌ترسه.
‫ایشون واقعا قدرتمند هستن.
‫نکنه عالیجناب نه‌تنها بر شیانگژو تسلط داره،
‫بلکه در دربار امپراتوری هم نفوذ کرده؟
‫چه متکبره.
‫داره با تو حرف می‌زنه. ‫باز چشمات رو بستی؟
‫صبر کن، وایسا!
‫چندتا سوال دیگه دارم.
‫فقط چندتا سوال مونده.
‫پس بیا در مورد یه چیز دیگه صحبت کنیم.
‫زهری که برای رئیس لو استفاده کردی...
‫کی اونو ساخته؟
‫معلومه، فرقه‌ی تانگ.
‫فرقه‌ی تانگ در ساخت زهر استاد هستن،
‫ولی اونا معمولا به قصد کشت زهر می‌سازن.
‫این نوع سم تغییر‌دهنده ذهن، سبک کار اون‌ها نیست!
‫حرف بزن.
‫رابطه تو با جینگ یی‌مینگ از فرقه شانگ‌چینگ چیه؟
‫چقدر درباره‌ش اطلاعات داری؟ ‫حرف بزن!
‫ما که بهرحال پادزهر رو بدست آوردیم.
‫اگه حرف نمی‌زنه، می‌تونیم فقط بکشیمش.
‫فکر خوبیه.
‫نه، فردا با خودم به پایتخت برش می‌گردونم.
‫فردا میرین؟
‫چرا چند روز دیگه اینجا نمی‌مونین؟
‫قرار بود برم،
‫اما اگه نتونم وظیفه رسمی‌ام رو به پایان برسونم،
‫متاسفانه دیگه نمی‌تونم برگردم.
‫پس همینجا بمون.
‫این رو به حساب پیدا کردن یک نگهبان ماهر ‫برای جزیره شیانکونگ می‌ذارم.
‫اصلا نگران نیستی که دزدیدن مهر رسمی،
‫چهار برادر قسم‌خورده‌ات رو هم گرفتار کنه؟
‫مهر رسمی در جزیره شیانکونگ نیست.
‫درست میگم؟
‫حدس می‌زنم که مهر...
‫هنوز توی کای‌فنگه، درسته؟
‫نگو که...
‫حتی دفتر خودت رو هم دنبالش نگشتی
‫و فکر کردی مهر رو دزدیدن.
‫با اینکه مهر رو پیدا کردم،
‫بهتره...با من به پایتخت برگردی.
‫چرا باید به حرفت گوش بدم؟
‫فقط برای اینکه با من مبارزه کنی،
‫در کای‌فنگ جنجال به پا کردی،
‫و حتی وانگ چائو و ماهان رو هم کتک زدی.
‫یه قهرمان اینطوری رفتار می‌کنه؟
‫قهرمان؟
‫اولین باره می‌شنوم یکی منو قهرمان صدا می‌زنه.
‫اگه قهرمان نبودی،
‫پس چرا من و بانو هو رو نجات دادی؟
‫چرا طبق گفته ژی‌هوا عمل نکردی،
‫و منو به جزیره شیانکونگ نکشوندی؟
‫[ژان ژائو را به جزیره شیانکونگ بیار، ‫وگرنه دو رئیس جزیره در خطر خواهند بود.]
‫اون شب ازم پرسیدی چقدر از قدرتم رو به دست آوردم.
‫نگران بودی که بعد از رفتنت،
‫تعقیب‌کننده‌ها سراغ من بیان.
‫نگران برادر قسم‌خورده‌ات بودی،
‫اما با این حال تا طلوع آفتاب موندی.
‫بعد اینکه از امنیت من مطمئن شدی، رفتی.
‫تو تحت تاثیر تهدیدهای ژی‌هوا قرار نگرفتی،
‫و از کشوندن من به جزیره منصرف شدی،
‫و تنها برگشتی تا با ژی‌هوا روبه‌رو بشی.
‫بعد اینا...
‫بازم می‌تونی بگی که قهرمان نیستی؟
‫یه بار بهم گفتی...
‫برای امانتی که یک دوست بهت سپرده، ‫حاضری جونت رو به خطر بندازی.
‫این منو یاد پیوندی انداخت که بین ما پنج موش وجود داره.
‫از اونجایی که هر دومون برای ‫دوستی و وفاداری ارزش قائلیم،
‫چطور می‌تونستم به حرف ژی‌هوا گوش بدم ‫و علیه تو بشم؟
‫تمام دردسرهای جزیره شیانکونگ به خاطر من شروع شد.
‫اگه من مهر رسمی رو ندزدیده بودم،
‫یا اصرار نمی‌کردم که در شیانگژو با تو مبارزه کنم،
‫درگیر پرونده‌ات نمی‌شدم.
‫برادرهام مسموم نمی‌شدن.
‫حالا که تمام اینا بخاطر من شروع شده،
‫خودمم باید مسئولیت همه‌ش رو برعهده بگیرم.
‫اگه این‌قدر اهل رقابت نبودی ‫و پیش من نمی‌اومدی،
‫هیچ‌کس نجاتم نمی‌داد.
‫اونوقت دوستی مثل تو نداشتم.
‫باشه.
‫حالا که منو دوست خودت خطاب کردی،
‫باهات به پایتخت برمی‌گردم.
‫از ارباب بائو، وانگ چائو و ماهان عذرخواهی می‌کنم.
‫من آدمیم که مسئولیت کارهاش رو می‌پذیره.
‫صبر کن.
‫من مهر رو برای مبارزه با تو دزدیدم.
‫ولی دوئل ما ناقص موند.
‫الان نمی‌تونم خودم رو تحویل بدم.
‫من نمیام.
‫استاد بای مردی با شرف و با مرامه.
‫واقعا لقب گربه سلطنتی اینقدر برات مهمه؟
‫راستشو بگم،
‫لقب مسخره‌ت اصلا برام هیچ اهمیتی نداره.
‫فقط داشتم ازش به‌عنوان بهونه‌ای ‫برای مبارزه با تو استفاده می‌کردم.
‫اینم متوجه نمیشی؟
‫می‌دونی که برام خیلی اهمیت داره، درسته؟
‫تو هم نمی‌خوای باهام مبارزه کنی.
‫مگه امروز کنار رودخونه باهم مبارزه نکردیم؟
‫اون که فقط یه نمایش برای ‫گول زدن ژی‌هوا بود.
‫اون حساب نمیشه.
‫یه مبارزه جدید نیاز داریم.
‫برادرت گفت شبا دیر بخوابی ‫یواش یواش هذیون میگی.
‫انگار راست گفته.
‫داری هذیون میگی. ‫وقت خوابت رسیده.
‫هذیون نمیگم.
‫درضمن، اون برادر بزرگمه.
‫سعی نکن خودت رو بهش نزدیک کنی.
‫باشه. اون برادر توئه.
‫- بیا برگردیم. ‫- نمیشه.
‫باید دوباره مبارزه کنیم.
‫- واقعا می‌خوای مبارزه کنی؟ ‫- آره.
‫اگه اینقدر علاقه به مبارزه داری...
‫پس منم یه شرط دارم.
‫بیا روی قایق مبارزه کنیم.
‫روی قایق؟
‫محاله!
‫آخه کی روی قایق مبارزه می‌کنه؟
‫نکنه از آب می‌ترسی؟
‫مزخرف نگو.
‫من...من...من از آب می‌ترسم؟
‫پس بیا دیگه.
‫باشه، تو بُردی. ‫من از آب می‌ترسم.
‫امروز باهات مبارزه نمی‌کنم.
‫درضمن، من یه بار نجاتت دادم.
‫تو هم یه بار جزیره شیانکونگ رو نجات دادی. ‫پس الان بی‌حساب شدیم.
‫این حرفت درست نیست.
‫تو یه بار زندگی منو نجات دادی.
‫ولی من زندگی برادر دومت، برادر بزرگت ‫و خودت رو نجات دادم.
‫جمعا میشه سه نفر.
‫الان چطور بی‌حساب شدیم؟
‫شما توی ولایت کای‌فنگ ‫اینجوری حساب‌وکتاب می‌کنید؟
‫این قضیه ربطی به کای‌فنگ نداره.
‫این حساب‌و‌کتاب...
‫خودم یادش گرفتم.
‫[کاخ لو]
‫بای.
‫- بای، بیدار شو. وقت خواب نیست. ‫- چی شده؟
‫پاشو.
‫بیا بریم. ‫یه اتفاقی افتاده.
‫هی! چی شده؟
‫تعقیب‌شون کنیم؟
‫جزیره شیانکونگ خسارت سنگینی دیده.
‫دیگه نمی‌تونیم از روی احساسات عمل کنیم.
‫اگه بیرون از جزیره قوای کمکی باشه،
‫فقط باعث مشکل میشه.
‫من الان باید به پایتخت برگردم
‫و ببینم بانو هو در چه وضعه.
‫منم باهات میام.
‫ما دیروز یه قراری گذاشتیم.
‫ژائو هوی.
‫درمورد انتقامت،
‫می‌دونم که نمی‌تونم منصرفت کنم.
‫فقط می‌تونم بهت یادآوری کنم،
‫عجله نکن.
‫ژان، نگران نباش.
‫تا وقتی که مطمئن نشم،
‫هیچ حرکتی انجام نمیدم.
‫همگی مراقب خودتون باشین.
‫تا دیداری دوباره، بدرود.
‫من این صندلی رو برای ارباب نگه داشتم. ‫برو اونور بشین.
‫خودت مقصری.
‫الان که من روش نشستم، دیگه مال منه.
‫- پاشو! ‫- بهم دست نزن.
مینگ ژواِر
‫بذار بشینه.
‫اون از آب می‌ترسه.
‫ژان ژائو، چرا داری به عالم و آدم اینو میگی؟
‫با این سن و هیکل، بازم از آب می‌ترسی.
‫پس سر جات بمون.
‫تمام مسیر فقط آب هست.
‫صبر کن و ببین.
‫ارباب، چی توی سرتونه؟
‫نگران بانو هو هستم.
‫اون جزو ماموران عالی‌رتبه نیست.
‫اگه اوضاع اینقدر اضطراری نبود،
‫مدرک رو به اون نمی‌سپردم.
‫الان فقط اُمیدوارم...
‫اون خیلی درگیر این پرونده نشه.
‫ارباب، نگران نباشید.
‫ژائو ژی‌اِر دائم بهم میگه
‫با اینکه عالیجناب به نظر یه شاهزاده جوان ‫و خوش‌گذرون و ثروتمند میاد،
‫ولی در واقع آدمی دقیق و قابل اعتماده.
‫اون قطعا از بانو هو محافظت می‌کنه.
‫درهرصورت...
‫هرچی تعداد افراد درگیر کمتر باشه، بهتره.
‫ممکنه که حتی ولایت کای‌فنگ توی این پرونده درگیر...
‫قایقران!
‫اسکله بعدی توقف می‌کنیم.
‫بسیارخب!
‫ژان ژائو.
‫این بار بهتره از خاکی بریم.
‫یه مسیر میان‌بُر می‌شناسم.
‫می‌تونم دو روز خودمونو جلو بندازم.
‫مطمئن میشم زودتر بانو هو رو ببینی.
‫ارباب.
‫فقط بخاطر اینکه دو روز زودتر به پایتخت برسین،
‫دارین زندگی منو توی خطر می‌اندازین؟
‫فقط یه اسب‌سواریه.
‫تو که توی جنگ نیستی.
‫من از اسب‌سواری نمی‌ترسم.
‫می‌ترسم که اون موش سفید...
‫ببین چقدر دودل و دست‌دست می‌کنی!
‫کی بهت یاد داده اینطوری سوارکاری بکنی؟
‫حالا که امروز بیکارم،
‫خودم بهت یاد میدم چطور درست سوار بشی.
‫ای موش لعنتی! ارباب!
‫ارباب، کمک! ارباب!
‫بچه‌ی نادون.
‫قبل ما گرفت خوابید.
‫اسب‌سواری یاد دادن به اون، ‫از اینکه خودم تمام روز اسب‌سواری کنم خسته‌کننده‌تره.
‫اسب‌سواریش خیلی بده.
‫تو بهش یاد دادی، نه؟
‫در تمام این سال‌ها، ‫با اینکه همیشه پیش من بود،
‫اون به‌ندرت برای تحقیق پرونده‌ها با من بیرون میاد.
‫برای همین،
‫خیلی اسب‌سواری نمی‌کنه.
‫حالا که می‌خوای بهش یاد بدی،
‫پس خوب یادش بده.
‫خوب بلدی بهم دستور بدی.
‫این بچه همیشه با تو بوده.
‫پس پدر و مادرش کجان؟
‫تمام خانواده‌ش مُردن. ‫یتیم هست.
‫بیا یه قراری بذاریم.
‫من به اون اسب‌سواری یاد میدم،
‫و تو هم یه لطفی در حقم بکن.
‫می‌شنوم.
‫چیز سختی نمی‌خوام.
‫می‌خوام که تو...
‫واسطه‌ام بشی.
‫وقتی به پایتخت رسیدیم، ‫پیش هو شائومی ازم طرفداری کن.
‫درباره اینکه خودت رو جای ژائو هوی جا زدی؟
‫نه.
‫یه چیزی ازش کِش رفتم.
‫خب، اون روز سرش گرم بود و ‫نمی‌تونست مراقبش باشه،
‫منم یجورایی برش داشتم.
‫قصد داشتم...
‫قبل از برگشتن، فرمول اون داروی ‫معجزه‌آسا رو بررسی کنم.
‫ولی همون موقع اتفاقی در ‫جزیره شیانکونگ افتاد.
‫خب، من...
‫منظورت از این کار چیه؟ ‫یعنی نمی‌خوای بهم کمک کنی؟
‫تازه به رفیقت اسب‌سواری یاد دادم.
‫من که نمی‌خواستم یاد بگیرم.
‫خودت به زور خواستی یادم بدی.
‫از وقتی شما دوتا رو دیدم،
‫دیگه چیزی به کسی بدهکار نیستم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ارباب، اونو نگاه کن.
‫بهش گفتم نمی‌خوام یاد بگیرم، ‫ولی منو وادار کرد.
‫الان سرم داره گیج میره و ‫کل بدنم درد داره.
‫اون موش سفید هم که یک‌ریز بهم گیر می‌ده.
‫بارها و بارها منو موش سفید خطاب کردی...
‫انگار گفتنش برات خیلی راحته.
‫اینو از کجا آوردی؟
‫پیداش کردم.
‫پیداش کردی؟
‫کجا پیداش کردی؟
‫چرا یکی هم برای من پیدا نکردی؟
‫چرا داری جنجال درست می‌کنی؟
‫فقط می‌ترسم تمام راه غر بزنه ‫و اعصابم رو خرد کنه.
‫امتحانش کن.
‫اگه جواب داد،
‫ازش بخواه یکی هم برای من پیدا کنه.
‫- پیشخدمت! ‫- بله؟
‫لطفا یه مقدار آذوقه خشک برام آماده کن.
‫چشم، قربان.
‫♪ مهتاب درخشانه، تالارها پیدان ♪
‫♪ صدای تبر میاد، شاه کشته شده ♪
‫♪ ردای خونین پنهان میشه، ‫تخت سلطنت تصاحب میشه ♪
‫- پیشخدمت. ‫- بله؟
‫کی بهشون یاد داده این شعر رو بخونن؟
‫نمی‌دونم. اخیرا تمام بچه‌های این نزدیکیا ‫همین شعر رو می‌خونن.
‫اه، قربان، اینم از آذوقه‌تون.
‫لطفا به کشاورزان محلی اطلاع بده.
‫این شعر...دیگه نباید بخونن.
‫وگرنه توی دردسر بزرگی می‌افتین.
‫بریم.
‫باید فورا به پایتخت بریم.
‫[پایتخت]
‫[عمارت شاهزاده هوی]
‫والاحضرت.
‫کافیه دیگه.
‫[ژائو ژوئوچینگ، شاهزاده هوی]
‫منو ببین.
‫امروز چطور شدم؟
‫[ژائو ژی‌ار، مباشر عمارت] ‫مگه همون لباسی نیست که دیروز پوشیده بودید؟
‫درسته!
‫متوجه شدی؟
‫دیروز که اینو پوشیدم، ‫لینگ‌لونگ بیشتر از همیشه به من نگاه کرد.
‫جدا، والاحضرت؟
‫اوه! مگه قرار نبود با بانو هو ‫توی رستوران تیان‌شیانگ قرار داشته باشیم؟
‫داره زمانش می‌رسه. ‫بریم.
‫آره، بریم، بریم.
‫یه دقیقه وایسا.
‫باید اینم بیارم.
‫این رو مخصوصا از یه استاد براش تهیه کردم.
‫برای خوش‌شانسی در عشقه.
‫استاد گفت که ستاره شانس من فعاله.
‫نیمه گمشده‌ت...
‫در راهه.
‫بیخیال، والاحضرت.
‫شما در سال هشت بار پیش اون استاد میرین. ‫و هر بارم میگه ستاره شانس شما فعاله.
‫اون فقط پول شما رو می‌خواد.
‫هردفعه همین کلک رو می‌زنه.
‫این‌بار فرق داره.
‫راستش لینگ‌لونگ برخلاف چیزی که گفته بود، ‫فقط برای دید و بازدید به پایتخت نیومده.
‫اون با استاد هو به اختلاف خورده بود.
‫عروسیش رو لغو کرد.
‫بعد از به‌هم خوردن نامزدیش، ‫پیش تانگ تیان ‌هائو هم نرفت.
‫بجاش مستقیم پیش خودم اومد.
‫بهش فکر کن. ‫چرا همچین کاری کرده؟
‫چون از عمارت لینگلونگ دوره، ‫و پدرش نمی‌تونه پیداش کنه.
‫نه بابا! واقعا اندازه گاو هم نمی‌فهمی.
‫خدارو شکر.
‫من مثل تو گاو نیستم.
‫معنی پشت این کارش رو...
‫من کاملا فهمیدم.
‫امروز یه راهی پیدا می‌کنم ‫تا به لینگ‌لونگ بگم.
‫احساسات من نسبت به اون... ‫درست مثل احساسات...
‫اون به من هست.
‫والاحضرت، حالا به چی پی بردید؟
‫دوباره خودت رو سکه‌ی یه پول نکن.
‫لینگ‌لونگ! چرا اینجا اومدی؟
‫بالاخره اومدی!
‫چرا اینقدر طولش دادی؟
‫بانو هو، والاحضرت داشتن ‫مثل یه طاووس به خودشون می‌رسیدن.
‫چی داری میگی؟
‫لینگ‌لونگ، واقعا متاسفم.
‫بخاطر یه سری کار رسمی دیر کردم.
‫به خاطر فن «فن شنود از فرسنگ‌ها دور»...
‫معمولا آدم‌ها رو...
‫قبل از اینکه ببینم، از روی صداشون می‌شناسم.
‫ولی امروز فهمیدم...
‫هرچقدر هم فنون خاندان هو قدرتمند باشه...
‫باز هم به روغن موی گلِ اوسمانتوسِ شما نمی‌رسه.
‫بریم.
‫بعدا از اون روغن مو بازم برام بخر.
‫والاحضرت، مطمئن هستین که ‫منظورش واقعا همین بود؟
‫چطوره اول یکم بهش فکر کنین؟
‫لینگ‌لونگ.
‫چای داره سرد میشه.
‫از وقتی اون وسیله تحویل داده شده، خیلی گذشته.
‫چرا اعلی‌حضرت هنوز هیچ واکنشی نشون ندادن؟
‫حتی تورو هم احضار نکرده.
‫شاید اعلی‌حضرت گرفتار امور مملکت باشن.
‫بعدشم، قرار نیست منو احضار کنه.
‫نگهبان ژان اون وسیله رو به دست آورده.
‫شاید اعلی‌حضرت منتظره تا خودش برگرده، ‫بعد ماجرا رو از اول تا آخر از خودش بپرسن.
‫لینگ‌لونگ.
‫این بهترین شیرینی شکوفه گلابیِ پایتخته.
‫امتحانش بکن.
‫لینگ‌لونگ، یادمه وقتی بچه بودیم بهم گفتی،
‫وقتی بزرگ شدی برای پیدا کردنم به پایتخت میای.
‫من حرفت رو جدی گرفته بودم.
‫از خیلی وقت پیش بهترین غذاها ‫و تفریح‌ها رو برات آماده کرده بودم.
‫انتظار نداشتم که...بادی مدت خیلی زیادی...
‫براش انتظار بکشم.
‫نکنه براش اتفاقی افتاده باشه؟
‫چرا هنوز به پایتخت برنگشته؟
‫نگران نباش.
‫نگهبان ژان واقعا آدم قابلیه.
‫کمتر استادی در فنون رزمی حریفش می‌شه.
‫هیچ اتفاقی براش نمی‌افته.
‫لینگ‌لونگ، این بار به پایتخت نیومدی که...
‫به نگهبان ژان کمک کنی، درسته؟
‫پس تو هم شنیدی که از عروسیم فرار کردم.
‫یکی دو شایعه شنیدم.
‫نگه داشتن من در اینجا تورو می‌ترسونه؟
‫چطور ممکنه بترسم؟
‫تا هروقت که خودت بخوای، ‫می‌تونی اینجا بمونی.
‫می‌دونستم که درباره‌ت اشتباه نمی‌کنم.
‫پس...
‫نکنه... از شائو جی زو خوشت نمیاد؟
‫قبلا می‌تونستی بگی که ازش خوشم نمیاد.
‫الان ازش بیزارم.
‫خیلی زیاد.
‫لینگ‌لونگ، حق داری ازش بیزار باشی.
‫شائو جی زو؟
‫حتی اسمشم آدمو عذاب میده.
‫خانواده‌ش چقدر پولدارن که ‫اسمش شده «وارث»؟
‫درسته.
‫شما دوتا از بچگی با هم نمی‌ساختین.
‫حالا که تو ازش خوشت نمیاد،
‫ممکنه که...تو از...
‫♪ جرینگ، جرینگ، جرینگ ♪
‫♪ عجب روزگار وارونه‌ای شده ♪
‫♪ قدیما ♪
‫♪ سه برادر ♪
‫♪ از هیچ شروع کردن، بی‌پول و بی‌چیز بودن ♪
‫♪ کی فکرش رو می‌کرد ♪
‫♪ برادر بزرگ‌تر نامدار بشه ♪
‫♪ برادر دوم اسیر طمع بشه ♪
‫♪ مهتاب کشیده شده، سایه‌ها پنهانن ♪
‫♪ صدای تبر میاد ♪
‫♪ برادر بزرگ‌تر جونش رو از دست می‌ده ♪
‫♪ برادر دوم زمام کار رو به دست می‌گیره ♪
‫چی شده؟
‫لینگ‌لونگ.
‫یه اتفاق بزرگی توی پایتخت داره می‌افته.
‫موضوع چیه؟
‫این دو روزه مدام اخم کردی.
‫فقط یه کم زیادی از خونه دور موندم.
‫می‌خوام برم و یه سری بزنم.
‫توی پایتخت این آواز رو می‌خونن، ‫اینجا هم رواج پیدا کرده؟
‫چند نفر باید کشته بشن؟
‫این کار خیانته!
‫افسر، مگه با آواز خوندن ‫چه قانونی رو زیرپا گذاشتیم؟
‫این کار ناعدالتیه.
‫خفه شو!
‫عدالت؟
‫برو پیش قاضی‌اعظم چِنگ و شکایت کن.
‫اینجا زار و زاری راه ننداز!
‫سریع باشین!
‫- برو و گزارش بده. یه مشکلی اینجا داریم. ‫- سریع باشین.
‫- حرکت کنین. ‫- ادامه بدید.
‫زودباشین دیگه.
‫بجنب!
‫چه خبر شده؟
‫یجوری نگامون کردن که انگار روح دیدن.
‫همه از سر راه برید کنار.
‫برید کنار!
‫برگرد! به چی زل زدی؟
‫ولم کنین! ‫ولم کنین!
‫من بی‌گناهم. ‫بی‌گناه هستم.
‫بچه‌ام! ‫بچه‌ام!
‫مادر! ‫مادر!
‫اونا فقط بچه هستن.
‫اونا از کجا بدونن معنی شعر چیه؟
‫فقط با شیرینی راضیشون کردن که باهاشون بخونن!
‫فورا آزادشون کنین.
‫اطاعت!
‫آزادشون کنین!
‫مظنون در شمال شهر دیده شده!
‫چطور پیش رفت؟
اعلی حضرت رو دیدی؟
‫لینگ‌لونگ...
‫یکم دیر رسیدم.
‫اون وزیرها دیروز...
‫شایعه‌ها رو به اطلاع اعلی‌حضرت رسوندن.
‫و الان...
‫ادامه بده!
‫و الان...نگهبان ژان یه فراریه.
‫چی؟
‫لینگ‌لونگ، بهت گفتم.
‫شایعه‌هایی که این چند روز توی ‫شهر پیچیده، به اون نامه مربوطه.
‫نگهبان ژان، بعنوان کسی که نامه رو تحویل داده،
‫باید برای بازجویی به دادگاه آورده بشه.
‫مگه من اون نامه رو بهت ندادم؟
‫من نباید بازجویی بشم؟
‫من...
‫چیه! ‫بگو خب.
‫بخاطر...
‫به اعلی‌حضرت گفتم...
‫نگهبان ژان بود که نامه رو بهم داد.
‫ولی لینگ‌لونگ، گوش کن.
‫این ماجرا به خاندان سلطنتی مربوط می‌شه.
‫به هیچ وجه نباید در این ماجرا درگیر بشی.
‫نگهبان ژان از ولایت کای‌فنگه.
‫و به شدت موردعلاقه اعلی‌حضرت هست.
‫اعلی‌حضرت و ارباب بائو یه راهی ‫برای محافظت ازش پیدا می‌کنن.
‫ولی قضیه تو فرق داره. ‫کجا میری؟
‫میرم جلوی ژان ژائو رو بگیرم و ‫نذارم وارد پایتخت بشه.
‫مگه الان حرفایی که بهت زدم رو نشنیدی؟
‫دقیقا چون پای خاندان سلطنتی وسطه، ‫می‌ترسم حتی ارباب بائو هم نتونه نجاتش بده.
‫- برو اونور. ‫- نمی‌تونی بری.
‫اوخ! اوخ!
‫جلو نیاین.
‫متأسفم، شیائو ژائو.
‫لینگ‌لونگ!
‫چه قوی بود.
‫لینگ‌لونگ!
‫می‌دونی چرا نگهبان ژان گفت تو ‫نامه رو به دستم برسونی؟
‫چون می‌دونست من از حساسیت این ماجرا باخبرم.
‫می‌خواست من دربرابر خطراتش ازت محافظت کنم.
‫- متوجهی که... ‫- شیائو ژائو.
‫نمی‌خواست به من اتهامی وارد بشه.
‫پس یعنی الان کنار بکشم و ‫مرگش رو ببینم؟
‫برو!
‫توی کل مسیر سربازها داشتن ‫مردم رو دستگیر می‌کردن.
‫حالا دوباره همه‌جا رو دارن می‌گردن.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫شاید ارباب بائو دزدیدن مُهر رسمی رو ‫به دربار گزارش کرده.
‫اونام دارن دنبال شما می‌گردن.
‫فقط دو روز ولت کردم.
‫باز دوباره دردسر درست کردی؟
‫هو شائودی شده هو شائومی.
‫ژان، نباید وارد پایتخت بشی.
‫حکومت به دنبال دستگیری توئه.
‫چی؟ ‫اونا می‌خوان ارباب منو دستگیر کنن؟
‫کل این مدت خبر داشتی؟
‫بانو هو.
‫شما که درگیر این ماجرا نشدید، درسته؟
‫شیائو ژائو برای محافظت ازم، دروغ گفت.
‫- گفت که نامه رو... ‫- برید کنار.
‫کنار برید.
‫میرم و بهشون میگم که من نامه رو فرستادم.
‫والاحضرت درست گفتن.
‫نباید درگیر این قضیه بشین.
‫بعدشم...مهم نیست کی نامه رو فرستاده.
‫متوجه شدید، بانو هو؟
‫پس میگین که این تله رو برای شخص شما گذاشتن؟
‫اگه وارد این تله نشم...
‫هرگز بیخیال این ماجرا نمیشن.
‫یه لطفی بهم بکن. ‫لطفا شمشیرم و مینگ ژواِر رو...
‫به ولایت کای‌فنگ برسون.
‫چرا یجور رفتار می‌کنی که انگار ‫خداحافظی آخره؟
‫فکر کردی می‌تونم همینطوری نگاه کنم ‫که تورو با خودشون ببرن؟
‫اینا اصلا حریف من نیستن.
‫برام مهم نیست چند نفر باشن!
‫اگه بهم کمک کنی، ‫متهم به حمله به افسران حکومتی میشی.
‫ولایت کای‌فنگ هم درگیر میشه.
‫از همه مظلوم‌تر، مردم عادی‌ان.
‫اونا بی‌گناه هستن.
‫فقط اگه باهاشون برم...
‫می‌تونم بفهمم واقعا چه نقشه‌ای کشیدن.
‫عرض ادب، قاضی‌اعظم چِنگ.
‫[چِنگ هائو، قاضی‌اعظم دادگاه دالی] ‫نگهبان ژان، با دیدن این صحنه...
‫انگار اصلا دست‌وپات رو گم نکردی.
‫حتما می‌دونین قضیه چیه.
‫بله.
‫با اینکه می‌دونستین پایتخت براتون خطرناکه،
‫بازم تصمیم گرفتین وارد خطر بشین.
‫شهامت زیادی دارید.
‫واقعا تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫نگهبان ژان، منو ببخشید.
‫من دستور امپراطور رو دارم.
‫باید شما رو بازداشت کنم.
‫لطفا با من بیاین.
مینگ ژواِر، اینا رو ببر تا استراحت کنن.
‫چند روز دیگه برمی‌گردم.
‫صبر کنین.
‫اگه بخواین اینطوری بیاین،
‫متاسفانه نقض قوانین حساب میشه.
‫نگهبان ژان، لطفا همکاری کنین.
‫زانو نزن!
‫- دست نگه دار. ‫- دیگه شورش رو درآوردن!
‫مَرد جوان...
‫می‌خوای جلوی انجام وظیفه‌م رو بگیری؟
‫اگه می‌خواست فرار کنه،
‫چرا به خودش زحمت میداد این همه راه رو بیاد؟
‫کاری که الان می‌کنی ‫فقط برای تحقیر کردنشه.
‫حالا که اصرار داری،
‫اون وقت مجبورم این کار رو ‫سرپیچی از فرمان اعلی‌حضرت حساب کنم.
‫یکم راه رو باز کنین.
‫برید کنار! ‫برید کنار!
‫درود، والاحضرت.
‫والاحضرت، چی باعث شده اینجا بیاین؟
‫اومدم دوستم رو که داره میاد همراهی کنم.
‫این مَرد جوان...
‫دوست شماست؟
‫درسته.
‫شنیدم یکم باهات به مشکل خورده.
‫پس من از طرف ایشون ازتون عذر می‌خوام.
‫والاحضرت، لطفا این حرف رو نزنین.
‫من فقط دچار سوءتفاهم شدم.
‫چطور میشه من چنین کاری بکنم؟
‫پس مشکلی نداریم.
‫بیا بریم! ‫حتما این سفر خسته‌ت کرده.
‫بریم به عمارت من و یه هوایی تازه کنیم.
‫کی می‌خواد به عمارتش بره؟
‫اگه تو هم به زندان بیفتی، ‫دیگه اُمیدی به نگهبان ژان نیست.
‫بیا بریم و بعدا یه نقشه‌ای می‌کشیم.
‫والاحضرت، اعلی‌حضرت این پرونده رو ‫به شدت جدی گرفتن.
‫باید فورا دادگاه رو آغاز کنم.
‫زندانی...
‫باید ایشون رو ببرم.
‫ببریدش.
‫نگهبان!
‫بهش دستبند بزن.
‫[دادگاه دالی]
‫نگهبان ژان، این نامه...
‫شما اینو به شاهزاده هوی تحویل دادین؟
‫بله.
‫دست کس دیگه‌ای هم افتاده بود؟
‫- نه. ‫- پس محتوای این نامه...
‫نامه رو خوندی؟
‫بله.
‫چی توش نوشته شده؟
‫این نامه از شی‌شیا به ‫دودمان سونگ فرستاده شده بود.
‫فرستنده ادعا می‌کرد از نوادگان ‫خدمتکار مخصوص امپراتور تایزوئه.
‫و اینکه امپراتور تایزونگ طبق «پیمان تالار زرین» به تخت ننشست،
‫بلکه تاج‌وتخت رو غصب کرد.
‫فرستنده همچنین ادعا می‌کرد مدرک قطعی برای اثبات ‫غصب تاج‌وتخت توسط امپراتور تایزونگ در اختیار داره.
‫بعد از اینکه نامه رو به والاحضرت تحویل دادی،
‫فورا به پایتخت برنگشتی.
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫به دیدن چندتا دوست رفته بودم.
‫داشتم به چندتا کار شخصی رسیدگی می‌کردم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M